Ειδικός για το λιπώδες ήπαρ: Το τοξικό συστατικό που γεμίζει σιωπηλά το συκώτι σου με λίπος – Dr. David Unwin

YouTube Video

Αναδημοσίευση με μετάφραση από: “Fatty Liver Expert: The Toxic Ingredient Silently Filling Your Liver With Fat – Dr David Unwin”,

https://www.youtube.com/watch?v=zc8Nh4TMB1s, 18 Μαΐου 2025, στο κανάλι “The Diary Of a CEO” https://www.youtube.com/@TheDiaryOfACEO/videos

Ο ειδικός στην ινσουλίνη Dr. David Unwin έχει θέσει 157 ασθενείς σε ύφεση του διαβήτη τύπου 2 χωρίς φάρμακα χρησιμοποιώντας μόνο διατροφή. Αποκαλύπτει τα κρυμμένα κουταλάκια του γλυκού ζάχαρης στο καθημερινό μας φαγητό, την σχέση μεταξύ ζάχαρης και καρκίνου και γιατί ο μέσος άνθρωπος θα περάσει 23 χρόνια της ζωής του με κακή υγεία.

Ο Dr. David Unwin είναι γιατρός του NHS^(*) με πάνω από 40 χρόνια πρακτικής στην γενική ιατρική, γνωστός για την τεχνογνωσία του στην αναστροφή του διαβήτη τύπου 2 μέσω διατροφικών αλλαγών. Ανακηρύχθηκε καινοτόμος του NHS το 2016 και είναι ο συν-συγγραφέας της πιο διαβασμένης μελέτης στο BMJ Open, σχετικά με την αναστροφή του διαβήτη τύπου 2 μέσω μιας διατροφής με λίγους υδατάνθρακες.

^(*) Η Εθνική Υπηρεσία Υγείας (National Health Service, NHS) είναι το δημόσια χρηματοδοτούμενο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρέχει ολοκληρωμένες ιατρικές υπηρεσίες δωρεάν κατά τη χρήση τους στους κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οποίες χρηματοδοτούνται κυρίως μέσω της γενικής φορολογίας. Το σύστημα χωρίζεται σε τέσσερις κλάδους: το NHS της Αγγλίας, το NHS της Σκωτίας, το NHS της Ουαλίας και την Υπηρεσία Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας (Health and Social Care) της Βόρειας Ιρλανδίας.

Εξηγεί:

◼ Το τεστ “κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη” που αποκαλύπτει την κρυμμένη γλυκόζη στο φαγητό μας

◼ Γιατί το συκώτι μας γεμίζει σιωπηλά με λίπος για χρόνια πριν εμφανιστεί οτιδήποτε

◼ Γιατί δεν μπορείς να σταματήσεις να τρως ορισμένα τρόφιμα και τι είναι πραγματικά ο εθισμός στα τρόφιμα

◼ Πώς η ζάχαρη τροφοδοτεί τα καρκινικά κύτταρα πιο γρήγορα και ποια είναι η διατροφή που τα επιβραδύνει

◼ Πώς το Ozempic καταπραΰνει την επιθυμία για φαγητό και γιατί είναι μόνο ένα μέρος της απάντησης

Θεματικά τμήματα (κεφάλαια) του βίντεο:

• 00:00:00 Εισαγωγή
• 00:02:00 Γιατί η μελλοντική μας υγεία εξαρτάται από αυτήν την ερώτηση
• 00:02:24 Τι χρειάζεται πραγματικά για να δημιουργήσεις το μέλλον που θέλεις
• 00:06:30 Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα μέσα στο σώμα μας με τον διαβήτη
• 00:14:16 Η κρυμμένη αλήθεια για το τι πραγματικά υπάρχει στο φαγητό μας
• 00:15:36 Η στιγμή που άλλαξε εντελώς το πώς έβλεπε την ιατρική
• 00:16:49 Ο πραγματικός λόγος που οι γιατροί παρακινούνται με τον λάθος τρόπο
• 00:21:40 Πώς το φαγητό γίνεται φάρμακο – ή σε κάνει πιο άρρωστο
• 00:28:39 Τι συμβαίνει όταν μεταμορφώνεις πραγματικά την υγεία σου
• 00:29:44 Οι καθημερινές συνήθειες που καταστρέφουν ήσυχα την υγεία σου
• 00:32:45 Γιατί η ιδέα των περισσότερων ανθρώπων για το “υγιεινό” είναι εντελώς λανθασμένη
• 00:35:00 Είναι τα αποξηραμένα φρούτα υγιεινά – ή μια μεταμφιεσμένη παγίδα ζάχαρης;
• 00:38:06 Αυτά τα “υγιεινά” τρόφιμα έχουν περισσότερη ζάχαρη από ότι νομίζεις
• 00:45:05 Ο χυμός πορτοκαλιού είναι πραγματικά καλός για εσένα;
• 00:46:36 Η αλήθεια για τη λευκή, την γάλακτος και τη μαύρη σοκολάτα
• 00:49:08 Γιατί τα smoothies δεν είναι τόσο υγιεινά όσο νομίζεις
• 00:51:51 Πώς να καταλάβεις εάν το φαγητό σου είναι πραγματικά υγιεινό
• 00:55:04 Πώς το σώμα μας μετατρέπει κρυφά τους υδατάνθρακες σε ζάχαρη
• 00:56:58 Το ψωμί καταστρέφει την υγεία μας;
• 00:59:02 Διαφημίσεις
• 01:01:06 Τι δεν μας λένε οι διατροφικές ετικέτες
• 01:05:29 Κέτο δίαιτα: Λύση ή κρυφός κίνδυνος;
• 01:10:06 Πώς να θέσεις στόχους υγείας που λειτουργούν πραγματικά
• 01:20:16 Πώς να βοηθήσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα να αλλάξουν πριν είναι πολύ αργά
• 01:30:43 Το σχέδιο 4 βημάτων για να κόψεις οριστικά τον εθισμό
• 01:34:12 Γιατί ο εθισμός οδηγεί στην εξαπάτηση
• 01:35:08 Δώρο βιβλίο
• 01:36:49 Διαφημίσεις
• 01:39:03 Η σύνδεση μεταξύ διατροφής και καρκίνου – Τι σημαίνει αυτό
• 01:44:31 Γιατί το εύρος της υγείας μας μειώνεται αθόρυβα
• 01:47:42 Το απλό string test που αποκαλύπτει τη μεταβολική σου υγεία
• 01:49:46 Τα συμπληρώματα βοηθούν – ή κάνουν κακό;
• 01:52:26 Η ιστορία του μαγνησίου που θα αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεσαι
• 02:02:18 Η τελευταία ερώτηση του επισκέπτη
• 02:09:18 Μια ιστορία, στο τέλος, που δεν θα ξεχάσεις

Ακολουθήστε τον David, εδώ:

X – https://link.thediaryofaceo.com/5ZMguOY

Ανεξάρτητη έρευνα: https://shorturl.at/4QEnY

Μεταγραφή (το κείμενο του βίντεο μεταφρασμένο στα Ελληνικά):

[Εισαγωγή – Στιγμιότυπα]

Dr. David Unwin (εφ’ εξής DU): Η περιφέρεια της μέση μας πρέπει να είναι μικρότερη από το μισό ύψος μας. Έτσι, το ήμισυ αυτού του σπάγκου θα πρέπει να μπορεί να τυλιχθεί γύρω από το πιο φαρδύ σημείο της κοιλιά σου. Και αυτό είναι ένα πραγματικά απλό τεστ για όλους που μπορούν Να κάνουν στο σπίτι.

Steven Barret (εφ’ εξής SB): Εννοώ, δεν είναι…

DU: Ναι, [γέλιο] μόλις το έκανες. Πέρασες. Αλλά το λίπος στην κοιλιά μας είναι πιο ανησυχητικό από το λίπος στα πόδια ή στα χέρια μας. Και δυστυχώς, έχουμε άρχισε να εξομαλύνει τα πράγματα με το να την αποκαλούμε, την μπάκα του μπαμπά, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι δεν είναι έτσι όπως θα έπρεπε να είμαστε… Και ίσως το ένα τρίτο από όλους τους ανθρώπους στον κόσμο με διαβήτη τύπου 2 δεν γνωρίζουν καν ότι τον έχουν. Αλλά κάθε χρόνο που περνάς με έναν κακώς ελεγχόμενο διαβήτη τύπου 2, χάνεις 100 ημέρες ζωής… Και είναι επειδή οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν την αλήθεια που ξεγελιούνται με τη συσκευασία και τη διαφήμιση.

SB: Λοιπόν, ας μιλήσουμε για τις τροφές που έχουμε πάνω σε αυτό το τραπέζι, γιατί αυτό είναι το πόση, θα πίστευα ότι υπήρχε, ζάχαρη σε όλα αυτά τα πράγματα εδώ. Δημητριακά, μια πατάτα, λευκό ρύζι, μια μπανάνα και μια μπάρα σοκολάτας.

DU: Λοιπόν, τώρα θα σου δώσω τα σωστά νούμερα. Τα κορν φλέικς περιέχουν 1,2,3,4,5,6,7,8 (κύβους ζάχαρης). Αυτή η μπάρα σοκολάτας περιέχει 7 και 1/2. Η μπανάνα περιέχει έξι. Και μετά η πατάτα είναι στην πραγματικότητα…

SB: Ω, θεέ μου!

DU: Και μετά περιέχονται 150 γραμμάρια στο βρασμένο ρύζι.

SB: Ω, νόμιζα ότι το ρύζι ήταν υγιεινό.

DU: Αλλά ο καθένας από εμάς έχει πολλά διαφορετικά μέλλοντα υγείας. Και αυτό που με ενδιαφέρει είναι το πώς μπορώ να σε κάνω να επιλέξεις έναν τρόπο ζωής που θα σου δώσει το μέλλον που θέλεις. Γιατί η δουλειά μου είναι η αλλαγή συμπεριφοράς.

SB: Μπορείς να μας πεις.

DU: Εντάξει; Φύγαμε λοιπόν.

[Τέλος Εισαγωγής]

[διαφήμιση από το 00:01:24 έως το 00:02:19]

SB: Dr. David Unwin, ονομαστήκατε το 2018 μεταξύ των κορυφαίων 10 γιατρών με τη μεγαλύτερη επιρροή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχεις μια απίστευτη λίστα με επιτεύγματα και απολαμβάνεις την υψηλότερη εκτίμηση, ίσως από όλους τους γιατρούς, με τους οποίους είχα την ευκαιρία να μιλήσω, και από πολλούς ανθρώπους με τους οποίους μίλησα. Μιλούσαμε πριν αρχίσουμε να ηχογραφούμε για το τι έχεις στο μυαλό σου και τι σε ενοχλεί. Και έτσι τώρα μίλησε μας. Τι βρίσκεται μπροστά σου, ως στόχος, Dr. David;

DU: Λοιπόν, μπροστά μου, στο μυαλό μου, είναι η ιδέα ότι ο καθένας από εμάς έχει πολλά διαφορετικά μέλλοντα υγείας. Άρα και εσύ έχεις, έτσι στο μέλλον σου, δεν ξέρω αν μπορεί να υπάρχει καρκίνος. Θα μπορούσε να υπάρχει πολλαπλή σκλήρυνση ή μπορεί να υπάρχουν πολλά μέλλοντα. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το πώς μπορώ να σε κάνω να επιλέξεις έναν τρόπο ζωής που θα σου δώσει το μέλλον που θέλεις. Και νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο στον κόσμο τώρα να ξέρεις ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος ζωής επειδή έχουν δοθεί τόσες πολλές αντικρουόμενες συμβουλές. Και η ιδιαίτερη εστίαση για μένα όσον αφορά την επιλογή ενός μέλλοντος υγείας αφορούν τους νέους επειδή έχουν τον περισσότερο χρόνο για να κάνουν τη διαφορά. Και γίνεται όλο και πιο δύσκολο και πιο δύσκολο να κάνεις καλές επιλογές υγείας στον τρόπο ζωής σου. Είναι πραγματικά δύσκολο. Θα έλεγα ότι είναι μια πανδημία κακής μεταβολικής υγείας. Χθες στην κλινική, είδα δύο άτομα ηλικίας κάτω των 25 ετών που είχαν κακώς ελεγχόμενο διαβήτη και ένα από αυτά τα άτομα είχε πολύ μεγάλο βάρος και δεν μπορούσα να τον ζυγίσω. Και αυτή η κατάσταση είναι κάτι εντελώς καινούργιο. Έτσι, όταν ήμουν νέος γιατρός, τότε που μόλις ξεκινούσα την πρακτική μου, αυτό ήταν το 1986…

SB: Ουάου.

DU: Ναι, πριν από πολύ καιρό, στα βόρεια του Λίβερπουλ και συνεχίζω να είμαι εκεί τώρα. Η παχυσαρκία ήταν σπάνια και εμείς δεν είχαμε ούτε μία περίπτωση διαβήτη τύπου 2 σε κανέναν κάτω των 55 ετών. Ούτε μια περίπτωση. Ήταν αρκετά σπάνια κατάσταση. Και μάλιστα, ο διαβήτης τύπου 2 είχε διαφορετικό όνομα. Έπρεπε να αλλάξουμε το όνομα λόγω της επιδημίας. Παλαιότερα ονομαζόταν Maturity-Onset Diabetes (Διαβήτης που εκδηλώνεται στην ενηλικίωση). Αυτό σήμαινε ότι εμφανιζόταν σε ηλικιωμένους ανθρώπους, εντάξει; Τώρα το λέμε διαβήτης τύπου δύο γιατί πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους. Είναι πραγματικά πολύ σοβαρό γιατί οι άνθρωποι χάνουν το προσδόκιμο ζωής τους και είμαι μάρτυρας αυτού του πράγματος. Όλοι προχωράμε προς μια μεταβολική καταστροφή και οι άνθρωποι που επωμίζονται το μεγαλύτερο τίμημα, κατά τη γνώμη μου, είναι οι νέοι και είναι πραγματικά ένα σκάνδαλο και με κάνει να θυμώνω πραγματικά. Νομίζω ότι έχουμε αρχίσει να ομαλοποιούμε την λεγόμενη “dad bod” (την μπάκα του μπαμπά), ξέρεις, την μεγάλη κοιλιά και χωρίς να το καταλάβουμε ότι ίσως όλο αυτό δεν είναι όπως θα έπρεπε να είναι κάποιος. Οπότε αυτό είναι που έχω στο μυαλό και μπροστά μου ως στόχο. Οι νέοι άνθρωποι και το μέλλον τους και που δεν το γνωρίζουν καν.

SB: Λέτε νέοι άνθρωποι, εκεί.

DU: Ναι.

SB: Επειδή έχουν τη μεγαλύτερη ευκαιρία να αλλάξουν την τροχιά του μέλλοντος της υγείας τους.

DU: Ναι.

SB: Αλλά για το κοινό που ακούει και μπορεί να είναι στα 50 τους τώρα. Ισχύει αυτή η συμβουλή και για αυτούς;

DU: Απολύτως. Έτσι, ξέρουμε από κυβερνητικά στοιχεία του Ηνωμένου Βασιλείου ότι για κάθε χρόνο που έχει κάποιος έναν κακώς ελεγχόμενο διαβήτη τύπου 2, χάνει 100 ημέρες ζωής. Αυτό είναι περίπου το ένα τρίτο από έναν ολόκληρο χρόνο, έτσι δεν είναι; Οπότε, σε όποια ηλικία κι αν είσαι, αν έχεις ανεπαρκώς ελεγχόμενο διαβήτη χάνεις από το προσδόκιμο ζωής σου και ίσως το ένα τρίτο όλων των ανθρώπων στον κόσμο με διαβήτη τύπου 2 δεν ξέρουν καν ότι τον έχουν γιατί δεν έχουν κάνει εξετάσεις, οπότε δεν το γνωρίζουν. Τι νομίζεις ότι σκοτώνει τα άτομα που έχουν διαβήτη τύπου 2;

SB: Χμ, είναι κάποιο καρδιαγγειακό πρόβλημα;

DU: Ναι, μπράβο, σωστά! Βλέπεις, αν και δεν έχεις πάει στην ιατρική σχολή το βρήκες… Οι περισσότεροι γιατροί έτσι λένε, γιατί γνωρίζουμε ότι υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, με την πάροδο του χρόνου, βλάπτουν τις αρτηρίες σου. Έτσι είναι μια αθροιστική κατάσταση με την πάροδο του χρόνου. Αλλά αυτό που ίσως δεν γνωρίζεις είναι ότι στην πραγματικότητα έχουμε και μια αυξανόμενη αιτία θνησιμότητας για τα άτομα με διαβήτη και είναι ο καρκίνος.

SB: Ω, αλήθεια;

DU: Ναι. Έτσι, οκτώ μορφές καρκίνου συνδέονται στενά με διαβήτη.

SB: Θα ήθελα απλώς να ορίσουμε αυτόν τον όρο “διαβήτης”, γιατί νομίζω ότι πέρασα μεγάλο μέρος της ζωής μου υποθέτοντας ότι ο διαβήτης ήταν μια ασθένεια με την οποία γεννιούνται μερικοί άνθρωποι και επειδή δεν την είχα, σκέφτηκα ότι δεν χρειάζεται να ανησυχώ για αυτό.

DU: Αυτό (που λες) είναι πραγματικά σημαντικό. Ναι. Πρώτα λοιπόν από όλα, υπάρχει διαβήτης τύπου 1 και τύπου 2. Αλλά πριν ξεκινήσω να εξηγώ για τον διαβήτη, πρέπει να εξηγήσω πρώτα για την ινσουλίνη. Αυτό είναι απολύτως το κλειδί για ολόκληρη την συζήτηση μας. Λοιπόν, έχω ήδη πει ότι τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα βλάπτουν τις αρτηρίες μας. Και στην πραγματικότητα, υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι ένα πολύ υψηλό επίπεδο σακχάρου στο αίμα καταστρέφει την αντικολλητική επένδυση των αρτηριών μας μέσα σε έξι ώρες.

SB: Ουάου.

DU: Είναι πραγματικά πολύ γρήγορο. Ονομάζεται γλυκοκάλυκας^(*), η αντικολλητική επένδυση. Και η ζημιά συμβαίνει πολύ γρήγορα. Λοιπόν…

^(*) Ο γλυκοκάλυκας (glycocalyx) είναι ένα ζαχαρώδες, ζελατινώδες εξωτερικό περίβλημα που βρίσκεται στην επιφάνεια σχεδόν όλων των κυττάρων και αποτελείται από γλυκοπρωτεΐνες, πρωτεογλυκάνες και γλυκολιπίδια. Συχνά αποκαλούμενο ως “sweet husk” (γλυκό περίβλημα), λειτουργεί ως προστατευτικό φράγμα, ως στοιχείο αναγνώρισης των κυττάρων και ως κόμβος επικοινωνίας.

SB: Θα σου κάνω μια πραγματικά ηλίθια ερώτηση.

DU: Εντάξει

SB: Όταν λες υψηλό σάκχαρο, έχω υψηλό σάκχαρο όταν τρώω πολλή ζάχαρη;

DU: Εντάξει. Οπότε, πρώτα απ’ όλα, μιλάμε στην πραγματικότητα για τη γλυκόζη.

SB: Ναι.

DU: Και ζάχαρη μπορεί να σημαίνει επιτραπέζια ζάχαρη ή μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα, αλλά στην πραγματικότητα μιλάμε για τη γλυκόζη στο αίμα ή του αίματος.

SB: Η οποία προέρχεται από πολλά τρόφιμα…

DU: Η οποία προέρχεται από πολλά τρόφιμα.

SB: Υδατάνθρακες, βαριές τροφές, κά.

DU: Ναι. Ναι, σωστά. Από εκεί προέρχεται. Λοιπόν, αυτό είναι σωστό. Αλλά έχεις την ορμόνη ινσουλίνη για να σε προστατεύσει από κακές διατροφικές επιλογές. Το ερώτημα λοιπόν είναι τι κάνει η ινσουλίνη, τι κάνει με τη ζάχαρη που μόλις έφαγες; Και εδώ είναι η απάντηση. Η ινσουλίνη, η ορμόνη ινσουλίνη που παράγεται από τον αδένα του παγκρέατος, σπρώχνει τη ζάχαρη και την σπρώχνει προς τα έξω, έξω από την κυκλοφορία του αίματος και μέσα στα κύτταρα όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ενέργεια για να λειτουργήσεις. Τι γίνεται όμως αν προσλαμβάνεις περισσότερους υδατάνθρακες (ή τροφές που περιέχουν κάποια μορφή ζάχαρης) από ότι χρειάζεσαι για να λειτουργήσεις; Λοιπόν, τότε αυτή η ζάχαρη μετατρέπεται σε λίπος μέσα στα κύτταρα γιατί είναι πιο ασφαλές για εσένα να μετατραπεί αυτή η ζάχαρη σε λίπος παρά να βλάψει τις αρτηρίες σου. Λοιπόν, είμαι κάποιος με διαβήτη τύπου δύο. Λοιπόν, μπορούμε να μιλήσουμε για μένα. Έτσι, είχα μια πολύ κακή συνήθεια με τα μπισκότα. Ήμουν ανώτερος συνεργάτης σε ιατρείο και αυτό ήταν κάτι το αγχωτικό και είχα ασθενείς που μου έφερναν συνέχεια μπισκότα ως δώρο γιατί γνωρίζεις ότι θέλουν ο γιατρός τους να είναι χαρούμενος. Στο συρτάρι λοιπόν, το πάνω συρτάρι του γραφείου μου ήταν γεμάτο με πακέτα, με πακέτα μπισκότων. Λοιπόν, έτσι έπαιρνα περισσότερη ζάχαρη (από τα μπισκότα) από ότι χρειαζόμουν και σταδιακά η μέση μου μεγάλωνε. Και αυτό που συνέβαινε ήταν καθώς εγώ κατανάλωνα περισσότερη ζάχαρη από αυτή που χρειαζόμουν για να λειτουργήσω, η ινσουλίνη μου δούλευε πυρετωδώς για να με απαλλάξει από όλη αυτή τη ζάχαρη και μου έδωσε δύο πράγματα. Ένα, μια κοιλιά. Λοιπόν, ξέρεις, σκέφτηκα ότι είναι απλά λόγω του ότι είχα φτάσει σε μια μέση ηλικία και το άλλο ήταν, και δεν το γνώριζα, ήταν ότι και το συκώτι μου γέμιζε με λίπος και αυτό είναι κάτι που είναι μια πάρα πολύ κοινή κατάσταση πλέον. Άρα έχουμε το ένα τρίτο όλων των ατόμων στον ανεπτυγμένο κόσμο να έχει λιπώδες συκώτι. Τώρα εδώ έχουμε αυτά τα υπέροχα πράγματα (ο SB δίνει στον DU δυο κάρτες/φωτογραφίες). Ας μιλήσουμε για αυτά. (Δείχνει την μια από τις κάρτες) Για το λιπώδες συκώτι. Εδώ έχουμε ένα συκώτι, αυτό είναι το υγιές συκώτι. Και βλέπεις το χρώμα του. Δες τώρα και αυτό εδώ δίπλα. Είναι κίτρινο. Είναι λάθος χρώμα. Και είναι λόγω του λίπους. Έτσι, σε τούτη την περίπτωση, όπως συνέβη και σε μένα εδώ και χρόνια, το συκώτι μου άρχισε να γεμίζει λίπος.

SB: Γιατί ουσιαστικά ήταν καταπονημένο και εκεί αποθηκεύονταν (όλη η περίσσια) γλυκόζη.

DU: Ναι. Άρα κατανάλωνα πάρα πολύ γλυκόζη, η ινσουλίνη έκανε καλά τη δουλειά της, αφαιρώντας την από την κυκλοφορία του αίματος μου και την ανάγκαζε να πάει μέσα σε κύτταρα στην κοιλιά μου αλλά δυστυχώς και στο συκώτι μου.

SB: Εντάξει.

DU: Και έτσι υπάρχει μια προοδευτική εναπόθεση λίπους στο συκώτι. Έτσι, αν κοιτάξουμε πραγματικά κάποιο σωστό συκώτι. (Παίρνει και δείχνει την άλλη κάρτα). Εδώ τώρα ετοιμάσου για την δύσκολη πραγματικότητα, γιατί αυτό είναι κάποιου, το πραγματικό συκώτι κάποιου. Οπότε αυτό είναι το φυσιολογικό συκώτι (δείχνει στην αριστερή πλευρά της κάρτας το υγιές συκώτι). Αλλά κοίτα αυτό (δείχνει το άλλο συκώτι στην δεξιά πλευρά, το κίτρινο μη υγιές συκώτι). Είναι μεγαλύτερο.

