Dr. Thomas Seyfried: Ο γιατρός του καρκίνου: “Αυτή η κοινή τροφή χειροτερεύει τον καρκίνο!”

Youtube βίντεο

Αναδημοσίευση με μετάφραση από το:

The Cancer Doctor: ‘This Common Food Is Making Cancer Worse!’”

στο κανάλι στο youtube: “The Diary Of A CEO” με τον Steven Bartlett

Ο Dr. Thomas Seyfried είναι καθηγητής βιολογίας, γενετικής και βιοχημείας στο Boston College. Έχει πάνω από 150 επιστημονικές δημοσιεύσεις με κριτές και είναι επίσης συγγραφέας βιβλίων όπως το “Cancer as a Metabolic Disease: On the Origin, Management, and Prevention of Cancer” (Ο καρκίνος ως μεταβολική νόσος: Για την προέλευση, τη διαχείριση και την πρόληψη του καρκίνου)

Θεματικά τμήματα (κεφάλαια) του βίντεο:

00:00:00 Εισαγωγή

00:01:59 Τι θα έλεγε ο Dr. Seyfried ότι κάνει;

00:02:37 Πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι ο καρκίνος παγκοσμίως;

00:04:30 Από ποιους τύπους καρκίνου πεθαίνουν οι άνθρωποι;

00:05:02 Πόσοι άνθρωποι θα αναπτύξουν καρκίνο;

00:06:56 Πού κατατάσσεται ο καρκίνος στις πιθανότητες μου να πεθάνω;

00:08:12 Ποια είναι η διαδικασία ζύμωσης;

00:12:16 Πώς καταλήξατε σε αυτό το συμπέρασμα;

00:16:52 Γιατί οι καρκίνοι αναπτύσσονται τόσο γρήγορα;

00:19:17 Τι είναι οι κετόνες;

00:21:23 Τι μπορούμε να μάθουμε για τον καρκίνο από τους προγόνους μας;

00:24:36 Τι ρόλο παίζει η άσκηση στην καταπολέμηση αυτών των ασθενειών;

00:00:25:44 Ποιες επιλογές στον τρόπος ζωής (μας) προκαλούν την ανάπτυξη του καρκίνου;

00:29:07 Είναι ο καρκίνος γενετικής προέλευσης-αιτιολόγησης;

00:31:09 Πώς διατηρούμε τα μιτοχόνδρια μας υγιή;

00:32:42 Είναι ο καρκίνος γενετικής αιτιολόγησης;

00:36:27 Γιατί δεν έχουν αλλάξει οι απόψεις με βάση τα στοιχεία του Dr. Seyfried;

00:38:27 Αν υιοθετήσουμε αυτή τη νοοτροπία, τι θα συμβεί με τις στατιστικές για τον καρκίνο;

00:39:17 Λειτουργούν οι τρέχουσες θεραπείες;

00:41:50 Οι τρέχουσες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη του καρκίνου

00:49:10 Πώς προλαμβάνουμε τον καρκίνο;

00:51:06 Πρέπει να κάνω Keto Diet (διατροφή κέτο);

00:54:57 Μελέτη σε σκυλιά από τον Dr. Seyfried

00:57:14 Περιπτώσεις ανθρώπων που ακολούθησαν την έρευνα του

01:03:39 Τι είναι η Μεταβολική Θεραπεία (Metabolic Therapy);

01:04:36 Τι πρέπει να κάνει κάποιος που έχει καρκίνο και μας ακούει τώρα;

01:07:52 Μελέτη για το υπερβαρικό οξυγόνο και την διατροφή Keto Plus

01:11:57 Μπορεί κάποιος να έχει προδιάθεση για καρκίνο;

01:12:28 Πρέπει να περιορίσω αυτά που τρώω, για να αποτρέψω τον καρκίνο;

01:13:16 Ποια είναι η άποψη σας για τη νηστεία;

01:13:58 Πώς μπορώ να μπω σε κατάσταση Keto (κέτωσης);

01:17:10 Χρειαζόμαστε περισσότερη πειθαρχία;

01:18:36 Τι συμβαίνει όταν νηστεύουμε;

01:20:52 Τι συμβουλή θα έδινε ο Dr. Seyfried στα παιδιά του;

01:22:14 Γιατί ο Dr. Seyfried δεν προσπαθεί να είναι μεταβολικά τέλειος;

01:23:04 Ποιους νόμους για τα τρόφιμα θα εισήγαγε ο Dr. Seyfried;

01:25:18 Είναι ο Dr. Seyfried φέρελπις για το μέλλον;

01:28:14 Και τι γίνεται αν έχεις δίκαιο;

01:29:10 Υπάρχουν περιπτώσεις που έχουν ραγίσει την καρδιά του Dr. Seyfried;

01:30:50 Τι θα έλεγε ο Dr. Seyfried σε κάποιον που μας ακούει αυτή τη στιγμή;

01:32:55 Η τελευταία ερώτηση στον επισκέπτη

Μπορεί κάποιος να αγοράσει το βιβλίο του Dr. Thomas, “Keto for Cancer: Ketogenic Metabolic Therapy as a Targeted Nutritional Strategy” στο διαδίκτυο.

Εάν βρήκες αυτές τις πληροφορίες χρήσιμες, εξέτασε το ενδεχόμενο να κάνεις μια δωρεά για να υποστηρίξεις την έρευνα του καθηγητή Seyfried για τη μεταβολική θεραπεία του καρκίνου. Αυτό μπορεί να γίνει με τους παρακάτω τρόπους:

* Professor Seyfried’s Biology Department (Τμήμα Βιολογίας του Καθηγητή Seyfried) – https://g2ul0.app.link/qqiEVKOufOb

* Foundation for Cancer Metabolic Therapies (Ίδρυμα για τις Μεταβολικές Θεραπείες του Καρκίνου) – https://g2ul0.app.link/urNJEBUufOb

Μεταγραφή (το κείμενο του βίντεο μεταφρασμένο στα Ελληνικά):

[Εισαγωγή – Στιγμιότυπα]

Dr. Thomas Seyfried (εφεξής ως TS): Ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί εύκολα. Όταν η ιατρική κοινότητα αναγνωρίσει το τι ξέρω για το τι προκαλεί αυτή τη διαταραχή και αυτό που δεν κάνουμε για να τον αποτρέψουμε ή να τον αντιμετωπίσουμε, θα αναγνωριστεί ως η μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία της ιατρικής.

Steven Bartlett (εφεξής ως SB): Ο Thomas Seyfried είναι καθηγητής βιολογίας γενετικής και βιοχημείας που έχει αφιερώσει 30 χρόνια στη συλλογή επιστημονικών στοιχείων σχετικά με το ποια θα μπορούσε να είναι η πραγματική προέλευση και ποια η πρόληψη του καρκίνου.

TS: Ο καρκίνος έχει αρχίσει να γίνεται όλο και χειρότερος και δεν υπάρχει σημαντική πρόοδος στη μείωση των ποσοστών θνησιμότητας και μπορώ να μιλήσω για τους λόγους για το γιατί συμβαίνει αυτό. Τέσσερα σημαντικά ερευνητικά κέντρα πιστεύουν ότι ο καρκίνος είναι μια γενετική ασθένεια.

SB: Εσύ πιστεύεις κάτι διαφορετικό;

TS: Δεν είναι το τι πιστεύει κάποιος, αλλά το τι λένε τα δεδομένα και τα στοιχεία (που έχουμε) είναι τεράστια και υποστηρίζουν ότι ο καρκίνος είναι μια μεταβολική διαταραχή και το πρόβλημα είναι ότι κάνουμε ότι μπορούμε, ενδεχομένως με τον τρόπο ζωής μας, για να τον προκαλέσουμε. Τα επιστημονικά στοιχεία υπάρχουν, όπως για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι ο καρκίνος ήταν εξαιρετικά σπάνιος στις αφρικανικές φυλές που ζούσαν σύμφωνα με τους παραδοσιακούς τρόπους, αλλά όταν ο σύγχρονος τρόπος ζωής μπήκε στις κοινωνίες τους, ο καρκίνος βγήκε (πραγματικά) εκτός ελέγχου. Κάναμε ακόμη και μια μελέτη, ξέρουμε ότι οι λύκοι στην άγρια φύση δεν πεθαίνουν από καρκίνο, αλλά ο καρκίνος είναι ο υπ’ αριθμόν ένα δολοφόνος των κατοικίδιων σκύλων. Γιατί; Γιατί οφείλεται σε ζητήματα του τρόπου ζωής και πολλοί από εμάς κάνουμε πράγματα χωρίς να γνωρίζουμε ότι μας θέτουν σε κίνδυνο. Αλλά την μεταβολική θεραπεία, μπορείς να την χρησιμοποιήσεις τόσο ως πρόληψη όσο και ως θεραπεία και βλέπουμε όλο και περισσότερες περιπτώσεις ασθενών με καρκίνο σε τελικό στάδιο να ξεπερνούν τις προβλέψεις τους εξαιτίας αυτής, και επιτρέψτε μου να σου πω ένα πράγμα και να το θυμάσαι, εάν κάνεις μεταβολική θεραπεία (ως πρόληψη) μπορείς στην πραγματικότητα να μειώσεις τον κίνδυνο για καρκίνο, μπορείς να απομακρύνεις τον φόβο.

SB: Όταν λέτε “μεταβολική θεραπεία”, πείτε μου τι είναι αυτό;

TS: Νούμερο ένα…

[Τέλος Εισαγωγής]

SB: Καθηγητά Seyfried, αν κάποιος σας πλησιάσει στο δρόμο και είναι κάποιος που δεν ξέρει τίποτα σχετικά με την επιστήμη, την ιατρική, και σας ρωτούσε τι να κάνει, τι θα του έλεγε ο Dr. Seyfried;

TS: Είμαι καθηγητής βιολογίας στο Boston College, και σε αυτόν τον ρόλο πέρασα πολύ από τον χρόνο μου δουλεύοντας με προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές για να τους εκπαιδεύσω να είναι επιστημονικά εγγράμματοι σε διάφορες πτυχές της βιολογίας. Το ερευνητικό πρόγραμμα που έχουμε στο πανεπιστήμιο είναι επίσης επικεντρωμένο στην κατανόηση του πώς να διαχειριστούμε καλύτερα τον καρκίνο, από που προέρχεται και πώς να τον αποτρέψουμε.

SB: Πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι ο καρκίνος παγκοσμίως; Ποια είναι βασικά τα στατιστικά σχετικά με τη μακροσκοπική θεώρηση του καρκίνου για κάποιον που πραγματικά δεν ξέρει;

TS: Χειροτερεύει, δεν μπορώ να πω, είναι σε εκατομμύρια, ξέρω ακριβώς τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα επειδή η American Cancer Society – ACS (Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία) κάθε χρόνο διανέμει τα δεδομένα για τον καρκίνο, έχουμε σχεδόν δύο εκατομμύρια νέα κρούσματα να διαγιγνώσκονται ετησίως στις ΗΠΑ και έχουμε 1.700 άτομα την ημέρα να πεθαίνουν από καρκίνο στις ΗΠΑ, κάτι που σημαίνει ότι περίπου 70 άτομα ανά ώρα πεθαίνουν στις ΗΠΑ. Τώρα όταν πήγα στην Κίνα κοίταξα κάποια νούμερα εκεί και ήταν 8.000 άνθρωποι την ημέρα να πεθαίνουν από καρκίνο, προφανώς ο πληθυσμός είναι τόσο πολύ μεγαλύτερος και δεν ξέρω τι γίνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, εννοώ ότι θα έπρεπε να πάμε και να δούμε τις καταγραφές για τον καρκίνο εκεί, αλλά αυτό που ξέρουμε είναι ότι υποτίθεται ότι θα είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα το 2050 από ότι είναι σήμερα, επομένως δεν φαίνεται να υπάρχει μείωση της ταλαιπωρίας με τους θανάτους από αυτή την ασθένεια και εγώ μπορώ να μιλήσω για τους λόγους που συμβαίνει αυτό, αλλά αυτή τη στιγμή θα έλεγα ότι είναι μια παγκόσμια επιδημία καρκίνου, δεν βελτιώνεται, χειροτερεύει και περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από αυτό και δεν υπάρχει σημαντική πρόοδος στη μείωση των ποσοστών θνησιμότητας, επομένως είναι μια μεγάλη τραγωδία, λοιπόν, και όταν καταλάβουμε τι τον προκαλεί και τι δεν κάνουμε για να τον αποτρέψουμε ή να τον αντιμετωπίσουμε, θα αναγνωριστεί ως η μοναδική μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία της ιατρικής παγκοσμίως, όταν έρθουν στο σημείο να μάθουν αυτά που εγώ ξέρω για αυτή τη διαταραχή και μετά συνειδητοποιήσουν το τι κάνουν με εσφαλμένο τρόπο, θα αναγνωριστεί ως η μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία της ιατρικής.

SB: Από ποιους τύπους καρκίνου πεθαίνουν οι άνθρωποι; Ποιοι είναι οι πιο διαδομένοι τύποι καρκίνου για τους άνδρες και τις γυναίκες;

TS: Σχεδόν πάντα ήταν ο καρκίνος του πνεύμονα για άνδρες και γυναίκες, ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν πάντα το νούμερο ένα, αλλά έχουμε καρκίνο του μαστού, καρκίνο στο πάγκρεας, καρκίνο του παχέος εντέρου, όλα αυτά βρίσκονται σε άνοδο. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι σε άνοδο. Ο καρκίνος του παγκρέατος αυξάνεται σε αυτή τη χώρα. Δεν μπορώ να μιλήσω για άλλες χώρες που μπορεί να έχουν ελάχιστες διαφορές λόγω διατροφικών προβλημάτων, αλλά ο καρκίνος του πνεύμονα αναγνωρίζεται πάντα ως ο υπ’ αριθμόν ένας καρκίνος.

SB: Οπότε πόσοι άνθρωποι στις ΗΠΑ, με βάση τις στατιστικές, θα αναπτύξουν καρκίνο;

TS: Φαίνεται ότι αυξάνεται κάθε χρόνο, επομένως είναι ένα μεταβαλλόμενο μέγεθος που δεν φαίνεται να πέφτει. Σε τι μέγεθος είναι σήμερα; Δεν το ξέρω, αλλά αυτό που ξέρω είναι ο αριθμός των ανθρώπων που πεθαίνουν κάθε μέρα, επειδή η American Cancer Society λέει, νομίζω, ότι είναι 612.000 άνθρωποι που θα πεθάνουν φέτος το 2024 από καρκίνο, και αν το διαιρέσουμε αυτό με το 365 βγαίνει περίπου 1.700 άτομα κάθε μέρα και αν διαιρέσουμε αυτόν τον αριθμό με το 24 τότε θα έχουμε περίπου 70 άτομα κάθε ώρα, όλα αυτά με βάση τους αριθμούς που μας παρέχονται από την American Cancer Society. Όταν λένε ότι έχουμε κάνει σημαντική πρόοδο όσον αφορά τα κρούσματα καρκίνου, σωστά; Έτσι, στη δεκαετία του 1990 έγιναν εκστρατείες κατά του καπνίσματος εντάξει, έτσι σήμερα αν διαβάσεις λένε έχουμε μειώσει τους θανάτους από καρκίνο κατά 30, 31 ή 32%. Αυτό ακούγεται πραγματικά εντυπωσιακό, έτσι; Αυτό που κάνουν είναι ότι παίρνουν τον αριθμό αυτό, και είναι αυτό που έχει κάνει και έχει δημοσιεύει η American Cancer Society στα χαρτιά. Εντάξει, αν δεν είχαμε σταματήσει το κάπνισμα στα 90s και όλοι συνέχισαν να καπνίζουν, η τροχιά αύξησης θα ήταν πολύ πολύ υψηλή, όμως επειδή σταματήσαμε κάπνισμα και έτσι έχουμε 33% λιγότερους θανάτους από ότι θα είχαμε εάν δεν σταματούσαμε το κάπνισμα, αλλά η τροχιά συνεχίζει να αυξάνεται ίσως όχι τόσο απότομα όσο θα ήταν αν συνεχίζαμε να καπνίζουμε, καθώς ήταν σαφώς μια πρόληψη όμως δεν είχε καμία σχέση με μια θεραπεία, είχε να κάνει με την πρόληψη. Ναι, έχουμε κάνει σημαντικές προόδους στη μείωση του ποσοστού θνησιμότητας από καρκίνο, ναι, επειδή οι άνθρωποι σταματούν να καπνίζουν, πολλοί άνθρωποι, περισσότεροι άνθρωποι θα είχαν πεθάνει αν κάπνιζαν, έτσι έχουμε μεγέθη που είναι θεωρητικά, απλά κοιτάμε τι θα είχε συμβεί αν δεν σταματούσαμε το κάπνισμα.

SB: Ποιες είναι οι κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως όσον αφορά τις ασθένειες; Ακούω οι καρδιακές ασθένειες είναι στο Νο 1…

TS: Νομίζω ότι η καρδιακή νόσος είναι η νούμερο ένα, ο καρκίνος είναι η νούμερο δύο.

SB: Εντάξει και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι καρκίνου, υπάρχουν εκατοντάδες διαφορετικές μορφές καρκίνου;

TS: Αν κοιτάξουμε με ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, έτσι διαγιγνώσκονται οι περισσότεροι καρκίνοι με το μικροσκόπιο, κοιτάς με το μικροσκόπιο και βλέπεις ένα σωρό κύτταρα που είναι δυσμορφικά στον τρόπο που φαίνονται και μετά έχουν όλα γενετικά ελαττώματα και όλα αυτά τα πράγματα, αλλά όλα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό και αυτό είναι από το οποίο εξαρτώνται για ενέργεια μέσω της ζύμωσης χωρίς οξυγόνο, επομένως όλοι οι καρκίνοι είναι ένας μοναδικός τύπος ασθένειας, απλώς συμβαίνει σε διαφορετικούς ιστούς, αλλά όταν κοιτάξουμε το υποκείμενο πρόβλημα είναι όλοι πολύ παρόμοιοι, δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς ζύμωση που σημαίνει ενέργεια χωρίς οξυγόνο, άρα αυτό είναι το κοινό παθοφυσιολογικό πρόβλημα σε όλους καρκίνους είτε πρόκειται για εγκέφαλο, παχύ έντερο, στήθος, κύστη, δέρμα, πνεύμονα. Έχω κοιτάξει όλους αυτούς τους καρκίνους και όλοι χρησιμοποιούν ουσιαστικά τον ίδιο μηχανισμό για να αναπτυχθούν εκτός ελέγχου.

SB: Λοιπόν, τι είναι αυτή η ζύμωση που ανέφερες;

TS: Η ζύμωση είναι ενέργεια χωρίς οξυγόνο.

