Psilocybin – Magic Mushroom Grower’s Guide (1976) [Ψιλοκυβίνη – Οδηγός καλλιεργητή μαγικών μανιταριών]

A Handbook for Psilocybin Enthusiasts / Ένα εγχειρίδιο για τους λάτρεις της ψιλοκυβίνης

by

O.T.Oss & O.N.Oeric

drawings by Kat

photography by Irimias thw Obscure

Πρόλογος

Λιγότερο από είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Albert Hofmann απομόνωσε και ονόμασε το παραισθησιογόνο ψιλοκυβίνη, η ψιλοκυβίνη του Hofmann εξήχθη από διάφορα είδη μανιταριών των οποίων η ανεύρεση και η τελετουργική χρήση στα βουνά της Oaxaca ήταν ανακάλυψη από τους Gordon και Valentina Wasson το καλοκαίρι του 1953. Πολλά είδη που χρησιμοποιούνταν στην Oaxaca, οι επακόλουθες εργαστηριακές δοκιμές αποκάλυψαν ότι μόνο ένα είδος καλλιεργούνταν εύκολα και ήταν ικανό να καρποφορήσει κάτω από μια ποικιλία τεχνητών συνθηκών. Αυτό το ένα είδος είναι το Stropharia cubensis, το starborn magic mushroom (αστρικό μαγικό μανιτάρι). Αυτό το βιβλίο είναι μια διαδρομή προς αυτό το μανιτάρι. Πώς να το καλλιεργήσεις και πώς να το βάλεις στη ζωή σου ως ένα λαμπερό φως που είναι. Οι ενότητες που ακολουθούν δίνουν ακριβείς οδηγίες χωρίς αποτυχία για την καλλιέργεια και τη διατήρηση του μαγικού μανιταριού. Έχουμε κάνει αυτές τις οδηγίες όσο το δυνατόν πιο σαφείς και άμεσες. Αυτό που περιγράφεται είναι ελαφρώς πιο περίπλοκο από την κονσερβοποίηση ή την παρασκευή ζελέ. Αυτές οι οδηγίες μπορούν να προσαρμοστούν σε επιχειρήσεις οποιουδήποτε μεγέθους από λίγα βάζα έως χιλιάδες.

Αλλά πριν από όλες αυτές τις λεπτομέρειες, θα πρέπει να γίνει μια κουβέντα για το τι ακριβώς είναι αυτό. Φανταζόμαστε ότι αν διαβάζεις με μανία αυτό το βιβλίο, είναι πιθανώς επειδή έχεις πάρει αποξηραμένα μανιτάρια ή έχεις εκτεθεί σε φρέσκα στη Λατινική Αμερική, επομένως δεν ξεκινάμε με αναγνώστες που δεν είναι εξοικειωμένοι με τις χαρές τους και απλά έτυχε να ασχοληθούν με τα μανιτάρια. Οι οδηγίες μας είναι ένας συνδυασμός έρευνας για τις μεθόδους καλλιέργειας και τις διαδικασίες άλλων ανθρώπων που αναπτύξαμε, δοκιμάσαμε και βρήκαμε ότι είναι χρήσιμες μόνοι μας. Όλα όσα προτείνουμε έχουν πρώτα δοκιμαστεί από εμάς. Μπορεί να υπάρχουν άλλοι τρόποι για να συνεχίσουμε την καλλιέργεια μικρής κλίμακας σε εσωτερικούς χώρους, αλλά είτε είναι παραλλαγές της μεθόδου μας που είναι λιγότερο άμεσες είτε είναι κάτι το άγνωστο σε εμάς. Η καλλιέργεια της Stropharia σε εξωτερικό χώρο σε κομπόστ είναι δυνατή στις ΗΠΑ εάν η τοπική θερμοκρασία είναι ζεστή κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Αλλά η καλλιέργεια κομπόστ είναι μια τέχνη από μόνη της και απαιτεί περισσότερο χώρο, περισσότερη προσπάθεια και περισσότερη δημόσια έκθεση από τη μέθοδο μας σε εσωτερικούς χώρους. Η συμμετοχή στην κομποστοποίηση ενός τόνου κοπριάς δεν είναι απαραίτητο μέρος της παραγωγής τεράστιων ποσοτήτων τέλειων μαγικών μανιταριών!