SB: Αυτό είναι ένα πραγματικό ανθρώπινο συκώτι;

DU: Ναι, αυτά είναι (και τα δύο) ανθρώπινα συκώτια. Και έτσι πρέπει να είναι (δείχνει στα αριστερά). Αλλά αυτό, κοίτα αυτό (δείχνει στα δεξιά) το συκώτι. Είναι μεγαλύτερο. Και είναι μεγαλύτερο γιατί έχει τόσο πολύ λίπος. Τώρα, το σημαντικό στοιχείο στην ιστορία μας είναι ότι, το λιπώδες συκώτι παρεμβαίνει στην καλή λειτουργία της ινσουλίνης. Έτσι, αναπτύσσεις μια κατάσταση που ονομάζεται αντίσταση στην ινσουλίνη^(*), που σημαίνει ότι η ινσουλίνη σου δεν είναι πλέον τόσο ισχυρή όσο ήταν. Έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο δύσκολο για εσένα να αντιμετωπίζεις τους υδατάνθρακες και τη ζάχαρη, επειδή η ινσουλίνη σου δεν λειτουργεί το ίδιο καλά. Και ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσεις αυτό είναι το επόμενο σημαντικό στοιχείο στην ιστορία μας. Πρέπει να αρχίσεις να παράγεις περισσότερη ινσουλίνη. Βλέπεις; Γιατί πλέον δεν λειτουργεί τόσο καλά όπως πριν. Έτσι, το πάγκρεας σου πρέπει να αυξήσει την προσφορά ινσουλίνης. Χρειάζεσαι πλέον ακόμα περισσότερη ινσουλίνη. Τώρα λοιπόν εσύ καταλήγεις να έχεις δύο πράγματα. Έχεις αντίσταση στην ινσουλίνη, η ινσουλίνη σου δεν λειτουργεί, αλλά ταυτόχρονα, προσπαθείς να παράγεις περισσότερη ινσουλίνη από το πάγκρεας. Αυτό το κομμάτι ονομάζεται “the long silent scream from the liver”^(**) (η μεγάλη σιωπηρή κραυγή από το συκώτι). Αυτό είναι έργο του Professor Roy Taylor, ενός φίλου μου στο Newcastle University, και μου είπε ότι έχω ένα λιπώδες συκώτι για περίπου 10 χρόνια. Δεν το γνώριζα καν. Δεν γνωρίζεις ότι το συκώτι σου έχει γίνει έτσι, λιπώδες και κίτρινο. Αλλά δυστυχώς, εδώ έχουμε και άλλο ένα σημαντικό στοιχείο στην ιστορία μας. Το λίπος εναποτίθεται και στον αδένα του παγκρέατος, τον ίδιο τον αδένα που έχουμε την ζωή μας να εξαρτάται από αυτόν για την παραγωγή ινσουλίνης. Και έτσι η ικανότητα μας να παράγουμε αρκετή ινσουλίνη καταρρέει. Και σε αυτό το σημείο, δεν μπορείς πλέον να ρυθμίσεις τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αλλά μαζί με αυτό έχεις πρόβλημα. Έχεις αυτό (δείχνει το λιπώδες συκώτι στην κάρτα). Αλλά ούτε καν το ξέρεις. Με ρώτησες για το τι έχω στο μυαλό μου; Γιατί λοιπόν περιμένουμε να έχουμε πραγματικά όλα τα προβλήματα του διαβήτη τύπου 2; Έτσι, από το 2013, έχω εκατοντάδες ασθενείς και παρακολουθώ τα αρχικά στάδια και το τι γίνεται μετά. Τι τους συμβαίνει λοιπόν; Είναι πραγματικά σημαντικό. Και τώρα έχω ένα τεράστιο σύνολο δεδομένων που μπορώ να ερευνήσω και να απαντήσω σε ερωτήσεις. Έτσι η νούμερο ένα ερώτηση, ας σκεφτούμε την κατάσταση που ονομάζεται προδιαβήτης. Αυτή, λοιπόν, η κατάσταση είναι μια μεγάλη σιωπηλή κατάσταση. Λοιπόν, μπορώ να σου πω ότι τα άτομα με προδιαβήτη στο ιατρείο μου στο βόρειο Λίβερπουλ, το 93% από αυτά θα έχει ένα απολύτως φυσιολογικό επίπεδο σακχάρου στο αίμα αν τρώνε λίγους υδατάνθρακες, 93% θα έχουν αποτέλεσμα και αυτό θα διαρκέσει για χρόνια γιατί το έχω ελέγξει. Εντάξει, τι λες να περιμένουμε για 10 χρόνια και μέχρι να έχεις Steven, διαβήτη τύπου 2 και μετά να πας σε διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρακες, σε εκείνο το σημείο αν καταφέρω να σε διαγνώσω έγκαιρα, υπάρχει 73% πιθανότητα να έχεις φυσιολογικό σάκχαρο στο αίμα. Ας περιμένουμε μερικά ακόμα χρόνια γιατί δεν θέλεις να εγκαταλείψεις το ψωμί και δεν θέλεις να εγκαταλείψεις να τρως τα πατατάκια και την πίτσα, εντάξει θα περιμένω, αλλά ξέρεις αν περιμένουμε πέντε χρόνια, θα έχεις μόνο 50% πιθανότητα. Έτσι βλέπεις ότι πάει 93%, 73%, 50%. Οπότε οι πιθανότητες να μην χρειάζεσαι φάρμακα και να είμαι σε θέση να κάνω καλή δουλειά σε σένα μειώνονται. Οπότε πραγματικά είναι ένα σημείο στο χρόνο. Και τόσα πολλά από αυτά δεν τα ξέρεις καν. Δεν ξέρεις καν ότι συμβαίνουν.

^(*) Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι μια κατάσταση κατά την οποία τα κύτταρα του σώματος δεν ανταποκρίνονται σωστά στην ορμόνη ινσουλίνη, με βασικά αίτια το περιττό βάρος, την έλλειψη άσκησης και την κακή διατροφή. Μπορεί να οδηγήσει σε προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2, ενώ συχνά δεν εμφανίζει ξεκάθαρα συμπτώματα στην αρχή.

^(**) “Η μακρά σιωπηλή κραυγή του ήπατος” είναι ένας όρος που χρησιμοποιεί ο Professor Roy Taylor για να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο ένα λιπώδες ήπαρ συσσωρεύει σιωπηλά βλάβες και αντίσταση στην ινσουλίνη για μια δεκαετία ή και περισσότερο πριν από τη διάγνωση του διαβήτη τύπου 2. Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου: Συσσώρευση λίπους: Οι επιπλέον θερμίδες μετατρέπονται σε λίπος μέσα στα ηπατικά κύτταρα χωρίς να προκαλούν πόνο. Αντίσταση στην ινσουλίνη: Το ήπαρ παύει να ανταποκρίνεται καλά στην ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να εκκρίνει περισσότερη γλυκόζη στο αίμα. Εξάπλωση της βλάβης: Το λίπος τελικά ξεχειλίζει στο πάγκρεας, βλάπτοντας τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη και οδηγώντας σε υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Γιατί είναι επικίνδυνο; Απουσία πόνου στα αρχικά στάδια: Το ήπαρ δεν διαθέτει υποδοχείς πόνου στην εξωτερική του επιφάνεια, οπότε η νόσος στα αρχικά της στάδια δεν παρουσιάζει εμφανή σωματικό πόνο. Κρυφή εξέλιξη: Μπορεί να εξελιχθεί αθόρυβα σε σοβαρή ουλώδη αλλοίωση ή διαβήτη τύπου 2 πριν ο ασθενής παρατηρήσει οποιαδήποτε συμπτώματα.

SB: Ένα από τα πράγματα που με σοκάρει είναι το πόσο λίγα γνωρίζουμε για το τι υπάρχει στο φαγητό μας.

DU: Ναι.

SB: Ξέρεις, γιατί νομίζω ότι όλοι γνωρίζουμε ότι πράγματα όπως τα μπισκότα, είναι μια τροφή που έχει υψηλό γλυκαιμικό δείκτη^(*).

^(*) Ο γλυκαιμικός δείκτης (ΓΔ) μετράει πόσο γρήγορα και έντονα μια τροφή με υδατάνθρακες ανεβάζει το σάκχαρο στο αίμα, χρησιμοποιώντας μια κλίμακα από 0 έως 100 σε σύγκριση με τη καθαρή γλυκόζη.

DU: Μπράβο.

SB: Αυτός είναι ένας όρος που έχω μάθει από αυτό το podcast για το τι σημαίνει.

DU: Ορισμένοι υδατάνθρακες είναι πιο ζαχαρούχοι από άλλους. Και αυτός είναι ο γλυκαιμικός δείκτης. Αυτό που κάνει είναι να συγκρίνει διαφορετικούς υδατάνθρακες με την καθαρή γλυκόζη. Βλέπεις λοιπόν ότι η καθαρή γλυκόζη είναι 100 και μετά άλλα σάκχαρα πέφτουν πιο κάτω. Αλλά υπάρχει κάτι καλύτερο από τον γλυκαιμικό δείκτη και αυτό ονομάζεται γλυκαιμικό φορτίο^(*). Το γλυκαιμικό φορτίο παίρνει μερίδες φαγητού και προβλέπει πώς αυτή η μερίδα φαγητού θα επηρεάσει πραγματικά το σάκχαρο μας.

^(*) Το γλυκαιμικό φορτίο (ΓΦ) αξιολογεί πόσο ανεβάζει το σάκχαρο μια τροφή, συνδυάζοντας την ποιότητα (γλυκαιμικός δείκτης) με την ποσότητα των υδατανθράκων ανά μερίδα. Τιμές 0-10 θεωρούνται χαμηλές, 11-19 μέτριες και ≥ 20 υψηλές. Ενώ ο γλυκαιμικός δείκτης μετρά την ταχύτητα πέψης βασισμένος σε 50 γραμμάρια υδατανθράκων (κάτι που δεν τρώμε πάντα), το γλυκαιμικό φορτίο υπολογίζει την πραγματική μερίδα του γεύματος μας.

SB: Και έχω δίκιο όταν σκέφτομαι ότι το γλυκαιμικό φορτίο επηρεάζει την ποσότητα των θρεπτικών συστατικών στα τρόφιμα όπως πρωτεΐνη, φυτικές ίνες;

DU: Ναι. Γιατί αν έτρωγες καρπούζι; Λοιπόν, είναι κυρίως νερό, έτσι δεν είναι; Επομένως, πρέπει να λάβεις υπόψη ότι αν καταναλώσεις πολύ καρπούζι αυτό ισούται με μια σοκολάτα. Οπότε, είναι η πυκνότητα, κοιτάμε την πυκνότητα της ζάχαρης σε αυτό. Άρα, γι’ αυτό το γλυκαιμικό φορτίο είναι καλύτερο.

SB: Υπήρχε κάποια στιγμή στη καριέρα σου όπου άρχισες να αμφισβητείς αυτά που σου είχαν πει;

DU: Ναι. Ξέρεις, ξεκινάς ως νέος γιατρός. Ήθελα να γίνω μέρος μιας μικρής κοινότητας και να μείνω εκεί και να κάνω τη διαφορά. Και μετά έρχεται το λυπηρό κομμάτι. Εγώ λοιπόν τα πρώτα 25 χρόνια προσπαθούσα να κάνω αυτό που αναφέρεται στις οδηγίες. Προσπαθούσα να γίνω καλός γιατρός. Αλλά αυτό που παρατήρησα ήταν… βασικά παρατήρησα δύο πράγματα. Νούμερο ένα, παρατήρησα αυτό που σου έχω ήδη πει, ότι η υγεία του ο πληθυσμού που φρόντιζα χειροτέρευε. Δεν γινόταν καλύτερη. Έτσι, αν είμαι ο γιατρός που είναι υπεύθυνος να εξασκεί τη φροντίδα αυτών των ανθρώπων και η υγεία επιδεινώνεται, δεν είμαι άραγε εγώ ο υπεύθυνος; Και πού είναι όλη αυτή η διαφορά που ήλπιζα να κάνω; Απλώς δεν υπήρχε. Την ίδια στιγμή, πάντα ένιωθα στην καρδιά μου ότι, η συνταγογράφηση πολλών φαρμάκων την αισθανόμουν ότι ήταν κάπως λάθος. Ένιωσα σαν μια μίνι αποτυχία γιατί πώς να είναι κάποιος καλά αν παίρνει έξι χάπια την ημέρα;

SB: Υπήρξε κάποιος συγκεκριμένος ασθενής που συνάντησες;

DU: Δύο. Δύο πράγματα συνέβησαν και τα δύο έχουν να κάνουν με πολύ ισχυρές γυναίκες. Η πρώτη ισχυρή γυναίκα ήταν μια κυρία γνωστή μου για πάνω από 10 χρόνια. Εκείνη και τον σύζυγο της, τους είχα φροντίσει και τους δύο. Αυτοί, και οι δύο, είχαν κακώς ελεγχόμενο διαβήτη και ήταν και οι δύο να είχαν μεγάλο βάρος εκείνη τη στιγμή. Μπορούσα να παρακολουθώ πόσο συμμορφώνονταν οι ασθενείς μου στην φαρμακευτική τους αγωγή. Και αν θέλω να είμαι ειλικρινής, εν μέρει έτσι πληρωνόμουν. Μέρος λοιπόν της πληρωμής μου αφορούσε το εάν οι ασθενείς έπαιρναν, σε αυτή την περίπτωση, μετφορμίνη^(*) το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο φάρμακο για τον διαβήτη τύπου 2.

^(*) Η μετφορμίνη είναι ένα βασικό φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη ρύθμιση του σακχάρου στον διαβήτη τύπου 2, τη μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη και τη θεραπεία των πολυκυστικών ωοθηκών. Λαμβάνεται από το στόμα και απαιτεί πάντα ιατρική συνταγή.

SB: Μέρος της πληρωμής σας;

DU: Ναι. Ναι.

SB: Πώς γίνεται αυτό;

DU: Λοιπόν, επειδή υποτίθεται ότι πρέπει να το εγκρίνει η κυβέρνηση το γεγονός ότι χορηγούμε φάρμακα που χρειάζονται για τον διαβήτη τύπου 2. Ώστε αν κάνεις κάτι τέτοιο, θεωρείται ως καλή πρακτική ότι ένα τέτοιο συγκεκριμένο ποσοστό των ασθενών σου θα λαμβάνουν μετφορμίνη.

SB: Τι;

DU: Ναι, είναι αλήθεια.

SB: Είναι λοιπόν δίκαιο να πούμε ότι είχες κάπως ένα κίνητρο να δώσεις στους ανθρώπους μετφορμίνη;

DU: Ναι, αυτό θα ήταν αλήθεια. Αλλά νομίζω ότι εμείς θα πρέπει επίσης να είμαστε δίκαιοι και να πούμε ότι το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων εκείνη την εποχή θα έλεγε ότι είναι καλή πρακτική η χορήγηση μετφορμίνης σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, και αντιθέτως θα ήταν κακή πρακτική να μην χρησιμοποιούμε μετφορμίνη, αλλά θα το αναπτύξουμε περαιτέρω αυτό. Έτσι το σκηνικό είναι ότι παρακολουθούμε τους ασθενείς που σταματούν να παίρνουν τη μετφορμίνη τους επειδή αυτό είναι, νούμερο ένα, κακή πρακτική και νούμερο δύο, μου κόστιζε πραγματικά. Έγραψα λοιπόν στο άτομο, “Αγαπητή Κυρία Τάδε, ανησυχώ μήπως και δεν παίρνετε τη μετφορμίνη σας. Κάντε ένα ραντεβού μαζί μου το συντομότερο δυνατόν”. Πολύ Βρετανός, πολύ ευγενικός. Τέλος πάντων, τίποτα δεν με προετοίμασε για αυτό που επρόκειτο να συμβεί εκείνο το πρωί. Και έχει αλλάξει ολόκληρη τη ζωή μου σε εκείνο το σημείο. Έτσι η κυρία, λοιπόν, ας την πούμε κυρία Τζόουνς. Δεν ήταν αυτό το όνομα της. Έρχεται μέσα και μου λέει, “Νομίζεις ότι θα με κατσαδιάσεις, έτσι δεν είναι, Dr. Unwin; Λοιπόν, έχω νέα για σένα. Εγώ θα σε κατσαδιάσω”. Τρόμαξα. Σκέφτηκα, τι συμβαίνει; Δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Ήταν ένα ευγενικό άτομο. Τέλος πάντων, συνέχισε να εξηγεί. Μου λέει, “Όταν κάνετε τις εξετάσεις αίματος μου, θα διαπιστώσετε ότι η γλυκόζη στο αίμα μου είναι εντελώς φυσιολογική παρά το γεγονός ότι δεν παίρνω μετφορμίνη”. Και μου λέει, “Αναρωτιέμαι αν έχεις πραγματικά τα προσόντα για γιατρός, γιατί τα τελευταία 10 χρόνια, δεν μου είπες ποτέ ότι το ψωμί έχει ζάχαρη ή τα δημητριακά πρωινού έχουν ζάχαρη. Έπρεπε να το μάθω διαδικτυακά ότι το ψωμί έχει ζάχαρη, ότι το ρύζι είναι ζάχαρη, ότι τα δημητριακά πρωινού έχουν ζάχαρη, και έτσι έκοψα αυτά τα τρόφιμα, και δεν χρειάζομαι πλέον την μετφορμίνη σου”. Και συνέχισε, κάνοντας το χειρότερο. Είπε, “Αυτό είναι στο μάθημα της βιολογίας στο Λύκειο. Έπρεπε να το είχες μάθει στα 16 σου”. Ήμουν τελείως φοβισμένος, γιατί ξέρεις τα παράπονα από ασθενείς σε μένα ως γιατρός, είναι κάτι πολύ κακό. Συνεχίζονται για χρόνια και χρόνια. Αλλά κυρίως τρόμαξα γιατί κάθε λέξη που έλεγε ήταν αληθινή. Και ένα πράγμα που έμαθα είναι ότι για να είσαι μεγάλος γιατρός πρέπει να ακούς τους ανθρώπους. Αν παραπονιούνται, μην το αρνηθείς. Μην υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου. Δέξου το. Είπα λοιπόν, “Εντάξει, θέλω να μάθω αυτό που ξέρεις, αν αυτό είναι αλήθεια, θα με ξανασυναντήσεις; Ας κάνουμε την εξέταση αίματος”. Κάναμε λοιπόν την εξέταση αίματος. Ήταν αλήθεια. Ήταν το πρώτο κρούσμα διαβήτη τύπου 2 χωρίς φάρμακα που είχα δει ποτέ. Δεν είχα δει ποτέ ούτε μια περίπτωση και τα 25 χρόνια που άνθρωποι να έχουν ξεφύγει από τα φάρμακα. Ήμουν γοητευμένος γιατί το είχε κάνει σαν να ήταν ένα θαύμα. Αλλά υπήρχε και μια άλλη λεπτομέρεια που θα μοιραστώ τώρα μαζί σας. Ήταν μια από τις 40.000 ανθρώπους στο διαδίκτυο που μαθαίνουν ο ένας από τον άλλο πώς να κάνουν κάτι τέτοιο. Και όταν το κοίταξα, οι επαγγελματίες υγειονομικής περίθαλψης έλεγαν ότι αυτά είναι βλακείες. Έτσι, άνθρωποι σαν εμένα τους έλεγαν: “Θα πεθάνετε. Αυτό που κάνετε είναι επικίνδυνο”. Και ντρεπόμουν, πραγματικά ντρεπόμουν, και είναι εντελώς σύμπτωση. Αλλά τον ίδιο μήνα, πρέπει να συστήσω τη γυναίκα μου, την Jen. Υπάρχει φωτογραφία; Έλα, ας δούμε την Jen.

SB: Αυτή είναι η Jen.

DU: Ω, είναι ίσως η πιο έξυπνη γυναίκα στον κόσμο. Είναι τόσο έξυπνη. Την αγαπώ αυτή τη γυναίκα. Έτσι, η Jen, λοιπόν, είναι μια κλινική ψυχολόγος υγείας και αυτή ειδικεύεται, είναι γοητευμένη από τον ρόλο της ελπίδας στην ασθένεια και την διαφορά που μπορεί να κάνει. Και πέρασε τη ζωή της ερευνώντας τη διαφορά που κάνει η ελπίδα στα κλινικά αποτελέσματα. Λοιπόν, έτυχε να ήταν σε ένα σούπερ μάρκετ και είδε ένα βιβλίο διατροφής που ήταν σε έκπτωση.

SB: Αυτό.

DU: Αυτό είναι το βιβλίο.

SB: “Escape the Diet Trap” από τον Dr. John Briffa.

DU: Ναι, Dr. John Briffa. Τι υπέροχος τύπος. Έτσι, η Jen αγόρασε αυτό το βιβλίο ακριβώς την ώρα που της είπα για αυτήν την ασθενή. Είπε λοιπόν, “Πρέπει να διαβάσεις αυτό το βιβλίο σχετικά με την προσέγγιση με μια διατροφή χαμηλών υδατανθράκων για την αντίσταση στην ινσουλίνη στον διαβήτη τύπου 2”. Και στο βιβλίο, όλα όσα μου είχε πει η ασθενής μου ήταν εκεί αλλά με έναν ιατρικό τρόπο και το κατάλαβα. Είπε, “Ντέιβιντ, γιατί, γιατί αποτυγχάνεις; Γιατί δεν κάνεις ένα πράγμα πριν συνταξιοδοτηθείς; Γιατί δεν μπορείς να κάνεις κάτι χαρούμενο, κάτι που πιστεύεις πραγματικά; Γιατί δεν εφαρμόζεις αυτή τη διατροφή με τους χαμηλούς υδατάνθρακες;”

SB: Στον εαυτό σου;

DU: Ναι. Είπε: “Γιατί δεν το κάνουμε εσύ κι εγώ, να ακολουθήσουμε αυτήν τη διατροφή και να δεις αν κάποιοι ασθενείς θα ήταν εθελοντές και θα το έκαναν μαζί μας;”. Και το ανέφερα στους συνεργάτες και μου είπαν: “Όχι”.

SB: Αυτοί είναι άλλοι γιατροί;

DU: Ναι. Όμως είμαι ανώτερος συνεργάτης. Υποτίθεται ότι είμαι το αφεντικό. Αλλά αυτό με τους χαμηλούς υδατάνθρακες δεν ήταν σεβαστό και δεν τους άρεσε και μας είπαν δεν θέλουμε να το κάνετε αυτό και εν μέρει επειδή είπαν “Πώς ξέρεις ότι είναι μια καλή χρήση των πόρων της πρακτικής; Γιατί αν το κάνεις αυτό David ίσως δεν θα θεραπεύεις λοιμώξεις στο στήθος ή άλλα πράγματα και θα υπάρχει πίεση στην υπηρεσία υγείας”. Αυτό το ένιωσα λίγο σαν να ήταν κάπως εγωιστικό. Επέστρεψα λοιπόν στη γυναίκα μου και είπα ότι οι συνάδελφοι λένε όχι. Και μου είπε, εγώ θα σου πω τι θα κάνουμε. Θα δουλέψουμε και οι δύο δωρεάν και θα το κάνουμε. Γιατί να μην το κάνουμε αυτό σε δικό μας ωράριο, ένα βράδυ που δεν θα χρησιμοποιούμε πόρους. Αυτό ακριβώς κάναμε λοιπόν. Βρήκαμε 18 εθελοντές που ενδιαφέρθηκαν μεταξύ των ασθενών και στη συνέχεια μαζί τους η Jen και εγώ, άρα είμαστε 20 σύνολο, αρχίσαμε να συναντιόμαστε κάθε Δευτέρα βράδυ μιλώντας για την εκμάθηση μαγειρικής τροφίμων με χαμηλούς υδατάνθρακες. Πώς το κάνουμε; Το κάναμε μαζί. Και μια από τις νοσοκόμες ήταν τόσο ενθουσιασμένη. Heather είναι το όνομα της. Ας δώσουμε από εδώ ένα μπράβο στη Heather. Η Heather είπε, “Θα δουλέψω δωρεάν. Θα σε βοηθήσω. Θα ήθελα να το κάνω αυτό. Θέλω να πιστεύω σε αυτό που κάνω”. Και τότε είναι που αρχίζει η μαγεία. Τα αποτελέσματα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Δεν μπορούσα, ξέρεις, δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Και το πρώτο πράγμα, το πρώτο πράγμα που είδα ήταν η βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας. Βλέπεις, γιατί κάνω εξετάσεις αίματος επειδή ξέρω ότι κάνω κάτι περίεργο. Είμαι στο να κάνω κάτι για το οποίο θα δεχόμουν κριτική. Έτσι, αν πρόκειται να κάνεις κάτι περίεργο, πρέπει να μετρήσεις τα πράγματα. Δεν μπορείς, ξέρεις, αυτοί είναι ασθενείς, οπότε δεν μπορείς απλά να πειραματιστείς και να μην σκέφτεσαι, κάνω κάτι κακό; Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει με τη χοληστερόλη και τα λιπιδικά προφίλ; Έτσι παρακολουθούσα πολύ στενά τα πράγματα. Η ηπατική λειτουργία όμως, Steven, είχα άτομα που νόμιζα ότι έπιναν αλκοόλ και σκέφτηκα το συκώτι τους, το πρόβλημα οφειλόταν στο αλκοόλ και είχαν μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία για 10 χρόνια και ξαφνικά μέσα σε εβδομάδες η ηπατική λειτουργία βελτιωνόταν συχνά κατά το ένα τρίτο ή και 50%. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένος. Μπορείς να φανταστείς; Και καθόμουν εκεί και έρχονταν τα εργαστηριακά αποτελέσματα και ήταν σαν, “Ουάου”. Και μετά και άλλο και άλλο. Αυτό λοιπόν ήταν το πρώτο πράγμα. Μετά σχετικά με το βάρος. Μαζευόμαστε λοιπόν όλοι κάθε Δευτέρα βράδυ και παίρναμε τη ζυγαριά και όλοι ζυγιζόμασταν κάθε Δευτέρα βράδυ και το βάρος άρχισε να πέφτει στους ανθρώπους. Πραγματικά μειωνόταν. Και μετά και άλλα περίεργα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν. Μερικά από τα οποία δεν μπορούσα να βγάλω νόημα για χρόνια. Το πρώτο ήταν ότι οι άνθρωποι είπαν, “Πεινάς; Επειδή δεν εγώ δεν πεινάω”. Και άρχισαν να λένε πράγματα όπως, “Είναι αναγκαίο να τρως πρωινό;” Και εγώ επίσης δεν πεινούσα. Δεν πεινούσα. Μου έλεγαν την αλήθεια γιατί το βίωνα αυτό μαζί τους. Γιατί δεν πεινάμε; Αυτό ήταν τόσο περίεργο. Και άρχιζα να μην έχω πρωινό. Λοιπόν, δεν έτρωγα. Δεν το χρειαζόμουν. Και η κοιλιά μου και η κοιλιά μου έφυγε. Το επόμενο πράγμα ήταν όταν, πρόσεξα όταν σηκώθηκα από το γραφείο μου, ένιωσα ζάλη. Παράξενο. Τώρα, δεν το είχα πει σε κανέναν, αλλά είχα μέτρια υψηλή αρτηριακή πίεση χρόνια, αλλά δεν μου άρεσε να είμαι στη θέση του ασθενή. Έτσι, δεν πήγα ποτέ σε γιατρό. Απλώς στρουθοκαμήλιζα. Έτσι είχα υπέρταση για χρόνια. Όταν πήρα την αρτηριακή μου πίεση, ήταν χαμηλή, στο κανονικό. Γιατί; Δεν το ήξερα. Αλλά και στους ασθενείς επίσης, το έκανα αυτό και στους ασθενείς. Μετράω την αρτηριακή πίεση και βλέπω ότι βελτιώνεται. Οπότε γίνεται πιο περίεργο και πιο περίεργο. Βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας, μείωση του βάρους, βελτίωση της αρτηριακής πίεσης. Εκείνες τις μέρες κάναμε εξέταση αίματος, αυτό που κάναμε ήταν κάτι που λέγεται αιμοσφαιρίνη A1C. Η A1C στην Αμερική αυτό είναι η μέση περιεκτικότητα σε σάκχαρο στο αίμα σου για τους προηγούμενους 3 μήνες. Άρα τα αποτελέσματα χρειάζονται λίγο χρόνο. Αλλά όταν ήρθαν τα αποτελέσματα της αιμοσφαιρίνης A1C, τότε ήταν που είχαμε πραγματικά θεαματικές βελτιώσεις στο μέσο σάκχαρο στο αίμα. Και κάπως έτσι ήταν που ξεκίνησε. Λοιπόν ήταν το 2013. Άρα είναι 13 χρόνια πριν και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Αλλά ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένος και ήμουν γεμάτος περιέργεια για όλα αυτά τα άλλα πράγματα και πως ήταν όλα αυτά; Γιατί βελτιώθηκαν αυτά τα πράγματα;

SB: Λοιπόν, σε αυτά τα 13 χρόνια, πώς άλλαξε η φυσική σου κατάσταση, η υγεία σου;

DU: Οι διανοητικές μου δυνάμεις ήταν πολύ μεγαλύτερες. Μπορούσα να συγκεντρωθώ καλύτερα. Δεν ήμουν νευρικός, το παρατήρησα λοιπόν. Το επόμενο πράγμα που παρατήρησα ήταν ότι χρειαζόμουν πολύ λιγότερο ύπνο. Οπότε ναι, στην αρχή έπρεπε να έχω έναν υπνάκο στον καναπέ του ιατρείου μου μετά από κάθε μεσημεριανό γεύμα. Ήμουν λοιπόν ανώτερος συνεργάτης. Οπότε έβαζα το “Μην ενοχλείτε”, έκλεινα τις κουρτίνες και κοιμόμουν λίγο στον δικό μου καναπέ για 20 λεπτά. Ήταν ο μόνος τρόπος για βγάλω τη μέρα. Δεν χρειαζόμουν πια αυτόν τον υπνάκο. Είχα λιγότερη υπνηλία. Χρειαζόμουν μια ώρα λιγότερο ύπνο την ημέρα. Μπορούσα να σκεφτώ καλύτερα. Μπορούσα να αντιμετωπίσω καλύτερα τα ίδια προβλήματα. Και αυτό ήταν τόσο περίεργο, διανοητικά ήμουν πιο δυνατός. Ήταν σαν να ήμουν νεότερος. Με έναν τρόπο, δεν ξέρω, νομίζω ότι είχα μια αίσθηση πνευματικής ιπποδύναμης.

