(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Marijuana Doctors, “Medical Marijuana For Amphetamine Dependency” https://www.marijuanadoctors.com/conditions/amphetamine-dependency/
Medical content reviewed by Dr. Joseph Rosado, MD, M.B.A, Chief Medical Officer, January 30, 2019)
Οι αμφεταμίνες είναι διεγερτικά φάρμακα που οι άνθρωποι μπορούν να πάρουν με ιατρική συνταγή ή να αποκτήσουν παράνομα. Οι γιατροί συνταγογραφούν ορισμένες αμφεταμίνες, όπως το Ritalin, για τη θεραπεία της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ)[1]. Ένας γιατρός μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει αμφεταμίνες για τη θεραπεία της παχυσαρκίας ή της ναρκοληψίας. Εδώ είναι οι πιο συνηθισμένες συνταγογραφούμενες αμφεταμίνες και τα εμπορικά τους σήματα:
* Μεθυλφαινιδάτη: Ritalin
* Αμφεταμίνη και δεξτροαμφεταμίνη: Adderall
* Δεξτρααμφεταμίνη: Δεξαδρίνη
[1] “Medical Marijuana For Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD)” (Η ιατρική χρήση της κάνναβης για την Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ)) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/attention-deficit-hyperactivity-disorder-adhd/
Ορισμένα άτομα αγοράζουν και καταναλώνουν παράνομα αμφεταμίνες. Η Drug Enforcement Administration κατατάσσει τις αμφεταμίνες ως διεγερτικά στον Πίνακα ΙΙ, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν υψηλό δυναμικό για κατάχρηση. Οι αμφεταμίνες μπορεί να έρθουν με τη μορφή ενός χαπιού ή σκόνης. Οι χρήστες παίρνουν αμφεταμίνες για να αυξήσουν την ενέργεια και
την αυτοπεποίθησή τους ή να βιώσουν μια αίσθηση ευημερίας.
Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι αμφεταμινών, αλλά επιταχύνουν τις διαδικασίες του σώματος και έχουν παρόμοια αποτελέσματα με την κοκαΐνη. Οι κοινές αμφεταμίνες και οι ονομασίες τους στην παράνομη αγορά του δρόμου[2] έχουν ως εξής.
* Αμφεταμίνες: Speed, uppers
* Δεξτρομαμφεταμίνη: Dexies, kiddie-speed ή black beauty όταν συνδυάζεται με αμφεταμίνες
* Κρυσταλλική μορφή μεθαμφεταμίνης: Crystal, glass, meth, speed, whiz, ice
* Υγρή μορφή μεθαμφεταμίνης: Red speed, liquid red, oxblood
[2] “Substance use – amphetamines” (Χρήση ουσιών – αμφεταμίνες) https://medlineplus.gov/ency/patientinstructions/000792.htm
Σύμφωνα με την έρευνα 2016 National Survey on Drug Use and Health, περίπου 1,7 εκατομμύρια Αμερικανοί ηλικίας 12 ετών ή μεγαλύτεροι, κάνουν κατάχρηση διεγερτικών. Υπολογίζεται ότι 648.000 άτομα ηλικίας 12 ετών και άνω έχουν διαταραχή χρήσης μεθαμφεταμίνης[3].
[3] “Key Substance Use and Mental Health Indicators in the United States: Results from the 2016 National Survey on Drug Use and Health” (Χρήση βασικών ουσιών και δείκτες ψυχικής υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες: Αποτελέσματα από την Εθνική Έρευνα για τη Χρήση Ουσιών και την Υγεία του 2016) https://www.samhsa.gov/data/sites/default/files/NSDUH-FFR1-2016/NSDUH-FFR1-2016.htm#illicit6
Η χρόνια κατάχρηση διεγερτικού μπορεί να οδηγήσει σε ψύχωση, ψευδαισθήσεις, πληγές στο δέρμα και εμμονή στις σκέψεις κάποιου. Οι χρήστες αντιμετωπίζουν επίσης τον κίνδυνο μιας θανατηφόρας υπερδοσολογίας. Ωστόσο, παρά τις βλαβερές συνέπειες της κατάχρησης αμφεταμινών, πολλοί χρήστες αγωνίζονται να εγκαταλείψουν την ουσία. Όταν προσπαθούν να σταματήσουν να χρησιμοποιούν αμφεταμίνες, αντιμετωπίζουν δυσάρεστα συμπτώματα στέρησης όπως κατάθλιψη, ευερεθιστότητα και έντονη επιθυμία. Για να τερματίσουν την δυσκολία των συμπτωμάτων της απόσυρσης, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν.
Ευτυχώς, υπάρχει ελπίδα για άτομα που πάσχουν από εθισμό σε αμφεταμίνες και η ιατρική χρήση της κάνναβης μπορεί να είναι η απάντηση. Η ιατρική
χρήση της κάνναβης μπορεί να θεραπεύσει πολλές καταστάσεις, από την κατάθλιψη έως τον εθισμό στα οπιοειδή και μπορεί να διευκολύνει τα συμπτώματα στέρησης όταν άλλα φάρμακα δεν παρέχουν ανακούφιση. Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει φάρμακο για τη θεραπεία ενός εθισμού σε αμφεταμίνη, κάτι που είναι ένας πολύ σοβαρός λόγος για τους ερευνητές για να εξετάσουν περαιτέρω τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης. Σε αυτό το άρθρο, θα διερευνήσουμε την αντιμετώπιση της εξάρτησης από αμφεταμίνες και γιατί οι γιατροί και οι ασθενείς θα πρέπει να εξετάσουν την ιατρική χρήση της κάνναβης ως ένα αποτελεσματικό φάρμακο για την επιτυχή ανάκαμψη.
Ποια είναι τα συμπτώματα της εξάρτησης από αμφεταμίνες;
Στη δεκαετία του ‘30, οι αμφεταμίνες ήταν διαθέσιμες ως μη συνταγογραφούμενα φάρμακα σε συσκευές εισπνοής για τη θεραπεία της ρινικής συμφόρησης. Μέχρι το 1937, οι καταναλωτές μπορούσαν να λάβουν αμφεταμίνες σε μορφή χαπιών για τη θεραπεία της ναρκοληψίας και της ΔΕΠ- Υ. Τώρα, ορισμένοι άνθρωποι παράγουν αμφεταμίνες παράνομα σε ιδιωτικά εργαστήρια, επιτρέποντας σε άτομα να κάνουν κατάχρηση αμφεταμινών χωρίς συνταγή.
