Thai Stick – Surfers, scammers, and the untold story of the marijuana trade (2014) [Thai Stick – Σερφερς, απατεώνες και η ανείπωτη ιστορία του εμπορίου κάνναβης]

Peter Maguire and Mike Ritter

Foreword by David Farber

Πρόλογος

Πότε η αθωότητα πρέπει να γίνει εμπειρία

David Farber

Στο διαλυμένο πεδίο της αμερικανικής εγχώριας αυτοκρατορίας των δεκαετιών του ‘60 και του ‘70, ένα πλήρωμα που είχε επιλεγεί από τον εαυτό του δοκίμασε τις δυνάμεις του να ζήσει ελεύθερα και έξω από τους περιορισμούς από τις επιταγές της κοινωνικής σύμβασης και της νομικής εξουσίας. Από ευγενική απόσταση, η ταμπέλα “αντικουλτούρα” επικολλήθηκε στους πιο προφανώς ανενόχλητους από αυτή την συγκεκριμένη ανάμεικτη συνάθροιση ηρωικών πολιτιστικών ανταρτών, παρατημένων ναρκομανών, αρπακτικών μακρυμάλληδων, ιδεαλιστών κομμουνάρδων και ανίδεων ημερήσιων ταξιδιωτών. Η ετικέτα ήταν χρήσιμη για την προώθηση εκστρατειών μάρκετινγκ σε έγχρωμα περιοδικά για χίπις και δύναμης των λουλουδιών, αλλά είπε ελάχιστα για την βιωμένη εμπειρία ανθρώπων που είχαν αποφασίσει να οργανώσουν την ζωή τους εκτός της ιδρυματοποιημένης καθημερινής ζωής στην Αμερική. Αυτή η νέα ζωή, αρκετά συχνά, ξεκινούσε ως μια αθώα πλάκα. Σπάνια τελείωνε έτσι.

Οι νέοι που πήγαν σε αυτό το ταξίδι σε ένα μέρος χωρίς όνομα είχαν τους λόγους τους και αυτοί οι λόγοι δεν ήταν όλοι οι ίδιοι. Εκείνοι με καλλιτεχνικά οράματα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ταλέντο βρήκαν μοτίβο και έμπνευση στη μακρά γενεαλογία των μποέμ άβαταρ που μιλούσαν από γενιά σε γενιά, κηρύττοντας μια επανάσταση με ένα σακίδιο και ανατολικά μυστήρια. Άλλοι βρήκαν την πηγή τους στην περιοχή των παράνομων, 1 τοις εκατό κλαμπ μοτοσικλετιστών και γκάνγκστερ της παλιάς σχολής. Και σε μια εποχή που οι μαύροι, καφέ και κίτρινοι αποικισμένοι άνθρωποι ανέτρεπαν αιώνες ζυγούς καταπίεσης, ένα ποσοστό λευκών νέων είδε έναν κόσμο στον οποίο ποτέ η παλιά ιεραρχία ελέγχου δεν ήταν επιτρεπτή. Το κακό ψέμα του Βιετνάμ έπαιξε επίσης το ρόλο του, όπως και κάθε άλλο απομεινάρι της φρίκης του Ψυχρού Πολέμου που χρηματοδοτείται από το κράτος, ειδικά η τραγική απειλή του ατομικού Αρμαγεδδώνα. Αλλά όλοι δεν οδηγήθηκαν από την απελπισία ή την υψηλόμυαλη επιδίωξη της αλήθειας. Παρόλο που τα προβλήματα ήρθαν στο δρόμο, η δεκαετία του ‘60 ήταν μια θριαμβευτική περίοδος καταναλωτικής αφθονίας και άνευ προηγουμένου ευημερίας και μερικοί νέοι ήθελαν απλώς να επεκτείνουν τον εγωισμό τους και τις απολαύσεις τους μέχρι εκεί που τους πήγαιναν τα δώρα και το θάρρος τους. Υπήρχαν σπρωξίματα και υπήρξαν έλξεις και κανείς δεν είπε ότι έπρεπε να διαλέξεις μόνο ένα μονοπάτι ή μια γενεαλογία εξέγερσης, πολλοί άνθρωποι αναμείχθηκαν και ταίριαξαν και αυτή η τυχαία σύνθεση έκανε την εποχή όπως ήταν.

