A New Leaf – The end of cannabis prohibition (2014) [Ένα νέο φύλλο – Το τέλος της απαγόρευσης της κάνναβης]

Alyson Martin

and

Nushin Rashidian

Εισαγωγή

Along Came Mary (Τελικά φτάσαμε στην Ιθάκη)

Άλλη μια απαγόρευση τελειώνει. Στις 6 Νοεμβρίου 2012, οι ψηφοφόροι στο Κολοράντο και την Ουάσιγκτον ήταν οι πρώτοι στον κόσμο που αμφισβήτησαν με επιτυχία σχεδόν έναν αιώνα κακής πολιτικής και παρανοήσεων σχετικά με την κάνναβη.

Στο κέντρο του Σιάτλ, το Hotel Ändra ήταν ντυμένο στα λευκά και μπλε, τα χρώματα της ομάδας της καμπάνιας Initiative 502 της πολιτείας της Ουάσιγκτον. Οι υποστηρικτές που ελπίζουν σε μια νίκη, την νομιμοποίηση της κάνναβης, μπήκαν σε μια κομψά διακοσμημένη αίθουσα χορού και πήραν αυτοκόλλητα και καρφίτσες της καμπάνιας. Ακτιβιστές και πολιτικοί μιλούσαν με αγωνία για να περάσουν οι ώρες. Η Alison Holcomb, τότε drug policy director για την ACLU (American Civil Liberties Union) της πολιτείας της Ουάσιγκτον και η γυναίκα που ηγήθηκε στην ώθηση της νομιμοποίησης της κάνναβης στην πολιτεία, φορούσε ένα μαύρο μπλέιζερ και φούξια πουκάμισο. Περπατούσε και ψιθύρισε στους συναδέλφους της, βλέποντας στην οθόνη του tablet για ενδείξεις πολύ πριν από την καταμέτρηση των ψήφων. Σε αυτό το πρώιμο σημείο της νύχτας, οι εκφράσεις στο πρόσωπο της μελαχρινής κινούνταν τόσο ρευστά ανάμεσα στην νευρικότητα, την σύγχυση και τον ενθουσιασμό που ήταν δύσκολο για τους φωτογράφους να απαθανατίσουν ένα αντιπροσωπευτικό πορτρέτο.

Γύρω στις 7μμ., έφτασε ο ιδιοκτήτης ενός από τα μεγαλύτερα και πιο επιτυχημένα ειδικά καταστήματα διάθεσης κάνναβης (dispensaries) στην χώρα. Ο Steve DeAngelo ήταν εύκολα αναγνωρίσιμος ακόμη και μέσα στο πλήθος, με τις μακριές, στενές πλεξούδες του και το σκούρο fedora. Άκουγε καθώς μια γυναίκα στεκόταν κοντά και έλεγε την ιστορία της.

Ο DeAngelo είχε πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Νωρίτερα εκείνη την χρονιά, ήταν ο πρωταγωνιστής της δικής του εκπομπής στο Discovery Channel, το “Weed Wars”. Τα δύο Harborside Health Centers που έχει βρίσκονται στην περιοχή του κόλπου, αλλά το ενδιαφέρον του ήταν ιδιαίτερο για το Σιάτλ. Μόλις λίγους μήνες πριν, είχε μιλήσει στο γνωστό Hempfest του Σιάτλ, το οποίο παρακολουθούν δεκάδες χιλιάδες κάθε χρόνο. “Δουλεύω πάνω σε αυτό το θέμα όλη μου τη ζωή… Και ξέρω απόψε, όταν περάσει ο νόμος 502, ότι θα υπάρχουν πολλοί άγγελοι που θα χορεύουν στον παράδεισο”, είπε ο DeAngelo με τα μάτια του να πλημμυρίζουν από συγκίνηση. “Δεν μου συμβαίνει πολύ συχνά να χάνω τα λόγια μου, αλλά δυσκολεύομαι να περιγράψω το μέγεθος του συναισθήματος το οποίο αντιμετωπίζω αυτή τη στιγμή”.

