Black Vault

Are The Dead Alive Now? [Ζουν οι νεκροί τώρα;]

29 Ιανουαρίου, 2023
By simos

Victor Paul Wierwille

Πρόλογος

Έχοντας ερευνήσει προσωπικά για τόσα χρόνια όλα τα πεδία που σχετίζονται άμεσα και εξ αποστάσεως με το θέμα “Ζουν οι νεκροί ζωντανοί τώρα;” ο συγγραφέας παρουσιάζει αυτή τη βιβλική ερευνητική εργασία με λογική, βιβλικό βάθος και πνευματική ενόραση. Αυτή η έρευνα μπορεί να αποδειχθεί αμφιλεγόμενη, αλλά σίγουρα δεν είναι άκαιρη με τις τρέχουσες διδασκαλίες πολλών θρησκευτικών ηγετών και τους πειραματισμούς στον ψυχικό κόσμο που βρίσκουν τις λεγόμενες αποδείξεις επιβίωσης μετά τον θάνατο. Λαϊκοί και κληρικοί τυγχάνουν πειστικής έκκλησης και πείθονται από αυτά τα υπερφυσικά φαινόμενα. Έτσι, στερούμενοι ακριβούς βιβλικής γνώσης, πέφτουν θύματα πλαστών φαινομένων που για τους μη γνώστες φαίνονται αθώα και γνήσια.

Το ότι συμβαίνουν ορισμένα φαινόμενα είναι προφανές σε όσους ενδιαφέρονται να παρατηρήσουν. Αλλά για αυτό το θέμα των φαινομένων η βίβλος δηλώνει την άποψη της. Ο λόγος του θεού χωρίζει τα πάντα σε δύο βασίλεια: στο φυσικό και στο πνευματικό. Η επιστήμη και ο άνθρωπος με τις πέντε αισθήσεις (η βίβλος τον αποκαλεί στου Α’ Κορινθίους 2:14, ως ψυχικό “ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος” ή ως φυσικό “Ο φυσικός όμως άνθρωπος” άνθρωπο) μπορούν να γνωρίσουν και να αναλύσουν τον φυσικό ή υλικό κόσμο. Αλλά η επιβίωση μετά τον θάνατο είναι ένα θέμα που ασχολείται αποκλειστικά με το πνευματικό βασίλειο και εύλογα δεν εμπίπτει στο πεδίο της επιστήμης και του ψυχικού, φυσικού, επιστημονικού, αισθητηριακού ανθρώπου. Σε αντίθεση με τη βιβλική διδασκαλία ότι ο φυσικός άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει μόνο τον φυσικό, υλικό κόσμο, μια ορισμένη λεγόμενη επιστημονική ομάδα αναδύεται που προσπαθεί να εξετάσει υπερφυσικά φαινόμενα. Αυτή η ομάδα ονομάζει τη δύναμη της μελέτης της ως την εξωαισθητηριακή αντίληψη (extra-sensory perception, ESP), η ίδια η φράση που εκφράζει την ποιότητα του να είναι κανείς εκτός του πεδίου των αισθήσεων και επομένως, λογικά, εκτός του πεδίου της επιστήμης.

Τι γνωρίζει ή τι πιστεύει η επιστήμη για την ύπαρξη των δύο θεών (ενός πραγματικού θεού και ενός ψεύτικου θεού); Η βίβλος δείχνει ρητά ότι τα υπερφυσικά φαινόμενα πρέπει να προέρχονται από μία από αυτές τις δύο αντίθετες δυνάμεις των οποίων η αποκλειστική κυριαρχία είναι η πνευματική: (1) του αληθινού θεού, ο θεός και πατέρας του κυρίου μας Ιησού Χριστού, ή (2) του σατανά, ο θεός αυτού του κόσμου, ο ψεύτικος θεός που θα εξαπατούσε τους εκλεκτούς του αληθινού θεού αν μπορούσε. Όσοι ασχολούνται με τον πνευματισμό και όσοι διεκδικούν επιστημονικούς ελέγχους για τη μελέτη αυτών των φαινομένων, ξεγελιούνται από τον ψεύτικο θεό αυτού του κόσμου με μυστικότητα και αυξανόμενη συχνότητα.