Για εκείνους που επέλεξαν να ζήσουν την αδιαφορία τους για το status quo στη δεκαετία του ‘60 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘70, όποια κι αν είναι η φόρμουλα τους για εξέγερση, η σχεδόν μυστηριακή χρήση κάνναβης, LSD και άλλων παραισθησιογόνων έδωσε μια κοινή έκφραση και πρακτική στην συλλογική αποστολή. Για πολλούς, ήταν οι ουσίες που άνοιξαν την προσωπική τους τρύπα του κουνελιού. Χωρίς αυτές τις συγκεκριμένες ουσίες, η πολιτιστική εξέγερση θα φαινόταν και θα ήταν διαφορετική. Οι παράνομες ουσίες έδωσαν στην αντικουλτούρα το στυλ της, την στάση της και την νεκρή της βεβαιότητα ότι η ζωή εκτός νόμου ήταν υλική αναγκαιότητα. Αυτές οι ουσίες και οι ιδιαιτερότητες της εποχής συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν ένα ανθρωπολογικά συγκεκριμένο οριακό βασίλειο, ένα παράνομο έθνος που διέσχιζε τα σύνορα, στο οποίο οι κανόνες έπρεπε να τεθούν καθώς παιζόταν το παιχνίδι.

Πολλά έχουν γίνει, τότε και τώρα, από τις πιο ορατές από τις παρδαλές διαδρομές της αντικουλτούρας. Ο Timothy Leary, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα τσαρλατάνος και σαμάνος, εμφανίστηκε στην τηλεόραση και σε περιοδικά τζέντλεμαν κάνοντας LSD. Ο Allen Ginsberg, με τις ρόμπες και τα γένια του, βρισκόταν παντού, σκορπίζοντας μια μυστικιστική ευθυμία. Οι Diggers οργάνωσαν το Haight-Ashbury. Οι Yippies έκαναν το πολιτικό τους παιχνίδι. και διάσημα ροκ συγκροτήματα από τους Grateful Dead έως τους Jimi Hendrix Experience και στους Beatles, διέδωσαν τις αλήθειες των ουσιών και τους μισοψυχισμένους ισχυρισμούς τους σε εκατομμύρια νέους που ήθελαν κάτι περισσότερο από αυτό που τους πρόσφεραν οι γονείς, οι δάσκαλοι και τα αφεντικά τους. Όποιος και αν ήταν ο ρόλος που έπαιξαν αυτοί οι έμποροι της πολιτιστικής εξέγερσης, και δεν ήταν ασήμαντος, πρόσφεραν μόνο έναν οδικό χάρτη, όχι το ίδιο το ταξίδι. Τα καύσιμα πολλών οκτανίων έπρεπε να προέρχονται από κάπου αλλού.

Τα μέσα παραγωγής της αντικουλτούρας ήταν, πάνω απ’ όλα, ουσίες του μυαλού, ειδικά το LSD και η κάνναβη. Η παραγωγή αυτών των ουσιών για τον πολλαπλασιασμένο αριθμό των νέων που ήθελαν να αποκτήσουν την εμπειρία ήταν, για μια σχετικά μικρή ομάδα ατρόμητων ριψοκίνδυνων, μια ευκαιρία να ζήσουν ως έναν τρόπο ζωής. Όπως και η ίδια η αντικουλτούρα, αυτοί οι χειριστές ουσιών ήταν αυτοί που αλλάζουν σχήμα, δεν μπόρεσαν και δεν έμειναν κολλημένοι στον χρόνο. Έκαναν την αντικουλτούρα δυνατή και φτιάχτηκαν από αυτήν. Αλλά η ζωή που επέλεξαν, παρέχοντας τις ουσίες που έκαναν δεκάδες εκατομμύρια να δουν τον κόσμο με διαφορετικό πρίσμα, τους έβαλε εκτός νόμου. Και έξω από το νόμο, οι σκληροί άνθρωποι και οι σκληρές επιλογές αφθονούσαν. Κανείς δεν έμεινε αθώος και πολλοί από τους άντρες που καταχωρήθηκαν ως λαθρέμποροι και έμποροι ουσιών, ειδικά στο τέλος της “γενιάς της αγάπης” (love generation), δεν περίμεναν και δεν ήθελαν τίποτα άλλο παρά μια ζωή με σκληρές δοκιμασίες και έξω από το κουτί περιπέτεια. Για τους περισσότερους, εκτός από το ήθος των χίπις, τα χρήματα έπαιξαν έναν όχι ασήμαντο ρόλο, είτε ως πηγή για καλές στιγμές που διευρύνουν την ζωή είτε ως εργαλείο για ένα εκτεταμένο ταξίδι προς το καλύτερο που είχε να προσφέρει μια ζωή για παράνομους.