Εν τω μεταξύ, 1.330 μίλια μακριά στο Casselman’s Bar and Venue του Ντένβερ, εκατοντάδες υποστηρικτές της Amendment 64 στριμώχνονταν δίπλα δίπλα, ολοένα και περισσότερο ανίκανοι να παραμείνουν συγκρατημένοι μπροστά στις πολλές κάμερες που μετέδιδαν ζωντανά. Θα μπορούσε να ήταν μια συγκέντρωση για την μέρα του St. Patrick, πολλοί φορούσαν πράσινα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ένας άντρας με ένα σμαραγδί πουκάμισο κρατούσε μια πινακίδα με πράσινο και άσπρο χρώμα που έγραφε “YES ON 64” (ναι στην τροπολογία 64). Περπατούσε προς τον Mason Tvert, ένα βασικό πρόσωπο της εκστρατείας για την Amendment 64 και πρότεινε την πινακίδα για να πάρει ένα αυτόγραφο. Ο εύσωμος millennial υπέγραψε την πινακίδα, την έδωσε πίσω και χαμογέλασε θλιμμένα πριν φύγει για να φτιάξει την κόκκινη γραβάτα του.

Τα προηγούμενα πέντε χρόνια, η βιομηχανία της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς της πολιτείας Rocky Mountain είχε αναπτυχθεί ταχύτερα και πιο εξελιγμένα από οποιαδήποτε άλλη, κερδίζοντας μια αναφορά στο 60 Minutes και την δική του εκπομπή στο National Geographic, την “American Weed”. Τα σχεδόν επτακόσια ειδικά καταστήματα διάθεσης κάνναβης της πολιτείας είχαν συγκεντρώσει 186 εκατομμύρια δολάρια από πωλήσεις και πλήρωσαν στην πολιτεία 5,4 εκατομμύρια δολάρια σε φόρους επί των πωλήσεων από τα μέσα του 2011 έως τα μέσα του 2012.2 Οι ιδιοκτήτες αυτών των καταστημάτων είχαν συνδυάσει την τυπική αμερικανική εφευρετικότητα και την επιστήμη για να προωθήσουν την κάνναβη στο μέλλον. Χρησιμοποιώντας μια διαδικασία παρόμοια με την αποκαφεΐνωση του καφέ, είχαν δημιουργήσει ένα εκχύλισμα κάνναβης και το έβαλαν σε ένα απλό και άκαπνο σκεύασμα που μοιάζει με ηλεκτρονικό τσιγάρο. Έμοιαζε με την διασταύρωση της Venice Beach και της Apple. Το Κολοράντο έβλεπε σοβαρά το θέμα της κάνναβης.

Εκεί κοντά, μια γυναίκα και ένας άντρας αγκαλιάστηκαν και χαμογέλασαν ήρεμα. Μέχρι την στιγμή που το 9% των περιφερειών ανέφεραν και οι άνθρωποι είδαν τους αριθμούς από το KDVR Fox31 Denver, ακούστηκαν δυνατά σφυρίγματα, χειροκροτήματα και φωνές: Η τροπολογία 64 ήταν μπροστά 52% έναντι ενός 48% που ήταν εναντίον. Καθώς η επικείμενη πραγματικότητα της νομιμοποίησης της κάνναβης σάρωσε την αίθουσα, ο ενθουσιασμός φούσκωσε παραπάνω. Ένας άντρας επευφημούσε επανειλημμένα.

Όταν φάνηκε ότι τα αποτελέσματα της καταμέτρησης θα μπορούσαν να έχουν πλέον μια σαφή θετική κλίση, οι άνθρωποι άρχισαν να βγάζουν φωτογραφίες και βίντεο και οι αγκαλιές ήταν άφθονες. Υπήρχε έκδηλος ενθουσιασμός από όλους. Ήταν μια γιορτή αξέχαστη. Το πλήθος άρχισε να φωνάζει “Εξήντα τέσσερα! Εξήντα τέσσερα! Εξήντα τέσσερα!” ορθώνοντας ψηλά τις γροθιές τους χτυπώντας ρυθμικά τον αέρα και χτυπούσαν παλαμάκια στο “Co-lo-ra-do”.

Τελικά, ο Tvert ανέβηκε στη σκηνή. Η αίθουσα ηρέμησε.

“Είμαι τόσο περήφανος που βρίσκομαι εδώ πάνω λέγοντας ότι βρισκόμαστε στην πρώτη πολιτεία του έθνους μας”… Ο θόρυβος του πλήθους έπνιξε την ομιλία του. Ο Tvert προσπάθησε ξανά. “Για πολλούς ανθρώπους, ήταν πάντα πολύ δύσκολο να μιλήσουμε για αυτό το θέμα. Και ελπίζουμε απόψε, αφού αυτή η πρωτοβουλία έχει περάσει και έδειξε ότι η πλειονότητα των κατοίκων του Κολοράντο πιστεύει ότι είναι καιρός να σταματήσει η απαγόρευση της κάνναβης, οι άνθρωποι δεν θα φοβούνται… Το να ξέρετε ότι, αυτή την φορά, του χρόνου, δεν θα γίνουν δέκα χιλιάδες συλλήψεις για κάνναβη και αυτό είναι ένα καλό, πολύ καλό συναίσθημα”. Οι ζητωκραυγές και το κέφι συνεχίστηκαν.