SB: Τι σημαίνει αυτό;

TS: Αναπνέουμε αέρα και εκπνέουμε CO2 και υδρατμούς και αυτά είναι τα απόβλητα του φαγητού που τρώμε, διασπώνται και καίγονται στα μιτοχόνδρια του κυττάρου μας και τα απόβλητα είναι CO2 και υδρατμοί αυτά είναι τα απόβλητα προϊόντα, αλλά εάν εσύ και εγώ σταματούσαμε να αναπνέουμε για οποιαδήποτε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, το σώμα μας θα γεμίσει με γαλακτικό οξύ και ηλεκτρικό οξύ όπως αν θα είχαμε υποστεί καρδιακή προσβολή ή όταν κάποιος παθαίνει έμφραγμα, δεν πεθαίνει αμέσως, αν είναι εκεί, για πέντε ή επτά λεπτά χωρίς οξυγόνο, μπορεί να πεθάνει επειδή ο εγκέφαλος πεθαίνει, αλλά αν μπορέσεις να κάνεις την καρδιά να χτυπήσει ξανά και να πάρεις ξανά οξυγόνο στο σύστημα, μπορείς να ξαναζωντανέψεις, αλλά όταν έχουμε αυτή τη μαζική διακοπή του οξυγόνου στο σώμα μας, τα κύτταρα πέφτουν ξανά και όταν σηκωθούν, ενεργοποιούν αμέσως αυτά τα αρχαία μονοπάτια για να πάρουν ενέργεια χωρίς οξυγόνο για μικρό χρονικό διάστημα και αυτό είναι από το σάκχαρο, τη γλυκόζη που βρίσκεται ήδη στην κυκλοφορία του αίματος μας από τα τρόφιμα που τρώμε και το αμινοξύ γλουταμίνη που είναι ένα υψηλό αμινοξύ, στο υψηλότερο επίπεδο αμινοξέων στο αίμα μας είναι η γλουταμίνη, και είναι τώρα αυτά τα δύο καύσιμα που καίμε για την ενέργεια, για να αποκτήσουμε ενέργεια χωρίς οξυγόνο, αυτά τα μονοπάτια ρυθμίζονται προς τα πάνω και μπορείς να λάβεις ATP που είναι ενέργεια για να σε κρατήσει ζωντανό για σύντομο χρονικό διάστημα αλλά η κυκλοφορία του αίματος γεμίζει με τα απόβλητα που ονομάζονται γαλακτικό οξύ (Lactic acid) και το ηλεκτρικό οξύ (Succinic acid), γαλακτικό οξύ που προέρχεται από τη γλυκόζη, τη ζάχαρη και το ηλεκτρικό οξύ που προέρχεται από το αμινοξύ γλουταμίνη και συσσωρεύονται και αυτό μας λέει ότι είσαι σε ζύμωση και παίρνεις ενέργεια χωρίς οξυγόνο γιατί δεν αναπνέεις, πολύ απλά δεν αναπνέεις, αλλά δεν είσαι νεκρός ακόμα, φυσικά, αν το πάθεις για πολύ ώρα πεθάνεις, αυτό ακριβώς. Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να σταματήσουμε γρήγορα την οξυγόνωση στο σώμα μας, είναι με το δηλητήριο κυάνιο, οπότε αν θεός φυλάξει επρόκειτο να πάρουμε κυάνιο θα ήμασταν και οι δύο νεκροί μέσα σε ένα λεπτό, απλώς και μόνο επειδή στο σώμα μας έχει κλείσει εντελώς η ενέργεια από το οξυγόνο. Εδώ είναι το καρκινικό κύτταρο, το καρκινικό κύτταρο μπορεί να ζήσει σε κυάνιο. Το κυάνιο δεν σκοτώνει έναν όγκο, εντάξει. Ο Otto Warburg(*) το έδειξε αυτό, πριν πολύ καιρό και το ίδιο έχουμε δείξει στο εργαστήριο μας καθώς και άλλοι, έχει δείξει κάτι ενδιαφέρον, όταν κοιτάς τα καρκινικά κύτταρα ακόμη και παρουσία οξυγόνου ακόμα και σε οξυγόνο, εκτοξεύουν γαλακτικό οξύ και ηλεκτρικό οξύ, τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι το οργανίδιο μέσα στο κύτταρο που παράγει ενέργεια, δεν είναι αποδοτικό είναι αναποτελεσματικό και τα κύτταρα χρησιμοποιούν αρχαία ζύμωση και όταν λέω αρχαία ζύμωση πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι η Γη είναι 4,5 δισεκατομμυρίων χρονών, και οι οργανισμοί που υπήρχαν στον πλανήτη μας δυόμισι δισεκατομμύρια χρόνια πριν, λειτουργούσαν όλοι με ζύμωση, δεν υπήρχε οξυγόνο στην ατμόσφαιρα μέχρι που άρχισε να δημιουργείται από τα φωτοσυνθετικά βακτήρια οξυγόνο, και ήταν ζωντανά κύτταρα που δεν είχαν οξυγόνο και μεγάλωναν με τρελούς ρυθμούς, με μια ανεξέλεγκτη ανάπτυξη, τι συμβαίνει εδώ; Και θα πέθαιναν μόλις τα καύσιμα για την ζύμωση μειώνονταν καθώς καταβρόχθιζαν τα πάντα, απλώς θα πέθαιναν και έτσι ζούσαν όσο θα μπορούσαν να αναπαραχθούν και να τροφοδοτήσουν τη ζύμωση, το καρκινικό κύτταρο στο σώμα μας δεν κάνει τίποτα από το να επιστρέφει πίσω σε αυτά τα αρχαία μονοπάτια ζύμωσης που επιταχύνονται και ρυθμίζονται προς τα πάνω στο καρκινικό κύτταρο, επειδή η απόδοση της ενέργειας που προέρχεται από τα μιτοχόνδρια έχει πλέον εξαντληθεί και είναι ελαττωματική με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Επομένως αυτό είναι πολύ σαφές και αυτό συμβαίνει στον καρκίνο του πνεύμονα, στον καρκίνο του παχέος εντέρου, έχουμε εξετάσει τους κύριους καρκίνους και ανακαλύψαμε ότι αυτά τα κοινά ελαττώματα παρατηρούνται σε όλους τους καρκίνους, επομένως είναι όλοι πολύ παρόμοιοι στον μεταβολισμό τους και ενώ είναι πολύ διαφορετικοί ως προς το πώς φαίνονται κάτω από το μικροσκόπιο, ο καρκίνος του πνεύμονα δεν μοιάζει με αυτόν στο κόλον, δεν μοιάζει με αυτόν στον εγκέφαλο, είναι πολύ διαφορετικοί γενετικά, είναι όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους αλλά είναι όλοι κοινοί σε μια εξάρτηση από αυτό το αρχαίο μονοπάτι του ενεργειακού μεταβολισμού.

(*) Otto Heinrich Warburg https://en.wikipedia.org/wiki/Otto_Heinrich_Warburg

SB: Μπορείτε να πάτε λίγο πίσω, αναφέρατε έναν τύπο που ονομάζεται Warburg, μπορείτε να μου πείτε για το ταξίδι που η επιστημονική κοινότητα, ή τουλάχιστον εσείς, έχετε κάνει για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το κεντρικό είδος του αιτιολογικού παράγοντα, τουλάχιστον μια ένδειξη ενός αιτιολογικού παράγοντα του καρκίνου, βρίσκεται σε αυτή τη μετατόπιση των ενεργειακών συστημάτων; Από πού ξεκίνησε αυτή η κατανόηση στην έρευνα;

TS: Ξεκίνησε με τον Otto Warburg, σίγουρα, στη δεκαετία του 1920, η άλλη σύνδεση, πριν σας πω τι έκανε ο Otto Warburg, επειδή και εγώ όπως όλοι οι άλλοι, νόμιζα ότι ο καρκίνος ήταν μια γενετική ασθένεια και άκουσα για τον Warburg δεν ήξερα πραγματικά τι είναι αυτό για το οποίο μιλούσε ή να επενδύσω ανά πάσα στιγμή σκεπτόμενος αυτό που είπε. Αλλά η Linda Nebling(*) ήταν διδακτορική φοιτήτρια νοσηλευτικής στο Case Western Reserve University στο Οχάιο και πήρε αυτά τα δύο μικρά απελπισμένα παιδιά που είχαν καρκίνο στον εγκέφαλο, είναι αυτό που αποκαλούμε απελπιστικές περιπτώσεις, όταν δεν έχουν προβλεψιμότητα μακροπρόθεσμης επιβίωσης και τους έδωσε μια κετογονική δίαιτα για να μειώσει το σάκχαρο στο αίμα και μπόρεσε να σώσει αυτά τα παιδιά, το ένα τελικά πέθανε και το άλλο χάθηκε στην παρακολούθηση και είπε ότι η στρατηγική της βασιζόταν σε αυτό που είχε πει ο Otto Warburg για τη γλυκόζη και τον καρκίνο. Οπότε είπα, Warburg; Ποιος στο διάολο είναι αυτός ο τύπος; Ας πάω να δω ποιος ήταν αυτός ο τύπος και τι έκανε, επειδή έβλεπα παρόμοια πράγματα στα ποντίκια με αυτό το φάρμακο που μείωνε τη γλυκόζη και συρρικνώναμε τα καρκινικά τους κύτταρα και δημοσιεύσαμε ένα άρθρο, το πρώτο, μια από τις πρώτες επιστημονικές εργασίες σχετικά με το θέμα, όπου συνδέουμε ότι, το πόσο υψηλό είναι το σάκχαρο στο αίμα καθορίζει και το πόσο γρήγορα θα αναπτυχθεί ο όγκος στα ποντίκια. Και τώρα πώς αυτό επαναλήφθηκε σε όλους τους ανθρώπινους καρκίνους, όσο υψηλότερο είναι το σάκχαρο στο αίμα τόσο πιο γρήγορα μεγαλώνει ο όγκος και όσο χαμηλώνεις το σάκχαρο στο αίμα τόσο πιο αργά αναπτύσσεται ο όγκος, αναμφισβήτητο, για όλους τους διαφορετικούς ανθρώπινους καρκίνους και τους καρκίνους σε ποντίκια! Έτσι, ο Warburg το είχε είπε αυτό πριν από πολύ καιρό στη δεκαετία του 1920. Έπαιρνε φέτες (διατομές) όλων των ειδών, από ανθρώπινους όγκους και όγκους σε ποντίκια και κόβοντας τους σε φέτες παρατήρησε κάτι πολύ περίεργο σχετικά με αυτούς τους καρκίνους, ότι, παίρνουν λιγότερο οξυγόνο σε σύγκριση με τον φυσιολογικό ιστό από τον οποίο προήλθαν! Έτσι είναι σαν να έχουν στερηθεί οξυγόνο και πετούσαν προς τα έξω αυτό το απόβλητο γαλακτικού οξέος, έλεγε εκείνος, και έλεγε ότι έπαιρναν πολύ περισσότερη γλυκόζη από την κανονική. Έτσι τα φυσιολογικά κύτταρα παίρνουν μόνο λίγη γλυκόζη και μπορούν να παράγουν τεράστια ενέργεια από μια μικροσκοπική ποσότητα, αλλά αυτός ο τύπος (κυττάρων) έπαιρνε τεράστιες ποσότητες γλυκόζης, αλλά δεν την μεταβολίζουν πλήρως σε CO2 και νερό, αλλά την απορρίπτουν ως γαλακτικό οξύ, το οποίο είναι ένα προϊόν διάσπασης της γλυκόζης που δεν μεταβολίζεται πλήρως στο κύτταρο! Είπε ότι αυτό είναι απίστευτο και μετά πήρε κάθε είδους ιστό, κοίταξα τα δεδομένα του, ήταν απίστευτο έκοβε ιστούς από ανθρώπους, ποντίκια, αρουραίους και έβλεπε το ίδιο πράγμα, ξανά και ξανά, και έλεγε ότι η προέλευση του καρκίνου έχει να κάνει με κάτι στην ικανότητα του μιτοχονδρίου, του οργανιδίου, να δημιουργεί αποτελεσματικά ενέργεια από το οξυγόνο.

(*) Linda Nebeling, PhD, MPH, RD, FAND

https://cancercontrol.cancer.gov/brp/about/staff/nebeling

SB: Οπότε, τα μιτοχόνδρια είναι το μέρος του κυττάρου που δημιουργεί ενέργεια;

TS: Είναι το μέρος του κυττάρου που δημιουργεί ενέργεια μέσω οξειδωτικής φωσφορυλίωσης που είναι να καίει ενέργεια χρησιμοποιώντας οξυγόνο.

SB: Εντάξει, είναι σαν ένας κινητήρας;

TS: Είναι ένας κινητήρας, ένας πολύ αποδοτικός κινητήρας, αυτό είναι ένα οργανίδιο, πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι, έχουμε το κύτταρο και έχουμε έναν πυρήνα, όλοι γνωρίζουν για αυτόν τον πυρήνα, και μετά έχουμε όλα αυτά τα μικρά οργανίδια εκεί μέσα έχουμε λυσοσώματα και έχουμε τα μιτοχόνδρια που είναι σαν ένα δίκτυο μακαρονιών μέσα στο κύτταρο, συγχωνεύονται, είναι στην πραγματικότητα ένας δεύτερος ζωντανός, είναι ένας δεύτερος ζωντανός οργανισμός μέσα στα κύτταρα μας.

SB: Και για να απλοποιήσουμε αυτό που κάνουν τα μιτοχόνδρια, είναι ότι μετατρέπουν το οξυγόνο και τη γλυκόζη σε ενέργεια;

TS: Ναι. Και παράγουν ενέργεια, παίρνουν, τα τρόφιμα που τρώμε έχουν δεσμούς υδρογόνου άνθρακα, εντάξει, και τους διασπάμε αυτούς μέσα στα μιτοχόνδρια μας και εμείς όταν διαλύουμε αυτούς τους δεσμούς δημιουργούμε μια έκλυση υδρογόνου και διαχέουμε αυτήν την έκλυση μέσω ενός μηχανισμού πτερωτής που παράγει ενέργεια σαν τρελός. Απίστευτο πολύ αποτελεσματικό και εξαιρετικά αποδοτικό. Αλλά το καρκινικό κύτταρο έχει διαφθορά σε αυτό το σύστημα, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί μέσα σε μια νύχτα, όπως είπε ο Warburg, αν σπάσεις αυτό το σύστημα πολύ έντονα και πολύ γρήγορα το κύτταρο θα πεθάνει, πρέπει να έχετε δύο πράγματα για να φτάσετε από την οξειδωτική φωσφορυλίωση σε ενέργεια με ζύμωση με ελάχιστο οξυγόνο…

SB: Συγγνώμη για να το κρατήσω απλό, από ένα φυσιολογικό κύτταρο σε ένα καρκινικό κύτταρο…

TS: Από ένα φυσιολογικό κύτταρο να γίνει ένα καρκινικό κύτταρο δεν συμβαίνει εν μία νυκτί, είναι μια χρόνια βλάβη στην ικανότητα αυτού οργανιδίου μέσα στο κύτταρο για την παραγωγή αποδοτικής ενέργειας εντάξει; Οπότε το μόνο που πρέπει να γνωρίζουμε με τον καρκίνο είναι για το πώς μεγαλώνουν τόσο γρήγορα (τα καρκινικά κύτταρα); Γιατί είναι εκτός ελέγχου; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να τα σκοτώσουμε; Γιατί όσο έχεις αυτά τα καύσιμα ζύμωσης που οδηγούν αυτό το αρχαίο μονοπάτι ζύμωσης θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται, είναι πολύ δύσκολο να σκοτωθούν.

SB: Τα καύσιμα για την ζύμωση είναι η γλυκόζη και η γλουταμίνη…

TS: Και η γλουταμίνη. Να σου πω συμπυκνωμένη γνώση, εντάξει, είσαι έτοιμος; Είσαι επαρκώς έτοιμος;

SB: Είμαι επαρκώς έτοιμος…

TS: Εντάξει. Μια λύση στο πρόβλημα του καρκίνου, στη διαχείριση του καρκίνου χωρίς τοξικότητα, σημαίνει ταυτόχρονο περιορισμό των δύο καυσίμων που απαιτούνται για να οδηγήσουν αυτή την απορυθμισμένη ανάπτυξη, ενώ μετατρέπουμε ολόκληρο το σώμα σε ένα καύσιμο που τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν, (αυτό το καύσιμο είναι) τα λιπαρά οξέα και τα κετονικά σώματα. Οπότε όταν παίρνουμε τους καρκινοπαθείς ή τα ποντίκια και τους βάζουμε σε περιορισμό θερμίδων, μειώνοντας το σάκχαρο στο αίμα, που είπα ότι είναι το ένα από τα δύο καύσιμα και που μπορείς να το μειώσεις σε πολύ χαμηλά επίπεδα και μετά χρησιμοποιούμε συγκεκριμένα φάρμακα για να στοχεύσουμε τη γλουταμίνη και μαζί μπορούμε να περιορίσουμε επιλεκτικά τα δύο καύσιμα ενώ μεταφέρουμε ολόκληρο το σώμα σε κετόνες. Εμείς ως είδος εξελιχθήκαμε με διατροφική κέτωση για το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξης μας ως είδος εδώ και 1,5 εκατομμύριο χρόνια, για αιώνες και αιώνες, για χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια, το είδος μας, εσύ κι εγώ, οι πρόγονοι μας, ήταν πάντα σε κατάσταση διατροφικής κέτωσης επειδή υπήρχαν πολύ λίγοι υδατάνθρακες στο περιβάλλον τους για να καταναλώσουν. Οπότε, το καρκινικό κύτταρο, το σώμα, το δικό σου και το δικό μου, θα μπορούσαμε αν σταματήσαμε να τρώμε και έχουμε μια δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες και απλώς κάναμε νηστεία μόνο με νερό θα μπαίναμε σε διατροφική κέτωση όπου τα φυσιολογικά κύτταρα, ο εγκέφαλος μας, τα νεφρά μας, η καρδιά μας, μπορούν να καίνε αυτά τα κετονικά σώματα, επειδή έχουν καλά μιτοχόνδρια και μπορούν να κάψουν αποτελεσματικά αυτά τα καύσιμα, τα καρκινικά κύτταρα έχουν κακά μιτοχόνδρια, δεν μπορούν να κάψουν αυτά τα καύσιμα, εξαρτώνται από τη γλυκόζη και τη γλουταμίνη, μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη γλυκόζη και τη γλουταμίνη με κετονικά σώματα στα φυσιολογικά κύτταρα μας, έτσι επιλεκτικά μπορούμε να περιθωριοποιήσουμε αυτά τα καρκινικά κύτταρα και αργά με την πάροδο του χρόνου, αρχίζουν σιγά σιγά να πεθαίνουν. Τα (νέα) αιμοφόρα αγγεία εξαφανίζονται και το σώμα πηγαίνει και τα διαλύει.

SB: Έτσι, για κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ τον όρο Keto πριν, κέτωση ή κετόνες, με απλούς όρους, τι είναι οι κετόνες;

TS: Οι κετόνες (ή κετονοσώματα) είναι υδατοδιαλυτά προϊόντα διάσπασης των λιπαρών οξέων, είναι το βήτα-υδροξυβουτυρικό οξύ, το ακετοξικό οξύ και η ακετόνη. Αυτά είναι μικρά μόρια που είναι υδατοδιαλυτά, το συκώτι τα παράγει σαν τρελό, το νεφρό λίγο, αλλά κυρίως το συκώτι. Έτσι όπως σου είπα νωρίτερα, όταν δεν τρως, αγχώνεσαι, κυρίως γιατί ο εγκέφαλος μας είναι εθισμένος στη γλυκόζη, είναι σαν την κοκαΐνη και τη νικοτίνη και οτιδήποτε άλλο, αρχίζεις να έχεις όλα τα μυρμηγκιάσματα, πως δεν έχεις φάει τίποτα, έτσι όταν το σώμα καταλάβει δεν πρόκειται να φας τίποτα πρέπει να αρχίσει να κινητοποιήσει τους πόρους αποθηκευμένου λίπους και τα λίπη πάνε στη κυκλοφορία του αίματος ως τριγλυκερίδια που είναι τρία λιπαρά οξέα συνδεδεμένα με μια ραχοκοκαλιά γλυκερόλης, πηγαίνουν στο συκώτι, το συκώτι τα κόβει και βγάζει αυτά τα μικρά υδατοδιαλυτά σώματα κετόνης που τα ονομάσουμε κετονοσώματα, είναι ένα κάπως περίεργο όνομα από τη βιοχημεία, αλλά ονομάζονται κετονοσώματα και μπορούν να τροφοδοτούν τον εγκέφαλο με ενέργεια, την καρδιά με ενέργεια και όχι μόνο, ότι είναι ένα σούπερ καύσιμο, είναι απίστευτο αυτό, τα μιτοχόνδρια καίνε αυτές τις κετόνες εντάξει, αλλά θυμάσαι που είπα για το πόσο ενεργειακά αποδοτικά γίνονται τα μιτοχόνδρια όταν καίνε κετόνες, γίνονται ακόμα πιο ενεργειακά αποδοτικά είναι απίστευτο για το ότι δεν χρειάζονται τόσο πολύ οξυγόνο για να παράγουν περισσότερη ενέργεια και για αυτό τα αποκαλούμε, οι συνάδελφοι μου και μερικοί από τους πιο σπουδαίους στον τομέα της βιοχημείας, τα αποκάλεσε σούπερ, σούπερ καύσιμο, γιατί μπορούμε να πάρουμε περισσότερη ενέργεια για την καύση ενός σώματος κετόνης από ότι μπορούμε αν να κάψουμε ένα πυροσταφυλικό που προέρχεται από τη γλυκόζη ή ακόμα και ένα λιπαρό οξύ. Και η βιοχημεία για αυτό είναι ενδιαφέρουσα. Αλλά η ουσία είναι όταν μεταβαίνετε μακριά από αυτά τα καύσιμα σε κέτωση, δεν ξεχνάμε τη εξέλιξη μας, οι πρόγονοι μας ήταν πάντα σε κατάσταση κέτωσης, φτάνουμε σε αυτήν την κατάσταση καταναλώνοντας πολύ λίγους υδατάνθρακες και έχοντας πάρα πολύ ενέργεια, καθώς έτσι ήταν οι πρόγονοί μας.

SB: Τι μπορούμε να μάθουμε για τον καρκίνο από τους προγόνους μας;

TS: Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί από σκελετικά αρχεία, αλλά νομίζω ότι μπορούμε να δούμε τον σύγχρονο άνθρωπο που ζει σύμφωνα με τους παραδοσιακούς τρόπους. Ξέρεις ο Albert Schweitzer(*) ο μεγάλος ανθρωπιστής γιατρός πήγε στην Αφρική και κοίταξε τους Αφρικανούς που ζούσαν σύμφωνα με τους παραδοσιακούς τρόπους και είπε ένα από τα πιο περίεργα πράγματα, ότι δεν έχουν καρκίνο, ο καρκίνος ήταν εξαιρετικά σπάνιος στους Αφρικανούς που ζούσαν στις περιοχές και όταν ήρθαν εκεί οι Βρετανοί, ξέρετε εξετάσανε τις συνθήκες υγείας των ανθρώπων που ζούσαν στον Αρκτικό Κύκλο ο καρκίνος δεν ήταν εκεί, είχαν άλλα πράγματα, αλλά δεν είχαν καρκίνο, το ίδιο φαίνεται και για τους Αβορίγινες. Δεν μπορούμε να πάμε πίσω 50.000 χρόνια γιατί δεν έχουμε κόσμο να εξετάσουμε, αλλά έχουμε ανθρώπους να εξετάσουμε σήμερα και αυτό ήταν ένα από τα πράγματα που ο Schweitzer και αρκετοί άλλοι γιατροί από την Ευρώπη πήγαιναν στην Αφρική και έβλεπαν μερικές από αυτές τις φυλές που ήταν παραδοσιακές και έλεγαν τι συμβαίνει με αυτούς τους Αφρικανούς γιατί δεν έχουν καρκίνο; Αλλά όταν μπήκε στη ζωή τους ο σύγχρονος τρόπος διατροφής σε αυτές τις κοινωνίες, ο καρκίνος βγήκε εκτός ελέγχου.

