Advances in Psychedelic Medicine – State-of-the-art therapeutic applications (2019) [Πρόοδοι στην ψυχεδελική ιατρική – Σύγχρονες θεραπευτικές εφαρμογές]

Editors

Michael Winkelman

and

Ben Sessa

Psychedelics: Τα ψυχεδελικά (ψυχεδελικός, λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική psychedelic, αρχαία ελληνική ψυχή + δῆλος) είναι μια υποκατηγορία παραισθησιογόνων ουσιών των οποίων η κύρια επίδραση είναι να πυροδοτούν μη συνηθισμένες καταστάσεις συνείδησης (γνωστές ως ψυχεδελικές εμπειρίες ή “ταξίδια”). Αυτό προκαλεί συγκεκριμένες ψυχολογικές, οπτικές και ακουστικές αλλαγές και συχνά μια ουσιαστικά αλλοιωμένη κατάσταση συνείδησης. Οι ψυχεδελικές καταστάσεις συχνά συγκρίνονται με διαλογιστικούς, ψυχοδυναμικούς ή υπερβατικούς τύπους αλλοιώσεων αντίληψης του νου. Τα “κλασικά” ψυχεδελικά, τα ψυχεδελικά με τη μεγαλύτερη επιστημονική και πολιτισμική επιρροή, είναι η μεσκαλίνη (πεγιότ), το LSD (διαιθυλαμίδιο λυσεργικού οξέος), η ψιλοκυβίνη (μανιτάρια) και η DMT (διμεθυλοτρυπταμίνη, τρυπαμίνη).
Οι περισσότερες ψυχεδελικές ουσίες ανήκουν σε μία από τις τρεις οικογένειες χημικών ενώσεων: τρυπταμίνες, φαιναιθυλαμίνες ή λυσεργαμίδες και πολλές τείνουν να δρουν μέσω του αγωνιστισμού του υποδοχέα σεροτονίνης 2Α. Όταν οι ενώσεις συνδέονται με τους υποδοχείς σεροτονίνης 5-HT2A, ρυθμίζουν τη δραστηριότητα των βασικών κυκλωμάτων στον εγκέφαλο που εμπλέκονται με την αισθητηριακή αντίληψη και τη γνώση, ωστόσο, η ακριβής φύση του τρόπου με τον οποίο τα ψυχεδελικά προκαλούν αλλαγές στην αντίληψη και τη γνώση μέσω του υποδοχέα 5-HT2A είναι ακόμα άγνωστος, αν και η μείωση της δραστηριότητας δικτύου προεπιλεγμένης λειτουργίας και η αυξημένη λειτουργική συνδεσιμότητα μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου ως αποτέλεσμα μπορεί να είναι ένας από τους πιο σχετικούς φαρμακολογικούς μηχανισμούς που στηρίζουν την ψυχεδελική εμπειρία, ιδιαίτερα τον θάνατο του εγώ. Η ψυχεδελική εμπειρία συγκρίνεται συχνά με μη συνηθισμένες μορφές συνείδησης, όπως αυτές που βιώνονται στον διαλογισμό, μυστικιστικές εμπειρίες και εμπειρίες κοντά στο θάνατο, που επίσης φαίνεται εν μέρει να υποστηρίζεται από αλλαγμένη προεπιλεγμένη λειτουργία δικτύου. Το φαινόμενο του θανάτου του εγώ περιγράφεται συχνά ως βασικό χαρακτηριστικό της ψυχεδελικής εμπειρίας.
Πολλές ψυχεδελικές ουσίες είναι παράνομες παγκοσμίως σύμφωνα με τις συμβάσεις του ΟΗΕ, με περιστασιακές εξαιρέσεις για θρησκευτική χρήση ή σε ερευνητικά πλαίσια. Παρά αυτούς τους ελέγχους, η ψυχαγωγική χρήση ψυχεδελικών είναι κοινή. Τα νομικά εμπόδια έχουν κάνει την επιστημονική μελέτη των ψυχεδελικών πιο δύσκολη. Έρευνες έχουν διεξαχθεί, ωστόσο, και μελέτες δείχνουν ότι τα ψυχεδελικά είναι φυσιολογικά ασφαλή και σπάνια οδηγούν σε εθισμό. Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με χρήση ψιλοκυβίνης σε ψυχοθεραπευτικό περιβάλλον αποκαλύπτουν ότι οι ψυχεδελικές ουσίες μπορεί να βοηθήσουν στη θεραπεία της κατάθλιψης, του εθισμού στο αλκοόλ και του εθισμού στη νικοτίνη. Αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα, τα υπάρχοντα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα ψυχεδελικά θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικές θεραπείες για ορισμένες μορφές ψυχοπαθολογίας. Οι υποστηρικτές πιστεύουν ότι η αύξηση της κατανάλωσης ψυχεδελικών κατά παράβαση του νόμου είναι πιθανό να οδηγήσει σε ευρύτερη νομιμοποίηση και αποποινικοποίηση των ουσιών (όπως συνέβη με την κάνναβη). Το 2022, το 28% των Αμερικανών έχει δοκιμάσει ψυχεδελικά.

