Pot in Pans – A history of eating cannabis (2019) [Η κάνναβη στο τηγάνι – Μια ιστορία για την βρώσιμη κατανάλωση της κάνναβης]

Robyn Griggs Lawrence

Foreword by

Chris Kilham

Πρόλογος

Η Robyn Griggs Lawrence δεν φαίνεται να μπορεί να βγει από την κουζίνα και αυτό είναι πράγματι θαυμάσια νέα για τους αναγνώστες. Η συγγραφέας του υπέροχου βιβλίου μαγειρικής “The Cannabis Kitchen” βρίσκεται ακόμα στην κουζίνα, αν και προφανώς έχει μια τεράστια στοίβα βιβλίων, άρθρων, σκοτεινών παραπομπών, ευχάριστες ιστορίες, περίεργα γεγονότα, αστείες σκηνές και δυσεύρετα γεγονότα διάσπαρτα. Αν οι πληροφορίες και η ιστορία ήταν μπαχαρικά, το “Pot in Pans” θα είναι μια υπέροχα γευστική συνταγή.

Αντί για το άρωμα των πιάτων που μαγειρεύονται στην σόμπα, η γραφή της Robyn κάνει το δελεαστικό, αγκιστρώνει τις αισθήσεις σου μέχρι που η όρεξη σου, κεντρισμένη από την νόστιμη ιστορία που υφαίνει, σε ωθεί να καθίσεις, να νιώσεις άνετα και να διαβάσεις εις βάθος. Μπορώ να την φανταστώ αργά το βράδυ, να χτενίζει αναφορές, να παραπέμπει και να ενθουσιάζεται με ένα νέο διαμάντι, είτε αυτό έχει να κάνει με τους ορισμούς που διαχωρίζουν τις πιο μικρές λεπτομέρειες που έχουν προκαλέσει σύγχυση στον κόσμο της κάνναβης είτε με την ανακάλυψη ενός ιδιόρρυθμου ιστορικού χαρακτήρα. Με απλά λόγια, αυτό είναι ένα θαυμάσιο ανάγνωσμα και η Robyn προφανώς πέρασε υπέροχα παρακολουθώντας την μακρά και περίπλοκη ιστορία της κάνναβης ως τροφής σε όλη την ιστορία. Είμαστε οι ωφελούμενοι από τις μακριές νύχτες και τις σχολαστικές έρευνες της.

Το “Pot in Pans” οδηγεί τον αναγνώστη σε μια χαρούμενη ανώμαλη περιπλάνηση στην ιστορία της κάνναβης ως τροφής. Κατά την διαδικασία, η Robyn φέρνει στο νου ένα απολαυστικό μείγμα από εντυπωσιακά obscurata (οι γυναίκες στο Ουζμπεκιστάν έφτιαχναν ένα παραδοσιακό φαγητό κάνναβης που ονομαζόταν guc-kand, ποιος το ήξερε άραγε αυτό;) σε μια θαυμάσια αποσαφήνιση βασικών γεγονότων στην ταραχώδη ιστορία του φυτού, όπως οι ανοδικές προσπάθειες του, ο πρώτος τσάρος των ναρκωτικών της Αμερικής ο Harry J. Anslinger κακοποίησε την κάνναβη και τις ρίζες της θρησκείας των Ρασταφάρι. Από τον Ηρόδοτο μέχρι την Alice B. Toklas μέχρι τους Beats, η Robyn μας συστήνει τις φιγούρες που έχουν παίξει σημαντικούς ρόλους στην πορεία της κάνναβης σε όλη την κουλτούρα και μοιράζεται μερικές από τις δυνατές συνταγές τους που προκαλούν το μυαλό. Από τα brownies κάνναβης της Alice B. Toklas μέχρι τα space cakes στα coffee shops του Άμστερνταμ, περιπλανάται στο τοπίο της κάνναβης, δημιουργώντας μυκηλιακές συνδέσεις μεταξύ των Σκυθών και του Χάρβαρντ, των Ταντρικών γιόγκι και του πολέμου του Βιετνάμ. Η ιστορία συνδυάζεται τόσο ομαλά και με τόσο διασκεδαστικό τρόπο, που είναι εύκολο να πας ξεκούραστα από την πρώτη σελίδα μέχρι το τέλος.

Η ιστορία της κάνναβης και η κατανάλωση της ως τροφή είναι μια ιστορία με ίντριγκες, ψεύτικες αφηγήσεις, ένθερμους υποστηρικτές, επιθετικούς αντιπάλους, ύπουλες συνταγές, χαρούμενους χασιφάγους, αυστηρές υπηρεσίες επιβολής του νόμου, γραμματικούς σε ευφορία και μια συλλογή χαρακτήρων που καθορίζουν την διαφορετικότητα την ίδια. Είναι επίσης η ιστορία ενός σκληρού φυτού που επέζησε όχι μόνο από την τελευταία εποχή των παγετώνων, αλλά από τις σφεντόνες και τα βέλη της ατυχίας, της παραπλανητικής περιγραφής, της ηλιθιότητας, της εξαπάτησης, της προδοσίας και μιας λιτανείας από ψέματα συσσωρευμένα ψηλά και στοιβαγμένα βαθιά. Βρέθηκα να διαβάζω την αφήγηση της Robyn με γέλια, οργή και περισσότερες από απλά μερικά συγκαταβατικά κουνήματα του κεφαλιού μου, ακολουθώντας τις φιδίσιες καμπύλες των ελιγμών αυτού του φυτού στην ανθρώπινη ιστορία.