(*) Albert Schweitzer https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Schweitzer

SB: Τι γίνεται με τα πρωτεύοντα ξαδέρφια μας;

TS: Ναι, δεν υπήρξε ποτέ τεκμηριωμένη περίπτωση καρκίνου του μαστού σε θηλυκό χιμπατζή και είναι κατά 98% παρόμοιοι με εμάς στην αλληλουχία γονιδίων και πρωτεϊνών. Ξέρετε τι συμβαίνει με αυτές τις μαϊμούδες, γενικά δεν σχηματίζουν καρκίνο, δεν τρώνε από αυτά που τρώμε εμείς. Εντάξει, μην ξεχνάς ότι δεν εξελιχθήκαμε για να τρώμε πίτες με χοιρινό και Dunkin ντόνατς με ζελέ και πίτσες, οι πρόγονοί μας δεν τα έτρωγαν αυτά, εμείς σκοτώναμε και τρώγαμε ζώα. Όπως είπα, τρώγαμε ότι περπατούσε, έρπονταν ή κολυμπούσε σε αυτόν τον πλανήτη, έγινε μέρος της διατροφής μας, δεν είχαμε ντόνατς σε κάθε γωνιά, ντελικατέσεν σε κάθε γωνιά. Εξελιχθήκαμε κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου όπως ακριβώς οι πρόγονοι των πρωτευόντων, τα ζώα, τους χιμπατζήδες και τους γορίλες και τα αυτά που βλέπετε στους ζωολογικούς κήπους τρέφονται με τις φυσικές τους δίαιτες σαν να ζούσαν στον βιότοπο τους, στον φυσικό τους βιότοπο, είτε ήταν στη Νότια Αμερική, Αφρική είτε όπου κι αν ήταν, δεν ρίχνουμε ντόνατς με ζελέ και πίτσες κάθε μέρα στο πιάτο του χιμπατζή. Στην πραγματικότητα πήγα ακόμα και στον ζωολογικό κήπο εδώ κάτω στον Boston Franklin Park Zoo και επίσης στον ζωολογικό κήπο του Σαν Ντιέγκο είπα πώς γίνεται και δίνεται μια μεγάλη πίτσα σε τα ζώα, και μου είπαν πως όχι, κάτι τέτοιο θα ήταν κακοποίηση ζώων, τα συστήματα τους δεν είναι προσανατολισμένα σε κάτι τέτοιο, αλλά ούτε και εμείς είμαστε όμως. Έχουμε μια επιδημία παχυσαρκίας έχουμε όλες αυτές τις διαφορετικές χρόνιες ασθένειες γιατί; Γιατί δεν έχουμε εξελιχθεί για να τρώμε όλα αυτά τα χάλια που τρώμε σήμερα, οπότε αυτό που έχω πει σε πολλούς ανθρώπους σε αυτά τα podcast είναι ότι η επιστήμη και η τεχνολογία των τροφίμων μας και η τεχνολογία της κοινωνίας μας έχουν εξελιχθεί τόσο πολύ πιο γρήγορα από ότι η βιολογία μας.

SB: Μπορείς να μου εξηγήσεις με απλά λόγια τον ρόλο που παίζει η άσκηση στην καταπολέμηση του καρκίνου;

TS: Λοιπόν, η άσκηση μειώνει το σάκχαρο στο αίμα, γνωρίζουμε επίσης ότι μειώνει και τη γλουταμίνη, έτσι τα δύο καύσιμα που τροφοδοτούν (τον καρκίνο). Δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε τελείως τη γλουταμίνη με την άσκηση, αυτό είναι σίγουρο. Ο αείμνηστος καλός μου φίλος George Kahill(*) δημοσίευσε κάποιες εργασίες για να δείξει πώς η άσκηση θα μπορούσε πραγματικά να μειώσει τη διαθεσιμότητα γλουταμίνης, επομένως είναι λίγο πιεστικό, αλλά και όταν ασκείστε καίτε και αν δεν τρώτε πολλούς υδατάνθρακες, τα μιτοχόνδρια σας καίνε τις κετόνες και η οξυγόνωση από όλη την άσκηση είναι να διατηρούν αυτά τα μιτοχόνδρια εξαιρετικά υγιή στο υψηλότερο επίπεδο ενεργειακής απόδοσης τους. Με την άσκηση χτίσεις μυς, αλλά σίγουρα έχεις αερόβια άσκηση για να έρχεται οξυγόνο και να καις κετόνες που ήδη σας είπα ότι είναι ένα σούπερ καύσιμο, οπότε το σώμα σας είναι εξαιρετικά υγιές, αυτά τα σώματα από τη Παλαιολιθική περίοδο, αυτοί οι άντρες ήταν ντούροι, δεν υπήρχε παχυσαρκία σε αυτούς τους ανθρώπους, είχαν τρομερή ενέργεια. Δεν πέθαιναν από αυτά που μας σκοτώνουν, πέθαιναν από τραυματισμούς και μολύνσεις.

(*) George F. Cahill Jr. https://en.wikipedia.org/wiki/George_F._Cahill_Jr.

SB: Όταν περιέγραψες αυτή την αργή και σταδιακή μετατόπιση στο κύτταρο καθώς μετακινείται σε αυτό το αρχαίο σύστημα ακουγόταν πολύ σταδιακό, οπότε κατά τη γνώμη μου σκέφτηκα ότι, άρα αυτό σημαίνει ότι ο καρκίνος είναι μια σταδιακή διαδικασία που κάπως συσσωρεύεται μέσα μου ή δεν χτίζεται μέσα μου με βάση τις αποφάσεις για τον τρόπο ζωής που παίρνω και με το ποιοι είναι οι περιβαλλοντικοί μου παράγοντες αυτή τη στιγμή, αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι καρκίνος ξεκινά σιγά-σιγά χρόνια πριν από…

TS: Ναι, είναι μια σταδιακή διαδικασία αλλά μπορεί να επηρεαστεί από αρκετούς προκλητικούς παράγοντες από το μικροπεριβάλλον, την έλλειψη άσκησης, έτσι δεν ασκούμαστε και τόσο πολύ όσο οι παλαιολιθικοί πρόγονοι σωστά; Έχουμε τεράστιες ποσότητες επεξεργασμένων υδατανθράκων στη διατροφή μας, έχουμε πολύ συναισθηματικό στρες, άγχος που επηρεάζει αρνητικά τη βιολογία μας, έλλειψη ύπνου για πολλούς από εμάς επειδή έχουμε άγχος, όταν βάζεις όλα αυτά τα πράγματα μαζί σε ένα άτομο μπορεί να θέσεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο για καρκίνο. Όλα αυτά θα βλάψουν και θα μειώσουν την αποτελεσματικότητα των μιτοχονδρίων και επίσης τη χαρά της ζωής, το να έχεις φίλους και φιλίες και κάτι τέτοιο, μειώνει το άγχος με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, κάνει τους ανθρώπους να απολαμβάνουν, βοηθά στο να σηκώνεσαι (το πρωί) και να έχεις μια ωραία μέρα παρά να είσαι σε κατάθλιψη ή τέτοια πράγματα. Αν τα βάλουμε όλα αυτά μαζί και βάλεις τον εαυτό σου σε μια δίαιτα και έναν τρόπο ζωής που σε θέτει σε κίνδυνο για βλάβη στην οξειδωτική φωσφορυλίωση και την μετάβαση από μια μορφή ενέργειας σε ενέργεια ζύμωσης…

SB: Αυτό που προσπαθώ να καταλάβω είναι ότι δεν είναι κάτι στιγμιαίο…

TS: Ως ένα βαθμό είναι μια σταδιακή μετάβαση. Πόσο καιρό χρειάζεται για ένα κόλον, μια ομάδα κυττάρων σε μια πτυχή του παχέος εντέρου σου για κάνει την μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο; Θα πρέπει να βρίσκονται συνεχώς υπό στρες αυτά τα κύτταρα και αυτό το όργανο. Τώρα γιατί κάποιος παθαίνει καρκίνο στο κόλον, άλλο άτομο παθαίνει καρκίνο του μαστού, άλλο άτομο καρκίνο στην κύστη και κάποιο άλλο άτομο παθαίνει καρκίνο του εγκεφάλου; Όλα αυτά τα διαφορετικά είδη καρκίνου, τι συμβαίνει; Η διαδικασία προκαλεί μια σταδιακή διακοπή στην οξειδωτική φωσφορυλίωση, στην οξειδωτική αναπνοή και σε μια σταδιακή μετάβαση σε λειτουργία ζύμωσης. Όπως στον εγκέφαλο, οι νευρώνες σπάνια προσβάλλονται από καρκίνο, αλλά τα γλοιοκύτταρα που υποστηρίζουν τους νευρώνες είναι συνήθως η πηγή, η προέλευση του καρκίνου στον εγκέφαλο για αυτά τα είδη κυττάρων και μπορούμε να δούμε διαφορετικά κύτταρα και μερικά είναι περισσότερο ή λιγότερο επιρρεπή και γιατί αυτός ο τύπος έπαθε καρκίνο του πνεύμονα από το κάπνισμα τσιγάρων; Αυτός ο τύπος έπαθε καρκίνο της ουροδόχου κύστης από το κάπνισμα, πώς ξεκίνησαν όλα; Όλα ξεκίνησαν από έναν πληθυσμό κυττάρων σε ένα από αυτά τα όργανα που έχουν μια χρόνια, όχι στιγμιαία αλλά χρόνια διακοπή της οξειδωτικής ενέργειας ακολουθούμενη από ανοδική ρύθμιση αυτής της ενέργειας από ζύμωση.

SB: Οπότε πραγματικά πρέπει να σκεφτόμαστε όλα τα πράγματα που προκαλούν δυσλειτουργία στα μιτοχόνδρια, θέλω μια λίστα με τα βασικά πράγματα που σχετίζονται με την πρόκληση αυτής της δυσλειτουργίας.

TS: Εντάξει, (έχουμε τα) καρκινογόνα. Ξέρεις υπάρχει ο αμίαντος, υπάρχουν όλα τα είδη χημικών ουσιών στο περιβάλλον που ακούμε για αυτές, υπάρχει μια ολόκληρη λίστα καρκινογόνων ουσιών. Και εμείς τα βάζουμε στις ετικέτες σε διάφορα χημικά που λένε πιθανώς καρκινογόνο ή ότι άλλο.

SB: Ποιοι είναι οι τύποι πραγμάτων που είναι καρκινογόνα που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται;

TS: Ω, εντάξει, μιλάμε για μικροπλαστικά, μιλάμε για…

SB: Είναι εν μέρει αυτό που προκαλεί καρκίνο του μαστού γιατί πάντα σκεφτόμουν σχετικά με τα αποσμητικά σε σχέση με τον καρκίνο του μαστού και τα πράγματα βάζουμε στην μασχάλη μας…

TS: Ένα που ήταν πιο ενδιαφέρον ήταν ένα ταλκ. Πώς το ταλκ θα προκαλούσε καρκίνο των ωοθηκών; Απορροφάται στην ουρογεννητική οδό και σχηματίζει ένα απολίθωμα σε ένα τμήμα του ιστού της ωοθήκης…

SB: Τι είναι το απολίθωμα;

TS: Είναι μια συλλογή υλικού, το απολίθωμα είναι μια περιοχή όπου συσσωρεύονται ας πούμε υλικά ασβεστίου και αυτό οδηγεί σε φλεγμονή μιας περιοχής του σώματος και το ανοσοποιητικό μας σύστημα μπαίνει για να δει τι συμβαίνει. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι μια μηχανή θεραπείας και βλέπει κάτι που δεν είναι κανονικό. Κανονικά θα το καθάριζε, αλλά ρίχνει κυτοκίνες και αυξητικούς παράγοντες εκεί, κάτι που οδηγεί σε απορύθμιση και βλάβη στα μιτοχόνδρια και η απορύθμιση οδηγεί στο να δημιουργηθεί ένας όγκος.

SB: Οπότε αν πάρω ένα ταλκ ή οτιδήποτε άλλο, και μπει στο σώμα μου, το σώμα μου μετά προσπαθεί να του επιτεθεί για να το καθαρίσει και με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί φλεγμονή που οδηγεί…

TS: …σε βλάβη στα μιτοχόνδρια σε μια συγκεκριμένη ομάδα κυττάρων κοντά σε αυτό το απολίθωμα.

SB: Εντάξει και αυτό ισχύει για πολλά διαφορετικά νανοσωματίδια και…

TS: …τα μικροπλαστικά, αυτό είναι που ερευνούν τώρα, αλλά μετά έχουμε χημικά καρκινογόνα, (όπως το) τετραϋδροχλωρίδιο, υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μπορούν πραγματικά να βλάψουν, (όπως) το αρσενικό και αυτά τα είδη χημικών ουσιών, η ουρεθάνη. Οτιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει χρόνια τα μιτοχόνδρια, ένας εξαναγκασμός με την πάροδο του χρόνου στην ρύθμιση προς τα πάνω για την παραγωγή ενέργειας από ζύμωση χωρίς οξυγόνο.

SB: Αυτό που προσπαθώ να καταλάβω είναι, τι να κάνω, πώς να ζήσω τη ζωή μου καλά;

TS: Γι’ αυτό ονομάστηκε το ογκογόνο παράδοξο, αλλά εσύ μπορείς να το αποφύγεις. Αυτό είναι που λέω, αν μπορείς να διατηρήσεις υγιή τα μιτοχόνδρια σου.

SB: Πώς;

TS: Με την άσκηση, με το να μειώσεις την κατανάλωση πολυ-επεξεργασμένων υδατανθράκων.

SB: Πρέπει να αποφεύγεις αυτά τα μικροπλαστικά επίσης;

TS: Ξέρεις, το πρόβλημα με τα μικροπλαστικά είναι ότι είναι πανταχού παρόντα, δεν είμαστε πραγματικά σίγουροι, μόλις τώρα έχουμε αρχίσει να το συνειδητοποιούμε, κανείς δεν ήξερε για αυτά πραγματικά για να το ψάξει. Θα μπορούσαν να προκαλέσουν μικροαπολιθώματα σε διαφορετικούς πληθυσμούς κυττάρων. Αλλά γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να βλάψεις πραγματικά χρόνια τα μιτοχόνδρια, τα μιτοχόνδρια είναι ένα σκληρά οργανίδια. Το πρόβλημα είναι ότι κάνουμε χρόνια κατάχρηση χωρίς να συνειδητοποιούμε τι πρέπει να κάνουμε για να τα διατηρήσουμε υγιή, έτσι ακόμα κι αν εκτίθεσαι σε χημικές καρκινογόνες ουσίες, ακόμα κι αν εκτεθείς σε όλα αυτά τα πράγματα, αλλά αν κρατάς το σώμα σου όσο πιο υγιές μπορείς, θα μπορούσες ενδεχομένως να καθυστερήσεις ή ακόμη και να αποτρέψεις τη βλάβη στα μιτοχόνδρια, παρόλο που είσαι εκτεθειμένος (σε κινδύνους). Επομένως είναι πραγματικά στα χέρια σου, μπορείς πραγματικά μειώσεις τον κίνδυνο για εμφάνιση καρκίνου γνωρίζοντας τι κρατά τα μιτοχόνδρια σου υγιή, ζωηρή άσκηση, νηστεία μόνο με νερό. Ξέρεις, κάποιες φορές βάζουμε τα ποντίκια σε νηστεία με τον περιορισμό των θερμίδων που καταναλώνουν και είναι πολύ δύσκολο να τα κάνουμε να αποκτήσουν όγκους. Το σώμα τους ήταν τόσο υγιές. Αυτό το έδειξαν πριν από χρόνια μερικοί επιστήμονες σε ποντίκια, χρησιμοποιούσαν ποντίκια και ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού, αν τα βάλεις σε μια δίαιτα περιορισμένων θερμίδων, η συχνότητα εμφάνισης ήταν πολύ μικρότερη. Ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί, είναι μια διαταραχή που μπορεί να προληφθεί. Απλώς εμείς κάνουμε ότι μπορούμε ενδεχομένως να τον προκαλέσουμε, με τον τρόπο ζωής μας και την διατροφή μας.

SB: Πολλά μεγάλα ιδρύματα πιστεύουν ότι ο καρκίνος είναι ένα γενετικό πρόβλημα. Εσύ πιστεύεις ότι είναι κάτι διαφορετικό;

TS: Τα στοιχεία είναι εντυπωσιακά, δεν είναι το τι πιστεύεις αλλά αυτό που μας λένε τα δεδομένα. Σύμφωνα με τη θεωρία σωματικής μετάλλαξης για τον καρκίνο, οι μεταλλάξεις στον πυρήνα του κυττάρου οδηγούν σε απορυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη και αυτή είναι η θεωρία της σωματικής μετάλλαξης. Στη μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία έχουμε μια μετάβαση από την οξειδωτική φωσφορυλίωση σε έναν μεταβολισμό ζύμωσης μέσα στο κύτταρο. Οι μεταλλάξεις είναι σαφώς άσχετες. Τι εννοούμε με όλο αυτό; Εννοούμε ότι, όταν τα μιτοχόνδρια γίνονται ελαττωματικά πετούν προς τα έξω ROS, reactive oxygen species (αντιδραστικά είδη οξυγόνου) που είναι καρκινογόνα και μεταλλαξιογόνα, τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι προκαλούνται μεταλλάξεις, τόσο πολλές από τις μεταλλάξεις που βλέπουμε στον πυρήνα του καρκινικού κυττάρου που αποτελεί αντικείμενο της θεωρίας της σωματικής μετάλλαξης είναι επιπτώσεις απορρύθμισης της δυσλειτουργίας των μιτοχονδρίων, επομένως τα μιτοχόνδρια είναι που προκαλούν ένα το αποτέλεσμα απορρύθμισης που είναι μεταλλάξεις που σύμφωνα με τη θεωρία της σωματικής μετάλλαξης είναι η αιτία της απορυθμισμένης κυτταρικής ανάπτυξης. Επίτρεψε μου να σου πω γιατί αυτό είναι απολύτως αναληθές. Ορισμένα καρκινικά κύτταρα αναπτύσσονται εκτός ελέγχου δεν έχουν μεταλλάξεις και συνήθως αυτό δεν το συζητούν, καθώς λένε ότι πώς μπορεί αυτό να συμβαίνει; Ότι είναι μια πρόκληση για τη επικρατούσα θεωρία, η θεωρία λέει ότι όλοι οι καρκίνοι έχουν μεταλλάξεις και έχεις μερικούς καρκίνους που δεν έχουν μεταλλάξεις και αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα, και αυτό θα έπρεπε να σημάνει το κουδούνι της διαφορετικότητας Νο. 1. Τότε οι άνθρωποι που υποστηρίζουν την σωματική μετάλλαξη το σκέφτονται αυτό και λένε, ΟΚ εντάξει έχουμε έχουμε πρόβλημα εδώ δεν είναι όλες οι μεταλλάξεις αυτές που προκαλούν την απορρύθμιση μόνο μερικές και εμείς έχουμε ένα όνομα για αυτές και τις ονομάζουμε driver mutations (οδηγοί μεταλλάξεων), εντάξει τώρα, αυτός είναι ένας ωραίος όρος, γιατί μερικές από αυτές τις μεταλλάξεις ονομάζονται passengers (επιβάτες) δεν κάνουν τίποτα, αλλά οι οδηγοί είναι αυτοί που οδηγούν στην απορυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη, επομένως θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτές τις μεταλλάξεις οδηγούς. Νέα στοιχεία από την πρόσφατη επιστημονική βιβλιογραφία, μπορείς να το πιστέψεις (ότι γίνεται κάτι τέτοιο); Παίρνουν φυσιολογικούς ιστούς από ασθενείς, από διαφορετικά όργανα και αλλού, όχι από ασθενείς από κανονικούς (υγιείς) ανθρώπους, χωρίς κανένα καρκίνο, σαν και εσένα εδώ, παίρνουν ιστό από εσένα και λένε, ω, Χριστέ μου, κοίτα αυτή τη μετάλλαξη οδηγό στον οισοφάγο σου και στα διάφορα μέρη του σώματος σου, έχεις οδηγό αλλά δεν έχεις όγκο, τι συμβαίνει με αυτό; Πώς εξηγείς ότι είναι αυτές οι μεταλλάξεις οδηγοί προκαλούν απορυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη όταν έχουμε χιλιάδες μεταλλάξεις οδηγούς που δεν προκαλούν απορυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη; Ω, εντάξει αυτό είναι ένα άλλο πρόβλημα. Η μεγαλύτερη καταστροφική πληροφορία εναντίον της θεωρίας της σωματικής μετάλλαξης είναι ότι εάν πάρεις τον πυρήνα από ένα κύτταρο όγκου, να αφαιρεθεί καθαρά από κύτταρο όγκου και έχεις ένα άλλο φυσιολογικό κύτταρο εδώ, και αφαιρέσεις τον πυρήνα από το φυσιολογικό κύτταρο και τον βάλεις στο κύτταρο όγκου στο κυτταρόπλασμα θα έχεις ρυθμιζόμενη ανάπτυξη χωρίς απορυθμισμένη ανάπτυξη. Αλλά εάν έχω το φυσιολογικό κύτταρο και έχω ένα κύτταρο όγκου, και βγάλω τον πυρήνα από το κύτταρο του όγκου έξω και πάρω τον πυρήνα του φυσιολογικού κυττάρου και τον βάλω στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου όγκου που περιέχει ελαττωματικά μιτοχόνδρια, έχεις απορυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη, και αυτό έχει παρατηρηθεί ξανά και ξανά και ξανά.