Εκείνοι που παίρνουν αμφεταμίνες με συνταγή μπορεί να χτίσουν μια ανοχή στο φάρμακο με την πάροδο του χρόνου και θα μπορούσαν να βιώσουν συμπτώματα απόσυρσης ακριβώς όπως κάποιος που κάνει κατάχρηση παράνομης ουσίας. Ένας χρήστης μπορεί να εξαρτηθεί από την ουσία και να αισθάνεται ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτήν. Μετά την χρήση αμφεταμινών κάθε μέρα με την πάροδο του χρόνου, ο οργανισμός αναπτύσσει ανοχή στο φάρμακο και απαιτεί υψηλότερη δόση για να νιώσει ο χρήστης του τις επιθυμητές επιδράσεις.
Τα συνταγογραφούμενα διεγερτικά[4] αυξάνουν την ντοπαμίνη και τη νορεπινεφρίνη στον εγκέφαλο. Η ντοπαμίνη επηρεάζει την αίσθηση της ευχαρίστησης και του πόνου και η νορεπινεφρίνη επηρεάζει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Οι αμφεταμίνες κάνουν ένα άτομο να αισθάνεται ενεργοποιημένο, αυξάνει την αυτοπεποίθησή του, αυξάνει την ευαισθητοποίηση του, ενισχύσει την συγκέντρωση και τον κάνει πιο εξωστρεφή. Ωστόσο, οι αμφεταμίνες επιταχύνουν επίσης τον καρδιακό ρυθμό, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε καρδιακή προσβολή. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να προκαλέσει πληγές στο δέρμα, αϋπνία, απώλεια βάρους, τερηδόνα και καρδιακά προβλήματα.
[4] “Prescription Stimulants” (Συνταγογραφούμενα διεγερτικά) https://www.drugabuse.gov/publications/drugfacts/prescription-stimulants
Ένα άτομο μπορεί να έχει εξάρτηση από αμφεταμίνες εάν:
* Νιώθει να μην μπορεί να ελέγξει την χρήση τους
* Περνά πολύ χρόνο στο σκέφτεται για το φάρμακο και την απόκτηση του φαρμάκου
* Έχει εμπειρία συμπτωμάτων στέρησης όταν μειώνει τη δόση ή διακόπτει την χρήση
* Νιώθει ανίκανος να σταματήσει να χρησιμοποιεί το φάρμακο, παρά τα προβλήματα που του προκαλεί
* Για να λειτουργήσει χρειάζεται το φάρμακο
* Βιώνει έντονους πόθους (λαχτάρα) για το φάρμακο
Τα άτομα που εξαρτώνται από τις αμφεταμίνες παλεύουν να σταματήσουν να τις χρησιμοποιούν αλλά συνεχίζουν να τις χρησιμοποιούν για να αποφύγουν τα συμπτώματα στέρησης. Μόλις το άτομο σταματήσει να χρησιμοποιεί τις αμφεταμίνες, ενδέχεται να παρουσιάσει τα ακόλουθα συμπτώματα απόσυρσης:
* Ισχυρό πόθο για το φάρμακο
* Αδυναμία συγκέντρωσης
* Ψευδαισθήσεις
* Κατάθλιψη
* Άγχος
* Ευερεθιστότητα
* Μη ποιοτικός ύπνος
* Εφιάλτες
* Κόπωση
* Αυξημένη όρεξη
* Παράνοια
Τα συμπτώματα απόσυρσης μπορούν να διαρκέσουν για 10 ημέρες και να μειωθούν με την πάροδο του χρόνου, αλλά ο πόθος και η χαμηλή διάθεση μπορούν να διαρκέσουν ακόμη περισσότερο. Η μακροχρόνια εξάρτηση από τις αμφεταμίνες[5] θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερβολική δόση καθώς οι χρήστες αυξάνουν την ποσότητα που καταναλώνουν για να ανταποκριθούν σε μεγαλύτερη ανοχή. Θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε:
* Κοινωνικά, νομικά και οικονομικά ζητήματα
* Υποσιτισμό
* Αλλαγές της διάθεσης
* Κατάθλιψη
* Ψύχωση
* Πληγές στο δέρμα
* Θέματα με τον ύπνο
* Απώλεια μνήμης
* Μπερδεμένες σκέψεις
* Συναισθηματικά ζητήματα
* Καρδιακά προβλήματα
* Φθορά των δοντιών
* Εγκεφαλική βλάβη
[5] “What are amphetamines?” (Τι είναι οι αμφεταμίνες;) https://www.sahealth.sa.gov.au/wps/wcm/connect/212143804f50b102abe1ef330cda8a00/%20What+are+Amphetamines+%2800540%29+2017.pdf?MOD=AJPERES&CACHEID=ROOTWORKSPACE-212143804f50b102abe1ef330cda8a00-meDa1Vm
Πώς αντιμετωπίζουν οι γιατροί την εξάρτηση από τις αμφεταμίνες;
Δεν υπάρχουν γνωστά φάρμακα για την θεραπεία της εξάρτησης από αμφεταμίνες. Τα άτομα που αναζητούν θεραπεία για τον εθισμό σε αμφεταμίνες συνήθως λαμβάνουν βοήθεια σε εξωτερικά ιατρεία. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασής τους, ορισμένα άτομα μπορούν να συμμετάσχουν σε πρόγραμμα νοσηλείας[6]. Η θεραπεία για την εξάρτηση από αμφεταμίνες συνήθως περιλαμβάνει:
* Γνωστική συμπεριφορική θεραπεία
* Ομαδική θεραπεία
* Υποστήριξη από φίλους και οικογένεια
* Αποφυγή πρόκλησης επιθυμίας
* Συμμετοχή σε νέες δραστηριότητες ή χόμπι
* Αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας για την κατάχρηση ουσιών
* Θεραπεία από τις επιπτώσεις του φαρμάκου με μια υγιεινή διατροφή και άσκηση
[6] “Methamphetamine Abuse” (Κατάχρηση μεθαμφεταμίνης) https://www.aafp.org/afp/2007/1015/p1169.html
Η θεραπεία για την κατάχρηση αμφεταμινών περιλαμβάνει κυρίως την κατανόηση για ποιο λόγο το άτομο στράφηκε αρχικά σε αμφεταμίνες. Τα άτομα μαθαίνουν επίσης υγιείς τρόπους για να αντιμετωπίσουν τους πόθους (την λαχτάρα) για το φάρμακο.