Μια θεωρία που πολλοί λάτρεις των φυτών προσυπογράφουν είναι ότι τα φυτά μας στρατολογούν, ότι μας ελκύουν εσκεμμένα και ότι καταλήγουμε να κάνουμε την προσφορά τους, δηλαδή να τα εξαπλώσουμε παντού, διασφαλίζοντας έτσι τη διασπορά και την επιβίωσή τους. Στις δεκαετίες της έρευνας για τα φυτά σε διάφορες χώρες, έχω ρωτήσει συχνά βοτανολόγους, βοτανιστές και άλλους λάτρεις των φυτών: “Δουλεύετε για τα φυτά ή τα φυτά δουλεύουν για εσάς;” Μέχρι στιγμής, όλοι έχουν απαντήσει στο πρώτο. Υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι τα φυτά είναι σοφά και έξυπνα και ότι μας τραβούν να κάνουμε όλο αυτόν τον κόπο για λογαριασμό τους. Ακολουθώντας αυτή την γραμμή, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Robyn Griggs Lawrence έχει γοητευτεί από την κάνναβη, παρασύρθηκε από το τραγούδι της σειρήνας και συγκινήθηκε από τη βαθιά της ικανότητα να επηρεάζει την κοινωνία. Με τις γαστρονομικές εφαρμογές της ως επικεφαλής, στο “Pot in Pans” έχει ανοίξει ένα σεντούκι θησαυρού με συναρπαστική ιστορία κάνναβης, θρυλικούς χαρακτήρες, απίθανα γεγονότα και μια πλούσια ιστορία που θα σας καθηλώσει μέχρι την τελευταία σελίδα.

Chris Kilham

Εισαγωγή

“Η χρονική και χωρική διάχυση του φυτού βρίσκεται στις διασταυρώσεις της Foucauldian βιοπολιτικής, της εθνοβοτανικής και της πολιτικής οικολογίας, της ηθικής πολιτικής της επιθυμίας και του ελέγχου της και της θεωρίας των παγκόσμιων συστημάτων, ένα πλέγμα σχέσεων που διαδραματίζεται σε πολλαπλές χωρικές κλίμακες που κυμαίνονται από διεθνής γεωπολιτική στους ρυθμούς της καθημερινής ζωής. Η χρήση κάνναβης και οι επανειλημμένες προσπάθειες ρύθμισης και περιορισμού της, αντικατοπτρίζουν μεταβαλλόμενες και χωροταξικά ανομοιόμορφες ομάδες κοινωνικών κανόνων και πρακτικών που αντικατοπτρίζουν τις απόψεις και τις στρατηγικές τόσο των χρηστών όσο και διαφόρων κρατικών και θρησκευτικών φορέων που προσπάθησαν να την περιθωριοποιήσουν”.

– Barney Warf, “High Points: An Historical Geography of Cannabis”

Είναι ήδη ογδόντα και πλέον βαθμοί (27 Κελσίου) και ο αέρας είναι παχύρρευστος σαν γάλα στις 10 π.μ., καθώς μαζεύουμε σμήνη από έντομα που δαγκώνουν και προσπαθούμε να αποφύγουμε πυκνά αγκάθια σαν νύχια γάτας στο τραχύ μονοπάτι προς την φάρμα του Royal. Κρυμμένη στην κορυφή ενός βουνού στο Orange Hill, όπου η καλύτερη κάνναβη στην Τζαμάικα λέγεται ότι καλλιεργείται, το αγρόκτημα αξίζει την ανάβαση (και ο ιδρώτας που τρέχει από κάθε μέρος του σώματος μου).

Η υπερηφάνεια του Royal είναι τόσο απτή όσο ο γλυκός καπνός από το spliff (στριφτό) του καθώς μας οδηγεί μέσα από ένα ημιχαοτικό κομμάτι φυτών μέχρι το γόνατο που αναπτύσσονται σε παλιά ελαστικά, τα οποία υπόσχεται ότι είναι “200 τοις εκατό βιολογικής καλλιέργειας” και μας δείχνει μια παράγκα όπου κλαδιά φορτωμένα με κολλώδη, μυρωδάτα λουλούδια κρέμονται από σχοινιά που αράζουν στα δοκάρια για να αποξηρανθούν και να ωριμάσουν. Καθώς ο Royal αφήνει τον καθένα μας να εξετάσει το μετάλλιο που κέρδισε για την “καλύτερη ποικιλία indica” στο Cannabis Cup στο Negril τον προηγούμενο χρόνο, τα εγγόνια του κουβεντιάζουν και ποζάρουν μαζί μας για φωτογραφίες και μιλάμε για το τι ευλογία είναι που ο Royal και ο η οικογένεια δεν χρειάζεται πλέον να ανησυχούν μήπως οι αρχές τον συλλάβουν για τα χωράφια ganja ή το χειρότερο, να τα εξαλείψουν.