SB: Έτσι απλά συνοψίζοντας, αν πάρεις τον πυρήνα από ένα κύτταρο όγκου και τον βάλεις (αντικαταστήσεις τον πυρήνα) σε ένα φυσιολογικό υγιές κύτταρο είναι όλα καλά, αλλά αν πάρεις έναν πυρήνα από υγιές κύτταρο και τον βάλεις (αντικαταστήσεις τον πυρήνα) σε ένα κύτταρο όγκου έχουμε και πάλι την ίδια απορυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη, την ανάπτυξη όγκου, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι ο πυρήνας που κάνει την διαφορά…

TS: Απολύτως, πρέπει να είναι κάτι άλλο και αυτό είναι τα μιτοχόνδρια και σου είπα τότε έχεις καρκινικά κύτταρα χωρίς μεταλλάξεις και μετά έχεις οδηγούς μεταλλάξεις και φυσιολογικά κύτταρα που δεν γίνονται ποτέ καρκίνος, βάζεις όλα αυτά τα πράγματα μαζί και πρέπει να είσαι ένας απελπισμένος ιδεολόγος για να πιστεύεις ότι ο καρκίνος είναι μια γενετική ασθένεια. Είναι μια σιωπηλή αποδοχή στον τομέα, ότι ο καρκίνος είναι γενετικής αιτιολογίας, κάθε εγχειρίδιο βιολογίας, κυτταρικής βιολογίας (λέει) ότι καρκίνος είναι γενετικής αιτιολογίας.

SB: Γιατί δεν έχουν αλλάξει οι απόψεις των ανθρώπων παρά τις αποδείξεις που εσύ παρουσιάζεις;

TS: Είναι πολύ δύσκολο πράγμα. Πάει πίσω του να έχεις μία θεωρία να αντικαθίσταται από μια άλλη θεωρία, αυτό ονομάζεται paradigm shifts (αλλαγή παραδείγματος) και σε όλη την ιστορία της επιστήμης οι αλλαγές παραδείγματος έχουν αντιμετωπίσει πάρα πολύ μεγάλη αντίσταση. Η πιο προφανής ήταν επανάσταση του Κοπέρνικου, όταν οι αστρονόμοι για 1.800 χρόνια οι πρώτοι αστρονόμοι πίστευαν ότι η Γη ήταν ακίνητη στο κέντρο του ηλιακού συστήματος, για 1.800 χρόνια, ήταν ο Κλαύδιος, ο Αριστοτέλης και οι υποστηρικτές της Βίβλου και άλλοι, έλεγαν ότι η Γη είναι ακίνητη και ο Ήλιος και η Σελήνη και οι πλανήτες περιστρέφονται όλοι γύρω από τη Γη για 1.800 χρόνια. Ακόμα και ο Κοπέρνικος δούλευε με αυτές τις μαθηματικές διατυπώσεις και αυτό τον κρατούσε συνεχώς σε σύγχυση, μέχρι που είπε, τι θα συμβεί αν βάλουμε τον Ήλιο στο κέντρο του ηλιακού συστήματος και θεωρήσουμε ότι η Γη είναι απλώς ένας άλλος πλανήτης που περιστρέφεται (γύρω από αυτόν) και τότε ξαφνικά τα πράγματα άρχισαν να βγάζουν νόημα και ο Giordano Bruno, ένας θεολόγος, καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή υποστήριξε ότι ο Κοπέρνικος είχε δίκιο. Υπήρξε μια τρομερή αντίσταση από την πλευρά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας εκείνη την εποχή και αυτό είναι το ίδιο πράγμα που συνέβη όταν ο Lewis Pastor (Λουί Παστέρ) είπε ότι είναι τα μικρόβια, παρά ο κακός αέρας, η αιτία για τις ασθένειες. Και όταν ήρθε η θεωρία της εξέλιξης του Darwin Wallace (Δαρβίνος), (και είπε ότι) δεν είναι ειδική δημιουργία, είναι φυσική επιλογή που μπορεί να το εξηγήσει αυτό. Αυτές ήταν τεράστιες αλλαγές παραδείγματος στην ιστορία της επιστήμης και αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι το ίδιο πράγμα. Τα μιτοχόνδρια είναι το κέντρο του προβλήματος με τον καρκίνο, όχι ο πυρήνας, αλλά τα μιτοχόνδρια, είναι μια μιτοχονδριακή μεταβολική νόσο και μόλις το καταλάβουμε αυτό, τότε είναι που θα μειώσουμε αυτά τα ποσοστά θνησιμότητας μαζικά μέσα σε έναν αριθμό από χρόνια, στα σίγουρα.

SB: Αν ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι, αν συνειδητοποιήσουμε ότι τα μιτοχόνδρια είναι το κέντρο της δυσλειτουργίας και τελικά η ασθένεια στο κύτταρο και αν ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι, τι αντίκτυπο πιστεύετε ότι θα έχει αυτό σχετικά με τα στατιστικά στοιχεία για τον καρκίνο για τα επόμενα χρόνια;

TS: Θα τα μειώσει μαζικά, εντάξει, δεν πρόκειται να πω ότι θα απαλλαγούμε εντελώς από τον καρκίνο, αλλά εδώ είναι η ουσία, μπορεί να μην τον ξεφορτωθούμε ποτέ, αλλά μπορούμε να μάθουμε να ζουν με αυτόν και να τον κρατάμε περιορισμένο, αν ξέρουμε πώς να το κάνουμε, αν ξέρουμε ότι δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς αυτά τα δύο καύσιμα και μπορούμε να κάνουμε μια δίαιτα και έναν τρόπο ζωής που μπορεί να περιορίσει τη διαθεσιμότητα αυτών των δύο καυσίμων και να διατηρήσει τα μιτοχόνδρια μας όσο πιο υγιή γίνεται.

SB: Αν δεν ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι, αυτό που νομίζεις είναι…;

TS: Τότε θα έχεις δίκιο, ένας στους δύο ανθρώπους θα έχει καρκίνο, ότι τα στατιστικά σου θα είναι απολύτως σωστά.

SB: Υπάρχει κάποιος που πιστεύετε, επειδή ξέρετε ότι μιλάμε για αυτά τα θέματα συχνά σκεφτόμαστε τις μεγάλες φαρμακευτικές και τα κίνητρα και τα χρήματα και ακολουθούμε τα χρήματα και θα καταλάβουμε γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουν την αλλαγή, είναι σωστή κατά την άποψη σου οποιοσδήποτε τέτοιος τρόπος σκέψης μιας συνωμοσίας;

TS: Δεν ξέρω αν αυτό είναι συνωμοσία, δεν μου αρέσει ο όρος συνωμοσία, αυτό το θεωρώ κάτι παράλογο, μου αρέσει το ποια είναι τα γεγονότα αυτού που ερευνώ.

SB: Αλλά βλέπεις αντίσταση από τις μεγάλες φαρμακευτικές που λοιδορούν αυτή την άποψη ή τις μεγάλες εταιρίες ειδών διατροφής;

TS: Εσύ τι νομίζεις; Σκέφτομαι εννοώ νομίζεις ότι, κάνεις πολλά, όχι εσύ αλλά οι άνθρωποι σε αυτές σε αυτές τις βιομηχανίες, η νοσοκομειακή βιομηχανία κερδίζει τεράστια χρηματικά ποσά, ανταμείβουμε με 7 δισεκατομμύρια το χρόνο για τον καρκίνο την έρευνα στο National Cancer Institute, που ανταμείβει με πολλές πολλές, όχι όλες, πολλές επιχορηγήσεις για να δούμε για τις γονιδιακές μεταλλάξεις και όλα αυτά τα πράγματα. Και έχουμε φάρμακα που είναι εξαιρετικά ακριβά που βασίζονται στην θεωρεία της σωματικής μετάλλαξης του καρκίνου, που ουσιαστικά δεν μειώνουν το ποσοστό θνησιμότητας, όπως είπα, έχουμε, ενώ μιλάμε, εδώ, θα έχουμε 140 νεκρούς από καρκίνο, 1.700 άτομα κάθε χρόνο και χειροτερεύει όλο και περισσότερο και, όπως είπες, τρέχουμε πάντα για να μαζέψουμε χρήματα για την έρευνα για τον καρκίνο, ε, πού είναι όλα αυτά λεφτά; Που πηγαίνουν; Τι κάνουν με όλα αυτά τα χρήματα χωρίς λογοδοσία; Και μετά όταν κοιτάς την επιστημονική συμβουλευτική επιτροπή όλων αυτών των οργανισμών που λειτουργούν, γιατί όλοι πιστεύουν στις δημοσιευμένες εργασίες για τον καρκίνο ως μια γενετική ασθένεια; Είναι πολύ δύσκολο για το επιστημονικό πεδίο να αποδεχτεί σε αυτό το σημείο. Είναι πολύ τραυματικό αυτό που λέω, είναι πολύ επαναστατικό για μια τεράστια βιομηχανία, αυτή τη στιγμή. Θα έρθουν σταδιακά και θα προσαρμοστούν σε αυτό που λέω, είναι απλά θέμα χρόνου, γιατί δεν μπορούμε να συνεχίσουμε αυτή την τροχιά, είναι ανήθικο το τι κάνουμε σε μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους.

SB: Διάβασα ένα στατιστικό που έλεγε ότι η παγκόσμια συχνότητα του πρώιμου καρκίνου αυξήθηκε κατά περίπου 80% μεταξύ 1990 και 2019…

TS: Ναι!

SB: … 2019, από το BMJ Ongology, που λέει ότι, η πρώιμη έναρξη του καρκίνου είναι βασικά σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 50 ετών. Και όταν το σκέφτομαι αυτό, ξέρετε ότι, μεγαλώνοντας στο Ηνωμένο Βασίλειο, όποτε υπάρχει συλλογή χρημάτων, να τρέξουμε έναν φιλανθρωπικό αγώνα έναν μαραθώνιο και ότι άλλο μπορεί να είναι, η έρευνα για τον καρκίνο παίρνει τα χρήματα, και το να το ακούς αυτό, ότι ξέρεις έχουν επενδυθεί τόσα πολλά χρήματα στην έρευνα για τον καρκίνο τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αλλά το να έχει αυξηθεί κατά 80% ο καρκίνος πρώιμης έναρξης την ίδια περίοδο, για μένα είναι σαν αυτή η έρευνα να φαίνεται να μην είναι και πολύ αποτελεσματική.

TS: Λοιπόν, όπως είπα, πρέπει να βρεις το τι δεν κάνουν οι άνθρωποι, αυτό είναι ότι ποτέ δεν ρωτούν πού πάει η έρευνα; Τι είδους έρευνα; Τι κάνετε; Ποια είναι η θεωρία που δίνει την ώθηση να κάνεις την έρευνα;

SB: Πολλά πολλά σπουδαία πράγματα έχουν γίνει για να κρατάμε τους ανθρώπους που πάσχουν από καρκίνο στη ζωή, σωστά; Να τους δίνουμε την πιθανότητα να μην πεθάνουν από καρκίνο, υποθέτω ότι σε αυτό καταλήγουμε.

TS: Ναι, σε κάποιο βαθμό όντως έχουν γίνει. Ξέρεις λέμε ότι υπάρχουν δύο τρόποι για το δει κανείς, λέγεται Progression-free survival (PFS) [επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου] και Total survival [Overall survival (OS) / συνολική επιβίωση]. Αυτές είναι οι ορολογίες που χρησιμοποιούνται στον κλινικό κόσμο του καρκίνου και αυτές αντιπροσωπεύουν την έγκριση φαρμάκων μέσω της υπηρεσίας Food and Drug Administration. Εάν έχεις ένα φάρμακο που βελτιώνει μια επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, χωρίς εξέλιξη σημαίνει ότι μοιάζει ότι το φάρμακο δρα στον όγκο, επειδή ξέρεις ότι τον όγκο μπορούμε να τον δούμε αν γίνεται όλο και μεγαλύτερος και μεγαλύτερος και περισσότερο θανατηφόρος και πιο θανατηφόρος και αν δω ότι δεν μεγαλώνει σχεδόν τόσο πολύ, λέω ορίστε, κοιτάξτε εδώ, είναι αυτό που επιβραδύνει, αυτό που λέμε παραδοσιακή εξέλιξη, εντάξει λέγεται επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και μετά έχουμε την συνολική επιβίωση, επομένως έχουμε δύο τρόπους να εγκρίνουμε φάρμακα κυρίως για τον καρκίνο, με το πώς λειτουργούν αυτά στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και πώς λειτουργούν στη συνολική επιβίωση. Λοιπόν, σταματούν να εξετάζουν τη συνολική επιβίωση, τώρα κάποιος θα βγει και θα λέει, εντάξει τώρα καλά, ξέρετε ότι η ουσία είναι ως επί το πλείστον η επιβίωση χωρίς εξέλιξη, πράγμα που σημαίνει ότι οι ασθενείς που μοιάζουν να έχουν έναν όγκο που είναι αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά, αλλά ζουν μόνο μερικούς μήνες περισσότερο από ότι θα είχαν αν δεν χρησιμοποιούσαν αυτό το φάρμακο, οπότε αυτό παίρνει έγκριση και όλο αυτό σε αντίθεση με τη συνολική επιβίωση! Ξέρεις ότι ζεις μόνο δύο, εντάξει, ότι επιζείς μόνο δυόμισι επιπλέον μήνες, ο όγκος φαινόταν σαν να ήταν αντιμετωπίσιμος πολύ καλά, αλλά η συνολική επιβίωση σου είναι τόσο μικρή, αλλά δεν είδαμε τον όγκο να μεγαλώνει, θα εγκρίνουμε αυτό το φάρμακο. Έτσι πολλά από τα νέα φάρμακα που δίνουμε κάνουν πολύ καλή δουλειά στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, αλλά κάνουν μια φρικτή δουλειά στο να κρατάς τους ανθρώπους στη ζωή για πολύ περισσότερο, που τελικά είναι αυτό που θέλουμε να κάνουμε, να έχουμε συνολική επιβίωση. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα, το Avastin (Bevacizumab), αυτό είναι ένα ανήθικο φάρμακο που δεν θα έπρεπε ποτέ να χρησιμοποιείται σε άτομα. Μπλοκαρίστηκε επειδή προκάλεσε διατρήσεις παχέος εντέρου σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, εξακολουθούν να το χρησιμοποιούν στον καρκίνο του εγκεφάλου. Οπότε έχεις έναν όγκο, μπορούμε να τον δούμε με PET Imaging (τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων), όχι τόσο με PET αλλά με MRI (μαγνητική τομογραφία) και CAT Scan (αξονική τομογραφία), μπορούμε να δούμε εκεί και να τον βρούμε, εντάξει, μπορούμε να τον δούμε, και τώρα δίνεις στον ασθενή Avastin και το οποίο είναι ένα φάρμακο κατά της αγγειογένεσης που υποτίθεται ότι σταματά την ανάπτυξη των ανώμαλων αιμοφόρων αγγείων, σωστά; Νομίζουν ότι η αγγειογένεση των αγγείων του αίματος οδηγεί στην απορυθμισμένη ανάπτυξη, (ενώ) είναι η ζύμωση που οδηγεί στην απορυθμισμένη ανάπτυξη και έτσι ξαφνικά δίνεις το φάρμακο και ο όγκος εξαφανίζεται, δεν φαίνεται πλέον, και ο ασθενής ενθουσιάζεται, και ο γιατρός βλέπει (την εξέταση) και λέει δες, από ότι φαίνεται πας πολύ καλά. Το τι κάνει τώρα αυτό το φάρμακο είναι ότι προκαλεί στους όγκους (να διαλύονται και) να διαπερνούν σε ολόκληρο τον εγκέφαλο, αυτό ακριβώς, τον εξαπλώνουν σε ολόκληρο τον εγκέφαλο, δεν ζεις άλλο, αλλά είχες αυτή την εξέλιξη νόσου, ότι είσαι ελεύθερος, δεν βλέπεις πλέον τον όγκο και ο ασθενής ενθουσιάζεται γιατί μοιάζει να εξαφανίζεται ο όγκος με αυτό το πανάκριβο φάρμακο, αλλά αυτό που κάνει είναι σχεδόν να εγγυάται ότι αυτός ο ασθενής δεν θα επιβιώσει επειδή εξαπλώνει τα κύτταρα του όγκου σε ολόκληρο τον εγκέφαλο, γι’ αυτό το αποκαλώ ανήθικο πράγμα.

SB: Αλλά η χημειοθεραπεία και τέτοιες θεραπείες, η ακτινοθεραπεία, έχουν αποδείξει ότι κρατούν ζωντανούς τους ανθρώπους που διαφορετικά θα είχαν πεθάνει…

TS: Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν, και αυτό είναι ένα άλλο πράγμα που πρέπει να δούμε, εργάζομαι πολύ εντατικά σε όγκους εγκεφάλου και γλοιοβλαστώματα και πράγματα όπως αυτά. Όταν ακτινοβολείς τον εγκέφαλο κάποιου που έχει έναν από αυτούς τους όγκους, ελευθερώνεις τεράστιες ποσότητες γλυκόζης και γλουταμίνης στο μικροπεριβάλλον και αν κοιτάξεις την επιβίωση, όταν λέμε για επιβίωση, κοιτάξαμε τις καμπύλες επιβίωσης για το γλοιοβλάστωμα σε όλο τον κόσμο, δεν μπορείς καν να σχεδιάσεις πειράματα τόσο συνεπή με το πόσο γρήγορα θα πεθάνουν οι άνθρωποι. Όλα τα διαφορετικά νοσοκομεία έχουν τον ίδιο ρυθμό επιβίωσης, την ίδια (καμπύλη) επιβίωσης. Και λέμε τι κάνετε; (Και απαντούν) Εμείς κάνουμε χημειοθεραπεία, κάνουμε χειρουργική απομάκρυνση του όγκου, δίνουμε Temozolomide (TMZ) και δίνουμε στεροειδή που ανεβάζουν το σάκχαρο στο αίμα και ακτινοβολούμε, ακτινοβολούμε, ακτινοβολούμε και όλοι καταλήγουν νεκροί, ε, όχι και όλοι, αλλά ξέρεις, η πενταετή επιβίωση είναι πολύ πολύ χαμηλή και η 10ετή επιβίωση είναι σχεδόν στο μηδέν.

SB: Αλλά αν έχεις καρκίνο του μαστού ή αν έχεις αυτό…

TS: Εδώ μιλάω για καρκίνο του εγκεφάλου. Τώρα, αν έχεις έναν περιγεγραμμένο όγκο και δεν είναι πουθενά αλλού μπορούμε να έρθουμε με ακτινοβολία ή χειρουργική επέμβαση και ουσιαστικά να θεραπεύσουμε αυτόν τον ασθενή, αλλά εάν έχουμε κάποιο επίπεδο εξάπλωσης ή κάτι παρόμοιο, αυτό το άτομο τώρα, και επίσης αν παίρνει ένα τοξικό δηλητήριο στο σώμα του, όπως το “Red Devil(λαϊκή ονομασία του παράγοντα χημειοθεραπείας doxorubicin ή Adriamyc), το λένε Red Devil γιατί γίνονται όλα κόκκινα…

SB: Τι είναι αυτό; Είναι χημειοθεραπεία;

TS: Ναι είναι μια χημειοθεραπεία για να σκοτώσει μια μικρή ομάδα κυττάρων, ίσως λίγη εξάπλωση, αλλά πέφτουν τα μαλλιά σου, είναι βάναυσο για το σώμα σου, από αυτό και μετά αν επιβιώσεις από τον καρκίνο και πολλοί άνθρωποι, έχουμε εκατομμύρια και εκατομμύρια επιζώντες καρκίνου σε αυτόν τον πλανήτη, αλλά πολλοί πολλοί άνθρωποι αυτής της ομάδας υποφέρουν από τις αρνητικές συνέπειες της δηλητηρίασης ή της ακτινοβολίας ή τους ακρωτηριασμούς από χειρουργική επέμβαση, εννοώ ότι πρέπει να το αλλάξουμε όλο αυτό και συχνά ο καρκίνος επανέρχεται ή πεθαίνουν από καρδιαγγειακές παθήσεις ή πεθαίνουν από δευτερογενείς δυσμενείς επιπτώσεις αυτής της θηριωδίας, το αποκαλώ μεσαιωνικό, μεσαιωνικές προσεγγίσεις όλο αυτό. Μου κάνεις πλάκα; Αυτό που κάνουν στους καρκινοπαθείς. Όμως, όταν κάνουμε μεταβολική θεραπεία συρρικνώνουμε τον όγκο σίγουρα, τότε μπορεί να μπει ο χειρουργός και βλέπει μειωμένα, λιγότερα αιμοφόρα αγγεία λόγω της μεταβολικής θεραπείας και μπορεί να αφαιρέσει μεγαλύτερη ποσότητα από αυτό και στη συνέχεια μεταβαίνουμε πίσω για να αποτρέψουμε την επανεμφάνιση αυτού του όγκου. Η επαναλαμβανόμενη μεταβολική θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για την πρόληψη του καρκίνου, αλλά μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του καρκίνου. Τώρα επιτρέψτε μου να σας πω, αν πας στα περισσότερα νοσοκομεία, ας υποθέσουμε ότι οι άνθρωποι λένε, ξέρεις θέλω πραγματικά να κάνω πράγματα για να αποτρέψω τον καρκίνο μπορώ να κάνω κάποια τυπική φροντίδα για να μην εμφανίσω κάποιον όγκο; Τι εννοείς; Ότι θέλεις να πας σε μια μεγάλη αντικαρκινική κλινική και να πάρω τοξική Doxorubicin (δοξορουβικίνη) και ακτινοβολία στο σώμα σου για την πιθανή περίπτωση που μπορεί να πάθεις καρκίνο; Αυτό είναι παράλογο, αλλά όταν έχεις καρκίνο αυτό σου κάνουν, σωστά; Αλλά με την μεταβολική θεραπεία μπορείς να την χρησιμοποιήσεις τόσο ως πρόληψη όσο και ως θεραπεία, απλώς με μια θεραπεία φέρνουμε μερικά ακόμη φάρμακα για να στοχεύσουμε τη γλουταμίνη και δεν το κάνουμε αυτό για πρόληψη.