SB: Επιστρέφοντας στην αρχή αυτής της συζήτησης, μίλησες για το πώς όλοι όσοι ακούν αυτή τη στιγμή έχουν μια ποικιλία από διαφορετικές υγειονομικές συνθήκες στο μέλλον τους…

DU: Ναι.

SB: Και το σε ποιο μέλλον υγείας θα καταλήξουν θα καθοριστεί από τις καθημερινές αποφάσεις που παίρνουν…

DU: Ναι.

SB: Θέλω λοιπόν να κάνω ζουμ σε μερικές από αυτές τις καθημερινές αποφάσεις. Μιλήσαμε για σένα και τα μπισκότα σου και για τη στιγμή που είπες ότι ήσουν, ότι μάλλον έκανες μια αρκετά καθιστική ζωή ως γιατρός.

DU: Ναι.

SB: Καθισμένος σε μια καρέκλα και με τους ασθενείς να έρχονται .

DU: Ναι.

SB: Δεν έκανες άσκηση.

DU: Όχι. Δεν το πίστευα στην ουσία ότι θα έκανε και τόση διαφορά. Και αυτό είναι ένα τόσο σπουδαίο σημείο, έκανες ένα πολύ καλό σημείο. Λοιπόν, ας σκεφτούμε σχετικά με την απώλεια βάρους. Έτσι, θα έδινα συμβουλές για την απώλεια βάρους στους ασθενείς μου και θα έλεγα να τρώνε λιγότερο και να κινηθούν περισσότερο. Και θα έλεγα ακόμη και μερικές φορές αυτό το πράγμα με το “Belsen”^(*), ξέρεις, το ότι “δεν υπήρχαν χοντροί άνθρωποι στο Belsen”…

^(*) Η χρήση του όρου “Bergen-Belsen” (Μπέργκεν-Μπέλσεν) ως αστείου ή έκφρασης που αναφέρεται στο βάρος ή την παχυσαρκία είναι βαθιά προσβλητική, καθώς υποβαθμίζει τη μαζική πείνα και τη δολοφονία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Το πλαίσιο της φράσης, η αναφορά: Η φράση “δεν υπήρχαν χοντροί άνθρωποι στο Belsen” αναφέρεται στην ακραία, θανατηφόρα πείνα που υπέστησαν οι κρατούμενοι στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

SB: Δεν το έχω ξανακούσει αυτό.

DU: Αλλά είναι ένα φρικτό πράγμα να το πεις σε έναν ασθενή, έτσι δεν είναι;

SB: Τι είναι το Belsen;

DU: Λοιπόν, αυτό είναι στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου όλοι λιμοκτονούσαν. Οπότε το θέμα είναι ότι λες σε κάποιον με πρόβλημα παχυσαρκίας, ότι είναι δικό του λάθος. Ναι, τους κατηγορείς. Αυτό ακριβώς είναι το θέμα. Και αυτό έκανα. Και είναι χειρότερο από αυτό γιατί τους δίνω αυτή τη συμβουλή και σχεδόν ποτέ δεν λειτουργεί. Έκανα ένα φρικτό πράγμα. Τους έλεγα: “Εντάξει, θα έχεις μόνο δύο κουταλιές της σούπας από All-Bran την ημέρα…”

SB: Ω, τα δημητριακά για πρωινό.

DU: Ναι, “…με άπαχο γάλα” και θα τους συμβούλευα να πάρουν μερικές πολυβιταμίνες και μερικά pints (1 pint = ½ λίτρο περίπου) αποβουτυρωμένο γάλα την μέρα. Αυτή ήταν η συμβουλή μου. Και μετά όταν δεν λειτουργούσε, ποιον νομίζεις ότι κατηγόρησα;

SB: Αυτούς.

DU: Ναι. Και όλο αυτό ήταν μέρος της αποκάλυψης που είχα. Δεν ένωσα ποτέ τις τελείες. Ότι η αποτυχία δεν ήταν δική τους. Ήταν δική μου. Και αυτό είναι φρικτό, έτσι δεν είναι; Φαντάσου, για 25 χρόνια κατηγορούσα τους ασθενείς για την αποτυχία τους να χάσουν βάρος και ήταν μια δίκη μου αποτυχία, γιατί δεν τους έδωσα μια συμβουλή που να λειτουργεί. Και αν συνεχίζεις να δίνεις τις ίδιες συμβουλές στους ανθρώπους και δεν έχει αποτέλεσμα, δεν θα έπρεπε να έχω αναρωτηθεί; Αλλά αυτό δεν συμβαίνει στην κοινωνία συνολικά; Πώς τα πάμε; Πώς τα πάμε με την υγεία; Πώς πάει; Είναι καταστροφή, έτσι δεν είναι; Πρέπει λοιπόν να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Αλλά εγώ, για 25 χρόνια, δεν πίστευα ότι ο τρόπος ζωής ήταν το κλειδί. Και τώρα το πιστεύω. Και γι’ αυτό δεν νόμιζα ότι τα μπισκότα θα έκαναν τόση διαφορά. Προφανώς ήξερα τη βασική διατροφή. Και φρόντιζα να υπάρχει πρωτεΐνη και σίδηρος και άλλα. Εγώ βασικά πίστευα ότι τα φάρμακα είναι αυτό που πρέπει να χρησιμοποιώ, τα φάρμακα και ότι ο τρόπος ζωής ήταν κάτι το επιπλέον. Δεν είναι τρομερό όλο αυτό;

SB: Νομίζω ότι αυτό είναι τόσο σημαντικό γιατί πραγματικά φτάνει σε αυτό που πιστεύω ότι σκέφτεται και ο μέσος άνθρωπος. Και μιλούσαμε πριν ξεκινήσουμε την ηχογράφηση για κάποιους φίλους μου. Ανέφερα δύο φίλους μου. Ένας από αυτούς είναι ένας πολύ επιτυχημένος επιχειρηματίας. Όλοι ξέρουν ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος. Και με ρώτησαν αυτό το Σαββατοκύριακο, “Είναι η πίτσα υγιεινή;” Και απλά δεν μπορούσα να πιστέψω ότι με ταρακούνησε νοητικά. Επειδή προσπαθούσαν να επιλέξουν μεταξύ τους, που συνήθως έχουν μια μεγάλη 12 ιντσών πίτσα για μεσημεριανό γεύμα, και με ρωτούσε, “Τι είναι πιο υγιεινό, Steven, το κοτόπουλο Nando ή αυτή η πίτσα 12 ιντσών που σκέφτομαι να παραγγείλω;”. Και τον κοίταξα κυριολεκτικά σαν να κοιτούσα φάντασμα. Ήμουν σαν, “Με δουλεύεις;”. Και ήταν ειλικρινά σοβαρός. Αυτός είναι σχεδόν 60 χρονών τώρα και δεν ξέρει αν ένα στήθος κοτόπουλου είναι πιο υγιεινό από μια πίτσα 12 ιντσών. Και το άλλο παράδειγμα που σου ανέφερα πριν ξεκινήσουμε την ηχογράφηση είναι ένας πολύ διάσημος θρύλος σούπερ σταρ του ποδοσφαίρου της Πρέμιερ Λιγκ που θα υποθέτουμε ότι, αυτός είχε περάσει αυτά τα 15, 20 χρόνια ως παίκτης της ακαδημίας και στη συνέχεια ένας επαγγελματίας αθλητής, ξέρει τι περιέχει ζάχαρη και τι δεν περιέχει και με ρωτούσε αν ένα μεγάλο πιάτο με σπαγγέτι καρμπονάρα είναι υγιεινό, αν είναι υγιεινό φαγητό, γιατί είπε ότι κατά τη διάρκεια των ποδοσφαιρικών του χρόνων, τους έλεγαν πάντα να φορτώνονται με υδατάνθρακες. Και πάλι αυτό μου έδωσε τεράστια ενσυναίσθηση γιατί με έκανε να συνειδητοποιήσω πώς παρόλο που υπάρχουν podcast όπως αυτό όπου μιλάμε τόσο πολύ για την υγεία και ακόμη αν και υπάρχει και το διαδίκτυο τώρα, αυτές οι πληροφορίες δεν μεταδίδονται στον μέσο άνθρωπο για κάποιο λόγο και πιστεύω ότι σκέφτονται ακριβώς όπως μόλις μου είπες, ότι, θεωρούν την υγεία ότι είναι ένα είδος αξεσουάρ, όπου η μοίρα μας είναι ούτως ή άλλως καθορισμένη. Και αν κάνω αυτά τα πράγματα για την υγεία, που είναι λίγο ταλαιπωρία, επειδή αυτά τα Percy Pigs (καραμέλες με γεύση φρούτων) έχουν υπέροχη γεύση ή αυτές οι καραμέλες έχουν υπέροχη γεύση, τότε ίσως μπορέσω να κοιτάξω να είμαι λίγο καλύτερα, λίγο πιο εμφανισιακά αρεστός, αλλά η μοίρα μου είναι καθορισμένη.

DU: Το απλό σημείο στη διατροφή που δεν το διδάσκουν είναι ότι, υπάρχουν μόνο τρία μακροθρεπτικά συστατικά. Υπάρχουν μόνο η πρωτεΐνη, τα λίπη και οι υδατάνθρακες. Κι όμως οι φίλοι σου εκεί δεν έχουν καν τα τρία μακροθρεπτικά συστατικά και είναι επιτυχημένοι έξυπνοι άνθρωποι. Κάπου λοιπόν πηγαίνουμε πολύ στραβά, έτσι δεν είναι;

SB: Κάποιος ήρθε και έκανε μια επιχείρηση με σνακ φρούτων και είναι βασικά αποξηραμένα κομμάτια φρούτων. Τώρα κοίταξα το πίσω μέρος…

DU: Μου αρέσει ήδη αυτό.

SB: Ναι. Κοίταξα στο πίσω μέρος και έλεγε σε μια κλίμακα από 60 έως 70% ζάχαρη, επειδή αυτό που έχουν κάνει είναι ότι έχουν πάρει εξωτικά φρούτα όπως τα μάνγκο.

DU: Ναι.

SB: Τα έχουν αποξηράνει και τώρα έχεις αυτό τσιπ που είναι αυτό το κομμάτι μάνγκο, με 60, 70% ζάχαρη. Οπότε κοιτάζω το πίσω μέρος αυτού του πράγματος σκεπτόμενος ότι αυτό είναι καραμέλα. Αυτό είναι βασικά μια καραμέλα. Αλλά κοιτάζω γύρω μου και κάθε… γιατί χρησιμοποιεί τη λέξη φρούτο. Οι άνθρωποι νομίζουν, υποθέτουν ότι αν κάτι περιέχει την λέξη φρούτο, όπως το χυμός φρούτων, θα πουληθεί.

DU: Και κάποιος δεν νοιάζεται για τις συνέπειες αλλά θα βγάλει ένα σωρό λεφτά από αυτά. Πουλάνε ξερά φρούτα και οι καταναλωτές δεν γνωρίζουν αυτό που διάβασες στο πίσω μέρος.

SB: Ναι. Ζάχαρη. Λένε ότι αυτό είναι εντάξει. Πώς γίνεται αυτό;

DU: Ξέρεις τι; Αν κάποιος είχε διαβήτη τύπου 2 και λόγω του ότι είναι για παιδιά, απλά θα του το δώσουμε να το φάει. Ναι. Και έθιξες και κάτι άλλο σχετικά για το τι πάει στραβά. Όταν λοιπόν κοιτάμε στην πρακτική μου αυτή την επιδημία και πραγματικά όπως έχω ήδη πει δεν είναι ούτε επιδημία, είναι περισσότερο πανδημία. Είναι παντού. Πηγαίνω σε όλο τον κόσμο και η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 2, η κακή μεταβολική υγεία είναι παντού. Είναι παντού. Και νομίζω ότι ένα από τα πράγματα που είναι συγκινητικό σε αυτό που μόλις είπες είναι ότι, ξυπνάς και έχεις τα δημητριακά σου για πρωινό…

SB: Που έχεις μερικά εδώ (δείχνει το μπολάκι με τα δημητριακά στο τραπέζι)…

DU: Που έχουμε μερικά δημητριακά εδώ, και μετά θα πιεις γιατί όχι επίσης και ένα μεγάλο ποτήρι φρέσκο χυμό πορτοκαλιού. Φοβερή ιδέα. Και μετά εντάξει αυτό είναι το πρωινό σου, αλλά μετά στο δρόμο θα έχεις ένα μικρό σνακ και οι άνθρωποι αγοράζουν μια μπάρα ή μερικά πατατάκια ή κάτι τέτοιο και μετά ακόμα και στο σχολείο μπορεί να φάνε ένα μάφιν για το δεκατιανό. Αρκετά δίκαιο. Μπορεί τότε να έχουν ένα μήλο. Το μεσημέρι θα φας μερικά σάντουιτς και μετά που θα έχεις φάει το σάντουιτς σου, δεν ξέρω, μπορεί να έχεις ένα κομμάτι κέικ ή κάτι τέτοιο ή κάποιο παγωτό. Μετά θα πας σπίτι και μετά θα είναι η ώρα για σένα, ξέρεις, ίσως για τις πατάτες σου ή την πίτσα σου. Αυτό που πραγματικά κάνεις είναι να έχεις ζάχαρη με ζάχαρη μαζί ζάχαρη και ζάχαρη, ζάχαρη, ζάχαρη, ζάχαρη όλη μέρα. Δεν υπάρχει σχεδόν καμία πρωτεΐνη που να υπάρχει σε αυτά που τρως και δεν έχεις καν ένα μακροθρεπτικό… Πού είναι η πρωτεΐνη για να σε μεγαλώσει; Ξέρεις, και αυτό είναι το πράγμα, αυτό που έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου είναι ότι, πλέον έχουμε μόνο σνακ. Λοιπόν, έχω συναντήσει πολλά νεαρά άτομα και οι μητέρες τους λένε, “Δεν μπορώ να τον κάνω να φάει σωστό φαγητό. Απλώς τρώει αυτά σνακ όλη την ημέρα” και δεν μπορούν, δεν μπορούν να πάρουν πρωτεΐνη από αυτά. Και μερικά από αυτά είναι στην πραγματικότητα αδύνατα παιδιά. Δεν είναι όλα τους χοντρά.

SB: Ας μιλήσουμε για αυτό που μόλις είπες εκεί. Και μπορούμε να βγάλουμε όλη την μέρα μας χρησιμοποιώντας το φαγητό που έχουμε σε αυτό το τραπέζι. Τώρα, θέλω απλώς να προειδοποιήσω ότι έχουμε μερικούς ανθρώπους που μάλλον βγάζουν βόλτα τον σκύλο τους και μας ακούνε και δεν μπορούν να δουν. Έτσι, θα πρέπει να λέμε περιγράφοντας λίγο για το τι συμβαίνει εδώ. Μα είπες ότι ξυπνάμε το πρωί και έχουμε τα δημητριακά μας. Τώρα, τα δημητριακά, εγώ μεγαλώνοντας νόμιζα ότι ήταν μια υγιεινή τροφή.

DU: Κι εγώ επίσης.

SB: Πόση ζάχαρη υπάρχει στο μέσο τυπικό μπολ με, ας πούμε, δημητριακά FROSTIES;

DU: Λοιπόν, μπορούμε να το κάνουμε αυτό με διαφορετικούς τρόπους, Steven. Αυτό είναι στην πραγματικότητα σαν ένα τεστ για εσένα που παρουσιάζεις εδώ.

SB: Θεέ μου. Είναι εντάξει; Ναι.

DU: Αυτό είναι ένα τεστ για εσένα και θα το περιγράψω. Οπότε, τι έχεις; Έχεις ένα μπολ που θα το πούμε, είναι κορν φλέικς. Έχουμε μια πατάτα, μια ψητή πατάτα. Δεν έχει ψηθεί ακόμα, αλλά μπορείς να την ψήσεις αν θέλεις. Έχουμε 150 γραμμάρια βρασμένο ρύζι, οπότε δεν είναι στεγνό. Είναι βρασμένο ρύζι. Έχουμε μια πολύ ώριμη μπανάνα. Και στο τέλος, έχουμε μια εμφανισιακά υπέροχη μπάρα σοκολάτας. Έχεις εκεί ένα δοχείο με κύβους ζάχαρης και αυτό είναι το τεστ που έχεις να κάνεις και θα σε βαθμολογήσω στο τέλος. Αυτό που θα ήθελα λοιπόν να κάνεις είναι να τα εξετάσεις όλα αυτά και κάθε ένας από αυτούς τους κύβους ζάχαρης αντιπροσωπεύει ένα κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη 4γρ. Λοιπόν, αν μπορούσες τώρα απλώς να ακολουθήσεις αυτά και να βάλεις δίπλα σε κάθε τρόφιμο αυτό που πιστεύεις ότι είναι το ισοδύναμο τους όσον αφορά σε κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη και μετά θα σου δώσω την βαθμολογία σου και θα δω πώς τα πήγες. Και αυτές εδώ (πιάνει μια κάρτα σε μέγεθος Α4) είναι οι απαντήσεις. Λοιπόν, θα τις αναποδογυρίσω ώστε να μην κλέψεις.

SB: Καλά; Λοιπόν, θα τα αντιστοιχίσω όπως εγώ θα σκεφτόμουν πριν από δύο χρόνια.

DU: Σε ευχαριστώ. Ναι.

SB: Γιατί επειδή εδώ και δύο χρόνια έχω πάρει συνέντευξη από πολλούς ειδικούς, έτσι είμαι γενικά σοκαρισμένος από όλα αυτά τα πράγματα, αλλά θα τα αντιστοιχίσω όπως θα πίστευα όταν ήμουν 31 ετών πριν από 2 χρόνια.

DU: Έτσι, ναι, αυτό είναι υπέροχο.

SB: Δημητριακά, ειλικρινά…

DU: Και δεν έχουν ζάχαρη πάνω τους. Δεν είναι τα ζαχαρωμένα δημητριακά. Είναι απλώς οι ξηρές νιφάδες.

SB: Ειλικρινά δεν πίστευα ότι υπήρχε ζάχαρη σε αυτά. Λοιπόν, αν με πίεζες, θα του έδινα ένα κύβο. Θα του δώσω ένα. Αλλά δεν πίστευα ότι υπήρχε ζάχαρη σε αυτά. Και πάλι μια πατάτα. Δεν σκέφτηκα ότι θα υπήρχε οποιαδήποτε ζάχαρη σε μια πατάτα. Έτσι, ακόμα και όταν δίνω έναν κύβο, νιώθω σαν να λέω ψέματα γιατί δεν πίστευα ότι υπήρχε ζάχαρη σε μια πατάτα. Και θα είμαι ειλικρινής. Ρύζι, εγώ δεν πίστευα με τίποτα ότι υπήρχε ζάχαρη στο ρύζι. Μια μπανάνα, έχει γλυκιά γεύση. Έτσι, ο εγκέφαλός μου θα έλεγε έναν κύβο. Αλλά αυτή η σοκολάτα που είναι μπροστά μου, θα έλεγα ότι θα πάω να βάλω δύο (κύβους). Δύο ή θα πω τρεις, εντάξει; Θα βάλω τρεις. Νομίζω ότι θα είχε δύο, αλλά τόση είναι η ζάχαρη που θα πίστευα ότι ήταν σε όλα αυτά τα πράγματα εδώ, στα δημητριακά, μια πατάτα, λευκό ρύζι, μια μπανάνα και μια μπάρα σοκολάτας. Λοιπόν, για να είμαι δίκαιος.

DU: Λοιπόν, τώρα θα σου δώσω την σωστή αντιστοιχία. Τώρα, αυτό βγήκε από το γλυκαιμικό φορτίο που ήδη συζητήσαμε. Λοιπόν, εξήγησα για το γλυκαιμικό φορτίο και μετά, στην κλινική πράξη, είχα ένα πρόβλημα και το πρόβλημα μου ήταν ότι σε 10 λεπτά θα προσπαθούσα να σου εξηγήσω πώς θα μπορούσες να τρως διαφορετικά και γιατί πρέπει να τρως διαφορετικά. Και έτσι χρειαζόμουν έναν τρόπο γρήγορης επικοινωνίας με παιδιά, με ηλικιωμένους, με έναν δάσκαλο, για τις συνέπειες των διατροφικών επιλογών. Έτσι σκέφτηκα μια νέα ιδέα που ήταν γιατί να μην αντιπροσωπεύουμε το γλυκαιμικό φορτίο και αντί να χρησιμοποιούμε γραμμάρια γλυκόζης που κανείς δεν καταλαβαίνει και το τι είναι γλυκόζη ούτως ή άλλως. Αντί να το κάνουμε αυτό, ξανακάναμε υπολογισμούς, επαναλαμβάνοντας τα 4gr που είναι ένα κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη. Και αυτό είναι το ισοδύναμο σύστημα μου με τις κουταλιές του γλυκού ζάχαρης. Και το χρησιμοποιώ τώρα για να σου δώσω τη σωστή απάντηση. Έτσι, τα κορν φλέικς είναι ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά και οκτώ. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ. Χωρίς frosty πάνω τους. Ούτε γάλα, τίποτα. Η πατάτα, προφανώς, εξαρτάται από το μέγεθός της. Αυτή είναι κάπως μεγάλη. Λοιπόν, αυτή είναι ένα, δύο, τρία, τέσσερα και έχεις και άλλα, πέντε, έξι και είναι εννέα σύνολο. Εκεί πάνε, ισοδυναμεί με εννέα κύβους ζάχαρης. Είναι εννιά; Θα αφήσω το ρύζι για το τέλος. Αυτή η μπάρα σοκολάτας είναι στην πραγματικότητα, μπορείς να το κάνεις για μένα. Είναι επτάμισι. Εσύ λοιπόν μπορείς να βάλεις επτά (κύβους). Τώρα, η μπανάνα εξαρτάται από το μέγεθος και το πόσο ώριμη είναι. Μια ώριμη μπανάνα έχει περισσότερη ζάχαρη, όπως πιθανώς γνωρίζεις, όταν την τρώμε. Αλλά αυτό, ας πούμε ότι η μπανάνα είναι αρκετά ώριμη. Φαίνεται αρκετά ώριμη. Ας πούμε ότι είναι έξι κύβοι γιατί είναι μεγάλη μπανάνα. Εντάξει, τώρα το τελευταίο. Προφανώς, θα είναι το περισσότερο, έτσι δεν είναι;

SB: Νόμιζα ότι το ρύζι ήταν υγιεινό.

DU: Λοιπόν, εξαρτάται…

SB: Νόμιζα πραγματικά ότι ήταν κάτι το υγιεινό.

DU: Εξαρτάται. Έτσι, ένα, αυτό είναι 150 γραμμάρια βρασμένο ρύζι, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10. Λοιπόν, αυτό είναι ο νικητής. Λοιπόν, εδώ είναι ο χάρτης μέτρησης με τα κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη. Εδώ είμαστε. Λοιπόν, αυτό που έχουμε εδώ είναι το κάθε τρόφιμο, ο γλυκαιμικός δείκτης του, το μέγεθος της μερίδας και μετά τα κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη που αντιστοιχούν. Λοιπόν, αυτό είναι διαθέσιμο στο site του Public Health Collaboration (PHC) που είναι μια φιλανθρωπική οργάνωση που βοήθησα να δημιουργηθεί μαζί με τον Dr. Rangan Chatteragy πριν από 10 χρόνια. Αύριο συμπληρώνουμε 10 χρόνια. Αυτά τα γραφήματα^(*), υπάρχουν στην πραγματικότητα πολύ περισσότερα από αυτό. Είναι άλλα επτά. Είναι διαθέσιμα σε 35 γλώσσες. Οι εθελοντές τα έχουν μεταφράσει για να πάνε σε όλο τον κόσμο. Δεν προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα. Θέλω οι άνθρωποι να το αντιγράψουν, να το πάρουν, να το χρησιμοποιήσουν. Τα δεδομένα για το λευκό ρύζι, θα έλεγα ότι, έχει εκπλήξει όλους τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και με οδήγησε στο να γίνω πολύ πιο γνωστός.

^(*) Public Health Collaboration, infographics: https://phcuk.org/resources/#infographics

Τα γραφήματα στα ελληνικά:

SB: Τι γίνεται με τον χυμό πορτοκαλιού; Πολλοί γονείς, συμπεριλαμβανομένων των γονιών μου, μου έδιναν χυμό πορτοκαλιού και πίστευα ότι ο χυμός πορτοκαλιού ήταν μια υγιεινή τροφή. Εγώ λοιπόν κυριολεκτικά θα πήγαινα στο ψυγείο, θα έπαιρνα και θα άνοιγα ένα Sunny Delight (μάρκα συσκευασμένου χυμού πορτοκαλιού, πλέον γνωστό ως SunnyD) ή οτιδήποτε άλλο ήταν σαν αυτό και θα το έπινα και θα πίστευα ότι θα είμαι δυνατός και μεγάλος και το σώμα μου θα με αγαπήσει.

