The Lost Language of Plants (2002) [Η χαμένη γλώσσα των φυτών]

The Ecological Importance of Plant Medicines to Life on Earth / Η οικολογική σημασία των φυτικών φαρμάκων για τη ζωή στη γη

by

Stephen Harrod Buhner

“Και τα δύο, ποίηση και ιατρική… απολύτως ευφυές”.

– Thom Hartmann

Σημείωση προς τον αναγνώστη

Το βιβλίο που κρατάς τώρα στα χέρια σου έχει σχεδιαστεί για να είναι ένα βιβλίο συναισθημάτων αλλά και σκέψεων. Όπως ένα μυθιστόρημα, έχει σχεδιαστεί για να σε ταξιδέψει, σε αυτήν την περίπτωση ένα ταξίδι που τελειώνει καλά, αν και όπως συμβαίνει με τα περισσότερα μυθιστορήματα συμβαίνουν άσχημα πράγματα στην πορεία. Όπως τα περισσότερα μη μυθιστορήματα, έχει σχεδιαστεί για να εξερευνά έναν αριθμό ιδεών, ίσως νέους τρόπους εξέτασης των πραγμάτων. Αλλά σε αντίθεση με την πλειονότητα των μη μυθιστορημάτων, είναι επίσης σχεδιασμένο να εξερευνά μια σειρά συναισθημάτων. Κάποια από αυτά τα συναισθήματα προκαλούνται στις ιστορίες που μοιράζομαι, άλλα στον τρόπο που τακτοποιούνται και παρουσιάζονται οι ενημερωτικές ενότητες. Τα συναισθήματα που αναδύονται καθώς διαβάζεις το βιβλίο είναι σημαντικά. Δεν πιστεύω ότι μπορούμε να λύσουμε τα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε αν δεν αναπτύξουμε την ικανότητα μας για συναίσθημα και την ενσυναίσθηση μας για άλλες μορφές ζωής στον ίδιο βαθμό που έχουμε αναπτύξει τη δυνατότητα σκέψης μας. Δυστυχώς, επειδή η σκέψη έχει προτεραιότητα έναντι του αισθήματος στους δυτικούς πολιτισμούς, τα περισσότερα περιβαλλοντικά βιβλία παραμελούν εντελώς τα συναισθήματα. Εκείνοι που εξερευνούν συναισθήματα είτε απλώς προκαλούν την απελπισία και τον πόνο που έρχεται με την αναγνώριση της περιβαλλοντικής καταστροφής, είτε το δέος του τι μπορεί να συμβεί σε ισχυρά και υγιή φυσικά περιβάλλοντα, σαν να ήταν διαθέσιμες μόνο οι δύο επιλογές. Αν και ο πόνος, η απόγνωση και το δέος είναι σημαντικά, τα πράγματα (και οι άνθρωποι) είναι πολύ πιο περίπλοκα από αυτό.