Η μέθοδος μας είναι επιστημονική, αλλά οι απόψεις μας για το Stropharia cubensis δεν είναι. Οι απόψεις μας σε αυτό το θέμα δεν βασίζονται στις γνώμες άλλων ούτε σε οτιδήποτε γράφεται σε οποιοδήποτε βιβλίο, αντίθετα βασίζονται στην εμπειρία της ψιλοκυβίνης μανιταριού σε επίπεδο των 10mg, καθώς σε αυτό το επίπεδο εμφανίζεται ένα περίεργο φαινόμενο. Είναι η εμφάνιση μιας σχέσης I-Thou μεταξύ του ατόμου που παίρνει την ψιλοκυβίνη και της ψυχικής κατάστασης που αυτό προκαλεί. Ο Jung το ονομάζει αυτό “μεταβίβαση” και ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για τη σχέση της πρώιμης και πρωτόγονης ανθρωπότητας με τους θεούς και τους δαίμονες της. Το μανιτάρι μιλάει και οι απόψεις μας βασίζονται σε αυτό που λέει εύγλωττα για τον εαυτό του στη δροσερή νύχτα του μυαλού.

“Είμαι παλιό, μεγαλύτερο απ’ ότι νομίζεις για το είδος σου, είμαι πενήντα φορές παλαιότερο από την ιστορία σου. Αν και είμαι στη γη για αιώνες, είμαι από τα αστέρια. Το σπίτι μου δεν είναι ένας πλανήτης αλλά πολλοί κόσμοι διασκορπισμένοι στον λαμπερό δίσκο του γαλαξία έχουν συνθήκες που επιτρέπουν στα σπόρια μου μια ευκαιρία για ζωή. Το μανιτάρι που βλέπεις είναι το μέρος του σώματος μου που δίνεται σε σεξουαλικές συγκινήσεις και ηλιοθεραπεία, το αληθινό μου σώμα είναι ένα λεπτό δίκτυο ινών που αναπτύσσεται μέσα στο έδαφος. Αυτά τα δίκτυα μπορεί να καλύπτουν στρέμματα και μπορεί να έχουν πολύ περισσότερες συνδέσεις από ότι ο αριθμός των συνάψεων σε έναν ανθρώπινο εγκέφαλο. Το μυκηλιακό μου δίκτυο είναι σχεδόν αθάνατο , μόνο η ξαφνική τοξίκωση ενός πλανήτη ή η έκρηξη του μητρικού του άστρου μπορεί να με εξαφανίσει. Είναι αδύνατο να το εξηγήσω λόγω ορισμένων λανθασμένων αντιλήψεων στο μοντέλο της πραγματικότητας όλα τα μυκηλιακά δίκτυα μου στον γαλαξία βρίσκονται σε επικοινωνία με υπερφωτισμό στον χώρο και τον χρόνο, της καριέρας της εξελισσόμενης νοημοσύνης σε πολλούς κόσμους στο σμήνος των σπειρών αστεριών μας. Το διάστημα, βλέπετε, είναι ένας απέραντος ωκεανός για εκείνες τις ανθεκτικές μορφές ζωής που έχουν την ικανότητα να αναπαράγονται από σπόρια, γιατί τα σπόρια καλύπτονται με την πιο σκληρή οργανική ουσία που είναι γνωστή. Στους αιώνες του χρόνου και του χώρου παρασύρονται πολλές μορφές ζωής που σχηματίζουν σπόρους σε αιωρούμενα κινούμενα σχέδια για εκατομμύρια χρόνια μέχρι να έρθουν σε επαφή με ένα κατάλληλο περιβάλλον. Λίγα τέτοια είδη ενδιαφέρονται, μόνο εγώ και οι πρόσφατα εξελισσόμενοι κοντινοί συγγενείς μου έχουμε επιτύχει τον τρόπο υπερ-επικοινωνίας και την ικανότητα μνήμης που μας καθιστούν κορυφαία μέλη στην κοινότητα της γαλαξιακής νοημοσύνης. Το πώς λειτουργεί ο τρόπος υπερεπικοινωνίας είναι ένα μυστικό που δεν θα δοθεί ελαφρά στον άνθρωπο. Αλλά τα μέσα πρέπει να είναι προφανή: είναι η εμφάνιση ψιλοκυβίνης και ψιλοκίνης στα βιοσυνθετικά μονοπάτια του ζωντανού μου σώματος που ανοίγει για μένα και τους συμβιώτες μου τα παράθυρα όρασης σε πολλούς κόσμους. Εσύ ως άτομο και ο άνθρωπος ως είδος βρίσκεστε στο χείλος του σχηματισμού μιας συμβιωτικής σχέσης με το γενετικό μου υλικό που θα μεταφέρει τελικά την ανθρωπότητα και τη γη στο γαλαξιακό κυρίαρχο ρεύμα των ανώτερων πολιτισμών”.

