Κορυφαίος ερευνητής καρκίνου: Αγνοούν την έρευνα μου

YouTube Video

Αναδημοσίευση με μετάφραση από: “Leading Cancer Researcher: They’re Ignoring My Research”, https://www.youtube.com/watch?v=kBm8Ho-_RXM, 16 Ιουλίου 2026, στο κανάλι “The Diary Of a CEO” https://www.youtube.com/@TheDiaryOfACEO/videos

1.700 Αμερικανοί θα πεθάνουν από καρκίνο σήμερα. 70 κάθε ώρα. Ο Professor Thomas Seyfried λέει ότι δεν χρειάζεται να είναι έτσι και ότι η κυρίαρχη ογκολογία έχει παρερμηνεύσει τον καρκίνο εδώ και 100 χρόνια.

Ο Thomas Seyfried, PhD, είναι professor of biology στο Boston College και ένας από τους κορυφαίους ερευνητές στον κόσμο σχετικά με την μεταβολική προέλευση του καρκίνου. Είναι συγγραφέας του βιβλίου “Cancer as a Metabolic Disease: On the Origin, Management, and Prevention of Cancer” (Ο καρκίνος ως μεταβολική νόσος: Σχετικά με την προέλευση, τη διαχείριση και την πρόληψη του καρκίνου) και έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη του Glucose Ketone Index (GKI) (Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνης) και της θεραπευτικής στρατηγικής “press-pulse” (πίεση-παλμός).

Μας εξηγεί:

• Γιατί πιστεύει ότι ο καρκίνος είναι μια μιτοχονδριακή μεταβολική ασθένεια, όχι γενετική
• Γιατί τα καρκινικά κύτταρα τρέφονται με δύο καύσιμα και για την στρατηγική που χρησιμοποιεί η ομάδα του για να καταστέλλει τους όγκους
• Πώς μια κετογονική δίαιτα μειώνει τον δείκτη GKI και κάνει τη χημειοθεραπεία και την ανοσοθεραπεία να λειτουργούν καλύτερα
• Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες βλάπτουν αθόρυβα τα μιτοχόνδρια μας
• Πώς η ομάδα του διατηρεί ζωντανούς τους ασθενείς με γλοιοβλάστωμα για χρόνια και γιατί σχεδόν σε κανέναν ασθενή δεν λέγεται ποτέ ότι υπάρχει αυτή η επιλογή

Οι απόψεις που εκφράζονται είναι αυτές του καλεσμένου και αυτή η συζήτηση προορίζεται μόνο για γενικούς ενημερωτικούς σκοπούς. Αυτό το podcast και το σχετικό υλικό του δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο της επαγγελματικής ιατρικής συμβουλής, διάγνωσης ή θεραπείας.

Θεματικά τμήματα (κεφάλαια) του βίντεο:

• 00:00:00 Εισαγωγή
• 00:02:42 Η νέα ανακάλυψη για τον καρκίνο
• 00:03:43 Ποιος είναι ο ρόλος των μιτοχονδρίων στον καρκίνο;
• 00:08:12 ATP & ζύμωση: Πώς τα κύτταρα μας παράγουν ενέργεια
• 00:15:00 Το παράδοξο του ογκογόνου εξηγείται επιτέλους
• 00:20:19 Μιτοχόνδρια φαντάσματα: Ο καρκίνος κάτω από το μικροσκόπιο
• 00:25:19 Γλυκόζη & γλουταμίνη: Τα καύσιμα που τροφοδοτούν τον καρκίνο
• 00:26:32 Γιατί τα παιδιά και τα μωρά παθαίνουν καρκίνο;
• 00:29:25 Γιατί οι πλούσιες χώρες έχουν περισσότερο καρκίνο
• 00:32:55 Είναι ο καρκίνος γενετικής αιτιολόγησης;
• 00:37:58 Η συνταγή: Ο Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνης
• 00:40:23 Πώς το άγχος και ο κακός ύπνος τροφοδοτούν τον καρκίνο
• 00:44:54 Τι υπάρχει μέσα στον εμπιστευτικό φάκελο;
• 00:45:58 Ο ασθενής που ενέπνευσε την ανακάλυψη
• 00:50:25 Μέτρηση του Δείκτη Γλυκόζης-Κετόνης ζωντανά
• 00:53:01 Η σύνδεση της “κόκκινης ζώνης” με τον καρκίνο
• 00:58:02 Ο άνθρωπος που επέζησε από γλοιοβλάστωμα για 10 χρόνια
• 00:58:55 Χρήση της κετογονικής διατροφής για την ενίσχυση της χημειοθεραπείας
• 01:07:32 Το πείραμα που θα μπορούσε να αποδείξει ότι ο καρκίνος δεν είναι γενετικός
• 01:08:30 1.700 θάνατοι από καρκίνο την ημέρα: Η προειδοποίηση του Seyfried
• 01:13:41 Το σχέδιο του Seyfried για τον τερματισμό της επιδημίας του καρκίνου
• 01:16:25 Ποιες τροφές πρέπει πραγματικά να τρώμε
• 01:21:58 Πρωτόκολλα νηστείας και πέφτοντας στον “τοίχο”
• 01:26:48 Θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο και καρκίνος
• 01:28:30 Μικροπλαστικά και “Παντοτινά χημικά” (Forever Chemicals, στην επιστήμη αναφέρονται ως υπερ- και πολυφθοριωμένες αλκυλιωμένες ουσίες / per- and polyfluoroalkyl substances, PFAS)
• 01:30:47 Πώς εξαπλώνεται ο καρκίνος: Επεξήγηση της μετάστασης
• 01:37:27 Το Νο. 1 συμπέρασμα που μπορεί να εφαρμοστεί
• 01:39:45 Ενέργεια, ελπίδα & εν κατακλείδι

Ανεξάρτητος έλεγχος στοιχείων: https://shorturl.at/jR6q4

Αξιολόγηση Μεταβολικής Υγείας του Professor Thomas Seyfried: https://shorturl.at/1uaNZ

Τελευταία ερευνητική εργασία του Professor Thomas Seyfried:

Derek C. Lee, Tomas Duraj, Isabella D. Cooper, Joseph C. Maroon, Kris Smith, Wafaa Abdel-Hadi, Egiroh Omene, Athanasios E. Evangeliou, Thomas N. Seyfried, “The glucose ketone index: a proposed quantitative biomarker to support cancer and chronic disease prevention and management” (Ο δείκτης γλυκόζης-κετόνης: Ένας προτεινόμενος ποσοτικός βιοδείκτης για την υποστήριξη της πρόληψης και διαχείρισης του καρκίνου και των χρόνιων παθήσεων), Front Sci, 14 July 2026, Volume 4 – 2026, https://doi.org/10.3389/fsci.2026.1763395, https://www.frontiersin.org/journals/science/articles/10.3389/fsci.2026.1763395/full

Περίληψη

“Το βάρος των χρόνιων ασθενειών γίνεται γρήγορα η σημαντικότερη πρόκληση για την υγεία του 21ου αιώνα. Οι χρόνιες μη μεταδοτικές ασθένειες (Chronic noncommunicable diseases, NCDs) αντικαθιστούν τις μολυσματικές ασθένειες ως ο σημαντικότερος παράγοντας για τα κακά αποτελέσματα της παγκόσμιας υγείας. Οι NCDs αντιπροσωπεύουν το 75% των ετών ζωής προσαρμοσμένων στην αναπηρία. Ο καρκίνος είναι μια από τις πιο θανατηφόρες χρόνιες ασθένειες και βρίσκεται τώρα στα πρόθυρα να ξεπεράσει τις καρδιακές παθήσεις ως η κύρια αιτία θανάτου στις ΗΠΑ. Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία που συνδέεται με τη διατροφική ανισορροπία, την έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και την έκθεση σε ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών τοξινών εμπλέκεται στον καρκίνο και σε πολλές χρόνιες ασθένειες. Παρόλο που οι συστάσεις για τη διατροφή και την άσκηση έχουν τονιστεί για την πρωτογενή πρόληψη, η συνολική υγεία παραμένει κακή λόγω αντικρουόμενων πληροφοριών και της αδυναμίας εύκολης αξιολόγησης της συμμόρφωσης. Ο δείκτης γλυκόζης-κετόνης (glucose-ketone index, GKI) αναπτύχθηκε αρχικά ως ένας ποσοτικός βιοδείκτης αίματος σημείου φροντίδας για την αξιολόγηση της τήρησης της δίαιτας στη θεραπεία του καρκίνου. Ωστόσο, η αναλογία γλυκόζης προς κετόνες (συγκεκριμένα, το β-υδροξυβουτυρικό) μπορεί επίσης να συνδεθεί με τον κίνδυνο χρόνιων παθήσεων και μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη του κινδύνου με μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι μόνο η ανάγνωση της γλυκόζης. Οι χαμηλοί λόγοι του δείκτη GKI υποτίθεται ότι μειώνουν τον κίνδυνο, ενώ οι υψηλοί λόγοι του δείκτη GKI υποτίθεται ότι αυξάνουν τον κίνδυνο. Η μη αντισταθμιζόμενη από ινσουλίνη ευγλυκαιμία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χρόνιας φλεγμονής, της αντίστασης στην ινσουλίνη και των προ-ογκογόνων οδών. Η ενδογενής παραγωγή κετονών μειώνει τις απαιτήσεις γλυκόζης, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη βιοενεργειακή αποτελεσματικότητα του μιτοχονδριακού ενεργειακού μεταβολισμού, υποστηρίζοντας έτσι την μεταβολική ομοιόσταση. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε ότι ο δείκτης GKI θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει έναν φειδωλό, εξατομικευμένο, και αμερόληπτο βιοδείκτη για χρήση, μαζί με την άσκηση και τη διατροφή, για την υποστήριξη θεραπευτικών στρατηγικών για την πρόληψη και τη διαχείριση της μιτοχονδριακής δυσλειτουργίας, η οποία συμβάλλει στον καρκίνο και σε πολλές χρόνιες ασθένειες.

Βασικά σημεία

• Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία ορίζεται ως η ανεπαρκής παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης (adenosine triphosphate, ATP) μέσω οξειδωτικής φωσφορυλίωσης (oxidative phosphorylation, OxPhos) σε απόκριση στην ενεργειακή ζήτηση. Η ανεπάρκεια OxPhos, που συνδέεται με την υπερβολική παραγωγή δραστικών ειδών οξυγόνου (reactive oxygen species, ROS), εμπλέκεται σε πολλές χρόνιες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, των καρδιαγγειακών παθήσεων, του διαβήτη τύπου 2, της παχυσαρκίας και της νευροεκφύλισης.
• Το β-υδροξυβουτυρικό κετονόσωμα (β-hydroxybutyrate, βHB) έχει χαρακτηριστεί ως “υπερκαύσιμο” επειδή είναι πιο αποτελεσματικό από το πυροσταφυλικό ή τα λιπαρά οξέα στην ενίσχυση της βιοενεργειακής αποτελεσματικότητας της παραγωγής μιτοχονδριακού ATP.
• Ο δείκτης γλυκόζης-κετόνης (glucose-ketone index, GKI), ο οποίος μετρά την αναλογία των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα προς τα επίπεδα βHB, μπορεί να είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της θρεπτικής κέτωσης με την πάροδο του χρόνου σε εξωτερικό ιατρείο.
• Μια μετατόπιση του μιτοχονδριακού μεταβολισμού από γλυκόζη σε β-HB μπορεί να μειώσει τη συστηματική φλεγμονή, την υπεργλυκαιμία, την υπερινσουλιναιμία και την παραγωγή ROS.
• Ο δείκτης GKI, όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με επιστημονικά τεκμηριωμένη διατροφή και άσκηση, θα μπορούσε να παρέχει ένα εργαλείο παρακολούθησης για τη βελτίωση της μιτοχονδριακής υγείας και την αποκατάσταση της μεταβολικής ομοιόστασης, υποστηρίζοντας έτσι την πρόληψη και τη διαχείριση του καρκίνου και των χρόνιων παθήσεων.

Ακολουθήστε τον Professor Thomas Seyfried:

• Instagram – https://link.thediaryofaceo.com/1MRuOwr
• X – https://link.thediaryofaceo.com/DDF9xxr
• Substack – https://link.thediaryofaceo.com/HKsGFcF
• Professor Seyfried’s Biology Department – https://link.thediaryofaceo.com/HKwWhwD
• Foundation for Cancer Metabolic Therapies (Ίδρυμα Μεταβολικών Θεραπειών για τον Καρκίνο) – https://link.thediaryofaceo.com/6Ehj3Hh
• Elizabeth Ann Weathers Breast Cancer Research Fund (Ταμείο Έρευνας για τον Καρκίνο του Μαστού Elizabeth Ann Weathers) – https://link.thediaryofaceo.com/Bf10aHy

Ένα μήνυμα από τον Professor Thomas Seyfried: “Εάν θέλετε να υποστηρίξετε την έρευνα σχετικά με τη μιτοχονδριακή μεταβολική θεωρία του καρκίνου, σκεφτείτε να κάνετε μια δωρεά στην έρευνα μας. Λάβετε υπόψη ότι κανένα ποσό δωρεάς δεν είναι πολύ μικρό ή πολύ μεγάλο”.

Μεταγραφή (το κείμενο του βίντεο μεταφρασμένο στα Ελληνικά):

[Εισαγωγή – Στιγμιότυπα]

Steven Barret (εφ’ εξής SB): Έχεις έναν φάκελο εκεί μπροστά σου που γράφει “Εμπιστευτικό” στο μπροστινό μέρος. Τι υπάρχει μέσα σε αυτόν τον φάκελο;

Professor Thomas Seyfried (εφ’ εξής TS): Είναι μια εργασία που βρίσκεται υπό εμπάργκο επειδή ο κόσμος πιστεύει ότι θα είναι πολύ σημαντικό και θα είναι ένα κύριο άρθρο στις πρωτοπορίες της επιστήμης επειδή πρόκειται για μια στρατηγική για την αποτελεσματική διαχείριση του καρκίνου και έχουμε πολλά στοιχεία για να κρατήσουμε αυτούς τους ανθρώπους ζωντανούς για πολύ περισσότερο χρόνο. Έχουμε δώσει ελπίδα στους απελπισμένους.

SB: Και έχεις μια προοπτική για τη θεραπεία του καρκίνου και άλλων μεταβολικών ασθενειών που άλλοι δεν έχουν.

TS: Ναι. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι ο ιατρικός κόσμος στο πεδίο του καρκίνου, δεν καταλαβαίνει τι λέω για την προέλευση του καρκίνου. Έτσι, όλα επιστρέφουν στα μιτοχόνδρια και όλες οι χρόνιες ασθένειες στον καρκίνο είναι το αποτέλεσμα βλάβης σε αυτά, και η επιστήμη μας το λέει αυτό. Αλλά ο ιατρικός τομέας του καρκίνου δεν το έχει ακόμη αποδεχτεί. Αυτό είναι μια τραγωδία.

SB: Θυμώνεις γι’ αυτό;

TS: Ποιος δεν θα ήταν; Σε αυτή τη χώρα πεθαίνουν 1.700 άνθρωποι την ημέρα από καρκίνο. Αυτό σημαίνει 70 την ώρα. Και χειροτερεύει κάθε χρόνο. Πότε θα ξυπνήσει ο κόσμος;

SB: Δώσε μου λοιπόν μια συνταγή για το πώς πρέπει να ζω τη ζωή μου για να διατηρώ τα μιτοχόνδρια μου υγιή.

TS: Οπότε, όλα καταλήγουν στο τι κάνεις για να διατηρήσεις την υγεία και τη ζωτικότητα των μιτοχονδρίων που μειώνουν τον κίνδυνο. Αλλά τώρα βρισκόμαστε σε ένα νέο περιβάλλον όπου έχουμε τεράστιες ποσότητες υδατανθράκων υψηλής επεξεργασίας, αδράνεια, συναισθηματικό στρες, κακές συνήθειες ύπνου και βλάπτουμε χρόνια αυτό το οργανίδιο. Και μετά, αν κοιτάξουμε τα κατοικίδια σκυλιά, ο καρκίνος είναι ο νούμερο ένα δολοφόνος των κατοικίδιων σκύλων. Αλλά οι λύκοι στην άγρια ​​φύση σπάνια έχουν καρκίνο. Αλλά ο λύκος τρέχει έξω τρώγοντας φυσικές τροφές. Ωστόσο ο σκύλος σε ένα διαμέρισμα, ίσως τον βγάζουν για βόλτα μία φορά την ημέρα, σωστά; Και το επόμενο πράγμα που γίνεται είναι ο σκύλος να είναι παχύσαρκος και γεμάτος καρκίνο.

SB: Και θέλω να δώσω στους ανθρώπους πράγματα που μπορούν να σκεφτούν.

TS: Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό. Αυτός είναι ένας βιοενεργειακός οδικός χάρτης για την υγεία. Αυτό το ονομάζουμε ζώνη πρόληψης. Είναι πολύ δύσκολο να πάθεις καρκίνο ή χρόνιες ασθένειες όταν βρίσκεσαι σε αυτές τις ζώνες.

SB: Ας μιλήσουμε λοιπόν γι’ αυτό.

TS: Οπότε…

[Τέλος Εισαγωγής]

[διαφήμιση από το 00:01:45 έως το 00:02:38]

SB: Professor Thomas Seyfried, σε τι έχεις αφιερώσει τη ζωή σου, Thomas;

TS: Λοιπόν, αυτή τη στιγμή έχω αφιερώσει τη ζωή μου στην αποτελεσματική διαχείριση του καρκίνου χωρίς τοξικότητα, η οποία βασίζεται στην επιστήμη που εγώ και άλλοι έχουμε εργαστεί σε αυτόν τον τομέα.

SB: Έχεις μια οπτική για τη θεραπεία του καρκίνου και άλλων μεταβολικών ασθενειών που άλλοι δεν έχουν. Η “κυρίαρχη τάση” θα έπρεπε να πω.

TS: Α, ναι. Λοιπόν, η “κυρίαρχη τάση” δεν την έχει σίγουρα. Αλλά βασίζεται στην επιστήμη. Εννοώ ότι η δουλειά μου βασίζεται σε αυτό που είπε ο Otto Heinrich Warburg, ο διάσημος Γερμανός επιστήμονας από τη δεκαετία του ‘20, του ‘30 και του ‘40. Έδειξε ξεκάθαρα ότι ο καρκίνος ήταν μια μιτοχονδριακή μεταβολική ασθένεια.

SB: Τι σημαίνει αυτό “μιτοχονδριακή μεταβολική ασθένεια”;

TS: Εντάξει. Σημαίνει ότι η προέλευση της ασθένειας βρίσκεται στο οργανίδιο που ονομάζεται μιτοχόνδριο. Βρίσκεται στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου. Συνηθίζεται να ονομάζεται ακόμα και ως “powerhouse of the cell” (το εργοστάσιο ενέργειας του κυττάρου). Δίνει στο κύτταρο την ενέργεια.

SB: Νομίζω ότι έχουμε ένα (μοντέλο) μιτοχόνδριο. Θα μπορούσε κάποιος από την ομάδα μου να φέρει μιτοχόνδριο;

TS: Λοιπόν, εδώ έχετε ένα μιτοχόνδριο εδώ. Ω, να το.

SB: Έχουμε από ένα για το καθένα μας εδώ.

TS: Ναι. Λοιπόν, δείτε, αυτό είναι το μικρό οργανίδιο που βλέπετε. Μοιάζει με σχήμα φασολιού, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα σωληνοειδές δίκτυο. Αυτοί είναι σωλήνες και αντιδρούν δυναμικά μέσα στο κύτταρο τόσο σε εσωτερικές δραστηριότητες όσο και σε εξωτερικές δραστηριότητες. Πρέπει λοιπόν να συνειδητοποιήσουμε ότι κατά τη στιγμή της σύλληψης όλα τα μιτοχόνδρια για το αναπτυσσόμενο έμβρυο βρίσκονται στο κυτταρόπλασμα από τη μητέρα.

SB: Το κυτταρόπλασμα;

TS: Τα μιτοχόνδρια δεν βρίσκονται στον πυρήνα. Βρίσκονται στο κυτταρόπλασμα. Έξω από το εξωτερικό του πυρήνα, αλλά στο ίδιο το κυτταρικό σώμα. Έτσι, όλα τα μιτοχόνδρια, καθορίζουν το πεπρωμένο μας. Θα καθορίσουν πόσο καιρό θα ζήσεις πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, αν δεν έχεις κάποιο ατύχημα ή κάτι τέτοιο. Έχουν ημερομηνία λήξης. Διαφορετικά είδη πεθαίνουν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Δεν βρίσκεις ανθρώπους να ζουν 400 χρόνια. Τα ποντίκια ζουν περίπου δυόμισι χρόνια. Οι ελέφαντες ζουν, ξέρεις, όσο εμείς ή οτιδήποτε άλλο. Αλλά όλα αυτά καθορίζονται από αυτό το οργανίδιο. Οπότε μπορείς να δεις ότι έχω ρυτίδες και τέτοιου είδους πράγματα. Αυτό οφείλεται στη ζωή στον πλανήτη και αυτό οφείλεται στη φθορά αυτού του οργανιδίου που μας επιτρέπει να παράγουμε ενέργεια αποδοτικά. Έτσι, όταν αυτό το οργανίδιο αρχίζει να παραπαίει με την ηλικία, πεθαίνεις, πεθαίνεις από το γήρας. Αυτό το οργανίδιο πρέπει να προστατεύεται και να γίνεται σεβαστό αν θέλεις να ζήσεις μια κανονικής διάρκειας ζωή. Αλλά με τις διατροφές και τον τρόπο ζωής και στον τρόπο που ζούμε σήμερα, υπάρχει βλάβη σε αυτό το οργανίδιο και μπορεί να προκληθεί βλάβη σε αυτό το οργανίδιο που είναι ένα σωληνοειδές δίκτυο μέσα στο κύτταρο. Αλλά επίτρεψε μου να πω κάτι άλλο. Δεν ελέγχει μόνο το εσωτερικό περιβάλλον του κυττάρου. Ελέγχει επίσης τα γειτονικά κύτταρα, τη γειτονιά του ήπατος, τη γειτονιά του πνεύμονα, τη γειτονιά του παχέος εντέρου, τη γειτονιά του εγκεφάλου, τη γειτονιά των νευρώνων. Αλλά όλα προέρχονται από το ίδιο μέρος, στο κυτταρόπλασμα, και καθορίζουν τη συνολική μεταβολική υγεία του σώματος μας. Είναι συστημικό, επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω των κυττάρων στους ιστούς. Θα σας πω ότι αυτό το οργανίδιο ελέγχει πολλά από αυτά που συμβαίνουν σε αυτό που κάνει ο πυρήνας. Λέει στο κύτταρο πότε να διαιρεθεί. Λέει στο κύτταρο πότε να επιβραδύνει.