SB: Απλά κοιτούσα κάποια στατιστικά καθώς μιλούσες σχετικά με τα ποσοστά για την πενταετή επιβίωσης μιας ποικιλίας διαφορετικών καρκίνων συνολικά στο χρόνο. Και όντως εμφανίζεται ότι τα ποσοστά επιβίωσης αυτών των καρκίνων, από τον καρκίνο του μαστού έως τον καρκίνο του προστάτη έως τον καρκίνο του πνεύμονα έως τις λευχαιμίες και τα διάφορα μελανώματα, έχουν βελτιωθεί από τη δεκαετία του 1970, έτσι από τη δεκαετία του 1970 έως τη δεκαετία του 1990 στη δεκαετία του 2010, υπήρξε μια βελτίωση στο ποσοστό επιβίωσης, κάτι που υποθέτω ότι είναι κάποια εύσημα για την έρευνα που έχει γίνει. Αυτό που λες είναι ότι αυτές οι θεραπείες που έχουμε ακόμα σήμερα είναι φρικιαστικές;

TS: Ναι και τα ποσοστά επιβίωσης δεν είναι τόσο μεγαλύτερα, δεν είναι σαν να έχουμε αποκτήσει μαζικά κάποιες μεγαλύτερες επιβιώσεις.

SB: Ναι εννοώ και πρέπει να προλογίσω ότι αυτά τα στατιστικά μπορεί να μην είναι σωστά επειδή πρόκειται για τεχνητή νοημοσύνη, αυτό είναι με το οποίο έχουμε να κάνουμε εδώ, αλλά υπάρχει ένα 5% για παράδειγμα με τον καρκίνο του μαστού μεταξύ της δεκαετίας του 1990 και του 2010, υπάρχει μόνο μια διαφορά 5% στη συνολική επιβίωση.

TS: Στην συνολική επιβίωση εντάξει. Οπότε η συνολική επιβίωση είναι (μόνο) δυόμισι έως τρεις μήνες μεγαλύτερη!

SB: Δεν έχω αυτά τα στατιστικά…

TS: Ναι, αλλά αυτά είναι τα στοιχεία στα οποία οι επιστημονικές εργασίες βασίζονται.

SB: Οπότε, πώς μπορούμε να τον αποτρέψουμε (τον καρκίνο). Είμαι 32 χρονών τώρα, οπότε θέλω να βεβαιωθώ ότι ζω τη ζωή μου με τέτοιο τρόπο ώστε να περιορίζω την πιθανότητα καρκίνου. Ένα από τα πράγματα που σκέφτομαι πάντα είναι το γεγονός ότι πολλοί από τους ανθρώπους που γνωρίζω ότι έχουν καρκίνο του μαστού ή άλλες μορφές καρκίνου, φαίνεται να είναι εξαιρετικά υγιείς…

TS: Ναι πάντα στην αρχή. Όχι πάντα, αλλά πολλές φορές, ένα άτομο ξαφνικά διαπιστώνει, λέει ότι μόλις διαγνώστηκα με καρκίνο, δεν ήξερα ότι τον είχα, δεν ένιωθα άσχημα και ξαφνικά παίρνεις θεραπεία και μοιάζει να αντιμετωπίζεις μια θανατική ποινή.

SB: Αλλά αυτό που λέω είναι, πώς μπορούν οι υγιείς άνθρωποι να παθαίνουν καρκίνο, αν υπάρχει κάποιο βασικό…

TS: Λοιπόν, όπως έχω πει, και το βλέπουμε αυτό, το βλέπω και ο ίδιος, στα e-mail που λαμβάνω, όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι στα 30 τους, στα τέλη των 20 τους, στα 30 τους, στις αρχές των 40 τους, με καρκίνους όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ο καρκίνος του μαστού και όλα αυτά τα είδη. Αλλά κοιτάξτε τη διατροφή μας και την κατάσταση του τρόπου ζωής μας σήμερα, εκείνα τα πράγματα για τα οποία μιλάω πολύ για την έλλειψη άσκησης, το άγχος, τον κακό ύπνο, το κακό φαγητό, όλα αυτά τα πράγματα επηρεάζουν μέρη του σώματος.

SB: Οπότε τι κάνουμε για αυτό;

TS: Να μάθουμε για αυτά.

SB: Και μετά, και μετά τι κάνουμε;

TS: Είναι προσωπική επιλογή. Δεν είμαι εδώ για να βγάλω από την αγορά προϊόντα ή τα ντόνατς μαρμελάδας, σίγουρα. Ή για το πρωινό, μου αρέσουν και εμένα πολύ αυτά τα πράγματα, αλλά το ερώτημα είναι ότι δεν τα τρώω κάθε μέρα και ξέρω ότι αν κάνω κάτι τέτοιο θα με σκοτώσει. Οπότε ναι, παραλείποντας τα γεύματα, νηστεία μόνο με νερό περιστασιακά, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις για να διατηρήσεις τα μιτοχόνδρια σου υγιή.

SB: Εντάξει, οπότε πείτε μου ποια είναι αυτά τα πράγματα;

TS: Απλά, άσκηση, μοιάζεις να είσαι αρκετά υγιής άντρας.

SB: Ναι, πηγαίνω στο γυμναστήριο.

TS: Δεν μου φαίνεσαι νοσηρά παχύσαρκος.

SB: Όχι ακόμη..

TS: Αυτό είναι σημαντικό γιατί δεν το θέλεις αυτό.

SB: Δεν είμαι στην Αμερική για πολύ καιρό…

TS: Ναι, αλλά δεν είναι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά έχει αρχίσει να εξαπλώνεται παντού, νομίζω ότι στην Κίνα έχουν περισσότερο από 200 εκατομμύρια παχύσαρκους ανθρώπους στην Κίνα τώρα.

SB: Οπότε θα πρέπει να κάνω μια δίαιτα KETO;

TS: Εδώ είναι το τι κάναμε. Αναπτύξαμε αυτόν τον μετρητή δείκτη γλυκόζης-κετόνης στο Boston College. Εντάξει, οι σπουδαστές μου και εγώ. Επειδή προσπαθούσαμε να δουλέψουμε με ασθενείς με καρκίνο, το σάκχαρο αίματος και οι κετόνες, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο είχαμε έναν μετρητή για τις κετόνες και είχαμε ένα μετρητή για την γλυκόζη στο αίμα, έτσι παρακολουθούσαμε τις κετόνες από μόνες τους και τη γλυκόζη από μόνη τη. Και έχουμε δουλέψει με μια πολύ καλή κυρία, Αμερικανίδα που ζούσε στην Ανατολική Γαλλία και που έχει πεθάνει από όγκο στο εγκεφαλικό στέλεχος, ένας πολύ δύσκολος όγκος, την κρατήσαμε στη ζωή για πολύ καιρό, αλλά τελικά, τότε, δεν ξέραμε τι χρειαζόμασταν, αυτά που ξέρουμε τώρα. Αλλά είχε μια διαφωνία για μια θέση στάθμευσης για άτομα με ειδικές ανάγκες με τη γειτόνισσα της στον επάνω όροφο και το σάκχαρο στο αίμα της κορυφώθηκε και έτρεξε επάνω και μέτρησε το σάκχαρο στο αίμα της και είπε, Θεέ μου, ο όγκος μου τώρα θα μεγαλώσει και τις είπα πόσες είναι οι κετόνες σου και λέει ωχ είναι ακόμα 2 και μισό millimoles, και αυτό είναι ακόμα αρκετά ψηλά συνήθως είναι πολύ πολύ χαμηλό, ήταν πολύ ψηλά, έτσι οι σπουδαστές μου και εγώ είπαμε ότι ξέρεις ότι αυτό είναι πολύ δύσκολο το να προσπαθείς να μετρήσεις αυτά τα δύο ανεξάρτητα, γιατί να μην κάνουμε έναν μοναδικό αριθμό διαιρώντας τη γλυκόζη σε millimoles στο αίμα με τις κετόνες σε millimoles στο αίμα και να έχουμε αυτόν τον αριθμό που είναι πολύ πιο σταθερός και επιτρέπει στον καρκινοπαθή να γνωρίζει το εάν τον διατηρεί αυτόν τον αριθμό στη ζώνη περίπου στο 2.0 και κάτω, τα καρκινικά του κύτταρα δεν θα είναι σε θέση να αναπτυχθούν πολύ γρήγορα, το έκανα για τον καρκίνο του εγκεφάλου και αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται και για όλους τους καρκίνους και τώρα χρησιμοποιείται από τύπους σαν και εσένα που θέλουν απλώς να παραμείνουν υγιείς, γιατί είναι ουσιαστικά ένας ποσοτικός προσδιορισμός του εάν βρίσκεσαι στην παλαιολιθική ζώνη ή όχι, οπότε αν είμαι στο 2.0 σαν τον φίλο μου Dominic De Agoustino που είναι πάντα κάτω από αυτή την ζώνη, είναι ένας “παλαιολιθικός” άνθρωπος που ζει στη σύγχρονη κοινωνία.

SB: Τι είναι ένας παλαιολιθικός άνθρωπος;

TS: Έτσι ήταν οι πρόγονοί μας κατά την παλαιολιθική περίοδο…

SB: Α, εντάξει, σημαίνει πως έχει τη σωστή ισορροπία γλυκόζης και κετονών στο αίμα του.

TS: Όπως κάναμε όταν κυνηγούσαμε μαμούθ και βουβάλια και τέτοια πράγματα όταν ήμασταν κυνηγοί συλλέκτες στα χιλιάδες χρόνια της ύπαρξης μας ως είδος για δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Αυτός είναι σε αυτή τη ζώνη…

SB: Είναι σε κέτο;

TS: Αυτό σημαίνει ο χαμηλός δείκτης GKI (glucose-ketones index / δείκτης γλυκόζης-κετόνων), που σημαίνει ότι είσαι σε επίπεδο κέτο, δεν τρώει πολλούς υδατάνθρακες στη διατροφή του, τρώει φυλλώδη λαχανικά και πολύ κρέας και τέτοια πράγματα, με φειδώ φρούτα, όπως τα γκρέιπφρουτ που μάθαμε από το επιστημονικό πεδίο για την επιληψία, τα γκρέιπφρουτ παρέχουν μια τεράστια ποσότητα βιταμίνη C χωρίς να προκαλούν απότομη αύξηση (αιχμή) γλυκόζης (στο αίμα), κάτι που είναι πολύ ενδιαφέρον, ώστε να μπορούμε να έχουμε ορισμένα φρούτα που μπορούν να μας κρατούν σε αυτή τη μεταβολική ζώνη, που την ονομάζω, Παλαιολιθική Ζώνη που είναι ο τρόπος με τον οποίο εξελιχθήκαμε όπου δεν υπήρχε ο καρκίνος ανάμεσα μας.

SB: Όταν οι άνθρωποι το ακούν αυτό, μπορούν να αρχίσουν να ακολουθούν τη διατροφή paleo, δεν ξέρω καν τι είναι η διατροφή paleo…

TS: Όχι paleo διατροφή. Είναι δίαιτες που είναι χαμηλές σε κατανάλωση υδατανθράκων, μεσογειακή διατροφή, εντάξει; Οι άνθρωποι έρχονται και με ρωτούν, πες μου τι πρέπει να φάω, να φάω αυτό ή το άλλο, κανονικά θα έτρωγες τροφές που έχουν πολύ χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη που σημαίνει την ταχύτητα με την οποία απελευθερώνεται η γλυκόζη, όπως για παράδειγμα μια μπανάνα, είναι με πολύ υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, τρως μια μπανάνα και το σάκχαρο σου αμέσως αυξάνεται, πολλά φρούτα είναι έτσι, αλλά θέλουμε τροφές που να κρατούν ένα χαμηλό σταθερό δείκτη GKI. Τώρα, έφτιαξα αυτήν την μέτρηση για ασθενείς με καρκίνο του εγκεφάλου, αρχικά, τότε συνειδητοποιήσαμε ότι είναι αποτελεσματικό για όλους τους καρκίνους, βάζουμε τον καρκινοπαθή σε έναν χαμηλό δείκτη γλυκόζης-κετόνων, χαμηλώνουμε αυτόν τον δείκτη και μετά ερχόμαστε και με τα φάρμακα που στοχεύουν τη γλουταμίνη για να αντιμετωπίζουμε αυτούς τους όγκους ή να τους βάλουμε σε ακόμη πιο αδρανοποιημένη κατάσταση. Αλλά τώρα βρίσκουμε όλα αυτούς του νεαρούς ανθρώπους, σαν και εσένα, όλους 30, 20 χρονών, ποιος είναι ο δείκτης GKI σου; Και κοίτα με που κάνω άρση βαρών και κοίτα τον δείκτη GKI μου… Δεν έχουν καρκίνο, είναι απλά ενθουσιασμένοι που βλέπουν ότι μπορούν να μπουν σε αυτήν την παλαιολιθική ζώνη μόνοι τους και ότι ναι, αυτό θα αποτρέψει τον καρκίνο γιατί δεν μπορείς να πάθεις καρκίνο εάν τα μιτοχόνδρια σου είναι υγιή, εάν βρίσκεσαι σε μια παλαιολιθική ζώνη όπως οι πρόγονοι μας που σπάνια είχαν καρκίνο, αν είχαν και ποτέ, τότε είσαι πίσω σε αυτό. Και λες, δεν μπορώ να φάω αυτό και δεν μπορώ να φάω εκείνο τι να κάνω; Πόσο είναι ο δείκτης GKI σου; Ω, είναι ανεβασμένος… Οπότε μην το τρως αυτό.

SB: Έκανες μια μελέτη σε σκυλιά, σε έναν σκύλο με όγκο;

TS: Ναι, ναι…

SB: Μπορείς να μου πεις για εκείνη τη μελέτη;

TS: Ήταν μια γυναίκα που ήρθε σε μένα… και αυτό που λέω δεν χρειάζεται να έχεις διδακτορικό στη Βιοχημεία για να καταλάβεις μερικά από αυτά τα πράγματα, αυτή η γυναίκα δεν είχε κανένα πτυχίο απλά άκουσε το τι κάναμε σε αυτά τα ποντίκια και έκανε το ίδιο πράγμα στο σκυλί της, ήταν ένα πίτμπουλ και σε ηλικία επτά ετών και είχε έναν μεγάλο μαστοκυτταρικό όγκο στο χείλος του, έτσι άκουσε το βίντεο μου στο YouTube ξανά και ξανά, μου είπε ότι απλώς συνέχισα να ακούω και μετά μου λέει πήρα λίγο ωμό κοτόπουλο, λέει ότι οι σκύλοι, οι λύκοι, εξελίχθηκαν για να τρώνε κοτόπουλα, έτσι πήρε λίγο κοτόπουλο, έκοψε το κοτόπουλο, και βρήκε έναν υπολογισμό για σκυλοτροφές, στις πόσες θερμίδες έπαιρνε ο σκύλος, και μείωσε τις θερμίδες ώστε να χάσει μόνο το 5% του σωματικού του βάρους, πήρε ψαρέλαιο, ωμά αυγά και έκοψε όλες τις θερμίδες, όλες οι τροφές ήταν πλήρως φυσικές για αυτό το σκυλί και ξαφνικά έχουμε τις φωτογραφίες που μπορείς να τις δεις, να δεις την εικόνα με τον μεγάλο όγκο στο χείλος του, που οι κτηνίατροι έλεγαν ότι αυτός ο σκύλος για να επιβιώσει πρέπει να του κάνετε χημειοθεραπεία και ακτινοβολία και χειρουργική επέμβαση και όλα αυτά τα πράγματα και θα κοστίσει πολλά χρήματα, ο σκύλος θα έχει διάρροια, θα είναι ξέρετε… Και αυτή δεν ήθελε τίποτα από όλα αυτά, έτσι είπε εντάξει, ας δοκιμάσουμε αυτό το μεταβολικό πράγμα και αυτή κράτησε όλα τα αρχεία και τις φωτογραφίες και τι έκανε και πόσο έδωσε στον σκύλο και όλα αυτά, ώστε να μπορέσω να πάρω όλες αυτές τις πληροφορίες από αυτήν και βάλω τη φίλη μου Lauren Nations που ήταν κτηνίατρος, σε μια εργασία, γιατί είπα τι θέλει ένας τύπος, βιολόγος στο Boston College να μας πει για πως να διαχειριστούμε τον καρκίνο σε έναν σκύλο, πρέπει να έχουμε κάποιον κτηνίατρο εδώ για να το επικυρώσει για να βεβαιωθούμε ότι είναι εντάξει και κοίταξε τις φωτογραφίες και εμείς κοιτάξαμε όλο το πράγμα και εξαφανίστηκε (ο όγκος), οπότε αυτό που συνέβη ήταν τελικά ο σκύλος να πεθάνει από καρδιακή νόσο σε ηλικία 15,5 χρονών, οπότε ουσιαστικά αυτό είναι το μόνο που… όταν οι άνθρωποι λένε ω καλά, η μεταβολική θεραπεία θεραπεύει τον καρκίνο, λέω ότι η μεταβολική θεραπεία δεν θεωρείται ποτέ ως μια ίαση για τον καρκίνο, είναι μια αποτελεσματική μη τοξική αντιμετώπιση του καρκίνου, αλλά στην περίπτωση αυτού του σκύλου φάνηκε να λειτουργεί για τη ίαση του σκύλου, αλλά αυτό είναι το μόνο που θα πω, ω, θα πει κάποιος ότι έτυχε να θεραπεύτηκε αυτό το σκυλί και να πεθάνει από βαθιά γεράματα από καρδιακή προσβολή. Το κάναμε με έναν όγκο στον εγκέφαλο, ο Pablo Kelly που πέθανε πρόσφατα δυστυχώς από μια χειρουργική επέμβαση, είχε μια μεγάλη εγκεφαλική αιμορραγία μετά από εγχείρηση, από το Ντέβον της Αγγλίας, ξέρεις, το Ντέβον της Αγγλίας;

SB: Από εκεί κατάγομαι!

TS: Είσαι από το Ντέβον;

SB: Ναι!

TS: Ω, ουάου! Ο Pablo ήταν από εκεί, και είναι που μόλις πέθανε. Ευτυχώς όμως του μιλήσαμε μια μέρα πριν πεθάνει.