DU: Λοιπόν, έχουμε πολλή ζάχαρη στον χυμό πορτοκαλιού. Υπάρχει πολλή ζάχαρη στον χυμό πορτοκαλιού και έχουμε αφαιρέσει τις ίνες, μόλις πάρεις από το φρούτο που έτσι ήταν κανονικά και το κάνεις χυμό, η ζάχαρη περνάει πιο γρήγορα (στο αίμα). Λοιπόν αυτό που κάνει είναι, ας επιστρέψουμε ξανά στην ινσουλίνη, πίνοντας τον χυμό πορτοκαλιού το σάκχαρο στο αίμα σου αυξάνεται γρήγορα, οπότε το σώμα σου ανταποκρίνεται γρήγορα με την ινσουλίνη και μετά αυτό που συμβαίνει είναι ότι το σάκχαρο σου πέφτει και μετά πεινάς ξανά και αυτό είναι που μου συνέβη με τα μπισκότα, έτσι δεν είναι; Έτρωγα μπισκότα, το σάκχαρο μου ανέβαινε, τότε η ινσουλίνη έρχονταν βαριά και αργά αλλά σε υπερβολική ποσότητα. Τότε νόμιζα ότι είχα μια κρίση πανικού γιατί είχα χαμηλό σάκχαρο στο αίμα. Και ποια είναι η απάντηση σε αυτό; Περισσότερα μπισκότα. Και μπαίνεις μέσα σε ένα φαύλο κύκλο. Γύρω, γύρω. Και κάπως έτσι θα ξεκινούσα τη μέρα χωρίς να το σκεφτώ. Ξεκινώντας τη μέρα με ένα ζαχαρούχο πρωινό χωρίς αρκετή πρωτεΐνη σε αυτό, οδηγεί στην πείνα. Και μετά αναρωτιέσαι γιατί πεινάς απίστευτα στις 10:00.

SB: Υπήρχαν και κάποια άλλα που με έχουν σοκάρει. Ένα από αυτά ήταν όταν ήμουν στο Περού και προφανώς το Περού είναι αρκετά διάσημο για τη σοκολάτα λόγω του κακάο και όλα αυτά. Και έτσι πήγαμε σε ένα μάθημα παρασκευής σοκολάτας και μας είπαν να φτιάξουμε μαύρη σοκολάτα, κανονική σοκολάτα και μετά λευκή σοκολάτα. Και όταν έφτιαξα τη λευκή σοκολάτα, αυτός ο τύπος έφερε έναν μεγάλο γυάλινο δοχείο και μου λέει, “Εδώ είναι λίγη λευκή ζάχαρη”. Και μου λέει, “πήγαινε και βάλ’ την όλη εδώ”. Εγώ λοιπόν, το παίρνω και ρίχνω λίγο μέσα και αυτός μου λέει, “Όχι, όχι, όχι, όχι, φίλε μου. Ρίξτε το μέσα”. Και ρίχνω και ρίχνω και ρίχνω και ρίχνω και νιώθω σαν έριξα σε αυτό τον τεράστιο γυάλινο κύλινδρο. 80% λευκή ζάχαρη. Και τότε ο τύπος μου λέει: “Βάλε λίγο σιρόπι”. Τι; Αυτό είναι ακόμα περισσότερη ζάχαρη, ήταν σαν κάτι σαν ένα σιρόπι με λίγο λάδι μέσα. Και είπα, “Λοιπόν, η λευκή σοκολάτα είναι κατά 80% λευκή ζάχαρη”. Από τότε δεν έχω φάει ποτέ λευκή σοκολάτα.

DU: Αυτό είναι τόσο σημαντικό. Πολύ συχνά λοιπόν οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι chocoholic (δηλ. εθισμένοι στην σοκολάτα). Αυτό είναι πραγματικά συνηθισμένο που οι άνθρωποι μου λένε, “Είμαι εθισμένος στη σοκολάτα”. Αν κοιτάξεις πραγματικά πόση ζάχαρη υπάρχει στη σοκολάτα γάλακτος, υπάρχουν πολλά κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη στη σοκολάτα γάλακτος. Εάν τρως 90% μαύρη σοκολάτα, υπάρχουν μόνο δύο κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη σε μια μπάρα. Και αυτό που γίνεται με τους chocoholics είναι ότι τους λέω, “Λοιπόν, αν είσαι εθισμένος στη σοκολάτα, γιατί δεν μπορείς να μην φας, γιατί δεν τρως μαύρη σοκολάτα;”. Και λένε, “Ω, δεν θα μπορούσα να την φάω αυτή. Είναι πολύ πικρή”. Αυτό στο οποίο είναι πραγματικά εθισμένοι είναι στη ζάχαρη. Έτσι, έκανα, για τους ανθρώπους στο σπίτι, ένα από αυτά τα γραφήματα για την ζάχαρη για τη σοκολάτα, σχετικά με το θέμα της σοκολάτας, γιατί θέλω οι άνθρωποι να καταλάβουν τις συνέπειες αυτού που κάνουν.

SB: Απλώς για να το δείξω αυτό, γιατί μόλις κοιτάξαμε τα στατιστικά. Νομίζω ότι αυτό είναι αυτό που είδα. Απλώς είδα τα στοιχεία για να βεβαιωθώ ότι ένα πράγμα είναι αλήθεια. Όταν έφτιαξα εκείνη τη ράβδο λευκής σοκολάτας στο Περού, αυτό (δείχνει ένα διαφανές δοχείο γεμάτο με κύβους ζάχαρης) ήταν το σύνολο που περιείχε και αυτό είναι το πόση ζάχαρη μου ζήτησαν να βάλω σε εκείνο το μείγμα. Το κοίταξα και σκέφτηκα, εντάξει, οπότε η λευκή σοκολάτα είναι βασικά σαν το 70% απλώς καθαρή λευκή ζάχαρη και κανείς δεν το γνωρίζει. Κανείς δεν το ξέρει. Το άλλο για το οποίο πρέπει να πούμε είναι για τα smoothies. Νόμιζα ότι τα smoothies ήταν υγιεινά.

DU: Ναι. Όχι, είναι, ξέρεις, είμαι πολύ στο X ή Twitter και αυτό είναι κάτι που με γεμίζει οργή και πρέπει να βγάλω μια φωτογραφία και να λέω “Δες όλη αυτή τη ζάχαρη”. Ναι, με γεμίζει οργή. Έχω άλλο ένα πράγμα. Αυτό είναι διασκεδαστικό. Έχω μια ερώτηση. Steven, αν μπορούσαμε να πάρουμε όλο το αίμα μου έξω από μένα, θα ήταν πέντε λίτρα. Αν μου κάναμε αφαίμαξη αυτή τη στιγμή. θα υπήρχαν πέντε λίτρα αίματος μέσα μου. Ας το βάλουμε σε έναν κουβά. Εντάξει. Πέντε λίτρα αίμα. Πόση ζάχαρη θα ήταν σε αυτά τα πέντε λίτρα αίματος;

SB: Δεν έχω ιδέα.

DU: Λοιπόν, είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση, έτσι δεν είναι; Επειδή σχετίζεται με τις συνέπειες της κατανάλωσης μερικών από αυτά τα πράγματα. Λοιπόν, θα ήθελα απλώς να υπολογίσουμε. Λοιπόν, αν ας πούμε το δικό μου το σάκχαρο στο αίμα είναι φυσιολογικό. Αν έχω φυσιολογικό σάκχαρο στο αίμα, θα ήθελα να μαντέψεις πόση ζάχαρη υπάρχει σε ολόκληρο το σύστημα του αίματος μου.

SB: Ένα φλιτζάνι σαν αυτό.

DU: Ευχαριστώ. Όχι, η απάντηση είναι αυτή. Επίτρεψε μου να σου δείξω. Αυτό είναι το μόνο που υπάρχει (παίρνει έναν κύβο ζάχαρης από το δοχείο με τους κύβους ζάχαρης και τον βάζει πάνω στο τραπέζι).

SB: Αστειεύεσαι…

DU: Καθόλου. Και βλέπεις αμέσως…

SB: Έναν κύβο ζάχαρης;!

DU: …Αυτό είναι όλο. Και θα το κάνω στο Twitter ή X, για εσένα. Μπορώ να σου δείξω τους υπολογισμούς. Βλέπεις λοιπόν, αν έχω μια μπανάνα και έχω διαβήτη, αυτό θα ήταν πάρα πολλή ζάχαρη για εμένα. Βλέπεις, επειδή η γλυκόζη είναι, πρώτον, ζωτικής σημασίας, αλλά δεύτερον, είναι τοξική, εάν έχεις πάρα πολύ από αυτήν. Το επίπεδο της στο αίμα μου ελέγχεται λεπτομερώς. Ελέγχεται σε αυτόν τον βαθμό (δείχνει τον κύβο της ζάχαρης). Αυτό το μοναδικό στοιχείο, δεν το ήξερες, σωστά;

SB: Όχι, δεν το ήξερα.

DU: Και αυτό το στοιχείο σου δείχνει αμέσως το πόσο εύκολο είναι να έχεις περισσότερη ζάχαρη από όση πραγματικά χρειάζεσαι…

SB: Και εάν η ινσουλίνη σου σταματήσει να λειτουργεί.

DU: Για μένα, λοιπόν, έχω κάνει πάρα πολλά από αυτά. Έτσι παρακολουθώ το σάκχαρο μου με μια συσκευή συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης στο αίμα μου και ανεβάζω τις τιμές του σακχάρου μου στο τηλέφωνο μου. Έτσι μπορώ ανά πάσα στιγμή να ελέγξω ποιο είναι το επίπεδο του σακχάρου μου. Και θα το κάνουμε αυτό σε ένα λεπτό για να το δεις. Αλλά βλέπεις, αν εγώ φάω μια μπανάνα, αυτό διπλασιάζει το σάκχαρο μου επειδή δεν μπορώ να ρυθμίσω το σάκχαρο μου…

SB: Λόγω του διαβήτη.

DU: Ναι, έτσι, μια ολόκληρη μπανάνα είναι υπερβολική για μένα και θα πολλαπλασιάσει το σάκχαρο μου γιατί βλέπεις αν υποτίθεται ότι πρέπει να έχω μόνο τόσο (δείχνει έναν κύβο ζάχαρης), μετά θα έχω τόσο (δείχνει τους 6 κύβους ζάχαρης δίπλα στην μπανάνα). Είναι πάρα πολύ για μένα και θα νιώθω άρρωστος.

SB: Ξέρεις, βγαίνω στον κόσμο και μιλώ στους ανθρώπους που ακούν την εκπομπή και οδηγοί ταξί. Χρησιμοποιώ πολύ τα ταξί. Ξέρεις αναρωτιέμαι, έχω αυτήν την προκατάληψη να πιστεύω ότι όλοι όσοι ακούνε είναι οδηγοί ταξί. Έχω αυτήν την προκατάληψη να πιστεύω ότι όλοι όσοι ακούνε είναι ταξιτζήδες, γιατί πραγματικά ξοδεύω τον χρόνο μου στο γραφείο ή μέσα σε ένα ταξί. Έτσι, λαμβάνω πολλά σχόλια από αυτούς τους οδηγούς ταξί και για τον μέσο άνθρωπο εκεί έξω που ακούει τώρα, οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να ελέγξουν αν το φαγητό που τρώνε είναι καλό ή όχι γιατί οι ετικέτες σε αυτά τα τρόφιμα, υπάρχει τόση εμμονή με το μάρκετινγκ. Και ξέρεις, κοιτούσα αυτό το σακουλάκι με τα γλυκά τις προάλλες και έλεγε φτιαγμένο με αληθινό χυμό φρούτων και το έβαλαν αυτό μπροστά και στο κέντρο και εγώ παραλίγο να ξεγελαστώ. Οπότε δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που δεν ξοδεύει τόσο χρόνο σαν εμένα να παίρνει συνεντεύξεις από ειδικούς στον τομέα της υγείας, πόσο εύκολα ξεγελιέται το ευρύ κοινό. Ποια είναι λοιπόν η συμβουλή σου από την άποψη να εντοπίζεις αυτά τα πράγματα; Τι πρέπει να κοιτάζω; Επειδή αυτή τη στιγμή περνάω πολύ χρόνο κοιτάζοντας τα πράγματα σχετικά με την ζάχαρη.

DU: Ναι, εντάξει, αυτό είναι υπέροχο. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να το κάνουμε και προφανώς έτσι περνάω σε κάθε κλινική. Ήμουν χθες στην κλινική. Αυτό κάνω. Προσπαθώ να βοηθήσω τον κόσμο να καταλάβει. Μερικές φορές είναι πιο εύκολο να μιλήσουμε για το τι ίσως θα πρέπει να φας παρά για το τι δεν θα πρέπει να φας. Εγώ, λοιπόν, σε κάποιον με αντίσταση στην ινσουλίνη ή διαβήτη τύπου δύο, θα έλεγα, γιατί δεν βασίζεις το γεύμα σου στην πρωτεΐνη; Έτσι, τι έχεις στο ψυγείο; Θα μπορούσε να είναι κοτόπουλο; Μπορεί να είναι αυγά; Τι θα ήταν; Άρα αυτή είναι η πρωτεΐνη σου. Να έχεις πολλή από αυτήν. Μετά σκέφτομαι, εντάξει, πράσινα λαχανικά; Τι πράσινα λαχανικά θα ανεχόσουν; Τι πράσινο λαχανικό θα μπορούσες να αγοράσεις; Μπορεί να είναι κατεψυγμένα φασόλια ή μπορεί να είναι σαλάτα ή οτιδήποτε άλλο. Και μετά λέω, πώς θα κάνεις αυτό το πράσινο λαχανικό νόστιμο;

SB: Ρίξε σάλτσα μπάρμπεκιου από πάνω.

DU: Α, όχι. Μαγιονέζα πλήρης λιπαρών ή βούτυρο ή ελαιόλαδο ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι αυτό…

SB: Λέω, σάλτσα μπάρμπεκιου γιατί όταν κοίταξα το πίσω μέρος της δικής μου, ένιωσα σοκ και τρόμο όταν συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν 30 κύβοι ζάχαρης σε ένα μπουκάλι, ένα τυπικό μπουκάλι σάλτσας μπάρμπεκιου. Οπότε, απλώς εμείς ρίχνουμε ζάχαρη πάνω στα φαγητά μας.

DU: Όντως, όντως. Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Και νομίζω ότι θα το κάνω με επιτυχία. Με ενδιαφέρει πολύ η ιδέα του να μπορείς να φας αληθινό φαγητό που δεν είναι σε πακέτο. Είναι το φαγητό ρώσικη ρουλέτα, αυτό που υπάρχει στα πακέτα. Κι όμως καταλαβαίνω τους δικούς μου ασθενείς βόρεια του Λίβερπουλ, ξέρεις, πού θα βρουν να αγοράσουν τα πράγματα; Προσπαθώ λοιπόν να τους βοηθήσω, λέγοντας τους, θα μπορούσες να το κάνεις με αυτόν τον τρόπο. Αν δεν θέλεις, αν πρόκειται να φας πράγματα από πακέτα, πρέπει να γίνεις έξυπνος και να πρέπει να δεις την περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες. Και να έχεις κατά νου, κάθε τέσσερα γραμμάρια ισοδυναμεί σε γενικές γραμμές με τη ζάχαρη. Αν λοιπόν αν υπάρχει κάτι που έχει 100 γραμμάρια υδατάνθρακες, έχω ήδη αναφερθεί στο ότι οι υδατάνθρακες ποικίλλουν ως προς το πόση ζάχαρη περιέχουν, αλλά μας δίνει μια ιδέα. Έχουν πολύ ζάχαρη. Οπότε το βλέπεις εδώ με τα κορν φλέικς, δεν έχουν πάνω τους ζάχαρη, αλλά είναι όλο υδατάνθρακες και περιέχουν πολύ ζάχαρη ως υδατάνθρακες.

SB: Νομίζω ότι πρέπει απλώς να εξηγήσουμε για τους ανθρώπους, όταν κοίταξα αυτές τις νιφάδες καλαμποκιού, η ερώτηση που σου έκανα είναι ότι δεν έχουν επικάλυψη, επομένως δεν υπάρχει ζάχαρη πάνω τους, αλλά αυτό που κάνει το σώμα μας είναι ότι μετατρέπει τους υδατάνθρακες σε γλυκόζη;

DU: Σωστά. Έχω έναν καλό τρόπο. Πρέπει λοιπόν να σκεφτούμε τους αμυλούχους υδατάνθρακες ως πραγματικά μόρια γλυκόζης που κρατιούνται μεταξύ τους από το χέρι. Εντάξει; Και μετά έρχεται η πέψη και τα χωρίζει, δεν πιάνονται πια από το χέρι και γίνονται ξανά ελεύθερη ζάχαρη.

SB: Γιατί πιστεύουμε ότι αν δεν είναι γλυκό, δεν είναι γλυκόζη.

DU: Ακριβώς. Ακριβώς. Δεν ξέρω αν όταν πήγαινες σχολείο ήταν αυτό το πράγμα που μασούσες ψωμί για αιώνες και μετά μπορούσες να δεις αν έγινε γλυκό ή γινόταν ζάχαρη; Είναι ένα πείραμα που έκαναν μαθητές και που έχει να κάνει πολύ με το να αποδείξουμε ότι η αμυλάση, ένα ένζυμο στο σάλιο μας, μετατρέπει το άμυλο σε ζάχαρη. Αλλά αυτό είναι το θέμα. Το άμυλο σύντομα θα γίνει ζάχαρη.

SB: Είναι μόρια γλυκόζης που κρατιούνται χέρι-χέρι.

DU: Ναι.

SB: Και όταν είναι πιασμένα χέρι-χέρι, δεν είναι γλυκό. Αλλά τότε όταν το χωνέψεις δεν κρατιέται πλέον χέρι-χέρι.

DU: Ακριβώς. Και αυτό είναι σε γενικές γραμμές και δεν είσαι ο μόνος γιατί έκανα και εγώ αυτό το λάθος. Αυτό είναι που η κυρία το 2012 ήταν τόσο έξαλλη. Εδώ, λοιπόν, είμαι ένας ανώτερος συνεργάτης ενός μεγάλου ιατρείου και είχα ξεχάσει ότι το άμυλο ήταν ζάχαρη και ξαναγυρίσαμε εκεί που είχαμε ξεκινήσει γιατί και τόσοι άλλοι άνθρωποι, οι ασθενείς μου, μου λένε, Dr. Unwin, “Ξέρω ότι δεν τρώω ζαχαρούχα πράγματα. Έχω σταματήσει να βάζω ζάχαρη στο τσάι και στον καφέ μου και δεν καταλαβαίνω γιατί στο αίμα μου τα επίπεδα σακχάρου είναι τόσο υψηλά”. Ο κόσμος το λέει πολύ συχνά αυτό. Και μετά φυσικά χρησιμοποιούμε την ισοδυναμία σε κουταλάκια του γλυκού ζάχαρης ή ένα σύστημα συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης για να τους δείξουμε πραγματικά τι συμβαίνει.

SB: Κάτι που τρώνε πολλοί άνθρωποι είναι ψωμί.

DU: Ναι.

SB: Λευκό ψωμί. Έτσι, έκανα κάποια έρευνα και έχουμε ότι μια μόνο φέτα άσπρο ψωμί περιέχει περίπου μισό κύβο ζάχαρης, αλλά ένα πλήρες καρβέλι μπορεί να περιέχει μέχρι και 12 κύβους ζάχαρης.

DU: Αυτό είναι αλήθεια, αλλά δεν περιλαμβάνει το γεγονός ότι το σιτάρι που κάνει το ψωμί θα γίνει και ζάχαρη. Έτσι, στην αντιστοιχία των ισοδύναμων με τα κουταλάκια ζάχαρης, ακόμη και μια μικρή φέτα μαύρο ψωμί είναι περίπου τρία κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη.

SB: Υπάρχει κάποιο υγιεινό ψωμί;

DU: Αυτή είναι μια πραγματικά υπέροχη ερώτηση. Και φυσικά εξαρτάται από το πόσο καλά λειτουργεί η ινσουλίνη σου. Λοιπόν, αν είσαι νέος και κάνεις πολλή άσκηση και η ινσουλίνη σου είναι πολύ καλή, τότε ίσως το μαύρο ψωμί είναι εντάξει. Όμως αν είσαι σαν εμένα και με αντίσταση στην ινσουλίνη, εκεί θα έπρεπε να έχεις ένα ψωμί με χαμηλούς υδατάνθρακες. Άρα, κανονικά δεν θα έτρωγα ψωμί σε καμία περίπτωση, αλλά μπορεί να έχω ψωμί με χαμηλούς υδατάνθρακες.

SB: Έκανα κάποια έρευνα, λέγοντας ότι το ψωμί με φύτρα, δεν το είχα ξανακούσει ή το σίκαλης 100% ολικής αλέσεως είναι οι πιο υγιεινές επιλογές επειδή περιέχουν μηδενική πρόσθετη ζάχαρη και έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες.

DU: Εντάξει, αυτό που θα έλεγα στους ανθρώπους και πάλι είναι, εξαρτάται. Πόση άσκηση κάνεις; Ξέρεις; Έχεις μετρήσει την ινσουλίνη νηστείας σου; Ξέρεις αν είσαι ανθεκτικός στην ινσουλίνη ή όχι; Αν είσαι υγιής, κάνεις πολλή άσκηση. Τότε ακούγεται καλό. Είναι αρκετά δίκαιο. Αν αρχίζεις να αναπτύσσεις κοιλιά, τότε ίσως να μην είναι κάτι το τόσο καλό. Κι αν δεν ξέρεις… είμαι υπέροχος στο να πειραματίζομαι. Και εκεί είναι που επιστρέφω ξανά στο να πω ότι θα πρέπει να ξεκινήσεις να σκέφτεσαι να αγοράσεις ένα σύστημα συνεχούς παρακολούθησης του σακχάρου στο αίμα σου. Είναι αυτό το πράγμα που φοράς στο μπράτσο σου. Εγώ έχω ένα τώρα και μου λέει στο τηλέφωνο μου σε τι επίπεδο είναι το σάκχαρο μου για να μπορώ να πειραματιστώ. Μετά θα μπορούσα να δοκιμάσω το ψωμί που λες και μέσα σε μια ώρα θα ήξερα.

[διαφήμιση από το 00:59:17 έως το 01:01:20]

SB: Είναι σοφό να κοιτάζω το πίσω μέρος των πακέτων; Κοιτάζω το πίσω μέρος σε οτιδήποτε τρώω.

DU: Ναι.

SB: Και φτιάχνω, υποθέτω, ένα νοητικό μοντέλο των διαφορετικών επιπέδων υδατανθράκων και περιεκτικότητας σε ζάχαρη και φυτικών ινών και όλα αυτά τα άλλα πράγματα και πρωτεΐνες κτλ. Αλλά πάντα φαίνεται να κάνω ζουμ στη ζάχαρη. Στην πρόσθετη ζάχαρη.

DU: Α, εντάξει. Υπάρχει ένα σφάλμα εκεί. Εσύ λοιπόν που είσαι εξαιρετικός και το γεγονός ότι ενδιαφέρεσαι και προσπαθείς είναι υπέροχο γιατί θα μάθεις πολλά περισσότερα γιατί φυσικά η ζάχαρη είναι ένα πράγμα αλλά πρέπει επίσης να κοιτάξεις και τους υδατάνθρακες, την περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες. Τώρα αυτό γίνεται διαφορετικά στις ΗΠΑ από ότι εδώ. Προκαλεί σύγχυση, εδώ μιλάμε για υδατάνθρακες ξεχωριστά από τις φυτικές ίνες. Οπότε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όταν λέει υδατάνθρακας αυτό μετατρέπεται σε ζάχαρη. Στις ΗΠΑ έχεις υδατάνθρακες συμπεριλαμβανομένων των φυτικών ινών. Οπότε το κάνει πιο περίπλοκο για κάποιον γιατί πρέπει να ξέρει ποιον από αυτούς τους υδατάνθρακες θα απορροφήσει. Λοιπόν, ας επιστρέψουμε στα τρία μακροθρεπτικά συστατικά. Θα πρέπει λοιπόν να σε ενδιαφέρει η πρωτεΐνη. Πόσο θέλεις; Θες να είσαι ένας μυώδης τύπος. Θέλεις λοιπόν την πρωτεΐνη σου. Ο υδατάνθρακας. Λοιπόν, γιατί το χρειάζεσαι; Αναρωτιέμαι. Και μετά τα λίπη. Λοιπόν, μπορεί να χρειαστείς αυτές τις λιποδιαλυτές βιταμίνες. Αυτά είναι λοιπόν τα τρία πράγματα για να γίνουμε περισσότερο σοφιστικέ και αν τα πράγματα έχουν πολλά συντηρητικά, αν έχουν πολλά υλικά, είναι αμέσως ύποπτο.

SB: Νομίζω ότι ένα από τα πράγματα που έμαθα με τη λήψη συνεντεύξεων από ανθρώπους σαν εσένα, είναι ότι δεν είναι απλώς η άμεση συνέπεια της μεγάλης αύξησης της γλυκόζης ή το να έχεις υψηλό επίπεδο σακχάρου στο αίμα. Είναι επίσης το γεγονός ότι όταν τρώω πράγματα όπως μπάρες Mars ή το λευκό ρύζι εδώ, εγώ μετά πεινάω ακόμα περισσότερο αργότερα.

DU: Ακριβώς.

SB: Που σημαίνει ότι τρώω ακόμη περισσότερη ζάχαρη την ίδια μέρα και την επόμενη και την επόμενη μέρα.

DU: Και φυσικά, αυτό ήταν που μου είπαν οι ασθενείς μου το 2013, ήταν η απουσία της πείνας που βρήκαν συναρπαστικό. Και το έκανα γιατί πεινούσα σε όλη μου τη ζωή γιατί σε όλη μου τη ζωή κατανάλωνα βαριά υδατάνθρακες. Και δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι όσο περισσότερους υδατάνθρακες τρως, τόσο πιο πεινασμένος είσαι. Δεν ξέρω. Έχεις ποτέ δοκιμάσει νηστεία; Βάζω στοίχημα ότι έχεις.

SB: Θεέ μου. Ναι. Νηστεύω τις περισσότερες μέρες για να είμαι ειλικρινής. Δεν έχω φάει σήμερα. Και σε τι ώρα είναι; Είμαστε 13:00. Και στα γυρίσματα του Dragon’s Den, δεν τρώω συχνά, μέχρι το βράδυ.

DU: Οπότε, δεν είναι λοιπόν αυτό ενδιαφέρον; Οπότε συνήθιζα να έχω ένα μοντέλο που ήταν, αν δεν έτρωγα, πεινούσα, σωστά; Αν λοιπόν δεν έτρωγα δύο φορές περισσότερο χρονικά, θα πεινούσα δύο φορές περισσότερο και αυτό ανέβαινε εκθετικά μέχρι να τρελαθώ. Και αυτό που είναι περίεργο, που θα πρέπει να το έχεις ανακαλύψει και εσύ, είναι ότι, καθώς νηστεύεις, δεν πεινάς περισσότερο, σωστά;

SB: Ναι. Είναι τρελό.

DU: Λοιπόν, δεν είναι τόσο ενδιαφέρον που στην πραγματικότητα όσο περισσότερο τρώω, τόσο περισσότερο πεινάω;

SB: Το ίδιο γίνεται όταν είμαι σε κέτο.

DU: Συγγνώμη;

SB: Όταν είμαι σε κέτο.

DU: Ναι.