Ποιες είναι οι παρενέργειες της θεραπείας της εξάρτησης από αμφεταμίνες;
Στοιχεία από τη βάση δεδομένων Cochrane δείχνουν ότι η αντικαταθλιπτική ουσία φλουοξετίνη, γνωστή με την ονομασία Prozac, μπορεί να μειώσει τον πόνο της στέρησης αμφεταμίνης βραχυπρόθεσμα[7]. Ομοίως, η ιμιπραμίνη μπορεί να βοηθήσει τα άτομα να μείνουν σε μεσοπρόθεσμα θεραπευτικά προγράμματα. Ωστόσο, τα οφέλη είναι πολύ περιορισμένα και παρέχονται στοιχεία ότι δεν υπάρχει καμία θεραπεία για την εξάρτηση από αμφεταμίνες. Εάν ένα άτομο αποφασίσει να δοκιμάσει τη φλουοξετίνη για θεραπεία του εθισμού, ενδέχεται να παρουσιάσει τις ακόλουθες ανεπιθύμητες παρενέργειες[8]:
* Ναυτία
* Νωθρότητα
* Άγχος
* Ζάλη
* Δυσκολία στον ύπνο
* Μειωμένη όρεξη
* Εφίδρωση
* Κούραση
[7] Srisurapanont M, Jarusuraisin N, Kittirattanapaiboon P “Treatment for amphetamine dependence and abuse” (Θεραπεία για την εξάρτηση και την κατάχρηση αμφεταμίνης) Cochrane Database Syst Rev. 2001;(4):CD003022. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11687171
Περίληψη
“ΙΣΤΟΡΙΚΟ: Η ευκολία της σύνθεσης από φθηνά και εύκολα διαθέσιμα χημικά καθιστά δυνατή την ευρεία εξάπλωση της εξάρτησης και της κατάχρησης από αμφεταμίνες. Η χρήση της αμφεταμίνης προκαλεί ανησυχία διότι προκαλεί ποικίλες καταστροφικές συνέπειες για την υγεία, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών και νευρολογικών διαταραχών που οφείλονται στις αμφεταμίνες, τις ψυχικές διαταραχές που προκαλούνται από αμφεταμίνες, τις συνέπειες της χρήσης αμφεταμινών στην υγεία και τις κοινωνικές συνέπειες της χρήσης αμφεταμινών.
ΣΤΟΧΟΙ: Να αναζητηθούν και να καθοριστούν οι κίνδυνοι, τα οφέλη και το κόστος μιας ποικιλίας θεραπειών για την εξάρτηση από ή την κατάχρηση της αμφεταμίνης.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ: Διεξήχθησαν ηλεκτρονικές έρευνες στα MEDLINE (1966 – Δεκέμβριος 2000), EMBASE (1980 – Φεβρουάριος 2001), CINAHL (1982 – Ιανουάριος 2001) και στο Coch) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewrane Controlled Trials Register
(Coch) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewrane Library 2000 issue 4). Αναζητήθηκαν αναφορές στα άρθρα που λήφθηκαν με οποιοδήποτε μέσο.
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ: Περιλήφθηκαν όλες οι σχετικές τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (randomised controlled trials, RCTs) και οι κλινικές ελεγχόμενες δοκιμές (clinical controlled trials, CCTs). Οι συμμετέχοντες ήταν άτομα με εξάρτηση από την αμφεταμίνη ή με κατάχρηση, διαγνωσμένοι από οποιοδήποτε σύνολο κριτηρίων. Εξετάστηκαν οποιεσδήποτε μορφές βιολογικής και ψυχολογικής θεραπείας τόσο μεμονωμένα όσο και συνδυαστικά. Μία ποικιλία αποτελεσμάτων, για παράδειγμα, ο αριθμός των ανταποκριτών στη θεραπεία, οι αλλαγές των βαθμολογιών, εξετάστηκαν.
ΣΥΛΛΟΓΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Δύο αξιολογητές αξιολόγησαν και εξήγαγαν τα δεδομένα ανεξάρτητα. Τα διχοτομημένα δεδομένα εξήχθησαν σε μια βάση πρόθεσης για θεραπεία, στην οποία οι αποχωρήσεις αποδόθηκαν στους συμμετέχοντες με τα χειρότερα αποτελέσματα. Ο σχετικός κίνδυνος (Relative Risk, RR) με το διάστημα εμπιστοσύνης 95% (95% CI) χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση των διχοτόμων δεδομένων. Η σταθμισμένη μέση διαφορά (Weigh) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewted Mean Diff’erence, WMD) με 95% CI χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση των συνεχών δεδομένων.
ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η φλουοξετίνη, η αμλοδιπίνη, η ιμιπραμίνη και η δεσιπραμίνη έχουν διερευνηθεί σε τέσσερις τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, η βραχυχρόνια θεραπεία με φλουοξετίνη (40mg/ημέρα) μείωσε σημαντικά την επιθυμία. Σε σύγκριση με την ιμιπραμίνη 10mg/ημέρα, η μεσοπρόθεσμη θεραπεία της ιμιπραμίνης 150 mg/ημέρα αύξησε σημαντικά τη διάρκεια της προσκόλλησης στη θεραπεία. Και τα τέσσερα φάρμακα δεν είχαν οφέλη για μια ποικιλία αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης αμφεταμινών.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΞΕΤΑΣΤΗ: Τα στοιχεία για τη θεραπεία της εξάρτησης από και της κατάχρησης σε αμφεταμίνες είναι πολύ περιορισμένα. Δείχνουν ότι η φλουοξετίνη, η αμλοδιπίνη, η ιμιπραμίνη και η δεσιπραμίνη έχουν πολύ περιορισμένα οφέλη για την εξάρτηση από και την κατάχρηση σε αμφεταμίνη. Η φλουοξετίνη μπορεί να μειώσει τη λαχτάρα σε βραχυχρόνια θεραπεία. Η ιμιπραμίνη ενδέχεται να αυξήσει τη διάρκεια της προσκόλλησης στη θεραπεία σε μεσοπρόθεσμη θεραπεία. Εκτός από αυτά, δεν υπάρχουν άλλα οφέλη, ιδιαίτερα κοντινά οφέλη. Αυτά τα περιορισμένα στοιχεία υποδηλώνουν ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι καμία θεραπεία να είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία της εξάρτησης από και της κατάχρησης σε αμφεταμίνες. Παρόλο που υπάρχει μεγάλος αριθμός ατόμων με εξάρτηση από και κατάχρηση σε αμφεταμίνες παγκοσμίως, έχουν διεξαχθεί πολύ λίγες ελεγχόμενες δοκιμές σε αυτό το θέμα. Καθώς οι προηγούμενες δοκιμές θεραπείας δεν παρουσιάζουν πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα, θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω και άλλες θεραπείες, τόσο βιολογικές όσο και ψυχοκοινωνικές. Ωστόσο, τα αποτελέσματα των νευροτοξικών μελετών αμφεταμινών είναι επίσης κρίσιμα για τα σχέδια μελέτης που είναι κατάλληλα για περαιτέρω μελέτες θεραπείας για την εξάρτηση από και την κατάχρηση σε αμφεταμίνες”.
[8] “Fluoxetine HCL” (Φλουοξετίνη HCL) https://www.webmd.com/drugs/2/drug-1774-95/fluoxetine-oral/fluoxetine-oral/details
Όπως και με την φλουοξετίνη, οι γιατροί χρησιμοποιούν συχνά την ιμιπραμίνη[9] για τη θεραπεία της κατάθλιψης. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν:
* Ξηροστομία
* Πονοκέφαλο
* Ζάλη
* Νωθρότητα
* Ναυτία
* Εμετός
* Δυσκοιλιότητα
* Απώλεια της όρεξης
* Διάρροια
* Εφίδρωση
* Θολή όραση
* Κέρδος ή απώλεια βάρους
* Κράμπες στο στομάχι
[9] “Imipramine Hcl” (Ιμιπραμίνη Hcl) https://www.webmd.com/drugs/2/drug-8664/imipramine-oral/details
Πώς η ιατρική χρήση της κάνναβης για την εξάρτηση από τις αμφεταμίνες βοηθά τους ασθενείς;
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κάνναβη μπορεί να βοηθήσει τα άτομα να ξεπεράσουν τον εθισμό, ανακουφίζοντας τα συμπτώματα απόσυρσης, χαλαρώνοντας το άγχος και παρέχοντας ασφαλέστερη εναλλακτική λύση σε επικίνδυνα και δυνητικά θανατηφόρα φάρμακα όπως οι αμφεταμίνες.
Για παράδειγμα, σύμφωνα με ένα ψυχιατρικό άρθρο το 2013, το ενδοκανναβινοειδές σύστημα εμπλέκεται στις νευροβιολογικές διαδικασίες που σχετίζονται με τον εθισμό στα διεγερτικά[10]. Τα κανναβινοειδή, ή οι χημικές ουσίες στο φυτό της κάνναβης, μπορούν να στοχεύσουν στο ίδιο σύστημα επιβράβευσης που επηρεάζουν και τα διεγερτικά. Με άλλα λόγια, η ιατρική χρήση της κάνναβη θα μπορούσε να αντικαταστήσει πιο επικίνδυνα φάρμακα.
[10] Stéphanie Olière, Antoine Jolette-Riopel, Stéphane Potvin, Didier Jutras-Aswad “Modulation of the Endocannabinoid System: Vulnerability Factor and New Treatment Target for Stimulant Addiction” (Διαμόρφωση του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος: Παράγοντας ευπάθειας και νέος στόχος θεραπείας για το εθισμό στα διεγερτικά) Front Psychiatry. 2013;4:109. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3780360/
Περίληψη
“Η κάνναβη είναι μία από τις πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες παράνομες ουσίες ανάμεσα στους χρήστες διεγερτικών όπως η κοκαΐνη και οι αμφεταμίνες. Είναι ενδιαφέρον ότι η αύξηση των πρόσφατων στοιχείων δείχνει την εμπλοκή του Ενδοκανναβινοειδούς Συστήματος (ΕΚΣ) στις νευροβιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με τον εθισμό στα διεγερτικά. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει μια ενημερωμένη ανασκόπηση με βαθιά γνώση του κεντρικού ρόλου του ΕΚΣ στη νευροβιολογία του εθισμού στα διεγερτικά και των επιπτώσεων της διαμόρφωσης του στις συμπεριφορές εθισμού. Το άρθρο αυτό αποσκοπεί: (1) να ανασκοπήσει το ρόλο της χρήσης κάνναβης και της διαμόρφωσης του ΕΚΣ στα νευροβιολογικά υποστρώματα του ψυχοδιεγερτικού εθισμού και (2) να αξιολογήσει το δυναμικό των φαρμακολογικών στρατηγικών που βασίζονται σε κανναβινοειδή για τη θεραπεία της εξάρτησης από τα διεγερτικά. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών υποστηρίζει έναν κρίσιμο ρόλο του ΕΚΣ και τη διαμόρφωσή του από συνθετικά ή φυσικά κανναβινοειδή σε διάφορες νευροβιολογικές και συμπεριφορικές πτυχές της εξάρτησης από διεγερτικά. Έτσι, τα κανναβινοειδή ρυθμίζουν τα συστήματα ανταμοιβής του εγκεφάλου που συμμετέχουν στενά στον εθισμό στα διεγερτικά και παρέχουν περαιτέρω στοιχεία ότι το κανναβινοειδές σύστημα θα μπορούσε να διερευνηθεί ως ένας πιθανός στόχος ανακάλυψης φαρμάκων για τη θεραπεία του εθισμού σε διάφορες κατηγορίες διεγερτικών”.