Είναι Δεκέμβριος του 2017 και δύο χρόνια νωρίτερα η Τζαμάικα αποποινικοποίησε την χρήση της κάνναβης από ενήλικες και νομιμοποίησε την ιατρική χρήση της κάνναβης, αποφασισμένη ως έθνος να αποκτήσει το νόμιμο κομμάτι μιας βιομηχανίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που χτίστηκε γύρω από ένα φυτό που το νησί βοήθησε να γίνει διάσημο σε όλο τον κόσμο. Για τους Τζαμαϊκανούς αγρότες όπως ο Royal και την βιομηχανία που περιστρέφεται γύρω από την σοδειά τους, οι νέοι νόμοι σηματοδοτούν το τέλος ενός και πλέον αιώνα βίαιης καταπίεσης και ελέγχου πάνω σε ένα φυτό που θεωρούν ιερό.

Μια εβδομάδα αργότερα, επιστρέφω στο σπίτι στο Κολοράντο, φορώντας μια λευκή ρόμπα εργαστηρίου, τα μαλλιά μου μαζεμένα σε ένα λευκό χάρτινο τούλι, καθώς επισκέπτομαι ένα εργαστήριο-εργοστάσιο στο ανατολικό Ντένβερ όπου η Stillwater φτιάχνει υδατοδιαλυτές σκόνες από απόσταγμα κάνναβης. Ο Keith Woelfel, ένας επιστήμονας τροφίμων που πέρασε είκοσι χρόνια στην Mars, Inc., προτού έρθει στο Stillwater για να βρει πώς να κάνει μόρια που τους αρέσει να διαλύονται στο λίπος να διαλύονται και στο νερό, εξηγεί την μεγάλη διαδρομή που έκανε η ομάδα του για να δημιουργήσει μια άγευστη, άοσμη, χωρίς θερμίδες σκόνη που προσφέρει σταθερή δοσολογία και γεύση χωρίς την πράσινη πίκρα που μπορεί να προσδώσει το φυτό.

Ενώ ο Keith μου δείχνει την μέθοδο της “μυστικής σάλτσας” του να αναποδογυρίζει και να ατμίζει τα φύλλα τσαγιού σε ένα μεγάλο, μηχανικό βαρέλι για να τα επικαλύπτει με την υδατοδιαλυτή σκόνη, αργά και σταθερά, συνομιλώ με την διευθύντρια της μάρκας την Missy Bradley για τις προκλήσεις του μάρκετινγκ των καινοτόμων προϊόντων της Stillwater. Το αποστειρωμένο, χωρίς παράθυρα, φωτισμένο με φθορισμό δωμάτιο δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά ή πιο διαφορετικό από το αγρόκτημα του Royal, αλλά η υπερηφάνεια για το προϊόν και η χαρά για το μέλλον που νιώθω εδώ είναι τα ίδια.

Μια άλλη εβδομάδα αργότερα, την 1η Ιανουαρίου 2018, βρίσκομαι στο Σαν Ντιέγκο για την πρώτη μέρα νόμιμων πωλήσεων κάνναβης σε ενήλικες στην Καλιφόρνια, όπου οι αναλυτές προβλέπουν ότι ο κλάδος θα φτάσει τα 7 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε λίγα χρόνια. Εκατοντάδες άνθρωποι φτάνουν ακόμη και πριν ανοίξει τις πόρτες του το Urbn Leaf, “μια μπουτίκ για ουσίες” στη συνοικία Linda Vista του Σαν Ντιέγκο. Περιμένουν ώρες για να είναι από τους πρώτους μη ασθενείς που θα αγοράσουν μισή ουγγιά Bubba Kush και Classic OG, μπουμπούκια και ζωντανή ρητίνη, σταγόνες λεβάντας με έγχυση CBD και Pot Rocks από τα καλά εφοδιασμένα ράφια του Urbn Leaf.

Η γραμμή μεγαλώνεις και ξεδιπλώνεται σαν φίδι έξω από την πόρτα όλη μέρα, τροφοδοτείται συνεχώς από κύματα ανθρώπων από ένα μεγάλο, μαύρο λεωφορείο για πάρτι που γυρίζει στις παραλίες και πίσω. Σε όλη την πόλη, χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν στα νέα καταστήματα κάνναβης καθώς είκοσι και περισσότεροι οδηγοί περιηγούνται στους αυτοκινητόδρομους του Σαν Ντιέγκο για να παραδώσουν κάνναβη και προϊόντα κάνναβης. Γίνονται κληρώσεις και συναυλίες ζωντανής μουσικής. Οι αξιωματούχοι της πόλης του Σαν Ντιέγκο ελπίζουν να συγκεντρώσουν εκατομμύρια δολάρια σε φορολογικά έσοδα.