SB: Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θέλω, είναι σαν η πείνα απλώς να εξαφανίζεται. Και το άλλο αξιοσημείωτο που λατρεύω, τι είναι αυτά τα ρολά κανέλας… Λατρεύω τα ρολά κανέλας συνήθως, τα λατρεύω. Και όταν άρχισα να κάνω την κετογονική διατροφή, η οποία είναι πολύ, πολύ, πολύ χαμηλή σε υδατάνθρακες. Θυμάμαι ότι περπατούσα και έφτανα σε αυτό το κατάστημα με τα ρολά κανέλας στο Κέιπ Τάουν και τα κοίταζα και δεν έκαναν τίποτα στον εγκέφαλο μου. Δεν υπήρχε πειρασμός.

DU: Ναι, το είχα πάθει αυτό. Σαν να είχα υπερδύναμη… Ειλικρινά, το είχα αυτό με το χριστουγεννιάτικο κέικ. Ήταν ο κρυπτονίτης μου. Ήταν κάτι που θα πήγαινα κρυφά σαν τον κλέφτη όταν όλοι οι άλλοι πήγαιναν για ύπνο για να φάω περισσότερο και μετά μια μέρα μπορεί να το δω και να νομίζω ότι στην πραγματικότητα δεν είναι καν φαγητό. Να λέει ο εγκέφαλος σου, αυτό δεν είναι φαγητό.

SB: Ναι. Ακριβώς.

DU: Και το ίδιο είμαι και με τα buns (ψωμάκια) και με όλα τα είδη των πραγμάτων που μια ζωή τα καταναλώνεις και τα ζητάς και δεν είναι πια φαγητό και αισθάνεσαι σαν να έχεις μια υπερδύναμη, και πλέον μπορείς να μην τα φας και νιώθεις τόσο δυνατός. Στην πραγματικότητα, το βάζω επί τάπητος ως μια πρόκληση για τους άνδρες. Είσαι αρκετά άντρας για να αντισταθείς; Ξέρεις, σε ότι κι αν είναι αυτό, ας το κάνουμε μια πρόκληση. Έλα πίσω σε μια εβδομάδα και πες μου ότι δεν έχεις φάει μπισκότα. Αυτό λειτουργεί. Όντως λειτουργεί.

SB: Ποια είναι η γνώμη σου για την κετογονική δίαιτα;

DU: Αυτό είναι πραγματικά ένα μεγάλο ερώτημα, έτσι δεν είναι; Λοιπόν δεν νομίζω ότι θα ξεκινήσω με αυτό που θέλεις. Λοιπόν, νομίζω ότι χρειάζεται να ξεκινήσουμε με τους στόχους και την ελπίδα μας. Γιατί θέλεις να χάσεις βάρος; Θέλεις να λύσεις το θέμα με τον διαβήτη τύπου 2; Ή εννοώ, ο Dr. George Reid^(*) είναι στενός φίλος και η διατροφική ψυχιατρική αναπτύσσεται πραγματικά και ο Dr. Iain Campbell^(**) στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου κάνει καταπληκτική δουλειά με τη διπολική διαταραχή και άλλα πράγματα. Πρώτα λοιπόν είναι, γιατί το κάνεις; Αυτό είναι λοιπόν το πρώτο μου πράγμα γιατί το βλέπω σαν να υπάρχει ένα φάσμα υδατανθράκων στο οποίο βρίσκεται κάποιος. Προσπαθώ λοιπόν και μαθαίνω το πού είσαι τώρα, περίπου το πού βρίσκεσαι τώρα και τότε θα πω, εντάξει, θα μπορούσες να εγκαταλείψεις το ψωμί ή να το μειώσεις και μετά θα έκανα, ας πούμε, να μετρήσω κάποια παράμετρο που θέλουμε, που μπορεί να είναι το αίμα ή το βάρος ή ότι άλλο, και βλέπουμε το πώς περνάς; Είσαι χαρούμενος τώρα; Είναι αυτό; Ή θα ήθελες να πας λίγο πιο χαμηλά; Και αυτό που έχω ανακαλύψει με τους ασθενείς μου, εδώ και πάνω από 13 χρόνια, είναι ότι τείνουν να πηγαίνουν χαμηλότερα με την πάροδο του χρόνου, γιατί όταν πειραματίζονται, όταν πάνε σε κέτο, αυτό που τους αρέσει είναι το θέμα με τον εγκέφαλο.

^(*) Ο George Reid γεννήθηκε στο Εδιμβούργο και είναι διπλωματούχος ψυχολόγος με σπουδές στο University McGill. Η ψυχολογία αποτελεί το δεύτερο επάγγελμα του. Διετέλεσε δικηγόρος στη Σκωτία για 12 χρόνια. Ο George έχει εκπαιδευτεί σε διάφορα ψυχολογικά μοντέλα και θεραπευτικές τεχνικές, όπως η EMDR, η schema therapy, η Cognitive Behaviour Therapy, η Emotion-Focused Therapy (EFT), η psychodynamic/psychoanalytic therapy και η Dialectical Behaviour Therapy (DBT).

^(**) Ο Dr. lain Campbell είναι Baszucki Research Fellow στην Metabolic Psychiatry στο University of Edinburgh, όπου ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Global Health. Ζει με διπολική διαταραχή τύπου 2, γεγονός που επηρεάζει το έργο του με βάση την προσωπική του εμπειρία. Η έρευνα του Dr. Campbell εξετάζει τη διπολική διαταραχή από μια νέα οπτική γωνία, ως πιθανή δυσλειτουργία του μεταβολισμού και της ενέργειας στον εγκέφαλο. Διετέλεσε συν-επικεφαλής ερευνητής σε μια πιλοτική μελέτη σχετικά με την κετογενική διατροφή για τη διπολική διαταραχή και είναι επικεφαλής εργασιακής ομάδας στο UKRI Medical Research Council Hub for Metabolic Psychiatry.

SB: Ω, θεέ μου. Ναι.

DU: Και αυτό είναι. Και θα σου το έλεγα λοιπόν τώρα γιατί με ενδιαφέρει. Γιατί θα πήγαινες σε κέτο; Τι επιδιώκεις;

SB: Χμ, λοιπόν, θα βάλω το θέμα του εγκεφάλου στην κορυφή της λίστας που είναι απλώς αυτή η διαύγεια σκέψης. Προφανώς στη δουλειά μου πρέπει να κάθομαι εδώ με πολύ έξυπνους ανθρώπους σαν εσένα και πρέπει να μιλάω μερικές φορές για τρεις, τέσσερις ώρες για ότι κι αν μπορεί να είναι αυτό. Αλλά επίσης, είμαι πολύ στην τηλεόραση τώρα και μιλάω, ξέρεις, κάμερες, όπως εννέα κάμερες να τρέχουν στο BBC 1 και πρέπει να σκεφτώ κάτι έξυπνο για να πω στον τάδε επιχειρηματία που μου μιλάει. Και μετά επίσης είμαι σε συναντήσεις, ξέρεις, θα φύγω από αυτήν τη συζήτηση εδώ τώρα και μετά θα πάω κατευθείαν κάτω και θα έχω δύο ώρες συνεχόμενων συναντήσεων για πολύ πολύπλοκα πράγματα σχετικά με την αγορά εταιρειών. Θα συναντήσω ιδρυτές, θα πάρω συνεντεύξεις από ανθρώπους. Και αυτό που έχω παρατηρήσει βαθιά, επειδή μεγάλο μέρος της δουλειάς μου επικεντρώνεται στην ομιλία και την άρθρωση, υπάρχει αυτή η άγρια παραλλαγή που μισώ. Και αυτό που εννοώ με αυτό είναι ότι μερικές μέρες είμαι σε αυτό και μερικές μέρες ντρέπομαι σχεδόν από την αδυναμία μου να συντάξω μια πρόταση μαζί. Σήμερα είμαι, σχεδόν δοκιμάζω εγώ τώρα προσπαθώντας να μιλήσω πολύ γρήγορα και να δω αν ο εγκέφαλος μου είναι συνδεδεμένος με το στόμα μου. Είναι σαν να είναι πραγματικά σαν αυτό που κάνω, προσπαθώ να δω αν ρέει έξω. Σήμερα είμαι εντάξει. Αλλά υπάρχουν μέρες που σκοντάφτω πάνω στο εαυτό μου και λέω, τι είναι αυτό που το προκαλεί αυτό; Ποιος είναι ο αιτιολογικός παράγοντας και πώς μπορώ να το αποτρέψω; Αυτό είναι το ένα. Και μετά θα έλεγα για την αισθητική του πράγματος γιατί θέλω να δείχνω ωραίος, ειδικά για, ξέρεις, την αρραβωνιαστικιά μου. Λοιπόν, θέλω να είμαι σε φόρμα. Και μετά θα έλεγα ότι το τρίτο είναι να είμαι δυνατός. Και μετά το τέταρτο είναι ότι θέλω να ζήσω πολύ. Θέλω να έχω μεγάλη διάρκεια υγείας, όχι απλώς μεγάλη διάρκεια ζωής, αλλά θέλω να μπορώ να κάνω πράγματα όσο μεγαλώνω.

DU: Λοιπόν, βλέπεις, με αυτό ακριβώς ξεκίνησα αυτή τη συνάντηση. Έχεις μια ξεκάθαρη ιδέα για το μέλλον που προτιμάς. Και είναι ότι είναι και αρκετά συγκεκριμένο, επίσης. Και όσο πιο συγκεκριμένος είσαι, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να πετύχεις. Και μετά το παρατηρείς και μετά έρχεται η ανατροφοδότηση.

SB: Πιστεύεις ότι οι περισσότεροι άνθρωποι το έχουν σκεφτεί καν αυτό;

DU: Όχι.

SB: Σκεφτόμουν μόνο τους ακροατές μου και ότι άκουγαν αυτή τη στιγμή. Αναρωτιέμαι αν έχουν σημειώσει την πρώτη τους τετράδα;

DU: Ναι. Ξέρω λοιπόν τι θα ήθελα να κάνω τώρα, είναι να σου πω κάτι για τη δουλειά της γυναίκας μου γιατί σχετίζεται με την γρήγορη αλλαγή της συμπεριφοράς και ότι αυτή δεν θα έχει θέμα. Για να επιστρέψουμε τώρα στην Jen. Έξυπνη γυναίκα. Πέρασε δύο χρόνια να σκέφτεται για τη CBT (Cognitive Behavioral Therapy / Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία) και τι ήταν αυτό το είδος θεραπείας και τι ήταν τα απαραίτητα μέρη της και τι ήταν τα άχρηστα μέρη της. Και μείωσε τη CBT σε κάτι που θα σου διδάξω τώρα αμέσως. Εντάξει; Λοιπόν, φύγαμε. Φύγαμε. Οπότε, το πρώτο πράγμα είναι να σκεφτείς σχετικά με τους στόχους για την υγεία σου. Έτσι, να σκεφτείς σχετικά με το τι ήθελες στο διάστημα ενός χρόνου, αν αυτό που κάνεις είναι ωραίο, πώς αυτό φαίνεται, συγκεκριμένα; Λοιπόν, θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Μπορείς σκεφτείς ότι θα ήθελες να χάσεις βάρος, αλλά αυτό δεν είναι αρκετά συγκεκριμένο. Θέλω να μάθω τι διαφορά θα είχε αυτό σε σένα. Λοιπόν, θα το κάνουμε τώρα. Έτσι, είπες ότι ήθελες να είσαι σε φόρμα. Τι; Δεν ξέρω. Τι εννοείς με αυτό; Θέλεις να χάσεις βάρος; Πες μου περισσότερα.

SB: Θέλω να μπορώ… Χμ, τι πραγματικά φοβάμαι, θα είμαι απόλυτα ειλικρινής, φοβάμαι ότι έχω το ίδιο προφίλ υγείας με τον πατέρα μου.

DU: Α, εντάξει. Ναι.

SB: Επειδή έχω δει ότι έχουμε το ίδιο, ξέρεις, έχουμε πολλά από το ίδιο γενετικό προφίλ.

DU: Ναι.

SB: Έτσι, νομίζω ότι πολλοί από εμάς κοιτάμε τους γονείς μας και λέμε, “Αυτό είναι το μέλλον μου;”

DU: Ναι. Ναι.

SB: Και για να το κάνω ακόμα πιο συγκεκριμένο, θυμάμαι να κατεβαίνω κάποιες σκάλες. Το έχω ξαναπεί αυτό, αλλά θυμάμαι να κατεβαίνω κάποιες σκάλες στο Μπαλί, μια μακριά και απότομη σκάλα προς τα κάτω για να πάω για ράφτινγκ με την αρραβωνιαστικιά μου. Και σκέφτηκα ότι ο πατέρας μου θα το έχανε αυτό λόγω μιας σκάλας. Θα έχανε το ράφτινγκ γιατί θα έπρεπε να ανεβεί ξανά αυτές τις σκάλες. Και έτσι ο μπαμπάς μου θα είχε χάσει μια από τις μεγάλες χαρές της ζωής, το να κάνει ευχάριστα πράγματα με φίλους και ανθρώπους που αγαπάς γιατί η υγεία του πλέον, από αυτή την άποψη, έχει χαθεί. Έτσι πάντα το σκεφτόμουν. Και μετά γενικά, όπως θυμάμαι όταν ήμουν νεότερος, ο μπαμπάς μου έπαιζε ποδόσφαιρο μαζί μας και όλα αυτά τα πράγματα και δεν μπορεί πλέον να το κάνει αυτό τώρα. Και επειδή έχω κάνει αυτό το podcast τόσες φορές με ειδικούς στην υγεία, συνειδητοποίησα ότι οι αποφάσεις που παίρνω στα 30 μου, όπου βρίσκομαι τώρα, υπάρχει αυτή η πραγματικά ενδιαφέρουσα αρκετά προβλέψιμη καμπύλη της αναπόφευκτης παρακμής. Ωστόσο, όχι σαν αναπόφευκτη απώλεια του τρόπου ζωής. Αυτό που εννοώ με αυτό είναι ότι απλά έχω αυτή την εικόνα στο κεφάλι μου με όλα αυτά τα γραφήματα που έχω δει όπου η κορύφωση μας είναι ίσως γύρω στα 20 με 30 έτη και τότε ξεκινάς να κατεβαίνεις κάτι που όλοι αποδεχόμαστε, αλλά το πόσο μακριά θα κατέβεις καθορίζεται από τις αποφάσεις που παίρνω τώρα (στα 30 μου).

DU: Απολύτως.

SB: Οι αποφάσεις που παίρνω τώρα θα καταλήξουν στα 70, 80 χρόνια μου, είτε στην ανικανότητα να περπατήσω ή στην ικανότητα μου να τρέχω.

DU: Ναι.

SB: Και όλα έχουν να κάνουν με αυτό που κάνω τώρα.

DU: Ας το ξεκαθαρίσουμε λίγο αυτό. Λοιπόν έχουμε τον στόχο σου. Τώρα ας αφήσουμε λίγο στην άκρη τον στόχο σου. Τώρα το επόμενο πράγμα που έχουμε είναι στο παρελθόν τι έχεις κάνει που λειτούργησε για αυτόν τον στόχο. Εσύ λοιπόν πες μου κάποια πράγματα που έχεις κάνει και έχουν αποτέλεσμα.

SB: Πράγματα όπως το να πηγαίνεις στο γυμναστήριο;

DU: Ναι. Ναι. Οτιδήποτε έχεις κάνει και λειτούργησε. Κάτι που έκανες και θυμάσαι ότι σε βοήθησε. Πες μου λοιπόν οτιδήποτε.

SB: Είπα στον εαυτό μου ότι για ένα χρόνο θα πήγαινα γυμναστήριο κάθε μέρα. Τρομερή ιδέα γιατί το έκανα για 5 μήνες και μετά έχασα μια μέρα και έτσι τελείωσε. Είπα στον εαυτό μου μια άλλη χρονιά, νομίζω ότι ήταν το 2017, ότι θα αποκτήσω six-pack (κοιλιακούς) για το καλοκαίρι. Τρομερή ιδέα, γιατί όταν ήρθε το καλοκαίρι και θα είχα ή όχι six pack…

DU: Η ερώτηση μου ήταν τι λειτουργούσε στο παρελθόν και όχι τι δεν λειτούργησε. Τι έχει λοιπόν δουλέψει για σένα στο παρελθόν;

SB: Αυτά τα δύο περιστατικά με βοήθησαν να αλλάξω την ιδέα μου και η ιδέα που μου ήρθε ήταν ότι δεν έθεσα ως στόχο κάτι το εφικτό αλλά κάτι ως στόχο την συνέπεια και η συνέπεια έγινε, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αυτή η ιδέα ότι ο στόχος της φυσικής μου κατάστασης ως συνέπεια σημαίνει ότι κάθε μέρα που ξυπνάω ίσως με βολεύει και αν τα κάνω χάλια σήμερα, τότε έχω άλλη μια ευκαιρία αύριο.

DU: Εντάξει. Άφησε το εκεί. Αυτό είναι καλό. Έτσι κάνουμε τον στόχο και μετά κάνουμε το επόμενο πράγμα. Το επόμενο πράγμα είναι οι πόροι. Άρα τι είναι αυτό που φέρνεις στη συζήτηση εδώ, αυτό που έχεις κάνει στο παρελθόν; Ευφυΐα, πόροι, φίλοι, αυτό θα βοηθήσει. Έρχεσαι ήδη με εξειδίκευση στον εαυτό σου. Άρα δεν είμαι εγώ ο ειδικός να σου πω τι να κάνεις. Έχεις ήδη κάποια πράγματα. Μετά πάμε στο επόμενο πράγμα. Έτσι, αν είχαμε τον στόχο σου στην αρχή, που ήταν η φυσική κατάσταση και λοιπά, σήμερα τι θα μπορούσε να είναι ένα μικρό βήμα προς την κατεύθυνση του στόχου σου, ένα ρεαλιστικό μικρό βήμα προς τους στόχους που έχουμε ήδη θέσει;

SB: Μπορώ λοιπόν να σκεφτώ δύο καλά, ένα από αυτά είναι η δημιουργία ενός κοινωνικού συμφώνου που πάλι ήταν ένα από τα πράγματα που βοήθησαν. Έτσι, φτιάξαμε μια ομάδα στο WhatsApp. Αυτό είναι αρκετά αστείο. Φτιάξαμε μια ομάδα στο WhatsApp. Βάλαμε 10 φίλους σε αυτήν. Και θέσαμε έναν απλό κανόνα. Όποιος είναι ο λιγότερο συνεπής κάθε μήνα διώχνεται. Και προσκαλούμε έναν νέο φίλο μέσα. Το κάναμε εδώ και 4 χρόνια. Δεν έχω βγει σε 4 χρόνια, που σημαίνει ότι κάνω αρκετά. Είμαι αρκετά συνεπής σε αυτά τα τέσσερα χρόνια ώστε να μη με διώξουν. Κάθε μέρα όταν γυμναζόμαστε, βάζουμε τις προπονήσεις μας στην ομαδική συνομιλία και κάθε εβδομάδα και κάθε μήνα υπάρχει ένας νικητής και υπάρχει αυτός ο πίνακας κατάταξης και παίρνεις αυτά τα μικρά μετάλλια emoji. Και πραγματικά κέρδισα έναν χρόνο. Έτσι έχω αυτή τη φυσική τεράστια χρυσή ζώνη στο ράφι μου στο σπίτι. Λέει παγκόσμιος πρωταθλητής fitness blockchain. Έτσι το έκανα για τέσσερα χρόνια. Έτσι, λοιπόν, αυτό το κοινωνικό πακέτο με βοήθησε πραγματικά να λογοδοτήσω στους άλλους. Και το άλλο, το άλλο ειλικρινά ήταν απλώς όπως είπα πριν από ένα δευτερόλεπτο όταν έβαλα τον στόχο να πηγαίνω γυμναστήριο κάθε φορά μόνο μια μέρα ουσιαστικά με ετοίμασα στο να αποτύχω. Τώρα, έβαλα στον εαυτό μου ως στόχο τη συνέπεια, που σημαίνει ότι μπορώ να τα καταφέρω, έχω κακές μέρες όπου κάνω 20 λεπτά ή 15 λεπτά. Χθες, γιατί τελείωσα αργά το Dragon’s Den, οδήγησα στο Λονδίνο, έφτασα στο σπίτι στη 1:00πμ., έκανα 18 λεπτά. Και μειώνοντας το μέγεθος της επιτυχίας πραγματικά με βοήθησε να διατηρήσω την αίσθηση της ορμής μου.

DU: Λαμπρά. Είμαστε σχεδόν στο τέλος για το πτυχίο σου στην ψυχολογία. Και θα το συνοψίσω. Το τελευταίο είναι, τι θα παρατηρούσες για εσένα, όταν τα πράγματα πάνε καλά; Τι θα παρατηρούσες; Λοιπόν έχεις κάνει μερικά από αυτά τα πράγματα. Τι είναι αυτό που πραγματικά παρατηρείς;

SB: Ως προς το όφελος για εμένα;

DU: Ναι. Τι παρατηρείς; Έτσι, αν αύριο είναι μια πραγματικά καλή μέρα, τι μπορείς να παρατηρήσεις στο τέλος της; Επειδή έχεις μεγάλη εμπειρία σε αυτό τώρα. Τι θα παρατηρούσες;

SB: Εννοώ το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι το πώς νιώθω. Απλώς νιώθω…

DU: Εννοείς συναισθηματικά ή ενεργειακά;

SB: Όλα αυτά. Συναισθηματικά νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Ενεργειακά, νιώθω πιο ενεργητικός και υπάρχει αυτό, υπάρχει αυτό το στοιχείο ταυτότητας εκεί όπου έχω μια άποψη για τον εαυτό μου και ποιος νομίζω ότι είμαι και νομίζω ότι είμαι ένας υγιής άνθρωπος και νομίζω ότι είμαι κάποιος που έχει τον έλεγχο. Και όταν δεν πηγαίνω, όταν δεν κάνω τις συνεπείς συμπεριφορές που θέλω, νομίζω ότι αρχίζω να αμφισβητώ αυτήν την ταυτότητα με έναν τρόπο που προκαλεί πολλή δυσφορία και λέω, “Λοιπόν, δεν έχεις τον έλεγχο της ζωής σου”. Είναι αυτό κάπως τρελό.

DU: Έτσι, νομίζω ότι συνδέεται με την αυτοεκτίμηση. Πραγματικά. Λοιπόν, αυτό που μόλις κάναμε είναι, είχαμε τους στόχους, “G” (από το Goals / Στόχοι). Μετά είχαμε τους πόρους σου, “R” (από το Resources / Πόροι). Μετά είχαμε τα βήματα (“I” από το Increments / Βήματα). Τι πράγματα είχες κάνει; Μικρά πράγματα καθ’ οδόν. Και τελικά, σε προσκάλεσα να παρατηρήσεις (“N” από το Noticing / Παρατήρηση) και να σκεφτείς. Και όλο αυτό σημαίνει “GRIN”, που σημαίνει χαμόγελο. Και αυτό είναι το δημοσιευμένο μοντέλο χαμόγελου της Jen. Το έκανα για σένα ακριβώς εδώ. Και θα μπορούσα να το κάνω πιο γρήγορα από αυτό. Το κάνω σχεδόν σε κάθε χειρουργική επέμβαση που κάνω. Γιατί αυτό είναι που προσπαθώ να μάθω για σένα. Και δεν έμαθες πολλά για μένα σε αυτή τη διαδικασία, σωστά;

SB: Όχι.

DU: Αλλά εγώ ανακάλυψα πολλά πραγματικά χρήσιμα πράγματα για εσένα. Και είναι κίνητρο. Και πολύ καλύτερα να το κάνεις εσύ αυτό παρά να σου πω εγώ τι να κάνεις. Και δεν είμαι ένα ομιλών φυλλάδιο οδηγιών. Αλλά το κίνητρο, είναι αυτό που η Jen με έχει διδάξει, είναι το κλειδί σε ότι κάνουμε. Και το μοντέλο GRIN δεν είναι κακό. Έξυπνη γυναίκα.

SB: Τι κάνουμε λοιπόν με το μοντέλο GRIN; Και αυτό με βοηθάει πραγματικά να καταλάβω πώς να αλλάξω τη συμπεριφορά μου; Πώς το εφαρμόζει κανείς; Ή λες στον καθένα που μας ακούει τώρα, ότι πρέπει να απαντήσει μόνος του σε αυτές τις τέσσερις ερωτήσεις;

DU: Ναι, αυτό κάνω. Γιατί διαφορετικά είναι πιθανό να ξοδέψεις πολύ χρόνο κατηγορώντας τον εαυτό σου. Ξέρεις, και ειδικά αν συζητάμε προβλήματα βάρους και ούτω καθεξής, μπορεί να αφιερώσεις πολύ χρόνο λέγοντας ότι, “Εγώ φταίω ή θα ήθελα ή δεν πρέπει να έχω”. Ξέρεις, μετά τα Χριστούγεννα, όλοι νιώθουν έτσι. Αλλά τι είναι πολύ καλύτερο από την εστίαση… σπαταλάμε ενέργεια αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε έχοντας ενοχές και τα αρνητικά πράγματα. Και αυτό που προσπαθεί να κάνει η Jen είναι να σε κάνει να ασχοληθείς με τη σκέψη για ένα καλύτερο μέλλον. Και αυτό έγινε σε όλο αυτό το πεντάλεπτο, ήταν να σε εμπλέξω, πρώτα απ’ όλα στον στόχο ενός καλύτερου μέλλοντος, μετά κάποιοι πόροι προς ένα καλύτερο μέλλον, μετά τα πρώτα βήματα προς ένα καλύτερο μέλλον και μετά παρατηρώντας το τι είναι καλό. Γιατί νομίζω ότι στην ιατρική, τι έχουμε κάνει… πώς τραβάς την προσοχή ενός γιατρού; Τραβάμε την προσοχή ενός γιατρού λέγοντας: “Ω, είναι τόσο κακό, τόσο πολύ κακό. Ο πόνος μου είναι τόσο κακός”. Και συνειδητοποίησα ότι είχα εκπαιδεύσει τους ασθενείς μου να σκέφτονται ότι η γκρίνια ήταν που θα τραβούσε την προσοχή μου. Και αν το κάνεις αυτό, το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ άθλιο χειρουργείο 2 ωρών. Αλλά αν μπορείς να μιλήσεις, έστω και αν οι άνθρωποι περνούν μέσα από έναν απαίσιο χρόνο, ότι έχουν ελπίδα αν μπορούν να την βρουν. Έχουν στόχους, αν μπορούν να τους συζητήσουν. Και θα μπορούσες να έχεις κάποιον με εθισμό στα ναρκωτικά ή όπως, ξέρεις, βλέπω ανθρώπους να πεθαίνουν από όλες τις αιτίες, σε κάθε κλινική βλέπω θλιβερά πράγματα, αλλά αν μπορείς επίσης να διερευνήσεις τις ελπίδες και τα καλά πράγματα, ως γιατρός είμαι πολύ πιο ενεργητικός, τόσο πιο αισιόδοξος, περνούσα τέλεια και δεν ήμουν όπως ήμουν στα 55 μου και αυτή είναι η διαδικασία.