Επίσης σε αυτό το άρθρο, οι συγγραφείς ανέφεραν μια μελέτη στην οποία 25 εξαρτημένοι από το crack κοκαΐνης, καπνίζουν την κάνναβη για να ανακουφίσουν τα συμπτώματα απόσυρσης. Από αυτά τα άτομα, το 68% σταμάτησε να χρησιμοποιεί crack κατά τη διάρκεια της εννεαμήνου μελέτης.
Μια καναδική μελέτη διερεύνησε επίσης τη σκόπιμη χρήση της κάνναβης[11] για τη μείωση της χρήσης του crack κοκαΐνης μεταξύ των συμμετεχόντων στη μελέτη. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση μεταξύ σκόπιμης χρήσης κάνναβης και μειωμένης χρήσης crack.
[11] M. Eugenia Socías, Thomas Kerr, Evan Wood, Huiru Dong, Stephanie Lake, Kanna Hayashi, Kora DeBeck, Didier Jutras-Aswad, Julio Montaner, M-J Milloya “Intentional cannabis use to reduce crack cocaine use in a Canadian setting: alongitudinal analysis” (Η σκόπιμη χρήση κάνναβης για τη μείωση της χρήσης crack κοκαΐνης σε μια τοποθεσία του Καναδά: μια διαχρονική ανάλυση) Addict Behav. 2017 Sep;72:138–143. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5500311/
Περίληψη
“Ιστορικό: Δεν υπάρχουν αποτελεσματικές φαρμακοθεραπείες για τη θεραπεία των διαταραχών χρήσης crack. Τα αναδυόμενα δεδομένα υποδεικνύουν ότι τα κανναβινοειδή μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο στη μείωση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την κοκαΐνη. Αυτή η μελέτη διερεύνησε τη σκόπιμη χρήση κάνναβης για τη μείωση της χρήσης crack μεταξύ των ανθρώπων που χρησιμοποιούν παράνομες ουσίες.
Μέθοδοι: Τα δεδομένα ελήφθησαν από τρεις υποψήφιες ομάδες PWUD στο Βανκούβερ του Καναδά. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από συμμετέχοντες που ανέφεραν σκόπιμη χρήση κάνναβης για τον έλεγχο της χρήσης crack, χρησιμοποιήσαμε γενικευμένη γραμμική μοντελοποίηση μικτών αποτελεσμάτων για να υπολογίσουμε την ανεξάρτητη επίδραση τριών προκαθορισμένων περιπτώσεων σκόπιμης χρήσης κάνναβης (δηλαδή, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την πρώτη αναφορά σκόπιμης χρήσης για τη μείωση της χρήσης crack) σχετικά με τη συχνότητα χρήσης crack.
Αποτελέσματα: Μεταξύ του 2012 και του 2015, 122 συμμετέχοντες ανέφεραν τη χρήση κάνναβης για τη μείωση της χρήσης crack, συνεισφέροντας συνολικά 620 παρατηρήσεις. Σε αναπροσαρμοσμένες αναλύσεις, σε σύγκριση με τις προηγούμενες περιόδους, μετά από περιόδους που σχετίζονται με μειωμένη συχνότητα χρήσης crack (αναλογία προσαρμοσμένων αποδόσεων [AOR] = 1,89, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI]: 1,02-3,45), αλλά όχι στις επί τούτου περιόδου χρήσης (AOR = = 0,85, 95% CI: 0,51-1,41). Η συχνότητα χρήσης κάνναβης μετά από περιόδους ήταν υψηλότερη από ότι σε προηγούμενες περιόδους (AOR = 4,72, 95% CI: 2,47-8,99) και παρουσίασε τάση χαμηλότερης συχνότητας από ότι σε εκούσιες περιόδους χρήσης κάνναβης (AOR = 0,56, 95% CI: 0,32 -1,01).
Συμπεράσματα: Μια περίοδος σκόπιμης χρήσης κάνναβης για τη μείωση της χρήσης crack συσχετίστηκε με μειωμένη συχνότητα χρήσης crack σε επόμενες περιόδους μεταξύ των PWUD. Περαιτέρω κλινική έρευνα για την εκτίμηση της δυνατότητας των κανναβινοειδών για τη θεραπεία των διαταραχών χρήσης crack είναι δικαιολογημένη”.
Τέλος, μια μελέτη στο περιοδικό Harm Reduction Journal βρήκε ότι ασθενείς με προβλήματα κατάχρησης ναρκωτικών ή αλκοολισμό χρησιμοποιούν την κάνναβη ως εναλλακτική λύση για σκληρότερες ουσίες όπως η κοκαΐνη. Οι ερευνητές προτείνουν ότι η κάνναβη είναι μια αποτελεσματική θεραπεία ή τουλάχιστον μια ασφαλέστερη εναλλακτική λύση έναντι των αμφεταμινών. Δεν μπορούμε να πάρουμε υπερβολική δόση στην κάνναβη, αλλά μπορούμε να πάρουμε υπερβολική δόση από αμφεταμίνες.
Η κάνναβη αλληλεπιδρά με το ανθρώπινο Ενδοκανναβινοειδές Σύστημα (ΕΚΣ) και ενεργοποιεί τους υποδοχείς κανναβινοειδών στον εγκέφαλο και σε άλλους ιστούς. Οι υποδοχείς κανναβινοειδών βοηθούν στη ρύθμιση λειτουργιών όπως η αντίληψη του πόνου[12], η διάθεση, η όρεξη και η μνήμη. Με τα φάρμακα κάνναβης, οι επιστήμονες μπορούν να στοχεύσουν αυτούς τους υποδοχείς και να θεραπεύσουν ένα ευρύ φάσμα συνθηκών, συμπεριλαμβανομένου του εθισμού στα ναρκωτικά.