SB: Είναι κάπως σαν εγκέφαλος αλλά και σαν μηχανοστάσιο.

TS: Είναι κάπως έτσι. Σίγουρα το εγκεφαλικό του μέρος είναι πραγματικά μυστηριώδες, με την έννοια του πώς ελέγχει το πεπρωμένο του κυττάρου στο σώμα.

SB: Λοιπόν, για την ασθένεια, την αρρώστια, τον καρκίνο, τι γνωρίζουμε για τον ρόλο που παίζει αυτό το μικρό πράγμα σε αυτές τις χρόνιες ασθένειες, τις αρρώστιες και τους καρκίνους από τους οποίους τόσοι πολλοί άνθρωποι υποφέρουν;

TS: Ναι. Λοιπόν, αυτό το οργανίδιο καταστρέφεται. Και μπορεί να υποστεί βλάβη με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Γιατί ο καρκίνος είναι αυτό στο οποίο έχουμε αφιερώσει πολύ χρόνο και τώρα έχουμε προχωρήσει σε ολόκληρο το ζήτημα της χρόνιας ασθένειας επειδή κάθε χρόνια ασθένεια μπορεί να έχει διαφορετικές εκδηλώσεις κακής υγείας στα μιτοχόνδρια σε έναν συγκεκριμένο πληθυσμό κυττάρων. Αλλά στην περίπτωση του καρκίνου που είναι αυτό που ονομάζουμε την πιο σοβαρή από τις χρόνιες ασθένειες που δημιουργούν το περισσότερο τραύμα, την περισσότερη συναισθηματική δυσφορία, αλλά έχουμε δείξει ξεκάθαρα με βάση πολλές πολλές μελέτες ότι πάρα πολλά πράγματα από το περιβάλλον μας μπορούν να βλάψουν αυτό το οργανίδιο σε έναν συγκεκριμένο πληθυσμό κυττάρων σε ένα συγκεκριμένο όργανο. Για παράδειγμα, όταν μιλάμε για καρκινογόνες ουσίες, είναι μια χημική ουσία που προκαλεί καρκίνο. Πώς προκαλεί καρκίνο αυτή η χημική ουσία; Βλάπτει τις πρωτεΐνες και τα λιπίδια. Αυτές οι μικρές καμπύλες (δείχνει στο μοντέλο του μιτοχονδρίου που κρατά στα χέρια του, στο εσωτερικό του) είναι ευαίσθητες εσωτερικές μεμβράνες. Περιέχουν τις πρωτεΐνες και τα λιπίδια που μας επιτρέπουν να παράγουμε ενέργεια όταν αναπνέουμε. Εντάξει, εσύ αναπνέεις, εγώ αναπνέω. Προσλαμβάνω οξυγόνο. Το οξυγόνο χρησιμεύει ως ένα είδος τελικού δέκτη ηλεκτρονίων που επιτρέπει στην ATP να βγει από αυτό το μικρό οργανίδιο και μην ξεχνάς ότι είναι ένα σωληνοειδές δίκτυο…

SB: Και η ATP είναι το ενεργειακό μας νόμισμα…

TS: Είναι το χημικό ενεργειακό μας νόμισμα. Μας επιτρέπει να λειτουργήσουν τα ένζυμα, επιτρέπει σε όλους τους μεταβολικούς μηχανισμούς μέσα σε ένα κύτταρο να λειτουργούν βέλτιστα.

SB: Λοιπόν, μια στιγμή να το επαναλάβω αυτό, ώστε να δω ότι το καταλαβαίνω σαφώς. Το οξυγόνο εισέρχεται επειδή εισπνέω. Στη συνέχεια τρώω τροφή, σε αυτά τα μιτοχόνδρια, γίνεται μια διαδικασία και εκκρίνει ATP ως ενέργεια.

TS: Λοιπόν, και τα απόβλητα ενός καλού ενεργειακού μεταβολισμού θα ήταν CO₂ και νερό. Έτσι, όταν καίμε βενζίνη σε έναν κινητήρα αυτοκινήτου, διασπούμε το οκτάνιο, τους δεσμούς υδρογόνου άνθρακα σε ένα οκτάνιο και και έχουμε μια εσωτερική έκρηξη που κινεί έμβολα. Εντάξει; Τα καυσαέρια είναι πολλά απόβλητα, από τη διάσπαση, τα μιτοχόνδρια κάνουν το ίδιο πράγμα μέσα στο κύτταρο. Καίμε δεσμούς υδρογόνου άνθρακα και αυτή η καύση δεσμών υδρογόνου άνθρακα είναι μια διαβαθμισμένη διαδικασία. Δεν είναι λοιπόν μια άμεση έκρηξη. Είναι μια διάσπαση δεσμών άνθρακα-υδρογόνου με έναν πολύ ακριβή τρόπο παράγοντας ATP η οποία στη συνέχεια κινεί ολόκληρο τον μηχανισμό των νευρώνων και του υπόλοιπου σώματος. Μπορεί να αντιδράσει δραματικά στο ενεργειακό στρες, στο συναισθηματικό στρες. Τέλος πάντων, σου έδωσα ένα παράδειγμα με τα καρκινογόνα. Η διαλείπουσα υποξία, όπως στα άτομα που έχουν υπνική άπνοια. Σταματούν να αναπνέουν για 30 δευτερόλεπτα ή περισσότερο, γενικά σε αυτή την κατάσταση, και στη συνέχεια δημιουργούν ROS (Reactive Oxygen Species), τα καρκινογόνα ROS. Αυτά ονομάζονται αντιδραστικά είδη οξυγόνου. Βλάπτουν αυτές τις ευαίσθητες μεμβράνες. Και τότε τι συμβαίνει αν όλο αυτό είναι πολύ οξύ, πολύ αγχωτικό, ολόκληρο το κύτταρο θα πεθάνει. Το κύτταρο χάνει την ενέργεια του και έχουμε απόπτωση ή νέκρωση, κυτταρικό θάνατο. Αλλά αν είναι σταδιακό, χρόνιο, με την πάροδο ετών, μηνών, ετών, αυτό το οργανίδιο χάνει την ικανότητα του να παράγει επαρκή ενέργεια. Αλλά το κύτταρο αντισταθμίζει, είναι αρκετά ενδιαφέρον το ότι χρησιμοποιεί αυτές τις αρχαίες οδούς, κειμήλια του εξελικτικού παρελθόντος μας. Έτσι, επειδή όλη η ζωή στον πλανήτη εξελίχθηκε χωρίς οξυγόνο στο σκοτάδι, αυτά τα κύτταρα μεγάλωναν σαν τρελά. Ήταν μεμονωμένα κύτταρα. Είχαν αχαλίνωτο πολλαπλασιασμό και όλα αυτά τα πράγματα. Δεν είχαν μιτοχόνδρια. Είχαν βακτήρια και τα βακτήρια από τα οποία προήλθε αυτό το οργανίδιο ήταν μια σύντηξη μεταξύ ενός κυττάρου, που είχε πυρήνα και λειτουργούσε με ζύμωση έσω του κυτταροπλάσματος και αυτό το βακτήριο, που είναι τα μιτοχόνδρια, εισήλθε και τώρα έχουμε δύο διαφορετικές μορφές ενέργειας. Έχουμε την ενέργεια στο κυτταρόπλασμα, την αρχαία ζύμωση και μετά έχουμε αυτή τη νέα μορφή που μπορεί να προσλάβει οξυγόνο και να παράγει ενέργεια πολύ πιο αποτελεσματικά ατμοσφαιρικά. Άκουσε, μια από τις μεγάλες ανακαλύψεις μας, αν μπορείς να το πιστέψεις. Αλλά, βλέπεις αυτόν τον χώρο στη μέση εκεί;

SB: Ναι.

TS: Αυτό ονομάζεται μήτρα. Και εκεί είναι ο Κύκλος του Krebs, ο κύκλος TCA^(*), ο οποίος διασπά την τροφή που τρώμε. Αλλά έχουν ένα αρχαίο μέρος ενός μηχανισμού ζύμωσης μέσα επειδή πριν έρθει το οξυγόνο, όλες οι μορφές ζωής ήταν ζυμωτήρες. Παράγουν ενέργεια χωρίς οξυγόνο επειδή δεν υπήρχε οξυγόνο. Έπρεπε να περιμένουμε αυτά τα βακτήρια να παράγουν οξυγόνο μέσω μιας φωτοσυνθετικής διαδικασίας. Αλλά όλοι οι οργανισμοί ήταν ζυμωτήρες στην αρχή, μετά από αυτό ήρθε αυτό το οργανίδιο και ήταν σε θέση να προσλάβει οξυγόνο για να παράγει ενέργεια πραγματικά πολύ γρήγορα. Αλλά σε αυτήν την μήτρα, σε αυτόν τον κύκλο υπάρχει μια μικρή οδός εκεί που παράγει ενέργεια χωρίς οξυγόνο από το εξελικτικό παρελθόν. Το έχουμε λοιπόν στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου επειδή μπορούν να το χρησιμοποιήσουν, μπορούν να κάνουν ζύμωση στο κυτταρόπλασμα. Αλλά αυτό το όργανο που είναι η μεγάλη μας ανακάλυψη με το έργο του Prof. Christos Chinopoulos από το Semmelweis University, είναι ο παγκόσμιος ηγέτης σε αυτή τη μικρή οδό. Όταν αυτό το οργανίδιο μειωθεί, προκύπτουν αυτές οι αρχαίες οδοί ενέργειας μέσω της ζύμωσης. Εντάξει, προσπαθούν να αντικαταστήσουν την χαμένη ενέργεια από την αποτελεσματικότητα αυτού του οργανιδίου. Αυτός ο χώρος αρχίζει να αποβάλλει ATP από γλουταμίνη. Είναι ένα άλλο καύσιμο ζύμωσης και παράγει αρχαία ενέργεια στο εξελιγμένο οργανίδιο που ήταν αυτό που εξελίχθηκε για να παράγει αποτελεσματική ενέργεια. Επίτρεψε μου να σου πω. Με ρωτάς λοιπόν τι γίνεται με την καταστροφή του οργανιδίου αν υπάρξει βλάβη στην οξειδωτική φωσφορυλίωση…

^(*) Ο κύκλος TCA (ή κύκλος του κιτρικού οξέος, ή κύκλος του Krebs) είναι μια σειρά χημικών αντιδράσεων στα μιτοχόνδρια των κυττάρων που παράγει ενέργεια μέσω της αερόβιας αναπνοής. Βασικά χαρακτηριστικά: Τοποθεσία, στα μιτοχόνδρια (συγκεκριμένα στη μήτρα τους). Σκοπός, η οξείδωση του ακετυλο-CoA (acetyl-CoA) για την παραγωγή ενεργειακών μορίων. Προϊόντα ανά κύκλο, 3 μόρια NADH, 1 μόριο FADH₂, 1 μόριο GTP (ή ATP), 2 μόρια διοξειδίου του άνθρακα (CO₂). Πώς λειτουργεί (σύντομη περιγραφή): Εκκίνηση, το ακετυλο-CoA (2 άτομα άνθρακα) συνδέεται με το οξαλοξικό οξύ (4 άτομα άνθρακα) και σχηματίζει το κιτρικό οξύ (6 άτομα άνθρακα). Σταδιακή οξείδωση, μέσω διαδοχικών αντιδράσεων, το κιτρικό οξύ διασπάται και χάνει άτομα άνθρακα με τη μορφή CO₂. Παραγωγή ενέργειας, η ενέργεια που απελευθερώνεται αποθηκεύεται σε μόρια μεταφοράς ηλεκτρονίων (NADH, FADH₂), τα οποία στη συνέχεια τροφοδοτούν την αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων για τη μαζική παραγωγή ATP. Αναγέννηση, στο τέλος του κύκλου αναγεννάται το οξαλοξικό οξύ, ώστε να μπορεί να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος.

SB: Τι σημαίνει αυτό;

TS: Σημαίνει ενέργεια μέσω του οξυγόνου. Αν λοιπόν η βλάβη είναι πολύ έντονη, το κύτταρο θα πεθάνει. Το κυάνιο είναι ένα τέλειο παράδειγμα αυτού. Παίρνεις ένα ποντίκι ή έναν αρουραίο ή έναν άνθρωπο και πίνεις Kool-Aid με κυάνιο, πεθαίνεις επειδή αυτό που συμβαίνει είναι ότι το κυάνιο συνδέεται με την πρωτεΐνη που πρόκειται να χρησιμοποιήσει οξυγόνο για ενέργεια και ολόκληρο το σύστημα κλείνει.

SB: Ουσιαστικά σε πνίγει.

TS: Ναι. Πεθαίνεις ακαριαία. Και υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορούν να σκοτώσουν, μπορούν να σκοτώσουν γρήγορα μια ποικιλία άλλων χημικών ουσιών, αλλά για χρόνιες ασθένειες συνήθως δεν υπάρχει οξύ στρες σε αυτό το οργανίδιο, είναι ένα χρόνιο στρες και στον καρκίνο αυτό που συμβαίνει σε έναν συγκεκριμένο ιστό, είτε πρόκειται για οστό, πνεύμονα, ουροδόχο κύστη, εγκέφαλο, αντισταθμίζουν σταδιακά με αυτές τις αρχαίες οδούς ζύμωσης, έτσι αυτό το πράγμα αυτό το οργανίδιο στο κύτταρο στέλνει σήματα στον πυρήνα ότι ασφυκτιώ, δεν παίρνω αρκετή ενέργεια. Έτσι ο πυρήνας ενεργοποιεί τους μεταφορείς στην επιφάνεια του κυττάρου για να φέρει καύσιμα που θα αυξήσουν την ενέργεια μέσω αυτού που ονομάζουμε μηχανισμούς ανεξάρτητους από το οξυγόνο. Αυτό είναι ένα οργανίδιο που εξαρτάται από το οξυγόνο. Αυτό παίρνει το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας του επειδή αναπνέουμε, όλα τα κύτταρα μας χρησιμοποιούν οξυγόνο και το CO₂ που εκπνέουμε και το νερό που θα συλλεχθεί με τη μορφή ούρων όπου μπορούν να μπουν και άλλα απόβλητα εκεί μέσα. Αυτή είναι η αποτελεσματική μεταβολική ομοιόσταση. Αυτό το οργανίδιο θέτει όχι μόνο το κύτταρο αλλά ολόκληρο το σώμα σε μια κατάσταση μεταβολικής ομοιόστασης όπου όλα τα συστήματα λειτουργούν με βέλτιστη απόδοση. Αλλά με χρόνια διαταραχή, κάπνισμα, έλλειψη άσκησης, μπορούμε να προχωρήσουμε κατευθείαν στη λίστα με όλα τα διαφορετικά πράγματα που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο, κάθε είδους καρκινογόνες ουσίες, μικροπλαστικά, παντοτινές χημικές ουσίες, γλυφοσάτη (ένα ζιζανιοκτόνο) και οποιοδήποτε από αυτά τα είδη πραγμάτων που θα βλάψουν χρόνια την ικανότητα αυτού του οργανιδίου να παράγει ενέργεια. Ιοί, ογκογόνοι ιοί, φλεγμονή, έχεις χρόνια φλεγμονή. Οποιοδήποτε από αυτά τα πράγματα που βλάπτουν αυτήν την εξελιγμένη ικανότητα αυτού του οργανιδίου να παράγει επαρκή ενέργεια. Αυτό είναι το ογκογονικό παράδοξο που λύσαμε.

SB: Ποιο είναι το ογκογονικό παράδοξο;

TS: Αυτό ήταν το παράδοξο που τέθηκε για πρώτη φορά από τον Albert Szent-Györgyi, έναν Ούγγρο επιστήμονα που έλαβε βραβείο Νόμπελ,νομίζω για τη βιταμίνη C. Είπε ότι ενδιαφερόταν πολύ για τον καρκίνο και τα ζωντανά συστήματα. Είπε ότι υπάρχει ένα παράδοξο. Είπε ότι γνωρίζουμε ότι πολλά πράγματα στο περιβάλλον μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο. Έχουμε εντοπίσει αυτούς τους ογκογόνους ιούς, την χρόνια φλεγμονή, τις καρκινογόνες ουσίες, την διαλείπουσα υποξία, τις σπάνιες μεταλλάξεις βλαστικής γραμμής. Είπε ότι δεν κατανοούμε τον κοινό παθοφυσιολογικό μηχανισμό με τον οποίο οποιοσδήποτε από αυτούς τους προκλητικούς παράγοντες θα προκαλούσε διαταραγμένη κυτταρική ανάπτυξη, που είναι ο καρκίνος. Όταν μιλάμε για καρκίνο, τι λένε οι άνθρωποι, τι είναι ο καρκίνος; Είναι κυτταρική διαίρεση εκτός ελέγχου. Είναι διαταραγμένη κυτταρική ανάπτυξη. Αυτό το οργανίδιο καθορίζει πότε τα κύτταρα πρέπει να διαιρούνται και πότε όχι. Ρυθμίζει το πεπρωμένο του κυττάρου. Έτσι, τι συμβαίνει όταν αυτό το οργανίδιο υποστεί χρόνια βλάβη; Καταφεύγει σε αυτές τις αρχαίες οδούς, σε αυτές τις οδούς που υπήρχαν πριν εισέλθει το οξυγόνο στο περιβάλλον όπου όλα τα κύτταρα ήταν διαταραγμένα στην ανάπτυξη επειδή δεν είχαν αυτό το ρυθμιστικό σύστημα, που είναι τα μιτοχόνδρια που προέρχονται από ένα βακτήριο.

SB: Επίτρεψε μου λοιπόν να το επαναλάβω με έναν τρόπο, απλώς για να βεβαιωθούμε ότι καταλαβαίνω.

TS: Ξέρω ότι μπορεί να είναι κάπως βαθύ.

SB: Εντάξει. Έτσι, σε αυτά τα μιτοχόνδρια εδώ που έχω μπροστά μου, υπάρχει ένα αρχαίο κομμάτι, επειδή αυτό προήλθε από τα βακτήρια, μια σύντηξη βακτηρίων πριν από πολύ καιρό. Τα παλιά βακτήρια…

TS: Πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια…

SB: Ήταν πολύ εγωιστικά και απλώς σκέφτονταν για τον εαυτό τους. Αναπτύσσονταν μόνα τους και δεν επικοινωνούσαν με κανέναν. Είχαν τον δικό τους τρόπο να αναπτύσσονται και να πολλαπλασιάζονται που στην πραγματικότητα δεν ήταν σε συνοχή με τίποτα άλλο. Αυτό είναι ακόμα εκεί κάπου. Και παρόλο που τώρα στη σύγχρονη μορφή του, επειδή υπήρξε αυτή η σύντηξη, αναπτύσσεται σκεπτόμενο τον ευρύτερο οργανισμό, όταν υποστεί βλάβη, επιστρέφει σε αυτόν τον παλιό εγωιστικό τρόπο ανάπτυξης και μερικές φορές και αυτό είναι που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο. Έτσι, αν υπάρχουν πιέσεις σε αυτό, οι οποίες θα μπορούσαν να είναι όλα τα καρκινογόνα πράγματα που περιγράψατε, τότε μερικές φορές αυτό καταλήγει να γυρνά σε αυτόν τον προϊστορικό εγωιστικό τρόπο ανάπτυξης όπου δεν σκέφτεται τον ευρύτερο οργανισμό.