SB: Βάζω στοίχημα ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που ακούν τώρα που ίσως, ξέρεις, επειδή ακούνε αυτήν την εκπομπή και έχουν τα βασικά, και λένε, “Ξέρεις τι; Καταλαβαίνω αυτά τα πράγματα και κάνω καλή πρόοδο, αλλά ζω με ή αγαπώ κάποιον και φοβάμαι ότι πάει προς την κατηφόρα και δεν ξέρω τι να κάνω. Επεμβαίνω; Κρύβω τα γλυκά του; Κατηγορώ; Τι κάνω;”.

DU: Είναι τόσο δύσκολο, έτσι δεν είναι; Είναι τόσο δύσκολο. Νομίζω ότι μπορείς…

SB: Δεν ήσουν και εσύ σε αυτή τη θέση σε κάποιο βαθμό;

DU: Ναι. Α, ναι. Έτσι, η πρώτη μου γυναίκα είχε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα εθισμού. Λοιπόν, εγώ έζησα με αυτό για 12 χρόνια και δυστυχώς έχει πεθάνει. Έτσι έζησα με πολύ, πολύ σοβαρό εθισμό για 12 χρόνια. Και αυτό που κάνεις τότε είναι ότι ζεις με την αβεβαιότητα. Σοβαρή αβεβαιότητα. Δεν έχεις ιδέα. Καμία ιδέα. Φέρνει χάος στη ζωή σου. Είναι πολύ πολύ δύσκολο.

SB: Εθισμός;

DU: Ναι.

SB: Μπορείς να πεις τι είδους εξάρτηση; Ήταν εθισμός στο φαγητό ή εθισμός στα ναρκωτικά;

DU: Σχεδόν όλοι όσοι είχαν σχέση με αυτό έχουν πεθάνει τώρα. Δεν ξέρω λοιπόν αν μπορώ να πω ή όχι, αλλά ήταν πολύ σοβαροί πολλαπλοί εθισμοί, θα έλεγα. Και έχει πεθάνει πριν από μερικά χρόνια. Και δεν ήταν, στην πραγματικότητα δεν ήταν εθισμός στο φαγητό. Αλλά μου φέρνει… έχω τόση συμπάθεια στο να το αντιμετωπίζω, πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπίζεις την αβεβαιότητα και να μην μπορείς, να αγαπάς κάποιον και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα. Είναι πολύ δύσκολο. Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να κάνεις. Νομίζω, αν μπορείς να εμπλέξεις τους ανθρώπους σε αυτή τη συζήτηση για τους στόχους, αυτό μπορεί να βοηθήσει. Αυτό που θα κάνουμε τώρα είναι να αλλάξουμε αυτή τη συζήτηση με την τρέχουσα κα. Unwin, όπως το λέμε μεταξύ μας γελώντας. Αυτή είναι η Jen. Έτσι είμαστε μαζί 30 χρόνια τώρα. Και η ιστορία της Jen είναι ότι είναι πραγματικά εθισμένη σε υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Και αυτό σημαίνει ότι δεν καταλάβαινε κανένας από τους δύο μας τι ήταν αυτό. Παρόλο που είναι σύμβουλος ψυχολόγος, δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι ήταν εθισμένη σε υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Αυτό το είδε ως πρόβλημα βάρους. Και όλη της τη ζωή ήταν σε αυτή τη δίαιτα μπούμερανγκ. Έτσι θα ήταν μια μεγάλη (με πολλά κιλά) γυναίκα και μετά μια μικρή (με λίγα κιλά) γυναίκα και μετά μια μεγάλη γυναίκα… Και τα έβλεπα όλα. Τι συνέβαινε; Και τότε θα υπήρχαν τα κέικ, να προσπαθεί να χάσει βάρος και να φτιάχνει κέικ, λέγοντας ότι είναι για τα παιδιά και μετά να κοροϊδεύει τον εαυτό της. Τότε επειδή την αγαπούσα και νομίζω ότι εμείς οι άνδρες προσπαθούμε να λύσουμε προβλήματα, έτσι δεν είναι; Είμαστε σαν τους ανθρώπους των σπηλαίων. Ήθελα να τη σώσω. Οπότε είτε πετάω το φαγητό μακριά ή την αντιμετωπίζω και μετά έχουμε αυτές τις διαμάχες γιατί είναι σε στάση άμυνας και ανταγωνιστική. Δεν μπορούσα να καταλάβω, με μια τόσο έξυπνη γυναίκα, τι συμβαίνει. Αλλά τότε, και αυτό έγινε μόλις πριν από λίγα χρόνια, κατάλαβε για πρώτη φορά ότι αυτό είναι εθισμός. Έχεις έξυπνους ανθρώπους, πολύ έξυπνους ανθρώπους που κάνουν πράγματα που βλάπτουν την υγεία τους επανειλημμένα. Αυτό δεν είναι σαν το τσιγάρο; Δεν είναι όπως το αλκοόλ; Είναι εθισμός στα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Και υπάρχει ένας ασθενής που είχα και θα ήθελα να σας πω σχετικά γιατί αυτό το εξηγεί ακόμα πιο ξεκάθαρα. Και αυτός ο ασθενής έχει συναινέσει να το πω γιατί θέλει να βοηθήσει τον κόσμο. Αυτός λοιπόν είναι ένα άντρας που είναι ένας πολύ επιτυχημένος τύπος. Είναι πλούσιος με επιτυχημένη επιχείρηση. Δεν είναι ηλίθιος. Έχει διαβήτη τύπου 2. Είναι 55. Έχει διαβήτη τύπου 2. Είναι πολύ υπέρβαρος. Δυστυχώς, χρειάζεται πολύ σοβαρή χειρουργική επέμβαση γιατί και τα δύο του γόνατα έχουν υποστεί μεγάλη καταστροφή από το βάρος του που δύσκολα μπορεί να περπατήσει και είναι σε πραγματική αγωνία. Αλλά ο διαβήτης του, τύπου 2, είναι τόσο κακός, ο έλεγχος του σακχάρου στο αίμα του, είναι τόσο κακός, που κανείς δεν τον αγγίζει. Έτσι, είναι παγιδευμένος. Αυτός δεν μπορεί να έχει την εγχείριση που χρειάζεται επειδή το σάκχαρο του είναι υψηλό. Δεν μπορεί να διευθύνει εύκολα την επιχείρηση του γιατί δεν μπορεί να περπατήσει. Προφανώς λοιπόν αυτό που κάνουμε είναι να λέμε ότι χρειάζεται να πάει σε χαμηλούς υδατάνθρακες και όντως δουλεύει για λίγο και χάνει λίγο βάρος αλλά μετά παίρνει και πάλι βάρος. Και αυτό συνεχίζεται για τέσσερα χρόνια, ενώ τον βλέπω τακτικά κάθε μήνα. Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει; Ω, δικαιολογίες, τι μια είναι τα εγγόνια. Τι άλλη σε διακοπές για τα Χριστούγεννα, κτλ.. Τέλος πάντων, μετά ήρθε η γυναίκα του να με δει και μου είπε, “Dr. Unwin, πρέπει να σας εξηγήσω. Πρέπει να καταλάβετε τι συμβαίνει. Διαπιστώνω ότι ο άντρας μου σηκώνεται στις 4 το πρωί και τρώει ψωμί από το ψυγείο. Λοιπόν, σκέφτηκα τι να κάνω τώρα, και άρχισα στο τέλος κάθε μέρας και πετούσα όλο το ψωμί στον κάδο αν δεν είχε φάει εκείνη την ημέρα. Αλλά μετά ανακάλυψα ότι ο άντρας μου πήγαινε στον κάδο για να φάει το ψωμί”. Και τότε αυτό που κάνει, είναι πολύ τρομερή γυναίκα, άρχισε να βάζει απορρυπαντικό, υγρό απορρυπαντικό σε όποιο ψωμί πετούσε στον κάδο, αλλά εκείνος ακόμα και αυτό το τρώει. Σηκώνεται στις 4 το πρωί, ψαχουλεύει τον κάδο για να φάει το ψωμί με το απορρυπαντικό. Τότε λοιπόν αυτή δοκιμάζει κάτι άλλο και λέει, “Αυτό είναι το μόνο πράγμα που θα εμποδίσει τον άντρα μου να φάει ψωμί αν υπάρχει εκεί. Θα ψεκάζω χλωρίνη στο ψωμί και αφήνω θα αφήνω το μπουκάλι της χλωρίνης δίπλα στον κάδο για να ξέρει και να μην κοιτάει καν”. Αυτό που σου περιέγραψα είναι εθισμός. Αυτό είναι ένα έξυπνο άτομο. Και φαντάσου την αυτοεκτίμηση του, πώς ήταν να ζει έτσι, να κρύβει αυτό που έκανε και να μην λέει στον γιατρό του, γιατί προσπαθώ τόσο σκληρά για αυτόν εδώ και χρόνια. Και είναι τόσο καλός μαζί μου τώρα. Και μου σφίγγει συχνά το χέρι και με αγκαλιάζει. Είπε, “Προσπάθησες. Προσπάθησες πραγματικά”. Τέλος πάντων, οι ιστορίες μου έχουν ένα χαρούμενο τέλος πάντα. Αυτό που έκανα για εκείνον στο τέλος, χρειαζόταν τα πάντα. Οπότε, πρώτα, χαμηλοί υδατάνθρακες. Μετά τον έβαλα να χρησιμοποιήσει μια συσκευή συνεχούς παρακολούθησης του σακχάρου. Για να έχει ανατροφοδότηση αμέσως και να βλέπει την αιχμή (γλυκόζης στο αίμα) του. Και επίσης μπορούσα να δω τις αιχμές, καθώς αυτός έπρεπε να έρθει και να μου δείξει τις καταγραφές. Και πέρα από αυτά, έκανα κάτι ασυνήθιστο, του έδωσα μια χαμηλή δόση των νέων φαρμάκων GLP1.

SB: Ozempic^(*);

^(*) Το Ozempic είναι η εμπορική ονομασία της σεμαγλουτίδης, ενός συνταγογραφούμενου φαρμάκου. Βοηθά τους ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 να μειώσουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Μειώνει επίσης τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Χορηγείται με εβδομαδιαία υποδόρια ένεση.

DU: Ένα από αυτά. Και οι τρεις μαζί καταφέραμε όχι να μετριάσει αλλά να απέχει και μετά να μπορεί να το κάνει. Το Ozempic βοήθησε στη μείωση του θορύβου που προκαλούσαν οι λιγούρες στο κεφάλι του. Η ανατροφοδότηση από το CGM^(*) τον βοήθησε να μάθει πώς τα πήγαινε και την υποστήριξη που είχε από εμένα και την διατροφή με τροφές με χαμηλούς υδατάνθρακες, συνδυάστηκαν και τα τρία και έκανε την εγχείρηση του τώρα. Οπότε, είναι μια χαρούμενη ιστορία, αλλά αυτός θα είναι σε κατάσταση συντήρησης για όλη του τη ζωή. Θα πρέπει να το τακτοποιήσει αυτό. Και είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα γιατί νομίζω ότι το έχουμε υποτιμήσει αυτό, το λέμε carb creep^(**) σαν να μην έχει σημασία. Αλλά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μας ακούν αυτή τη στιγμή και ξέρουν ότι είναι εθισμένοι σε διάφορες τροφές. Ξέρουν, γιατί όταν τους ρωτάς ξεσπούν συχνά σε κλάματα. Συχνά κάποιος θα πει ότι δεν το έχω πει ποτέ σε κανέναν σε όλη μου τη ζωή. Και το ψωμί είναι συνηθισμένο τρόφιμο εθισμού και αν δεν είσαι εθισμένος στο ψωμί δεν μπορείς να φανταστείς πως είναι, αλλά αν είσαι εθισμένος στο ψωμί όλοι λένε ότι αυτό ακούγεται τόσο ηλίθιο και ντρέπομαι τόσο να σας το πω, ότι δηλαδή δεν μπορώ να ελέγξω το πώς τρώω το ψωμί. Έτσι δεν είναι κάτι καλό για την αυτοεκτίμηση κάτι τέτοιο, αλλά οι άνθρωποι μπορεί να είναι εθισμένοι σε πολλά πράγματα και η γυναίκα μου έχει δημοσιεύσει πολλές εργασίες για αυτό και έγραψε ένα βιβλίο για αυτό και για άλλα. Και λέει ότι, περίπου το 14% του πληθυσμού έχει ορισμένες πτυχές εθισμού στα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Και εξήγησε πολύ καλά γιατί οι έξυπνοι άνθρωποι τρώνε τροφές που ξέρουν ότι τους κάνουν κακό. Έχω ένα άλλο παράδειγμα. Ένας από τους ασθενείς μου με διαβήτη τύπου 2, είχαμε ύφεση χωρίς φάρμακα. Ζήτω! Το έχω κάνει αυτό έως τώρα 157 φορές. Έτσι, για κάθε έναν από αυτούς επευφημώ όταν συμβαίνει. Λοιπόν, με αυτόν τον τύπο, τα καταφέραμε. Ύφεση χωρίς φάρμακα. Μετά εξαφανίστηκε για λίγο και γύρισε με δύο νεκρά δάχτυλα στα πόδια και του τα ακρωτηρίασαν….

^(*) Το CGM (Continuous Glucose Monitoring / Σύστημα Συνεχούς Παρακολούθησης της Γλυκόζης [στο αίμα]) είναι ένα σύστημα συνεχούς καταγραφής της γλυκόζης στο αίμα που φοριέται συνήθως στο μπράτσο, όπως τα δημοφιλή προϊόντα της Dexcom ή της Medtronic. Μετρά τα επίπεδα σακχάρου στον οργανισμό 24 ώρες το 24ωρο μέσω ενός μικρού αισθητήρα στο δέρμα και στέλνει τα τα στοιχεία από την καταγραφή στο κινητό τηλέφωνο, βοηθώντας έτσι στη διαχείριση του διαβήτη.

^(**) Η “σταδιακή επανεισδοχή υδατανθράκων” είναι η αργή, ασυνείδητη συνήθεια να επιτρέπουμε, με την πάροδο του χρόνου, την επανεισδοχή επιπλέον υδατανθράκων σε μια διατροφή με χαμηλούς υδατάνθρακες ή σε μια διατροφή κέτο. Μικρές επιπλέον ποσότητες, όπως μια επιπλέον κουταλιά ξηρών καρπών, μια μεγαλύτερη χούφτα μούρα ή συσκευασμένα σνακ κέτο, συσσωρεύονται και μπορούν να εμποδίσουν την καύση λίπους ή την απώλεια βάρους.

SB: Νεκρά δάχτυλα στα πόδια;

DU: Ναι. Άρχισαν να σαπίζουν γιατί ο διαβήτης μειώνει την παροχή αίματος ιδιαίτερα στα δάχτυλα των ποδιών μας. Έπρεπε λοιπόν να χειρουργηθεί για να αφαιρεθεί μέρος του ποδιού του. Και έτσι το λέμε crab creep και αυτός κατέληξε με το πόδι του μισό. Αυτό δεν είναι carb creep, είναι κάτι πολύ πιο απαίσιο. Αλλά δεν τα παρατάω ποτέ. Και οι πληγές άργησαν να επουλωθούν γιατί είχε σάκχαρο, αλλά ευτυχώς επουλώθηκαν. Οπότε ξεκινήσαμε πάλι από την αρχή. Καταφέραμε να μπει πάλι σε ύφεση γιατί αυτή τη φορά αυτός και η γυναίκα του είναι πραγματικά αποφασισμένοι. Αλλά είναι ένας αγώνας και αυτός χρειάζεται βοήθεια και υποστήριξη για να το πετύχει. Δεν είναι ανόητος άνθρωπος. Είναι ένας έξυπνος άνθρωπος και όμως διάφορα φαγητά τον καλούσαν, “Φάε με, φάε με”. Και είναι πολύ δύσκολο για αυτόν να μην τα φάει. Και αυτό που εννοώ είναι ότι, είναι ένα πολύ ακραίο παράδειγμα αλλά πολλοί άνθρωποι που είναι υπέρβαροι, αλλά και κάποιοι που δεν είναι υπέρβαροι, αγωνίζονται απέναντι σε μια πολύ σημαντική λαχτάρα για υδατάνθρακες και πραγματικά δυσκολεύονται να την ελέγξουν.

[διαφήμιση από το 01:30:57 έως το 01:31:15]

SB: Για αυτούς τους ανθρώπους, και υποθέτω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, και στην πραγματικότητα μερικοί άνθρωποι έχουν εποχές όπου έχουν τον έλεγχο, είναι εκτός ελέγχου και ούτω καθεξής. Ξέρεις, έχω βρεθεί εκεί. Ποιο είναι το πρώτο βήμα σήμερα; Λοιπόν, σε ακούνε, και λένε “Γαμώτο, δεν θέλω να χάσω τα δάχτυλα των ποδιών μου” και όλα αυτά τα προβλήματα. Τι είναι το πρώτο βήμα τώρα;

DU: Τώρα, μιλάμε για κάποιον με διαβήτη τύπου δύο ή για κάποιον που δεν μπορεί να ελέγξει τι τρώει;

SB: Κάποιος που δεν μπορεί να ελέγξει τι τρώει.

DU: Εντάξει. Λοιπόν, πρώτο βήμα, μόλις το κάναμε. Νομίζω ότι το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση ότι αυτό είναι το πρόβλημα σου γιατί αν δεν το κάνεις, αν δεν είσαι ειλικρινής για το πρόβλημα σου, πώς θα μπορέσεις να το λύσεις;

SB: Τιμιότητα.

DU: Άρα, το πρώτο πράγμα είναι η ειλικρίνεια. Και αυτό είναι πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους. Όλοι μας βρίσκουμε δικαιολογίες. Ξέρεις, όπως εγώ και τα μπισκότα μου, πίστεψα ότι ήταν πιο εύκολο για μένα να σκεφτώ ότι αυτό ήταν άγχος και μια λογική αντίδραση στο άγχος κατά την εξάσκηση της πρακτικής μου, παρά να πω ότι ήταν… ξέρεις τα μπισκότα για μένα, μου πήρε ένα χρόνο για να σταματήσω να τα τρώω. Ένα χρόνο! Πόσο αξιολύπητο είναι αυτό; Ήμουν τόσο κλειδωμένος. Μου πήρε έναν ολόκληρο χρόνο.

SB: Πώς τα κατάφερες;

DU: Το έκανα απογαλακτίζοντας τον εαυτό μου λίγο-λίγο, σαν τη μεθαδόνη. Λοιπόν, έφυγα από τα μπισκότα τζίντζερ σοκολάτας και μετά πήγα στα σκέτα digestive και μετά πήγα σε μπισκότα βρώμης και μετά τελικά πήγα στα αμύγδαλα.

SB: Γιατί δεν τα έκανες όλα ταυτόχρονα;

DU: Έπρεπε να το είχα κάνει. Η Jen είναι οπαδός του απότομου, δηλαδή, ποιο είναι το θέμα; Απλά σταμάτησε το. Δεν ήμουν αρκετά δυνατός για κάτι τέτοιο και μου πήρε συνολικά έναν χρόνο. Έτσι, το πρώτο, το πρώτο πράγμα είναι να είσαι ειλικρινής, αληθινός, να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Ακόμα κι αν δεν μπορείς να το πεις στους άλλους, να είσαι ειλικρινείς με τον εαυτό σου. Να δεις αν υπάρχει η πιθανότητα εθισμού εκεί; Θα μπορούσε να είναι αυτό; Αυτό ταιριάζει; Δεύτερο, συγκεκριμένα ποιες τροφές είναι το πρόβλημα σου; Και να είσαι και πάλι ειλικρινής. Γιατί αν δεν είσαι ειλικρινής, τότε στο τρίτο υπάρχει ένα σχέδιο αποχής. Διότι εάν υπάρχει, αν έχεις μια πιθανότητα εθισμού, δεν θα είναι μόνο ένα μπισκότο και πόσοι από εμάς είπαμε ότι πρόκειται να εγκαταλείψω το παγωτό ή τα μπισκότα ή την πίτσα ή οτιδήποτε άλλο και μετά έχεις μια μέρα και ήπιες ένα ποτό ή οτιδήποτε άλλο και νομίζεις ότι η αυριανή δουλειά θα σε αγχώσει. Ναι. Αύριο και αύριο και αύριο. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να είσαι συγκεκριμένος σχετικά με τα τρόφιμα και στη συνέχεια να έχεις ένα σχέδιο για το πώς θα το κάνεις. Και άλλο ένα πράγμα που είναι μερικές φορές χρήσιμο είναι να το γνωστοποιήσεις στους ανθρώπους γύρω σου που σε αγαπούν. Ίσως να μοιραστείς μαζί τους ότι αυτό είναι σημαντικό και ότι μπορεί να χρειάζεσαι κάποια βοήθεια. “Σε παρακαλώ να είσαι ανεκτικός μαζί μου σαν το τσιγάρο. Παρακαλώ να είστε ανεκτικός αν είμαι λιγόψυχος. Θα προσπαθήσω να κάνω αυτό το πράγμα γιατί είναι σημαντικό”. Η δυσκολία, εξαρτάται αν το άτομο που σε αγαπά μπορεί να είναι ευγενικό ή να είναι σκληρό μαζί σου. Αν το ομολογήσεις αυτό και μετά σε αστυνομεύουν, σε επικρίνουν, κάτι τέτοιο δεν βοηθάει. Αυτό που ζητάς είναι ήπια υποστήριξη και ανοχή.

SB: Μπορώ να σκεφτώ μια περίοδο στη ζωή μου όπου ήμουν με κάποιο άτομο. Και ήταν εμμονικό με την υγεία του. Ναι, αυτό με έκανε να αρχίσω να κρύβομαι όταν έτρωγα άσχημα.

DU: Σε ευχαριστώ για αυτό. Αυτό συμβαίνει. Και βλέπεις ότι οι άνθρωποι γίνονται δόλιοι. Έτσι, αν αστυνομεύεις κάποιον που αγαπάς, το αποτέλεσμα είναι η εξαπάτηση…

SB: Έκρυβα τις συσκευασίες των πραγμάτων που έτρωγα.

DU: Η Jen το έκανε αυτό μαζί μου. Ήξερε ότι παρακολουθούσα. Αρχίζει λοιπόν να κρύβει τις συσκευασίες και μετά θα τις έβρισκα στο αυτοκίνητο και μετά θα είχαμε μια κατάσταση όπου δεν μπορούσαμε πλέον να μιλήσουμε για αυτό. Αν κάποιος εξαναγκάζει κάποιον, τότε αυτός γίνεται δόλιος, πρέπει να υποχωρήσεις λίγο. Γιατί αυτή η δόλια συμπεριφορά τότε αρχίζει και επηρεάζει την αυτοεκτίμηση και αυτό μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα και δεν θέλεις να κάνεις τα πράγματα χειρότερα…

SB: Και μετά αυτοί απομονώνονται επειδή δεν μπορούν να μοιραστούν μαζί σου τις κακές τους μέρες.

DU: Ναι. Αναρωτιέμαι, παρακαλώ, θα μπορούσαμε να δείξουμε το βιβλίο της Jen σε αυτό σημείο;

SB: Φυσικά.

DU: Λοιπόν, μπορώ απλά να εξηγήσω το βιβλίο; Λοιπόν, αυτό είναι το βιβλίο της Jen. Και το πιο πολύ σημαντικό είναι ότι η Jen δεν βγάζει δεκάρα από αυτό το βιβλίο. Έτσι, το “Fork in the Road” είναι η ιδέα για το ταξίδι σου τον ποιο δρόμο θα διαλέξεις. Δεν βγάζει λεφτά από αυτό. Κάθε έσοδο πηγαίνει σε μια φιλανθρωπική οργάνωση που έχει δημιουργήσει για να βοηθήσει τους ανθρώπους με εθισμό στο φαγητό. Είναι διαθέσιμο στο Amazon και είναι και αυτοδημοσιευμένο στο Amazon.

SB: Πόσο κοστίζει αυτό το βιβλίο;

DU: Δεν είναι πολλά, έτσι; Είναι περίπου 15£. Ω, όχι, είναι λιγότερο. Νομίζω ότι μπορεί να είναι 10 λίρες.

SB: Εντάξει, θα σου πω τι θα κάνω. Θα αγοράσω χίλια από αυτά.

DU: Θαυμάσια!

SB: Και θα βάλω έναν σύνδεσμο παρακάτω στα σχόλια. Και έτσι, το μόνο που κάποιος θα έχει να κάνει είναι αν του άρεσε πραγματικά αυτή εδώ η συνομιλία και θα ήθελε να αποκτήσει το βιβλίο της Jen, το “Fork in the Road”. Ίσως θα μπορούσαμε να υπογράψουμε μερικά από αυτά. Όχι όλα γιατί θα πιαστεί το χέρι της, αλλά ελπίζω να έχουμε μερικά από αυτά υπογεγραμμένα…

DU: Ω, αυτό είναι υπέροχο.

SB: Οπότε, κάντε κλικ παρακάτω και θα στείλουμε σε χίλιους ένα από αυτά. Και αυτό είναι απλώς ένα ευχαριστώ από εμένα προς εσένα και την Jen, αλλά και προς την κοινότητα που συντονίζεται και παρακολουθεί αυτές εδώ τις συνομιλίες μας. Και είναι τόσο υπέροχο ότι οι άνθρωποι μπορούν να λάβουν τόσο απλές πληροφορίες που είναι τόσο προσιτές και τόσο αυστηρές ως προς την επιστημονικά τους διαπιστευτήρια, και που με έναν τέτοιο τρόπο μπορούν να αλλάξουν τη ζωή κάποιων ανθρώπων.

DU: Τέλεια.

SB: Δεν είναι υπέροχο πράγμα αυτό; Ξέρεις ότι ένα απλό βιβλίο σαν αυτό που δεν είναι κάτι που να είναι πολύ μεγάλο σαν βιβλίο. Δεν χρειάζεται πολύ χρόνο για να διαβαστεί και θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή κάποιων ανθρώπων. Αυτό είναι ένα τόσο υπέροχο πράγμα.