Σχεδόν μισό αιώνα μετά την έναρξη αυτής της επιχείρησης, εξακολουθούμε να συνδυάζουμε την ιστορία ενός επικού εγχειρήματος. Δεδομένης της κλίμακας, της εμβέλειας και της δημιουργικής ιδιοφυΐας της παράνομης βιομηχανίας ουσιών στην δεκαετία του ‘60 και στα μέσα της δεκαετίας του ‘70, το πόσο λίγα είναι γνωστά γι’ αυτήν είναι εκπληκτικό. Είναι σαν να γνωρίζουμε αόριστα πώς η ατμομηχανή άλλαξε τον κόσμο τον δέκατο ένατο αιώνα. Οι αντιπολιτισμικοί εφευρέτες και οι διεθνείς συμπατριώτες τους αυτής της κρίσιμης μορφής “παρεκκλίνουσας παγκοσμιοποίησης” άλλαξαν την τροχιά της σύγχρονης οικονομικής ανάπτυξης, ακόμη και όταν άνοιξαν το μυαλό μιας γενιάς νέων στις ΗΠΑ, στην Δυτική Ευρώπη και σε άλλα σημεία γύρω στον κόσμο.

Η ιστορία που πρόκειται να διαβάσεις θα πρέπει, και δεν υπάρχουν άλλα λόγια γι’ αυτό, να σου ταράζει το μυαλό. Οι άντρες, και οι σχετικά λίγες γυναίκες, που πρόκειται να συναντήσεις, βρήκαν τις ευκαιρίες στην στεριά και στην θάλασσα για να δημιουργήσουν μια αγορά με πολύ ισχυρή κάνναβη. Πέρασαν από το λαθρεμπόριο μικρών φορτίων κάνναβης στα σύνορα με το Μεξικό στην εισαγωγή τεράστιων αποστολών με Thai sticks σε μια διεθνή αγορά που προσπαθούσε να έχει ευφορικότητα με ολοένα και πιο ακριβείς και ισχυρούς τρόπους. Αυτοί οι λαθρέμποροι, “scammers” όπως αποκαλούσαν τους εαυτούς τους, ήταν μια μικτή ομήγυρη: μια χούφτα άγριων σέρφερ τύπου Ρομπέν των Δασών, που αναζητούσαν την κύρια ευκαιρία τους, χαρούμενοι πειρατές, γλυκομίλητοι, ναρκισσιστές που μαχαιρώνουν πισώπλατα και θανατηφόροι κοινωνιοπαθείς.

Η νότια Καλιφόρνια είναι το σημείο εκκίνησης αυτής της ιστορίας, αλλά σχεδόν αμέσως το εμπόριο κάνναβης υψηλής ποιότητας έγινε διεθνής, διαπολιτισμική μπονάτσα. Σέρφερ που ψάχνουν για να χρηματοδοτήσουν το επόμενο μεγάλο κύμα σαφάρι τους, ξεκίνησαν την επιχείρηση, φέρνοντας κάνναβη υψηλής ποιότητας στα σύνορα με το Μεξικό. Γρήγορα η δράση εξαπλώθηκε. Το μονοπάτι των χίπηδων (hippie trail) προς τα ανατολικά, ειδικά προς τις περιοχές χασίς του Αφγανιστάν, πρόσφερε ένα προϊόν κορυφαίας ποιότητας που πυροδότησε ένα διεθνές κυνήγι για περαιτέρω ανεφοδιασμό, ακόμη και όταν οι λαθρέμποροι έβγαλαν το εμπόρευμά τους, φτιάχνοντας οχήματα με ψεύτικα πάνελ και πειραγμένες βαλίτσες. Οι φιλίες, ή τουλάχιστον οι ευχάριστες συνεργασίες, μεταξύ των πολιτισμών προέκυψαν συμφωνία μετά από συμφωνία. Ο πόλεμος του Βιετνάμ έβαλε στο παιχνίδι την Νοτιοανατολική Ασία καθώς στρατιωτικοί, απόμαχοι και πολιτικοί εργολάβοι ανακάλυψαν την κάνναβη υψηλής ποιότητας σε τιμές ευκαιρίας σε μη οργανωμένες αγορές χωριών, ειδικά στην Ταϊλάνδη. Τοπικοί τεχνικοί και μεσάζοντες παρείχαν τις υπηρεσίες τους στο αυξανόμενο καστ των απατεώνων. Μια βασική ομάδα διατήρησε μια ορισμένη πίστη στο ήθος που είχε, τουλάχιστον εν μέρει, χτίσει την ζήτηση για τα προϊόντα τους. Αλλά καθώς τα φορτία μεγάλωναν και τα κέρδη γίνονταν πιο προσοδοφόρα, το παιχνίδι και το καστ άλλαξαν. Οι γκάνγκστερ στην Χαβάη και οι σκληροί άντρες παντού επέμειναν στην αυξανόμενη μείωση της δράσης καθώς παρείχαν τα μέσα για τη μεταφορά των φορτίων στις γραμμές ανεφοδιασμού διανομής. Μερικοί από τους αρχικούς απατεώνες έφτιαξαν τα καταστήματα σε εξωτικά λιμάνια, συνεχίζοντας να κυνηγούν τα κύματα και να δημιουργούν πολυτονικές συμφωνίες. Κάποιοι πλούτισαν, άλλους τους μάγκωσαν και κάποιοι πέθαναν.

