Anti-anxiety Drugs (2006) [Φάρμακα κατά του άγχους]

Drugs, The Straight Facts / Ουσίες, τα πραγματικά γεγονότα

by

Donna Toufexis

and

Sayamwong E. Hammack

Consulting Editor

David J. Triggle

University Professor

School of Pharmacy and Pharmaceutical Sciences

State University of New York at Buffalo

Χρήση και κατάχρηση ουσιών, David J. Triggle

Τα ζητήματα που σχετίζονται με τη χρήση και την κατάχρηση ουσιών (ναρκωτικών και άλλων) στη σύγχρονη κοινωνία είναι ενοχλητικά θέματα, γεμάτα με πολιτικές ατζέντες και ιδανικά που συχνά συγκαλύπτουν βασικές πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζουν οι έφηβοι για να έχουν έξυπνες συζητήσεις σχετικά με το πώς να αντιμετωπίσουν καλύτερα τα προβλήματα που σχετίζονται με τη χρήση και την κατάχρηση ουσιών. Η σειρά “Drugs: The Straight Facts” στοχεύει να παρέχει αυτές τις βασικές πληροφορίες μέσω απλών εξηγήσεων για το πώς λειτουργεί μια μεμονωμένη ουσία ή ομάδα ουσιών τόσο σε θεραπευτικές όσο και σε μη θεραπευτικές συνθήκες, με ιστορικές πληροφορίες σχετικά με τη χρήση και την κατάχρηση συγκεκριμένων ουσιών, με συζήτηση για τις πολιτικές για τις ουσίες στις ΗΠΑ και με έναν πλούσιο κατάλογο περαιτέρω ανάγνωσης.

Από την αρχή, η σειρά χρησιμοποιεί τη λέξη “ναρκωτικό” (drug) για να περιγράψει ψυχοδραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για ιατρικούς ή μη σκοπούς. Σε αυτήν την ευρεία κατηγορία περιλαμβάνονται ουσίες που είναι νόμιμες ή παράνομες. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει πολλές από αυτές τις ουσίες για εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες χρόνια. Για παράδειγμα, ίχνη κάνναβης (αποκαλείται λανθασμένα μαριχουάνα) και κοκαΐνης έχουν βρεθεί σε αιγυπτιακές μούμιες. Η χρήση του πεγιότ και των μυκήτων Amanita αποτελεί από καιρό συστατικό των θρησκευτικών τελετών παγκοσμίως και η παραγωγή και η κατανάλωση αλκοόλ αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των κοινωνικών και θρησκευτικών τελετών πολλών ανθρώπινων πολιτισμών. Μπορεί κανείς να υποθέσει γιατί οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες επέλεξαν να χρησιμοποιούν τέτοιες ουσίες. Ίσως, οτιδήποτε θα μπορούσε να προσφέρει ανακούφιση από τη σκληρότητα της ζωής, κάτι που θα μπορούσε να κάνει ευκολότερες τις κακές συνθήκες και την κούραση που συνδέονται με τη σκληρή δουλειά, να θεωρούνταν ευπρόσδεκτο τονωτικό. Η ζωή ήταν πιθανόν, σύμφωνα με τον Άγγλο φιλόσοφο του δέκατου έβδομου αιώνα, Thomas Hobbes, “φτωχή, άσχημη, κτηνώδης και σύντομη”. Κάποιος μπορεί επίσης να κάνει εικασίες για τη συνεχιζόμενη χρήση και κατάχρηση ουσίες από τις σύγχρονες ανθρώπινες κοινωνίες. Όποιοι και αν είναι οι λόγοι, οι συνέπειες της παρατεταμένης χρήσης ουσιών δεν είναι ασήμαντες, εθισμός, υπερβολική δόση, φυλάκιση και πόλεμοι κατά των ναρκωτικών, και πρέπει να αντιμετωπίζονται από έναν ενημερωμένο πολίτη.