[διαφήμιση από το 01:37:22 ως το 01:39:36]

SB: Είπες κάτι νωρίτερα σχετικά με τη σχέση μεταξύ των διατροφικών μας επιλογών και του καρκίνου. Έχω πραγματικά μια φίλη μου που εργαζόταν για μένα, η οποία περνάει τώρα δοκιμασία με τον καρκίνο αυτή τη στιγμή. Αυτή είναι πολύ πολύ νέα. Στην πραγματικότητα είναι νεότερη από εμένα. Και διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού. Είναι πολύ καλή φίλη μου. Και στην πραγματικότητα ήταν η μάνατζερ μου για μερικά χρόνια. Λέγεται Katie. Έχει βγει πολύ δημόσια σχετικά με όλο αυτό. Οπότε δημοσιεύει το ταξίδι της στο διαδίκτυο και έτσι μπορώ να πω το όνομα της, και την ακολουθούσα και αυτή έχει αφαιρέσει πολλά από τα τρόφιμα για τα οποία μιλήσαμε σήμερα από τη διατροφή της. Άρα είναι πολύ πιο μπροστά από ότι είμαι εγώ αυτή τη στιγμή και κοίταζα μερικά από τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη σχέση μεταξύ των διατροφικών μας επιλογών και των περιπτώσεων καρκίνου και θα διαβάσω σχετικά κάτι για αυτό τώρα. Η ομάδα μου έχει επιλέξει μερικά αποσπάσματα, αλλά νομίζω ότι αξίζει να τα ακούσουμε γιατί νομίζω ότι είναι πολύ ωραία και ακούγοντας τα είναι αρκετά διαφωτιστικά. Μια τεράστια μελέτη στην Γαλλία διαπίστωσε ότι η κατανάλωση μόλις 100ml ζαχαρούχα ποτά την ημέρα, που θα μπορούσαν να είναι, ξέρεις, το ένα τρίτο ενός κουτιού αναψυκτικού, συνδέονται με σχεδόν 20% αύξηση κίνδυνου γενικά για καρκίνο. Γυναίκες που καταναλώνουν δύο ή περισσότερα διαιτητικά ποτά καθημερινά έχουν υπερδιπλάσιο κίνδυνο πρώιμης έναρξης καρκίνου του παχέος εντέρου σε σύγκριση με εκείνους που πίνουν λιγότερο από ένα την εβδομάδα. Η υψηλή κατανάλωση ζαχαρούχων ποτών συνδέεται με 78% υψηλότερο κίνδυνο του εξαρτώμενου από οιστρογόνα καρκίνου του ενδομητρίου στις γυναίκες. Πίνοντας 20 ουγγιές ζάχαρη καθημερινά σε ζαχαρούχα ποτά τύπου σόδας συνδέεται με τη μείωση των τελομερών, τα οποία είναι τα προστατευτικά καλύμματα στο DNA μας και αυτό ισοδυναμεί με 4,6 χρόνια πρόσθετης βιολογικής γήρανσης που αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου. Η υψηλή πρόσληψη ζάχαρης προκαλεί χρόνια υπερινσουλιναιμία…

DU: Χρόνια υπερινσουλιναιμία. Αυτό είναι που λέω, όταν τα επίπεδα ινσουλίνης είναι υψηλά, το οποίο εξήγησα στην αρχή.

SB: Και το οποίο μπορεί να αναστείλει την απόπτωση, την φυσική διαδικασία όπου τα κατεστραμμένα ή τα καρκινικά κύτταρα αυτοκαταστρέφονται. Απίστευτο! Δύο ακόμη. Γίνεται επεξεργασία της φρουκτόζης στο συκώτι και μετατρέπεται σε λιπίδια τα οποία είναι λίπη, κάτι για το οποίο λέγαμε νωρίτερα, κάτι που δείχνουν πρόσφατες μελέτες είναι ότι ορισμένοι όγκοι καταναλώνουν απευθείας την φρουκτόζη για την κατασκευή των κυτταρικών μεμβρανών τους. Και τέλος, δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε πρόσθετα σάκχαρα αυξάνουν χρόνια τις αντιδραστικές πρωτεΐνες C που ονομάζονται CRPs, που είναι ένας δείκτης φλεγμονής που συσχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την εξέλιξη και τη μετάσταση όγκων.

DU: Ναι. Αυτό που θα ήθελα λοιπόν πω είναι ότι είναι τόσο ενδιαφέρον και μου φέρνει στο μυαλό ένα πολύ σημαντικό πράγμα. Μιλάμε τόσο πολύ και σε όλο τον κόσμο για την θεραπεία του καρκίνου, αλλά τι γίνεται με την πρόληψη; Επειδή για την φίλη σου, αυτό είναι μια ισόβια καταδίκη και ζει με την αβεβαιότητα και τον φόβο. Και όταν λέω στους ασθενείς ότι έχουν καρκίνο, ξέρεις, το νιώθεις εδώ μέσα σου γιατί μόλις τους αφαίρεσες τόσα πολλά. Και είναι ενδιαφέρον. Προσπαθούμε αρκετά; Εάν το γνωρίζουμε αυτό, προσπαθούμε αρκετά σκληρά για να αποτρέψουμε τον καρκίνο; Γιατί αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε, γιατί γνωρίζουμε πολλά, και σκέφτομαι σχετικά με το κάπνισμα, η διατροφή είναι η επόμενη συχνότερη αιτία καρκίνου. Και τώρα πόσο σοβαρό πρέπει να γίνει όλο αυτό; Μόλις έδωσες όλες αυτές τις αναφορές και το γνωρίζω, το πρόχειρο φαγητό συνδέεται με τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες. Συνδέεται με τόσα πολλά πράγματα. Τι είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε για να απολαύσουμε τις λιχουδιές και τα διάφορα σνακ; Όταν το βλέπεις έτσι όλο αυτό μαζί είναι απίστευτο. Πραγματικά είναι απαίσιο.

SB: Αυτό ακούγεται λίγο τρελό, αλλά μερικές φορές φαντάζομαι ότι λαμβάνω διάγνωση για καρκίνο. Και κάνω λίγο, υποθέτω ότι μπορείς να το πεις ως έναν προθάνατο, προθανάτιο, όχι μεταθανάτιο, όπου φαντάζομαι εκείνη την ημέρα τις αποφάσεις που θα ήθελα να είχα πάρει. Και δεν λέω ότι όλοι οι καρκίνοι συνδέονται με αυτό που τρώμε γιατί δεν είναι αυτό η περίπτωση. Αλλά φαντάζομαι ότι είναι η χειρότερη διάγνωση που θα μπορούσα να έχω ποτέ και ο γιατρός μου λέει ότι οι επιλογές του τρόπου ζωής συνέβαλαν σε αυτό τα τελευταία 5, 10, 15 χρόνια. Και εκείνη τη στιγμή, υπάρχει κάποιο ζαχαρούχο ποτό που να αξίζει κάτι τέτοιο; Απλώς δεν υπάρχει, απλά θα ευχόσουν με κάθε κόκκαλο στο σώμα σου εκεί που βρίσκεσαι να πας σπίτι και πεις στον/στην αρραβωνιαστικό/-κιά σου, στον/στην σύντροφο σου, στα παιδιά σου ότι έχεις αυτή τη φρικτή διάγνωση, απλά θα ευχόσουν να είχες πάρει διαφορετική απόφαση.

DU: Πιστεύω επίσης ότι αυτή είναι μια πολύ καλή στρατηγική για την αντιμετώπιση προβλημάτων. Ξέρεις, η ζωή σου πρέπει να είναι τόσο περίπλοκη. Δεν μπορώ να αρχίσω να φαντάζομαι πόσα προβλήματα λύνεις και οι επιπλοκές και οι άνθρωποι με τους οποίους ασχολείσαι και όμως όλα είναι σαν ένα τίποτα μπροστά σε μια διάγνωση καρκίνου, έτσι δεν είναι; Θα κοιτάξεις τα προβλήματα που έχεις αυτή τη στιγμή και θα γελάσεις. Χθες ανησυχούσα για την κίνηση ή οτιδήποτε άλλο και νομίζω ότι είναι ισοπεδωτικό. Η θνησιμότητα είναι ισοπεδωτική. Όλη μου τη ζωή έχω εμμονή με τον θάνατο και με ανησυχεί. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω στο μυαλό μου τι σημαίνει θάνατος ή, ξέρεις, πραγματικά με τρόμαζε όταν ήμουν παιδί, η ιδέα του θανάτου, αλλά αυτό που μου έδωσε είναι ένα κίνητρο στο να μην χάνουμε χρόνο και να σκεφτούμε ποια είναι η καλύτερη χρήση του σήμερα και φαίνεται να έχεις και αυτό το είδος ενέργειας.

SB: Το ενδιαφέρον με αυτή την ιδέα για το χάσιμο χρόνου επίσης είναι μέσα και από όλα όσα είπες σήμερα, μπορούμε και οι δύο να χάνουμε λιγότερο χρόνο αλλά και να έχουμε περισσότερο χρόνο. Και όταν εγώ έμαθα για τη διαφορά μεταξύ της διάρκειας ζωής και της διάρκειας υγείας, προστέθηκε επίσης σε αυτήν την εξίσωση. Ξέρεις, οι άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν μέχρι τα 80 χρόνια, αλλά είναι υγιείς μόνο για περίπου 30, 40 χρόνια.

DU: Και αυτή είναι η ιδέα της υγείας, το εύρος είναι πολύ σημαντικό γιατί γνωρίζουμε ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο μειώνεται.

SB: Α, αλήθεια όντως;

DU: Ναι. Αυτό είναι που κοιτάζουν τώρα, η διάρκεια ζωής είναι κάτι αρκετά διαμοιρασμένη, αλλά η διάρκεια υγείας μειώνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και αξίζει να σκεφτούμε γιατί συμβαίνει αυτό.

SB: Λοιπόν, θα διακινδύνευα να υποθέσω ότι σχετίζεται με όλα τα πράγματα για τα οποία μίλησες σήμερα.

DU: Νομίζω ότι μπορεί όντως να σχετίζεται.

SB: Για την Αγγλία έχεις απόλυτο δίκιο. Λέει ότι στην Αγγλία, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Η διάρκεια της υγείας μειώνεται ενεργά, παρόλο που η συνολική διάρκεια ζωής αυξάνεται αργά. Πρόσφατα, τα δεδομένα από το 2024 έως το 2026, από το Office for National Statistics (ONS, Γραφείο Εθνικής Στατιστικής) και το Foundation of Health, παρουσιάζουν μια σκληρή εικόνα στο ότι διευρύνεται το χάσμα νοσηρών ετών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Την τελευταία δεκαετία, το προσδόκιμο υγιούς ζωής στο Ηνωμένο Βασίλειο μειώθηκε κατά περίπου 2 χρόνια. Από τα πιο πρόσφατα δεδομένα, οι άνδρες στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορούν να αναμένουν να περάσουν περίπου 60 χρόνια με καλή υγεία και οι γυναίκες επίσης, περίπου 60 χρόνια καλής υγείας, επειδή το συνολικό προσδόκιμο ζωής στην Αγγλία αυξάνεται. Οι άνθρωποι περνούν τώρα περίπου 23 χρόνια στο τέλος της ζωής τους με κακή υγεία και ασθένεια. Αυτό σημαίνει ότι ο μέσος άνθρωπος ξοδεύει σχεδόν το ένα τέταρτο της ζωής του για να διαχειριστεί χρόνιες παθήσεις, ασθένεια ή/και αναπηρία.

DU: Και αυτό ακριβώς είναι το θέμα, έτσι δεν είναι; Αυτό ακριβώς είναι το θέμα και σχετίζεται με ένα άλλο πράγμα που θα ήθελα να σου πω, επίσης. Αυτά είναι κυβερνητικά στοιχεία. Κάθε φορολογούμενος στην Αγγλία πληρώνει επιπλέον φόρο 7.000£ ανά έτος για τις συνέπειες των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων. Όλοι πληρώνουν φόρο, επιπλέον φόρο, 7.000£ το χρόνο. Και αυτό το κόστος δεν είναι μόνο το κόστος των φαρμάκων. Το μεγαλύτερο κόστος είναι ότι οι άνθρωποι δεν πληρώνουν φόρο οι ίδιοι και δεν μπορούν να εργαστούν επειδή είναι άρρωστοι. Και αυτό είναι τα δύο τρίτα του κόστους για τους υπόλοιπους, είναι η έλλειψη εσόδων, επειδή μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας δεν είναι αρκετά καλά για να εργαστεί και αυτό είναι πολύ και σε πολύ νέους ανθρώπους επίσης. Είναι πολύ σοβαρό.

SB: Νομίζω ότι ξέρω πως περίπου το 30, 40% των ακροατών μας είναι στις ΗΠΑ. Έχω λοιπόν κάποια άσχημα νέα για όλους και στις ΗΠΑ, επίσης. Οι ΗΠΑ κατέχουν, επί του παρόντος, ένα μάλλον ζοφερό ρεκόρ. Έχουν το μεγαλύτερου εύρους χάσμα ανάμεσα στην διάρκεια της υγείας και την διάρκειας της ζωής σε όλο το κόσμο. Παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν το χαμηλότερο προσδόκιμο συνολικής ζωής από σχεδόν όλα τα όμοια με αυτές έθνη και το ποσοστό πρόωρων θανάτων είναι σχεδόν το διπλάσιο του μέσου όρου με συγκρίσιμες χώρες, τα στατιστικά της διάρκειας της υγείας είναι ίδια ή/και χειρότερα στον κόσμο. Έτσι, αν βρίσκεσαι στις ΗΠΑ, όπως έχουν τα πράγματα, θα είσαι πιο άρρωστος για περισσότερο.

DU: Προσπαθούμε όμως να συνεχίζουμε να τους φτάσουμε, έτσι δεν είναι; Κάνουμε το καλύτερο μας, κάνουμε ότι μπορούμε για να καλύψουμε τη διαφορά.

SB: Έχω αυτό το σπάγκο εδώ. Αυτός είναι, υποθέτω, ένας μηχανισμός που χρησιμοποιούμε για να καταλάβουμε αν η μέση και τα επίπεδα λίπους των ανθρώπων είναι επίσης μεγαλύτερα στην κοιλιά τους.

DU: Νομίζω ότι είναι μεγαλύτερο από αυτό. Ενδιαφέρομαι λοιπόν για τρόπους χαμηλού κόστους για τους ανθρώπους για να γνωρίζουν πώς είναι, σε τι κατάσταση βρίσκονται. Το πως είναι. Και έτσι ένας αναγνωρισμένος τρόπος να κοιτάμε την κατάσταση της μεταβολικής υγείας είναι η μέση μας. Το μέγεθος της πρέπει να είναι μικρότερο από το μισό ύψος μας. Αν λοιπόν έχουμε ένα κομμάτι σπάγκου, όπως έχουμε εκεί, πιστεύω ότι είναι 6 πόδια μακρύς.

SB: Ναι.

DU: Και έχεις σημειώσει το που βρίσκεται η μέση του σπάγκου. Έτσι ο μισός από αυτόν τον σπάγκο πρέπει να τυλίγεται γύρω από το πιο παχύ κομμάτι της κοιλιάς σου. Οπότε κόψ’ το στη μέση. Και μετά ας δούμε. Θα το βάλεις γύρω από την κοιλιά σου.

SB: Εντάξει. Έτσι, έκοψα τον σπάγκο στη μέση. Ποιο μέρος της κοιλιάς μου;

DU: Το πιο φαρδύ μέρος. Το πιο χοντρό μέρος της, γύρω-γύρω. Λοιπόν, να είσαι ειλικρινής σχετικά με το πιο παχύ μέρος.

SB: Καλά.

DU: Μπορώ να κοιτάξω;

SB: Ναι.

DU: Το έκανες.

SB: Ναι.

DU: Μήπως σφίγγεσαι εκεί;

SB: Δεν, δεν σφίγγομαι. Όχι.

DU: Μήπως κλέβεις; Άσε με να δω.

SB: Όχι, όχι, δεν κλέβω…

DU: Εντάξει. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον για εσένα και όπως λέω η αντίσταση στην ινσουλίνη τείνει να βάζει βάρος στην κοιλιά σου αλλά μπορεί να έχεις μια πολύ μυώδη κοιλιά, ας προσποιηθούμε ότι, ότι είσαι ακριβώς εκεί, είσαι σχεδόν εκεί, αλλά είναι ένα πολύ απλό τεστ για όλους που μπορούν να κάνουν στο σπίτι με ένα απλό κομμάτι σπάγκου με μήκος όσο είναι το ύψος τους και το κόβουν στη μέση. Θα μπορέσουν να τον τυλίξουν ή όχι γύρω από την μέση τους;

SB: Εντάξει, όλοι στο σπίτι, πηγαίνετε να αγοράσετε λίγο σπάγκο.

DU: Ναι, εννοώ ότι υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μπορείς να κάνεις, αλλά αυτός είναι τόσο απλός τρόπος, επειδή μόνο το βάρος σου… όπως είπα, εκεί κατανέμεται το λίπος, το λίπος στην κοιλιά σου είναι πιο ανησυχητικό από το λίπος στα πόδια σου ή στα μπράτσα σου πραγματικά, οπότε…

SB: Ένα από τα πράγματα για τα οποία με ρωτούν πάντα οι άνθρωποι είναι τα συμπληρώματα. Ποια είναι καλά, ποια κακά και διαφορετικά. Ποια είναι η άποψη σου;

DU: Εντάξει. Λοιπόν, η άποψη μου είναι αν μπορείς… η εντερική μου αντίδραση είναι το να δοκιμάσω και να χρησιμοποιήσω την διατροφή για να μου δώσει ότι χρειάζεσαι, αν γίνεται.

SB: Ποια διατροφή;

DU: Μια διατροφή με πραγματικές τροφές με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες είναι αυτό που προτιμώ και με αφθονία πρωτεΐνης και υγιών λιπαρών. Με ενδιαφέρει πολύ η γεωργία και η αναγεννητική γεωργία και όλα αυτά τα πράγματα. Και αυτό που ξέρω είναι ότι το θρεπτικό προφίλ των καλλιεργειών που καλλιεργούνται σήμερα δεν είναι τόσο καλό όσο ήταν 100 χρόνια πριν. Άρα έχουμε κάποια προβλήματα και έχει να κάνει με το χώμα, με το έδαφος. Εάν εσύ συνεχίσεις απλώς να προσθέτεις άζωτο και να κάνεις συγκομιδές καλλιεργειών, αυτές οι καλλιέργειες δεν θα περιέχουν τόσο πολύ ψευδάργυρο ή μαγνήσιο ιδιαίτερα. Και έτσι η τραγωδία είναι ότι, αν και ο στόχος μου θα ήταν να σε έχω υγιή με μια διατροφή με πραγματικές τροφές, υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν θα μπορείς να έχεις από την διατροφή σου τώρα, όπως μπορούσαν να έχουν οι παππούδες μας. Και ένα από αυτά είναι το μαγνήσιο. Είναι πολύ πολύ δύσκολο να πάρεις αρκετό μαγνήσιο από την διατροφή σου χωρίς τα συμπληρώματα. Και καθώς μεγαλώνεις, απορροφάς το μαγνήσιο όλο και λιγότερο. Επίσης πολλά φάρμακα παρεμποδίζουν την απορρόφηση του μαγνησίου ιδιαίτερα τα φάρμακα για οξύτητα στο στομάχι. Οπότε χρειάζονται συμπληρώματα μαγνησίου για τους περισσότερους ανθρώπους. Για έμενα ήταν κάτι το μαγικό για να απαλλαγώ από τις μυϊκές κράμπες. Κοιμάμαι πολύ καλύτερα. Νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε και για το μαγνήσιο. Ποιο μαγνήσιο; Γιατί ποικίλλει πάρα πολύ. Και αυτό είναι λίγο ντροπιαστικό. Εξαρτάται από τα έντερα σου. Εντάξει; Έχεις γρήγορα ή αργά έντερα; Δεν χρειάζεται να μου πεις. Εάν αν έχεις την τάση να είσαι λίγο δυσκοίλιος, το κιτρικό μαγνήσιο^(*) είναι πολύ καλό. Βοηθάει. Είναι πιο καθαρτικό και απορροφάς λίγο από αυτό ούτως ή άλλως. Αν τα έντερα σου δεν έχουν πρόβλημα και ιδιαίτερα αν θέλεις να έχεις καλύτερο ύπνο ή διάθεση, το γλυκινικό μαγνήσιο^(**) ή το θρεονικό μαγνήσιο^(***) είναι στην πραγματικότητα αυτό που διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό αλλά δεν βοηθά στη δυσκοιλιότητα. Έτσι, αυτό είναι ένα πολύ “γρήγορο” μαγνήσιο. Έχουμε χρόνο να πω για την πρώτη αγελάδα που αγόρασα ποτέ;

^(*) Το κιτρικό μαγνήσιο είναι μια από τις πιο δημοφιλείς και υψηλής απορρόφησης μορφές συμπληρωμάτων μαγνησίου, που συνδυάζει το μαγνήσιο με κιτρικό οξύ. Χρησιμοποιείται ευρέως για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας (ως ήπιο καθαρτικό), τη χαλάρωση των μυών και τη μείωση της κόπωσης.

^(**) Το γλυκονικό (ή συχνά γλυκινικό) μαγνήσιο είναι ένας συνδυασμός μαγνησίου με γλυκονικό οξύ ή γλυκίνη. Απορροφάται πολύ καλά από το σώμα και είναι ιδιαίτερα φιλικό προς το στομάχι, καθώς δεν προκαλεί εύκολα ενοχλήσεις ή διάρροια σε σχέση με άλλες μορφές.

^(***) Το θρεονικό μαγνήσιο (Magnesium L-Threonate) είναι μια ειδική μορφή συμπληρώματος μαγνησίου που συνδέεται με θρεονικό οξύ. Ξεχωρίζει επειδή διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, αυξάνοντας αποτελεσματικά τα επίπεδα μαγνησίου στον εγκέφαλο και υποστηρίζοντας τη μνήμη, τη συγκέντρωση και τη γνωστική λειτουργία.

SB: Πες μας.

DU: Και είναι σχετικό με το μαγνήσιο.

SB: Προχώρα και πες μας.

DU: Εντάξει. Έτσι η γυναίκα μου και εγώ, η γυναίκα μου η Jen, έχουμε αυτή την ιδέα ότι αν αγαπάς κάποιον, τότε για τα δώρα πρέπει να δοκιμάζεις και να σκεφτείς τι θα ήθελε αυτό το άτομο; Μην αγοράζεις σε κάποιον ένα δώρο που θα ήθελες εσύ. Και ήταν η Jen που προσπαθούσε να με κάνει να το μάθω αυτό. Και έτσι το έκανε. Μου είπε, λοιπόν, μια μέρα, “Λοιπόν, πάρε ένα παλτό και ένα ζευγάρι Wellingtons (ένας τύπος αδιάβροχης μπότας κατασκευασμένης από καουτσούκ) θα σε πάω κάπου έξω”. Και με οδήγησε στο Lancaster και υπήρχε ένα χωράφι με αγελάδες εκεί και μου είπε, σου αγόρασα κάποια από αυτές τις αγελάδες γιατί εγώ πάντα ήθελα μια αγελάδα και είχαμε ένα χωράφι και εκείνη το έκανε. Τι γυναίκα είναι αυτή, έτσι; Ήξερε ότι ήθελα, πήγε στον αγρότη εκ των προτέρων και προπλήρωσε για μια οποιαδήποτε αγελάδα και είπε: “Αυτό είναι το χωράφι, αγόρασα μια αγελάδα. Εσύ απλά διάλεξε ποια σου αρέσει και θα την μεταφέρει στο σπίτι”. Πώς σχετίζεται αυτό με το μαγνήσιο, θα αναρωτιέσαι; Λοιπόν, σχετίζεται, γιατί ο αγρότης είπε “Μπορείς να έχεις όποια αγελάδα θέλεις. Αλλά έχω χάσει 15 αγελάδες φέτος από ένα πράγμα που ονομάζεται staggers^(*). Και δεν μπορείς να έχεις την αγελάδα αν δεν μου υποσχεθείς ότι θα αγοράσεις συμπληρώματα μαγνησίου, επειδή το γρασίδι έχει πλέον τόσο έλλειψη μαγνησίου που οι αγελάδες πεθαίνουν αν δεν τους χορηγήσεις συμπλήρωμα μαγνησίου”. Αλλά γίνεται και καλύτερο από αυτό. Ταυτόχρονα, είχα έναν ασθενή που δεν μπορούσα να βρω γιατί είχε κρίσεις. Μου άρεσε πολύ αυτός ο τύπος και συνέχιζε να με φωνάζει και να τον έβαζα στην εντατική και δεν καταφέραμε να καταλάβουμε καθώς δεν ήταν κάποιος όγκος στον εγκέφαλο, αλλά γιατί να έχει κρίσεις, μέχρι που κατάφερα να ενώσω τις τελείες. Ήταν ανεπάρκεια μαγνησίου λόγω της φαρμακευτικής αγωγής που έπαιρνε και είναι η πρώτη φορά που σκέφτηκα σοβαρά για το μαγνήσιο. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, πολύ σημαντικό και με την σύγχρονη διατροφή οι άνθρωποι έχουν έλλειψη μαγνησίου και το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορείς να το μετρήσεις. Έτσι, το μαγνήσιο στο αίμα σας, το μαγνήσιο του ορού δεν αντικατοπτρίζει αυτό που συμβαίνει γιατί το μαγνήσιο βρίσκεται κυρίως μέσα στα κύτταρα μας. Άρα πρέπει να εξετάσεις το ενδοκυτταρικό επίπεδο μαγνησίου. Ξέρεις όμως τι; Είναι απλά πιο εύκολο να δοκιμάσεις δίνοντας ένα συμπλήρωμα μαγνησίου και να δεις πως θα αισθάνονται μετά. Οπότε, παίρνεις μαγνήσιο;

^(*) Ο όρος “staggers” αναφέρεται συνήθως σε διάφορες παθήσεις του νευρικού συστήματος στα ζώα εκτροφής που προκαλούν αστάθεια. Εδώ μάλλον αναφέρεται στην Grass staggers (τετανία της βοσκής ή υπομαγνησιαιμία) που είναι η έλλειψη μαγνησίου σε βοοειδή ή πρόβατα, που οδηγεί σε μυϊκούς τρόμους και κατάρρευση. Οι άλλες μορφές staggers είναι η Ryegrass staggers, μια πάθηση που προκαλείται από μυκητιακές τοξίνες στο χορτάρι των βοσκοτόπων και η Blind staggers, μια μορφή δηλητηρίασης ή ασθένειας των ζώων που επηρεάζει τον συντονισμό και την όραση.

SB: Όντως παίρνω, επειδή οι καλεσμένοι, οι ειδικοί που έρχονται σε αυτό το podcast, μου είπαν ότι το μαγνήσιο είναι ένα από τα πέντε συμπληρώματα για μένα. Είπα στον εαυτό μου, θα παίρνω πέντε συμπληρώματα την ημέρα.

DU: Πέντε;

SB: Ναι, παίρνω πέντε. Που είναι, βιταμίνη D γιατί είμαι εντός όλη την ώρα.

DU: Βιταμίνη D. Λοιπόν, ναι, οπωσδήποτε.

SB: Και είμαι μαύρος, οπότε ξέρεις…

DU: Εντάξει, αυτό σε συνδυασμό, αλλά όλοι και ιδιαίτερα στους περισσότερους ανθρώπους απλά δεν κάθονται στο ήλιο αρκετά. Θα ήταν καλύτερα αν μπορούσες να μείνεις για κάποια ώρα στον ήλιο, αλλά εντάξει, η βιταμίνη D είναι πολύ, πολύ σημαντική.