“Δεδομένου ότι δεν είναι εύκολο για σένα να έχεις άλλες ποικιλίες νοημοσύνης γύρω σου, οι πιο προηγμένες θεωρίες σου για την πολιτική και την κοινωνία έχουν προχωρήσει μόνο μέχρι την έννοια της συλλογικότητας. Αλλά πέρα από τη συνοχή των μελών ενός είδους σε έναν ενιαίο κοινωνικό οργανισμό, υπάρχουν και βρίσκονται πλουσιότερες και ακόμη πιο μπαρόκ εξελικτικές δυνατότητες. Η συμβίωση είναι μια από αυτές. Η συμβίωση είναι μια σχέση αμοιβαίας εξάρτησης και θετικών οφελών και για τα δύο είδη που εμπλέκονται. Συμβιωτικές σχέσεις μεταξύ εμένα και πολιτισμένων μορφών ανώτερων ζώων έχουν δημιουργηθεί πολλές φορές και σε πολλά μέρη κατά τη διάρκεια των μεγάλων αιώνων της ανάπτυξης μου. Αυτές οι σχέσεις ήταν αμοιβαία χρήσιμες, στη μνήμη μου είναι η γνώση των υπερελαφρών πλοίων και πώς να τα κατασκευάζω. Θα ανταλλάξω αυτή τη γνώση με ένα δωρεάν εισιτήριο για νέους κόσμους γύρω από ήλιους νεότερους και πιο σταθερούς για να εξασφαλίσω μια αιώνια ύπαρξη κάτω από το μακρύ ποτάμι του κοσμικού χρόνου, προσφέρω ξανά και ξανά αυτή τη συμφωνία σε ανώτερα όντα και έτσι έχουν εξαπλωθεί σε όλο τον γαλαξία κατά τη διάρκεια των μακρών χιλιετιών. Ένα μυκηλιακό δίκτυο δεν έχει όργανα για να κινήσει τον κόσμο, ούτε χέρια. αλλά ανώτερα ζώα με χειριστικές ικανότητες μπορούν να γίνουν συνεργάτες της αστρικής γνώσης μέσα μου και αν ενεργήσουν με καλή πίστη, θα επιστρέψουν και οι ίδιοι και ο ταπεινός δάσκαλός τους στα μανιτάρια στους εκατομμύρια κόσμους που όλοι οι πολίτες μας είναι κληρονόμοι”.

Εισαγωγή

Φαίνεται χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κατάστασης ότι ο άνθρωπος, σε όποιο περιβαλλοντικό ή υπαρξιακό περιβάλλον βρίσκεται, βιώνει μια παρόρμηση να αναζητήσει επαφή με το ουσιαστικό μυστήριο που βρίσκεται κάτω από το γεγονός της ύπαρξης. Πράγματι, ολόκληρη η οδύσσεια του είδους μας, τόσο φυλογενετική όσο και ιστορική, μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ψάξιμο προς κάποια αισθητή υπερβατική εκπλήρωση. Η ιστορία του ανθρώπου, της τέχνης, της επιστήμης, των φιλοσοφιών, των πολιτισμών και των θρησκειών του, είναι σε μεγάλο βαθμό η ιστορία αυτής της αναζήτησης επαφής με το άγιο, το πολυμήχανο και το υπερβατικό. Είναι μια αναζήτηση τουλάχιστον τόσο παλιά όσο ο άνθρωπος. Έχουν βρεθεί στοιχεία που δείχνουν ότι ο πρώτος άνθρωπος είχε θρησκευτική συνείδηση που χρονολογείται από τη Μέση Παλαιολιθική. Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα: Ο άνθρωπος ήταν στο σπίτι του με την έννοια του ιερού πολύ πριν έχει στην κατοχή του τη γραφή, τη γεωργία, τον πολιτισμό ή την επιστήμη. Είναι μια έννοια που έμεινε στο μυαλό του ανθρώπου και τον οδήγησε μπροστά από την πρώιμη βρεφική ηλικία της ανθρωπότητας, σύγχρονη, πιθανώς και προηγουμένη, της πρώτης χρήσης εργαλείων, της φωτιάς, ακόμη και της ίδιας της γλώσσας.