[12] J Manzanares, MD Julian, A Carrascosa “Role of the Cannabinoid System in Pain Control and Therapeutic Implications for the Management of Acute and Chronic Pain Episodes” (Ο ρόλος του συστήματος κανναβινοειδών στον έλεγχο του πόνου και οι θεραπευτικές επιπτώσεις για τη διαχείριση επεισοδίων οξέος και χρόνιου πόνου) Curr Neuropharmacol. 2006 Jul;4(3):239–257. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2430692/
Περίληψη
“Τα εκχυλίσματα κάνναβης και τα συνθετικά κανναβινοειδή εξακολουθούν να θεωρούνται ευρέως ως παράνομες ουσίες. Οι προκλινικές και οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να καταλήξουν χρήσιμες στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με τον οξύ ή χρόνιο πόνο. Η ανακάλυψη των υποδοχέων κανναβινοειδών, των ενδογενών τους προσδεμάτων και των μηχανισμών για τη σύνθεση, τη μεταφορά και την αποικοδόμηση αυτών των οπισθόδρομων αγγελιοφόρων, μας έχει εξοπλίσει με νευροχημικά εργαλεία για το σχεδιασμό νέων φαρμάκων. Οι ενεργοποιημένοι με αγωνιστές κανναβινοειδείς υποδοχείς, ρυθμίζουν τα όρια της αισθαλγησίας, αναστέλλουν την απελευθέρωση των προ- φλεγμονωδών μορίων και εμφανίζουν συνεργατικές επιδράσεις με άλλα συστήματα που επηρεάζουν την αναλγησία, ιδιαίτερα με το ενδογενές οπιοειδές σύστημα. Οι αγωνιστές υποδοχέα κανναβινοειδών έχουν δείξει θεραπευτική αξία έναντι φλεγμονωδών και νευροπαθητικών πόνων, καταστάσεων που συχνά είναι ανθεκτικές στη θεραπεία. Αν και οι ψυχοδραστικές επιδράσεις αυτών των ουσιών έχουν περιορισμένη κλινική πρόοδο για τη μελέτη των δράσεων των κανναβινοειδών σε μηχανισμούς πόνου, η προκλινική έρευνα προχωράει γρήγορα. Για παράδειγμα, η με τον CB1 μεσολαβούμενη καταστολή των αποκρίσεων ενεργοποίησης των ιστιοκυττάρων, η έμμεση διέγερση των υποδοχέων οπιοειδών με μεσολάβηση του CB2 και η ανακάλυψη αναστολέων είτε για τους μεταφορείς είτε για τα ένζυμα που αποικοδομούν τα ενδοκανναβινοειδή είναι πρόσφατα ευρήματα που υποδηλώνουν νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την αποφυγή ανεπιθύμητων παρενεργειών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Σε αυτήν την ανασκόπηση, θα εξετάσουμε τις ελπιδοφόρες ενδείξεις των αγωνιστών των υποδοχέων κανναβινοειδών για την ανακούφιση των επεισοδίων με οξύ και χρόνιο πόνο. Πρόσφατα, τα εκχυλίσματα του Cannabis sativa, που περιέχουν γνωστές δόσεις τετραϋδροκανναβινόλης και κανναβιδιόλης, έχουν λάβει έγκριση στον Καναδά για την ανακούφιση του νευροπαθητικού πόνου στη πολλαπλή σκλήρυνση. Απαιτούνται περαιτέρω διπλές τυφλές κλινικές δοκιμές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο για την αξιολόγηση της πιθανής θεραπευτικής αποτελεσματικότητας διαφόρων φαρμάκων με βάση τους αγωνιστές των κανναβινοειδών για τον έλεγχο διαφορετικών τύπων πόνου”.
Ποια συμπτώματα μπορεί να θεραπεύσει η κάνναβη;
Η ιατρική χρήση της κάνναβης βοηθά στην ανακούφιση μιας ευρείας σειράς συμπτωμάτων που προκύπτουν από διαφορετικές συνθήκες υγείας, συμπεριλαμβανομένων και των συμπτωμάτων απόσυρσης λόγω εθισμού σε αμφεταμίνες. Τα άτομα μπορούν να αποκτήσουν τον έλεγχο της ζωής και της υγείας τους με ένα σχέδιο θεραπείας, με συμπεριφορική θεραπεία και με φάρμακα κάνναβης. Η κάνναβη μπορεί να θεραπεύσει τα ακόλουθα συμπτώματα απόσυρσης σχετικά με την εξάρτηση από αμφεταμίνες:
* Φλεγμονή
* Αϋπνία
* Άγχος
* Κατάθλιψη
*Εφιάλτες
*Ναυτία από άλλα φάρμακα θεραπείας
Η κάνναβη μπορεί επίσης να αυξήσει την όρεξη σε άτομα που αγωνίζονται για να μπορέσουν να φάνε ενώ είναι εθισμένα στις αμφεταμίνες. Τέλος, η κάνναβη βοηθά στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης για την αντιμετώπιση των επιδράσεων των διεγερτικών.
Μια μελέτη[13] που δημοσιεύθηκε το 2014 έδειξε ότι η κάνναβη μειώνει την εγκεφαλική βλάβη που σχετίζεται με τη χρήση μεθαμφεταμίνης, υποδεικνύοντας ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης μπορεί να βοηθήσει τα άτομα να βιώνουν λιγότερη βλάβη όταν χρησιμοποιούν μεθαμφεταμίνες αν παλεύουν με την αποχή.