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η κοινωνία μας είναι πώς να σπάσει η σύνδεση μεταξύ της ζήτησης μας για ουσίες και της προθυμίας σε μεγάλο βαθμό εξωτερικών χωρών να παρέχουν αυτό το εξαιρετικά επικερδές εμπόριο. Αυτό είναι το ίδιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε από τότε που ναρκωτικά και η κοκαΐνη τέθηκαν εκτός νόμου με τον νόμο Harrison Narcotic Act του 1914, και δεν το έχουμε καταφέρει ακόμα παρά τις τρέχουσες δαπάνες περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως για τον “Πόλεμο κατά των Ναρκωτικών”. Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε πρόκλησης είναι πάντα ένας έξυπνος και ενημερωμένος πολίτης. Σκοπός αυτής της σειράς είναι να εκπαιδεύσει τους αναγνώστες μας ώστε να μπορούν να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις για θέματα που σχετίζονται με τα ουσίες και την κατάχρηση ουσιών.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

* David T. Courtwright, Forces of Habit. Drugs and the making of the modern world. Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 2001. David Courtwright is Professor of History at the University of North Florida.

* Richard Davenport-Hines, The Pursuit of Oblivion. A global history of narcotics. New York: Norton, 2002. The author is a professional historian and a member of the Royal Historical Society.

* Aldous Huxley, Brave New World. New York: Harper & Row, 1932. Huxley’s book, written in 1932, paints a picture of a cloned society devoted to the pursuit only of happiness.

David J. Triggle

University Professor

School of Pharmacy and Pharmaceutical Sciences

State University of New York at Buffalo

Εισαγωγή

Πάντα μισούσα τα ασανσέρ. Κάθε φορά που έκλεινε η πόρτα αναρωτιόμουν αν θα έβλεπα ποτέ ξανά το φως της ημέρας. Συνήθιζα να μπαίνω σε αυτά όμως. Τουλάχιστον το έκανα μέχρι εκείνη την ημέρα τον περασμένο χειμώνα.

Το κεντρικό κτήριο του Concordia University έχει 13 ορόφους. Σχεδόν όλοι χρησιμοποιούν μια σειρά από κυλιόμενες σκάλες για να ανέβουν στον όροφο που θέλουν. Το τμήμα Βιολογίας βρίσκεται στον 12ο όροφο και έτσι οι άνθρωποι που σπουδάζουν ή εργάζονται σε αυτό το τμήμα είναι βασικά οι μόνοι που χρησιμοποιούν τα δύο μικρά ασανσέρ που βρίσκονται στον πρώτο όροφο για να ανέβουν εκεί. Ανέβαινα στις κυλιόμενες σκάλες κάθε πρωί. Μια Παρασκευή πρωί του Ιανουαρίου, μια τρομερά κρύα χειμωνιάτικη μέρα, μπήκα μέσα στο κτήριο. Άργησα και αποφάσισα να πάρω το ασανσέρ για τον 12ο όροφο. Ήμασταν τρεις στο ασανσέρ εκείνη την ημέρα: εγώ, μια νεαρή γυναίκα που πρέπει να σπούδαζε μηχανικός επειδή πάτησε το κουμπί του 9ου ορόφου για να κατέβει στον όροφο του τμήματος Μηχανικών και Μαθηματικών, και ένας ηλικιωμένος ντυμένος με ρούχα νοσοκόμου που αναγνώρισα ότι ήταν ένας από το προσωπικό στο τμήμα Animal Care.