TS: Είναι κοντά, με την έννοια ότι νομίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε γι’ αυτό, απλώς γνωρίζουμε τις συνέπειες του τι συμβαίνει όταν επιστρέφουν πίσω σε αυτά τα αρχαία μονοπάτια. Τώρα, εδώ είναι η κατάσταση. Οι άνθρωποι γνωρίζουν από τον Otto Warburg που είπε ότι ο καρκίνος είναι ένα ενεργειακό πρόβλημα στο κύτταρο. Γι’ αυτό τα κύτταρα θα άρχιζαν να λειτουργούν με ζύμωση και να παράγουν μια τεράστια ποσότητα υπολειμμάτων ζύμωσης που είναι το γαλακτικό οξύ. Ακόμα και παρουσία οξυγόνου, 100% οξυγόνου, εξακολουθούν να κάνουν ζύμωση. Γιατί; Αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Ε, όταν εσύ κι εγώ κρατάμε την αναπνοή μας ή παθαίνουμε καρδιακή προσβολή, επίτρεψε μου να σου πω κάτι, αυτό είναι πραγματικά αξιοσημείωτο και αυτή είναι μια άλλη πληροφορία που μας έβαλε σε όλο αυτό το θέμα. Όταν οι άνθρωποι παθαίνουν καρδιακές προσβολές, σταματούν να αναπνέουν, η καρδιά τους σταματά, η κυκλοφορία του αίματος γεμίζει αμέσως με αυτά τα υπολείμματα ζύμωσης που είναι το γαλακτικό οξύ και το άλλο, που τώρα ξέρουμε ότι είναι, το σουκινικό οξύ (ή ηλεκτρικό οξύ). Εντάξει. Ουάου. Αυτά τα δύο υπολείμματα. Τώρα, αν δεν αρχίσεις να αναπνέεις σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα πεθάνεις. Και πεθαίνεις επειδή οι νευρώνες στον εγκέφαλο σου δεν μπορούν να αντέξουν αυτό το είδος ενέργειας από ζύμωση για πολύ καιρό. Μόλις χτυπήσεις την καρδιά, κάνεις καρδιακό μασάζ και η καρδιά αρχίσει να χτυπάει ξανά, τα απόβλητα του γαλακτικού οξέος και του σουκινικού οξέος εξαφανίζονται. Εξαφανίζονται επειδή αναπνέεις τώρα. Δεν χρειάζεται να κάνεις ζύμωση όταν έχεις οξυγόνο στο περιβάλλον. Και τα μιτοχόνδρια μπορούν να χρησιμοποιήσουν το οξυγόνο στο περιβάλλον. Τα καρκινικά κύτταρα, είπε ο Warburg ότι, είναι το πιο περίεργο πράγμα. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα συνεχίζουν να κάνουν ζύμωση ακόμα και σε 100% οξυγόνο. Γιατί το κάνουν αυτό; Και υπέθεσε ότι αυτό το οργανίδιο (τα μιτοχόνδρια) είχε υποστεί βλάβη. Μη αναστρέψιμη βλάβη στο οργανίδιο συνέβη σε αυτά τα καρκινικά κύτταρα. Αυτός δεν είχε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο εκείνη την εποχή. Δεν είχε τα εξελιγμένα εργαλεία που έχουμε σήμερα. Έτσι, το πρόβαλε αυτό στη βιοχημεία εκείνης της εποχής. Ήταν βιοχημικός και είπε ότι δεν πρέπει να παράγεις με ζύμωση, αν έχεις οξυγόνο θα πρέπει να το σταματήσεις και αυτοί οι τύποι θα πρέπει να επιστρέψουν σε μια φυσιολογική μεταβολική ομοιόσταση. Και είπε ότι αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει κάτι αναντικατάστατο που έχει υποστεί μη αναστρέψιμη βλάβη σε αυτό το οργανίδιο. Έτσι πολλοί άνθρωποι του επιτέθηκαν και είπαν, δεν έχουμε καμία απόδειξη γι’ αυτό. Να το ωραίο. Μερικά καρκινικά κύτταρα συνεχίζουν να προσλαμβάνουν οξυγόνο και να παράγουν ATP. Επομένως, ο Warburg πρέπει να κάνει λάθος. Δείξαμε ότι το καρκινικό κύτταρο προσλαμβάνει οξυγόνο, αλλά δεν παράγει ενέργεια μέσω ATP σε μεγάλη ποσότητα. Το χρησιμοποιεί για τα ROS, αντιδρούν με αυτές τις ρίζες που προκαλούν περαιτέρω βλάβες και μεταλλάξεις στο DNA, αυτές που όλοι κυνηγούν. Όλα είναι κατάντη αποτελέσματα της βλάβης.

SB: Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Επειδή γνωρίζω πολλά από τα μιτοχόνδρια-φαντάσματα.

TS: Λοιπόν, σημαίνει ότι, άρα έχω απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη. Αυτό είναι τελικά το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε πώς διαιρούνται αυτά τα κύτταρα. Τους πετάμε κάθε είδους τρελά πράγματα. Προσπαθούμε να τα δηλητηριάσουμε ή να τα ακτινοβολήσουμε, να τα αφαιρέσουμε χειρουργικά. Προσπαθούμε να κάνουμε τα πάντα για να σταματήσουμε αυτήν την απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη. Έτσι, όταν κοιτάμε αυτό το οργανίδιο κάτω από το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, διαπιστώνουμε ότι αυτά συχνά λείπουν. Έχεις αυτό που ονομάζουμε μιτοχόνδρια-φαντάσματα. Έχεις το κέλυφος αλλά τίποτα μέσα ή αν έχουν κάτι μέσα, είναι όλα παραμορφωμένα. Ξέρουμε λοιπόν ότι υπάρχει μια θεμελιώδης αρχή στη βιολογία. Η δομή καθορίζει τη λειτουργία. Εάν η δομή είναι ανώμαλη, η λειτουργία θα είναι ανώμαλη. Αυτό είναι γνωστό σε όλους τους βιολόγους εκτός από τους ογκολόγους. Δεν φαίνεται να το καταλαβαίνουν.

SB: Τι είναι ένας ογκολόγος;

TS: Αυτοί είναι οι άνθρωποι που μελετούν τον καρκίνο.

SB: Οπότε εσύ τι είσαι τότε;

TS: Είμαι βιολόγος.

SB: Είσαι βιολόγος;

TS: Ναι. Δηλαδή, γνωρίζουμε ότι, εάν το οργανίδιο έχει υποστεί βλάβη, δεν θα είναι σε θέση να παράγει ενέργεια αποτελεσματικά μέσω οξειδωτικής φωσφορυλίωσης.

BS: Νομίζω ότι είσαι λίγο πιο κάτω στο δρόμο, Thomas, από πολλούς από τους θεατές μου. Για μένα που ακούω ότι υπάρχει αυτή η ενεργειακή μηχανή στα κύτταρα μου που, και υπάρχουν τρισεκατομμύρια από αυτά ή δισεκατομμύρια, αυτά επικοινωνούν επίσης και μεταξύ τους και όταν αυτά υποστούν άγχος ή τραυματισμό ή καταστραφούν λόγω των επιλογών του τρόπου ζωής που κάνω, η παραγωγή ενέργειας και η αναποτελεσματικότητα θα αλλάξουν και ότι αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει θάνατο ή δυσλειτουργία με κάποιο τρόπο, αυτό για μένα είναι, εντάξει το έχω!

TS: Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, τώρα χτίζουμε πάνω σε αυτό, ναι τώρα χτίζουμε πάνω σε αυτό, εντάξει. Λοιπόν, να η κατάσταση που έχουμε συζητήσει, τα καρκινικά κύτταρα, όλα αυτά που έχουμε εξετάσει ποτέ, έχουν ελαττώματα στον αριθμό, στη δομή και τη λειτουργία αυτών των οργανιδίων. Εντάξει; Τα έχω εξετάσει, δημοσίευσα αυτή τη μεγάλη μελέτη όπου πέρασα πάνω από ένα χρόνο από τον χρόνο μου εξετάζοντας το αρχαίο πηγάδι με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο και με την σχετική βιβλιογραφία, που ο Warburg δεν είχε αυτή την ευκαιρία επειδή η τεχνολογία δεν υπήρχε για εκείνον. Έτσι, αυτός το υπέθεσε αυτό με βάση τη βιοχημεία, αλλά γύρισα πίσω και κοίταξα αυτές τις ηλεκτρονικές μικρογραφίες μιτοχονδρίων σε διάφορους καρκίνους και όλες είναι κατεστραμμένες. Υπάρχουν λίγα από αυτά που κινδυνεύουν να χαθούν. Δουλεύω με μερικούς από τους καλύτερους όπως ο Aris Mendy Marillo, ο οποίος είναι παγκόσμιος ηγέτης στην ηλεκτρονική μικροσκοπία καρκινικών κυττάρων και μπορείς να δεις όλες τις ζημιές και έχουμε κάνει μερικές μελέτες, αλλά επίτρεψε μου να σου πω κάτι άλλο Steven, στο κυτταρόπλασμα αυτά τα οργανίδια βρίσκονται επίσης σε επαφή με άλλες κυτταρικές μεμβράνες όπως το ενδοπλασματικό δίκτυο, υπάρχουν πολλά που ονομάζουμε οργανίδια μέσα σε ένα κύτταρο, έχουμε τον πυρήνα, έχουμε τα μιτοχόνδρια, έχουμε τα λυσοσώματα. Υπάρχουν στενές επαφές μεταξύ ορισμένων από τις άλλες μεμβράνες, μεμβράνες που σχετίζονται με τα μιτοχόνδρια που βλέπουμε και είναι επίσης ανώμαλες όταν τις κοιτάς στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

SB: Αυτές με τις οποίες μιλάει είναι ανώμαλες.

TS: Ναι. Αυτές που μπορείς να δεις, τα μιτοχόνδρια είναι ανώμαλα και οι μεμβράνες που έρχονται σε επαφή μαζί τους είναι ανώμαλες. Και αυτή η στενή επαφή, θα αναφερθώ λίγο αργότερα στην σηματοδότηση ασβεστίου που ελέγχει το πεπρωμένο του κυττάρου. Γιατί το κύτταρο αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα; Λοιπόν, πρώτα απ’ όλα, κάνει ζύμωση. Εντάξει, αυτό σημαίνει ότι παίρνει ενέργεια από πηγές εκτός από την οξειδωτική φωσφορυλίωση. Μπορείς να πάρεις ένα καρκινικό κύτταρο και να το αντιμετωπίσεις με κυάνιο και να εξακολουθεί να ζει. Εξακολουθεί να αναπτύσσεται επειδή δεν χρησιμοποιεί την οδό του οξυγόνου. Δεν χρησιμοποιούν το οξυγόνο, επιστρέφουν σε μηχανισμούς ανεξάρτητους από το οξυγόνο, που ονομάζονται ζύμωση.

SB: Καταλαβαίνω λοιπόν ότι υπάρχει μια δυσλειτουργία σε ένα μιτοχόνδριο που σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιεί πλέον την οδό οξυγόνου…

TS: Όσο επαρκώς θα έπρεπε. Υπάρχει πάντα κάποιο υπολειμματικό επίπεδο.

SB: Και βρίσκει έναν άλλο τρόπο να παράγει την ενέργεια, με τον οποίο επιβιώνει;

TS: Ναι.

SB: Και μετά σταματά να επικοινωνεί με το υπόλοιπο κύτταρο.

TS: Λοιπόν, στην πραγματικότητα επικοινωνεί με τον πυρήνα για να ανοίξει τις πύλες πλημμύρας για να φέρει τα καύσιμα που οδηγούν αυτή την παραγωγή ενέργειας από ζύμωση.

SB: Γίνεται όλο και πιο άπληστο.

TS: Πρέπει, επειδή, έχεις ένα οργανίδιο που παράγει ενέργεια με υψηλή απόδοση. Εντάξει. Σαν 34 έως 36 ATPs…

SB: Με το οξυγόνο.

TS: Με οξυγόνο. Και τώρα προσπαθείς να το αντικαταστήσεις με καύσιμα που σου δίνουν δύο moles ενέργειας.

SB: Είναι πολύ αναποτελεσματικό…

TS: Πολύ. Και μετά παίρνεις δύο από την είσοδο, οπότε παίρνεις τέσσερα. Άρα πρέπει να προλάβεις για να αναπληρώσεις την απόδοση, πρέπει να έχεις έναν τεράστιο εφοδιασμό, πρέπει να έχεις τεράστια προμήθεια από τα καύσιμα που θα δώσουν ενέργεια και αυτά είναι η γλυκόζη, η ζάχαρη και το αμινοξύ γλουταμίνη, το σώμα μας είναι φορτωμένο με γλουταμίνη που είναι το πιο άφθονο αμινοξύ στην κυκλοφορία του αίματος μας και η εξέλιξη το παρείχε αυτό για εμάς, επειδή αν σταματήσουμε να αναπνέουμε χρησιμοποιούμε αυτό το καύσιμο για να διατηρήσουμε τα κύτταρα ζωντανά, το έντερο μας ελέγχεται από την γλουταμίνη, το ανοσοποιητικό μας σύστημα χρησιμοποιεί γλουταμίνη.

SB: Τι είναι η γλουταμίνη;

TS: Είναι ένα αμινοξύ.

SB: Τα οποία (καύσιμα) παράγουμε από τα τρόφιμα.

TS: Ναι. Τα οποία μπορούμε να παράγουμε από τα τρόφιμα. Σωστό. Ή τα ονομάζουν απαραίτητα και μη απαραίτητα αμινοξέα. Τα απαραίτητα είναι από αυτά που πρέπει να φάμε. Πρέπει να έχουμε συγκεκριμένες τροφές που τα παρέχουν. Η γλουταμίνη θεωρείται μη απαραίτητο αμινοξύ. Είναι ένα απαραίτητο αμινοξύ που βιοχημικά ονομάζεται μη απαραίτητο επειδή μπορούμε να το παράγουμε από τη ζάχαρη. Αλλά βασικά, είναι το πιο άφθονο αμινοξύ στο σώμα μας.

SB: Νομίζω ότι το καταλαβαίνω τώρα.

TS: Εντάξει, πες μου. Πες, ας σε εξετάσω.

[διαφήμιση από το 00:25:50 έως το 00:26:09]

SB: Όταν γυρνάμε, τα μιτοχόνδρια γυρνάνε σε αυτή την προϊστορική οδό όπου αρχίζουν να παράγουν ενέργεια με έναν πραγματικά πολύ αναποτελεσματικό τρόπο χωρίς να χρησιμοποιούν οξυγόνο με τον ίδιο τρόπο. Αρχίζουν τώρα να βασίζονται στη γλυκόζη και γλουταμίνη για να παράγουν αυτήν την ενέργεια, το οποίο είναι μια πολύ λιγότερο αποτελεσματική πηγή ενέργειας. Έτσι γίνεται λίγο πιο άπληστο. Χρειάζεται πολύ περισσότερα για να παράγει την ίδια ποσότητα ATP που είναι ενέργεια. Έτσι, αυτά τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να είναι πολύ πολύ άπληστα. Δεν ανταποκρίνονται στο οξυγόνο με τον ίδιο τρόπο και είναι λίγο πιο εγωιστικά. Αρχίζουν, αρχίζουν κάπως να πολλαπλασιάζονται χωρίς να σκέφτονται τον ευρύτερο οργανισμό.

TS: Ναι. Ναι.

SB: Λοιπόν, η ερώτηση που έχω είναι πώς συμβαίνει αυτό; Δυσλειτουργία του… Τι έκανα; Ξέρεις; Κάνω αυτήν την ερώτηση επειδή τα παιδιά μπορούν να έχουν αυτούς τους καρκίνους ή ένας 90χρονος μπορεί να έχει καρκίνο. Και δεν μου φαίνεται ότι ένα τρίχρονο παιδί έχει κάνει απαραίτητα επιλογές ζωής ακόμα…

TS: Αλλά αυτό θα μπορούσε, όπως είπα, όταν λάβεις υπόψη σου τις παντοτινές χημικές ουσίες που βρίσκονται στο περιβάλλον, πράγματα που έχουμε και χρησιμοποιούμε στις τεχνολογικά προηγμένες κοινωνίες μας, μπορούν να περάσουν από το τοίχωμα του πλακούντα και μεταφερθούν στα όργανα αυτών των παιδιών. Ξέρεις, πρέπει να τα συνδυάσεις. Συνήθως είναι ένα υπερσύνολο πραγμάτων, γιατί μην ξεχνάς ότι είπα για καρκινογόνες ουσίες. Μερικές από αυτές τις καρκινογόνες ουσίες είναι λιποδιαλυτές. Μερικές από αυτές τις καρκινογόνες ουσίες μπορούν να εισέλθουν και να μας βλάψουν κατά τα πρώιμα στάδια ανάπτυξης. Οι άνθρωποι μου λένε πάντα “Πώς εξηγείς τον καρκίνο του εγκεφάλου σε ένα μωρό έξι μηνών;”. Εντάξει. Τι τι έκανε αυτό; Δεν κάπνιζε, δεν έπινε και δεν ήταν συνεχώς σε πάρτι, αλλά τα μιτοχόνδρια και ένας πληθυσμός κυττάρων στον εγκέφαλο του υπέστησαν βλάβη. Και αυτή η ζημιά οδήγησε στη συνέχεια σε αυτή την απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη, επειδή το οργανίδιο ελέγχει πότε τα κύτταρα πρέπει να διαιρούνται και πότε να μην διαιρούνται. Και τότε από πού προέρχεται η ενέργεια; Πώς παίρνεις ένα εξαιρετικά εξελιγμένο κομμάτι ενός οργανιδίου και κάνεις την ενέργεια τόσο απίστευτα αποτελεσματική και τώρα χρησιμοποιούμε ενέργεια. Λοιπόν, αυτό το οργανίδιο στέλνει σήματα στον πυρήνα που ονομάζεται ανάδρομη σηματοδότηση απόκρισης στο μιτοχονδριακό στρες^(*). Ο πυρήνας λειτουργεί ως ανταποκριτής σε αυτό που θέλει αυτό το οργανίδιο. Έτσι, ο πυρήνας στη συνέχεια στέλνει ογκογόνα γονίδια για τα οποία έχεις ακούσει πολλά. Ανοίγουν τις πύλες για να φέρουν τη γλυκόζη και τη γλουταμίνη που επιτρέπουν στο κύτταρο να αναπτυχθεί με έναν ανεξέλεγκτο τρόπο. Έτσι, όπως είπες, επιστρέφουν σε αυτές τις αρχαίες οδούς ζύμωσης όπου δεν υπήρχε ρύθμιση επειδή αυτό το οργανίδιο δεν ήταν μέρος του προβλήματος, μέρος της κατάστασης, της ρύθμισης.

^(*) Η ανάδρομη σηματοδότηση απόκρισης στο μιτοχονδριακό στρες (mitochondrial stress response retrograde signaling), είναι ένας μηχανισμός επικοινωνίας από τα μιτοχόνδρια προς τον πυρήνα του κύτταρου. Όταν τα μιτοχόνδρια δυσλειτουργούν ή δέχονται στρες, στέλνουν χημικά σήματα στον πυρήνα. Ο πυρήνας αλλάζει τότε τη λειτουργία των γονιδίων του για να προστατεύσει το κύτταρο και να αποκαταστήσει την ισορροπία. Πώς λειτουργεί: Ανίχνευση στρες, τα μιτοχόνδρια καταλαβαίνουν βλάβες στη λειτουργία τους, αλλαγές στο δυναμικό της μεμβράνης τους ή παραγωγή τοξικών μορίων (ελεύθερες ρίζες/ROS). Αποστολή σήματος, στέλνουν μόρια-αγγελιαφόρους (όπως ιόντα ασβεστίου, πεπτίδια ή μεταβολίτες) προς το κυτταρόπλασμα και τελικά στον πυρήνα. Πυρηνική απόκριση, ο πυρήνας ενεργοποιεί ή απενεργοποιεί εκατοντάδες γονίδια (πχ. το μιτοχονδριακό σύστημα ξεδιπλωμένων πρωτεϊνών – UPR^mt) για να διορθώσει τη βλάβη. Γιατί είναι σημαντική: Προστασία κυττάρων, βοηθά το κύτταρο να επιβιώσει σε καταστάσεις ενεργειακής ανεπάρκειας ή οξειδωτικού στρες. Μακροζωία & υγεία: Συνδέεται με τη γήρανση, τη νευροεκφύλιση και τον καρκίνο, καθώς η καλή επικοινωνία μιτοχονδρίων-πυρήνα κρατά το κύτταρο υγιές.

SB: Ποιοι είναι, λοιπόν, οι παράγοντες του τρόπου ζωής που προκαλούν αυτό, στο να αυξήσουν δραστικά την πιθανότητα να συμβεί αυτό;

TS: Δεν είναι απαραίτητα αυτό που έκανε το άτομο ή σε όλες τις περιπτώσεις, ούτε και είναι αυτό στο οποίο το άτομο εκτέθηκε, που θα μπορούσε να το είχε προκαλέσει αυτό. Αυτό είναι το ογκογονικό παράδοξο^(*). Έτσι, έχουμε δείξει, ότι η φλεγμονή παράγει αυτές τις κυτοκίνες, όταν έχεις μια φλεγμονώδη θερμότητα στη φλεγμονή, βλάπτουν την ικανότητα αυτού του οργανιδίου να παράγει ενέργεια αποτελεσματικά. Η χρόνια φλεγμονή είναι γνωστό ότι αποτελεί παράγοντα κινδύνου για καρκίνο. Χρόνια φλεγμονή, διαλείπουσα υποξία, καρκινογόνες ουσίες.