Και έτσι, αυτό το βιβλίο εξερευνά τον πολύπλοκο, πολυδιάστατο, περίπλοκα αλληλένδετο, συνεργατικό, ζωντανό οργανισμό που ονομάζουμε γη, και έχει σχεδιαστεί να είναι επίσης πολύπλοκο και πολυδιάστατο. Είναι σχεδιασμένο να επαναφέρει τον εαυτό του, όπως κάνουν οι ζωντανοί οργανισμοί, να περιέχει πολλαπλά επίπεδα επικοινωνίας, όπως κάνουν οι ζωντανοί οργανισμοί και να περιέχει κάτι από την αγριότητα του κόσμου που εξερευνά. Επίσης, εξετάζει μερικούς από τους τρόπους σκέψης που έχουμε αναπτύξει τους τελευταίους αιώνες και την περιβαλλοντική καταστροφή που είναι σιωπηρή σε μερικούς από αυτούς τους τρόπους σκέψης, συγκεκριμένα την καταστροφή που είναι εγγενής στην τεχνολογική ιατρική και φαρμακευτική. Αυτό το βιβλίο διερευνά επίσης άλλους τρόπους σκέψης: Τρόπους που προσφέρουν μια πιο βιώσιμη εναλλακτική από τη νοοτροπία που χρησιμοποιούμε τώρα, τρόπους θεραπείας που είναι πολύ παλαιότεροι από την τεχνολογική ιατρική, τρόπους που εμπλέκονται βαθιά στη χρήση των φυτών ως φάρμακα, τρόπους που σχετίζονται με την αισθητική ενότητα που βασίζεται στα οικοσυστήματα της γης. Διότι τα εκατομμύρια των φυτικών χημικών ουσιών που απελευθερώνονται στα οικοσυστήματα ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές ανάγκες, σε επικοινωνίες που απευθύνονται στα φυτά, ενώ τα φαρμακευτικά προϊόντα απελευθερώνονται στα οικοσυστήματα σε δισεκατομμύρια τόνους χωρίς κανέναν λόγο. Και οι δύο τύποι ουσιών επηρεάζουν τις ίδιες μεταβολικές οδούς στους ζωντανούς οργανισμούς και έτσι προκαλούν σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία των οικοσυστημάτων. Ωστόσο, οι χημείες των φυτών είναι γεμάτες νόημα, είναι γλώσσα, τα φαρμακευτικά όχι. Και έτσι τελικά, αυτό το βιβλίο εμβαθύνει στο νόημα που ενσωματώνεται στη χημεία των φυτών, τη γλώσσα των φυτών, μια γλώσσα που τα ανθρώπινα όντα στον δυτικό κόσμο έχασαν τη γνώση τους όταν αρχίσαμε να σκεφτόμαστε τόσο επίμονα με τα αναλυτικά τμήματα του εγκεφάλου μας και σταματήσαμε να σκεφτόμαστε άλλα, πιο ολιστικά μέρη του εαυτού μας. Έτσι, αυτό το βιβλίο παραπέμπει στην αρχική διδασκαλία των φυτών και των άγριων συστημάτων και στους πρώτους δασκάλους που γνωρίσαμε ποτέ.

Πριν από δεκαπέντε χρόνια είδα ένα περίεργο όνειρο. Σε αυτό, ένα φαρμακευτικό φυτό που με ενδιέφερε, μια λειχήνα Usnea που είναι πανταχού παρούσα στα δέντρα σε όλο τον κόσμο, μου είπε ότι ενώ ήταν καλό για τη θεραπεία των ανθρώπινων πνευμόνων, ήταν κυρίως φάρμακο για τους πνεύμονες του πλανήτη, τα δέντρα. Όταν ξύπνησα, έμεινα έκπληκτος. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί με τέτοιο τρόπο ότι τα φυτά έχουν κάποια ζωή και σκοπό πέρα ​​από τη χρήση τους για τον άνθρωπο. Αλλά, φυσικά, όταν το ξανασκέφτηκα, συνειδητοποίησα ότι το ανθρώπινο είδος υπάρχει μόνο για περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια. Ένας λειχήνας που έχει συνδεθεί στενά με είδη δέντρων για τουλάχιστον 150 εκατομμύρια χρόνια πρέπει να έκανε κάτι όλο αυτό το διάστημα εκτός από το να απομακρυνθεί για την ανάδυση μας.

Περιεχόμενα

1. Η γεύση του άγριου νερού

2. Οι δύο πληγές

3. Επιστημολογική σύγκρουση

4. Η απώλεια της βιοφιλίας και της βιογνωσίας

5. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της τεχνολογικής ιατρικής

6. Το τέλος των αντιβιοτικών

7. “Τα φυτά είναι όλα χημικοί”

8. Τα φυτά ως φάρμακα για όλη τη ζωή στη γη

9. Βοτανολογία

10. Η χαμένη γλώσσα των φυτών

11. Ζωντανή βιογνώση: Το έργο των Carol McGrath, Sparrow, Rosemary Gladstar, John Seed

Επίλογος

Σημειώσεις

Βιβλιογραφία

Πόροι

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)