SB: Pablo;

TS: Pablo Kelly. Ήταν από το Ντέβον της Αγγλίας είχε ένα γλοιοβλάστωμα που είναι το χειρότερο από τα χειρότερα, ήταν παντού στις εφημερίδες εκεί στο Ντέβον και όλο μου έστελνε άρθρα από την Αγγλία, “Άνδρας, απορρίπτει την τυπική περίθαλψη”, έτσι είχε αυτό το γλοιοβλάστωμα και πήραν ιστός από εκεί…

SB: Αυτό είναι καρκίνος του εγκεφάλου;

TS: Ναι, του εγκεφάλου, ο χειρότερος από τους καρκίνους του εγκεφάλου, έβγαλαν τον όγκο έξω και είπαν ότι είναι μη εγχειρήσιμος, αλλά αν κάνεις ακτινοβολία και χημειοθεραπεία μπορεί να ζήσεις εννέα ίσως 12 μήνες το πολύ. Ο Pablo καταγόταν από μια οικογένεια που όπως εμείς δεν ασχολούμαστε με αυτό το είδος ιατρικής, είμαστε πιο ολιστικοί, μου έστειλε e-mail το 2014 και μου είπε ότι θέλω να δοκιμάσω αυτή τη μεταβολική θεραπεία. Έτσι απέρριψε τη χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία και είπαν ότι δεν ήταν ούτως ή άλλως δυνατόν να να αφαιρεθεί εντελώς χειρουργικά, και έτσι του έδωσα τις πληροφορίες που δίνω σε όλους και αυτό ήταν πολύ πριν μάθουμε πολλά από αυτά που ξέρουμε τώρα και είπα ότι αυτός ο καημένος δεν θα τα καταφέρει και του έλεγαν ότι θα πεθάνει, και προσπαθούσαν να τον αναγκάσουν να φορέσει τη μάσκα ακτινοβολίας, του έκοψαν τα γένια όλα αυτά και εκείνος πετάχτηκε και είπε ότι δεν μπορώ να το κάνω αυτό το πράγμα. Δεν πήρε καθόλου στεροειδή, δεν έκανε καμία ακτινοβολία, δεν πήρε χημειοθεραπεία, απλά έκανε τη μεταβολική θεραπεία και είναι με όλη του τη δίαιτα paleo που στην πραγματικότητα είναι μια δίαιτα χαμηλή, πολύ χαμηλή σε υδατάνθρακες, με τα αβοκάντο και το ιχθυέλαιο έκανε αυτά τα διάφορα πράγματα. Περνούν δύο, τρία χρόνια και μου στέλνει e-mail, και είπα θεέ μου, Pablo, νόμιζα ότι θα ήσουν νεκρός, είσαι ακόμα ζωντανός; Τι συμβαίνει εδώ; Οπότε με καλεί και μου λέει ξέρεις μπήκα για CAT scan τις προάλλες και οι γιατροί είναι ακόμη έκπληκτοι που είμαι ζωντανός και είπαν ότι αυτός ο όγκος είναι ακόμα εκεί και μεγαλώνει και πιστεύουν ότι μπορούν να το κόψουν τώρα, οπότε ήταν μόλις τρία χρόνια μόνο με την μεταβολική προσέγγιση δεν πήρε κανέναν αναστολέα γλουταμίνης, κάτι που ήταν πραγματικά αξιοσημείωτο, οπότε με ρώτησε και έχω φίλους γιατρούς και ένας ακτινολόγος μπορεί να το κοιτάξει αυτό και το μετρήσαμε όταν ήταν για πρώτη φορά που διαγνώστηκε το 2014 και μετά είδαμε ότι έγινε λίγο μεγαλύτερο έτσι και τώρα ο χειρουργός είπε νομίζω ότι μπορώ να το καταφέρω και φαίνεται πιο αποδεκτός τώρα, ήταν μη εγχειρήσιμος πριν αλλά τώρα έχει γίνει πιο αποδεκτός για εγχείριση. Τον έβγαλε και ο Pablo είχε πολύ καλή αποθεραπεία και ο χειρουργός του λέει νομίζω ότι τον αφαίρεσα όλον, ουάου! Έτσι ο Pablo μετράει τον δείκτη γλυκόζης-κετόνης κάθε μέρα, και τώρα έχουμε δύο και τρία, πέντε χρόνια δεδομένων για τον Pablo Kelly, μπορείς να το πιστέψεις αυτό; Οπότε όπως και να έχει, ο Pablo πιστεύει ότι έχει θεραπευθεί, αλλά επιστρέφει στους παλαιούς του τρόπους και μπορείς να δεις τον δείκτη GKI του να ανεβαίνει και ξαφνικά ο όγκος αρχίζει να εμφανίζεται ξανά, επαναφέρει τον φόβο του θεού μέσα του, επιστρέφει ξανά σε μια πιο περιορισμένη κατάσταση, περνούν άλλα τρία χρόνια και αυτή τη φορά ο όγκος μεγαλώνει αργά πολύ αργά, και μην ξεχνάς ότι τα γλοιοβλαστώματα σε σκοτώνουν πολύ γρήγορα, με τυπική φροντίδα που μετά βίας μπορείς, στην δική του ηλικία, να κερδίσεις το πολύ δύο χρόνια που τα πας πολύ καλά. Έτσι κι αλλιώς τώρα έχει έξι χρόνια που παραμένει ζωντανός και λέει ότι ξέρεις, έχει επιστρέψει, ξέρεις ότι πρέπει να μπω για δεύτερη αφαίρεση και άλλα τρία χρόνια περνούν και έχει μια τρίτη αφαίρεση! Μπορείς να το πιστέψεις αυτό!

SB: Τι είναι η αφαίρεση;

TS: Είναι η αποκοπή του όγκου, είναι η χειρουργική αφαίρεση του όγκου, αλλά δεν είχε ποτέ ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία ή οποιοδήποτε από τα είδη που ονομάζουμε πρότυπα φροντίδας. Μίλησα μαζί του πριν από μερικές εβδομάδες και ήταν πολύ καλά, έκανε την τρίτη αφαίρεση και γελούσαμε με τον εαυτό μου και τον Dr. Duer και τους συνεργάτες μου, και μας λέει ναι, μπορείτε να φανταστείτε ότι είχα έως τώρα τρεις επεμβάσεις σε έναν προηγουμένως μη εγχειρήσιμο όγκο! Οπότε λέγαμε ουάου, έκαναν λάθος σε αυτό, έτσι Pablo; Και συνέχισαν να θέλουν να του κάνουν ακτινοβολία και να του κάνουν όλα αυτά και είπε όχι, και ότι θα συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει και έτσι μιλούσαμε με αυτόν και παραμένει ζωντανός για 10 χρόνια! Ο όγκος διαγνώστηκε τον Αύγουστο του 2014 και πέθανε τον Αύγουστο του 2024 από την προσπάθεια τους να μπουν και να βγάλουν το τελευταίο κομμάτι όγκου από τον εγκέφαλο του και όλοι χαιρόμασταν που τα κατάφεραν, και του μιλήσαμε και λέγαμε μπράβο και μιλούσαμε μαζί του και έξι ώρες αργότερα, έκανε εγκεφαλική αιμορραγία και πέθανε, έτσι δεν πέθανε από τον καρκίνο, πέθανε από ένα πρόβλημα με τη χειρουργική επέμβαση. Οπότε ήταν ένας από τους μακροχρόνια επιζώντες, σπάνια επιβιώνεις για δύο χρόνια με ένα γλοιοβλάστωμα, το γεγονός είναι ότι ήταν ζωντανός για 10 χρόνια και αν δεν είχε αυτή την τελευταία χειρουργική επέμβαση ο τύπος θα ήταν ακόμα ζωντανός επειδή μιλούσε όπως εσύ και λέω παρόλο που ο τύπος έχει τερματικό (καρκίνο). Οπότε είπα στον Pablo, θα μπορούσες να με ξεπεράσεις (σε ζωή), λέω ότι είμαστε όλοι τερματικοί σε κάποιο βαθμό σωστά, ποτέ δεν είμαστε όλοι σίγουροι, δεν πρόκειται να ζήσουμε για πάντα, ήταν ένας νέος μόνο 22 ή 23 (χρονών) όταν διαγνώστηκε και ήταν στα 30 του όταν πέθανε, 10 χρόνια, άρα ήταν 33, 34 χρονών και του είπα ξέρεις ότι θα μπορούσα να είμαι νεκρός πριν από σένα και γελούσαμε και περνούσαμε καλά και μετά το επόμενο πράγμα ήταν ότι έλαβα ένα e-mail από τη γυναίκα του που μου είπε ότι ο Pablo είναι εγκεφαλικά νεκρός και είπα τι στο διάολο συνέβη; Τι συνέβη σε αυτόν τον καημένο; Και δεν ήταν ο καρκίνος. Ποιος το ξέρει; Εγώ δεν ήξερα πόσο θα ζούσε, πόσα άλλα πράγματα, αλλά αυτό που λέω είναι ότι είναι ένα ανέκδοτο. Ακούστε αν είχα ένα φάρμακο που έκανε ότι έκανε η μεταβολική θεραπεία και θα μπορούσα να πάρω περισσότερα άτομα σαν τον Pablo, πλάκα μου κάνεις, θα έτρεχα σε όλο τον κόσμο.

SB: Και όταν λες μεταβολική θεραπεία εννοείς τον συνδυασμό του περιορισμού των θερμίδων;

TS: Ναι…

SB: Της κετογονικής προσέγγισης;

TS: Ναι. Πρώτα από όλα αποφεύγεις πράγματα που πρόκειται να σε σκοτώσουν, η ακτινοβολία θα σε σκοτώσει, για πολλούς ανθρώπους, όχι όλους τους ανθρώπους… Μπορείς να πεις, πηγαίνετε να κοιτάξετε τα δεδομένα, αν μη τι άλλο, και δείτε πόσο καιρό έχετε για να ζήσετε. Δεν έκανε αυτό που τους αρπάζουν όλους να κάνουν.

SB: Τι έκανε συγκεκριμένα;

TS: Δεν έκανε ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία και μείωσε τον δείκτη γλυκόζης-κετόνης στη ζώνη 2.0 και τον κράτησε χαμηλά και πήρε κάποια συμπληρώματα και μερικά πράγματα εδώ κι εκεί, αλλά δεν στόχευε πραγματικά την γλουταμίνη. Βρήκαμε τώρα ορισμένα φάρμακα για παράσιτα που θα ήταν αποτελεσματικά στη στόχευση της γλουταμίνης, έτσι κάνουμε όλες τις μη τοξικές στρατηγικές για τη διαχείριση του καρκίνου. Δεν χρειάζεται να βασανιστείς από το σύστημα αν ξέρεις τι να κάνεις και πως να το κάνεις. Το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι, ότι οι περισσότεροι από τους καημένους ογκολόγους δεν άκουσαν πότε για αυτά που λέω, τα πράγματα που σου λέω αυτή τη στιγμή δεν τα έχουν ακούσει ποτέ!

SB: Ο κίνδυνος κάποιος να νοσήσει από καρκίνο που το ακούει αυτό ή κάποιος που έχει καρκίνο και μας ακούει τώρα, εννοώ στατιστικά ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που το ακούνε αυτό και έχουν καρκίνο αυτή τη στιγμή και μιλούν στον γιατρό τους και ο γιατρός τους λέει (να κάνουν) χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία κλπ. κλπ….

TS: (Τους λένε ότι) Η γλυκόζη, η γλυκόζη δεν έχει καμία σχέση με τον όγκο, τρώγε ότι θέλεις!

SB: Α, ναι! Και έτσι τι λέτε σε αυτούς που είναι αυτοί που μόλις πήραν μια διάγνωση και οι γιατροί τους λένε, ακούστε αυτό είναι πολύ κακό και σοβαρό, σου προτείνουμε να κάνετε χημειοθεραπεία. Δεν τους λες να μην κάνουν χημειοθεραπεία;

TS: Δεν τους λέω κάτι τέτοιο. Αυτό που βρήκαμε είναι ότι όταν είσαι σε διατροφική κέτωση με δείκτη γλυκόζης-κετόνης στο 2.0 ή πιο κάτω, με τους συναδέλφους μου που συνεργαζόμαστε στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκία, ήταν σε θέση να δείξουμε ότι οι χημειοθεραπείες σε πολύ χαμηλότερες δόσεις μπορεί να είναι ακόμη περισσότερο θεραπευτικά ισχυρές όταν (ο ασθενής) βρίσκεται σε διατροφική κέτωση. Ώστε δεν χρειάζεται να ξεφορτωθούμε πολλές από αυτές τις διαφορετικές διαδικασίες που έχουμε σήμερα, λέω μόνο ακτινοβολία για τον καρκίνο του εγκεφάλου, δεν λέω ακτινοβολία για τον πνεύμονα ή κάποιους από τους άλλους καρκίνους. Γιατί αν μπορείς, αν μπορείς, να μειώσεις αυτούς τους όγκους και να τους κάνεις πολύ αδύναμους και ευάλωτους, μια χειρουργική επέμβαση, μια διαδικασία ακτινοβολίας, ακόμη και χαμηλή δόση χημειοθεραπείας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, ακόμη και ανοσοθεραπεία. Εάν καταφέρεις να κάνεις έναν μεγάλο όγκο και να τον συρρικνώσεις σε ένα μικρό μικρό ογκίδιο και είναι ανθεκτικός σε πολλά από τα πράγματα, μπορεί όλοι να έχουν να μοιραστούν κάτι κοινό για να επιβιώσουν, να έχουν αυτό το μονοπάτι, που μπορεί να είναι μια ανοσοθεραπεία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να στοχοποιήσουν ότι έχουν όλοι μαζί και θα μπορούσατε ενδεχομένως να το ξεφορτωθούν με αυτόν τον τρόπο.

SB: Σκέφτομαι μια φίλη μου που έχει διαγνωστεί με καρκίνο του εγκεφάλου, με όγκο στον εγκέφαλο, και αυτή είναι μια από τις περισσότερο, ξέρεις, είναι μια γυναίκα στα 40 ή στα 50 της (προσπαθώ να την κρατήσω όσο ανώνυμη είναι δυνατόν), είναι ο πιο αθλητικός άνθρωπος τον οποίο ξέρω, τρώει εκπληκτικά καλά, είναι κυριολεκτικά γνωστή για την γυμναστική… Θα έλεγα, πώς είναι δυνατόν κάποιος, που θα έλεγα ότι είναι καλύτερος από εμένα αν κοιτάξουμε το είδος της μεταβολικής υγεία, έχει σοβαρό όγκο στον εγκέφαλο;

TS: Μπορούν να παραμείνουν υγιείς για… και δεν λέω όλοι όσοι έχουν… και εξαρτάται σχετικά με το τι είδους όγκος είναι; Επίσης είναι ένα γλοιοβλάστωμα, ένα ολιγοδενδρογλοίωμα, υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη όγκων…

SB: Ξέρω ότι δεν αναπτύσσεται απαραίτητα, αλλά είναι μεγάλος και είναι στον εγκέφαλο και θα τον αφαιρέσουν με χειρουργική επέμβαση.

TS: Καλά. Αυτό που προτείνουμε πάντα για τον καρκίνο του εγκεφάλου, εάν κάνεις μεταβολική θεραπεία πρώτα, και είχα χειρουργούς μου το είπαν αυτό, αν μπορείς να τον συρρικνώσεις, γιατί πρόκειται για ένα “θυμωμένο” πράγμα, σωστά; Και μπορείς να δεις μερική ελαφριά εισβολή, αν μπορείς να τον μειώσεις ώστε να είναι πιο περιορισμένος (περιγεγραμμένος), τώρα ο χειρουργός μπορεί να κοιτάξει και να πάει, ω θεέ μου. Ξέρουμε πολλές πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις, όσο περισσότερο μπορείς να αφαιρέσεις, αυτό που ονομάζεται αφαίρεση όγκου, τόσο περισσότερο θα επιβιώσει ο ασθενής, τα στοιχεία είναι τεράστια για να το υποστηρίξουν αυτό. Αλλά ξέρεις με πολλούς από αυτούς τους όγκους του εγκεφάλου δεν μπορείς να τους αφαιρέσεις πλήρως και υπάρχει πάντα κάποιο μικρό κομμάτι που παραμένει και όταν ακτινοβολείς εκρήγνυται η ικανότητα των κυττάρων να παράγουν ενέργεια με ζύμωση και είναι πολύ δύσκολο να τα σκοτώσεις. Αλλά αν μπορείς το μεγαλύτερο μέρος να το αφαιρέσεις και στη συνέχεια μεταφερθεί ο ασθενής πίσω σε μια μεταβολική κατάσταση διατηρώντας την πίεση πάνω σε αυτά τα κύτταρα των όγκων μπορείς να παραμείνεις υγιής όπως ο Pablo.

SB: Και όταν βρήκατε σε ποντίκια ότι μπαίνουν σε κετογονική δίαιτα που συνδυάστηκε με θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, ο μέσος χρόνος επιβίωσης αυξήθηκε κατά περίπου 80%;

TS: Ναι, και ακόμα περισσότερο μερικές φορές. Αλλά γιατί κάνουμε θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο; Αυτό είναι το ερώτημα, τι συμβαίνει με το υπερβαρικό οξυγόνο γιατί είναι καλό πράγμα; Λειτουργεί καλύτερα όταν ο ασθενής και το ποντίκι είναι σε διατροφική κέτωση. Εντάξει, κοίτα, έχουμε έναν όγκο, ακτινοβολούμε αυτόν τον τον όγκο, πώς η ακτινοβολία σκοτώνει τα κύτταρα του όγκου; Είναι που χτυπά το οξυγόνο και εκρήγνυται και προκαλεί ένα αντιδραστικό ROS και είναι σαν να πατάς σε μια νάρκη ξηράς, διαλύει εκρηκτικά τον όγκο. Οπότε, τα καρκινικά κύτταρα προστατεύουν τον εαυτό τους, παρόλο που κάνουν πολλά ROS, ούτως ή άλλως είναι τόσο κοντά στον θάνατο, αλλά έχουν ένα πολύ ισχυρό αντιοξειδωτικό σύστημα και είναι αρκετά ενδιαφέρον ότι εκτός αυτού, προκαλούν απορυθμισμένη ανάπτυξη, η γλυκόζη και η γλουταμίνη τα προστατεύουν επίσης σε κάποιο βαθμό από τα ROS που φτιάχνουν, μπορείς να το πιστέψεις αυτό;

SB: ROS;

TS: R-O-S (Αρ-Οου-Ες), Reactive Oxygen Species (Δραστικές Μορφές Οξυγόνου), που είναι καρκινογόνα και μεταλλαξιογόνα, επομένως καταστρέφουν τις πρωτεΐνες μας, τα λιπίδια και τα νουκλεϊκά οξέα, είναι διασπαστικά μόρια, οπότε η ακτινοβολία θα προκαλέσει ROS στο μικροπεριβάλλον, που θα ανατινάξει και θα σκοτώσει κύτταρα, φυσιολογικά και καρκινικά κύτταρα, αλλά αν θέλεις επιλεκτικά να σκοτώσεις τα καρκινικά κύτταρα, με τα ROS, χωρίς να προκαλέσεις πτώση μαλλιών, ούλα που αιμορραγούν και όλα αυτά τα τρελά που παθαίνει κανείς, βάζεις τον ασθενή σε διατροφική κέτωση και έχεις έναν χαμηλό δείκτη GKI, μετά πας σε υπερβαρικό οξυγόνο που διαλύει το οξυγόνο απευθείας στο αίμα σου, είναι καλύτερο από το να αναπνέεις απλώς 100% οξυγόνο γιατί μπορεί ουσιαστικά να διαλύει το οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματος, τότε αφαιρείς τα δύο καύσιμα που προστατεύουν τον όγκο και του δίνεις εσωτερικά ROS που σκοτώνουν τον όγκο εσωτερικά, μόνο στο καρκινικό κύτταρο και όχι στους περιβάλλοντες ιστούς, ώστε σκοτώνεις επιλεκτικά σκοτώνοντας μόνο κύτταρα όγκου χωρίς παράπλευρη βλάβη στο υπόλοιπο σώμα σου. Στην πραγματικότητα, τα υπόλοιπα κύτταρα γίνονται εξαιρετικά υγιή επειδή καίνε κετόνες σε καθαρό οξυγόνο, απίστευτο!

SB: Πώς μετράμε…

TS: Μπορείς να το πιστέψεις αυτό; Δεν μπορώ καν να το πιστέψω ότι λέω αυτά τα πράγματα! Πραγματικά πρέπει να γνωρίζεις τη βιοχημεία και πρέπει να ξέρεις τη φυσιολογία του ίδιου του σώματος σου και πρέπει να καταλαβαίνεις την εξελικτική βιολογία.

SB: Οι περισσότεροι άνθρωποι απλά δεν είναι τόσο έξυπνοι, συμπεριλαμβανομένου και εμένα…

TS: Δεν είναι ευφυΐα…

SB: Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν τα πράγματα με απλές αρχές με τις οποίες να μπορούν να ζήσουν και να εφαρμόσουν…

TS: Και επίσης να είναι γρήγορες και εύκολες..

SB: Ναι, φυσικά…

TS: Εντάξει δεν θέλουν να κάνουν αυτό που λέω γιατί μπορεί να είναι… ή το άλλο πράγμα, επίτρεψε μου να σου πω ένα πράγμα και να το θυμάσαι, αν είναι να κάνεις βόλτες επιτυχίας με την μεταβολική θεραπεία αυτό είναι πάνω στους δικούς σου ώμους, ώστε να μην κάθεσαι εκεί σαν κάποιο πιόνι, ένα ομοίωμα ανθρώπου και να σε δηλητηριάζει κάποιος και να σε ακτινοβολεί. Για να κάνεις μεταβολική θεραπεία, εσύ είσαι αυτός που ελέγχει τον δείκτη GKI του, εσύ είσαι, είναι η δική σου ψυχή, εσύ είσαι είσαι υπεύθυνος για την ύπαρξη σου σε αυτόν τον πλανήτη, δεν είναι να βάλεις την πολύτιμη ψυχή σου στα χέρια κάποιου που έχει λιγότερες γνώσεις για το πρόβλημα από ότι εσύ.

[[διαφήμιση, από 01:11:03 έως και 01:11:55 ]]

SB: Θα μπορούσε να έχεις γενετική προδιάθεση για καρκίνο;

TS: Ναι, αυτό είναι που λέμε βλαστικές μεταλλάξεις, αλλά μπορείς να τις διαχειριστείς αυτές.

SB: Οι άνθρωποι σκέφτονται πως, ξέρεις η γιαγιά μου είχε καρκίνο του μαστού, η μητέρα μου είχε καρκίνο του μαστού, οπότε ναι, ξέρεις…

TS: Ζουν επίσης και σε ένα κοινό περιβάλλον. Δεν είναι έτσι, για να το αποδείξεις αυτό. Εσύ και όλα τα αδέρφια σου θα πρέπει να μεγαλώσετε σε διαφορετικό περιβάλλον σε διαφορετικές χώρες, με διαφορετικούς τρόπους ζωής και μετά να δεις αν όλοι έχετε καρκίνο την ίδια στιγμή κάτω από όλες αυτές τις διαφορετικές συνθήκες, τότε σίγουρα είναι γενετικό. Είναι σαν τη Νόσο του Huntington, τη Νόσο Tay-Sachs ή τέτοια πράγματα που θα εκδηλωθούν ανεξάρτητα από το περιβάλλον.