Η ειρωνεία της εξαπάτησης από τον σατανά είναι ότι, αν και είναι ο επικεφαλής της αμαρτίας και του θανάτου, κατά τη διάρκεια των συναυλιών και των εμπειριών της ESP, η δύναμη του σατανά είναι αυτή που παραποιεί τους εμφανιζόμενους νεκρούς και τους κάνει να φαίνονται ζωντανοί και να απολαμβάνουν το μεγάλο έπειτα (Great Hereafter). Τα ακουστικά και εκτοπλασματικά φαινόμενα εκείνων που πέθαναν και τώρα εμφανίζονται ζωντανοί αλλού, δεν μπορούν να υποστηριχθούν από τον θεό και πατέρα του κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ο λόγος του θεού δείχνει ότι η νέα ζωή στους νεκρούς έρχεται με την επιστροφή του Χριστού. Πριν από την έλευση του Χριστού, όλοι όσοι έχουν πεθάνει παραμένουν στον τάφο σε φθορά και ασυνειδησία. Επομένως, εάν ένα νεκρό άτομο φαίνεται να είναι παρόν σε οποιαδήποτε εμπειρία, αυτή η εμφάνιση του ατόμου είναι πλαστή και φέρεται από τον δόλιο θεό αυτού του κόσμου. Θα δούμε περισσότερη βιβλική τεκμηρίωση σχετικά με αυτό το θέμα καθώς μελετάμε στο Μέρος II την εμπειρία του βασιλιά Σαούλ κατά την επίσκεψή του στην γυνή στο Εν-δωρ.

Ο σατανάς και οι σατανικές δυνάμεις είναι μια βιβλική μελέτη από μόνη της – ένα εκτενές θέμα επίκαιρο σε μια εποχή κατακλυσμού από τον πνευματισμό. Οι νόμοι του πνευματικού κόσμου του θεού και του σατανά επικυρώνονται στη βίβλο, και έτσι ο συγγραφέας αυτού του έργου προσεγγίζει το θέμα του από τις πιο λογικές και εύλογες πηγές. Σε μια εποχή αμφισβήτησης και αναζήτησης, η επιστροφή και η αναζήτηση του λόγου του θεού φαίνεται όχι μόνο λογική, αλλά τελικά και πιο ικανοποιητική.

Karen W. Martin

Somerset, N. J.

Εισαγωγή

Οι περισσότεροι από εμάς διατηρούμε ορισμένες πεποιθήσεις τις οποίες αποδεχόμαστε ασύλληπτα ως αληθινές χωρίς να τις ελέγχουμε σε σχέση με την αλήθεια του λόγου του θεού. Όταν βρούμε τους εαυτούς μας να ενεργούμε με αυτόν τον μηχανιστικό τρόπο, πρέπει να επιβραδύνουμε, να κάνουμε απογραφή των νοητικών μας προτύπων και να δούμε αν οι πεποιθήσεις μας συμφωνούν με τον λόγο. Εμείς ως χριστιανοί καλούμαστε από τον θεό να μελετήσουμε τον λόγο του θεού για να δείξουμε ότι είμαστε εγκεκριμένοι στον θεό ως εργάτες που δεν χρειάζεται να ντρέπονται για την εργασία μας, διαιρώντας σωστά τον λόγο της αλήθειας. Για να μπορέσουμε να δώσουμε μαρτυρία για την πίστη του στον Ιησού Χριστό που είναι μέσα μας, αποδεχόμαστε την εξουσία του λόγου ως βάση των πεποιθήσεων και των πράξεών μας.

Όσοι πιστεύουν και κατανοούν τη βίβλο, τον λόγο του θεού, την αγία γραφή, γνωρίζουν ότι οι γραφές διδάσκουν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι είναι αδύνατο να υπάρξουν με οποιονδήποτε τρόπο μέχρι ή πριν από την επιστροφή του Χριστού, πρόσωπα που κάποτε έζησαν και πέθαναν. Επομένως, μόνο εάν ένα άτομο αρνηθεί την ανάσταση του Χριστού και την επικείμενη επιστροφή του μπορεί αυτό το άτομο να πιστέψει ότι οι νεκροί είναι τώρα ζωντανοί με κάποιον τρόπο. Όπως διδάσκει η βίβλος, οι νεκροί δεν θα ξαναζήσουν μέχρι να αναστηθούν κάποια στιγμή στο μέλλον, οπότε είναι αξιωματικό ότι οι νεκροί δεν μπορούν να είναι ζωντανοί τώρα.