Η ζωή του προεγγράμματου ανθρώπου είναι εκείνη στην οποία η φύση υπάρχει ως πρωταρχική προϋπόθεση ύπαρξης: περιβάλλεται από αυτήν, δεν είναι βυθισμένος σε αυτήν, εξαρτάται από αυτήν για την ίδια του την επιβίωση. Η αναζήτηση για τροφή και για τις υλικές ανάγκες της ζωής πρέπει να είναι μια συνεχής και ατέρμονη αναζήτηση για τον άνθρωπο στη φύση, μια αναζήτηση στην οποία κάθε φυτό και ζώο που συναντά κανείς τίθεται υπό τον έλεγχο μιας ανήσυχης περιέργειας. Δεδομένης αυτής της κατάστασης, ήταν αναπόφευκτο αργά ή γρήγορα στην αναζήτηση τροφής ο άνθρωπος να καταπιεί κατά λάθος ορισμένα φυτά που περιέχουν ενώσεις που επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα και να μεταφερθεί ξαφνικά σε ένα βασίλειο της βαθύτερης αρπαγής και παραξενιάς. Πράγματι, ο εθνομυκητολόγος R. Gordon Wasson (1958, 1961) έχει προτείνει ότι η τυχαία κατάποση ενός παραισθησιογόνου φυτού, πιθανώς ενός μανιταριού, αποτέλεσε την πρώτη συνάντηση του ανθρώπου με το numimosun (το πνευματικό / το θείο) και οδήγησε απευθείας στον σχηματισμό της έννοιας της θεότητας και του υπερφυσικού. Αυτή η ιδέα δεν είναι χωρίς κάποια λογική έλξη: είναι λογικό ότι τα ανήσυχα, περιπλανώμενα μάτια του ανθρώπου, που σαρώνουν τη φύση για πιθανές πηγές τροφής, θα ξεχώριζαν γρήγορα το ταπεινό μανιτάρι, τόσο παράξενο στην εμφάνιση και τόσο διαφορετικό από την υπόλοιπη βλάστηση, που του ήταν οικεία.

Δόθηκαν μερικές χιλιάδες χρόνια σε τυχαίους πειραματισμούς (ένας σχετικά μικρός χρόνος στην κλίμακα της προϊστορίας), και τελικά θα ανακαλύψει και θα καταπιεί μύκητες που περιέχουν κεντρικά ενεργές ενώσεις, θα υποστεί την παραισθησιογόνο εμπειρία και θα εδραιωθεί η σύνδεση με αυτές.