Υπάρχει επίσης μια χαρά #legalizedit εδώ, αν και όχι για όλους. Πολλοί από τους μικρούς καλλιεργητές και παρασκευαστές που προμήθευαν την ποτέ πραγματικά ρυθμιζόμενη βιομηχανία ιατρικής χρήσης της κάνναβης στην Καλιφόρνια εκδιώκονται. Οι μεγάλοι παίκτες στην γεωργία, τα τρόφιμα και την τεχνολογία προχωρούν γρήγορα. Οι καλλιεργητές στο Emerald Triangle της Βόρειας Καλιφόρνια, η περιοχή που περιλαμβάνει τις κομητείες Humboldt, Mendocino και Trinity που χρησίμευαν ως το μεγάλο καλάθι κάνναβης για μεγάλο μέρος των ΗΠΑ για δεκαετίες, αγωνίζονται να ανταγωνιστούν τους βιομηχανικούς καλλιεργητές σε πιο κεντρικές τοποθεσίες, όπου είναι ευκολότερο να αποστέλλουν εμπόρευμα σε όλη την αχανή πολιτεία. Για γενιές οικογενειών που συντηρήθηκαν καλλιεργώντας κάνναβη, η οποία ευδοκίμησε στο πλούσιο terroir της περιοχής με την άφθονη ηλιοφάνεια και τα θρεπτικά αεράκια του ωκεανού, ένας τρόπος ζωής ξετυλίγεται.

Σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, φτάσαμε σε μια κομβική στιγμή στην ιστορία ενός φυτού που αγαπήθηκε από τις μάζες, υβρίστηκε από την ελίτ και καλύπτεται από συγκρούσεις και μυστικότητα για αιώνες. Η κάνναβη έχει τεθεί εκτός νόμου και δαιμονοποιήθηκε από τότε που οι δυνάμεις συνειδητοποίησαν για πρώτη φορά ότι μπορούσαν να ελέγξουν τους απλούς κατοίκους απαγορεύοντας ένα φυτό πάνω στο οποίο βασίζονταν για τροφή, φυτικές ίνες, φάρμακα και αλλαγές στο μυαλό και την διάθεση. Για τις εργατικές τάξεις, που συχνά ζούσαν σε απελπιστική φτώχεια, η κάνναβη ήταν μαγική για την ικανότητά της να λειτουργεί τόσο ως διεγερτικό όσο και ως για την ξεκούραση τους και την υπόσχεση της για απαλή ανακούφιση από την αγγαρεία και τις ταπεινώσεις της καθημερινής ζωής, πολύ μακριά από την απαίσια φήμη που έβαλαν πάνω της οι πολλές 10ετίες προπαγάνδας. Φτάνουμε στο τέλος μιας ιστορίας αιώνων, που γεννήθηκε στα βουνά Mazandaran στην αρχαία Περσία τον 12ο αιώνα και χρησιμοποιήθηκε σε όλη την ιστορία σε ρατσιστικές εκστρατείες για να αποδείξει ότι η κάνναβη κάνει τους ανθρώπους βίαιους, τρελούς και ανεξέλεγκτα καυλιάρηδες (γονείς, προσέξτε τις λευκές κόρες σας!). Ο θρύλος του Χασάν-ιμπν-Σαμπάχ, του Γέρου του Βουνού που παρέδιδε στους μαθητές του υπέροχο φαγητό, εκλεκτές γυναίκες και ένα γλυκό χασίς για να δολοφονήσουν τους εχθρούς του, που είναι δημοφιλείς στη Δύση από τον εξερευνητή Μάρκο Πόλο, θα συνέδεε για πάντα το χασίς με δολοφόνους και με μια απαίσια επιχείρηση.

Στη δεκαετία του ‘30, κατά την διάρκεια της επιτυχημένης προσπάθειας του προς την απαγόρευση της κάνναβης, ο πρόεδρος του US Federal Bureau of Narcotics, Harry J. Anslinger, υποκίνησε με μαεστρία την ρατσιστική και ολοένα πιο ηθική εθνική νοοτροπία των Αμερικανών με ένα προπαγανδιστικό blitzkrieg που περιλάμβανε ένα βιβλίο και μια ταινία με τίτλο “Marihuana: Assassin of Youth”, βασισμένος στην ανακάλυψη του θρύλου του Γέρου του Βουνού. Σε μαρτυρία ενώπιον του Κογκρέσου και σε συνεντεύξεις σε εφημερίδες, ο Anslinger είπε ότι η κάνναβη, ένα τρομακτικό “νέο” ναρκωτικό που χρησιμοποιείται κυρίως από Μεξικανούς και Αφροαμερικανούς, θα μπορούσε να μετατρέψει τα σωστά παιδιά της μεσαίας τάξης σε αβοήθητα θύματα και μαινόμενα τέρατα. Η εκστρατεία του είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική απαγόρευση της κάνναβης μέσω δρακόντειων φόρων και κανονισμών στον νόμο Marihuana Tax Act του 1937.