Στα μέσα της δεκαετίας του ‘70, η αντιπολιτισμική σκηνή που είχε δώσει ώθηση, στυλ, ακόμη και σκοπό στις περιπέτειες των πρώτων απατεώνων στο λαθρεμπόριο ουσιών εξαφανιζόταν γρήγορα. Η DEA και ο “Πόλεμος κατά των Ναρκωτικών” έκαναν τον κόσμο τους πιο επικίνδυνο. Τα υψηλότερα ποσοστά άλλαξαν την επιχείρηση και τους άντρες που την διαχειρίζονταν. Στη συνέχεια, επίσης, η εμφάνιση της κοκαΐνης ως καυσίμου γενιάς και ως ουσίας της επιλογής των λαθρεμπόρων, έπαιξε ζωτικό ρόλο στο να σκοτεινιάσει τον τρόπο ζωής τους. Το ίδιο, επίσης, έκανε ένα νέο καστ βαρέων, σκληρών ανδρών από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς να ξεκινήσουν την κυριαρχία τους στο διεθνές, παράνομο εμπόριο ναρκωτικών.

Όποιος πέρασε από αυτόν τον κόσμο, ακόμη και ως περιστασιακός συμμετέχων, ξέρει ότι μερικές φορές απαιτούσε ένα τίμημα που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να πληρώσουν. Οι άνθρωποι έκαναν ανόητα πράγματα στα ναρκωτικά. Τους έπιασαν και πήγαν φυλακή. Οι περισσότεροι από εμάς μιας ορισμένης ηλικίας έχουμε τέτοιες θλιβερές, μικρές ιστορίες να διηγηθούμε. Ξέρω πολλούς ανθρώπους που δεν επέστρεψαν ποτέ από ένα ταξίδι με acid. Ένας φίλος που έκανε χρήση κάθε μέρα κατέβηκε από μια στέγη και πέθανε. Ένας άλλος πήγε στην Ταϊλάνδη με ένα σωρό μετρητά στην τσέπη του και βρέθηκε νεκρός με μια βελόνα στο χέρι που δεν είχε βάλει εκεί. Οι ιστορίες της Kodachrome εδώ, για τους βαρείς απατεώνες αυτής της παλιάς εποχής, λένε για χρόνια φυλακής, κινδύνους και θανάτους στην ανοιχτή θάλασσα και ζωές κατεστραμένες από την υπόσχεση ενός μόνο φορτίου. Η σκοτεινή πλευρά αυτής της περιπέτειας σκιάζει όλα όσα συνέβησαν αυτά τα χρόνια. Αλλά δεν επισκιάζει το θρασύ, δημιουργικό, εξαιρετικά θαρραλέο πνεύμα των απατεώνων που είχαν ως αποστολή τους να διακινήσουν τεράστια φορτία κάνναβης υψηλής ποιότητας από τα μακρινά σημεία του πλανήτη για να καλύψουν την ανάγκη μιας γενιάς που ήθελε να βρεθεί εντελώς σε ευφορικότητα.

Περιεχόμενα

Χάρτες

1. Σέρφερς, απατεώνες και η αντικουλτούρα

2. Το μονοπάτι των Χίππις

3. Παραλία Kuta

4. Thai Sticks

5. Pattaya Beach Ground Zero

6. Η Great Circle Route και η Sea of Grass

7. The Gold Rush

8. Πειρατές και κίνδυνοι

9. Multitons και Mother Ships

10. Η DEA κερδίζει έδαφος

11. Εμπιστευτικός πληροφοριοδότης

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)