Για πρώτη φορά, στην πολιτεία του Κολοράντο, δέκα χιλιάδες άνθρωποι δεν θα συλληφθούν, δεν θα τους περάσουν χειροπέδες, δεν θα τους οδηγήσουν σε κάποιο αστυνομικό τμήμα και δεν θα κατηγορηθούν για απλή κατοχή κάνναβης. Σε δέκα χιλιάδες ανθρώπους δεν θα αμαυρωθούν μόνιμα τα ποινικά τους μητρώα από μια κατηγορία για πλημμέλημα που σχετίζεται με ναρκωτικά. Δέκα χιλιάδες άνθρωποι δεν θα χρειάζεται πλέον να εξηγήσουν αυτή την καταχώρηση στο ποινικό τους μητρώο σε έναν πιθανό εργοδότη ή σε έναν νοικάρη.

Ο Brian Vicente, ένας δικηγόρος που υποστήριξε την ιατρική χρήση της κάνναβης στο Κολοράντο για σχεδόν μια δεκαετία και βοήθησε στην σύνταξη της Amendment 64, ανέβηκε στη σκηνή. “Απόψε γράψαμε ιστορία. Αυτό είναι κάτι για το οποίο θα λέτε στα παιδιά σας”, είπε ο Vicente. “Η απαγόρευση της κάνναβης ξεκίνησε το 1937. Το πρώτο άτομο που συνελήφθη ήταν στο Κολοράντο”. Το πλήθος ξεσπά σε αποδοκιμασίες. “Το Κολοράντο ανέτρεψε αυτό το πράγμα απόψε”. Και με αυτό ήρθε η ευθυμία.

Πίσω στο Σιάτλ, Η Holcomb στάθηκε στο βάθρο. Οι ψηφοφόροι στο Κολοράντο είχαν αποφασίσει υπέρ της κάνναβης: η Amendment 64 είχε περάσει. Η Holcomb φαινόταν έκπληκτη, αλλά χαρούμενη. Συγκέντρωσε τον κόσμο μπροστά της. “Δεν ξέρω πώς νιώθετε που είστε το νούμερο δύο, αλλά εγώ μάλλον θα είμαι εντάξει με αυτό”, αστειεύτηκε.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, το ερώτημα ήταν αν θα περνούσε μια από αυτές τις πρωτοβουλίες. Τώρα υπήρχε δυνατότητα και για τις δύο. Ωστόσο, δεν υπήρξε ανακούφιση από την ένταση. Μια αρχική έκθεση από την κομητεία King έδειξε ότι, με περίπου 250.000 ψηφοδέλτια που καταμετρήθηκαν, η Initiative 502 υστερούσε ελαφρώς με 49,23% και 50,77%. Αρκετοί άνθρωποι βόγκηξαν. Η διάθεση μετριάστηκε. “Είναι εντάξει”, φώναξε κάποιος. “Ω, περιμένετε λίγο, έχουν επίσης τον Mitt Romney να κερδίζει σε αυτό το σημείο”, γέλασε η Holcomb. “Οπότε προφανώς πρόκειται για πρόωρα αποτελέσματα… Πιστεύω ότι, ελπίζω, θα δούμε αυτούς τους αριθμούς να βελτιώνονται όσο προχωράει το βράδυ”.

Πολλοί βασικοί υποστηρικτές της νομιμοποίησης της κάνναβης – κάποιοι περίμεναν, κάποιοι, συμπεριλαμβανομένου του δικηγόρου από το Σιάτλ, Pete Holmes, ίσως ατύπως – περικύκλωσαν την Holcomb αδημονώντας.

“Υπάρχουν; Υπάρχουν αριθμοί; Ας δούμε, ας δούμε, ας δούμε”, είπε η Holcomb μακριά από το μικρόφωνο. “Ανοίξτε να δω την οθόνη! Θα έχουμε κάποια αποτελέσματα. Ω, παιδιά με σκοτώνει όλο αυτό. Με σκοτώνει”. Τα ποσοστά ψήφων εμφανίστηκαν στην οθόνη. Η Holcomb πάλευε να κάνει μια ανακοίνωση ενώ όλοι στην αίθουσα κοιτούσαν τα smartphone και τα tablet τους.