Με το πέρασμα των αιώνων, μέσα από πολλαπλές απαγορεύσεις σε κάθε ήπειρο, που επιβλήθηκαν από σουλτάνους, αποικιοκράτες και έναν πάπα, η κάνναβη είχε καταφέρει με κάποιο τρόπο να επιβιώσει, ακόμη και να ευδοκιμήσει. Ποτέ όμως δεν είχε αντιμετωπίσει έναν εχθρό τόσο τρομερό ή σιδερένιο όσο οι ΗΠΑ στα μέσα του εικοστού αιώνα. Όταν ο Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Andrew W. Mellon διόρισε τον Anslinger και του ανέθεσε, για οποιονδήποτε λόγο και οι εικασίες είναι ανεξέλεγκτες, να εξαφανίσει την κάνναβη, σκόπευε ο πόλεμος να είναι παγκόσμιος. Καθ’ όλη την διάρκεια του υπόλοιπου εικοστού αιώνα και τον εικοστό πρώτο αιώνα, οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την σημαντική επιρροή τους για να εξαναγκάσουν την απαγόρευση της κάνναβης σε όλο τον κόσμο, αφήνοντας τους ανθρώπους σε χώρες όπου την χρησιμοποιούσαν και την απολάμβαναν για αιώνες να ξύνουν τα κεφάλια τους μέσα στην σύγχυση και στο να βρίσκουν τρόπους γύρω από τους νόμους.

Στον Καναδά την δεκαετία του ‘30, όταν οι αξιωματικοί της Βασιλικής Έφιππης Αστυνομίας είπαν σε μια ηλικιωμένη γυναίκα ότι έπρεπε να εξαλείψουν τα φυτά κάνναβης που καλλιεργούσε για να ταΐσει τα καναρίνια της, εκείνη τους έδιωξε με μια σκούπα. Στην Ινδονησία, η κάνναβη συνέχισε να είναι βασικό συστατικό στην παραδοσιακή “χαρούμενη” σούπα που σερβίρεται σε γάμους και γιορτές, όπως πάντα. Η Ινδία κατάφερε να παραμείνει στην πλευρά των ΗΠΑ, ενώ αθόρυβα επέτρεπε στους ανθρώπους να πιουν bhang, ένα παραδοσιακό ιερό ποτό από κάνναβη. Μέχρι τη δεκαετία του ‘70, οι Κάτω Χώρες είχαν υιοθετήσει μια πολιτική ανοχής προς τους εμπόρους λιανικής και τους χρήστες, καθιστώντας παράλληλα παράνομη την καλλιέργεια και την παραγωγή κάνναβης, δημιουργώντας ένα πρόβλημα “από την πίσω πόρτα” που κανείς δεν ήθελε να αναπαράγει.

Ήταν περισσότερο από σαφές από την δεκαετία του ‘70 ότι ο παγκόσμιος πόλεμος κατά των ναρκωτικών ήταν μια αποτυχία. Τα βίαια καρτέλ των εμπόρων ναρκωτικών λυμαίνονταν την Νότια και Κεντρική Αμερική και η ηρωίνη, η κοκαΐνη και η κάνναβη παρέμεναν άμεσα διαθέσιμα σε όσους τα ήθελαν. Στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας του ‘70, αρκετές χώρες και πολιτείες των ΗΠΑ αποποινικοποίησαν την κάνναβη, αλλά αυτή η αλλαγή στάσης ήταν βραχύβια, εξουδετερώθηκε από την σχέση της κάνναβης με τους βρώμικους χίπις και την αντικουλτούρα. Η διοίκηση του Nixon διπλασίασε τις προσπάθειες καταστολής, στέλνοντας στρατιωτικά ελικόπτερα σε φάρμες κάνναβης από το Orange Hill στα βουνά της περιοχής Cauca της Κολομβίας και κήρυξε την κάνναβη ως ένα επικίνδυνο ναρκωτικό κατατάσσοντας την στον Πίνακα 1 των ουσιών χωρίς ιατρική αξία, μαζί με την ηρωίνη και το LSD.

Εδώ και έναν αιώνα, η κάνναβη υπάρχει στα περισσότερα μέρη του κόσμου μόνο και μόνο επειδή η αγάπη των ανθρώπων γι’ αυτήν είναι τόσο μεγάλη που είναι πρόθυμοι να θυσιαστούν διωκόμενοι, να φυλακίζονται, να τους βγάλουν τα δόντια τους, ακόμη και θανατώνονται για την καλλιέργεια και την αναπαραγωγή του. Η ειρωνεία της απαγόρευσης, φυσικά, είναι ότι η προσοδοφόρα μαύρη αγορά το έκανε να αξίζει το ρίσκο και έτσι το μόνο κατάφερε ήταν ότι ώθησε τους παραγωγούς να αναπτύξουν ολοένα και ισχυρότερα φυτά με ποικιλίες που παρείχαν τεράστιες ποσότητες ψυχοδραστικής τετραϋδροκανναβινόλης ή THC. Μπροστά στις αντιξοότητες, η κάνναβη δεν συρρικνώθηκε για να σβήσει. Το φυτό έγινε πιο δυνατό, καλύτερο, πιο γρήγορο και πιο ισχυρό, ασταμάτητο, ανεξάρτητα από το πόσο paraquat (χημικό ζιζανιοκτόνο) του έριξε η DEA.