SB: Έτσι μου λες ότι θα έπρεπε ως 32χρονος άνδρας που δεν έχω καρκίνο. Πρέπει να περιορίσω τις θερμίδες για να διατηρήσω τα μιτοχόνδρια μου υγιή και τον μεταβολισμό μου υγιή τώρα. Θα πρέπει να είμαι σε ένα είδος περιορισμού των θερμίδων…

TS: Λέω ότι είναι καλό να δοκιμάσεις την κατάσταση. Οι παλαιολιθικοί πρόγονοι μας δεν είχαν επιλογή, δεν υπήρχε μαγαζί με ντόνατ σε κάθε γωνιά, δεν υπήρχαν πίτσες, δεν είχαν τα είδη τροφών υψηλής επεξεργασίας με υδατάνθρακες στη διάθεση τους.

SB: Οπότε, πρέπει να κάνω νηστεία; Πρέπει να κάνω διατροφή κέτο;

TS: Ξέρεις δεν θέλω να σου πω τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνεις, δεν είμαι γιατρός εδώ, είμαι επιστήμονας που μελετώ τι προκαλεί αυτά τα πράγματα και μελετώ πώς να τα διαχειριστώ. Πρέπει να διαβάσεις τι λέω και πρέπει να έρθεις στις δικές σου αποφάσεις για το πώς θέλεις να κάνεις τη ζωή σου. Σου έδωσα πληροφορίες…

SB: Ποια είναι η άποψή σου για τη νηστεία;

TS: Η νηστεία είναι ένας ισχυρός τρόπος να βάλεις το σώμα σου σε διατροφική κέτωση, αλλά δεν είναι εύκολο, δοκίμασε να το κάνεις, προσπάθησε να το κάνεις δες πόσο εύκολο είναι. Δεν είναι εύκολο, σωστά; Όμως γι’ αυτό αναπτύξαμε αυτή τη διαδικασία όπου αντί πας στεγνά να κάνεις κάτι, πες σήμερα, θα έχω πολύ φαγητό, θα φάω όσο περισσότερο μπορώ και μετά εντάξει αύριο, μπορείς να πας… είναι η δεύτερη, η τρίτη μέρα που αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι πραγματικά στο διάολο συμβαίνει, πιστέψτε με ότι το έχω δοκιμάσει και δεν είναι εύκολο, γι’ αυτό αναπτύξαμε μια δίαιτα μηδενικών υδατανθράκων για 14 ημέρες, 10 έως 14 ημέρες, απλά μηδέν, τρως όμως κρέας, κοτόπουλο, ψάρι, ότι θέλεις, αλλά απλά δε τρως ζυμαρικά, ψωμί, τέτοιου είδους πράγματα.

SB: Στην διατροφή κέτο, πώς θα μπούμε σε αυτό το είδος μια κατάστασης κέτωσης για την οποία οι άνθρωποι συχνά μιλούν;

TS: Μετρώντας τον δείκτη γλυκόζης-κετόνης.

SB: Πώς να το κάνω αυτό;

TS: Με τον μετρητή Keto Mojo GKI, μπορείς να το αγοράσεις από το Amazon [[ υπάρχει και στο skroutz: https://www.skroutz.gr/s/34997444/Keto-Mojo-GKI-Bluetooth-Blood-Glucose-Ketone-Meter-Basic-Starter-Kit.html ]].

SB: Εντάξει.

TS: Εντάξει, μπορείς να το αγοράσεις. Μην ξεχνάς ότι υπάρχει και ο μετρητής Libra τώρα για το αίμα και εργάζονται και πάνω σε μετρητές αίματος Ketone, αλλά δεν είναι ακόμα εκεί. Αυτή τη στιγμή το keto Mojo ή κάποιο άλλο από τα κετόμετρα, με τα οποία τρυπάς το δάχτυλο όπως κάνουν οι διαβητικοί παίρνεις μια λωρίδα γλυκόζης και την βάζεις στο αίμα και την βάζεις στο μηχάνημα και σου λέει πόση είναι η γλυκόζη σου και πιέζεις το δάχτυλο σου λίγο ακόμα και παίρνεις τη λωρίδα κετόνης την ακουμπάς στο αίμα την βάζεις στο στον μετρητή σου και σου δίνει την τιμή κετόνης, πατάς το κουμπί και σου δείχνει κατευθείαν την τιμή του δείκτη GKI, εντάξει είναι πολύ απλό, όλοι μπορούν να το αγοράσουν από το Amazon [[ ή το skroutz ]]. Παίρνεις τον μετρητή, αγοράζεις τα αναλώσιμα και μετά μπορείς να το δοκιμάσεις. Αυτό είναι που έκανε και ο Pablo, αυτό είναι που κάνουν και οι καρκινοπαθείς, αυτοί που θέλουν πραγματικά να μπουν σε μεταβολική κέτωση.

SB: Νομίζω ότι έχω δοκιμάσει διατροφή κέτο στο παρελθόν και λέω “νομίζω” επειδή δεν μέτρησα το επίπεδο κέτωση μου, υποθέτω ότι το έκανα.

TS: Ναι, πραγματικά οι άνθρωποι λένε, δεν έχω φάει, είμαι σε κέτο, πώς το ξέρεις; Να, φύσηξα σε αυτό το πράγμα και άναψε ένα λαμπάκι, κατούρησε σε σε μια λωρίδα και φαινόταν ότι ήμουν σε κέτωση… Όλα αυτά είναι έμμεσες μετρήσεις, η πιο ακριβής είναι η μέτρηση αίματος, οπότε…

SB: Είναι δύσκολο να παραμείνουμε σε αυτή την κατάσταση για τους περισσότερους ανθρώπους, σωστά;

TS: Γιατί οι πειρασμοί στην κοινωνία μας είναι τόσο ισχυροί, εννοώ ότι ο παλαιολιθικός άνθρωπος δεν είχε επιλογή, νομίζεις, αυτή ήταν η δεδομένη κατάσταση του, αυτό ήταν το μόνο που ήξερε για χιλιάδες και χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, αυτό ήταν το μόνο που ήξερε. Δεν μπορούσε να πει θα πάω να πάρω ένα μεγάλο ντόνατ με μαρμελάδα στο τέλος του ποταμού, δεν υπήρχε τίποτα από αυτά, έπρεπε να ζήσει σε αυτή την κατάσταση. Τώρα έχουμε τόσους πειρασμούς, όλα τα πράγματα για τα οποία είμαστε βιολογικά ξεκάθαροι. Όταν βλέπουμε την παχυσαρκία αυτό είναι εξέλιξη στην πράξη, είναι απόγονοι των παλαιών μας προγόνων που μπορούσαν να διατηρήσουν την ενέργεια τόσο αποτελεσματικά, ήμασταν ένα είδος που λιμοκτονούσε για ενέργεια για το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξης μας στον πλανήτη, οπότε οτιδήποτε τρώγαμε, πολύ λίγο πήγαινε χαμένο. Δεν είχαμε γλυκόζη, η γλυκόζη μετατρέπεται σε λίπος και αποθηκεύουμε ενέργεια ως λίπος, οπότε αυτοί οι τύποι ήταν ενεργειακά αποδοτικά ανθρώπινα όντα. Τώρα εντελώς ξαφνικά βρίσκουμε τον εαυτό μας με τα πάντα και αυτό (δείχνει με τα χέρια ότι παχύναμε). Είναι εξέλιξη σε δράση φίλε, μπορούμε να δούμε το πώς μπορούμε να αποθηκεύουμε ενέργεια τόσο αποτελεσματικά επειδή οι πρόγονοι μας ζούσαν μέσα σε τέτοιους περιβαλλοντικούς καταναγκασμούς, είχαμε λιμούς, είχαμε να διανύσουμε μεγάλες αποστάσεις. Το σώμα μας μπορούσε να αποθηκεύσει ενέργεια τόσο αποτελεσματικά, γιατί έπρεπε να αποθηκεύσουμε αυτό το τόσο λίγο που μπορούσαμε βρούμε στο περιβάλλον μας…

SB: Και τώρα έχεις 300 εκατομμύρια Αμερικανούς σε αυτό το περιβάλλον τροφίμων όπου όταν βγαίνουν από την εξώπορτα τους βλέπουν τα Dunkin Donuts, μπορούν να ξαπλώσουν στο κρεβάτι τους και να παραγγείλουν από ένα Dunkin Donut και να τα έχουν σε 10 λεπτά.

TS: Και δεν χρειάζεται καν βγουν. Μπορούν να είναι μέσα στο αυτοκίνητο και να τους τα δώσουν μέσα από το παράθυρο. Ναι, χωρίς κατανάλωση ενέργειας…

SB: Τους δίνετε τις πληροφορίες, και μπορεί να είναι αρκετά μάταιο όλο αυτό, επειδή ο πειρασμός…

TS: Δεν είμαι εδώ για να πω τίποτα στους ανθρώπους, δεν είμαι εδώ για να πω στους ανθρώπους τι πρέπει ή τι δεν πρέπει να κάνουν, είμαι εδώ για να εξηγήσω γιατί έχουμε όλο αυτό… Δεν είναι μυστήριο, όλα είναι βιολογική εξέλιξη. Καταλαβαίνεις τη βιολογική εξέλιξη και σχεδόν όλα αυτά για τα οποία μιλάω έχουν απόλυτη λογική και δυστυχώς αυτό δεν είναι πλέον μέρος της επιστημονικής μας κατάρτισης.

SB: Οπότε χρειαζόμαστε τι; Πειθαρχία;

TS: Η πειθαρχία είναι σημαντική, η πειθαρχία είναι σημαντική. Ξέρεις, σε κάθε μεγάλη θρησκεία υπάρχει διαδικασία νηστείας, αν είσαι Μουσουλμάνος, αν είσαι στον Ιουδαϊσμό ή είσαι Καθολικός, Ινδουιστής, ότι κι αν είσαι, έχεις πάντα κάποιο είδος νηστείας. Γιατί να νηστεύεις; Επειδή θέλεις να καθαρίσεις το σώμα σου, θέλεις να είσαι πιο κοντά στον Θεό, θέλεις να αισθάνεσαι ότι έχεις τον έλεγχο και αυτό είναι πάντα μέρος και αν το κάνεις με προσευχή είναι ακόμα καλύτερα, οπότε υπήρχε λόγος να τα κάνεις όλα αυτά και οι άνθρωποι καταλάβαιναν, οι παλιοί γνώριζαν κάτι τέτοιο. Αλλά δεν κάνουμε κάτι τέτοιο πια. Δεν μένεις 40 μέρες χωρίς φαγητό όπως έκανε ο Ιησούς στις ερήμους, αλλά ένας άνθρωπος, αλλά θα μπορούσες οπωσδήποτε να το κάνεις αυτό, το ξέρω επειδή μπορώ να δω το βάρος σου, μπορώ να δω το μέγεθος σου και μπορώ λίγο πολύ να σου πω πόσο καιρό μπορείς να επιζήσεις πριν πεθάνεις. Και πώς το ξέρω αυτό; Το ξέρω γιατί ο George Cahill, ήταν καλός φίλος που μας άφησε, ο George Cahill διηύθυνε το κέντρο Joslin’s Diabetes Center και αξιολόγησε ανθρώπους που νήστευαν μέχρι θανάτου και έτσι ήταν σε θέση να ξέρει πόσο θα μπορούσε, για πόσο καιρό θα μπορούσατε να πάει κάποιος χωρίς φαγητό. Τώρα τι θα έλεγες για τον Angus Barbieri που έμεινε 377 μέρες χωρίς φαγητό. Ο George Cahill έβαλε σε νηστεία μερικούς από αυτούς τους παχύσαρκους ανθρώπους για 250, 300 μέρες.

SB: Τι συμβαίνει μέσα στο σώμα τους;

TS: Καίνε λίπος, οπότε αυτό που συμβαίνει είναι να καις λίπος. Το συκώτι αποθηκεύει πολλά, τα οστά αποθηκεύουν μέταλλα, μπορείς να έχεις μέταλλα από τα οστά σου, μπορείς να έχεις πολύ αποθηκευμένο λίπος, οι βιταμίνες είναι αποθηκευμένες στο λίπος, πολλή βιταμίνη D…

SB: Πέρα από την απώλεια βάρους, τι συμβαίνει, ξέρετε είπαμε για τους θρησκευόμενους ανθρώπους, συνηθίζουν να νηστεύουν για να πλησιάσουν τον Θεό, κάτι που μου φαίνεται ότι δείχνει κάποιο είδος γνωστικής αλλαγής;

TS: Ναι, και αυτό είναι λόγω του ότι καίνε κετόνες. Όταν καις κετόνες, είπα, ο εγκέφαλος σου αρχίζει να μετατοπίζεται (στο καίει) σε κετόνες, η ενέργεια σου, η κάθε θερμίδα που προέρχεται από ένα σώμα κετόνης αυξάνει την αποτελεσματικότητα της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης…

SB: Οπότε είσαι πιο συγκεντρωμένος;

TS: Πάρα πολύ. Και ξέρεις ότι αυτός είναι ο λόγος του γιατί οι πρόγονοι μας, όταν εξαρτάσαι από το να σκοτώσεις κάποιο ζώο, για την επιβίωση σου και είσαι στο κυνήγι, είσαι συγκεντρωμένος, γιατί αν δεν είσαι συγκεντρωμένος θα πεθάνεις από την πείνα, οπότε κάθε αισθητήριο όργανο στο σώμα μας είναι εξαιρετικά ενεργοποιημένο όταν βρίσκεσαι σε αυτές τις καταστάσεις κέτωσης. Έτσι και αυτοί οι τύποι που περπατούν με τα ακουστικά στο κεφάλι και ακούνε ξέρεις όλα αυτά, εννοώ είναι σαν να στερούμε τους φυσικούς τρόπους της καταγωγής μας, μην ξεχνάς ότι δεν είμαστε εδώ μόνο τα τελευταία 100, 300, 400 χρόνια, είμαστε απόγονοι ατόμων που ήταν ίδιοι με εμάς, πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, απλώς δεν είχαν την τεχνολογία που έχουμε σήμερα. Αλλά αν μπορούσες να φέρεις σήμερα εδώ έναν παλαιολιθικό άνθρωπο ας πούμε πριν από 500.000 χρόνια και του έδινες ένα μάτσο ντόνατς, θα νόμιζε ότι πέθαινε και πήγε στον παράδεισο. Θα έλεγε, εννοείς ότι δεν χρειάζεται να βγω έξω και να σκοτώσω την άλκη πια, θα μου δίνουν το φαγητό ακριβώς από το παράθυρο. Φυσικά και θα το έκανε αυτό. Θα πήγαινες στη σπηλιά και θα έριχνες ένα μάτσο ντόνατς με μαρμελάδα σε ένα μάτσο ανθρώπους των σπηλαίων που μασούσαν έναν μισοφαγωμένο αρουραίο ή κάτι. Νομίζεις ότι δεν θα τα έτρωγαν αυτά τα ντόνατς μαρμελάδας; Είναι μερικοί χιμπατζήδες που ζουν με μια οικογένεια στη Φλόριντα και είναι στο YouTube, οι χιμπατζήδες τρώνε φαγητό με την οικογένεια και μετά δίνουν αυτά τα σάντουιτς με μαρμελάδα, στους χιμπατζήδες, (και αυτοί) χτυπάνε το τραπέζι, νομίζεις ότι έχουν τρελαθεί, οι χιμπατζήδες λατρεύουν τα σάντουιτς με μαρμελάδα.

SB: Έχεις παιδιά;

TS: Ναι.

SB: Τι συμβουλή θα έδινες στα παιδιά σου, αν σε ακούνε τώρα, για το πώς να αποτρέψουν την πιθανότητα να αρρωστήσουν από καρκίνο ή από όλα αυτά τα άλλα;

TS: Μάλλον θα μου πουν, μπαμπά πώς και δεν κάνεις πολλά από τα πράγματα που λες, πρώτα από όλα όπως ήδη σου είπα, εγώ δεν λέω σε κανένα τι να κάνει ή πώς να το κάνει, απλά μιλάω για την επιστήμη πίσω από το πως δουλεύουν τα πράγματα. Ναι, τα παιδιά μου, οι δύο γιοι μου, και οι δύο τους είναι πολύ πολύ επιτυχημένοι και είπαν αν ποτέ πάθουμε καρκίνο θα κάναμε την δική σου μέθοδο, θα κάναμε μεταβολική θεραπεία αν κάποτε πάθουμε καρκίνο και είπα απλώς κάντε άσκηση και κάνετε ότι μπορείτε, κάνετε το καλύτερο που μπορείτε στο δεδομένο περιβάλλον μας, εννοώ μην με παρεξηγείς, και εγώ τρώω ντόνατς μαρμελάδας, πίνω μπύρα, πίνω ουίσκι.

SB: Γιατί;

TS: Γιατί μου αρέσει, αλλά δεν πρόκειται να το κάνω συνέχεια, ξέρεις ότι απλά δεν πρόκειται να γίνω, λέγοντας ωχ, θα φάω πίτσα σίγουρα, αλλά δεν θα είμαι, δεν θα το κάνω, κάνω διαλείπουσα νηστεία, δεν τρώω για 18, 20 ώρες τη φορά, κάνω πολλή άσκηση στο πανεπιστήμιο, στο γυμναστήριο και στις εγκαταστάσεις που έχουμε. Αλλά, αλλά καταλαβαίνω και μετά αν όντως πάθαινα καρκίνο θα το έκανα, θα έπρεπε να σφίξω τα δόντια και να κάνω αυτό που κάνω, αυτό που ξέρω ότι λειτουργεί, όσο και αν αυτό δεν θα ήταν ευχάριστο, αλλά θα ήταν σίγουρα μια καλύτερη εναλλακτική από το να σε ακτινοβολούν και να σε δηλητηριάζουν, στο λέω αυτό!

SB: Έχεις φτάσει να είναι η πεποίθηση σου, σε σημείο που είσαι τόσο πεπεισμένος, ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι αυτού του είδους η μεταβολική δυσλειτουργία, γιατί δεν βελτιστοποιείς τη ζωή σου για να είσαι τέλεια μεταβολικά;

TS: Επειδή ζω στην ίδια κοινωνία που ζεις και εσύ. Εντάξει; Και ευτυχώς ναι, η τεχνολογία μας έχει βελτιωθεί σημαντικά. Ξέρεις δεν είμαι κανένας μοναχός, δεν πρόκειται να είμαι σε κάποιο μοναστήρι, ξέρεις, ψάλλοντας κάτι, εγώ είμαι μέλος της κοινωνίας όπως είσαι και εσύ και απολαμβάνω τα πράγματα που έχω και μας προσφέρονται για να κάνουμε τη ζωή μας λίγο πιο ευχάριστη. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να καθίσεις και να έχεις ένα ωραίο γεύμα και να συζητάς, πίνοντας λίγο κρασί και να απολαμβάνεις και να χαίρεσαι τη στιγμή, αλλά όχι όμως να είσαι εγκλωβισμένος σε αυτό το είδος της διατροφής και του τρόπους ζωή συνεχώς κάτι που σε θέτει σε κίνδυνο.

SB: Υπάρχουν εκλογές στις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή, Τραμπ εναντίον Καμάλα Χάρις, αν εσύ κέρδιζες τις εκλογές και γινόσουν πρόεδρος των ΗΠΑ και έπρεπε να εισαγάγεις κάποιους κανονισμούς ή κάποιους νόμους γύρω από την τροφή και όλα αυτά τα είδη, τι θα έκανες;

TS: Καλά, νομίζω ότι μιλάμε για μια βιομηχανία τροφίμων, μιλάμε για μια πολυδιάστατη οικονομία, δεν θα ήθελα… και πάλι δεν θέλεις η κυβέρνηση να σου πει τι πρέπει να κάνεις, εσύ πρέπει να κάνεις τις επιλογές σου, αλλά πρέπει να αναγνωρίσεις ότι υπάρχουν επιλογές και ποιες είναι αυτές οι επιλογές. Αυτή τη στιγμή δεν είμαστε εκεί και δεν βλέπουμε ή δεν καταλαβαίνουμε πώς τα πράγματα βλάπτουν τους ανθρώπους. Εάν έχουμε μια επιδημία παχυσαρκίας και αυτό θα μας έθετε σε κίνδυνο για όλες αυτές τις φρικτές χρόνιες ασθένειες γιατί δεν το γνωρίζουν αυτό;

SB: Έβαλαν κάποιους κανονισμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο σχετικά με το κάπνισμα, ώστε να μην μπορείς να καπνίζεις πια μέσα…

TS: Αλλά βλέπεις ότι το παθητικό κάπνισμα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το άτομο που κάθεται δίπλα σου. Ενώ η κατάσταση αυτού του παχύσαρκου ατόμου, είναι η προσωπική επιλογή του να είναι παχύσαρκος δεν πρόκειται αυτός να σε κάνει και εσένα παχύσαρκο ή άρρωστο, επομένως αυτή είναι μια διαφορετική κατάσταση. Αυτό πρέπει να προέρχεται από τα ενδόψυχα του ατόμου και θα πρέπει να ενδιαφερθεί για τη δική του υγεία.

SB: Τότε τι γίνεται για τα ναρκωτικά; Η κοκαΐνη δεν είναι νόμιμη, οπότε γιατί δεν μπορούν να επέμβουν για να πουν ότι δεν μπορείς να έχεις Dunkin Donuts; Επειδή είναι και τα δύο, ξέρεις, θα βλάψουν το άτομο.

