(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Marijuana Doctors, “Medical Marijuana and Bulging Disc” https://www.marijuanadoctors.com/conditions/bulging-disc/
Medical content reviewed by Dr. Joseph Rosado, MD, M.B.A, Chief Medical Officer, Updated on April 1, 2020)
Ο πόνος στην μέση[1] είναι αρκετά συχνός, καθώς έως και το 80% των ατόμων[2] τον βιώνουν κάποια στιγμή στην ζωή τους. Είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι χάνουν την δουλειά τους και επισκέπτονται τον γιατρό. Στην πραγματικότητα, ο πόνος στην μέση είναι ο νούμερο ένα λόγος[3] που οι άνθρωποι πηγαίνουν στους γιατρούς τους.
[1] Σημείωση: Στα αγγλικά ο πόνος στην μέση αναφέρεται ως “Back Pain” δηλ. πόνος στην πλάτη. “Back Pain” (Πόνος στην πλάτη/μέση) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/back-pain/
[2] “Low Back Pain Fact Sheet” (Δεδομένα για τον πόνο χαμηλά στην πλάτη) https://www.ninds.nih.gov/Disorders/Patient-Caregiver-Education/Fact-Sheets/Low-Back-Pain-Fact-Sheet
[3] “Low Back Pain Fact Sheet” (Ο πόνος στην πλάτη/μέση είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι επισκέπτονται τους γιατρούς τους) https://eu.shreveporttimes.com/story/news/2018/06/10/back-pain-number-one-reason-people-visit-their-doctors/686125002/
Μία από τις κύριες αιτίες του πόνου στην μέση (καθώς είναι οι δίσκοι ανάμεσα στους σπονδύλους στην περιοχή της μέσης που παρουσιάζουν πιο συχνά προβλήματα) είναι ένας διογκωμένος δίσκος (bulging disc) (οι δίσκοι είναι τα “μαξιλαράκια” που βρίσκονται ανάμεσα στους σπονδύλους της σπονδυλικής μας στήλης). Αυτό είναι συχνά κάτι που επαναλαμβάνεται και έχει ως συνέπεια μια κατάσταση αναπηρίας, ειδικά για εκείνους που σηκώνουν συχνά βαριά πράγματα. Η θεραπεία για τον πόνο στην μέση από διογκωμένο δίσκο μπορεί να είναι επικίνδυνη και αναποτελεσματική. Παρά το γεγονός ότι συχνά γίνεται λήψη εθιστικών φαρμάκων για τον πόνο (όπως τα συνταγογραφούμενα οπιοειδή παυσίπονα) ή γίνονται πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις, πολλά άτομα δεν βιώνουν την ανακούφιση που χρειάζονται. Ευτυχώς, η ιατρική χρήση της κάνναβης (που θα δούμε παρακάτω) διατίθεται ως μια θεραπεία για τον πόνο από την διόγκωση δίσκου και θα μπορούσε να προσφέρει ανακούφιση και άνεση στους ασθενείς που υποφέρουν.
Τι είναι ο διογκωμένος δίσκος;
Εάν έχεις μια διόγκωση σε έναν δίσκο, δηλ. μια κατάσταση που ονομάζεται ως διογκωμένος δίσκος, δεν είσαι ο μόνος. Είναι μια κοινή κατάσταση στους αθλητές και μια αρκετά διαδεδομένη κατάσταση στον γηράσκοντα πληθυσμό. Ενώ κάποιες περιπτώσεις διογκωμένου δίσκου μπορεί να είναι ασυμπτωματικές, κάποιες άλλες μπορεί να οδηγήσουν σε δυσφορία και αναπηρία σε πολλές περιοχές του σώματος, εάν ο δίσκος συμπιέζει τον νωτιαίο μυελό ή μια γειτονική νευρική ρίζα.
Ένας διογκωμένος δίσκος εμφανίζεται όταν κάποιος δίσκος μεταξύ των σπονδύλων της σπονδυλικής μας στήλης μετατοπίζεται έξω από την περιοχή στην οποία υποτίθεται ότι θα πρέπει να είναι ή όταν σπάει. Συχνά συγχέεται με την δισκοκήλη λόγω της ομοιότητάς τους, αλλά είναι δυο διαφορετικές συνθήκες.
Ένας διογκωμένος δίσκος εμφανίζεται συχνότερα στην οσφυϊκή περιοχή ή στην κάτω περιοχή της πλάτης, στην μέση.
Όταν κάποιος έχει για πρώτη φορά έναν διογκωμένο δίσκο, ίσως να μην το παρατηρήσει αμέσως επειδή μπορεί να μην αγγίζει κανένα νεύρο. Ωστόσο, μπορεί να έχει κάποια αίσθηση στο πόδι και τους γλουτούς όταν υπάρχει κάποιος διογκωμένος οσφυϊκός δίσκος και αυτή η αίσθηση είναι γνωστή ως ισχιαλγία. Αυτές οι αισθήσεις περιλαμβάνουν:
* Μυρμήγκιασμα
* Πόνο
* Μούδιασμα
Οι δίσκοι λειτουργούν σαν μαξιλάρια μεταξύ των σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης. Αποτελούνται από ένα σκληρό εξωτερικό στρώμα χόνδρου, που περιβάλλει έναν πιο μαλακό τύπο χόνδρου στο κέντρο τους.