“Εντάξει, κοιτάζω κάτι σε ένα τηλέφωνο εδώ που είναι για την κομητεία King που λέει ότι η Initiative 502 στην κομητεία Κινγκ έχει κερδίσει το 63,82%”. Οι επευφημίες και τα χειροκροτήματα διπλασιάστηκαν. Η πολυπληθέστερη κομητεία στην Ουάσιγκτον είχε ψηφίσει ναι και η υπόλοιπη πολιτεία πιθανότατα θα ακολουθούσε.

“Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ όλους. Ευχαριστώ. Εντάξει, θα προχωρήσω και απλώς θα κάνω την νικητήρια ομιλία μου αυτή την στιγμή γιατί δεν μπορώ” είπε η Holcomb, η ομιλία της σκεπάστηκε από ένα χειροκρότημα. “Είμαι τόσο περήφανη και τόσο ταπεινή που βρίσκομαι ανάμεσα στους ψηφοφόρους της μεγάλης πολιτείας της Ουάσιγκτον που έλαβαν σήμερα μια ιστορική ψηφοφορία. Είμαι τόσο περήφανη για την πολύ προσεκτική σκέψη, τον πολύ στοχαστικό προβληματισμό και την πολύ δυνατή και ζωντανή συζήτηση που έχει γίνει γύρω από αυτήν την πρωτοποριακή απόφαση. Και τελικά, είμαι πολύ περήφανη που, παρά τη διαμάχη και την αβεβαιότητα, η Πολιτεία της Ουάσιγκτον επέδειξε τρομερή ηγεσία στην επανεξέταση μιας αποτυχημένης πολιτικής και με την προθυμία να εξετάσει υποσχόμενες εναλλακτικές λύσεις”.

“Σήμερα, η πολιτεία της Ουάσιγκτον έκρινε τα εβδομήντα πέντε χρόνια μιας εθνικής απαγόρευσης της κάνναβης και είπε ότι είναι καιρός για μια νέα προσέγγιση”, συνέχισε. Η πολιτεία του Κολοράντο ένιωθε το ίδιο. Και για πρώτη φορά στην ιστορία, το ίδιο έκανε το 50% των Αμερικανών.

Ο Roger Roffman, ομότιμος καθηγητής στο University of Washington, επαγγελματίας στην θεραπεία της εξάρτησης από την κάνναβη και συν-χορηγός της Initiative 502, ανέβηκε στο βήμα και είπε: “Επιτέλους, πρόκειται να αξιοποιήσουμε όσα μάθαμε μέσω της επιστήμης. Νέα δολάρια φόρου από την κάνναβη θα εισρεύσουν σε κοινότητες σε όλη την πολιτεία μας για προγράμματα πρόληψης κατά της χρήσης των ναρκωτικών που να λειτουργούν. Θα δούμε επίσης νέα έσοδα για την εκπαίδευση σχετικά με την κάνναβη που θα βασίζεται στην επιστήμη και όχι στην ιδεολογία… Θα αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε δεδομένα και όχι ευσεβείς πόθους για να μετρήσουμε πόσο καλά λειτουργούν οι προσπάθειές μας για την πρόληψη της βλάβης από την κάνναβη… επειδή τα φορολογικά έσοδα από την κάνναβη θα διατεθούν για αξιολόγηση και έρευνα”.

Η εκστρατεία Initiative 502 της Ουάσιγκτον ήταν γνωστή για την ποικιλόμορφη ομάδα που συγκέντρωσε για να υποστηρίξει την μεταρρύθμιση της κάνναβης, ενώνοντας τους πάντες, από χίπις έως πολιτικούς μέχρι τον ταξιδιωτικό οδηγό Rick Steves. Στο βάθρο εκείνο το βράδυ, ο Steves ήταν τόσο δυναμικός όσο όταν φιλοξενούσε την τηλεοπτική του σειρά Rick Steves’ Europe. Ο Steves λέει στο κυρίως μεσήλικο κοινό του στην Αμερική να είναι “temporary locals” (προσωρινοί ντόπιοι) και τον ακούνε, επειδή είναι γοητευτικός και φαίνεται σαν ένας από αυτούς. Ο Steves φιλοξένησε μια σειρά από συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης με την Holcomb με τίτλο “Marijuana: It’s Time for a Conversation” (Κάνναβη: Είναι καιρός για μια συζήτηση), που αναμφίβολα βοήθησε να στο να περάσει τελικά η πρωτοβουλία.