^(*) Ο όρος ογκογονικό παράδοξο (oncogenic paradox) αναφέρεται σε επιστημονικές αντιφάσεις και αναπάντητα ερωτήματα γύρω από τους μηχανισμούς με τους οποίους αναπτύσσεται ο καρκίνος. Στην ογκολογία και την κυτταρική βιολογία, ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως με τρεις διαφορετικές έννοιες, ανάλογα με το επιστημονικό πλαίσιο: 1. Το Παράδοξο του Albert Szent-Györgyi (Αιτιολογικό Παράδοξο), ο νομπελίστας Albert Szent-Györgyi διατύπωσε το αρχικό “ογκογονικό παράδοξο” παρατηρώντας ότι μια εξαιρετικά εξειδικευμένη διαδικασία (η καρκινογένεση) μπορεί να πυροδοτηθεί από πληθώρα εντελώς μη εξειδικευμένων παραγόντων. Η αντίφαση, διαφορετικά ερεθίσματα όπως η ακτινοβολία, τα χημικά, οι ιοί, η χρόνια φλεγμονή ή το τραύμα μπορούν να οδηγήσουν στο ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα: Τη μετάλλαξη και τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων. 2. Το Γενετικό Παράδοξο των Ογκογονιδίων, με την εξέλιξη της γενετικής, το παράδοξο μετατοπίστηκε στη σχέση μεταξύ μεταλλάξεων και εμφάνισης όγκων. Υγιείς ιστοί με ογκογόνες μεταλλάξεις, σύγχρονες αναλύσεις DNA δείχνουν ότι πολλοί υγιείς ανθρώπινοι ιστοί (πχ. στο δέρμα ή τον οισοφάγο) φέρουν “κανονικές” καρκινικές μεταλλάξεις (όπως στα γονίδια NOTCH1 ή TP53) χωρίς ποτέ να αναπτύξουν καρκίνο. Καρκίνοι χωρίς οδηγούς μεταλλάξεις, αντίστροφα, υπάρχουν περιπτώσεις επιθετικών όγκων που στερούνται των κλασικών μεταλλάξεων-οδηγών (driver mutations) που θεωρούνται απαραίτητες για την καρκινογένεση. 3. Το Παράδοξο του TGF-β (Ογκοκατασταλτικό vs Ογκογονικό), σε επίπεδο κυτταρικής σηματοδότησης, το πιο διάσημο παράδοξο αφορά τον αυξητικό παράγοντα TGF-β (Transforming Growth Factor beta). Διπλός ρόλος, στα αρχικά στάδια, ο TGF-β δρα ως ογκοκατασταλτικός παράγοντας, εμποδίζοντας τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Ωστόσο, στα προχωρημένα στάδια του καρκίνου, το μονοπάτι αυτό υφίσταται μια “μεταστροφή” και μετατρέπεται σε ογκογονικό, προωθώντας τη μετάσταση και βοηθώντας τον όγκο να ξεφύγει από το ανοσοποιητικό σύστημα. Σύνοψη των Κυριότερων Παραδόξων στην Ογκολογία: Αιτιολογικό Παράδοξο, αμέτρητες, άσχετες μεταξύ τους αιτίες (ιοί, χημικά, ακτινοβολία) καταλήγουν στο ίδιο ακριβώς κυτταρικό αποτέλεσμα. Γενετικό Παράδοξο, ογκογόνες μεταλλάξεις εντοπίζονται σε απόλυτα υγιείς ιστούς χωρίς να προκαλούν καρκίνο. Παράδοξο του TGF-β, το ίδιο ακριβώς μόριο μπορεί να σταματήσει έναν όγκο στα αρχικά στάδια, αλλά να τον γιγαντώσει στα επόμενα. Παράδοξο του Peto, τα τεράστια ζώα (πχ. οι φάλαινες) έχουν τρισεκατομμύρια περισσότερα κύτταρα από τον άνθρωπο, αλλά εμφανίζουν πολύ λιγότερο καρκίνο.

SB: Τι είναι η διαλείπουσα υποξία^(*);

^(*) Η διαλείπουσα υποξία (ή διαλειμματική υποξία) είναι μια διαδικασία κατά την οποία το σώμα εκτελείται εναλλάξ σε σύντομες περιόδους έλλειψης οξυγόνου (υποξία) και επάρκειας ή πλούσιου οξυγόνου (υπεροξία). Τι είναι και πώς λειτουργεί: Μέθοδος IHHT, γνωστή και ως Διαλείπουσα Υποξική-Υπεροξική Θεραπεία (Intermittent Hypoxic-Hyperoxic Therapy), εφαρμόζεται συνήθως με ειδική μάσκα. Κυτταρική αντίδραση, η ελεγχόμενη μείωση του οξυγόνου “ξεγελά” τα κύτταρα, κάνοντας τα να αντιδράσουν σαν να βρίσκονται σε μεγάλο υψόμετρο. Μιτοχόνδρια, η διαδικασία διεγείρει τα μιτοχόνδρια (τα “εργοστάσια” ενέργειας των κυττάρων) να αναγεννηθούν και να λειτουργήσουν πιο αποτελεσματικά. Σε τι χρησιμεύει: Αθλητική απόδοση, βελτιώνει την αντοχή, την αερόβια ικανότητα και την προσαρμογή σε συνθήκες υψομέτρου. Ευεξία και αναζωογόνηση, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και την κυτταρική αναγέννηση. Θεραπευτικές εφαρμογές, μελετάται ή χρησιμοποιείται επικουρικά για την αποκατάσταση από σύνδρομο Long-COVID, αναπνευστικά ή νευρολογικά ζητήματα. Σημείωση: Η παθολογική χρόνια διαλείπουσα υποξία (πχ. λόγω άπνοιας στον ύπνο) συνδέεται με προβλήματα όπως η υπέρταση, σε αντίθεση με την ελεγχόμενη θεραπευτική εφαρμογή.

TS: Είναι σαν την υπνική άπνοια, είναι κάτι σαν αυτή. Ο Warburg είχε δείξει ξεκάθαρα ότι η διαλείπουσα υποξία στα κύτταρα θα έβλαπτε την αποτελεσματικότητα της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης, οδηγώντας σε μια αντισταθμιστική ζύμωση. Έτσι, πρέπει να αντισταθμίσεις γιατί, επίτρεψε μου να σου πω, αν δεν αντισταθμίσεις, είσαι νεκρός. Αυτό σημαίνει ότι το κύτταρο πεθαίνει.

SB: Όταν εξετάζουμε τους πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο που έχουν τη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου, φαίνεται μερικές από τις χώρες όπως η Νιγηρία, η Γκάμπια, το Νεπάλ να κατατάσσονται συνεχώς στις τελευταίες θέσεις σε περιστατικά καρκίνου. Αντίθετα, χώρες υψηλού εισοδήματος όπως η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία και οι ΗΠΑ έχουν τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου. Γιατί συμβαίνει αυτό;

TS: Είναι λόγω της τεχνολογίας μας. Είμαστε ακόμα όπως παλαιολιθικός άνθρωπος στην βιολογία μας, αυτό μας έχει επιτρέψει να μπορούμε αποθηκεύουμε ενέργεια αποτελεσματικά, λόγω των περιόδων λιμού. Όμως βρισκόμαστε τώρα σε ένα νέο περιβάλλον όπου έχουμε τεράστιες ποσότητες επεξεργασμένων υδατανθράκων, αδρανούμε (δεν ασκούμαστε), έχουμε συναισθηματικό στρες, έχουμε κακές συνήθειες ύπνου. Τα συσσωρεύεις όλα αυτά και μαζί με την έκθεση σε καρκινογόνες ουσίες και οτιδήποτε άλλο και βλάπτεις χρόνια αυτό το οργανίδιο και σε ορισμένα όργανα, μπορείς να πάθεις καρκίνο του μαστού ή αν είναι πνεύμονας ή αν είναι κάτι άλλο, και είναι που αυτό το οργανίδιο παθαίνει χρόνια βλάβη σε ορισμένους πληθυσμούς κυττάρων σε ένα συγκεκριμένο όργανο και μπορεί να προκαλέσει απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη ως συνέπεια αυτής (της βλάβης). Ξέρεις αυτό που βρίσκω είναι ότι, σε αυτή στην μελέτη που έχουμε με το διάγραμμα, αν μπορείς να διατηρήσεις τα μιτοχόνδρια σου υγιή, επειδή μην ξεχνάμε τον παλαιολιθικό μας άνθρωπο μέσα μας, όπως ήταν οι πρόγονοι μας πριν από 500.000 χρόνια ή τους σύγχρονους ανθρώπους όπως είπες σε αυτές τις χώρες που ζουν σύμφωνα με τους παραδοσιακούς τρόπους με ελάχιστη παρέμβαση από τη σύγχρονη διατροφή και τα ζητήματα τρόπου ζωής, έχουν χαμηλότερο ποσοστό καρκίνου γενικά και αυτό ήταν που βρήκε ο Albert Schwitzer, ο διάσημος ανθρωπιστής γιατρός. Έψαχνε συγκεκριμένα για καρκίνο σε αφρικανικές φυλές και είπε ότι είναι αξιοσημείωτα σε εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό. Τι κάνουν αυτοί οι τύποι; Η δυτική κοινωνία έχει πολύ καρκίνο ενώ αυτοί οι Αφρικανοί ζουν σύμφωνα με τους παραδοσιακούς τρόπους. Έτσι έχουν πολλή άσκηση. Τρώνε όλα τα βιολογικά τρόφιμα. Δεν είναι κάτω από το ίδιο είδος στρες ή έκθεσης σε χημικές ουσίες που έχουν οι σύγχρονες κοινωνίες. Και ανακαλύπτεις ότι έχεις πολύ χαμηλό κίνδυνο για καρκίνο. Όπως για παράδειγμα τα σκυλιά που έχουν εξελιχθεί από τον λύκο. Οι λύκοι στην άγρια ​​φύση σπάνια έχουν καρκίνο. Για τον κατοικίδιο σκύλο, ο καρκίνος είναι ο νούμερο ένα δολοφόνος του κατοικίδιου σκύλου. Τι κάνει ο σκύλος που δεν κάνει ο λύκος; Ο λύκος τρέχει έξω τρώγοντας φυσικές τροφές. Ο σκύλος, ο σκύλος που βρίσκεται σε ένα διαμέρισμα κάπου, τον βγάζουν βόλτα μία φορά την ημέρα, σωστά; Και το επόμενο πράγμα που κάνει ο σκύλος είναι να γίνεται παχύσαρκος και γεμάτος καρκίνο. Οπότε όλα καταλήγουν στο τι κάνεις για να διατηρήσεις την υγεία και τη ζωτικότητα των μιτοχονδρίων που μειώνουν τον κίνδυνο και αυτό είναι που αυτό το διάγραμμα που θα σου δείξω λέει για την μείωση του κινδύνου από την χρόνια βλάβη. Εντάξει; Έτσι αυτό μπορεί να εξηγήσει σε μεγάλο βαθμό γιατί οι σύγχρονες κοινωνίες παλεύουν με χρόνιες ασθένειες, όχι μόνο καρκίνο, έχουμε τον διαβήτη τύπου 2, έχουμε την παχυσαρκία, έχουμε την υψηλή αρτηριακή πίεση, έχουμε ένα σύνολο πραγμάτων, ακόμα και νευροψυχιατρικά προβλήματα. Αν μπορείς να προστατεύσεις και να διατηρήσεις αυτό το οργανίδιο υγιές, μειώνεις τον κίνδυνο. Τώρα, οι άνθρωποι λέμε, λοιπόν, ο καρκίνος πρέπει να είναι γενετικός επειδή έχουμε κληρονομήσει γονίδια που μας θέτουν σε υψηλότερο κίνδυνο, όπως αυτά τα BRCA για τον καρκίνο του μαστού και το Σύνδρομο Li-Fraumeni για μια ποικιλία άλλων καρκίνων. Η μελέτη μας σε αυτήν εδώ την στοίβα που έγινε από τον Bob Kaplan, εξέτασε όλο τον γενετικό κίνδυνο.

SB: Ποια μελέτη είναι;

TS: Είναι μία από αυτές που έχουν δημοσιευτεί στην ογκολογία. Αλλά καμία από αυτές τις μεταλλάξεις δεν είναι 100% διεισδυτική, που σημαίνει ότι είναι δευτερογενείς παράγοντες κινδύνου. Ένας πρωταρχικός παράγοντας κινδύνου θα ήταν κάθε φορά που υπάρχει αυτή η μετάλλαξη να είχαμε και το 100% των ανθρώπων (να είναι ασθενείς), επειδή εργάζομαι πάνω στη Νόσο του Texas. Εργάζομαι στα συγγενή σφάλματα του μεταβολισμού. Αυτές οι μεταλλάξεις είναι 100% υπεύθυνες για αυτήν την πάθηση. Δεν υπάρχει γονιδιακή μετάλλαξη, αυτό είναι 100% γονίδιο. Οπότε (σύμφωνα με την θεωρία την προέλευσης του καρκίνου από μεταλλάξεις) θα έπρεπε αν έχεις αυτό το γονίδιο, να πάθεις 100% καρκίνο. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι αυτό που αποκαλούν ατελής διεισδυτικότητα^(*).

^(*) Ο όρος “ατελώς διεισδυτικός” (ή ατελής διεισδυτικότητα) (incomplete penetrance) αποτελεί βασική έννοια της Γενετικής και χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα φαινόμενο όπου ένας άνθρωπος κληρονομεί ένα συγκεκριμένο μεταλλαγμένο γονίδιο (γονότυπο), αλλά δεν εμφανίζει πάντα τα αντίστοιχα συμπτώματα ή τη νόσο (φαινότυπο). Με απλά λόγια, αν μια γενετική διαταραχή έχει ατελή διεισδυτικότητα, σημαίνει ότι κάποιοι άνθρωποι που έχουν το “προβληματικό” γονίδιο θα νοσήσουν, ενώ άλλοι θα παραμείνουν εντελώς υγιείς. Παράδειγμα για εύκολη κατανόηση: Αν μια ασθένεια έχει ποσοστό διεισδυτικότητας 70%, δηλ. από τους 100 ανθρώπους που φέρουν το μεταλλαγμένο γονίδιο, οι 70 θα εμφανίσουν τη νόσο. Οι υπόλοιποι 30 δεν θα εμφανίσουν ποτέ συμπτώματα, παρόλο που έχουν το ίδιο ακριβώς γονίδιο και μπορούν μάλιστα να το μεταβιβάσουν στα παιδιά τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Η εμφάνιση ή όχι της νόσου εξαρτάται από έναν συνδυασμό παραγόντων, όπως τρόπος ζωής και περιβάλλον, διατροφή, κάπνισμα, άσκηση, έκθεση σε τοξίνες, άλλα γονίδια (τροποποιητικά γονίδια), το υπόλοιπο γενετικό υπόβαθρο του ατόμου μπορεί να καταστέλλει ή να ενισχύει τη δράση του μεταλλαγμένου γονιδίου, ηλικία, ορισμένες παθήσεις απαιτούν να περάσουν χρόνια για να εκδηλωθούν. Πού συναντάται συχνά; Σε ορισμένες μορφές καρκίνου, για παράδειγμα, οι μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 και BRCA2 αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών, αλλά δεν θα νοσήσουν όλες οι γυναίκες που τις φέρουν. Σε καρδιολογικές παθήσεις, όπως ορισμένες κληρονομικές μυοκαρδιοπάθειες.

SB: Τι μας λέει λοιπόν αυτό για τη φύση του;

TS: Λοιπόν, αυτό που έκανε ο Bob ήταν να κοιτάξει το τι η κάθε μία από αυτές τις γονιδιακές μεταλλάξεις διαταράσσει, με κάποιο τρόπο, την αποτελεσματικότητα της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης σε αυτό το οργανίδιο. SB: Στα μιτοχόνδρια;

TS: Στα μιτοχόνδρια. Εμείς εξετάσαμε, έχουμε όλα τα στοιχεία, όλους τους παράγοντες κινδύνου, όλα τα γενετικά, (κοιτά τις σελίδες της μελέτης) Α!, έχεις εδώ απλώς την πρώτη σελίδα, επρόκειτο να σας δείξω τα αδιάσειστα δεδομένα, αλλά έχεις εδώ μόνο την πρώτη σελίδα. Ούτως ή άλλως, όλα αυτά βλάπτουν την αποτελεσματικότητα της ενέργειας μέσα σε αυτό το οργανίδιο. Αυτά είναι πράγματα όπως οι καρκινογόνες ουσίες, οι ιογενείς λοιμώξεις, κά. Οι ιοί που μοιάζουν με ηπατώματα και θηλώματα, τα προϊόντα τους θα μπουν εδώ και θα το καταστρέψουν ή θα αναπαραχθούν μέσα σε αυτό το οργανίδιο, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα, προκαλώντας μια αντισταθμιστική ζύμωση, προκαλώντας την απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη μέσω ανώμαλης σηματοδότησης ασβεστίου, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να μην ανταποκρίνονται πλέον στους γείτονες τους. Είναι σαφές αυτό; Αν μπορώ να σου το εξηγήσω αυτό να το καταλάβεις, τότε μπορούμε να κάνουμε και όλους να το καταλάβουν.

SB: Ναι. Λοιπόν, ο λόγος που ξοδεύω πολύ χρόνο ρωτώντας γιατί και ζητώντας διευκρίνιση, είναι επειδή όταν κάνω την εκπομπή, μετά βγαίνω στον πραγματικό κόσμο και συναντώ τους ανθρώπους που μας ακούν.

TS: Ναι.

SB: Και μια από τις ομάδες ανθρώπων που μας ακούνε είναι νεαροί παραβάτες. Και όταν πήγα και τους επισκέφτηκα, έδειξα τα επεισόδια που νόμιζα ότι θα τους βοηθούσαν. Και ένας νεαρός από τους νεαρούς παραβάτες μου είπε: “Δεν μπορώ να ακούσω αυτό το επεισόδιο επειδή οι λέξεις που χρησιμοποίησες ήταν πολύ μεγάλες”. Και θυμάμαι να σκέφτομαι…

TS: Εντάξει, αυτό το καταλαβαίνω, αλλά μάντεψε τι; Τώρα έχουμε την Τεχνητή Νοημοσύνη και μπορείς να πάρεις αυτές τις δηλώσεις και να τις βάλεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη ακριβώς, και θα στο κάνει τόσο απλοποιημένο. Λοιπόν, αυτό είναι ένα εργαλείο που δεν είχαμε προηγουμένως. Λοιπόν, το χρησιμοποιώ συνέχεια. Είπα όταν με ακούτε να μιλάω έτσι, μην νομίζετε ότι είμαι αλαζόνας, αυτοί είναι οι όροι που χρησιμοποιούμε όταν είσαι μέρος της ακαδημίας. Εντάξει; Αλλά μπορούμε να πάρουμε αυτούς τους όρους τώρα και η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να κάνει υπέροχη δουλειά στη σύνθεση. Ω, ναι, ξέρω για τι μιλάει τώρα. Αλλά χωρίς αυτό το εργαλείο, τότε γίνεται όπως είπες, λοιπόν, δεν μπορώ να καταλάβω τίποτα.

[διαφήμιση από το 00:35:49 έως το 00:37:44]

SB: Θέλω πραγματικά να βεβαιωθώ ότι έχω τσεκάρει το κουτάκι με τους παράγοντες που προκαλούν καρκίνο. Ανέφερες λοιπόν το άγχος, ανέφερες τον ύπνο. Από όσο γνωρίζω, δεν έχω καρκίνο. Ο Θεός να φυλάξει. Αλλά θέλω να κάνω ότι μπορώ για να αποτρέψω την πιθανότητα. Και από όσο έχω καταλάβει αυτό σημαίνει προστασία της μιτοχονδριακής μου λειτουργίας. Ζώντας έναν τρόπο ζωής όπου δεν δημιουργώ αυτό το τρελό οξειδωτικό στρες στα μιτοχόνδρια. Δώσε μου λοιπόν μια συνταγή για το πώς πρέπει να ζήσω τη ζωή μου για να διατηρήσω τα μιτοχόνδρια μου υγιή.

TS: Λοιπόν, γι’ αυτό αναπτύξαμε τον υπολογιστή του Δείκτη Γλυκόζης-Κετόνης (Glucose Ketone Index, GKI), το πρώτο εργαλείο βιοδείκτη που μπορεί να επιτρέψει στους ανθρώπους να γνωρίζουν το επίπεδο υγείας των μιτοχονδρίων τους επειδή, όταν μεταβαίνεις από το καύσιμο υδατανθράκων στο καύσιμο λιπιδίων…

SB: Τι είναι το καύσιμο λιπιδίων;

TS: Λίπος.

SB: Δηλαδή, κετόνες.

TS: Οι κετόνες είναι ένα υδατοδιαλυτό προϊόν διάσπασης λιπαρών οξέων. Έτσι, αποθηκεύουμε στον λιπώδη ιστό. Αποθηκεύουμε λίπος.

SB: Που είναι το λίπος της κοιλιάς;

TS: Παντού. Έχουμε λίπος και…

SB: Στο εξωτερικό μας (υποδόρια).

TS: Ναι. Έτσι, και στο εξωτερικό, ήταν εκεί επειδή ως είδος έπρεπε να επιβιώσουμε στα πιο σκληρά περιβάλλοντα και το φαγητό δεν ήταν πάντα εκεί. Έτσι, εμείς έπρεπε να επιβιώσουμε από κάθε είδους λιμό, κάθε είδους έλλειψη τροφής. Τα σώματα μας είναι μια μηχανή που ήταν σπίτι μας για εκατομμύρια χρόνια και έπρεπε να είναι υπεραποδοτικό. Έτσι, η γλυκόζη είναι χρυσός, σάκχαρο. Εσύ είτε το καις είτε μπορείς να το αποθηκεύσεις ως λίπος. Αυτό είναι το κλειδί. Αλλά όταν δεν καταναλώνεις ζάχαρη, αυτό το αποθηκευμένο λίπος τώρα μετακινείται στην κυκλοφορία του αίματος, πηγαίνει στο συκώτι, και είναι σαν να παίρνεις ένα κλαδί και να το βάζεις σε έναν κόφτη και έχεις αυτά τα μικρά διαλυτά κετονικά σώματα. Είναι προϊόντα διάσπασης λιπαρών οξέων μακράς αλυσίδας. Μπορούν να αντικαταστήσουν τη ζάχαρη για τον εγκέφαλο, για τους μύες, για τα περισσότερα άλλα κύτταρα του σώματος εκτός από τις αρτηρίες, αλλά μπορούν να αντικαταστήσουν, μπορούν να αντικαταστήσουν την ενέργεια της γλυκόζης. Εντάξει; Λοιπόν, και έτσι εξελιχθήκαμε. Αλλά τώρα βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον όπου έχουμε τεράστιες ποσότητες εξαιρετικά επεξεργασμένων υδατανθράκων και δεν θέλουμε να τους αποβάλουμε ουρώντας εκτός αν έχουμε διαβήτη ή κάτι τέτοιο. Έτσι, τους αποθηκεύουμε ως λίπος. Έχουμε λοιπόν μια επιδημία παχυσαρκίας ως αποτέλεσμα της εξελικτικής μας ικανότητας να αποθηκεύουμε ενέργεια που μας κράτησε ζωντανούς ως είδος, επειδή αν δεν μπορούσαμε να αποθηκεύσουμε το λίπος, μέσα σε 500.000 χρόνια θα είχαμε εξαφανιστεί όλοι. Και εσύ και εγώ, αυτή η συζήτηση δεν θα γινόταν ποτέ. Δεν θα είχαμε υπάρξει ποτέ ως είδος εκτός λόγω του ότι έχουμε την ικανότητα να αποθηκεύουμε ενέργεια και να καίμε ενέργεια αποτελεσματικά σε αυτά τα οργανίδια. Έτσι, όλα αυτά είναι μια πολύ αποδοτική μηχανή. Έτσι, όταν χάνουμε αυτή την ικανότητα, όταν έχουμε τόση πολλή ενέργεια στο περιβάλλον, άγχος, καθόλου άσκηση, όλα αυτά, αποθηκεύουμε όλο και περισσότερο λίπος, παράγουμε ένα περιβάλλον που είναι πολύ επιβλαβές για αυτό το όργανο.