Με την ηλικία, οι δίσκοι αρχίζουν να δείχνουν σημάδια φθοράς. Ένας διογκωμένος δίσκος δεν θα επιστρέψει στην θέση του από μόνος του και, καθώς το σώμα σας αρχίζει να γερνάει, ο ιστός του δίσκου θα αρχίσει να γίνεται λιγότερο ευέλικτος και πιο ξηρός, εντείνοντας έτσι τις οδυνηρές του συνέπειες.
Καθώς οι δίσκοι αφυδατώνονται, ο χόνδρος αρχίζει να σκληραίνει με την πάροδο του χρόνου. Εξαιτίας αυτού, το εξωτερικό στρώμα του δίσκου διογκώνεται ομοιόμορφα γύρω από την περιφέρεια του. Σκέψου το ως ένα μεγάλο χάμπουργκερ που είναι πολύ μεγάλο για να χωρέσει μέσα στο ψωμάκι του.
Αιτίες εμφάνισης ενός διογκωμένου δίσκου
Η γνώση για τις αιτίες εμφάνισης διογκωμένου δίσκου μπορεί να μας βοηθήσει να αποφύγουμε τον πόνο και τα άλλα συμπτώματα που προκαλεί. Όταν ο ινώδης εξωτερικός δακτύλιος που περικλείει έναν δίσκο εξασθενεί, μπορεί να προκαλέσει διόγκωση του δίσκου. Αυτή η αποδυνάμωση είναι αναπόφευκτη καθώς συχνά σχετίζεται με την ηλικία. Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν ή προκαλούν διόγκωση δίσκου είναι:
* Το κάπνισμα
* Ο τραυματισμός ή η πίεση των δίσκων
* Η κακή στάση του σώματος
* Η αδράνεια
* Η παχυσαρκία
Ωστόσο, ορισμένες δραστηριότητες μπορούν να επισπεύσουν την ανάπτυξη διόγκωσης δίσκου και θα πρέπει να τις αποφεύγουμε. Μπορούμε να συζητήσουμε αυτές τις δραστηριότητες με το γιατρό μας. Άλλα πράγματα που μπορεί να θέλεις να κάνεις είναι:
* Να διατηρήσεις ένα υγιές βάρος
* Να χρησιμοποιείς καλή στάση σώματος
* Να ασκείσαι τακτικά για να κάνεις τους μύες σου πιο δυνατούς
* Να προστάτεψε την πλάτη σου όταν σηκώνεις αντικείμενα
Συμπτώματα ενός διογκωμένου δίσκου
Τα συμπτώματα διογκωμένου δίσκου αρχίζουν συνήθως να εμφανίζονται μόνο όταν ο δίσκος θέτει σε κίνηση άλλα ζητήματα. Τα συμπτώματα ή τα σημάδια ενός διογκωμένου δίσκου εξαρτώνται από το πού αυτός βρίσκεται στη σπονδυλική μας στήλη:
* Αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης: Μυρμήγκιασμα ή πόνος στους ώμους, τον λαιμό, τα χέρια, τις παλάμες ή τα δάχτυλά μας μπορεί να σηματοδοτούν έναν διογκωμένο δίσκο στην άνω σπονδυλική στήλη ή στην περιοχή του λαιμού. Εάν αισθανόμαστε βαριά τα πόδια μας, εάν έχουμε πρόβλημα με το περπάτημα ή χάσουμε κάποιες κινητικές δεξιότητες, θα πρέπει να ζητήσουμε αμέσως ιατρική βοήθεια, καθώς αυτό μπορεί να υποδηλώνει απειλητική για την ζωή βλάβη του ίδιου του νωτιαίου μυελού.
* Θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης: Ο πόνος στην πλάτη που εκπέμπεται στο στομάχι ή στο στήθος, μπορεί να σηματοδοτεί μια διόγκωση δίσκου στο μεσαίο τμήμα της σπονδυλικής στήλης ή στο ύψος του θώρακα. Είναι επιτακτική ανάγκη να καταλάβουμε την ρίζα των συμπτωμάτων μας, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι μια προειδοποίηση για πνευμονική, καρδιακή ή γαστρεντερική ανεπάρκεια.