SB: Παίρνω μαγνήσιο. Γιατί άνθρωποι σαν εσένα μου έχουν πει πόσο σημαντικό είναι.

DU: Τι μαγνήσιο παίρνεις;

SB: Αυτή είναι μια καλή ερώτηση. Νομίζω ότι είναι κιτρικό. Ναι, κιτρικό, αλλά στην πραγματικότητα νομίζω ότι ποικίλλει ανάλογα με το τι μου προμηθεύει η ομάδα μου. Αλλά είναι καλό να το ξέρω γιατί πρέπει να σκεφτώ και τα έντερα μου. Παίρνω κρεατίνη. Υπάρχει αυτό το συμπλήρωμα φυτικών ινών που παίρνω επειδή έκανα κάποιες εξετάσεις αίματος και μου είπαν ότι οι φυτικές ίνες θα βοηθούσαν και αυτό το συγκεκριμένο συμπλήρωμα φυτικών ινών θα μειώσει την LDL χοληστερόλη μου. Και (παίρνω και) πολυβιταμίνες…

DU: Για να καλύψεις τα πάντα.

SB: Για να καλύψω τα πάντα.

DU: Αυτά μάλλον ακούγονται εντάξει. Ναι. Εννοώ, μια από τις ανησυχίες ή ένα από τα κλινικά πράγματα που βρίσκω είναι ότι, ειλικρινά αν ρωτήσεις τους ανθρώπους πόσα συμπληρώματα παίρνουν, εμφανίζεται μια τσάντα που περιέχει διάφορα σκευάσματα, υπάρχει αυτό το μπλε και αυτό το κίτρινο πράγμα και είναι πιθανό να λαμβάνουν περισσότερα συμπληρώματα από όσα χρειάζονται, αρκετά εύκολα. Ιδιαίτερα ίσως την βιταμίνη D. Μπορεί να είναι διάφορες βιταμίνες, που έχεις δώσει και αυτό επίσης. Ω, είναι βιταμίνη D. Ωραία. Ωραία. Λοιπόν, νομίζω ότι σε αυτό θα συμφωνήσω μαζί σου.

SB: Βασικά, η δική μου (βιταμίνη D) μειώνεται στα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος. Λοιπόν, έχω κάνει δύο αιματολογικές εξετάσεις τον τελευταίο μήνα. Μια στην Function Health, που είναι και συνεργάτης μας, χορηγός μας, και μια άλλη στην Nico Health, που είναι στην πραγματικότητα μια εταιρεία στην οποία μόλις επένδυσα μερικά εκατομμύρια λίρες, που είναι αυτή η εταιρία που κάνει τεστ υγείας. Έχεις ακούσει για την Niko Health;

DU: Όχι.

SB: Στην Niko Health, μπαίνεις δίνεις 299£ ή ότι είναι, και κάνεις όλες τις αιματολογικές σου εξετάσεις. Κάνεις όλες αυτές τις απίστευτες εξετάσεις στο σώμα σου. Σου δείχνουν πράγματα όπως, το πόσο καλή είναι η κυκλοφορία σου από το λαιμό μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών σου. Στέκεσαι μπροστά σε αυτόν τον σαρωτή. Παίρνει περίπου 2.000, 3.000 φωτογραφίες του σώματος σου, παρακολουθεί όλες τις κρεατοελιές σου, παρακολουθεί τους χτύπους της καρδιάς, κάνει όλα αυτά τα απίστευτα πράγματα. Και μετά, αντί να περιμένεις δύο εβδομάδες για τα αποτελέσματα, μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και ολόκληρο το σώμα σου βρίσκεται σε αυτήν την οθόνη. Και μπορείς να δεις όλα αυτά τα διαφορετικά μέρη του σώματος σου. Κάνουν τις αιματολογικές εξετάσεις στην αρχή και μετά κυριολεκτικά μόλις περάσουν περίπου 20 λεπτά είμαι μέσα σε ένα δωμάτιο. Έχω το δικά μου αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος αμέσως. Μπορώ να δω ολόκληρο το σώμα μου. Βλέπουν την LDL μου, και αυτό και εκείνο και το άλλο. Δείχνουν τον χτύπο της καρδιάς μου. Δείχνουν κάθε σπίλο στο σώμα μου. Και κοστίζει 299 λίρες και έχεις τα αποτελέσματα σχεδόν άμεσα. Και η εναλλακτική μου, και τώρα πραγματικά τελειώνω, η εναλλακτική που έκανα κάθε χρόνο ήταν αυτό και ειλικρινά, θα είμαι ειλικρινής, ήταν αυτός ο έλεγχος υγείας των 7.000 λιρών όπου θα μου έπαιρνε έξι, επτά ώρες και θα έπαιρνα τα αποτελέσματα πίσω σε δύο εβδομάδες. Λοιπόν, αυτό είναι που στην Niko προσπαθούν να κάνουν, και είναι στην πραγματικότητα μια εταιρεία που ξεκίνησε από τον ιδρυτή του Spotify, Daniel Ek. Και ναι, έτσι έκανα την εξέταση αίματος τις προάλλες και το τεστ υγείας μου στην Niko και μου είπαν το ίδιο πράγμα. Και μετά πήρα αυτά τα αποτελέσματα και εγώ τα επεξεργάστηκα χρησιμοποιώντας κάποια εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και μου είπε πώς έχω ελλείψεις. Και ένα από τα πράγματα που είχα έλλειψη ήταν τα ωμέγα-3. Αυτό ήταν το άλλο. Ωμέγα-3, βιταμίνη D, είχα υψηλή LDL και έτσι είπαν ότι αυτό το πράγμα με τις φυτικές ίνες θα ήταν πραγματικά καλό για εμένα. Και ναι, αυτά ήταν τα κύρια πράγματα. Κατά τα άλλα, ήμουν πολύ καλά, αλλά ναι, υψηλή LDL.

DU: Νομίζω ότι ένα μόνο πράγμα που με κάνει να σκεφτώ κάτι, όταν γίνεται αυτή η εξέταση-προβολή, νομίζω ότι το σημαντικό σημείο είναι ότι δεν πρέπει να τρομάζεις απλώς τους ανθρώπους, ότι πρέπει να συνδεθεί με το τι μπορείς να κάνεις για αυτό. Λοιπόν, είχα πολλή εμπειρία με φοβισμένους ασθενείς. Λοιπόν, μας ανησυχούν κάπως οι εξετάσεις γιατί αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι άνθρωποι τις κάνουν και μετά οι άνθρωποι φοβούνται και για να τις χρησιμοποιήσουν θα πρέπει να κάνουμε πολλά ραντεβού στις υπηρεσίες υγείας προσπαθώντας να τακτοποιήσουν όλα τα θέματα. Λοιπόν αυτό που είναι καλό είναι να κάνεις εξετάσεις που σχετίζεται με σημεία που να μπορεί να γίνει κάτι και στη συνέχεια βοηθάς τους ανθρώπους να καταλάβουν τι μπορούν να κάνουν. Και να αποφύγεις να τους αφήσεις απλά να ανησυχούν. Γιατί, για σένα, ξέρεις, αν μπορώ, μπορεί να είμαι σε θέση να σου πω με ακρίβεια ότι θα πεθάνεις πολύ γέρος και ότι άλλο, αλλά αν δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό, δεν θα θέλεις να το μάθεις. Αυτό που θέλεις να μάθεις είναι στην πραγματικότητα πάνω στο τι μπορώ να κάνω; Τι μπορώ να κάνω που πρόκειται για την βελτιστοποίηση, έτσι δεν είναι;

SB: Τα πράγματα που μισώ σχετικά με τη διαδικασία ελέγχου υγείας πριν από την Niko ήταν σαν να μισούσα το πόσο ακριβό ήταν και αυτό είναι πολύ προνομιακό πράγμα να μπορείς να κάνεις μια σάρωση υγείας ολόκληρου του σώματος, ειδικά όπως ήταν, αλλά τώρα μπορείς να το κάνεις για 299 λίρες και μετά μπήκα σε ένα δωμάτιο αμέσως με έναν γιατρό και ο γιατρός με κάθισε μπροστά σε αυτή την όμορφη οθόνη με την απεικόνιση του σώματος μου και άρχισε να λέει κάνε αυτό και αυτό και αυτό και αυτό είναι εντάξει και αυτό είναι εντάξει και ήταν τόσο ωραία όλο αυτό, αλλά ναι, το λέω γιατί είμαι τόσο παθιασμένος με αυτό γιατί συνειδητοποιώ ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο προνόμιο που έχουν οι άνθρωποι που μπορούν να έχουν πρόσβαση στην ιδιωτική υγειονομική περίθαλψη θεωρώ ότι είναι πραγματικά άδικο.

DU: Λοιπόν, προφανώς νομίζω ότι όλο αυτό είναι άδικο γιατί εγώ δουλεύω μόνο στην υπηρεσία υγείας. Είμαι κρατικός υπάλληλος. Δεν κάνω τίποτα άλλο. Δεν έχω ιδιωτικό ιατρείο ώστε να έχω ασθενείς ιδιωτικά, γιατί νομίζω ότι θα ήταν λάθος. Και επειδή σκέφτεσαι ότι η ανισότητα στην υγεία γίνεται πολύ άσχημη; Πραγματικά, πολύ πολύ άσχημη. Και κάπως με ενοχλεί. Και επίσης εάν ξεκινήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο και πας προς τα βόρεια, γίνεται όλο και χειρότερο και στις ΗΠΑ είναι το ίδιο, όπου φαίνεται σαν να μην είναι το ίδιο έθνος. Πας στην Καλιφόρνια, υπάρχει ένα είδος και μετά πας αλλού και δεν είναι το ίδιο.

SB: Ας ελπίσουμε ότι αυτό αλλάζει.

DU: Λοιπόν, νομίζω ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βοηθούν γιατί δεν κοστίζει πολύ, να συνεχίσω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να μάθω πράγματα.

SB: Ακριβώς. Και άτομα σαν εσένα που έχουν αυξανόμενη και ολοένα και πιο δυνατή φωνή σε πολλά podcast και που προσεγγίζουν εκατομμύρια και εκατομμύρια και εκατομμύρια και εκατομμύρια και εκατομμύρια ανθρώπους και τους διδάσκουν.

DU: Αυτό που είναι δύσκολο όμως είναι το να μην μπερδευτείς, ξέρεις, γιατί θα έχεις μια εφημερίδα που να λέει ότι τα αυγά είναι καλά ή ότι τα αυγά είναι κακά, και τότε έχεις αυτόν τον ειδικό που λέει αυτό και ένας άλλος ειδικός λέει το άλλο. Νομίζω ότι αυτό που προσπάθησα να κάνω βασίζεται σε αυτό που λέω ως τα δεδομένα πραγματικού κόσμου και αυτό είναι διαφορετικό. Άρα είμαι πολύ προσεκτικός να λαμβάνω βασικά δεδομένα από τους ασθενείς μου και στη συνέχεια να τα ενημερώνω συνεχώς. Επομένως, οι δημοσιεύσεις που έχω κάνει βασίζονται στον πραγματικό κόσμο στον οποίο βρίσκεται η υπηρεσία υγείας, στα Βόρεια του Ηνωμένου Βασιλείου. Δεν μπορώ να διαλέξω τους ασθενείς μου. Η κατανομή των ασθενών σε εμένα γίνεται από το κράτος. Έτσι, δεν μπορώ να διαλέξω μόνο τους πλούσιους ανθρώπους ή τους ανθρώπους που θα ζήσουν περισσότερο. Μου έχουν κατανεμηθεί κάποιοι άνθρωποι και αυτό είναι. Έτσι μέρος αυτού που κάνω είναι απόδειξη της ιδέας, γιατί αν μπορεί να πετύχεις αυτό στα βόρεια της Αγγλίας κοντά στο Λίβερπουλ και αν μπορούν να το αναπαράγουν άλλοι άνθρωποι στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία, στη Βόρεια Αμερική, ίσως να είναι κάτι το αληθινό.

SB: Dr. David Unwin, έχουμε μια παράδοση στο κλείσιμο σε αυτό το podcast όπου ο τελευταίος καλεσμένος αφήνει μια ερώτηση για τον επόμενο, χωρίς να ξέρει σε ποιον την αφήνει. Και η ερώτηση που έχουν αφήσει για σένα είναι, είμαι σίγουρος ότι ο καλεσμένος θα καταλάβει ποιος την άφησε αυτή, “Αν η ανθρωπότητα οργανωνόταν για να έρθει σε επαφή με ένα περισσότερο νοήμων είδος, ποιος πρέπει να εκπροσωπεί την ανθρωπότητα και γιατί;”… Αυτό είναι αστείο!

DU: Θεέ μου, αυτή είναι μια εξαιρετική ερώτηση. Ποιος θα έπρεπε; Το πρώτο πρόσωπο, αυτό είναι ένα πρόσωπο που πρόκειται να προτείνω. Τι θα έλεγες για τον David Attenborough^(*); Ξέρεις, είναι εκατό χρονών και πέρασε τόσο καιρό σκεπτόμενος τον πλανήτη και θα ήταν ένας υπέροχος πρεσβευτής και επειδή είμαι παθιασμένος με τη βιοποικιλότητα, και εγώ είμαι παθιασμένος με την βιώσιμη γεωργία και τα βιώσιμα τρόφιμα, οπότε διαλέγω τον David Attenborough.

^(*) Ο Sir David Frederick Attenborough (Σερ Ντέιβιντ Φρέντερικ Άτενμπορο) γεννημένος στις 8 Μαΐου 1926 είναι Άγγλος τηλεοπτικός παρουσιαστής, φυσιοδίφης και συγγραφέας. Η καριέρα του ως παρουσιαστής ξεκίνησε το 1954 ως οικοδεσπότης της εκπομπής “Zoo Quest” και εκτείνεται σε επτά δεκαετίες. Περιλαμβάνει τις εννέα σειρές ντοκιμαντέρ που αποτελούν τη συλλογή “The Life Collection”, τις σειρές “Natural World”, “Wildlife on One”, τη σειρά “Planet Earth”, καθώς και τις σειρές “The Blue Planet” και “Frozen Planet”. Είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει κερδίσει βραβεία BAFTA σε ασπρόμαυρη, έγχρωμη, υψηλής ευκρίνειας, τρισδιάστατη (3D) και ανάλυση 4K. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, έχει συγκεντρώσει δεκάδες τιμητικούς τίτλους και βραβεία, μεταξύ των οποίων τρία βραβεία Primetime Emmy για τον “Καλύτερο Αφηγητή” και ένα βραβείο Daytime Emmy για την “Καλύτερη Προσωπικότητα της Ημερήσιας Τηλεόρασης – Μη Καθημερινής Εκπομπής”.

SB: Νομίζω ότι είναι μια υπέροχη επιλογή. Νομίζω ότι οι εξωγήινοι θα τον ήθελαν πολύ.

DU: Όντως θα τον ήθελαν. Θα τον ήθελαν. Αυτή λοιπόν είναι η απάντηση μου.

SB: Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό που κάνεις. Είσαι πραγματικά αξιοσημείωτος με έναν τρόπο που είναι αρκετά σπάνιος. Και άκου, είσαι πραγματικά αξιόλογος. Είσαι πραγματικά αξιόλογος με έναν τρόπο που είναι πολύ σπάνιος. Και δεν το λέω αυτό σε όλους τους καλεσμένους μου, αλλά εσύ είσαι για διάφορους λόγους. Εντάξει, θα σου δώσω όλη την ανατροφοδότηση με τα σχόλια που θα γίνουν. Σε ευχαριστώ. Το πρώτο και το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι είσαι ένας πολύ ευγενικός άνθρωπος και ο τρόπος που μιλάς είναι πολύ ωραίο για κάποιον να σε ακούει. Και πάλι, σπάνιο. Το άλλο πράγμα που παρατήρησα είναι ότι είσαι πολύ πολύ φυσικός και καλός στο να λες ιστορίες. Και άκου, γιατί έχει σημασία αυτό; Επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος, από ότι έχω ανακαλύψει κάνοντας αυτό το podcast, είναι πραγματικά προσανατολισμένος στο να ακούει ιστορίες. Τώρα, μπορείς να καθίσεις εδώ και να πεις πράγματα όπως ότι η μπανάνα είναι κάτι κακό ή θα μπορούσες να πεις ότι το μαγνήσιο είναι καλό, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ την ιστορία με την αγελάδα. Ξέρεις, δεν θα ξεχάσω ποτέ την ιστορία με την αγελάδα. Θα μπορούσα να ξεχάσω ότι το μαγνήσιο είναι καλό ή ότι το μαγνήσιο είναι κακό. Αλλά ο τρόπος που κάνεις την αφήγηση σε αυτές τις ιστορίες είναι τόσο σαγηνευτικός που μου δίνει τη δυνατότητα να μάθω με έναν τρόπο που είναι συναρπαστικός και είναι κάτι το σπάνιο, πολύ πολύ σπάνιο. Και το άλλο είναι απλά το δικό σου βάθος εμπειρίας, η ταπεινοφροσύνη σου, η προθυμία σου να παραδεχτείς το πότε έκανες λάθος, που σημαίνει ότι μπορώ να σε εμπιστεύομαι τόσο πολύ με αυτά που μου λες επειδή λες, “Άκου, είμαι και εγώ ένας ατελής άνθρωπος. Έχω κάνει λάθη τόσο στον εαυτό μου όσο και με τους ασθενείς μου και αυτό είναι που έμαθα από όλο αυτά”. Και το άλλο πράγμα είναι απλώς η ικανότητα σου να απλοποιείς. Είναι κάτι το αξιόλογο. Άκου, κάθομαι εδώ όλη μέρα με σούπερ ιδιοφυΐες από το ένα πανεπιστήμιο και από το Χάρβαρντ και από το Στάνφορντ και από οπουδήποτε αλλού και δυσκολεύομαι να καταλάβω για το τι στο διάολο πράγμα μιλάνε γιατί δεν παίρνουν ούτε δευτερόλεπτο για να χτίσουν μια γέφυρα μεταξύ της επιστήμης και της κατανόησης από τον μέσο άνθρωπος και εσύ το κάνεις αυτό τόσο φυσικά. Λοιπόν, δεν έχω καμία…

DU: Το ότι προέρχεται από εσένα σημαίνει πολλά.

SB: Το κάνεις πραγματικά.

DU: Σε ευχαριστώ. Είναι ακριβώς αυτό που σου κάνουν τα 40 χρόνια στη γενική πρακτική γιατί αν θέλεις να είσαι αποτελεσματικός και αν παρατηρήσεις τους άλλους, αν παρακολουθείς το κοινό σου θα δεις το πώς τα πάνε ή αν βαριούνται ή αν πρέπει να προχωρήσω παρακάτω ή οτιδήποτε. Και αυτό κάνω με τους ασθενείς. Παρακολουθώ πολύ προσεκτικά. Αλλά το ότι αυτή η διαπίστωση προέρχεται από εσένα είναι πραγματικά πολύ καλό γιατί εσύ ξέρεις γιατί έχεις δει όλα αυτά τα πράγματα. Άρα αυτό σημαίνει τόσα πολλά.

SB: Είναι μια πραγματικά σπάνια δεξιότητα και στην πραγματικότητα επειδή είναι τόσο σπάνια, θα σε παρακαλούσα να κάνεις περισσότερα και ξέρω ότι ήδη κάνεις τόσα πολλά, αλλά είναι τόσο σπάνιο και μπορείς να έχεις ένα τόσο τεράστιο αντίκτυπο. Ξέρεις. Οπότε πραγματικά το εύχομαι.

DU: Ναι. Πρέπει να μιλήσουμε για το πώς προσπαθούμε να έχουμε μεγαλύτερη απήχηση στο Twitter, οπότε αυτό θα με βοηθήσει πάρα πολύ.

SB: Ok, πώς μπορεί το κοινό να βοηθήσει; Πώς μπορεί το κοινό μας να βοηθήσει με την αποστολή σας;

DU: Λοιπόν, στο @lowcarbGP στο Twitter. Παρακαλώ ακολουθήστε με στο X στο @lowcarbGP. Ναι. Το άλλο που θα βοηθούσε πάρα πολύ είναι να υποστηρίξουν τη βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση που ίδρυσα, την — Public Health Collaboration (PHC). Τώρα είναι η επέτειος για τα 10 χρόνια από την ίδρυση της. Την στήσαμε γιατροί που μαζεύτηκαν, 16 κλινικοί γιατροί μαζευτήκαμε και είπαμε, “Τα πάμε χάλια. Μπορούμε να τα πάμε καλύτερα; Μπορούμε να δώσουμε σαφέστερες συμβουλές για τη δημόσια υγεία;”. Λοιπόν, ονομάζεται Public Health Collaboration (Συνεργασία για τη Δημόσια Υγεία). Λοιπόν, παρακαλώ, υποστηρίξτε αυτόν τον φιλανθρωπικό οργανισμό μας. Μπείτε στο Διαδίκτυο, μάθετε για αυτόν, ελάτε στα συνέδρια μας. Θα έλεγα επίσης να σημειώσετε ότι, ο καθένας μας είναι σε ένα ταξίδι. Να είστε ξεκάθαροι σχετικά με τους στόχους σας. Παρατηρήστε το τι λειτουργεί για εσάς γιατί αυτό είναι που κάνετε. Και ο καθένας από εμάς βλέπει τον εαυτό του ως ένα πείραμα. Μην φοβάστε να πειραματιστείτε. Αλλά αν πρόκειται να πειραματιστείτε, να παρατηρήσετε, να μετρήσετε κάτι, μετρήστε κάτι και μετά θα δείτε πώς τα πάτε. Και ένα πράγμα που νομίζω ότι αυτό μου δίνει ελπίδα είναι οι συσκευές συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης στο αίμα, επειδή έχεις, ξέρεις, μια εξατομίκευση ακριβώς εκεί. Πώς είναι το σάκχαρο στο αίμα μου; Μπορώ να ελέγξω το δικό μου μέσα σε ένα λεπτό και να δω πώς τα πάω. Νομίζω ότι οι συσκευές συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης…

SB: Οι οποίες παρεμπιπτόντως κοστίζουν μόνο 20 με 30$ στο Amazon ή στο διαδίκτυο.

DU: Θα έλεγα, ξέρεις κάτι, αν αγαπάς τον μπαμπά σου ή είχες κάποιον και είναι Χριστούγεννα και μπορείς να αγοράσεις ένα άχρηστο στολίδι ή κάτι τέτοιο και που δεν το χρειάζονται ούτως ή άλλως, αλλά ίσως θα τους ενδιέφερε να μάθουν για το σάκχαρο τους; Και θα μπορούσες να σκεφτείς να κάνεις ένα τέτοιο δώρο σε κάποιον. Θα χρειαστεί όμως πρώτα να τους ρωτήσεις, αλλά αν έχουν, αν έχουν ένα κινητό τηλέφωνο, θα μπορούσαν να δοκιμάσουν μια τέτοια συσκευή συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης και να ξέρουν. Έχεις δοκιμάσει μια τέτοια συσκευή;

SB: Ναι έχω.

DU: Και τι έμαθες;

SB: Τόσα πολλά, έχω μάθει τόσα πολλά. Ναι, έμαθα ότι, έμαθα όλα αυτά τα πράγματα που νόμιζα ότι δεν είχαν ζάχαρη μέσα τους ενώ έχουν μπόλικη ζάχαρη. Δεν είχα ιδέα για την κέτσαπ. Νόμιζα ότι ήταν φυσική.

DU: Και το θέμα είναι ότι μόλις το δεις στο τηλέφωνο σου, δεν μπορείς να ξε-δεις.

SB: Όχι.

DU: Και το βλέπω ως μια αναγνώριση της πραγματικότητας, γιατί πλέον δεν θα μπορούμε να ξεγελιόμαστε πια. Απλά θα κοιτάξω να δω ποιο είναι το σάκχαρο μου αυτή τη στιγμή. Λοιπόν, μπορώ να σου δείξω; Λοιπόν, τι είναι αυτό, είναι για κάποιον με διαβήτη τύπου 2, αλλά κοίτα, το σάκχαρο μου είναι απολύτως επίπεδο. Και αυτό είναι καλό. Δες πόσο επίπεδο είναι. Και αυτό γιατί δεν τρώω πράγματα που να αυξάνουν το σάκχαρο στο αίμα μου. Αν έτρωγα κάποια από αυτά (δείχνει τα τρόφιμα πάνω στο τραπέζι), θα είχα μια αιχμή γλυκόζης στο αίμα μου. Αλλά αυτό είναι ανατροφοδότηση. Σημαίνει επίσης ότι αν αγχώνομαι πολύ, αυτό ανεβάζει το σάκχαρο μου. Και εσύ ήσουν τόσο ευγενικός οικοδεσπότης που δεν έχω αγχωθεί καθόλου.

SB: Ω, υπέροχα. Δόξα το θεό γι’ αυτό.

DU: Σε άλλους podcasters λοιπόν, που δεν είναι τόσο ευγενικοί και καλοί όσο εσύ, θα είχα εδώ μια φρικτή αιχμή. Λοιπόν, εδώ είναι μερικά σχόλια για εσένα Steven. Έτσι, εσύ κι εγώ ήμασταν μαζί για λίγες ώρες και με το σάκχαρο μου ένιωθα ασφαλής. Λοιπόν, έκανες και εσύ τη δουλειά σου. Και υπάρχει κάποια ανατροφοδότηση για εσένα. Δεν είχα καθόλου αιχμές. Θα σας πω μια τελευταία ιστορία. Μια τελευταία ιστορία. Λοιπόν, ο διαβήτης τύπου 2 είναι κάτι το πολύ καινούργιο ως πρόβλημα για τους παιδίατρους.

SB: Τι είναι ένας παιδίατρος;

DU: Ο παιδίατρος λοιπόν είναι γιατρός που ειδικεύεται στις ασθένειες των παιδιών, σε άτομα κάτω των 16 ετών. Και το πρόβλημα, που είναι διεθνές πλέον, είναι ότι τα παιδιά παντού υποφέρουν τώρα από τον διαβήτη τύπου 2. Εντάξει; Αλλά οι παιδίατροι δεν είχαν εκπαίδευση γιατί είναι μια νέα ασθένεια στα παιδιά. Μια μεγάλη ομάδα παιδιάτρων λοιπόν μου έστειλε και μου είπε σε παρακαλούμε κάντε μια κεντρική ομιλία και διδάξτε μας τι να κάνουμε γιατί αυτοί αν και είναι ειδικοί δεν έχουν εμπειρία με τον διαβήτη τύπου 2. Αυτή είναι μια νέα ασθένεια στα παιδιά, οπότε τι κάνουμε; Ας το αφήσουμε εδώ. Δεν δείξαμε το φουά γκρα αλλά θα φάω λίγο αργότερα.

SB: Dr. David Unwin, σας ευχαριστώ. Τελειώσαμε.

DU: Θαυμάσια. Μου άρεσε όλο αυτό.

[διαφήμιση από το 02:11:01 ως το 02:11:19]