Entactogen: Η λέξη entactogen (εντακτογόνο) αναφέρεται σε ενώσεις που “παράγουν ένα άγγιγμα εντός” και προέρχεται από τις ρίζες en (ελληνικά: εν, εντός), tact’s (λατινικά: επαφή, άγγιγμα) και gen (ελληνικά: γεννώ, παράγω). Η λέξη εντακτογόνο χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατηγορία ψυχοδραστικών ουσιών που μειώνουν το άγχος, αυξάνουν την εμπιστοσύνη, την αποδοχή του εαυτού και τη διαφάνεια και επιτρέπουν την ευκολότερη πρόσβαση στις αναμνήσεις, παρέχοντας γόνιμο έδαφος για μια μετασχηματιστική θεραπεία. Οι θεραπευτές χρησιμοποιούσαν εντακτογόνους παράγοντες όπως τη MDMA (3,4-μεθυλαινοδιοξυμεθαμφεταμίνη, κοινώς γνωστή ως ecstasy) στην πρακτική τους πριν ποινικοποιηθεί το 1985. Από τότε, έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια να πραγματοποιηθεί η διεξαγωγή εγκεκριμένης από την κυβέρνηση επιστημονικής έρευνας σχετικά με τις θεραπευτικές δυνατότητες της MDMA, η οποία έχει πρόσφατα αποδειχθεί σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες ψυχοθεραπείας υποβοηθούμενης από τη MDMA για άτομα με χρόνια, ανθεκτική στη θεραπεία της διαταραχής μετατραυματικού στρες (PTSD).

Περιεχόμενα

Κεφάλαιο 1. Εισαγωγή: Η ψυχεδελική αναγέννηση συνεχίζεται, Michael Winkelman and Ben Sessa

Μέρος Πρώτο. Ψυχιατρική

• Κεφάλαιο 2. Τα ψυχεδελικά στην ψυχιατρική: Ένα νέο θεραπευτικό μοντέλο για τον 21ο αιώνα, Charles S. Grob and Gary Bravo
• Κεφάλαιο 3. Θεραπευτικές εφαρμογές της 3,4-μεθυλενοδιοξυμεθαμφεταμίνης (MDMA) / ecstasy (έκτασι), Ben Sessa
• Κεφάλαιο 4. Θεραπεία ψιλοκυβίνης για τη Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, James JH Rucker
• Κεφάλαιο 5. Θεραπεία με κεταμίνη για την ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη, L. Alison McInnes and Marc Ettensohn
• Κεφάλαιο 6. Στοιχεία για τα θεραπευτικά αποτελέσματα του Ayahuasca, Dráulio Barros de Araújo

Μέρος Δεύτερο. Κατάχρηση ουσιών

• Κεφάλαιο 7. Ψιλοκυβίνη για τη θεραπεία διαταραχών χρήσης ουσιών, Ishani Rao and Greg Lydall
• Κεφάλαιο 8. Πιθανές εφαρμογές κάνναβης και κανναβινοειδών στη θεραπεία της διαταραχής χρήσης ουσιών και στη μείωση της βλάβης, José Carlos Bouso, Rafael Guimaraes dos Santos and Jaime Hallak
• Κεφάλαιο 9. Η ψυχεδελική θεραπεία ως συμπληρωματική θεραπευτική προσέγγιση για διαταραχές της χρήσης αλκοόλ, Peter Eischens and William Leigh Atherton

Μέρος Τρίτο. Ιατρικές περιπτώσεις

• Κεφάλαιο 10. Επιδράσεις των ψυχεδελικών στη φλεγμονή και την ανοσία, Attila Szabo
• Κεφάλαιο 11. Ο προστατευτικός ρόλος της διμεθυλοτρυπταμίνης (DMT / τρυπαμίνη) έναντι του τραυματισμού ισχαιμίας-επαναιμάτωσης, Ede Frecska, Attila Istvan Kovacs and Attila Szabo
• Κεφάλαιο 12. Ψυχεδελική θεραπεία διαταραχών προσωπικότητας, Petr Winkler and Rita Kočárová

Μέρος Τέταρτο. Θεραπεία και εκπαίδευση

• Κεφάλαιο 13. Κατευθυντήριες γραμμές στην εφαρμογή ψυχεδελικών θεραπειών, Friederike Meckel
• Κεφάλαιο 14. Εκπαίδευση ψυχεδελικών θεραπευτών, Janis Phelps

Μέρος Πέμπτο. Κοινωνική δέσμευση με ψυχεδελικά

• Κεφάλαιο 15. Προσεγγίσεις μείωσης βλάβης πλήρους φάσματος με βάση την κοινότητα κατά τη φροντίδα ψυχοδραστικών και ψυχεδελικών προβλημάτων σε ένα μετασχηματιστικό φεστιβάλ, Maria Carmo Carvalho, Cristiana Vale Pires, Ana Luísa Costa, Daniel Martins, Helena Valente, Inês Macedo, Paula Frango, and Raquel Lira
• Κεφάλαιο 16. Μικροδοσολόγηση ψυχεδελικών, James Fadiman and Sophia Korb
• Κεφάλαιο 17. Φέρνοντας τα ψυχεδελικά και τα εντακτογόνα (entactogens) στα κύρια φαρμακευτικά προϊόντα: Εστίαση στη MDMA, Anne C. Wagner, Michael C. Mithoefer and Rick Doblin

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)