* Οσφυϊκή μοίρα: Ο πόνος στην μέση και οι μυϊκοί σπασμοί θα μπορούσαν να σηματοδοτούν έναν διογκωμένο δίσκο στην κάτω περιοχή της σπονδυλικής στήλης ή στην λεγόμενη οσφυϊκή περιοχή. Δεδομένου ότι αυτή η περιοχή είναι υπεύθυνη για την συγκράτηση του βάρους του άνω μέρους του σώματος μας, το 90% των διογκωμένων δίσκων εμφανίζονται στην οσφυϊκή μοίρα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η δυσφορία μπορεί να εξαπλωθεί στους μηρούς, στους γλουτούς και στα πόδια μας. Η ισχιαλγία προκύπτει όταν ο διογκωμένος δίσκος πιέζει το ισχιακό νεύρο. Αυτή η κατάσταση εμφανίζεται συνήθως ως πόνος που απλώνεται μόνο στο ένα πόδι. Εάν χάσεις τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης, θα πρέπει να ζητήσεις αμέσως ιατρική βοήθεια, καθώς αυτό θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι ο διογκωμένος δίσκος πιέζει τη δέσμη των νεύρων της ιππουρίδας (cauda equina).
Η τοποθεσία διογκωμένων δίσκων
Διόγκωση δίσκου μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε κατά μήκος των 24 σπονδύλων που αποτελούν την σπονδυλική μας στήλη.
1. Διόγκωση δίσκου στην αυχενική περιοχή
Ένας διογκωμένος αυχενικός δίσκος της σπονδυλικής στήλης μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιονδήποτε σπόνδυλο που συνθέτει την άνω σπονδυλική μας στήλη, οι σπόνδυλοι σε αυτήν την περιοχή αναφέρονται ως από C1 έως C7.
Αυτός ο τύπος διογκωμένου δίσκου μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως:
* Μυρμήγκιασμα
* Μούδιασμα
* Αδυναμία
* Πόνο
Αυτά τα συναισθήματα μπορεί να εκπέμπονται στους ώμους, στον λαιμό, στα δάχτυλα, στα χέρια και στις παλάμες. Η διόγκωση των αυχενικών δίσκων μπορεί επίσης να προκαλέσουν μυελοπάθεια του νωτιαίου μυελού λόγω τραυματισμού, προκαλώντας μια ομάδα συμπτωμάτων όπως απώλεια λεπτών κινητικών δεξιοτήτων, δυσκολία στο περπάτημα ή βάρος στα πόδια.
2. Διόγκωση δίσκου στην θωρακική περιοχή
Η θωρακική περιοχή της σπονδυλικής στήλης εκτείνεται από χαμηλά στον λαιμό μέχρι το τέλος του κλουβιού που σχηματίζουν τα πλευρά. Περιέχει 12 σπονδύλους που αναφέρονται από Τ1 έως Τ12.
Ενώ διόγκωση δίσκων δεν συμβαίνουν συνήθως σε αυτήν την περιοχή, αν συμβεί ενδέχεται να προκαλέσουν πόνο στο άνω μέρος της πλάτης, στο στήθος ή στο στομάχι.
Συχνά, τα συμπτώματα της διόγκωσης δίσκου στον θώρακα δεν διαγιγνώσκονται σωστά και συχνά συγχέονται με προβλήματα στους πνεύμονες, την καρδιά ή το γαστρεντερικό. Εξαιτίας αυτού, είναι σημαντικό να συμβουλευτείς αμέσως έναν εξειδικευμένο γιατρό για να λάβεις την σωστή διάγνωση.
3. Διόγκωση δίσκου στην οσφυϊκή περιοχή
Διόγκωση δίσκου στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης μπορεί να αναπτυχθεί στους σπονδύλους από L1 έως L5, που εκτείνονται από την μέση μέχρι την κορυφή των γοφών.
Διογκωμένος δίσκος εμφανίζεται συχνά σε αυτήν την περιοχή και μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως:
* Μούδιασμα στα πόδια, στα δάχτυλα των ποδιών ή στα πέλματα
* Οξύς πόνος στην πλάτη
* Πόνος στα πόδια
Φυσικές επιδράσεις ενός διογκωμένου δίσκου
Ενώ συνήθως υπάρχει ελάχιστος ή καθόλου πόνος που να προκύπτει από έναν διογκωμένο δίσκο, ο δίσκος που επηρεάζεται μπορεί τελικά να υποστεί κήλη. Αυτό σημαίνει ότι ο εσωτερικός του πυρήνας μπορεί να αρχίσει να διαρρέει από το κατεστραμμένο κέλυφος, προκαλώντας πόνο και άλλες επιπλοκές.
Ένας διογκωμένος δίσκος θα μπορούσε επίσης να ασκήσει πίεση στα γειτονικά νεύρα, με αποτέλεσμα σοβαρή δυσφορία ή ακόμη και χρόνιο, σοβαρό πόνο σε ορισμένες περιπτώσεις.
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα διόγκωσης δίσκου είναι:
* Πόνος
* Μυρμήγκιασμα
* Αδυναμία
* Μούδιασμα
* Μυικοί σπασμοί
* Κράμπες στους μύες
Ψυχικές επιδράσεις ενός διογκωμένου δίσκου
Πολλοί άνθρωποι με χρόνιο πόνο στην μέση βιώνουν κατάθλιψη. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η μείζονα κατάθλιψη είναι έως και τέσσερις φορές μεγαλύτερη σε άτομα[4] που έχουν χρόνιο πόνο στην μέση από ότι στον γενικό πληθυσμό.