SB: Λοιπόν, πες το ξανά αυτό. Πώς λοιπόν επηρεάζει το άγχος;

TS: Το άγχος αυξάνει τα κορτικοστεροειδή. Όταν είσαι αγχωμένος, τσακώνεσαι, διαφωνείς ή αγχώνεσαι επειδή μια επαγγελματική συμφωνία πάει στραβά, οτιδήποτε. Κορτικοστεροειδή αυξάνουν το σάκχαρο στο αίμα συμβάλλοντας στην συστηματική φλεγμονή. Είναι εντάξει για ένα σύντομο χρονικό διάστημα να είσαι τσαντισμένος με κάτι. Αλλά είναι το χρόνιο άγχος, το να κοιτάς το κινητό τηλέφωνο, το doom scrolling, όλα αυτά τα τρελά πράγματα ενώ τρως ένα μεγάλο Twinkie, κάνεις doom scrolling, τρως Twinkies, δεν κινείσαι. Όλα αυτά δημιουργούν άγχος σε αυτό το οργανίδιο σε κάποιο πληθυσμό κυττάρων. Το κάνουν να δουλεύει πιο σκληρά. Είναι καταστροφικό επειδή παράγεις αντιδραστικά είδη που βλάπτουν την αποτελεσματικότητα αυτού του οργανιδίου να παράγει ενέργεια αποτελεσματικά και που είτε θα σκοτώσουν το κύτταρο σταδιακά αν δεν μπορεί να αντέξει, είτε θα χρησιμοποιήσει αντισταθμιστική ζύμωση είτε θα σε προδιαθέτουν για καρκίνο. Οπότε και οι δύο τρόποι είναι ανθυγιεινοί. Έτσι έχουμε χρόνια ασθένεια. Ο καρκίνος είναι το νούμερο ένα στον κόσμο των χρόνιων ασθενειών. Εννοώ είναι αυτό που φοβούνται περισσότερο οι άνθρωποι. Ο διαβήτης τύπου δύο, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, η άνοια, όλα αυτά είναι μέρος της βλάβης σε αυτό το οργανίδιο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όπως είπα για τη Νόσο του Parkinson, όταν αυτό το οργανίδιο υποστεί βλάβη, τα κύτταρα μέλαινας ουσίας (substantia nigra) πεθαίνουν. Είναι ανίκανα να αντισταθμίσουν με ζύμωση. Έτσι πεθαίνουν. Ο καρκίνος είναι πολύ σπάνιος στους νευρώνες του εγκεφάλου. Οι νευρώνες, τα γλοιακά (ή νευρογλοιακά) κύτταρα του εγκεφάλου, σχηματίζουν αυτούς τους όγκους του εγκεφάλου κυρίως, αλλά οι νευρώνες δεν μπορούν να αντισταθμίσουν με ζύμωση, οπότε πεθαίνουν. Έτσι, είτε έχεις αντιστάθμιση με αρχαία ζύμωση που οδηγεί σε απορρυθμισμένη ανάπτυξη κυττάρων που ονομάζουμε καρκίνο είτε έχουμε κυτταρικό θάνατο που οδηγεί σε χρόνιες ασθένειες.

SB: Τι γίνεται με τον ύπνο λοιπόν; Τι συμβαίνει με τον ύπνο που προκαλεί…

TS: Ο ύπνος, είναι ένας τρόπος να αποκαταστήσουμε την ενεργειακή απόδοση των μιτοχονδρίων

SB: Εάν κοιμόμαστε καλά.

TS: Αν έχουμε καλό ύπνο. Ναι. Ξέρεις ότι όλοι αισθάνονται καλά όταν κοιμάστε καλά το βράδυ. Το σώμα μας νιώθει αναζωογονημένο επειδή δεν δεν αγχωνόμαστε, δεν μειώνουμε την ικανότητα αυτού του οργανιδίου να διαχειρίζεται το μεταβολικό περιβάλλον. Αν είσαι ξύπνιος όλη νύχτα και είσαι αγχωμένος, δεν δίνεις ποτέ σε αυτό το οργανίδιο, σε ένα συγκεκριμένο κύτταρο σε ένα συγκεκριμένο μέρος ενός οργάνου στο σώμα, ηρεμία, έχεις νευροψυχιατρικά προβλήματα, μπορεί να έχεις πεπτικά προβλήματα, μπορεί να παθαίνεις καρκίνο, μπορεί να παθαίνεις διαβήτη τύπου 2, έχεις ένα σύνολο και το έχουμε αναφέρει στην μελέτη εκεί, από όλο αυτό το διαφορετικό στρες, όλα τα διαφορετικά πράγματα που μπορούν χρονίως ή οξέως να βλάψουν την οξειδωτική φωσφορυλίωση.

SB: Έτσι, ο ύπνος ουσιαστικά δίνει στα μιτοχόνδρια ένα μικρό διάλειμμα.

TS: Ναι. Δίνει σε όλο σου το σώμα ένα διάλειμμα, ειλικρινέστερα. Λοιπόν, αλλά εσύ τα συσσωρεύεις αυτά τα πράγματα μαζί. (Όπως η) έλλειψη άσκησης. Οι πρόγονοι μας, τι νομίζεις ότι έκαναν οι πρόγονοι μας, πόσο δύσκολο είναι να τρέξεις για να σκοτώσεις ένα μεγάλο βουβάλι ή ένα μαλλιαρό μαμούθ; Δηλαδή, είσαι εξαντλημένος αφού κάνεις κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα, κυνηγάς αυτά τα ζώα… και αυτό είναι ένα άλλο πράγμα που ήταν πραγματικά ενδιαφέρον, μια ομάδα ήρθε από το Ισραήλ, νομίζω ότι ήταν πέρυσι, κοίταξαν τους ανθρώπους των σπηλαίων, το τι έτρωγαν. Έτρωγαν τα πιο δυνατά μέλη του κοπαδιού, οδηγώντας στην έμμεση εξαφάνιση αυτών των ζώων. Ανακάλυψαν ότι αν μπορείς να φας το πιο δυνατό μέλος του κοπαδιού, θα αποκτήσεις τη ζωτικότητα αυτού του βουβάλου ή του ελέφαντα ή οτιδήποτε άλλο έτρωγαν, επειδή γνώριζαν τον μυελό και τη φυσιολογία αυτού του οργανισμού, ότι σε εκείνο το σημείο της ζωής του θα μπορούσε να σου προσφέρει τη δύναμη που είχε. Τώρα, όταν τρως τα πιο δυνατά μέλη του κοπαδιού επειδή θέλεις να είσαι σκληρός, θέτεις τα ηλικιωμένα και τα νεαρά μέλη του κοπαδιού να είναι πιο ευάλωτα σε θηρευτές που οδηγούν στην εξαφάνιση. Και αυτό είναι που βγήκε σε μια μεγάλη μελέτη από το Ισραήλ. Εξέτασαν αυτούς τους ανθρώπους των σπηλαίων, τι έτρωγαν πριν από 500.000 χρόνια ή οτιδήποτε άλλο έκαναν. Έτσι, οι άνθρωποι προκάλεσαν έμμεσα την εξαφάνιση άλλων ειδών εν μέρει επειδή έτρωγαν τα πιο δυνατά μέλη στο κοπάδι. Έτσι, επειδή ένιωθαν ότι αν φάνε αυτά τα ζώα, θα γίνουν και αυτοί δυνατοί. Και κατά κάποιο τρόπο, έχουν δίκιο. Αλλά όλα έχουν να κάνουν με την ενέργεια απόδοσης των μυών μας, του εγκεφάλου μας, την ικανότητα μας να είμαστε ανθεκτικοί, με αντοχή. Σου λέω, αυτοί οι τύποι ήταν σμιλευμένοι. Δεν πέθαιναν από διαβήτη τύπου 2, καρκίνο, σωστά; Από άνοια. Πέθαιναν από μολύνσεις και τραυματισμούς και παιδική θνησιμότητα. Σκοτώνουμε κυρίως το κομμάτι μας που προέρχεται από τους παλαιολιθικούς προγόνους μας. Αλλά όταν επαναφέρουμε το σώμα μας σε μια διατροφή με κετόνες και χαμηλή σε κατανάλωση γλυκόζης, στην πραγματικότητα επιστρέφουμε σε αυτό που ήμασταν. Γι’ αυτό αναπτύξαμε τον Δείκτη Γλυκόζης-Κετόνης.

SB: Τι υπάρχει σε αυτόν τον φάκελο μπροστά σας;

TS: (Κρατά έναν φάκελο που γράφει από έξω “ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ” και βγάζει μια σελίδα με ένα σχεδιάγραμμα/γράφημα επάνω της) Λοιπόν, αυτό είναι, είναι μια μελέτη που βρίσκεται υπό εμπάργκο επειδή πιστεύουν ότι ο κόσμος θα πιστέψει ότι είναι πολύ σημαντικό και όντως είναι. Λοιπόν, και αυτό που είναι, αυτός είναι ένας ένας τρόπος για να διατηρηθεί αυτό το οργανίδιο υγιές. Αυτός είναι λοιπόν ένας τρόπος για να διαχειριστούμε, την ενεργειακή απόδοση στο σώμα. Το γράφημα στα ελληνικά:

SB: Και αυτό δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα.

TS: Δεν έχει δημοσιευτεί. Εντάξει. Είναι για να βγει. Είναι ένα κύριο άρθρο από τα πρωτοποριακά της επιστήμης. Και όχι μόνο αυτό, η μελέτη γράφτηκε για τους επιστήμονες και στη συνέχεια το επιστημονικό περιοδικό αποφάσισε να φτιάξει ένα δεύτερο αντίγραφο για τα λεγόμενα “νεαρά μυαλά”. Έτσι, αφήνοντας παιδιά ηλικίας 8 έως 12 ή 14 ετών να το ανασυνθέσουν για να γίνει πιο κατανοητό και ένας από τους συναδέλφους μου είπε ότι αυτό είναι πιθανώς αυτό που θα διαβάζουν οι περισσότεροι άνθρωποι επειδή δεν θέλουν να μάθουν για τη βιοενεργειακή που στην πραγματικότητα συμβαίνει μέσα σε αυτό το οργανίδιο για να εξηγήσουν γιατί αυτό το διάγραμμα σημαίνει κάτι.

SB: Και εργάζεστε πάνω σε αυτό εδώ και αρκετό καιρό.

TS: Λοιπόν, εγώ έχτισα τον δείκτη GKI. Επίτρεψε μου λοιπόν να σου πω την ιστορία. Υπήρχε μια γυναίκα, μια Αμερικανίδα, μια δικηγόρος, η Trudy Dupant, η οποία ανέπτυξε ένα είδος όγκου στο στέλεχος του εγκεφάλου και αφού έγραψα το βιβλίο μου, αυτό είναι το μόνο μου βιβλίο ούτως ή άλλως. Η Trudy ήθελε να χρησιμοποιήσει αυτήν την μεταβολική θεραπεία, έμεινε ζωντανή πολύ περισσότερο από 10 χρόνια, με αυτήν (την θεραπεία) την κρατήσαμε, τελικά πέθανε δυστυχώς, αλλά έτσι έκανα μετρήσεις, επειδή ξέραμε ότι τα καρκινικά κύτταρα χρειάζονταν ζάχαρη για να αναπτυχθούν, από τον Warburg, το έδειξε αυτό και πολλοί άλλοι άνθρωποι το έδειξαν αυτό, και (τα αλλοιωμένα ή καρκινικά κύτταρα) δεν μπορούν να κάψουν κετόνες επειδή τα λιπαρά χρειάζονται πολύ αποτελεσματικά μιτοχόνδρια για να κάψουν κετόνες για ενέργεια. Τα φυσιολογικά μας κύτταρα μπορούν να κάψουν κετόνες για ενέργεια και αυτό μας δίνει τεράστια… μπορούμε πραγματικά να αναπνεύσουμε χαμηλότερο οξυγόνο, περισσότερη ενέργεια αν μπορείς αποτελεσματικά, αν μπορείς να κάψεις κετόνες αποτελεσματικά σε αυτό το οργανίδιο. Αλλά αν το οργανίδιο έχει υποστεί βλάβη, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις κετόνες. Δεν μπορεί να κάψει λιπαρά οξέα ή κετόνες, οι οποίες αποθηκεύουν σταγόνες λιπιδίων. Είναι μία από αυτές τις μεγάλες μελέτες εδώ. Αυτές, Steven, δεν μπορείς να πιστέψεις το πώς οι άνθρωποι παρερμηνεύουν τις πληροφορίες. Βλέπουν σταγονίδια λιπαρών οξέων στο κυτταρόπλασμα, ας πούμε, και λένε βλέπουμε το καρκινικό κύτταρο να χρειάζεται όλο αυτό το λιπαρό οξύ. Όχι, δεν το χρειάζεται (δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει). Είναι εκεί για να τα προστατεύσει. Αν προσπαθήσουν να το κάψουν, ανατινάζονται και πεθαίνουν. Έτσι, υπάρχει μια αποθήκευση λίπους. Δεν μπορούν να κάψουν λιπαρά οξέα ή κετονικά σώματα. Έτσι, ήξερα ότι ο καρκίνος χρειαζόταν γλυκόζη, και ήξερα ότι ο καρκίνος δεν μπορούσε να κάψει λιπαρά οξέα ή κετόνες επειδή αυτό το οργανίδιο είναι χαλασμένο. Έτσι, μετράω τη γλυκόζη και τις κετόνες ανεξάρτητα στην Trudy. Κάνει αυτό το τσίμπημα στο δάκτυλο, και μου στέλνει πίσω τις πληροφορίες και μου λέει, “Ω, εδώ είναι η γλυκόζη μου. Εδώ είναι οι κετόνες μου.”

SB: Εντάξει, έχω λοιπόν έναν Μετρητή Γλυκόζης-Κετόνης μπροστά μου. Αν βάλω το αίμα μου σε αυτή τη λωρίδα, μου λέει τα επίπεδα γλυκόζης μου. Αν βάλω το αίμα μου σε αυτή την (άλλη) λωρίδα, μου λέει τα επίπεδα κετονών μου.

TS: Σωστά. Σωστά. Αλλά αν τα κοιτάξεις ανεξάρτητα, η γλυκόζη είναι πολύ ασταθής, πολύ μεταβλητή. Και αυτός είναι ο λόγος που ανέπτυξα την αναλογία γλυκόζης-κετονών, επειδή η Trudy είχε μια θέση στάθμευσης που ήταν για άτομα με αναπηρία επειδή είχε μπαστούνι. Το γλοίωμα του εγκεφαλικού στελέχους της την εμπόδιζε να περπατάει τόσο αποτελεσματικά όσο οι κανονικοί άνθρωποι. Έτσι κάποιος πήρε τη θέση στάθμευσης της. Και θύμωσε. Έτσι έτρεξε επάνω και μέτρησε το σάκχαρο της και ήταν 186 χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο. Ήταν πολύ πολύ υψηλό. Ξέρω λοιπόν ότι έκανε κετογονική διατροφή και μου έστειλε e-mail και μου είπε “Θα πεθάνω. Ο καρκίνος μου θα αναπτυχθεί γρήγορα. Τι συμβαίνει;” Είπε, “Το σάκχαρο μου είναι περίπου 186 και υποτίθεται ότι μου είπες έπρεπε να είναι 60 ή 50, 65 ή σε αυτή τη ζώνη.” Λοιπόν, την ρώτησα “Ποιο είναι το επίπεδο κετόνης σου;”, “Ω, είναι ακόμα, μόλις 0,4 mmols ή νομίζω ήταν 0,9 mmols.” Είπα, “Λοιπόν, αυτό δεν άλλαξε, σωστά;” Απάντησε, “Όχι, απλώς άλλαξε το σάκχαρο.” Έτσι, είπα στους μαθητές όταν δούλευα με τον Josh Fidenbower, είπα, Josh, προσπαθούμε να μετρήσουμε αυτά τα δύο ανεξάρτητα πράγματα και είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις συμπεράσματα. Έτσι, αποφασίσαμε να τα κάνουμε σε mmols, επειδή η γλυκόζη βγαίνει σε χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο (mg/dL) ενώ οι κετόνες βγαίνουν σε millimoles (mmols). Έτσι έπρεπε να μετατρέψουμε τη γλυκόζη σε mmols και να τη διαιρέσουμε με την κετόνη σε mmols και στη συνέχεια να πάρουμε έναν αριθμό που δεν είναι τόσο μεταβαλλόμενος. Είναι πολύ σταθερός. Έτσι, μπορέσαμε χάρη στην Trudy, μια ασθενή με καρκίνο, να αναπτύξαμε την αναλογία αυτού του δείκτη. Αργότερα συνειδητοποιήσαμε ότι αυτή η αναλογία είναι μια δήλωση για το πόσο υγιή είναι στην πραγματικότητα τα μιτοχόνδρια μας. Έτσι, όταν έχεις αυτή τη χαμηλή αναλογία βρίσκεσαι σε κατάσταση σαν τον παλαιολιθικό άνθρωπο. Βρίσκεσαι στη ζώνη όπου δεν είχαμε χρόνιες ασθένειες επειδή δεν είχαμε βλάβη στο οργανίδιο που θα προκαλούσε αυτές τις ασθένειες. Έτσι, σκεφτόμαστε για το από που μπορεί να έπαιρναν οι παλαιολιθικοί άνθρωποι την γλυκόζη τους; Από πού παίρνουν τα κέικ και τα γλυκά τους και όλα αυτά τα άλλα, καθώς απλά δεν τα είχαν. Δεν ήταν έτσι λόγω επιλογής. Ήταν εκεί λόγω περιστάσεων. Έτσι, μάθαμε ότι ο παλαιολιθικός άνθρωπος ήταν πάντα σε κάποιο είδος κέτωσης επειδή δεν είχε διαθέσιμο φαγητό για περιόδους. Ήταν πολύ δραστήριοι στην άσκηση τους. Δεν είχαν χρόνιες ασθένειες, αλλά είχαν άλλα είδη ασθενειών. Έτσι, λοιπόν, ο μαθητής μου, ο Derek Lee, εγώ και ο Christos Chinopoulos, αρχίσαμε να φτιάχνουμε ένα διάγραμμα αναλογίας. Τώρα, αυτοί είναι οι αριθμοί (δείχνει στο διάγραμμα τον άξονα του y) που παίρνεις όταν διαιρείς το σάκχαρο σου με τις κετόνες σου.

SB: Εντάξει. Λοιπόν, το σάκχαρο μου με τις κετόνες μου. Λοιπόν, αν έκανα τη μέτρηση της γλυκόζης μου τώρα σε αυτό το μηχάνημα εδώ…

TS: Εντάξει, ας δούμε ποιος είναι ο δείκτης GKI σου.

SB: Ω, θέλεις να το κάνω; Εντάξει.

TS: Εντάξει. Είχες μια μέτρηση γλυκόζης. Είχες μια μέτρηση κετόνης που ήταν 0,4 mmols.

SB: Ναι.

TS: Εντάξει. Πόσο ήταν το σάκχαρο σου; Για να μπορέσουμε να διαιρέσουμε. Μπορούμε να κάνουμε τη διαίρεση τώρα και να σου πούμε τι έχεις.

SB: Μπορείς να πάρεις αυτές τις μικρές κετόνες.

TS: Ω, ναι. Είναι ένα κετογονικό μότζο. Και μπορείς επίσης να τις πάρεις τώρα για… Ουάου, είσαι επιδέξιος στο να το κάνεις αυτό.

SB: Ταξιδεύω με μία από αυτές τις συσκευές, είτε το πιστεύεις είτε όχι. Λοιπόν, έχω μία συνέχεια μαζί μου.

TS: Ουάου.

SB: 90.

TS: 90! Εντάξει. Λοιπόν, πρέπει να κάνεις την διαίρεση. Πρέπει να διαιρέσεις. Δεν έχει το κουμπί που το πατάς και σου δίνει αμέσως τον δείκτη GKI; Επειδή τα καινούργια το έχουν… Εντάξει, πρέπει να διαιρέσεις το 90 με το 18 και παίρνεις έναν αριθμό.

SB: Ε, πέντε.

TS: Πέντε. Λοιπόν, διαίρεσε το 5 με το 0,4.