Αυτό το ερευνητικό βιβλίο είναι αφιερωμένο στην παρουσίαση της ακρίβειας του βιβλικού κειμένου σχετικά με εκείνες τις γραφές που λένε τον χρόνο και τη σημασία του θανάτου και της ανάστασης. Όχι οι γραφές, αλλά οι ερμηνείες και οι λανθασμένες μεταφράσεις από τον άνθρωπο, σε συνδυασμό με υπερφυσικές εμπειρίες αντίθετες με τον λόγο του θεού, είναι που έχουν θολώσει τη διαύγεια των βιβλικών δηλώσεων. Αναζητούμε την απλότητα και τη σαφήνεια για άλλη μια φορά επιστρέφοντας στην πηγή της αλήθειας και αφήνοντας τον λόγο του θεού να εκφραστεί σε εμάς καθώς τον απορροφούμε χωρίς να υπερασπιζόμαστε τις δικές μας προκατειλημμένες ιδέες. Στο τέλος, ο λόγος του θεού παραμένει. Έτσι, αν θέλουμε ειλικρινά απαντήσεις και πιστεύουμε στην εξουσία του θεού, πρέπει να επιστρέψουμε στην αποκάλυψη που δίνεται στον λόγο του.

Επιτρέψτε μου να κάνω μια εισαγωγή πριν προχωρήσω στη μελέτη που ακολουθεί. Πρέπει να προσέξουμε να σημειώσουμε ότι ο λόγος του θεού δεν λέει από μόνος του ότι οποιαδήποτε μετάφραση της βίβλου είναι χωρίς λάθη. Ο λόγος στο Β’ Τιμόθεο 3:16 διακηρύσσει ότι η αρχική αποκάλυψη ήταν θεόπνευστη και χωρίς λάθη, αλλά στο μεταξύ έχουν συμβεί λάθη στη μετάφραση. Πολλά λάθη έχουν εισχωρήσει στις μεταφράσεις του λόγου από την πρώτη του συγγραφή. Γίνεται λοιπόν το ερώτημα: πώς ξέρει κανείς πότε διαβάζει τον αληθινό λόγο ή τον λάθος, και όταν είναι λάθος πώς μπορεί να το διορθώσει;

Πρώτα απ’ όλα, όταν ένα απόσπασμα του λόγου του θεού δεν είναι ξεκάθαρο ή είναι αντιφατικό με άλλες γραφές, ένας σπουδαστής του λόγου θα πρέπει να κοιτάξει σε παλαιότερα, σε πιο σχεδόν πρωτότυπα κείμενα (όπως Estrangelo Aramaic, Εβραϊκά ή Ελληνικά) για να δει αν η μετάφραση είναι τόσο σαφής στα αγγλικά όσο και στα προηγούμενα κείμενα. Δείτε τις μεταφράσεις παλαιότερων κειμένων για να δείτε αν είναι πιο σαφείς.

Δεύτερον, διαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το πλαίσιο μιας γραφής (τα λεγόμενα συμφραζόμενα και τα σχετικά με το θέμα). Στο κείμενο αυτού του έργου, έχω συχνά παραθέσει μεγάλες περικοπές της γραφής, φροντίστε να διαβάσετε με προσοχή και υπομονή το πλήρες πλαίσιο, καθώς το περιβάλλον πεδίο εφαρμογής του στίχου είναι απαραίτητο για την κατανόηση. Οι στίχοι δεν μπορούν να εξαχθούν από τα συμφραζόμενά τους και να εξακολουθούν να προβάλλουν την επιδιωκόμενη αλήθεια.

Στην τρίτη θέση στη μελέτη ασαφών ή φαινομενικά αντιφατικών γραφών, αναζητήστε άλλα σημεία στην γραφή για το συγκεκριμένο θέμα. Όταν οι άλλες γραφές είναι ξεκάθαρες και συμφωνούν μεταξύ τους, γνωρίζουμε ότι τα πολλά συγκρίσιμα εδάφια πρέπει να είναι σωστά και ότι το ασαφές, αντιφατικό απόσπασμα είχε λάθη μέσα στο πέρασμα των αιώνων. Πρέπει να τηρήσουμε την αλήθεια των πολλών ξεκάθαρων αποσπασμάτων και να αναζητήσουμε τα μεταφραστικά λάθη στους φαινομενικά αντιφατικούς στίχους ή εδάφια.