[13] M. Paola Castelli, Camilla Madeddu, Alberto Casti, Angelo Casu, Paola Casti, Maria Scherma, Liana Fattore, Paola Fadda, M. Grazia Ennas “Δ9-Tetrahydrocannabinol Prevents Methamphetamine-Induced Neurotoxicity” (Η Δ9-τετραϋδροκανναβινόλη παρεμποδίζει την προκαλούμενη από μεθαμφεταμίνη νευροτοξικότητα) PLoS One. 2014;9(5):e98079. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4028295/
Περίληψη
“Η μεθαμφεταμίνη (meth) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewamph) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewetamine, METH) είναι ένα ισχυρό ψυχοδιεγερτικό με νευροτοξικές ιδιότητες. Η βαριά χρήση αυξάνει την ενεργοποίηση της νευρωνικής συνθάσης νιτρικού οξειδίου (neuronal nitric oxide synth) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewase, nNOS), την παραγωγή υπεροξυνιτριτών, τη διέγερση μικρογλοίας και προκαλεί υπερθερμία και ανορεκτικά αποτελέσματα. Οι περισσότεροι χρήστες αναψυχής METH καταναλώνουν επίσης κάνναβη. Προκλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι φυσικοί (Δ9-τετραϋδροκανναβινόλη, Δ9-THC) και συνθετικοί αγωνιστές CB1 και CB2 υποδοχέων κανναβινοειδών ασκούν νευροπροστατευτικά αποτελέσματα σε διαφορετικά μοντέλα εγκεφαλικής βλάβης. Εδώ, ερευνήσαμε το νευροπροστατευτικό αποτέλεσμα της Δ9-THC στην επαγόμενη από METH νευροτοξικότητα εξετάζοντας την ικανότητά της να μειώνει την ενεργοποίηση των αστροκυττάρων και την υπερέκφραση nNOS σε επιλεγμένες περιοχές του εγκεφάλου. Οι αρουραίοι που εκτέθηκαν σε METH νευροτοξικό σχήμα (4×10mg/kg, με 2 ώρες απόσταση) υποβλήθηκαν πριν ή μετά σε αγωγή με Δ9-THC (1 ή 3mg/kg) και θανατώθηκαν 3 ημέρες μετά την τελευταία χορήγηση METH. Η ημιποσοτική ανοσοϊστοχημεία διεξήχθη χρησιμοποιώντας αντισώματα κατά των nNOS και της Glial Fibrillary Acidic Protein (GFAP). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε σύγκριση με τους αντίστοιχους μάρτυρες (i) η υπερέκφραση nNOS που επάγεται από METH στο caudate-putamen (CPu) εξασθενήθηκε σημαντικά με προ- και μετα- θεραπεία με αμφότερες τις δόσεις Δ9-THC (-19% και -28% για τα ζώα προ και μετά την αγωγή με 1mg/kg, -25% και -21% για τα ζώα που υποβλήθηκαν σε θεραπεία πριν και μετά την αγωγή με 3mg/kg). (ii) η επαγόμενη από METH GFAP ανοσοαντιδραστικότητα (immunoreactivity, IR) μειώθηκε σημαντικά στην CPu με μετεπεξεργασία με 1mg/kg Δ9-THC (-50%) και με προκατεργασία με 3mg/kg Δ9-ΤΗC (- 53%), (iii) η προκαλούμενη από METH GFAP-IR μειώθηκε σημαντικά στον prefrontal cortex (PFC) με προ- και μετα-θεραπεία και με τις δύο δόσεις Δ9-THC (-34% και -47% για τα ζώα με 1mg/kg προ- και μετα-αγωγή, -37% και -29% για τα ζώα με 3mg/kg προ- και μετά- αγωγή). Ο ανταγωνιστής υποδοχέα κανναβινοειδούς CB1, το SR141716A εξασθένησε την προκαλούμενη από METH υπερέκφραση nNOS στην CPu, αλλά απέτυχε να εξουδετερώσει τη μεσολαβούμενη από Δ9-THC αναγωγή του προκαλούμενου από METH GFAP-IR τόσο στον PFC όσο και στην CPu. Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν ότι η Δ9-THC μειώνει την επαγόμενη από METH εγκεφαλική βλάβη μέσω αναστολής της έκφρασης των nNOS και της ενεργοποίησης των αστροκυττάρων μέσω εξαρτώμενων από CB1 και ανεξάρτητων μηχανισμών, αντίστοιχα”.
Ποιες είναι οι καλύτερες ποικιλίες που μπορείς να χρησιμοποιήσεις;
Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι κάνναβης, Indica, Sativa και υβρίδια[14]. Κάθε ποικιλία έχει μοναδικές ιδιότητες και επιδράσεις στο κάθε άτομο. Εκείνοι που αναζητούν βοήθεια για τον εθισμό σε αμφεταμίνες θα πρέπει να μιλήσουν με έναν γιατρό που έχει πιστοποίηση για την κάνναβη για να καθορίσουν την καλύτερη ποικιλία για την κατάστασή τους και τον τρόπο ζωής τους. Ο γιατρός μπορεί να συστήσει μια ποικιλία Indica[15] για τους ακόλουθους σκοπούς:
*Για την ανακούφιση του στρες και του άγχους που προκύπτουν από την απόσυρση
*Για να βοηθηθεί ο ασθενής να κοιμηθεί ενώ οι αμφεταμίνες φεύγουν από το σώμα του
*Για να χαλαρώσει και να ξεπεράσει την ευερεθιστότητα που προκύπτει από την απόσυρση
*Για την ανακούφιση οποιουδήποτε σχετικού πόνου και φλεγμονής
*Για να τονωθεί η όρεξη και να τραφεί το σώμα
*Για να απολαύσει ποιοτικό ύπνο, αντί να βιώνει εφιάλτες που προκαλούνται από τις αμφεταμίνες
[14] “Indica vs. Sativa” (Indica εναντίον Sativa) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabis-indica-vs-sativa/
[15] “Cannabis Indica” (Κάνναβη Indica) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabis-indica/
Μερικοί ασθενείς μπορεί να ωφεληθούν περισσότερο από μια ποικιλία Sativa[16]. Για παράδειγμα, ένας γιατρός μπορεί να συστήσει Sativa για να αντικαταστήσει τις ενεργειακές επιδράσεις των διεγερτικών και να εμποδίσει τον ασθενή να αισθανθεί κατάθλιψη. Οι ασθενείς παρουσιάζουν συνήθως πεσμένη διάθεση που προκύπτει από την απόσυρση από τις αμφεταμίνες. Αντί να ψάξουν για ένα διεγερτικό φάρμακο, θα μπορούσαν να επιλέξουν μια ασφαλέστερη εναλλακτική λύση, την κάνναβη. Μια ποικιλία Sativa θα μπορούσε να βοηθήσει έναν ασθενή για να:
* Αποκτήσει μια ανεβασμένη διάθεση για να ξεπεράσει την κατάθλιψη που σχετίζεται με την απόσυρση
* Έχει αυξημένη ενέργεια για να παραμείνει σε τροχιά μέσα στην θεραπεία
* Νιώσει κίνητρα για άσκηση, κοινωνικοποίηση και επιλογές υγιεινής ζωής
* Απολαύσει μια αίσθηση ευεξίας
* Εστιάσει στους στόχους παρά στα συμπτώματα απόσυρσης
[16] “Cannabis Sativa” (Κάνναβη Sativa) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabis-sativa/
Οι ποικιλίες Sativa αντιμετωπίζουν την κατάθλιψη και την ΔΕΠ-Υ και θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τις επιβλαβείς και εθιστικές αμφεταμίνες. Οι ποικιλίες υβρίδια περιέχουν χαρακτηριστικά και από τα δυο υποείδη, δηλ. και Sativa και Indica.