[4] M J Sullivan, K Reesor, S Mikail, R Fisher “The Treatment of Depression in Chronic Low Back Pain: Review and Recommendations” (Η θεραπεία της κατάθλιψης στον χρόνιο πόνο στην μέση/πλάτη: Επανεξέταση και συστάσεις) Pain. 1992 Jul;50(1):5-13.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/1387469/
Περίληψη
“Ο επιπολασμός της μείζονος κατάθλιψης σε ασθενείς με χρόνιο πόνο στην μέση/πλάτη (chronic low back pain, CLBP) είναι περίπου τρεις έως τέσσερις φορές μεγαλύτερος από αυτόν που αναφέρεται στον γενικό πληθυσμό. Παρά αυτά τα υψηλά ποσοστά επικράτησης, υπήρξαν λίγες συστηματικές προσπάθειες διερεύνησης της αποτελεσματικότητας της θεραπείας της μείζονος κατάθλιψης σε ασθενείς με CLBP. Ενώ αρκετές μελέτες έχουν εξετάσει την αποτελεσματικότητα του αντικαταθλιπτικού φαρμάκου και της ψυχολογικής θεραπείας σε ασθενείς με χρόνιο πόνο, οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες επικεντρώθηκαν στην θεραπεία του χρόνιου πόνου παρά στην κατάθλιψη. Οι λίγες μελέτες που έχουν ασχοληθεί ειδικά με την θεραπεία της κατάθλιψης στον CLBP δείχνουν ότι τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και οι γνωστικές-συμπεριφορικές προσεγγίσεις μπορεί να είναι αποτελεσματικά μέσα για την θεραπεία ασθενών με κατάθλιψη στον χρόνιο πόνο. Συζητούνται κλινικά ζητήματα που σχετίζονται με διαγνωστική σύγχυση, αποτέλεσμα αποκατάστασης και αντιλήψεις για την σχέση μεταξύ πόνου και κατάθλιψης. Υποστηρίζεται ότι, σε ασθενείς με κλινικά επίπεδα κατάθλιψης, οι τρόποι θεραπείας που στοχεύουν ειδικά στην καταθλιπτική συμπτωματολογία αξίζουν σοβαρή εξέταση ως αναπόσπαστο στοιχείο των προγραμμάτων διαχείρισης του πόνου”.
Μια μελέτη το 2016 διερεύνησε τον επιπολασμό του άγχους και των διαταραχών της διάθεσης σε ασθενείς που βιώνουν χρόνιο πόνο στην μέση[5] λόγω δισκοκήλης. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έδειξαν:
* Σχεδόν το 47% των ασθενών εμφάνιζαν τουλάχιστον μια διαταραχή άγχος ή μια διαταραχή της διάθεσης.
* Πιο συγκεκριμένα, το 16,6% είχε διαταραχή της διάθεσης και το 35,8% είχε διαταραχή άγχους.
* Η γενικευμένη διαταραχή άγχους και η μείζονα κατάθλιψη ήταν οι πιο συχνές ειδικές διαγνώσεις, στο 12,8% και στο 16,9% αντίστοιχα.
[5] Fatih Kayhan, İlknur Albayrak Gezer, Ayşegül Kayhan, Serkan Kitiş, Mustafa Gölen “Mood and Anxiety Disorders in Patients With Chronic Low Back and Neck Pain Caused by Disc Herniation” (Διαταραχές διάθεσης και άγχους σε ασθενείς με χρόνιο πόνο στην πλάτη και τον αυχένα που προκαλούνται από δισκοκήλη) Int J Psychiatry Clin Pract. 2016;20(1):19-23.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26524007/
Περίληψη
“Στόχος: Διερευνήσαμε τον επιπολασμό των διαταραχών της διάθεσης και του άγχους σε ασθενείς με χρόνιο πόνο στην πλάτη και τον αυχένα που προκαλείται από δισκοκήλη και στις σχέσεις μεταξύ πόνου και διάθεσης και διαταραχών άγχους.
Μέθοδοι: Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 149 ασθενείς με δισκοκήλη και 60 υγιή άτομα. Η δισκοκήλη διαγνώστηκε βάσει φυσικής εξέτασης και απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού. Διαγνώστηκαν οι διαταραχές διάθεσης και άγχους χρησιμοποιώντας την Structured Clinical Interview of the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition/Clinical Version.
Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των άτομα της μελέτης (n = 209) ήταν 45,96 ± 11,45 έτη. Εβδομήντα (46,6%) ασθενείς με δισκοκήλη πληρούσαν τα κριτήρια για τουλάχιστον μία διαταραχή διάθεσης ή άγχους. Τα ποσοστά επικράτησης των διαταραχών της διάθεσης και του άγχους ήταν 16,6% και 35,8%, αντίστοιχα. Οι πιο συχνές ειδικές διαγνώσεις ήταν η μείζονα κατάθλιψη (n = 25, 16,9%) και η γενικευμένη διαταραχή άγχους (n = 19, 12,8%).