Τέλος, και ίσως θα έπρεπε να το είχα σημειώσει αυτό ως το πρώτο κλειδί, θα πρέπει να κοιτάξουμε στο μυαλό μας για να δούμε αν διαβάζουμε ακριβώς αυτό που δηλώνεται ή, ίσως, να δούμε αν διαβάζουμε μέσα στις λέξεις ή ανάμεσα στις γραμμές. Αυτή είναι μια σημαντική πηγή για την έλλειψη κατανόησης της ακρίβειας του λόγου του θεού. Μόνο όταν ο νους μας κατανοεί τον λόγο όπως είναι γραμμένος, με σωστή μετάφραση, βλέποντας το εδάφιο στα συμφραζόμενά του και έχοντας όλα τα εδάφια σε ένα δεδομένο θέμα να συμφωνούν, έχουμε αυτό που αναφέρω συνεχώς ως λόγο του θεού. Καμία έκδοση ή μετάφραση δεν προσεγγίζει την τελειότητα στην αναπαράσταση του θεόπνευστου, αρχικού λόγου του θεού, και επομένως εμείς ως σπουδαστές πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επιμελείς στην αναζήτηση της αλήθειας, της αληθείας χωρίς σφάλματα, του αρχικού, θεόπνευστου λόγου.

Σε αυτό το κείμενο του “Are the Dead Alive Now”, ξεκινώ δίνοντας τις πολλές ταυτόχρονες γραφές που λένε ότι όλοι όσοι πεθαίνουν πριν από την επιστροφή του Χριστού είναι νεκροί μέχρι τη δεύτερη παρουσία του, διαφορετικά δεν θα υπήρχε ανάγκη για την επιστροφή του. Ο λόγος του θεού δείχνει ότι η επιστροφή του Χριστού (που λέγεται στα ελληνικά ως “παρουσία”) έχει δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι ο ερχομός του για την εκκλησία του, το σώμα του Χριστού. Αυτό ονομάζεται ἐπισυναγωγῆ. Τότε οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν άφθαρτοι και οι ζωντανοί πιστοί θα αλλαχθούν ώστε “τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν”. Το δεύτερο μέρος της παρουσίας είναι η έλευση του Χριστού με την εκκλησία του σώματος του στη γη: Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που ονομάζεται επίσης αποκάλυψις, γίνονται οι αναστάσεις όλων των πιστών (πέραν αυτών που ήδη αποτελούν το σώμα του Χριστού) και όλων των απίστων.

Αφού παρατηρώ τη βασική διδασκαλία του λόγου, στη συνέχεια εξετάζω αρκετές ασαφείς και φαινομενικά αντιφατικές γραφές για το θάνατο και την ανάσταση. Αυτές οι περικοπές περιλαμβάνουν τα ακόλουθα: (1) Η έκφραση του Παύλου στο Φιλιππησίους 1, λέγοντας: “ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος”, (2) Η έκφραση του Παύλου στο Β’ Κορινθίους 5 όπου λέει, “… μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν κύριο”, (3) το όραμα αυτού που είναι κοινώς γνωστό ως η μεταμόρφωση από το Κατά Ματθαίον 17, (4) η μετάθεση του Ενώχ για να μην δει τον θάνατο όπως καταγράφεται στο Εβραίους 11, (5) η παραβολή του Λαζάρου στους κόλπους του Αβραάμ από το Κατά Λουκά 16, (6) η αφήγηση του Ιησού και του ενός κακούργου την ημέρα της σταύρωσης όταν ο Ιησούς είπε, όπως καταγράφεται στο Κατά Λουκά 23, “Ἀμήν λέγω σοι σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ”, (7) το παράδειγμα στο Κατά Ματθαίον 22 για τη γυναίκα που είχε επτά συζύγους, (8) η αφήγηση στο Α’ Σαμουήλ 28 της προφήτισσας του Εν-ωρ. Αφού εξεταστούν αυτές οι γραφές, περιλαμβάνεται ένα παράρτημα για περαιτέρω μελέτη σχετικά με την περίπλοκα ακριβή χρήση άλλων όρων και θεμάτων που σχετίζονται με το “Είναι οι νεκροί ζωντανοί τώρα;”. Το παράρτημα περιλαμβάνει μια μελέτη ολόκληρου του ανθρώπου, σώμα, ψυχή και πνεύμα. Μια μελέτη λέξεων της διαφοράς μεταξύ του “να θύσει” και του “να απολέσει”. Διάφορες μεταφράσεις λέξεων που αφορούν τάφους και ταφή και μια αναλυτική λίστα με συγκεκριμένες λέξεις για το θάνατο, την καταστροφή και την κόλαση με τις έννοιες τους και διάφορες αγγλικές μεταφράσεις.

Μετά από μια τέτοια έρευνα και μελέτη, η βιβλική αποκάλυψη για το θέμα “Είναι οι νεκροί ζωντανοί τώρα;” θα αναδειχθεί στη σαφήνεια και τη συνέπεια του.

Περιεχόμενα

ΜΕΡΟΣ Ι. Η θέση