Mr Nice, an autobiography (1997) [Mr Nice, μια αυτοβιογραφία]

Howard Marks

Εισαγωγή

Μου τελείωναν τα διαβατήρια, από αυτά που μπορούσα να χρησιμοποιήσω. Σε λίγες εβδομάδες σκόπευα να επισκεφτώ το Σαν Φρανσίσκο για να πάρω πολλές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από κάποιον που ήθελε να εκμεταλλευτεί τις σχέσεις του, τόσο μαζί μου όσο και με έναν σκυφτό τελωνειακό υπάλληλο των ΗΠΑ που εργαζόταν στο τμήμα εισαγωγών του Διεθνούς Αεροδρομίου του Σαν Φρανσίσκο.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, είχα κηρυχθεί ο πιο καταζητούμενος άνθρωπος στην Μεγάλη Βρετανία, λαθρέμπορος χασίς με τεκμηριωμένες διασυνδέσεις με την ιταλική μαφία, την Brotherhood of Eternal Love, τον IRA και την Βρετανική Μυστική Υπηρεσία. Μια νέα ταυτότητα ήταν ζωτικής σημασίας. Είχα ήδη περίπου είκοσι διαφορετικές ταυτότητες στην πορεία μου, οι περισσότερες από τις οποίες είχαν τεκμηριωθεί από διαβατήριο, άδεια οδήγησης ή άλλες βεβαιώσεις τεκμηριωμένης ύπαρξης, αλλά όλες είτε είχαν ανακαλυφθεί από φίλους / εχθρούς είτε είχαν παραβιαστεί από την παρουσία τους σε κάποιο ύποπτο μονοπάτι που ελίσσεται σε μια πρόσφατη απάτη.

Οδηγήσαμε μέχρι το Norwich. Μετά από μερικές αμήχανες συναντήσεις με μεσολαβητές, μου γνώρισαν έναν ευγενικό τύπο που ονομαζόταν Donald. Δεν μπορούσα να καταλάβω αν ήταν πότης, stoner ή ένας straighter. Η κουζίνα του δεν μου έδωσε κάποια στοιχεία. Έμοιαζε κανονικός, μόνο που τα μάτια του χόρευαν σαν ενός κακού.

“Μπορούμε να μιλήσουμε ιδιωτικά εδώ έξω”, είπε και με πήγε σε ένα υπόστεγο κήπου.

“Χρειάζομαι ένα διαβατήριο, Don, ένα που θα αντέχει σε όλους τους ελέγχους”.

“Μπορείς να έχεις το δικό μου. Δεν θα χρειαστώ ένα. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα”.

“Ποιο είναι αυτό;”

“Μόλις έκανα δώδεκα χρόνια ισόβια κάθειρξη για φόνο”.

Οι καταδικασμένοι δολοφόνοι, αν και είναι ξεκάθαρα άτομα με ποινικό μητρώο, σπάνια θα χαρακτηρίζονταν ως ανεπιθύμητοι στα σύνορα μιας χώρας. Θεωρούνταν απλώς ως απειλές για τα άτομα παρά ως απειλές για τον ιστό της κοινωνίας. Το τελευταίο χαρακτηριστικό έτεινε να περιορίζεται σε εμπόρους ντόπας και σε τρομοκράτες.

“Θα σου δώσω ένα μεγάλο ποσό για αυτό”, είπα, “και μερικές εκατοντάδες λίρες από καιρό σε καιρό, όταν χρειάζομαι περισσότερη υποστήριξη”.

Σκεφτόμουν άδεια οδήγησης, ιατρική κάρτα, κάρτα τοπικής βιβλιοθήκης. Απλώς ένα διαβατήριο χωρίς υποστηρικτικό στοιχείο ταυτότητας είναι ύποπτο. Μια κάρτα μέλους στην τοπική λέσχη μπιλιάρδου, που μπορεί να αποκτηθεί φθηνά και χωρίς απόδειξη ταυτότητας, αρκεί για να δώσει την απαιτούμενη αξιοπιστία.

“Αυτή είναι η καλύτερη συμφωνία που μου έχουν προσφερθεί ποτέ για οτιδήποτε”.

“Ποιο είναι το επίθετό σου, Don;” ρώτησα. Είχα ταλαιπωρηθεί με μερικά απαίσια στο παρελθόν.

“Neece”.

“Πώς το προφέρεις;”

“N-I-C-E (νις), ακριβώς όπως το μέρος στη Ριβιέρα”. Ήταν στο χέρι του Ντον το πώς θα πρόφερε το όνομά του. Αλλά ήξερα ότι θα το πρόφερα διαφορετικά. Ήμουν έτοιμος να γίνω ο Mr. Nice.

Περιεχόμενα

Ένα. Βρετανός

Δύο. Master Marks

Τρία. Κύριος Marks

Τέσσερα. Κύριος McCarthy

Πέντε. Κύριος Hughes

Έξι. Albi

Επτά. Κύριος Nice

Οκτώ. Howard Marks

Εννέα. Marks

Δέκα. Κύριος Dennis

Έντεκα. D. H. Marks

Δώδεκα. Κύριος Tetley, όχι

Δεκατρία. Denis Howard Marks

Δεκατέσσερα. Señor Marco

Δεκαπέντε. Μάρκο Πόλο

Δεκαέξι. 41526-004

Δεκαεπτά. Daddy

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)