SB: 12,5.

TS: Εντάξει. Λοιπόν, ορίστε. 12,5. Είσαι εδώ κάτω στη ζώνη πρόληψης (δείχνει την κίτρινη περιοχή στο γράφημα).

SB: Α, ωραία.

TS: Εντάξει. Λοιπόν, εσύ. Σε αυτή τη ζώνη ήταν που ζούσε κυρίως ο παλαιολιθικός άνθρωπος. Ο παλαιολιθικός άνθρωπος ζούσε στις κιτρινοπράσινες ζώνες επειδή δεν είχε πρόσβαση σε όλα τα πράγματα που θα αύξαναν το σάκχαρο στο αίμα και θα κρατούσαν τις κετόνες κάτω, όταν το σάκχαρο στο αίμα σου ανεβαίνει στα ύψη οι κετόνες σου είναι πραγματικά χαμηλές επειδή η ινσουλίνη τώρα ανεβαίνει. Λοιπόν, αυτό είναι καλό. 12, ε; Λοιπόν, έκανα τη δίαιτα των κρεατοφάγων για μια εβδομάδα. Τρώγοντας μεγάλες μπριζόλες μοσχαριού (rib eyes). Σου αρέσει η μπριζόλα;

SB: Ναι, φυσικά.

TS: Μπριζόλες, μπέικον και αυγά, αρνί. Εγώ, λοιπόν το έκανα για μια εβδομάδα και μπόρεσα να το μειώσω στο 10. Εντάξει; Και θα μπορούσα να μειώσω κι άλλο, αλλά μου άρεσαν τόσο πολύ οι μπριζόλες που έφαγα λίγο παραπάνω. Σωστά;.Πρέπει να έχεις κάποιο επίπεδο πειθαρχίας. Λοιπόν, αυτό είναι που ονομάζουμε ζώνη πρόληψης. Είναι πολύ δύσκολο να πάθεις καρκίνο ή χρόνιες ασθένειες όταν βρίσκεσαι σε αυτές τις ζώνες επειδή διατηρείς αυτό το οργανίδιο αρκετά υγιές.

SB: Όταν ζεις σε αυτές τις ζώνες με συνέπεια…

TS: Δεν χρειάζεται να ζεις με συνέπεια γιατί οι άνθρωποι, εμείς, εξελιχθήκαμε ως ένα είδος παμφάγου. Τρώγαμε ότι βρίσκαμε επειδή ξέραμε ότι δεν θα είχαμε αυτή τη δυνατότητα κάθε μέρα. Ο σύγχρονος άνθρωπος ζει μέσα στην χλιδή κάθε μέρα. Και γι’ αυτό είμαστε, έχουμε όλες τις χρόνιες ασθένειες. Αυτή είναι η κόκκινη ζώνη, η ζώνη κινδύνου για χρόνιες ασθένειες και καρκίνο. Και όταν κοιτάς την επιδημία παχυσαρκίας, κοιτάς όλα αυτά τα πράγματα, τους ανθρώπους σήμερα, μπορούμε να βρισκόμαστε για λίγο στην κόκκινη ζώνη. Δεν θέλουμε να ζούμε στην κόκκινη ζώνη.

SB: Οπότε, αν βρισκόμουν προσωρινά στην κόκκινη ζώνη, θα έμοιαζε σαν να ακολουθώ διατροφή με υψηλή κατανάλωση υδατανθράκων, πολλή ζάχαρη. Χωρίς άσκηση…

TS: Ναι. Και ουσιαστικά αυτό είναι που κάνει ο σύγχρονος άνθρωπος.

SB: Και επίσης να τρώμε πέντε γεύματα την ημέρα, σαν να τρώμε σνακ όλη την ώρα.

TS: Ναι. Ξέρεις έχουμε καταγράψει περιπτώσεις που έχουν φτάσει μέχρι και το 500! (το γράφημα έχει κλίμακα μέχρι το 100)

SB: Θα αστειεύεσαι.

TS: Ω, ναι, μπορείς να φτάσεις σε δείκτη GKI στο 500. Έχεις άτομα με σάκχαρο αίματος περίπου 400 ή 500 mg/dL. Θέλω να πω, θα μπορούσες να έχεις σχεδόν μηδενικές κετόνες. Θέλω να πω, κάνε τους υπολογισμούς. Είναι απίστευτο.

SB: Ουσιαστικά λες ότι, θέλω να διατηρήσω τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μου και θέλω να έχω κάποιο υψηλό επίπεδο κετονών, κάπως όσο υψηλότερα μπορώ.

TS: Λοιπόν, δεν θέλουμε να πας πολύ ψηλά, επειδή έχουμε μετά τους γιατρούς να λένε, “Ω, θα πας σε κετοξέωση.”, ότι να ‘ναι. Η κετοξέωση είναι σαν όταν έχεις επίπεδα κετονών 15 έως 20 mmols. Πλάκα μου κάνουν; Πόσο είναι το δικό σου; 0,4; Αυτό ονομάζεται διατροφική κέτωση. Έτσι εξελιχθήκαμε. Όταν έχεις διαβήτη τύπου 1, όπου δεν μπορείς να ελέγξεις το σάκχαρο ή/και την ινσουλίνη, δεν έχεις ινσουλίνη και έτσι και καμία ανταπόκριση στην ινσουλίνη. Έχεις υψηλά επίπεδα σακχάρου και κετονών. Αυτή είναι μια παθολογική κατάσταση, οι περισσότεροι με διαβήτη τύπου δύο. Αυτές είναι όλες παθολογίες που βασίζονται στην καταστροφή της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης. Αυτό που κάνει αυτό το διάγραμμα είναι, για πρώτη φορά, και το συνδυάζουμε επειδή κάναμε όλη την σχετική μελέτη και έρευνα, στο άρθρο που συζητά τη βιοενεργειακή. Αυτό που διαπιστώνουμε στον καρκίνο είναι ότι αν μπορείς να μπεις στην πράσινη ζώνη, όπου το σάκχαρο στο αίμα σου είναι χαμηλό και οι κετόνες σου είναι αυξημένες, κυριολεκτικά χτυπάς με ένα σφυρί τα καρκινικά κύτταρα, επειδή αφαιρείς ένα από τα δύο κύρια καύσιμα τους που οδηγούν την απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη. Εντάξει; Και καθώς οι κετόνες ανεβαίνουν, τα υπόλοιπα κύτταρα στο σώμα σου γίνονται εξαιρετικά υγιή. Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να αξιοποιήσουν την αξία μιας κετόνης επειδή το οργανίδιο που χρειάζεται για να το κάνει αυτό, μέσα στο καρκινικό κύτταρο, είναι κατεστραμμένο δομικά και λειτουργικά, είναι σαφές αυτό που λέω εδώ;

SB: Ναι.

TS: Εντάξει. Έτσι, οι κετόνες θα σε κάνουν υγιή, στα φυσιολογικά κύτταρα του σώματος σου, αλλά αυτές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν το καρκινικό κύτταρο επειδή χρειάζεται να έχεις (ως κύτταρο) ένα καλό δομικά λειτουργικό οργανίδιο για να τις κάψεις. Έτσι, περιθωριοποιούνται και αν οι κετόνες ανεβαίνουν, είναι στην πραγματικότητα τοξικές για αυτό το κύτταρο σε κάποιο βαθμό. Αλλά (αυτά τα καρκινικά κύτταρα) παραμένουν ζωντανά. Όμως, τα καρκινικά κύτταρα, είναι τώρα αδρανή. Δείξαμε πώς να απαλλαγείς από την ανώμαλη φλεγμονή, να απαλλαγείς από την αγγειογένεση, τα ανώμαλα αιμοφόρα αγγεία. Παίρνεις έναν θυμωμένο όγκο και τον κάνεις πολύ λιγότερο θυμωμένο, πολύ λιγότερο φλεγμονώδη, ένα είδος όγκου πιο νωθρό, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει εκεί. Επειδή το άλλο καύσιμο που διατηρεί αυτό το καρκινικό κύτταρο σε λειτουργία είναι η γλουταμίνη. Εντάξει; Τώρα, λοιπόν, όταν έχεις τον ασθενή σε αυτήν την πράσινη ζώνη, αυτό είναι για την διαχείριση. Τώρα, Steve, αυτή είναι η πρόληψη, δηλαδή να μην χρειάζεται ποτέ να αντιμετωπίσεις αυτό που λέω. Αν ζεις στην κίτρινη ζώνη, η πιθανότητα να πάθεις καρκίνο ή χρόνιες ασθένειες είναι ήδη μειωμένη. Εντάξει; Αλλά τώρα έχεις κάποιον καημένο εκεί έξω. Ζει στην κόκκινη ζώνη όλη του τη ζωή. Θέλει να διαχειριστεί τον καρκίνο που έχει. Πρέπει να κατέβει στην πράσινη ζώνη και να προσπαθήσει να μείνει εκεί όσο περισσότερο μπορεί. Αλλά ο καρκίνος θα εξακολουθεί να αναπτύσσεται επειδή έχει πρόσβαση στη γλουταμίνη. Εντάξει; Και η γλουταμίνη είναι πάντα εδώ στην κυκλοφορία του αίματος. Δες, τόσο είναι το αίμα σου. Ο καρκίνος χρειάζεται τόσο. Έτσι, έχεις πάντα περίσσεια γλουταμίνης. Οπότε πρέπει να έρθουμε τώρα με φάρμακα, φάρμακα που είναι για άλλα πράγματα για να στοχεύσουμε τη γλουταμινόλυση^(*) με αυτά εδώ, αυτή η μεγάλη μελέτη του BMC εδώ. Εντάξει. Αυτή η εργασία και η νέα που έχουμε με την κετογονική για το γλοίωμα υψηλού βαθμού σε παιδιά. Έτσι, μόλις κατέβεις εδώ (δείχνει την πράσινη ζώνη στο διάγραμμα), έρχεσαι με τα φάρμακα που στοχεύουν τη γλουταμίνη. Έχω εξετάσει ένα και αυτό είναι η Μεμπενδαζόλη (Mebendazole)^(**). Πώς κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα; Οι άνθρωποι γνώριζαν ότι η μεμπενδαζόλη είχε κάποιο θεραπευτικό όφελος για τον καρκίνο, αλλά δεν το πιστεύουν μέχρι να δείξεις τον μηχανισμό. Αυτή η μελέτη δείχνει τον μηχανισμό. Στοχεύει στη γλυκόζη και στη γλουταμίνη, τα δύο καύσιμα που οδηγούν την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη του όγκου. Λοιπόν, εδώ είναι τα μιτοχόνδρια. Έτσι, παίρνει τη γλυκόζη και το κυτόπλασμα, τη ζάχαρη και παράγει κάνοντας ζύμωση και στη συνέχεια μπαίνει το αμινοξύ γλουταμίνη. Πρέπει να μπλοκάρεις τη γλυκόλυση και τη γλουταμινόλυση σε αυτές τις δύο οδούς. Πρέπει να περιορίσεις τη διαθεσιμότητα γλυκόζης και γλουταμίνης ταυτόχρονα. Μιλάω μόνο για πράγματα που έχω δοκιμάσει στο εργαστήριο μου και έχω δημοσιεύσει μελέτες όπως αυτή. Πρέπει λοιπόν να συνειδητοποιήσεις ότι το (ιατρικό) πεδίο του καρκίνου δεν καταλαβαίνει ότι ο καρκίνος δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς γλυκόζη και γλουταμίνη και δεν μπορεί να γυρίσει την λειτουργία του και να κάψει λιπαρά οξέα ή κετονικά σώματα.

^(*) Η γλουταμινόλυση (glutaminolysis) είναι μια σειρά βιοχημικών αντιδράσεων κατά την οποία το αμινοξύ γλουταμίνη αποδομείται (λύεται) για την παραγωγή ενέργειας και απαραίτητων μεταβολιτών. Η διαδικασία αυτή τροφοδοτεί τον κύκλο του κιτρικού οξέος (κύκλος του Krebs) στα μιτοχόνδρια, μετατρέποντας τη γλουταμίνη σε α-κετογλουταρικό οξύ (α-KG).Πώς λειτουργεί η διαδικασία: Μετατροπή σε γλουταμινικό οξύ, το ένζυμο γλουταμινάση (GLS) διασπά αρχικά τη γλουταμίνη σε γλουταμινικό οξύ (glutamate) και αμμώνιο. Είσοδος στον Κύκλο του Krebs, το γλουταμινικό οξύ μετατρέπεται στη συνέχεια σε α-κετογλουταρικό οξύ (α-KG). Παραγωγή ενέργειας & δομικών στοιχείων, ο κύκλος αυτός παράγει ATP (ενέργεια), ενώ παράλληλα παρέχει άνθρακα και άζωτο για τη σύνθεση άλλων αμινοξέων, νουκλεοτιδίων και λιπιδίων. Γιατί είναι σημαντική (ιδιαίτερα στον καρκίνο); Ενώ τα φυσιολογικά κύτταρα βασίζονται κυρίως στη γλυκόλυση για ενέργεια, τα καρκινικά κύτταρα παρουσιάζουν εξάρτηση από τη γλουταμινόλυση για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες τους. Η διαδικασία αυτή θεωρείται “σήμα κατατεθέν” του καρκινικού μεταβολισμού επειδή: Επιτρέπει τον γρήγορο κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Παράγει αντιοξειδωτικά που προστατεύουν τα καρκινικά κύτταρα από το οξειδωτικό στρες. Αποτελεί βασικό στόχο για την ανάπτυξη νέων αντικαρκινικών θεραπειών.

^(**) Η μεμπενδαζόλη είναι ένα ευρέος φάσματος ανθελμινθικό φάρμακο (είναι μια φαρμακευτική ή φυσική ουσία που καταστρέφει ή απομακρύνει τα παρασιτικά σκουλήκια (έλμινθες) από το πεπτικό σύστημα ή άλλους ιστούς ανθρώπων και ζώων) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων από εντερικά παρασιτικά σκουλήκια. Τι είναι και πώς δρα: Κατηγορία, ανήκει στα ανθελμινθικά (παράγωγα βενζιμιδαζόλης). Μηχανισμός, αναστέλλει τον πολυμερισμό της τουμπουλίνης στα παράσιτα, εμποδίζοντας την πρόσληψη γλυκόζης και οδηγώντας τα σε ακινητοποίηση και θάνατο. Χρήση: Αποτελεσματική σε λοιμώξεις όπως οξυουρίαση, ασκαρίαση και μολύνσεις από αγκυλόστομα. Λήψη, λαμβάνεται από το στόμα (συχνά ως δισκίο ή μασώμενο δισκίο). Χορήγηση, απαιτείται ιατρική συνταγή (βλ. Γαληνός, Οδηγός φαρμάκων: https://www.galinos.gr/web/drugs/main/substances/mebendazole).

SB: Αυτό όμως δεν πρόκειται να σκοτώσει τον καρκίνο, έτσι δεν είναι;

TS: Απλώς θα… Ναι, δεν χρησιμοποιούμε ποτέ τον όρο θεραπεία επειδή μερικοί από αυτούς τους όγκους… τώρα επίτρεψε μου να σου πω, έχουμε ανθρώπους σαν τον Pablo Kelly^(*) από το Ντέβον της Αγγλίας, είχε γλοιοβλάστωμα, δεν έκανε καμία ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία. Απλώς έκανε μεταβολική θεραπεία. Έζησε για 10 χρόνια. Διαγνώστηκε με μια μορφή γλοιοβλαστώματος που ήταν μη χειρουργήσιμη. Ήθελαν του κάνουν ακτινοβολίες και να τον δηλητηριάσουν με τα φάρμακα. Είπε όχι. Ήταν ένας από αυτούς τους νατουραλιστές τύπους. Και έζησε για 10 χρόνια και ο όγκος έγινε χειρουργήσιμος. Υποβλήθηκε σε τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις για την αφαίρεση σε έναν αρχικά περιγραφόμενο μη χειρουργήσιμο καρκίνο, του έκαναν τέσσερα χειρουργεία επειδή μόλις τον βάλαμε σε μεταβολική θεραπεία η οριοθέτηση του όγκου έγινε σαφέστερη. Ένας νευροχειρουργός είπε ότι, νομίζω ότι μπορώ να τον χειρουργήσω και να τον αφαιρέσω τώρα. Αλλά ποτέ δεν ξεφορτώθηκε εντελώς τον καρκίνο, έζησε με αυτόν για 10 χρόνια. Έκανε μερικά παιδιά. Πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία στην τελευταία χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης. Δεν πέθανε από τον όγκο.

^(*) Ο ασθενής Pablo Kelly είναι η πιο διάσημη περίπτωση μελέτης (case report) του καθηγητή Thomas Seyfried σχετικά με την εφαρμογή της Κετογονικής Μεταβολικής Θεραπείας (Ketogenic Metabolic Therapy, KMT) για την αντιμετώπιση του γλοιοβλαστώματος (GBM). Το Ιστορικό του Pablo Kelly: Η διάγνωση, διαγνώστηκε το 2014 με ανεγχείρητο γλοιοβλάστωμα (IDH1-mutant glioblastoma) σε ηλικία 28 ετών. Η αρχική ιατρική πρόγνωση του έδινε μόλις 9 με 12 μήνες ζωής. Η απόφαση, ο Kelly αρνήθηκε τις συμβατικές θεραπείες (χημειοθεραπεία και ακτινοβολία), καθώς και τα στεροειδή φάρμακα. Η προσέγγιση, εφάρμοσε μια αυστηρά ελεγχόμενη σε θερμίδες κετογονική δίαιτα, διατηρώντας τον Δείκτη Γλυκόζης-Κετονών (GKI) κοντά στο 2,0, με στόχο να “στερήσει” από τα καρκινικά κύτταρα τα βασικά τους καύσιμα (γλυκόζη και γλουταμίνη). Το 2017 υποβλήθηκε σε μια χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης/αφαίρεσης όγκου (debulking). Η έκβαση, κατάφερε να επιβιώσει για 10 χρόνια με εξαιρετική ποιότητα ζωής. Σύμφωνα με αναφορές του Dr. Seyfried, έφυγε τελικά από τη ζωή λόγω επιπλοκών κατά τη διάρκεια μιας μεταγενέστερης χειρουργικής επέμβασης και όχι άμεσα από την εξάπλωση του όγκου. Επιστημονικό πλαίσιο: Η περίπτωση του Pablo Kelly δημοσιεύτηκε επίσημα από τον Dr. Seyfried και την ομάδα του στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Nutrition (2021).

SB: Όμως λες ότι και τα δύο μπορούν να λειτουργήσουν μαζί. Λες ότι η χημειοθεραπεία λειτουργεί μαζί με αυτό…

TS: Τώρα αυτό είναι ένα άλλο πράγμα. Οπότε αυτό που κάνουμε είναι πολύ ενδιαφέρον. Έτσι, αν θέσεις τον ασθενή σε θρεπτική κέτωση, η κετογενής κατάσταση της θρεπτικής κέτωσης διευκολύνει την παροχή φαρμάκων στο καρκινικό κύτταρο. Σου επιτρέπει να χρησιμοποιείς χαμηλότερες δόσεις φαρμάκων και να έχεις μεγαλύτερο αποτέλεσμα. Το θεραπευτικό όφελος αυξάνεται με χαμηλότερη δοσολογία.

SB: Έτσι, θέλεις να βρίσκεσαι σε κέτωση όταν κάνεις αυτές τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες.

TS: Ναι. Και μετά χρησιμοποιείς πολύ χαμηλότερες δόσεις. Αυτό κάνουμε σε μια κλινική στην Κωνσταντινούπολη. Δεχόμαστε ασθενείς με καρκίνους του παγκρέατος. Αυτοί οι ασθενείς επιβιώνουν για τέσσερα και πέντε χρόνια (το προσδόκιμο επιβίωσης κυμαίνεται στους 4 με 9 μήνες). Τι κάνουμε εμείς; Και σε προχωρημένο καρκίνο του μαστού και όλους αυτούς τους τελικούς καρκίνους. Βάζουμε τους ασθενείς σε κάποιο επίπεδο κέτωσης και μετά έρχονται τα τυπικά φάρμακα, σισπλατίνη, καρβοπλατίνη, ότι θέλεις να κάνεις, αλλά μειώνεις τις δόσεις σε μεγάλο βαθμό και μετά έχουν τρομερά αποτελέσματα και αυτός είναι ο τίτλος αυτής της μελέτης “Ketogenic diet as a metabolic vehicle enhancing the therapeutic efficacy of mebendazole and devimistat in juvenile syngeneic high-grade glioma” (Κετογονική διατροφή ως μεταβολικός μηχανισμός που ενισχύει τη θεραπευτική αποτελεσματικότητα της μεμπενδαζόλης και της δεβιμιστάτης^(*) στο νεανικό συγγενικό γλοίωμα υψηλού βαθμού).

^(*) Η δεβιμιστάτη (devimistat ή CPI-613) είναι μια πειραματική δραστική ουσία (υπό έρευνα) και δεν είναι καταχωρημένη ως φάρμακο, καθώς δεν κυκλοφορεί ως εγκεκριμένο εμπορικό σκεύασμα. Τι είναι η δεβιμιστάτη; Μηχανισμός Δράσης, ανήκει σε μια νέα κατηγορία φαρμάκων που στοχεύουν τον ενεργειακό μεταβολισμό των καρκινικών κυττάρων στα μιτοχόνδρια (συγκεκριμένα τον Κύκλο του Krebs / TCA). Στόχος του είναι να “λιμοκτονήσει” τα καρκινικά κύτταρα και να τα κάνει πιο ευαίσθητα στη χημειοθεραπεία. Κλινικές Δοκιμές, έχει μελετηθεί κυρίως για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του παγκρέατος και της οξείας μυελογενούς λευχαιμίας. Κατάσταση, αν και έλαβε χαρακτηρισμό ως “ορφανό φάρμακο” (orphan drug designation) στο παρελθόν, ορισμένες μεγάλες κλινικές δοκιμές Φάσης 3 δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, με συνέπεια να μην έχει λάβει ευρεία έγκριση από τον EMA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων) ή την FDA.