“Θα σας πω ένα πράγμα, ολόκληρη η χώρα θα ξυπνήσει αύριο και θα κοιτάξει την πολιτεία της Ουάσιγκτον και το Κολοράντο”, είπε ο Steves, “και θα αναγνωρίσουν ότι αυτή είναι η αρχή της διάλυσης της απαγόρευσης, μία πολιτεία την φορά”.

Λίγο πριν τις 9μμ., οι Seattle Times έκαναν τελικά την ανακοίνωση ότι η Initiative 502 πέρασε. Όταν όλα έγιναν βέβαια, η Holcomb απλώς πρόσθεσε: “Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν γνωρίζετε τι μόλις συνέβη, αλλά ισχύει από τις 6 Δεκεμβρίου 2012, εάν είσαι ένας ενήλικας είκοσι ενός ετών ή μεγαλύτερος στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, δεν μπορείς πλέον να συλληφθείς για κατοχή μέχρι και για μια ουγγιά κάνναβης”. Ακολούθησε πανζουρλισμός. “Να σας υπενθυμίσω, ωστόσο, ότι είπα 6 Δεκεμβρίου. Προχωρήστε με δική σας ευθύνη”, γέλασε και απομακρύνθηκε από το μικρόφωνο.

Όταν έκλεισε η προεκλογική αυλαία στην Ουάσιγκτον και το Κολοράντο οι ψηφοφόροι εξέτασαν τις επιλογές τους και έριξαν το ψηφοδέλτιο τους στην κάλπη την ημέρα των εκλογών του 2012, γιατί οι περισσότεροι επέλεξαν την νομιμοποίηση της κάνναβης;

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, περισσότεροι Αμερικανοί έχουν εκτεθεί στην κάνναβη από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην πρόσφατη ιστορία. Σύμφωνα με το The Path Forward, μια έκθεση που συντάχθηκε από τον εκπρόσωπο του Κολοράντο Jared Polis και τον εκπρόσωπο του Όρεγκον, Earl Blumenauer και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2013, περισσότεροι από 106 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν τώρα όπου η κάνναβη είναι νόμιμη για ιατρική ή γενική χρήση. Από τον Απρίλιο του 2013, Σύμφωνα με την Pew Research, το 77% των Αμερικανών πιστεύει ότι η κάνναβη μπορεί νόμιμα να είναι ένα φάρμακο και μια σημαντική πλειοψηφία, το 52%, υποστηρίζει την νομιμοποίηση και για γενική χρήση. Ωστόσο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αρνείται να δεχτεί αυτές τις ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές. Οι Αμερικανοί, για πρώτη φορά, ζυγίζουν πραγματικά τις βλάβες της απαγόρευσης της κάνναβης έναντι των βλαβών της κάνναβης. Για παράδειγμα, η απαγόρευση οδήγησε σε περισσότερες από 8 εκατομμύρια συλλήψεις που σχετίζονται με την κάνναβη την τελευταία δεκαετία, από αυτές, το 88% ήταν για απλή κατοχή.

Ένας λόγος για την αλλαγή της κοινής γνώμης είναι η εκπαίδευση που έχουν λάβει οι Αμερικανοί μετά από περισσότερα από είκοσι χρόνια πρόσβασης στην ιατρική χρήση της κάνναβης. Όσο πιο συχνά έβλεπαν οι άνθρωποι το φυτό κάνναβης στις οθόνες της τηλεόρασης, στις εφημερίδες και, μερικές φορές, στο δρόμο, τόσο πιο άνετα ένιωθαν για την ιδέα της νομιμοποίησης. Όταν οδήγησε την σταυροφορία της τρέλας για την εξόντωση της κάνναβης το 1937, ο Harry J. Anslinger, πρώτος επίτροπος του Federal Bureau of Narcotics του U.S. Treasury Department, προειδοποίησε: “Αυτό το ναρκωτικό είναι εξ ολοκλήρου το τέρας Hyde, η επιβλαβής επίδραση του οποίου δεν μπορεί να μετρηθεί”. Αλλά αν η κάνναβη τώρα αντικαθιστά ή συμπληρώνει νόμιμα τα συμβατικά φαρμακευτικά προϊόντα για περίπου 1 εκατομμύριο Αμερικανούς σε είκοσι πολιτείες και την Ουάσιγκτον, είναι ολοένα και πιο σαφές ότι δεν πρέπει να είναι τόσο επικίνδυνη όσο μας έλεγαν ότι ήταν – και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνεχίζουν να μας λένε ότι είναι.