Εάν η ιστορία της κάνναβης αποδεικνύει κάτι, είναι ότι δεν μπορείς να κρατήσεις ένα καλό φυτό απαγορευμένο. Μια ομάδα παγκόσμιων ελίτ δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί της, η οποία με την πονηριά της εξελίχθηκε για να παρέχει στους ανθρώπους διατροφή, φυτικές ίνες, φάρμακα και, αν πιστεύετε πολλούς εθνοβοτανολόγους, την ικανότητα να κάνουμε τεράστια νοητικά και πνευματικά άλματα ως είδος. Αν δεν ήταν το τελευταίο, όλα λόγω της παρουσίας αυτού του μορίου THC, αυτό θα ήταν ένα βαρετό βιβλίο για ένα πολύπλευρο, χρηστικό φυτό που εξυπηρετούσε τους ανθρώπους με πολλές διαφορετικές ικανότητες για αιώνες.

Αυτό όμως δεν είναι έτσι.

Αυτό εδώ είναι μια ιστορία με πολλά στρώματα, που εκτείνεται σε πολλές ηπείρους, που συγκρατείται από το νήμα μιας ισλαμικής ζαχαροπλαστικής που δημιουργήθηκε για να εμπνεύσει μια ομάδα φενταγίν του 12ου αιώνα, η οποία μεταφέρθηκε σε όλη τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και πέρα από αυτήν, επικαλούμενος ιλαρότητα και εχθρότητα όπου κι αν πήγαινε. Εμπνευσμένοι από αυτόν τον μύθο, δυτικοί διανοούμενοι και λογοτέχνες και στη συνέχεια η μάζα, ανακάλυψε και απολάμβανε την κάνναβη, το χασίς και το majoun για μεγάλο μέρος των μέσων του δέκατου ένατου αιώνα και στην δεκαετία του ‘30, όταν ο Anslinger προσπάθησε να το κλείσει.

Αυτή είναι η ιστορία του πώς ο Brion Gysin, ένας ομογενής καλλιτέχνης και συγγραφέας στην Ταγγέρη, ανακάλυψε το majoun, πληκτρολόγησε μια συνταγή και την έστειλε στην Alice B. Toklas, μια ομογενή συγγραφέα στο Παρίσι, για να την συμπεριλάβει σε ένα βιβλίο μαγειρικής που δημοσιεύτηκε στη Νέα Υόρκη και Λονδίνο, προκαλώντας ένα μικρό σκάνδαλο στα μέσα του εικοστού αιώνα και οδήγησε σε μια μεγάλη σύγχυση σε μια μεγάλη ταινία που μεταμόρφωσε το majoun σε pot brownie και μετέτρεψε το pot brownie σε ένα σύμβολο της Δύσης για πάντα. Είναι η ιστορία της θορυβώδους μπάντας καλλιτεχνών, ανταρτών και διανοουμένων που συμμετείχαν στη γοητεία του majoun και ενός ακτιβιστή που έκανε το pot brownie σύμβολο συμπόνιας. Με την πάροδο των αιώνων, το φυτό κάνναβης συγκέντρωσε γι’ αυτό μια χαρισματική και εκλεκτική ποικιλία από προστάτες και υποστηρικτές, από τον Ινδό Hindu lord Shiva, ο οποίος λέγεται ότι συντηρούσε τον εαυτό του για μεγάλα διαστήματα τρώγοντας κάνναβη, μέχρι την Brownie Mary, της οποίας η επιμονή στο ψήσιμο των brownies κάνναβης ως φάρμακο για ασθενείς με AIDS στο Σαν Φρανσίσκο, παρά τις αρκετές συλλήψεις, προκάλεσαν τεράστια συμπάθεια του κοινού στην δεκαετία του ‘90 και διευκόλυνε τον δρόμο για την Καλιφόρνια στο να νομιμοποιήσει την ιατρική χρήση της κάνναβης το 1996.

Και αυτό, πραγματικά, μπορεί να ήταν η αρχή του τέλους του pot brownie. Αρκετές πολιτείες και χώρες ακολούθησαν την Καλιφόρνια στην έγκριση της κάνναβης για ιατρική χρήση και το 2012, οι ψηφοφόροι του Κολοράντο και της Ουάσιγκτον έκαναν το βήμα που άλλαξε το παιχνίδι νομιμοποιώντας κάθε χρήση ενηλίκων. Ακολούθησαν περισσότερες πολιτείες και χώρες όπως η Ουρουγουάη και μετά ο Καναδάς. Τα βρώσιμα με έγχυση κάνναβης αναπτύχθηκαν σε μια ισχυρή και καλά ρυθμιζόμενη βιομηχανία χωρίς χώρο για εύθρυπτα κέικ σοκολάτας που είχαν άθλια διάρκεια ζωής και ήταν αδύνατο να μπουν κάτω από την νέα προειδοποιητική σφραγίδα THC, που άρχισαν να απαιτούν ορισμένες πολιτείες.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα brownies κάνναβης έχουν εξελιχθεί σε πλάκες σοκολάτας που γίνονται προϊόντα για το ράφι, πιο εύκολα στην δοσολογία τους, μια λοξή σε μια εξαιρετικά δημοφιλής κατηγορία προϊόντων με έγχυση κάνναβης που κανείς δεν είδε να κυκλοφορεί στις αρχές της δεκαετίας του 2010. Εκτός από μια σειρά προϊόντων σοκολάτας, από γκουρμέ τρούφες έως cups φυστικοβούτυρου, οι σημερινοί καταναλωτές κάνναβης μπορούν να απολαύσουν infused potato chips, gummies, hard candies, raw cacao butter, soda pop, caramel corn, coffee, tea, cookies, pies και nuts, όλα είναι άμεσα διαθέσιμα σε καταστήματα κάνναβης σε πολιτείες όπου υπάρχει νομοθεσία για την κάνναβη. Μπορούν να αγοράσουν υδατοδιαλυτά υγρά και σκόνες με έγχυση κάνναβης όπως αυτά της Stillwater για να τα ανακατέψουν σε ποτά ή να τα προσθέσουν σε οποιαδήποτε συνταγή για άμεση ικανοποίηση. Με ένα τόσο μεγάλο εύρος γαστρονομικών ευκαιριών και πόρων κυριολεκτικά στα χέρια τους, μόνο οι πιο τεμπέληδες ή οι όσοι δεν έχουν αρκετή φαντασία στα βρώσιμα επιλέγουν τα brownies.