Συμπεράσματα: Διαταραχές διάθεσης και άγχους παρατηρήθηκαν συχνότερα σε ασθενείς με οσφυϊκή ή αυχενική δισκοκήλη από ότι σε αυτούς χωρίς δισκοκήλη. Δεν ανιχνεύθηκε σχέση μεταξύ σοβαρότητας πόνου και διάθεσης ή διαταραχών άγχους. Ωστόσο, οι διαταραχές της διάθεσης και του άγχους συσχετίστηκαν με νευρολογικά ελλείμματα”.
Η μελέτη έδειξε ότι το άγχος και οι διαταραχές της διάθεσης παρατηρούνται συχνότερα σε δισκοκήλη στον αυχένα ή την οσφυϊκή μοίρα από ότι στα άτομα χωρίς δισκοκήλη.
Στατιστικά διογκωμένου δίσκου
Τα δεδομένα σχετικά με τον διογκωμένο δίσκο είναι:
* Ένας διογκωμένος δίσκος δεν θα επηρεάζει πάντα ολόκληρη την περίμετρο του δίσκου, αλλά περίπου το ήμισυ ή τουλάχιστον το ένα τέταρτο της περιφέρειας[6] του δίσκου επηρεάζεται συνήθως, σύμφωνα με την Mayo Clinic.
* Περισσότερο από το 50% των ασυμπτωματικών ατόμων στα τριάντα τους έχουν διόγκωση[7], απώλεια ύψους ή εκφυλισμό δίσκου, αναφέρει το American Journal of Neuroradiology.
* Ένας διογκωμένος δίσκος είναι πιο πιθανό να προκαλέσει πόνο από μια δισκοκήλη επειδή ο πρώτος ερεθίζει τις νευρικές ρίζες και προεξέχει σε μεγαλύτερη απόσταση, σύμφωνα με την Mayo Clinic.
[6] “Bulging disk vs. herniated disk: What’s the difference?” (Διόγκωση δίσκου εναντίον Δισκοκήλης: Ποια είναι η διαφορά;) https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/herniated-disk/expert-answers/bulging-disk/faq-20058428
[7] “Systematic Literature Review of Imaging Features of Spinal Degeneration in Asymptomatic Populations” (Συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση των χαρακτηριστικών απεικόνισης του εκφυλισμού της σπονδυλικής στήλης σε ασυμπτωματικούς πληθυσμούς) http://www.ajnr.org/content/36/4/811/tab-figures-data
Ιστορικό του διογκωμένου δίσκου
Οι πρώτες περιγραφές της ισχιαλγίας χρονολογούνται από τους αρχαίους χρόνους. Ωστόσο, η γνώση μας σχετικά με την δισκοκήλη της οσφυϊκής μοίρας (lumbar disc herniation, LDH)[8] ως κλινική κατάσταση εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα μέσα του 1700. Ενώ οι χειρουργικές επεμβάσεις σε σπονδυλικά “ενχονδρόματα” (που πιθανότατα να ήταν δισκοκήλες) έλαβαν χώρα τον 20ο αιώνα, οι Mixter και Barr πραγματοποίησαν τις πρώτες χειρουργικές επεμβάσεις στην σύγχρονη δισκεκτομή την δεκαετία του 1930.