Ποιες είναι οι καλύτερες μέθοδοι χρήσης;
Ένας πιστοποιημένος γιατρός θα συστήσει την καλύτερη μέθοδο λήψης για την ιατρική χρήση της κάνναβης για την τρέχουσα κατάσταση του ασθενούς. Για παράδειγμα, αν ένας ασθενής είναι ευάλωτος σε ερεθισμό στον λαιμό και τον πνεύμονα, θα ήταν πιο υγιεινό για αυτόν να αποφύγει το κάπνισμα της κάνναβης. Έτσι, είναι σημαντικό για το άτομο να επιλέξει μια μέθοδο που να είναι άνετο με αυτήν. Τα άτομα που αγωνίζονται με τον εθισμό στις αμφεταμίνες μπορεί να εξετάσουν τις ακόλουθες μεθόδους κατανάλωσης της κάνναβης[17].
Βρώσιμα: Τα βρώσιμα μπορεί να περιλαμβάνουν κουλουράκια, brownies, κρακεράκια, καραμέλες ή άλλες μορφές απολαυστικών κερασμάτων ενισχυμένα με κάνναβη. Τα άτομα που αγωνίζονται με τα συμπτώματα απόσυρσης μπορεί να επιλέξουν βρώσιμα για τις μακροχρόνιες επιδράσεις τους ώστε να βοηθηθούν να περάσουν άλλη μια ημέρα χωρίς αμφεταμίνες. Το μειονέκτημα για τα βρώσιμα είναι ότι μπορεί να χρειαστούν 30 λεπτά ή περισσότερο για να επιδράσουν.
Ατμοποίηση: Η ατμοποίηση της κάνναβης περιλαμβάνει την παραγωγή και την εισπνοή ατμών κάνναβης. Είναι λιγότερο επιβλαβής ως μέθοδος εισπνοής για τους πνεύμονες από το παραδοσιακό κάπνισμα και παρέχει γρήγορη ανακούφιση για τα συμπτώματα με μικρότερη διάρκεια επίδρασης.
Υπόθετα: Εάν ένα άτομο θέλει να προστατεύσει τους πνεύμονες και το λαιμό του από την εισπνοή ατμών ή έχει προβλήματα στην κατάποση χαπιών, μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο της λήψης της φαρμακευτικής ουσίας της κάνναβης σε μορφή υπόθετου. Τα υπόθετα απορροφώνται μέσω του παχέος εντέρου και δουλεύουν γρήγορα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Τα αποτελέσματα είναι μεγαλύτερης διάρκειας.
[17] “How to Use Medical Cannabis” (Πώς να χρησιμοποιήσεις την κάνναβη για ιατρικούς σκοπούς) https://www.marijuanadoctors.com/resources/methods-medicating-cannabis/
Άλλες συνήθεις μέθοδοι χορήγησης της κάνναβης περιλαμβάνουν:
* Τοπική εφαρμογή
* Βάμματα
* Κάψουλες
* Διαδερμικά έμπλαστρα
* Πόσιμα με κάνναβη
* Κατανάλωση ακατέργαστης κάνναβης
Ποιες είναι οι πιθανές παρενέργειες της θεραπείας με την ιατρική χρήση της κάνναβης;
Η κατανάλωση κάνναβης για την αντιμετώπιση της εξάρτησης από αμφεταμίνες μπορεί να οδηγήσει σε κάποιες παρενέργειες. Ωστόσο, αυτές είναι ήπιες σε σύγκριση με τις επιπτώσεις της κατάχρησης αμφεταμίνης και εξαρτώνται από την ποσότητα δοσολογίας, την τρέχουσα κατάσταση υγείας του χρήστη και τον τύπο της ποικιλίας που θα καταναλωθεί. Ένας γιατρός θα συζητήσει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της θεραπείας με κάνναβη για να βοηθήσει τους ασθενείς να προσδιορίσουν την καλύτερη ποικιλία και δόση για τις ελάχιστες δυνατές παρενέργειες. Ορισμένες συχνές ανεπιθύμητες παρενέργειες της ιατρικής χρήσης της κάνναβης[18] περιλαμβάνουν:
* Ξηροστομία
* Πείνα
* Κόκκινα μάτια
* Βραχυπρόθεσμη απώλεια μνήμης
* Αποδυναμωμένη κρίση
* Νωθρότητα
* Αυξημένος καρδιακός ρυθμός
[18] “Medical Marijuana Side Effects” (Παρενέργειες στην ιατρική χρήση της κάνναβης) https://www.marijuanadoctors.com/resources/medical-marijuana-side-effects/
Για να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης παρενεργειών, οι ασθενείς θα πρέπει πάντα να ακολουθούν τις συστάσεις του γιατρού. Παρομοίως, οι ασθενείς θα πρέπει να εξετάζουν την ώρα της ημέρας όταν παίρνουν τα φάρμακά τους. Για παράδειγμα, η λήψη μια ποικιλίας του υποείδους Sativa πριν από την ώρα του ύπνου μπορεί να κρατήσει τον ασθενή ξύπνιο. Ομοίως, η κατανάλωση μιας ποικιλίας του υποείδους Indica στη μέση της ημέρας μπορεί να κάνει προκαλέσει μια κούραση στον ασθενή που δεν θα θέλει να κοιμηθεί.