Πάτησα το κουμπί για τον 12ο όροφο και οι πόρτες έκλεισαν. Όπως είπα, ήμουν πάντα λίγο νευρικός στα ασανσέρ, οπότε έβλεπα το φως για κάθε διαδοχικό όροφο να ανάβει καθώς ανεβαίναμε. Τρίτος και τέταρτος όροφος και μέχρι στιγμής καλά. Πέντε και έξι και πάει καλά. Στη συνέχεια, μόλις περάσαμε τον 7ο όροφο, το ασανσέρ σταμάτησε τόσο απότομα που χάσαμε και οι τρεις μας ταυτόχρονα την ισορροπία μας. Έπειτα το ασανσέρ τινάχτηκε μερικές ακόμη ίντσες προς τα πάνω και η μία πλευρά φαινόταν να έχει κολλήσει. Σταμάτησε ξανά, αυτή τη φορά με τη μια πλευρά του ανελκυστήρα μερικές ίντσες ψηλότερα από την άλλη πλευρά. Οι τρεις μας σταθήκαμε στο ψηλότερο τμήμα του δαπέδου με πρόσωπο προς την κλίση για να μην γλιστρήσουμε προς τα εκεί. Ο ηλικιωμένος πάτησε το κουμπί του συναγερμού και περιμέναμε. Κανείς δεν απάντησε. Το πάτησε ξανά. Η ίδια σιωπή. Τότε άρχισε να πατάει το κουμπί της ανοιχτής πόρτας. Η πόρτα άνοιξε αργά. Ένας τοίχος από τούβλα από μπετόν βρέθηκε απέναντι μας. Τότε καταλάβαμε ότι ήμασταν κολλημένοι ανάμεσα στον 7ο και τον 8ο όροφο.

Σε αυτό το σημείο άρχισα να νιώθω πανικό. Η καρδιά μου φαινόταν να τρέχει ανεξέλεγκτα. Το σφυροκόπημα στα αυτιά μου ήταν το μόνο που μπορούσα να ακούσω, και τίποτα άλλο στο μικρό δωμάτιο δεν φαινόταν να έχει σημασία. Ανατρίχιασα καθώς με έπιασε ο φόβος. Οι τοίχοι έμοιαζαν να κλείνουν γύρω μου. Έχανα τον έλεγχο του σώματος μου και σκέφτηκα ότι μπορεί να πεθάνω. Κάθε δευτερόλεπτο φόβου φαινόταν να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Ο ιδρώτας έτρεξε από το πρόσωπό μου και ένιωθα ότι θα λιποθυμούσα ανά πάσα στιγμή. Θα πέθαινα εκεί μέσα χωρίς φαγητό, και ακόμη χειρότερα, χωρίς νερό! Άρχισα να ουρλιάζω “Βοήθεια, βοήθεια!” Οι άλλοι άνθρωποι στο ασανσέρ προσπάθησαν να με ηρεμήσουν. “Τι να ξέρουν…”, είπα μέσα μου. Θα πεθάνουν επίσης. Τους απώθησα. Τότε ακριβώς ακούστηκε μια φωνή από την ενδοεπικοινωνία. “Θα σας βγάλουμε έξω”, είπε. Μετά το ασανσέρ ταρακουνήθηκε από άκρη σε άκρη και τελικά άρχισε να κινείται προς τα πάνω για άλλη μια φορά. Άνοιξε στον 8ο όροφο και βγήκαμε ορμητικά και οι τρεις. Μετά από αυτή την τρομερή κρίση πανικού, δεν μπήκα ποτέ ξανά σε αυτό το ασανσέρ. Και δεν θα το κάνω ποτέ.

Donna Toufexis

Spring 1992

Περιεχόμενα

1. Φόβος και άγχος

2. Ανασκόπηση του νευρικού συστήματος

3. Ζωικά μοντέλα αγχωδών διαταραχών

4. Βενζοδιαζεπίνες

5. Αντικαταθλιπτικά: MAOIs (Monoamine oxidase inhibitors / Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης) και Τρικυκλικά

6. Εναλλακτικές θεραπείες για τις αγχώδεις διαταραχές

7. Έφηβοι και φάρμακα κατά του άγχους

Γλωσσάριο

Βιβλιογραφία

Περαιτέρω ανάγνωση

Ιστοσελίδες

Ευρετήριο

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)