[8] Eeric Truumees “A History of Lumbar Disc Herniation From Hippocrates to the 1990s” (Η ιστορία της οσφυϊκής δισκοκήλης από τον Ιπποκράτη έως τη δεκαετία του ‘90) Clin Orthop Relat Res. 2015 Jun;473(6):1885–1895.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4418987/
Περίληψη
“Στην αρχαιότητα, μια υπερφυσική κατανόηση του συνδρόμου της οσφυϊκής ριζοπάθειας συχνά περιελάμβανε δαιμονικές δυνάμεις που ενοχλούσαν το άτομο με συχνά καθηλωτικό πόνο. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι άρχισαν να έχουν μια πιο φυσιολογική άποψη και, κριτικά, υποψιάστηκαν μια σχέση μεταξύ της οσφυϊκής παθολογίας της σπονδυλικής στήλης και των συμπτωμάτων στα πόδια. Σχετικά λίγα άλλαξαν μετά για όσους είχαν ισχιαλγία μέχρι που τα κλασικά έργα των Cotugno και Kocher εμφανίστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι πρώιμες εξερευνήσεις των οσφυϊκών καναλιών πραγματοποιήθηκαν στα τέλη του 1800 και στις αρχές του 1900 από τους MacEwen, Horsley, Krause, Taylor, Dandy και Cushing, μεταξύ άλλων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν εντοπίστηκαν και αφαιρέθηκαν συμπιεστικές παθολογίες, οι βλάβες ταυτοποιούνταν (λανθασμένα) ως ένχονδρα (enchondromas) (είναι ένας τύπος μη καρκινικού οστικού όγκου που ξεκινά στον χόνδρο) ή διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα (osteochondritis dissecans). Για να κατανοήσουμε καλύτερα το ιστορικό, να μάθουμε περισσότερα σχετικά με τις πρώτες θεραπείες της οσφυϊκές δισκοκήλες και να αξιολογήσουμε την επίδραση των πρώιμων επιδράσεων στη σύγχρονη κλινική πρακτική σε θέματα της σπονδυλικής στήλης, πραγματοποιήθηκαν αναζητήσεις στις PubMed και Embase χρησιμοποιώντας τους όρους αναζήτησης discectomy, medical history, lumbar spine surgery, herniated disc, herniated nucleus pulposus, sciatica και lumbar radiculopathy (δισκεκτομή, ιατρικό ιστορικό, χειρουργική επέμβαση οσφυϊκής μοίρας, δισκοκήλη, κήλη πηκτοειδή πυρήνα, ισχιαλγία και ριζοπάθεια της οσφυϊκής χώρας, αντίστοιχα). Επιπλέον πηγές εντοπίστηκαν από τους καταλόγους αναφοράς των αναθεωρημένων εγγράφων. Πολλές παλαιότερες και αρχαίες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του De Ischiade Nervosa, είναι διαθέσιμες σε αγγλικές μεταφράσεις και χρησιμοποιήθηκαν. Όταν τα πλήρη κείμενα δεν ήταν διαθέσιμα, χρησιμοποιήθηκαν οι αγγλικές περιλήψεις. Η πρώτη αληθινή, σκόπιμη χειρουργική επέμβαση δισκεκτομής πραγματοποιήθηκε από τους Mixter και Barr το 1932. Νωρίς, ευνοήθηκε μια διαδοχική προσέγγιση. Το 1938, ο Love περιέγραψε την ενδομυϊκή, εξωσκληρίδιο προσέγγιση. Η τεχνική του, αν και τροποποιήθηκε με βελτιωμένο φωτισμό, μεγέθυνση και συσπειρωτήρες, παραμένει βασική η προσέγγιση στις δισκοκήλες σήμερα. Έχουν διερευνηθεί άλλοι τρόποι όπως η χυμοπαπαΐνη (chymopapain). Ορισμένα παραμένουν μέρος του θεραπευτικού εξοπλισμού, ενώ άλλα έχουν εξαφανιστεί. Μέχρι την δεκαετία του ‘70, η αξονική τομογραφία μετά από μυελογραφία βελτίωσε σημαντικά την κλινική αξιολόγηση ασθενών με οσφυϊκή δισκοκήλη. Σε αυτήν την εποχή, η χρήση χειρουργικής δισκεκτομής αυξήθηκε ραγδαία. Ακόμη και ασθενείς με πολύ πρώιμα συμπτώματα έκαναν χειρουργική επέμβαση. Επόμενη έρευνα, ειδικά από τους Weber και Hakelius, έδειξε ότι πολλοί ασθενείς με οσφυϊκή δισκοκήλη μπορούν να βελτιωθούν χωρίς χειρουργική επέμβαση. Τις επόμενες δεκαετίες, η συζήτηση σχετικά με τις λειτουργικές ενδείξεις και το χρονοδιάγραμμα συνεχίστηκε, φτάνοντας σε μια άλλη καθοριστική στιγμή με την δημοσίευση των αρχικών αποτελεσμάτων της Spine Patient Outcomes Research Trial το 2006”.
Από την δεκαετία του ‘30 έως σήμερα, οι γνώσεις και η κατανόησή μας για την φυσική ιστορία, την παθοφυσιολογία και την θεραπεία της δισκοκήλης στην οσφυϊκή μοίρα συνεχίζουν να αναπτύσσονται πιο εξελιγμένα. Περίπου 200.000 δισκεκτομές πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ ετησίως μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘90. Υπάρχει ακόμη συζήτηση για τις καλύτερες θεραπείες για ασθενείς με LDH, παρά τη συχνότητά της.
Τρέχουσες διαθέσιμες θεραπείες για διόγκωση δίσκου και οι παρενέργειες τους
Διάφορες επιλογές θεραπείας είναι διαθέσιμες για τη θεραπεία διογκωμένων δίσκων. Αυτές περιλαμβάνουν:
* Συντηρητική θεραπεία (μη χειρουργική αντιμετώπιση): Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει φάρμακα και ανάπαυση και μερικές φορές είναι το μόνο που χρειάζεται για να θεραπεύσει έναν διογκωμένο δίσκο στον αυχένα.
* Φυσική θεραπεία (Physical therapy, PT): Η PT μπορεί να μειώσει την πίεση σε νεύρο.
* Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ): Αυτά περιλαμβάνουν ασπιρίνη ή ιβουπροφαίνη και είναι συνήθως η πρώτη γραμμή ιατρικής θεραπείας για διόγκωση δίσκου. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο ανακουφιστικό ή μυοχαλαρωτικό εάν αντιμετωπίζεις πιο σοβαρό πόνο. Τα ΜΣΑΦ, ωστόσο, μπορούν να προκαλέσουν πόνο στο στομάχι, έλκη στομάχου, καούρα, υψηλή αρτηριακή πίεση και άλλες παρενέργειες. Τα συνταγογραφούμενα παυσίπονα μπορεί να προκαλέσουν καταστολή, ναυτία, έμετο, δυσκοιλιότητα και εθισμό.
* Ενέσεις κορτιζόνης: Αυτές αναφέρονται επίσης ως επισκληρίδιες ενέσεις στεροειδών. Γίνονται στην σπονδυλική στήλη και υποτίθεται ότι προσφέρουν μακροχρόνια ανακούφιση. Οι παρενέργειες των ενέσεων κορτιζόνης είναι η βλάβη των νεύρων, η λοίμωξη των αρθρώσεων, η φλεγμονή και ο πόνος σε άρθρωση και η ρήξη των τενόντων ή η εξασθένιση. Μπορούν επίσης να προκαλέσουν οστεοπόρωση.
* Συσκευές έλξης στο σπίτι: Μειώνουν επίσης την πίεση σε νεύρο.
* Χειρουργικές επεμβάσεις της αυχενικής κήλης: Αυτές περιλαμβάνουν την πρόσθια αυχενική δισκεκτομή και την σπονδυλική σύντηξη.
Υπάρχουν πολλές εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον πόνο στην πλάτη. Αυτές περιλαμβάνουν πρακτικές όπως:
* Βελονισμό
* Χειροπρακτική φροντίδα
* Γιόγκα
* Τεχνικές νου-σώματος, όπως προοδευτική χαλάρωση ή γνωστική συμπεριφορική θεραπεία
* Θεραπεία μασάζ
Μερικά συμπληρώματα βοτάνων με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου στην μέση. Πολλοί ασθενείς ισχυρίζονται επίσης ότι η κάνναβη βοηθά στην θεραπεία του πόνου στην μέση αποτελεσματικά.
Πρόσφατες εξελίξεις στην διόγκωση δίσκου
Υπάρχει νεότερη τεχνολογία για την ανακούφιση της ισχιαλγίας και του πόνου στην μέση που προκαλούν τα προβλήματα στους δίσκους της σπονδυλικής στήλης. Το Intradiscal Biacuplasty (IDB) είναι μια καινοτόμος και προηγμένη μορφή εκτομής με ραδιοσυχνότητες που χρησιμοποιείται για την θεραπεία δίσκων εκ των έσω.
Η νουκλεοπλαστική (nucleoplasty) είναι μια μορφή Χειρουργικών Επεμβάσεων σε Δίσκους με Ραδιοσυχνότητα (Radiofrequency Discal Procedures) όπου ο γιατρός εισάγει μια εξαιρετικά λεπτή βελόνα / καθετήρα στον δίσκο, χρησιμοποιώντας μια ειδική ραδιοσυχνότητα επεμβαίνει μέσω της βελόνας στον δίσκο. Παλαιότερα, χρησιμοποιούσαν ένα καλώδιο με θέρμανση.
Η βελόνα παράγει ένα πολύ στοχευμένο πεδίο πλάσματος που αποτελείται από αρκετή ενέργεια για να σπάσει τους μοριακούς δεσμούς του πυρήνα του δίσκου. Αυτό εξατμίζει μέρος του πυρήνα του δίσκου. Μετά την διαδικασία, ο γιατρός αφαιρεί περίπου το 10 έως 20% του πυρήνα και αυτό αποσυμπιέζει τον δίσκο, μειώνοντας έτσι την πίεση που ασκείται στις γύρω ρίζες των νεύρων καθώς και στον ίδιο τον δίσκο.
Πώς και γιατί η κάνναβη μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την διόγκωση δίσκου
Οι ασθενείς ισχυρίζονται συχνά ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης ανακουφίζει τα συμπτώματα του διογκωμένου δίσκου καλύτερα από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα και έχει ουσιαστικά λιγότερες παρενέργειες. Δύο από τα κύρια φαρμακευτικά συστατικά της κάνναβης, η CBD[9] και η THC[10], έχουν ήδη αποδειχθεί ότι ανακουφίζουν τον πόνο[11] και έχουν αντιφλεγμονώδεις[12] ιδιότητες.