SB: Το τρέχον σώμα έρευνας υποδηλώνει ότι η κατάσταση κέτωσης μπορεί να λειτουργήσει ως βοηθητική θεραπεία, ενισχύοντας τα αποτελέσματα της χημειοθεραπείας που σκοτώνουν τον καρκίνο, προστατεύοντας ταυτόχρονα τα υγιή κύτταρα.

TS: Ναι. Ναι. Σωστά. Σωστά.

SB: Οι προοδευτικοί ογκολόγοι χρησιμοποιούν αυτήν τη στιγμή κετογονικές διατροφές παράλληλα με την τυπική χημειοθεραπεία για να μεγιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητα της.

TS: Σωστά. Αυτό κάνουμε στην Κωνσταντινούπολη και επίσης και στην Ελλάδα^(*). Κάνουμε τα ίδια πράγματα. Έτσι, μπορείς να το χρησιμοποιήσεις αυτό.

^(*) Στην Ελλάδα, η κετογονική δίαιτα δεν αποτελεί μέρος της καθιερωμένης ογκολογικής θεραπείας, ούτε συστήνεται επίσημα από την ελληνική ή τις διεθνείς ογκολογικές εταιρείες ως γενικευμένο μέσο για τη μεγιστοποίηση της χημειοθεραπείας. Αν και ορισμένοι ογκολογικοί φορείς και εξειδικευμένα κέντρα (όπως το Ιατρείο Κετογονικής Δίαιτας στην Κλινική “Άγιος Λουκάς” στη Θεσσαλονίκη βλ. https://www.klinikiagiosloukas.gr/tmimata/ketogonikis-diaitas-iatreio) εξετάζουν ή εφαρμόζουν τη δίαιτα αυτή σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, η χρήση της γίνεται αποκλειστικά υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση και ως συμπληρωματική / υποστηρικτική προσέγγιση. Η Επιστημονική Πραγματικότητα: Θεωρητικό Υπόβαθρο (Φαινόμενο Warburg), η ιδέα βασίζεται στο ότι τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη γλυκόζη (ζάχαρη) για να αναπτυχθούν. Στερώντας τους τους υδατάνθρακες μέσω της κέτωσης, επιχειρείται η μεταβολική τους αποδυνάμωση. Τι δείχνουν οι έρευνες, υπάρχουν ενθαρρυντικά δεδομένα από προκλινικές μελέτες (σε πειραματόζωα) και πρώιμες κλινικές δοκιμές. Για παράδειγμα, μελέτη με τη συμμετοχή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) έδειξε ότι η κετογονική δίαιτα μπορεί να προστατεύσει από τη μείωση των αιμοπεταλίων (θρομβοπενία) κατά τη χημειοθεραπεία. Επίσης, φαίνεται να έχει μια πιο στοχευμένη εφαρμογή σε συγκεκριμένους όγκους, όπως τα γλοιοβλαστώματα (καρκίνος του εγκεφάλου). Κλινικοί Περιορισμοί, τα στοιχεία σε ανθρώπους παραμένουν περιορισμένα και ετερογενή. Ο καρκίνος είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη νόσος και δεν συμπεριφέρονται όλοι οι όγκοι με τον ίδιο τρόπο. Σημαντικοί Κίνδυνοι και Προειδοποιήσεις: Οι ογκολογικοί ασθενείς δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ξεκινούν μια τέτοια δίαιτα μόνοι τους, καθώς ενέχει σοβαρούς κινδύνους, όπως καρκινική καχεξία που είναι η ακραία μείωση των υδατανθράκων που μπορεί να οδηγήσει σε ακούσια απώλεια βάρους και μυϊκής μάζας, η οποία είναι επικίνδυνη κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας. Τοξικότητα & Παρενέργειες, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η κετογονική δίαιτα μπορεί να επιδεινώσει την καρδιοτοξικότητα συγκεκριμένων χημειοθεραπευτικών φαρμάκων ή να προκαλέσει πεπτικές διαταραχές. Κάθε θεραπευτική και διατροφική προσέγγιση πρέπει να είναι απόλυτα εξατομικευμένη. Αν σκέφτεσαι να εντάξεις τη διατροφή αυτή στο θεραπευτικό σου πλάνο, είναι απαράβατος κανόνας να το συζητήσεις πρώτα με τον θεράποντα ογκολόγο σου και έναν εξειδικευμένο κλινικό διατροφολόγο.

SB: Όταν εισέρχεσαι σε κατάσταση νηστείας ή σε κετογονική κατάσταση. Τα υγιή κύτταρα σου ουσιαστικά μπαίνουν σε κατάσταση κατακράτησης. Επιβραδύνουν τη διαίρεση τους, εξοικονομούν ενέργεια και ενισχύουν την άμυνα τους. Τα καρκινικά κύτταρα, ωστόσο, δεν έχουν αυτόν τον εξελικτικό διακόπτη απενεργοποίησης. Συνεχίζουν να προσπαθούν να διαιρεθούν γρήγορα. Όταν η τοξική χημειοθεραπεία χτυπήσει, τα προστατευμένα υγιή κύτταρα σου επιβιώνουν πολύ καλύτερα. Ενώ τα εκτεθειμένα ταχέως διαιρούμενα καρκινικά κύτταρα δέχονται το πλήρες πλήγμα.

TS: Ναι.

SB: Α, εντάξει. Ενδιαφέρον.

TS: Ναι. Με άλλα λόγια, με τα εργαλεία που έχεις, μπορείς να τα λειτουργήσεις καλύτερα. Το πρόβλημα στον τομέα του καρκίνου σήμερα είναι ότι δεν χρησιμοποιούν τα εργαλεία με τον σωστό τρόπο. Τώρα, επίτρεψε μου να σου δώσω ένα άλλο παράδειγμα. Αν κάνεις ανοσοθεραπείες, θα ακούσεις για αυτά τα πράγματα, χιμαιρικός υποδοχέας G, PDL1 (anti-PD-1/PD-L1), αναστολείς PD-L1, ονομάζονται φάρμακα ακριβείας (στοχευμένες θεραπείες), σωστά; Λοιπόν, κοίτα, έχουν σχεδιαστεί για να επιτίθενται σε ένα μόριο στην επιφάνεια ή να εμποδίζουν αυτό το κύτταρο από το να είναι ανθεκτικό. Αν προσπαθούσες να επιτεθείς… και αυτό που κάνουν συχνά είναι ότι έρχονται μετά την αποτυχία με την χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία, και στη συνέχεια έρχονται με μια ανοσοθεραπεία. (Ενώ) η μεταβολική πίεση συρρικνώνει τον όγκο σου, τον καθιστά πολύ νωθρό, μη επιθετικό, και το υπόλοιπο σώμα σου είναι υγιές. Δεν θα γίνεις φαλακρός. Δεν θα αιμορραγούν τα ούλα σου. Το μικροβίωμα σου δεν θα καταστραφεί. Έτσι, τότε μπορείς να έχεις χαμηλή δόση χημειοθεραπείας, επειδή ότι έχει απομείνει σε αυτή την εναπομένουσα μάζα, μπορεί να έχει κάτι κοινό ότι έχει επιβιώσει από όλα αυτά, σωστά; Τώρα λοιπόν μπορείς να έρθεις με ένα φάρμακο ακριβείας και να έχεις πιθανή επιτυχία.

SB: Το βρήκα συναρπαστικό. Λέει ότι, η χημειοθεραπεία δημιουργεί τεράστιο οξειδωτικό στρες, δηλαδή βλάβη στο εσωτερικό του όγκου. Για να αποκαταστήσει τη ζημιά και να επιβιώσει, το καρκινικό κύτταρο απαιτεί τεράστιες ποσότητες γλυκόζης. Έτσι, εάν ο ασθενής βρίσκεται σε κέτωση, η παροχή γλυκόζης στον όγκο ουσιαστικά διακόπτεται. Το καρκινικό κύτταρο δεν μπορεί να επιδιορθώσει τη βλάβη στο DNA που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία που κάνεις, οδηγώντας σε ταχύτερο θάνατο του όγκου. Ναι, ενδιαφέρον.

TS: Λοιπόν, μην ξεχνάς επίσης, άκουσε και αυτό, υπάρχει και κάτι άλλο. Αυτό που προστατεύει το καρκινικό κύτταρο από τη χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία είναι τα απόβλητα της ζύμωσης. Το γαλακτικό οξύ και το σουξινικό οξύ (ηλεκτρικό οξύ) που αποβάλλονται από αυτό το μανιασμένο θηρίο (τα καρκινικά κύτταρα) εμποδίζουν αυτές τις άλλες θεραπείες να λειτουργήσουν. Έτσι, αν θέλεις η θεραπεία σου να λειτουργήσει, πρέπει να στοχεύσεις αυτά τα δύο καύσιμα μαζί ταυτόχρονα (δηλ. την γλυκόζη και την γλουταμίνη). Και όταν το κάνεις αυτό τώρα η ασπίδα αυτού του κυττάρου είναι απενεργοποιημένη. Αυτά τα πράγματα είναι εξαιρετικά ευάλωτα ακόμη και σε χαμηλές δόσεις χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας. Και οι ανοσολογικές θεραπείες, κοίτα, αν κάνεις ανοσοθεραπεία και προσπαθήσεις να επιτεθείς στο θηρίο όταν είναι στην πιο δυνατή του μορφή. Δεν πρόκειται να κερδίσεις. Και αυτό συμβαίνει. Λαμβάνεις μόνο μερική ανταπόκριση. Στον τομέα του καρκίνου σήμερα, πιστεύουν ότι το να ζεις επιπλέον έξι μήνες είναι μια σημαντική ανακάλυψη. Εδώ μιλάμε για το να ζήσεις επιπλέον πέντε και έξι χρόνια. Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό.

SB: Μόλις διάβαζα κάποια έρευνα για να καταλάβω αν οι ογκολόγοι συνιστούν την κετογονική διατροφή και λέει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμβατικών ογκολόγων δεν συνιστούν την κετογονική διατροφή στους νεοδιαγνωσμένους ασθενείς τους. Στην πραγματικότητα, αν ένας ασθενής το αναφέρει, πολλοί γιατροί θα συμβουλεύσουν ενεργά εναντίον της και ο νούμερο ένα λόγος για αυτό είναι ο φόβος της καχεξίας;

TS: Καχεξία. Ναι.

SB: Καχεξία. Καχεξία στον καρκίνο είναι ένα σοβαρό σύνδρομο υποσιτισμού όπου οι ασθενείς χάνουν γρήγορα μυϊκή μάζα και λίπος. Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα και μια κύρια αιτία θνησιμότητας σε ασθενείς με καρκίνο. Επειδή η κετογονική διατροφή καταστέλλει την όρεξη και συχνά οδηγεί σε απώλεια βάρους. Οι ογκολόγοι φοβούνται ότι μια αυστηρή κετογονική διατροφή θα επιταχύνει την καχεξία και να αποδυναμώσει τον ασθενή.

TS: Λοιπόν, αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν ακούσει αυτό που μόλις είπα σχετικά με τη βιολογία και τη βιοχημεία. Εντάξει; Υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους μπορείς να χάσεις βάρος σε ασθενείς με καρκίνο. Η καχεξία είναι η ικανότητα του καρκινικού κυττάρου να κινητοποιεί ενέργεια από τους μύες. Αφαιρεί τη γλουταμίνη από τους μύες σου και τρέφεται. Αυτό είναι ένα από τα δύο καύσιμα που κινούν το θηρίο, είναι η γλουταμίνη. Από πού παίρνουν τη γλουταμίνη; Λαμβάνουν τη γλουταμίνη όχι μόνο από την κυκλοφορία του αίματος, αλλά διαλύουν τους μύες σου ως μέρος αυτής της διαδικασίας. Έτσι, όταν βάζεις έναν ασθενή σε διατροφική κέτωση, η απώλεια βάρους είναι θεραπευτική απώλεια βάρους. Η καχεξία είναι παθολογική απώλεια βάρους. Τώρα, ο μόνος τρόπος για να χάσεις βάρος είναι να κάνεις υψηλή δόση χημειοθεραπείας.

[διαφήμιση από το 01:05:09 έως το 01:06:10]

SB: Και νομίζω ότι ένα μέρος του υποβάθρου εδώ είναι ότι η κυρίαρχη ογκολογία λειτουργεί με βάση το είδος της θεραπείας σωματικών μεταλλάξεων, η οποία είναι η πεποίθηση ότι ο καρκίνος είναι ουσιαστικά μια γενετική ασθένεια που προκαλείται από μεταλλάξεις του DNA. Και επειδή η εκπαίδευση τους επικεντρώνεται στη γενετική, οι θεραπείες τους έχουν σχεδιαστεί για να στοχεύουν το DNA και την κυτταρική διαίρεση όπως οι γενετικές θεραπείες που στοχεύουν στην ακτινοβολία αντί να χειραγωγούν τον κυτταρικό μεταβολισμό. Και τέλος, όπως αναφέρθηκε, νομίζω ότι μιλήσαμε γι’ αυτό νωρίτερα, η κυρίαρχη ιατρική απαιτεί μαζικές τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές Φάσης 3 πριν ένα πρωτόκολλο γίνει το πρότυπο φροντίδας. Έτσι, οι διατροφικές παρεμβάσεις σπάνια λαμβάνουν το απαραίτητο επίπεδο χρηματοδότησης. Έτσι, οι ογκολόγοι δεν έχουν το θεσμικό πράσινο φως για να τις συνταγογραφήσουν στους ασθενείς και τείνουν να τους λένε να τρώνε ότι μπορούν.

TS: Δεν τους κατηγορώ. Είναι καλοί, πολλοί από αυτούς είναι καλοί άνθρωποι. Το πρόβλημα είναι ότι το σύστημα δεν τους εκπαιδεύει να κατανοούν τη βιολογία και τη βιοχημεία της ασθένειας που θεραπεύουν. Μερικοί από αυτούς γίνονται πολύ ανθεκτικοί σε αυτό. Θυμώνουν γιατί λένε, γιατί δεν μου το είπατε, γιατί δεν μου το είπατε αυτό; Λοιπόν, πρώτα απ’ όλα, δεν διαβάζουν αυτά τα άρθρα. Ε, τους ρωτάς γι’ αυτό. Δεν το διάβασαν ποτέ. Λοιπόν, πώς θα ξέρεις κάτι αν δεν διαβάζεις τη βιβλιογραφία; Ε, άκου και αυτό. Το National Cancer Institute (NCI, Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου), στην ιστοσελίδα του, στην ιστοσελίδα του, λέει ότι, ο καρκίνος είναι μια γενετική ασθένεια που προκαλείται από αυτό που μόλις είπες (δηλ. γενετικές μεταλλάξεις). Εντάξει, είπα γιατί όμως δεν βάζουν και τα άρθρα εκεί μέσα που δείχνουν όλους τους όγκους στους οποίους δεν μπορούν να βρουν μεταλλάξεις. Η θεωρία των σωματικών μεταλλάξεων λέει ότι ο καρκίνος προκαλείται από τυχαίες γενετικές μεταλλάξεις. Έτσι τώρα η νέα αλληλούχιση φυσιολογικών ανθρώπων όπως εσύ και εγώ βρίσκει μεταλλάξεις σε όλα αυτά τα γονίδια-οδηγούς σε κύτταρα στο σώμα μας που δεν βρίσκονται σε απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη. Έτσι τους ονομάζουμε καρκίνους άγριου τύπου^(*). Τι εννοούμε καρκίνο άγριου τύπου;

^(*) Στην ογκολογία, ο όρος “άγριος τύπος” (wild-type) δεν αναφέρεται σε κάποια συγκεκριμένη, επιθετική μορφή καρκίνου, αλλά στη γενετική κατάσταση ενός γονιδίου του όγκου, το οποίο είναι φυσιολογικό και δεν εμφανίζει μεταλλάξεις. Όταν ένας γιατρός ή μια ιστολογική/μοριακή εξέταση αναφέρει ότι ένας καρκίνος είναι “άγριου τύπου” για ένα συγκεκριμένο γονίδιο (πχ. KRAS, NRAS, BRAF, EGFR), σημαίνει ότι το συγκεκριμένο γονίδιο δεν έχει υποστεί αλλαγή (μετάλλαξη) στα καρκινικά κύτταρα. Η διάκριση αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική για την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας (στοχευμένη θεραπεία). Γιατί έχει σημασία ο “άγριος τύπος” στη θεραπεία; Η γνώση του αν ένα γονίδιο είναι άγριου τύπου ή μεταλλαγμένο καθορίζει ποια φάρμακα θα λειτουργήσουν και ποια όχι. Καρκίνος του Παχέος Εντέρου (KRAS / NRAS / BRAF άγριου τύπου), οι ασθενείς με κολοορθικό καρκίνο που έχουν KRAS ή NRAS άγριου τύπου (δηλαδή φυσιολογικό γονίδιο) ανταποκρίνονται θετικά σε συγκεκριμένες στοχευμένες θεραπείες, όπως τα αντι-EGFR μονοκλωνικά αντισώματα (πχ. cetuximab, panitumumab). Αντιθέτως, αν το γονίδιο ήταν μεταλλαγμένο, αυτές οι θεραπείες δεν θα είχαν αποτέλεσμα. Καρκίνος του Πνεύμονα (EGFR ή ALK άγριου τύπου), στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, αν ο όγκος είναι άγριου τύπου για το EGFR, σημαίνει ότι δεν θα ωφεληθεί από τους ειδικούς αναστολείς EGFR (όπως το osimertinib) και ο γιατρός θα στραφεί σε άλλες επιλογές, όπως η κλασική χημειοθεραπεία ή η ανοσοθεραπεία. Μελάνωμα (BRAF άγριου τύπου), σημαίνει ότι ο όγκος δεν φέρει τη συχνή μετάλλαξη BRAF V600, οπότε δεν θα χρησιμοποιηθούν οι αναστολείς BRAF/MEK, αλλά πιθανότατα η ανοσοθεραπεία.

SB: Με έχασες.

TS: Εντάξει. Ο πυρήνας ενός καρκινικού κυττάρου, ενός μαινόμενου καρκινικού κυττάρου… Τι προκαλεί την ανάπτυξη αυτού του κυττάρου; Είναι τα μιτοχόνδρια και το κυτταρόπλασμα ή είναι οι μεταλλάξεις στον πυρήνα; Εντάξει; Σύμφωνα λοιπόν με τη θεωρία των σωματικών μεταλλάξεων, οι μεταλλάξεις στον πυρήνα είναι αυτές που προκαλούν την απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη. Παίρνεις αυτόν τον πυρήνα και τον τοποθετείς σε ένα απύρηνο φυσιολογικό κύτταρο.

SB: Ναι. Και δεν υπάρχει καρκίνος.

TS: Όχι, δεν μπορεί να υπάρχει απορύθμιση.

SB: Πρέπει να υπάρχει κάτι άλλο.

TS: Στη συνέχεια, παίρνεις τον πυρήνα φυσιολογικού κυττάρου και τον τοποθετείς στο κυτταρόπλασμα ενός καρκινικού κυττάρου και έχεις απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη.

SB: Άρα πρέπει να είναι κάτι άλλο εκτός από τον πυρήνα.

TS: Ναι. Τα μιτοχόνδρια.

SB: Ενδιαφέρον. Και το λέει αυτό…

TS: Οπότε, με τα μιτοχόνδρια να ελέγχουν το πεπρωμένο μας και ο ιατρικός τομέας του καρκίνου να μην το έχει καταλάβει ακόμη, να το αποδεχτεί και μετά να πει, “Λοιπόν, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από αυτό μέχρι να διπλοτσεκάρουμε αυτό.” Τι ακριβώς εννοούν; Η επιστήμη μόλις μας το είπε αυτό. Αυτός είναι ο τρόπος για να προστατεύεις ένα σπασμένο σύστημα.

SB: Είσαι θυμωμένος για όλο αυτό; Γιατί όντως φαίνεται να είσαι τσαντισμένος για όλο αυτό.

TS: Λοιπόν, ποιος δεν θα ήταν; Steven, υπάρχουν 1.700 άνθρωποι την ημέρα σε αυτή τη χώρα που πεθαίνουν από καρκίνο. Δεν ξέρω τι γίνεται στην Αγγλία. Άκου, αυτό σημαίνει 70 άνθρωποι την ώρα. Και χειροτερεύει κάθε χρόνο. Και την τελευταία φορά που ήμουν στην εκπομπή, χρησιμοποίησες κάποια παλιά δεδομένα. Ψάξε σήμερα. Είναι 2026. Η American Cancer Society λέει ότι, φέτος το 2026, θα έχουμε 626.000 ψυχές που θα φύγουν από τον πλανήτη από καρκίνο. Εντάξει, φέτος το 2026 και κάθε χρόνο χειροτερεύει! Έτσι, όταν ακούς όλες τις σημαντικές ανακαλύψεις, έχουμε τηλεοπτικές διαφημίσεις στη Βοστώνη για τον καρκίνο. Ανακάλυψη μετά από ανακάλυψη μετά από ανακάλυψη. Όλα αυτές οι διαφορετικές ανακαλύψεις εμφανίζονται και το μόνο που κάνουμε είναι να έχουμε περισσότερους νεκρούς ασθενείς με καρκίνο. Συγκεντρώνουμε χρήματα για τον καρκίνο. Πού είναι ο απολογισμός για όλα τα χρήματα που συγκεντρώνονται; Πότε θα γίνει η δουλειά, πότε θα ξυπνήσουν οι άνθρωποι; Δεν κάνεις κάποιον υγιή ακτινοβολώντας τον και δηλητηριάζοντας τον. Πρέπει να κατανοήσεις τη βιολογία και τη βιοχημεία της νόσου. Έχω εδώ όλες τις έννοιες και τις αποδείξεις, αλλά ο γιατρός που εργάζεται με τον ασθενή σε κλινική βάση, είναι αυτός που πρέπει να το εφαρμόσει αυτό, στην κλινική πρακτική του. Υπάρχουν λοιπόν δύο διαφορετικά πράγματα εδώ. Υπάρχει η σκληρή επιστήμη που είναι η βάση για αυτό και μετά υπάρχει το κλινικό άτομο που έχει την πρακτική, που η πρακτική το κάνει αυτό. Μαζί, έχουμε μεγάλη επιτυχία ή καλύτερα να πω, μια επιτυχία που είναι καλύτερη από οτιδήποτε υπάρχει σήμερα.