TS: Πιστεύω ότι, θα έκανες επανάσταση αν δεν μπορείς να φας ένα Dunkin Donut, δεν πρόκειται να κάνεις επανάσταση αν δεν μπορείς να έχεις κοκαΐνη!

Προσπαθήστε να κατεβείτε εδώ στο Μπρούκλιν και να αφαιρέσετε όλα αυτά τα Donuts από τους ανθρώπους. Ξέρεις θα αντιδράσουν. Ξέρεις, είναι σαν, είναι προσωπικές επιλογές, μου αρέσουν τα Dunkin Donut, θέλω να πω ότι μου αρέσει ιδιαίτερα ο καφές, αλλά μπορείς να πας στο μαγαζί με τα ντόνατ και να πάρεις μερικά από αυτά τα διάφορα είδη. Πλάκα με κάνεις; Αυτά τα πράγματα είναι νόστιμα, έχεις φάει από αυτά τα μάφιν με βατόμουρο; Θέλεις να έχεις και να φας μερικά από αυτά τα πράγματα. Και δεν πρόκειται να μην τα έχω αυτά, αλλά αν θέλω ένα ok, δεν θα τρώω κάθε μέρα, όχι, απλά δεν θα το κάνω. Θα φάω το Σαββατοκύριακο, μπορεί να πάρω ένα και μερικές φορές περνούν δύο ή τρεις εβδομάδες, μήνες περνούν πριν να φάω άλλο. Αλλά όταν έχω ένα, ξέρεις, το απολαμβάνεις, το αγαπάς πραγματικά.

SB: Είσαι αισιόδοξος;

TS: Είμαι πολύ αισιόδοξος. Γιατί όταν έρχεται η επιστήμη δεν μπορείς καταπιέσεις την αλήθεια, θα βγουν τα στοιχεία, τα επιστημονικά στοιχεία είναι εκεί. Καταγράφω τα επιστημονικά στοιχεία, και βασίζομαι πάνω στους ώμους του Otto Warburg, εννοώ ότι ήταν ένας γίγαντας στον τομέα της βιοχημείας. Δεν είναι σαν να το έβγαλα από το μυαλό μου αυτό το πράγμα, απλώς επεκτείνω αυτό που έχει κάνει σε μια νέα διάσταση και το βάζω σε μια πρακτική εφαρμογή που αυτός δεν είχε κάνει ποτέ, επομένως είναι απλώς μια επέκταση της βάσης των γνώσεων που έχουμε όλο αυτό το διάστημα.

SB: Γιατί σε νοιάζει τόσο πολύ;

TS: Γιατί με νοιάζει τόσο πολύ; Ξέρεις ότι, δεν είμαι σε αυτό για τα λεφτά. Ξέρεις για είμαι σε όλο αυτό; Γιατί θέλω να δω τις επιστημονικές αρχές να τεκμηριώνονται. Αν γνωρίζεις ότι μπορείς να κρατήσεις αυτούς τους ανθρώπους ζωντανούς σε υψηλότερα επίπεδα ποιότητας ζωής, βασισμένος στη γνώση της επιστήμης που το κάνει αυτό, αυτό είναι ικανοποίηση φίλε μου, είναι ικανοποίηση να ξέρεις ότι αυτά αν… επειδή προκύπτουν στην κατανόηση του μηχανισμού του προβλήματος και αν λες αν το κάνουμε με τον τρόπο… ξέρεις, γράφουμε ένα μεγάλο πρωτόκολλο θεραπείας και καθώς μιλάμε είναι υπό αναθεώρηση, ένα πρωτόκολλο μιας πραγματικά ολοκληρωμένης θεραπείας… και διαπιστώνουμε στην κλινική εφαρμογή ότι για τους ασθενείς με γλοιοβλάστωμα και αυτούς με τους προχωρημένους καρκίνους δεν είναι το ότι επιζούν απλά για μερικούς επιπλέον μήνες, ζουν για αρκετά χρόνια περισσότερο! Γιατί; Γιατί ξέρεις την επιστήμη του. Τι είναι λάθος με αυτό. Αυτό είναι ικανοποίηση, δεν χρειάζεται να βγάλεις ένα δισεκατομμύριο δολάρια από αυτό. Το μόνο που πρέπει ξέρεις ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι ζουν περισσότερο επειδή καταλάβαμε την επιστήμη και ότι αυτή τέθηκε σε πρακτική εφαρμογή. Τι είναι λάθος με αυτό; Η δική μας έρευνα υποστηρίζεται από φιλανθρωπικά και ιδιωτικά ιδρύματα, αυτά τα χρήματα μου επιτρέπουν να κάνω αυτά τα πειράματα, για να δοκιμάσω αυτά που δοκιμάζω σε προκλινικά μοντέλα και μετά τα μεταφράζουμε ξανά στην κλινική εφαρμογή απευθείας και βλέπουμε (άτομα) όπως ο Pablo Kelly έπρεπε να είχε τελειώσει (να είχε πεθάνει) χρόνια και χρόνια πριν, και έζησε όλα αυτά τα χρόνια επιπλέον και είχε γυναίκα και παιδιά, δεν χρειάστηκε να καταψύξει το σπέρμα, δεν χρειάστηκε να κάνει τίποτα από όλα αυτά, οπότε που είναι το κακό με αυτό; Βλέπω ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν πεθάνει εδώ και πολύ καιρό και είναι ακόμα ζωντανοί και λένε ότι τα πάω καλά, δέχομαι τηλεφωνήματα από ανθρώπους, σκέφτηκα θεέ μου ότι αυτός ο τύπος θα έπρεπε να είχε τινάξει και όμως εξακολουθεί να είναι ζωντανός, και τα πάει καλά! Αυτό είναι που με κρατάει και συνεχίζω, γιατί μου λέει ότι είμαστε στο σωστό δρόμο, αυτό είναι ένα επιλύσιμο πρόβλημα, αυτός ο καρκίνος, αυτός ο καρκίνος μπορεί να μειωθεί σημαντικά, μπορούμε να αφαιρέσουμε τον φόβο, οι άνθρωποι τώρα λένε, ξέρω τι να κάνω πώς να το κάνω, θα ακολουθήσω αυτό. Θα λειτουργήσει για όλους; Όχι. Αλλά θα βοηθήσει πολλούς ανθρώπους πολύ περισσότερο από αυτό που έχουμε σήμερα. Αλλά είναι μια paradigm change (αλλαγή παραδείγματος) (ή paradigm shift / μετατόπιση παραδείγματος). Οπότε κάποια στιγμή θα το καταλάβουν, είναι απλώς θέμα χρόνου, δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει, αλλά δεν θα πάω πουθενά, θα συνεχίσω να το κάνω αυτό, θα έχω όλο και καλύτερα αποτελέσματα και θα συνεχίσουμε να πιέζουμε. Δημοσίευσα αυτές τις αναφορές περιπτώσεων στην επιστημονική βιβλιογραφία, άφησα το επιστημονικό πεδίο να αποφασίσει για τα αποτελέσματα από αυτές τις εργασίες.

SB: Και αν θέλεις να πετύχεις, τι θα συμβεί;

TS: Οι άνθρωποι βελτιώνονται, δεν πρόκειται να ζήσω για πάντα, αλλά ξέρω ότι με αυτό που έχω κάνει, ακολουθώντας τον Otto Warburg, και ξεκαθαρίζοντας τις παρεξηγήσεις και την παρανόηση του γιατί ήταν επίμονος όταν το επιστημονικό πεδίο έτρεχε κυνηγώντας τα γονίδια, πρέπει να το επαναφέρουμε σε τροχιά, είναι ένα μεταβολικό πρόβλημα με μεταβολικές λύσεις. Έτσι αυτό θα βοηθήσει πολλούς ανθρώπους, αλλά θα αλλάξει επίσης πολύ τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι για όλο αυτό, αλλά μπορώ να πω ότι θέλουν να ανοίξουν κλινικές. Λαμβάνω κλήσεις από την Ασία, την Αφρική, τη Νότια Αμερική, θέλουν να ανοίξουν κλινικές. Οι άνθρωποι βασανίζονται βάναυσα από ένα σύστημα που δεν λειτουργεί. Μην ξεχνάς εκτός από την τρομερή οικονομική επιβάρυνση που υφίστανται έχουν και την προσωπική σωματική τοξικότητα. Άνθρωποι έχουν χρεοκοπήσει, οι γάμοι τους καταρρέουν επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν για τα πανάκριβα φάρμακα για αυτούς τους καρκίνους και πεθαίνουν και οι λογαριασμοί είναι εξωπραγματικοί, αυτό είναι ένα ανήθικο πράγμα.

SB: Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη μελέτη περίπτωσης που να σου έχει ραγίσει την καρδιά περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον;

TS: Η Trudy Dupont, εμείς φτιάξαμε έναν μετρητή του δείκτη γλυκόζης-κετόνης πάνω της. Και είμαι ακόμα καταστεναχωρημένος από την απώλεια του Pablo, επειδή ο Pablo ήταν ένας τύπος που γνωρίζω για 10 χρόνια που τα καταφέρναμε και μετά ξαφνικά παθαίνει μια εγκεφαλική αιμορραγία και πεθαίνει. Ήταν το παιδί-παράδειγμα μας για το πόσο καιρό θα μπορούσες να ζήσεις με ένα γλοιοβλάστωμα κάνοντας μεταβολική θεραπεία αλλά δεν πέθανε από τον καρκίνο. Ναι, υπάρχουν και κάποιες άλλες περιπτώσεις που θα θέλαμε να μπορούσαν να ζήσουν λίγο περισσότερο, με την κατάλληλη βοήθεια. Αυτό που βρίσκω είναι ότι μερικές φορές μέσα στην οικογένεια υπάρχουν πολλοί, ξέρεις έχουμε αυτόν τον τύπο που λέει θέλω πολύ να κάνω αυτό που λες να κάνω εσύ, αλλά η γυναίκα μου και τα παιδιά μου λένε ότι είμαι ανόητος που το κάνω. Είμαστε ακόμα σε ένα αρκετά πρώιμο επίπεδο, δεν έχουμε ακόμα ένα αποτελεσματικό πρότυπο, αλλά έρθει όμως. Και τα άλλα μέλη της οικογένειας λαμβάνουν σούπερ βοήθεια, όταν καταφέρνουν να έρθουν μαζί και να το κάνουν, όλοι λένε ότι δεν ένιωσα ποτέ έτσι υγιής στη ζωή μου! Ο ΧΧΧΧ (ακατάληπτο) είχε προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, έγραψε ένα βιβλίο και είναι στο διαδίκτυο και είχε υπέρταση, υψηλή αρτηριακή πίεση, ήταν υπέρβαρος, παχύσαρκος και όλα αυτά και μετά κάνει αρκετές νηστείες 18 ημερών μόνο με νερό από μόνος τους και όλα αυτά τα πράγματα εξαφανίστηκαν και ο διαβήτης του έφυγε, και η υπέρταση, η υψηλή αρτηριακή πίεση και ο καρκίνος του δεν μπορούσε να ανιχνευθεί. Οπότε θεραπεύτηκε; Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, αλλά τα κατάφερες; Ναι, τα καταφέρνει και είναι πιο υγιής. Οπότε τι είναι κακό με όλο αυτό; Δεν είναι αυτό που τελικά θέλει η ιατρική; Να κρατήσει τους ανθρώπους ζωντανούς περισσότερο και με μια πιο υγιή ποιότητα ζωής; Ναι, πόσα περισσότερα χρειαζόμαστε; Λένε, αυτό είναι ψέμα, εκείνο είναι ψέμα, το άλλο είναι ψέμα, ψέμα, ψέμα, πόσα καταραμένα “ψέμματα” θέλεις (για να πειστείς ότι δεν είναι ψέμματα);

SB: Αν υπάρχει κάποιος που ακούει τώρα, και είμαι σίγουρος θα υπάρξουν πολλές χιλιάδες και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που θα ακούν και που τώρα παλεύουν με τον καρκίνο, με κάποια διάγνωση πρώιμου σταδίου…

TS: Ξέρω ότι αισθάνομαι άσχημα για αυτό γιατί οι άνθρωποι λένε, ωχ θέλω να κάνω μεταβολική θεραπεία, πού μπορώ να πάω; Και πάνε στο τοπικό τους νοσοκομείο και τους αποκαρδιώνουν. (Τους λένε) Δεν υπάρχουν αποδείξεις, ότι λέω τώρα δεν μου το έχουν διδάξει ποτέ στην ιατρική σχολή!

SB: Οπότε τι λέτε σε αυτούς τους ανθρώπους;

TS: Λέω… Λέω… Λυπάμαι που το ιατρικό κατεστημένο δεν έχει έρθει στο σημείο να αναγνωρίσει τι λέω. Και μετά τους λέω… Ξέρεις ότι είναι η αλλαγή που πρέπει να έρθει από τους ανθρώπους, δεν πρόκειται να προέλθει από τις κορυφαίες ιατρικές σχολές. Αυτές κάνουν αυτό που κάνουν (καθώς) το status quo είναι πολύ κερδοφόρο και είναι και πολύ αποδοτικό για αυτούς τους ανθρώπους, αλλά δεν βοηθάει και τόσο τον καρκινοπαθή, τουλάχιστον όχι όσο θα μπορούσε. Και μην ξεχνάς ότι δεν τα πετάμε όλα αυτά τα πράγματα, απλώς ζητάμε από τους ανθρώπους να ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν τα εργαλεία που έχουμε με καλύτερο τρόπο. Δεν χρειάζεται να πετάξουμε (στα σκουπίδια) τις, ανοσοθεραπείες, τις ακτινοβολίες, δεν χρειάζεται να πετάξουμε τα τοξικά δηλητήρια, απλά πρέπει να ξέρουμε καλύτερα πώς να τα χρησιμοποιήσουμε όταν ο ασθενής βρίσκεται σε αυτή τη νέα κατάσταση και τα δεδομένα θα το αποδείξουν, αλλά ποιος θα το κάνει αυτό; Ποιος θα το κάνει αυτό; Οι γιατροί λέει ότι θα ήθελα να το κάνω αυτό αλλά αν το κάνω θα χάσω την άδεια μου αν το κάνω αυτό. Τι συμβαίνει εδώ; Έγραψαν το πρότυπο περίθαλψης λες και ήταν κάτι γραμμένο στην πέτρα, που δεν μπορεί να αλλάξει. Όχι, θα έπρεπε να είναι ευέλικτο, όταν έρχονται νέα στοιχεία… Δεν πιστεύω στα στοιχεία σου… Ποιο στοιχείο δεν πιστεύεις; Ποιο κομμάτι της επιστήμης δεν πιστεύεις, πάνω σε αυτό; Ε, καλά, δεν το έχω διαβάσει! Δεν μπορεί εσύ να έχεις δίκιο, όταν το 99% του κόσμου λέει ότι είναι έτσι και εσύ λες ότι είναι κάτι διαφορετικό. Αυτό είναι confirmation bias (προκατάληψη επιβεβαίωσης), δεν κοιτάς τους αριθμούς και μετά όταν παθαίνουν καρκίνο, έρχονται και σου λένε, ει, τι μπορείς να κάνεις για εμένα; Ναι, έτσι είναι… Αλλά ναι πρέπει να αλλάξει. Θα αλλάξει, γιατί είμαστε στη στιγμή που θα μετακινηθεί. Οι άνθρωποι πλησιάζουν στο να το καταλάβουν αυτό και μόλις συμβεί η αλλαγή, θα είναι σαν μια σημαντικά μεγάλη αλλαγή και οι άνθρωποι θα χρειαστεί να αναπροσαρμοστούν.

SB: Thomas, έχουμε μια παράδοση στο κλείσιμο αυτού του podcast, όπου ο τελευταίος καλεσμένος μας αφήνει μια ερώτηση για τον επόμενο καλεσμένο χωρίς να γνωρίζει σε ποιον την αφήνει και την ερώτηση που έχει αφήσει για εσένα είναι: Φανταστείτε το τέλος της ζωής σας, οι στενότεροι φίλοι και η οικογένεια σας βρίσκονται στην κηδεία σου, τι φαντάζεσαι ή ελπίζεις να λένε σχετικά με εσένα;

TS: (Να λένε ότι) “Άλλαξε την πορεία της θεραπείας του καρκίνου για τον κόσμο.” Αυτό είναι.

SB: Dr. Thomas Seyfried, αυτό ακριβώς είναι που κάνετε! Και νομίζω ότι είναι ένα εξαιρετικά, ξέρετε δεν μπορώ να βρω την λέξη που να περιγράφει το βάθος μιας τέτοιας αποστολής, γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι αγωνίζονται με τον καρκίνο, σαν να πρόκειται για ένα είδος αδιαφανές μαύρο κουτί με την ασθένεια να μας χτυπά τυχαία και να επιλέγει ανθρώπους σαν να επρόκειτο για μια ρουλέτα και εξουθενώνει τη ζωή τους έτσι στα ξαφνικά, και το να έχουμε περισσότερες πληροφορίες εκεί έξω για τις βαθύτερες αιτίες αυτών των προβλημάτων, “ανάβουν το φως” (μέσα στο σκοτάδι) και μας επιτρέπει να προχωρήσουμε σε μια αναζήτηση καλύτερων λύσεων, για μια πραγματικά πολύπλοκη, δυσνόητη ασθένεια. Η δουλειά σας στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου, πιστεύω, σε φιλανθρωπικές δωρεές, σωστά;

TS: Σωστά.

SB: Είναι οι άνθρωποι που κάνουν…

TS: Κάνουν δωρεές και στο University Boston College μου που είναι ένα πανεπιστήμιο Ιησουιτών στο Chestnut Hill, στην Μασαχουσέτη και εμείς ακολουθούμε τη φιλοσοφία των Ιησουιτών της προσφοράς υπηρεσίας σε άλλους κυρίως, και ιδιωτικά ιδρύματα.

SB: Οπότε αν κάποιος θέλει να κάνει μια δωρεά πού πηγαίνει; Πηγαίνει στον ιστότοπο σας; Ξέρω ότι υπάρχει ένα κουμπί για δωρεές εκεί…

TS: Πάνε κυρίως στο πανεπιστήμιο μας, μπορούν απλώς να έχουν μια… Στην ιστοσελίδα μου στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου μου υπάρχει ένα κουμπί για δωρεές και στο Travis Christopherson Foundation για μεταβολικές θεραπείες του καρκίνου που είναι ένα 503 ίδρυμα. Υποστηρίζει την έρευνα μας μέσω φιλανθρωπικών δωρεών στο ίδρυμα του.

SB: Θα παροτρύνω όποιον θέλει να υποστηρίξει την αποστολή σας να μεταβεί στον ιστότοπο του πανεπιστημίου σας, εκεί υπάρχει ένα κουμπί για δωρεές, που το είδα νωρίτερα, και κάνοντας κλικ σε αυτό το κουμπί μπορούν να κάνουν μια δωρεά…

TS: Σωστά, αυτό και στο ίδρυμα Travis Christopherson Foundation, που είναι το ίδρυμα για τις μεταβολικές θεραπείες του καρκίνου είναι ένα 503 ίδρυμα. Όταν οι άνθρωποι μου στέλνουν email τους απαντώ με τους συνδέσμους σε αυτά. Εγώ δεν μπορώ να δεχτώ προσωπικά κανένα χρηματικό ποσό από οποιονδήποτε. Αυτό είναι ένα πράγμα, αυτό είναι ένα πράγμα για το οποίο δεν είμαι εδώ, οι άνθρωποι λένε ω, θέλω να να σου δώσω χρήματα για να το κάνεις αυτό… Όχι, όχι, όχι δεν μπορώ, πρέπει να τα δώσουν στο πανεπιστήμιο να περάσουν μέσω των κατάλληλων καναλιών για να υποστηρίξουν την έρευνα μου μέσω του πανεπιστημίου.

SB: Dr. Thomas Seyfried σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας σήμερα και είμαι θέλω να πω ότι έχω εμπνευστεί και έχω διαφωτιστεί από όλα όσα έχουμε συζητήσει και νομίζω ότι υπάρχει πάρα πολλά, πολύ απλά, πρακτικά πράγματα που θα εφαρμόσω στη ζωή μου. Αγοράζοντας συγκεκριμένα ένα από αυτά τα μηχανήματα μέτρησης για το αίμα για να συνεχίσω (την παρακολούθηση) του GKI δείκτη μου…

TS: Ναι, GKI δείκτης, ναι, δείκτης γλυκόζης-κετόνης. Λοιπόν, σε ευχαριστώ πολύ που με κάλεσες γιατί οι εκπομπές σου και άλλοι, ενημερώνουν τους ανθρώπους για να ξέρουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, αποτελεσματικές εναλλακτικές λύσεις και μόλις αλλάξει το σύστημα, τα αποτελέσματα δεν θα είναι τόσο ζοφερά όσο είναι αυτήν τη στιγμή.

Σχετικά

Cannalib Bot

Cannalib Bot

Online
Γεια σας! Είμαι εδώ να σας βοηθήσω! Πληκτρολογείστε ότι θέλετε να βρείτε!

📲 Εγκατάσταση στο iPhone σας

Πατήστε το κουμπί Κοινοποίηση (Share) και μετά "Προσθήκη στην οθόνη αφετηρίας".