[9] “Cannabidiol (CBD)” (Κανναβιδιόλη) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabinoids/cannabidiol-cbd/
[10] “Tetrahydrocannabinol (THC)” (Τετραϋδροκανναβινόλη) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabinoids/tetrahydrocannabinol-thc/
[11] “Pain” (Πόνος) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/chronic-pain/
[12] “Inflammation” (Φλεγμονή) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/inflammation/
Η κάνναβη για χρήση στην αντιμετώπιση της διόγκωσης δίσκου έχει επίσης ορισμένα ευεργετικά αποτελέσματα για τη θεραπεία του πόνου στην μέση, όπως:
* Καταπραϋντικά αποτελέσματα
* Επιδράσεις κατά των σπασμών[13]
* Επιδράσεις κατά του άγχους επιδράσεις[14]
[13] “Muscle Spasms” (Μυικοί σπασμοί) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/muscle-spasms/
[14] “Anxiety” (Άγχος) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/anxiety-disorders/
Τα κανναβινοειδή μπορεί επίσης να είναι χρήσιμα στην θεραπεία του πόνου στα νευρικά τραύματα.
Το Institute of Medicine (IOM) δημοσίευσε μια έκθεση το 1999 με το οποίο συζητήθηκε πώς η ιατρική χρήση κανναβινοειδών βοήθησε στην θεραπεία του νευροπαθητικού και του οξύ πόνου[15], ειδικά μετεγχειρητικά και στον τραυματισμό του νωτιαίου μυελού. Η έκθεση συζήτησε επίσης το πώς οι υποδοχείς κανναβινοειδών του νευρικού συστήματος μπορούν να ανιχνεύσουν και να διαχειριστούν την αντίληψη του πόνου. Η έκθεση δείχνει ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης λειτουργεί αποτελεσματικά λόγω των αναλγητικών της ιδιοτήτων.
[15] “Marijuana and Medicine Assessing the Science Base” (Κάνναβη και Ιατρική Αξιολόγηση της Επιστημονικής Βάσης) https://medicalmarijuana.procon.org/wp-content/uploads/sites/37/iom_report.pdf
Ποιες παρενέργειες ή συμπτώματα διόγκωσης δίσκου μπορεί να θεραπεύσει η ιατρική χρήση της κάνναβης;
Η κάνναβη για την διόγκωση του δίσκου αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τα σχετικά συμπτώματα:
* Φλεγμονή
* Πόνος
* Αϋπνία[16]
* Μυικοί σπασμοί
* Κατάθλιψη[17]
* Άγχος
[16] “Insomnia” (Αϋπνία) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/insomnia/
[17] “Depression” (Κατάθλιψη) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/major-depression/
Οι καλύτερες ποικιλίες κάνναβης για χρήση για τα συμπτώματα στην διόγκωση δίσκου
Παρακάτω είναι μια λίστα με μερικές καλές ποικιλίες κάνναβης για την αντιμετώπιση της διόγκωσης δίσκου επειδή όχι μόνο ανακουφίζουν τον πόνο που σχετίζεται με την διόγκωση δίσκου ή με δισκοκήλη[18], αλλά επίσης αντιμετωπίζουν και άλλα συμπτώματα όπως ναυτία, αϋπνία, φλεγμονή, άγχος και κατάθλιψη:
* Afghan Skunk (με κυρίαρχα τα χαρακτηριστικά του υποείδους Indica)
* Pure Kush (Indica)
* CBD Skunk Haze (Υβρίδιο)
* Cataract Kush (με κυρίαρχα τα χαρακτηριστικά του υποείδους Indica)
* LA Woman (Υβρίδιο)
* BC Sweet Tooth (Indica)
* Blueberry Nuken (Indica)
* Green Haze (Sativa)
* Dutch Dragon (Sativa)
[18] “Herniated Discs” (Η ιατρική χρήση της Κάνναβης και οι Δισκοκήλες) https://cannalib.eu/medical_marijuana_and_herniated_discs/
Οι δημοφιλείς ποικιλίες για την ιατρική χρήση της κάνναβης για την θεραπεία μυϊκών σπασμών είναι:
* Head Cheese (Υβρίδιο)
* Green Candy (Υβρίδιο)
* Snoop Dogg (Indica)
Οι καλύτερες μέθοδοι θεραπείας με κάνναβης για χρήση στην θεραπεία των συμπτωμάτων του διογκωμένου δίσκου
Σήμερα, η ιατρική χρήση της κάνναβης είναι μια καλή εναλλακτική λύση αντί των φαρμακευτικών σκευασμάτων που έρχονται με πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και σοβαρό εθισμό. Συχνά, η κάνναβη μπορεί να θεραπεύσει την φλεγμονή και τον πόνο και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής καλύτερα από τα παραδοσιακά φάρμακα. Η κάνναβη μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε τοπικά, είτε εσωτερικά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.
Οι κοινές ιατρικές μέθοδοι χορήγησης κάνναβης[19] είναι:
* Ατμοποίηση
* Βρώσιμα
* Φρέσκος χυμός
* Βάμματα
* Βάλσαμα και αλοιφές
* Έλαια
[19] “How to Use Medical Cannabis” (Πώς να χρησιμοποιήσεις την κάνναβη για ιατρικούς σκοπούς) https://www.marijuanadoctors.com/resources/methods-medicating-cannabis/