Στεκόμαστε σε έναν γκρεμό. Από τη στιγμή που αποποινικοποιήθηκε, η κάνναβη πλέον εμπορευματοποιείται με ταχείς ρυθμούς και δεν μπορούμε να ξαναβάλουμε αυτό το τζίνι στο μπουκάλι. Οι αναλυτές προβλέπουν ότι η κάνναβη θα είναι μια παγκόσμια βιομηχανία αξίας 57 δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2027, η επενδυτική εταιρεία Cowen and Company προτείνει ότι θα φτάσει τα 75 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2030, αριθμοί αυτοί είναι αρκετά σεβαστοί ώστε να εμποδίσουν τους μισητές της κάνναβης να διώξουν εταιρείες που εργάζονται νόμιμα σε πολιτείες. Money talks! (το χρήμα μιλάει).

Τα λεφτά μιλούν. Η Scotts Miracle-Gro και η Monsanto κάνουν κύκλους στην εκκολαπτόμενη βιομηχανία κάνναβης. Οι όμιλοι τροφίμων είναι έτοιμες να μπουν στο παιχνίδι μόλις τελειώσει η ομοσπονδιακή απαγόρευση της κάνναβης στις ΗΠΑ. Όταν αυτό το βιβλίο κυκλοφόρησε, είχαν υποβληθεί νομοσχέδια στο Κογκρέσο για την νομιμοποίηση τόσο της κάνναβης όσο και της κλωστικής κάνναβης, που την είχαν πιάσει και αυτήν τα πυρά της απαγόρευσης παρόλο που δεν είχε καμιά μεθυστική ιδιότητα. (Στην πραγματικότητα, αφθονούν οι θεωρίες ότι ήταν η χρησιμότητα της κάνναβης ως χαρτί που προκάλεσε την οργή του βαρόνου της ξυλείας και του μεγιστάνα των εφημερίδων William Randolph Hearst, ο οποίος έβαλε όλη του την δύναμη πίσω από την εκστρατεία του Anslinger, αλλά αυτή είναι μια ιστορία για μια άλλη μέρα).

Τι θα συμβεί μετά; Το να γράψουμε ένα βιβλίο ιστορίας ενώ μαίνεται η συζήτηση για το αν έχουμε ξεπεράσει μια ιστορική γραμμή στην νομιμοποίηση της κάνναβης και ποιος είναι στη σωστή πλευρά, είναι ένα ατελείωτο έργο. Το Κολοράντο και η Καλιφόρνια συνεχίζουν να προωθούν τον απεριόριστο καπιταλισμό κάνναβης, προς απογοήτευση πολλών, ενώ ο Καναδάς και η Ουρουγουάη λαμβάνουν μέτρα για να κάνουν την νέα νόμιμη βιομηχανία στις χώρες τους όσο το δυνατόν πιο σταθερή και βαρετή. Οι αξιωματούχοι σε αυτές τις χώρες έχουν γίνει μάρτυρες των προκλήσεων που έχουν παρουσιάσει τα φαγώσιμα στο Κολοράντο και την Καλιφόρνια, συμπεριλαμβανομένων των αυξήσεων της τυχαίας κατάποσης από παιδιά και της υπερβολικής δόσης από ενήλικες και δεν τις παίρνουν χαμπάρι.

Βλέπουμε, και θα συνεχίσουμε να βλέπουμε, μια αναγέννηση στην καλλιέργεια κάνναβης και στην παραγωγή προϊόντων διατροφής κάνναβης, τα οποία περιέχουν μόνο ίχνη THC. Θα δούμε επικείμενη και ευρεία αποδοχή και νομιμοποίηση της κανναβιδιόλης (CBD), του άλλου κύριου κανναβινοειδούς στην κάνναβη που παρέχει θεραπευτική αξία χωρίς ψυχοδραστικές επιδράσεις. Θα μπορέσουμε, τέλος, να κάνουμε την έρευνα για να κατανοήσουμε πώς και γιατί αυτά τα μόρια συνεργάζονται και με το σώμα μας για να παρέχουν θεραπεία, διατροφή και ανακούφιση.