Περισσότεροι Αμερικανοί αισθάνονται άνετα όταν ανακοινώνουν την χρήση κάνναβης. Το σαράντα οκτώ τοις εκατό των ενηλίκων δεκαοκτώ ετών και άνω παραδέχονται ότι δοκίμασαν κάνναβη κάποια στιγμή στη ζωή τους. Η λαϊκή κουλτούρα αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τις μεταβαλλόμενες απόψεις για το φυτό. Η αυξημένη χρήση και αποδοχή της κάνναβης για ιατρικούς (και “φαρμακευτικούς”) λόγους μπορεί να είναι ο λόγος που ακόμη και η Meryl Streep και ο Steve Martin θα μπορούσαν να ανάψουν ένα στριφτό, να παρτάρουν με τα παιδιά και να γλεντήσουν με κρουασάν σοκολάτας βλέποντας την ταινία “It’s Complicated” χωρίς πρόβλημα.

Επιπλέον, πολλοί τύποι με επιρροή έχουν ταχθεί υπέρ της μεταρρύθμισης της πολιτικής για τα ναρκωτικά, συμπεριλαμβανομένης της Arianna Huffington, ιδρύτριας της Huffington Post. Ο Deepak Chopra, ο άνθρωπος που κέρδισε εκατομμύρια κάνοντας τους ανθρώπους να αισθάνονται καλύτερα ολιστικά και ο Richard Branson, ιδρυτής της Virgin Group και οι τρεις συμμετέχουν στα τιμητικά συμβούλια του κορυφαίου οργανισμού μεταρρύθμισης της πολιτικής για τα ναρκωτικά του έθνους, της Drug Policy Alliance. Χρόνο με τον χρόνο, η κάνναβη συνεχίζει να κάνει τους πιο περίεργους συντρόφους, ενώνοντας τον φιλελεύθερο Barney Frank και τον Tea Partier, Ron Paul στο Κογκρέσο, για παράδειγμα. Οι οποίοι εργάστηκαν σε δύο νομοσχέδια για την μεταρρύθμιση του νόμου περί της κάνναβης και συνέγραψαν μια επιστολή στον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα για να επιμείνουν ώστε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση να μην παρεμβαίνει σε πολιτείες με νόμους που επιτρέπουν την ιατρική χρήση της κάνναβης.

Οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της νομιμοποίησης της κάνναβης, τόσο εγχώριες όσο και διεθνείς, έχουν γίνει επίσης πιο εμφανείς τα τελευταία χρόνια. Καθώς οι Αμερικανοί ασθμαίνοντας προχωρούσαν στον δρόμο που τους έβγαζε από την ύφεση, όλο και περισσότερες πολιτείες ψήφιζαν νόμους για την ιατρική χρήση της κάνναβης και, σιγά-σιγά, εμφανίστηκαν περισσότερες βιτρίνες από προϊόντα κάνναβης. Σύντομα έγινε φανερό ότι υπάρχουν χρήματα που πρέπει να βγουν. Όταν οι προϋπολογισμοί άρχισαν να αισθάνονται την ύφεση, οι ψηφοφόροι ήθελαν να αξιοποιήσουν την οικονομική δύναμη της κάνναβης για να μετριάσουν τον αντίκτυπο. Το Κολοράντο εισέπραξε 5,4 εκατομμύρια δολάρια από φόρους στις πωλήσεις της κάνναβης μεταξύ 2011 και 2012. Η Καλιφόρνια υπολογίζει τα ετήσια έσοδα από φόρους επί των πωλήσεων μεταξύ 58 και 105 εκατομμύρια δολάρια. Τώρα, με την ψήφιση της Initiative 502, οι ψηφοφόροι στην Ουάσιγκτον έχουν ανοίξει την πόρτα σε πάνω από μισό δισεκατομμύριο δολάρια σε ετήσια έσοδα από φόρους και τέλη για την πολιτεία τους, χρήματα που μπορούν να κατευθυνθούν προς την εκπαίδευση, την έρευνα και την θεραπεία της εξάρτησης, μεταξύ άλλων πρωτοβουλιών δημόσιας υγείας. Οι ψηφοφόροι στο Κολοράντο γνωρίζουν ότι, αρχής γενομένης από το 2014, 40 εκατομμύρια δολάρια σε φόρους από την κάνναβη γενικής χρήσης κάθε χρόνο θα προορίζονται για τα σχολεία.