Το σενάριο είναι φυσικά φανταστικό. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες ο άνθρωπος αντιμετώπισε για πρώτη φορά την εμπειρία. Γνωρίζουμε, χάρη στη δουλειά του και των συναδέλφων του στη δεκαετία του ‘50 (βλ. V.P. & R.G. Wasson, 1957, R.G. Wasson & R. Heum Wasson, 1975), ότι υπήρξε μια θρησκευτική λατρεία που επικεντρώθηκε γύρω από την τελετουργική κατάποση παραισθησιογόνων μανιταριών, στα υψίπεδα του κεντρικού Μεξικού, τουλάχιστον από πριν από την Κατάκτηση, και είναι πολύ πιθανό πολύ να είναι κάτι πιο αρχαίο από αυτό, καθώς η πραγματική του προέλευση έχει χαθεί στην ομίχλη του προϊστορικού χρόνου. Αλλά το γεγονός παραμένει ότι, είτε συναντάται μέσω της κατάποσης ενός μύκητα ή κάποιου άλλου φυτού, είτε μέσω κάποιας αυθόρμητα ενεργοποιημένης αλλοιωμένης κατάστασης συνείδησης, η άμεση εμπειρία του υπερβατικού είχε και έχει βαθύ αντίκτυπο στην ανθρώπινη ιστορία, ίσως ακόμη και στην ανθρώπινη εξέλιξη. Η παρόρμηση προς το υπερβατικό, και η δυναμική ένταση που υπάρχει μεταξύ της ορμής για υπέρβαση και των εγκόσμιων αναγκών που επιβάλλονται στο πρωταρχικό γεγονός της βιολογικής ύπαρξης, είναι κατά μια έννοια αυτό που η ιστορία, όλη η θρησκεία, η τέχνη, η φιλοσοφία, η ανακάλυψη και η επιστήμη, εν ολίγοις, όλη η ανθρώπινη σκέψη και ο πολιτισμός είναι αυτό που είναι περίπου. Η παρόρμηση να φτάσουμε πέρα από το γνωστό σε ότι είναι άγνωστο και μη απτό είναι ανεπανόρθωτα συνυφασμένη στον ιστό της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτή είναι η παρόρμηση που έχτισε τις πυραμίδες, το Στόουνχεντζ και τους γοτθικούς καθεδρικούς ναούς. Η ίδια παρόρμηση οδήγησε τα εύθραυστα πλοία στους απέραντους ωκεανούς στις ακτές ενός νέου κόσμου, και η ίδια παρόρμηση στην εποχή μας μας ώθησε να πετάξουμε μια μικροσκοπική φυσαλίδα φωτός και αέρα στις απέραντες αβύσσους του διαστήματος (αυτό το κοσμικό άπειρο) που χωρίζει τη γη μας από το φεγγάρι της. Είναι η ίδια παρόρμηση που προκαλεί το ρίγος στις ράχες μας όταν κοιτάμε με απορία και λαχτάρα τον γαμάτο άστρα ουρανό ένα καθαρό χειμωνιάτικο βράδυ.

Σήμερα, στεκόμαστε στο κατώφλι των αστεριών. Σιγά-σιγά αναδύεται στη μαζική συνείδηση ότι το επόμενο εξελικτικό βήμα προς τα εμπρός θα μεταμορφώσει τόσο την ανθρωπότητα που όλα όσα έχουν προηγηθεί θα φαίνονται παρά ένα προοίμιο. Βρισκόμαστε στην άκρη της ιστορίας έτοιμοι να επιταχύνουμε την ανθρώπινη εμπειρία μας στο απέραντο χάσμα της νύχτας που κατακλύζει τον πλανήτη μας, τα μαθήματα της ιστορικής μας καριέρας ακόμα αντηχούν στους διαδρόμους του χρόνου. Πρόκειται να ξεκινήσουμε τη μεγαλύτερη περιπέτεια που γνωρίσαμε ποτέ, μια περιπέτεια που θα αλλάξει την ίδια μας την αντίληψη για το τι είναι να είσαι άνθρωπος. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ανάμεσα στον εαυτό μας καθώς ανεβαίνουμε στη ράμπα του διαστημόπλοιου και στον πρόγονο μας που ψήνει μοσχοβολιστά μανιτάρια κοιτάζοντας την παλαιολιθική του φωτιά, βρίσκονται μόνο δευτερόλεπτα κοσμικού χρόνου μακριά.

Περιεχόμενα

ΒΗΜΑ Ι: Εντοπισμός και αναγνώριση του μύκητα: Συλλογή και βλάστηση σπόρων

ΒΗΜΑ ΙΙ: Καλλιέργεια με εμβόλιο αποθέματος

ΒΗΜΑ ΙΙΙ: Καλλιέργεια σε αποστειρωμένο

ΒΗΜΑ IV: Περίβλημα

ΒΗΜΑ V: Συγκομιδή, συντήρηση και δοσολογία

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)