Η κάνναβη είναι πλέον η δεύτερη πιο πολύτιμη καλλιέργεια στις ΗΠΑ μετά το καλαμπόκι. Το 2018, τέσσερα χρόνια αφότου οι ψηφοφόροι του νομιμοποίησαν την χρήση για ενήλικες, το Όρεγκον πραγματοποίησε την πρώτη έκθεση καλλιεργητών κάνναβης για να εκπαιδεύσει τους ανθρώπους σχετικά με το νέο νόμιμο προϊόν της πολιτείας. Την ίδια χρονιά, η Specialty Food Association κατέταξε τα βρώσιμα κάνναβη μεταξύ των δέκα κορυφαίων τάσεων στα τρόφιμα στις ΗΠΑ. “Σε μεγάλο μέρος των ΗΠΑ, η κάνναβη δεν είναι πλέον εγγενώς νευρική”, ανέφερε μια λευκή βίβλος του J. Walter Thompson. “Αν μη τι άλλο, έχει μετακινηθεί προς την σφαίρα των γκουρού του Instagram και των soccer moms”.

Οι σεφ, οι καλοφαγάδες και οι διατροφολόγοι θα συνεχίσουν να παίζουν και να τελειοποιούν αυτό το νέο λειτουργικό συστατικό τροφής, βρίσκοντας δημιουργικές χρήσεις για κάθε μέρος του φυτού, καθώς η στάση του κόσμου απέναντι στην κάνναβη συνεχίζει να ομαλοποιείται. Οι αγοραστές θα μπορούν να μαζεύουν λουλούδια και συμπυκνώματα κάνναβης από την αγορά και οι πελάτες θα μπορούν να καθίσουν σε εστιατόρια και να απολαύσουν σούπα φακής με έγχυση κάνναβης ή ένα μπολ chia χωρίς να φοβούνται τον νόμο.

Αυτό μπορεί να ακούγεται τραβηγμένο, ιδιαίτερα για τους ανθρώπους που ζουν σε μέρη όπου η κάνναβη παραμένει παράνομη, όπου οι πολίτες, ασυνήθιστα έγχρωμοι, σαπίζουν στην φυλακή εξαιτίας ενός φυτού. Για πολλούς ανθρώπους της γενιάς της μητέρας μου, οι οποίοι είχαν τρυπηθεί νωρίς και συχνά με την προπαγάνδα του Anslinger για τα κακά του φυτού, μπορεί να μην φαίνεται ποτέ πολύ σωστό. Έχουμε έναν αιώνα ψέματος και παραπληροφόρησης, που βασίζεται στην άγνοια και τον βαθύ ρατσισμό, να αναιρέσουμε.

Δεν θα είναι ποτέ εντάξει που (κυρίως) λευκοί άντρες με κοστούμια εισπράττουν εκατομμύρια δολάρια για την κάνναβη και τα προϊόντα κάνναβης, ενώ άλλοι πηγαίνουν στη φυλακή για το ίδιο φυτό. Καθώς γιορτάζουμε τα βήματα που έχουμε κάνει προς την απελευθέρωση της κάνναβης, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι αυτή η πρόοδος έχει σημειωθεί στις πλάτες εκείνων που είναι πρόθυμοι να πληρώσουν το τίμημα πριν από εμάς.

Καθισμένος στην αυλή του Royal κάτω από έναν καταπράσινο θόλο από κλαδιά δέντρων και φτέρες εκείνη την ημέρα του Δεκέμβρη στο Orange Hill, καθώς κρατάει το μετάλλιο του Cannabis Cup στο χέρι του και μιλά για την διαφορά που έχει κάνει η χαλάρωση των νόμων για την ganja της Τζαμάικα για αυτόν και την οικογένεια, έχω μια αίσθηση του πώς θα είναι το νέο κανονικό. Μια μέρα, ελπίζω, θα μπορέσω να περάσω και να έχω μια ωραία επίσκεψη με έναν τοπικό αγρότη όπως τον Royal, καθώς θα μαζεύω κάνναβη 200 τοις εκατό βιολογικής καλλιέργειας για δείπνο, ανεξάρτητα από το πού μένω.

Ο Bob Marley είπε περίφημα ότι η κάνναβη μπορεί να θεραπεύσει τα έθνη. Η θεραπεία των εθνών ξεκινά με ένα μόνο νοικοκυριό. Ήρθε η ώρα για όλους, παντού, να ζήσουν την πλήρη χαρά που βρήκα στο μέρος του Royal.

Περιεχόμενα

1. Οι άνθρωποι των σπηλαίων έτρωγαν κάνναβη

2. Το φαγητό των αρχαίων

3. Γλέντι και γοητεία

4. Pot Brownies και Space Cakes

5. Μια βιομηχανία γεννιέται

6. Μελλοντική γιορτή ή πείνα;

Συνταγές ανά τους αιώνες

Λεξικό όρων

Σημειώσεις

Βιβλιογραφία

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)