Ταυτόχρονα, το οικονομικό κόστος για τον εγχώριο πόλεμο κατά των ναρκωτικών είναι συγκλονιστικό. Ο White House National Drug Control Budget για το 2014 είναι στα 9,6 δισεκατομμύρια δολάρια από τα συνολικά 25,4 δισεκατομμύρια δολάρια που διατίθενται στις εγχώριες αρχές επιβολής του νόμου. Οι προσπάθειες επιβολής του νόμου καταλήγουν στην σύλληψη χρηστών κάνναβης, όπως ήταν η τάση εδώ και χρόνια. Από τις 1,53 εκατομμύρια συλλήψεις για μη βίαια εγκλήματα όπως για τα ναρκωτικά σε εθνικό επίπεδο το 2011, το 49,5% αφορούσαν παραβιάσεις που είχαν να κάνουν με την κάνναβη και το συντριπτικό 87% (ή περίπου 663.000) αυτών των συλλήψεων αφορούσαν μικρές κατηγορίες σχετικά με απλή κατοχή. Τυπικά, συλλαμβάνονται εννέα άτομα για κατοχή κάνναβης για κάθε έναν έμπορο ναρκωτικών που συλλαμβάνεται. Στο μεταξύ, η χρήση και η διαθεσιμότητα κάνναβης έχουν αυξηθεί, οπότε όλα αυτά χρήματα κυριολεκτικά έχουν ξοδευτεί για το τίποτα.

Οι ψηφοφόροι έχουν επίσης αρχίσει να συνδέουν την αμερικανική όρεξη για κάνναβη με τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών πέρα από τα σύνορα μας. Οι ΗΠΑ ξοδεύουν πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο για την διεξαγωγή του διεθνούς πολέμου κατά των ναρκωτικών, με έμφαση στην Λατινική Αμερική. Την τελευταία δεκαετία, οι οργανώσεις διακίνησης ναρκωτικών στο Μεξικό έχουν γίνει πιο βίαιες και υπολογίζεται ότι εξήντα χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί ως αποτέλεσμα συγκρούσεων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Εάν εγκριθεί σε εθνικό επίπεδο, η νομιμοποίηση της κάνναβης στις ΗΠΑ θα αφαιρούσε – και αυτές είναι συντηρητικές εκτιμήσεις – περίπου το 30% των συνολικών κερδών, των τουλάχιστον 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που βγάζουν αυτές οι οργανώσεις από την παράνομη πώληση ναρκωτικών διαμέσου των συνόρων. (Οι εκτιμήσεις για τα συνολικά κέρδη και το μερίδιο της κάνναβης ποικίλλουν, καθώς αυτός δεν είναι ακριβώς ένας κλάδος που υποβάλλει αναφορές κερδών).

Οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν επίσης όλο και περισσότερο το κοινωνικό κόστος του εγχώριου πολέμου κατά των ναρκωτικών για τους συμπολίτες μας. Αυτές οι εκατομμύρια συλλήψεις και το επακόλουθο της καταγραφής στο ποινικό μητρώο, συχνά οδηγούν σε απώλεια εισοδήματος, στέγασης, επιμέλειας παιδιών και οικονομικής βοήθειας φοιτητών. Όταν οι ψηφοφόροι στο Κολοράντο και την Ουάσιγκτον τράβηξαν τον μοχλό του ναι, μίλησαν επίσης εναντίον ενός συστήματος εδραιωμένης φυλετικής ανισότητας που εκδηλώνεται και διαδίδεται μέσω της επιβολής του νόμου για την κάνναβη. Σε όλη την χώρα, οι μαύροι έχουν σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να συλληφθούν για κατοχή κάνναβης από τους λευκούς, παρόλο που κάνουν χρήση κάνναβης σε συγκρίσιμα ποσοστά μεταξύ τους. Τα στατιστικά στοιχεία συλλήψεων διαφέρουν από πόλη σε πόλη, αλλά η πόλη της Νέας Υόρκης παρέχει ένα διαφωτιστικό παράδειγμα επειδή η επιβολή του νόμου εκεί έχει τραβήξει την προσοχή σε εθνικό επίπεδο καθώς σε αυτήν την πολιτεία γίνεται ο μεγαλύτερος αριθμός συλλήψεων για κατοχή κάνναβης στην χώρα. Μεταξύ του 2002 και του 2013, το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης έκανε 5 εκατομμύρια επιδρομές ή απροειδοποίητους ελέγχους της αστυνομίας στο δρόμο με δηλωμένη ως πρόθεση το να βρει όπλα. Από όλους αυτούς που σταμάτησαν, το 86% ήταν μαύροι ή Λατίνοι και το 88% ήταν αθώοι. Αν η αστυνομία έψαχνε για όπλα, δεν βρήκε πολλά: λιγότερο από το 0,2% όλων των ελέγχων βρήκαν όπλα. Λόγω αυτών των τακτικών, ωστόσο, έχουν αυξηθεί οι συλλήψεις για κατοχή κάνναβης. Το 2011, στο αποκορύφωμά τους στην πόλη της Νέας Υόρκης, οι συλλήψεις για κατοχή κάνναβης κορυφώθηκαν επίσης σε 50.484 συλλήψεις. Σαράντα χρόνια και 1 τρισεκατομμύριο δολάρια αργότερα, μόνο το 4% των Αμερικανών υποστηρίζει τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών.

Με κάθε νέα πληροφορία σχετικά με πιθανά φορολογικά έσοδα, τον υπέρογκο αριθμό συλλήψεων και την ρατσιστική φύση της επιβολής του νόμου για την κάνναβη, οι ψηφοφόροι έβλεπαν ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Όταν η νομιμοποίηση της κάνναβης έφτασε στις κάλπες στην πολιτεία της Ουάσιγκτον και στο Κολοράντο, οι ψηφοφόροι σε αυτές τις πολιτείες αποφάσισαν ουσιαστικά αν ήθελαν να ξοδέψουν και άλλα δισεκατομμύρια δολάρια για να συλληφθούν εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες ενώ ταυτόχρονα πριμοδοτούσαν με δις δολάρια τα καρτέλ ναρκωτικών και όλα αυτά κατά την διάρκεια μιας αμερικανικής οικονομικής κρίσης, ουσιαστικά για μια μη τοξική ουσία που είναι λιγότερο επιβλαβής και εθιστική από το αλκοόλ. Εκείνη τη νύχτα των εκλογών, περισσότεροι από 3 εκατομμύρια ψηφοφόροι σε αυτές τις δύο πολιτείες είπαν οριστικά το “αρκετά, φτάνει πια”.

Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν μπορούν να θυμηθούν την ταραχώδη διαδικασία με την οποία οι Αμερικανοί επανέφεραν το αλκοόλ μετά την λήξη της ποτοαπαγόρευσης, αλλά γινόμαστε μάρτυρες μιας παρόμοιας δραματικής επανένταξης της κάνναβης στην κοινωνία. Φαίνεται ότι τίποτα δεν μπορεί να σκοτώσει το φυτό της κάνναβης: ούτε εβδομήντα πέντε χρόνια απαγόρευσης, ούτε δεκαετίες τρέλας, ούτε σαράντα χρόνια “πολέμου”. Σήμερα, η κάνναβη είναι νόμιμη ως φάρμακο στη μισή σχεδόν χώρα, νόμιμη για προσωπική χρήση σε δύο πολιτείες, αλλά παραμένει παράνομη κάτω από την ομοσπονδιακή ομπρέλα. Αυτή η ασυμφωνία μεταξύ ομοσπονδιακής και πολιτειακής νομοθεσίας έχει δημιουργήσει μοναδικά θολή νομική περιοχή όπου οι άνθρωποι που ακολουθούν την νομοθεσία της πολιτείας μπορούν να αντιμετωπίζουν ομοσπονδιακή δίωξη και δεκαετίες φυλάκιση. Πώς φτάσαμε εδώ και πώς θα συνεχίσει να ξετυλίγεται άραγε όλο αυτό με την άρση της απαγόρευσης της κάνναβης;

Περιεχόμενα

1. Ένα φυτό με οποιοδήποτε άλλο όνομα

2. Επανάληψη ιστορικού

3. Μισοψημένοι νόμοι

4. Green Diggers

5. Η σύγκρουση

6. Φοίνιξ

7. Ένα νέο φύλλο

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)