SB: Η American Cancer Society δημοσίευσε πρόσφατα τα τελευταία στοιχεία και προβλέψεις για το 2025 και 2026, και τα δεδομένα σκιαγραφούν μια πολύ σκοτεινή διπλή εικόνα. Περισσότεροι άνθρωποι διαγιγνώσκονται με καρκίνο. Νέες περιπτώσεις. Η ACS προβλέπει πάνω από 2,11 εκατομμύρια νέες διαγνώσεις καρκίνου το 2026. Αυτό μεταφράζεται περίπου σε 5.800 νέες περιπτώσεις κάθε μέρα. Περίπου 626.000 Αμερικανοί αναμένεται να πεθάνουν από καρκίνο το 2026.

TS: Σωστά.

SB: Περίπου 1.700 θάνατοι την ημέρα. Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο, προβλέπεται μάλιστα να προκαλέσει περισσότερους θανάτους από τον καρκίνο του παχέος εντέρου και του παγκρέατος μαζί. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ένα σημείο που συζητήσαμε νωρίτερα, το οποίο αφορά την μεταβολική προσέγγιση των καρκίνων. Λέει εδώ, και αυτό πηγαίνει στο σημείο ότι ξέρεις, οι άνθρωποι σου λένε να τρως ότι θέλεις ενώ διαχειρίζεσαι τον καρκίνο. Επειδή ο πρωταρχικός στόχος του διαιτολόγου του νοσοκομείου είναι να αποτρέψει την απώλεια βάρους κατά τη διάρκεια σκληρών χημειοθεραπευτικών καθεστώτων, στους ασθενείς συχνά λένε να τρώνε ότι μπορούν και να τρώνε ότι μπορούν να διατηρήσουν στο στομάχι τους. Είναι εξαιρετικά συνηθισμένο για τους ασθενείς με καρκίνο να τους δίνονται αντικαταστάσεις ροφημάτων γεύματος, τα οποία συχνά είναι γεμάτα με σιρόπια καλαμποκιού και ραφιναρισμένα σάκχαρα, παγωτό και τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες για να διατηρήσουν υψηλά την θερμιδική τους πρόσληψη. Από μεταβολικής άποψης, αυτό είναι μια τραγωδία. Ενώ διατηρείς το βάρος στον ασθενή, ταυτόχρονα πλημμυρίζεις την κυκλοφορία του αίματος με γλυκόζη και ινσουλίνη που τροφοδοτεί απευθείας τον όγκο. Και ενώ η κετογονική διατροφή δεν είναι το πρότυπο φροντίδας, το τοπίο αρχίζει σιγά σιγά να αλλάζει. Υπάρχει μια αυξανόμενη μειονότητα ολιστικών ογκολόγων και εξειδικευμένων μεταβολικών κλινικών γιατρών παγκοσμίως που συνταγογραφούν ενεργά θεραπευτική κέτωση παράλληλα με τις συμβατικές θεραπείες. Αυτοί οι γιατροί χρησιμοποιούν την κετογονική διατροφή και τα πρωτόκολλα νηστείας για να προστατεύσουν τα υγιή κύτταρα και να απολυμάνουν τους όγκους πριν χορηγήσουν χαμηλότερες, πιο στοχευμένες δόσεις χημειοθεραπείας.

TS: Ναι, αυτό αναπτύξαμε. Αυτό είναι το σχέδιό μας. Αυτό κάνουμε. Εντάξει. Το κάνουμε αυτό επειδή κατανοούμε τη βιολογία και τη βιοχημεία. Και γι’ αυτό αναπτύσσουμε έναν νέο μη-κερδοσκοπικό οργανισμό που ονομάζεται “M.O.R.E. Alliance”, Metabolic Oncology Research & Education Alliance^(*) (συμμαχία για την έρευνα και την εκπαίδευση για την μεταβολική ογκολογία). Αυτός φέρνει κοντά αυτό που μόλις ανέφερες εκεί, σε μια λογική προσέγγιση για τη διαχείριση του καρκίνου. Αυτή είναι μια λογική προσέγγιση που βασίζεται στην σκληρή επιστήμη δεκαετιών έρευνας που ξεκίνησε αρχικά από τον Otto Warburg και στη συνέχεια συνεχίστηκε από την ομάδα μας στο Boston College.

^(*) Η M.O.R.E. Alliance (Metabolic Oncology Research & Education Alliance) είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε στα μέσα του 2026 από τη Dr. Donese Worden και τον Professor Thomas Seyfried με σκοπό την προώθηση της έρευνας, της εκπαίδευσης και της κλινικής εφαρμογής στον τομέα της μεταβολικής ογκολογίας. Βασική αποστολή και στόχοι: Μεταφορά της επιστήμης στην πράξη, γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της έρευνας για τον μεταβολικό καρκίνο και της πρακτικής εφαρμογής της για τους κλινικούς ιατρούς, τους ασθενείς και το κοινό. Προώθηση της μεταβολικής θεραπείας, εστίαση στον τρόπο με τον οποίο η μεταβολή του μικροπεριβάλλοντος του όγκου και η στόχευση των οδών παραγωγής ενέργειας (όπως ο περιορισμός της γλυκόζης και της γλουταμίνης) μπορούν να συμπληρώσουν ή να διαχειριστούν τη θεραπεία του καρκίνου. Εκπαίδευση και ενδυνάμωση, Βελτίωση της επιστημονικής παιδείας, της αυτοεκπροσώπησης των ασθενών και της ευαισθητοποίησης των κλινικών ιατρών σχετικά με μεταβολικές στρατηγικές, όπως ο Δείκτης Γλυκόζης-Κετόνης (GKI) και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα “press-pulse”.

SB: Η American Cancer Society λέει ότι ο καρκίνος του μαστού αυξάνεται, ο καρκίνος του προστάτη αυξάνεται, ο καρκίνος του παγκρέατος, το μελάνωμα, οι καρκίνοι του στόματος που σχετίζονται με τον HPV αυξάνονται σταθερά στη συχνότητα εμφάνισης σοβαρών καρκίνων.

TS: Ναι, δεν έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στη διαχείριση του γλοιοβλαστώματος εδώ και 100 χρόνια.

SB: Τι είναι είναι το γλοιοβλάστωμα;

TS: Αυτό είναι ο θανατηφόρος καρκίνος του εγκεφάλου. Αυτό σκότωσε τον Teddy Kennedy από τη Μασαχουσέτη, τον Γερουσιαστή Kennedy, τον John McCain, τον γιο του Προέδρου Biden, τον Bo Biden. Έχει σκοτώσει πολλούς και διάφορους ανθρώπους και θεωρείται θανατική καταδίκη. Όχι, όχι, όχι, όχι. Εμείς κρατάμε αυτούς τους ασθενείς ζωντανούς. Δεν λέμε ότι θεραπεύουμε τον καρκίνο, αλλά σίγουρα μπορούμε να τους κρατήσουμε ζωντανούς για πολύ περισσότερο καιρό. Ο καρκίνος του παγκρέατος θεωρούνταν πάντα τόσο κακός. Παίρνουμε πολύ εξαιρετικά αποτελέσματα στη διαχείριση του καρκίνου του παγκρέατος χρησιμοποιώντας μεταβολικές θεραπείες. Ξέρουμε τι να κάνουμε και ξέρουμε πώς να το κάνουμε. Έχω κλινικούς γιατρούς που συνεργάζονται μαζί μου, διαιτολόγους που ξέρουν πώς να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τον καρκίνο. Μπορούμε να το κάνουμε τώρα, σήμερα. Αν κάποιος έλεγε, Seyfried, μάζεψε την ομάδα σου. Άσε με να δω τι μπορείς να κάνεις. Θα βάλω τη μεταβολική μας θεραπεία ενάντια σε οποιαδήποτε δοκιμή και τεστ, από οποιαδήποτε από αυτές τις φαρμακευτικές εταιρείες. Μπορούμε να κρατήσουμε αυτούς τους ανθρώπους ζωντανούς για πολύ περισσότερο χρόνο για να συμμετέχουν στην κοινωνία μας. Δεν το κάνουμε αυτό (στην ογκολογία σήμερα).

SB: Αν γινόμασταν σήμερα πρόεδρος, Thomas;

TS: Των Ηνωμένων Πολιτειών;

SB: Των Ηνωμένων Πολιτειών.

TS: Μην πας εκεί.

SB: Θα πάω εκεί.

TS: Αυτοί οι τύποι είναι… Ας το θέσω έτσι, δεν είναι επιστημονικά εγγράμματοι. Αλλά θα έπρεπε να είναι. Έτσι;

SB: Εσείς, Professor Thomas είστε τώρα πρόεδρος των ΗΠΑ και ο κύριος στόχος σας είναι να καταπολεμήσετε αυτό, τους 1.700 Αμερικανούς που θα πάθουν καρκίνο κάθε μέρα. Είναι ότι θα πάθουν καρκίνο ή θα πεθάνουν από καρκίνο;

TS: Όχι, είναι ότι πεθαίνουν από καρκίνο.

SB: Εντάξει.

TS: 1.700 άνθρωποι την ημέρα πεθαίνουν από καρκίνο στις ΗΠΑ, 70 την ώρα. Σκεφτείτε το.

SB: Μπορείς να εφαρμόσεις πολιτικές για να σταματήσεις αυτό το φαινόμενο και επίσης να βοηθήσεις τους ανθρώπους να το διαχειριστούν καλύτερα. Τι θα έκανες;

TS: Πρώτα απ’ όλα, δεν θα πετούσα τα πάντα. Όπως είπα, έχουμε μια στρατηγική τώρα για να διαχειριστούμε τον καρκίνο αποτελεσματικά. Εντάξει. Λοιπόν, δεν πρόκειται να ξεφορτωθούμε τα φάρμακα που βγάζουν δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια δολάρια. Απλώς θα τα χρησιμοποιήσουμε σε χαμηλότερες δόσεις με διαφορετικό τρόπο.

SB: Ναι, αλλά πως θα τον αποτρέπατε εξαρχής;

TS: Λοιπόν, η αποτροπή όλου αυτού μας επιστρέφει πίσω στο διάγραμμα μας.

SB: Θα καταγράψω το μανιφέστο. Λοιπόν, τι κάνουμε για να αποτρέψουμε να πεθάνουν 70 άνθρωποι την ώρα από καρκίνο;

TS: Λοιπόν, αυτό πρέπει να προέρχεται από κυβερνητικές πολιτικές.

SB: Εντάξει. Μόλις πήρες προαγωγή. Είσαι τώρα ο βασιλιάς των ΗΠΑ. Οπότε, δεν χρειάζεται καν να ρωτήσεις κανέναν. Τι κάνεις για να αποτρέψεις να πεθαίνουν 70 άνθρωποι την ημέρα από καρκίνο;

TS: Θα είναι η εκπαίδευση.

SB: Εκπαίδευση νούμερο ένα.

TS: Η εκπαίδευση νούμερο ένα. Εντάξει. Πρέπει να ενημερώσουμε τους ανθρώπους ότι αυτοί… Επίτρεψε μου να σου πω κάτι άλλο που είναι πραγματικά σημαντικό. Δεν θα έπρεπε να είναι κάποια κυβέρνηση ή κυβερνητικός αξιωματούχος που να λέει σε οποιονδήποτε τι πρέπει ή τι δεν πρέπει να τρώει. Εντάξει; Η δύναμη αυτού του πίνακα είναι προσωπική. Ενθαρρύνεις τον ασθενή. Πρέπει να ξέρει. Δεν πρόκειται να πούμε σε κάποιον, “Ω, αν συνεχίσεις να τρως κακό φαγητό, θα είσαι σε υψηλό κίνδυνο.” Και αυτό το άτομο θα γυρίσει και θα σου πει, δεν με νοιάζει. Θα καπνίσω τσιγάρα και θα πάω… Λοιπόν, η κυβέρνηση δεν πρόκειται να μπει στο σπίτι αυτού του τύπου και να του αφαιρέσει το κακό φαγητό. Όχι, όχι, όχι, όχι. Αυτό δεν πρέπει ποτέ να συμβεί. Αυτά τα τρόφιμα υπάρχουν επειδή μας δίνουν ευχαρίστηση, αλλά θα έπρεπε το άτομο που γνωρίζει να πει, θα ήθελα να τα τρώω αυτά μια στο τόσο, αλλά δεν μπορώ να ζήσω σε αυτό το περιβάλλον. Και το άλλο πράγμα που κάνουμε τρομερά σε αυτή τη χώρα, οι φτωχοί άνθρωποι σε αυτές τις ερήμους τροφίμων όπου παίρνεις μόνο άθλιο φαγητό και είναι μια ως τραγωδία από μόνη της εκεί. Θα πρέπει να πάμε στις ολόκληρες τροφές, εκεί έχουν τις ακριβές μπριζόλες και όλα αυτά τα πράγματα, είναι πολύ ακριβά. Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τα είδη τροφίμων που θα τους βάλουν σε αυτές τις καλύτερες υγιεινές ζώνες.

SB: Έτσι θα κάνουμε το φαγητό, το υγιεινό φαγητό πιο οικονομικό από πλευράς κόστους για να είναι φθηνότερο.

TS: Αυτά είναι εύκολα λόγια να τα πεις, αλλά στην πράξη δεν είναι.

SB: Τώρα, τι είδους τροφές πρέπει να τρώνε οι άνθρωποι;

TS: Λοιπόν, νομίζω ότι θα έπρεπε απλώς να προσπαθήσουν να αποφύγουν τους πολύ επεξεργασμένους υδατάνθρακες. Εντάξει, δεν… Άκου και αυτό. Και άσκηση. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε που θα μετριάσουν τις φλεγμονώδεις καταστάσεις που καταγράφονται σε αυτό το διάγραμμα. Ο στόχος εδώ είναι να ξέρουμε τι μας κρατά υγιείς. Είναι η αποτελεσματικότητα αυτού του οργανιδίου. Θέλουμε να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να διατηρήσουμε αυτό το οργανίδιο υγιές. Θα μειώσουμε την άνοια. Θα μειώσουμε τον διαβήτη. Θα μειώσουμε την παχυσαρκία. Και λένε, “Λοιπόν, φάρμακα GLP-1, γιατί να μην το κάνω αυτό”, και οι άνθρωποι θέλουν τις γρήγορες λύσεις για τα πάντα; Σωστά;

SB: Ozempic. Τι θα έλεγες για λίγο Ozempic;

TS: Τι είναι αυτό; Είναι αυτό GLP;

SB: Ναι, GLP-1.

TS: Εντάξει. Δεν ξέρουμε, ξέρεις, πρώτα απ’ όλα, δεν έχουμε κάνει καμία έρευνα ακόμα για να μάθουμε πού θα μας έβαζε ένα (φάρμακο) GLP-1 στο διάγραμμα. Ξέρουμε ένα πράγμα. Μειώνει το σάκχαρο στο αίμα. Σε πόσο υψηλό επίπεδο θα έφερνε την κετόνη; Επειδή οι κετόνες είναι που διατηρούν το οργανίδιο υγιές. Έτσι, να μειώσω το σάκχαρο στο αίμα, αλλά να αυξήσω και τις κετόνες που ενισχύουν την βιοενεργειακή απόδοση του οργανιδίου. Δεν ξέρω σε τι βαθμό και δεν έχει γίνει (έρευνα) ακόμα. Δεν ξέρω, δεν έχω δει καμία δημοσίευση.

SB: Εντάξει. Λοιπόν, θα κρατήσουμε το Ozempic μακριά από το τραπέζι, αλλά λες η άσκηση νούμερο τρία. Λοιπόν, έχω την εκπαίδευση, το εξαφανίστε τις ερήμους τροφίμων ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να τρώνε υγιεινά.

TS: Ναι.

SB: Έχω το μείνετε μακριά από τα υπερεπεξεργασμένα πράγματα. Νούμερο τρία, άσκηση. Θα δώσουμε σε όλους δωρεάν συνδρομές γυμναστηρίου και οτιδήποτε άλλο χρειάζονται.

TS: Μειώστε το άγχος, το συναισθηματικό άγχος. Πρέπει να το κάνεις αυτό. Και υπάρχουν πολλοί τρόποι. Μουσικοθεραπεία. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορείς να το πετύχεις, να έχεις φίλους, ευτυχία, όλα αυτά μειώνουν το άγχος. Λοιπόν, είχα έναν τύπο από την Κορέα. Νομίζω ότι ήταν ή από την Ιαπωνία ή από την Κορέα. Κάναμε μια μεγάλη συνάντηση μια φορά και δεν μου είπε τι να κάνω. Λέει, “Θέλεις να πάθεις καρκίνο; Αν η δουλειά σου και ο στόχος σου στη ζωή είναι να πάθεις καρκίνο, πρέπει να τρως άθλιο φαγητό συνέχεια, να κοιμάσαι απαίσια, να σιγουρέψεις ότι δεν θα σηκώνεσαι ποτέ από τον καναπέ, να κάθεσαι μπροστά στην τηλεόραση όλη μέρα, να κάνεις doom scrolling, να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα. Να είσαι σίγουρος ότι δεν θα γυμνάζεσαι ποτέ και σίγουρα να μην έχεις φίλους ή να μην είσαι ευτυχισμένος”. Λέει, τότε, είσαι σε μια γρήγορη πορεία όχι μόνο για τον καρκίνο, αλλά και για όλες αυτές τις άλλες χρόνιες ασθένειες. Λοιπόν, αυτό που μόλις είπα, είναι ότι δεν πρέπει να το κάνεις αυτό. Εσύ κάνεις εξαιρετική δουλειά. Ξέρεις, δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μετρούν τον δείκτη GKI τους κάθε μέρα, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που λατρεύουν να μετρούν τέτοια πράγματα. Τώρα σου λέω κάτι άλλο. Λοιπόν, βάζουν αυτά τα πράγματα στο μπράτσο σου, αυτούς τους μετρητές συνεχούς παρακολούθησης των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Φτιάχνουν αυτούς τους μετρητές συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης-κετόνης. Έτσι, τώρα κυκλοφορούν εφαρμογές. Πίστεψε με, υπάρχουν εφαρμογές. Έχω τον Lucas Lou και κάποιους άλλους που φτιάχνουν αυτές τις εφαρμογές στο εργαστήριο μου και μπορείς να πάρεις το κινητό σου και να φωτογραφίσεις ένα συγκεκριμένο τρόφιμο και αμέσως το τοποθετεί σε κάποιο σημείο πάνω στο διάγραμμα, ώστε να ξέρεις, με την κατανάλωση αυτού του τροφίμου, το σε ποια ζώνη θα σε βάλει αν το φας. Οπότε είναι πραγματικά ενδιαφέρον και αυτά τα πράγματα έρχονται. Χρησιμοποιούμε Τεχνητή Νοημοσύνη για να το κάνουμε αυτό, αλλά είναι καθαρά ενδυνάμωση του ασθενούς. Εντάξει. Ο ασθενής ο ίδιος, το ίδιο το άτομο είναι που κάνει τις επιλογές. Καμία κυβέρνηση, πρόεδρος ή βασιλιάς ή ότι άλλο κι αν θέλεις να πεις, δεν θα πρέπει πάντα να λέει στους ανθρώπους τι και πώς πρέπει να τρώνε. Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι εξοικειωμένοι με αυτό και να έχουν τις γνώσεις για να ξέρουν ότι θα δοκιμάσω αυτό που σκέφτομαι. Έτσι, οι άνθρωποι μου λένε συνέχεια “Λοιπόν, απλώς πες μου τι μπορώ να φάω.” Αυτό είναι το μόνο που μου λένε. Εντάξει, φάε ότι θέλεις. Κατάλαβε το που θέλεις να είσαι στο διάγραμμα και τότε θα ξέρεις. Έτσι, οι άνθρωποι λένε, “Λοιπόν, δεν μπορώ να κάνω κετογονική διατροφή.” Λοιπόν, η ομάδα μας που είναι στην Ελλάδα^(*), είχαν τεράστια επιτυχία στον καρκίνο του εγκεφάλου διατηρώντας ζωντανούς τους ανθρώπους με γλοιοβλάστωμα στον εγκέφαλο. Ποια ήταν η διατροφή; Ήταν μια μεσογειακή διατροφή με περιορισμένες θερμίδες. Σολομός, σαρδέλες, ελαιόλαδο, αβοκάντο και άσκηση. Αυτό, οι διάφοροι λένε “Ω, φίλε, αυτό είναι η χειρότερη διατροφή”. Τι γίνεται με τη δίαιτα των κρεατοφάγων; Τι γίνεται με τις μπριζόλες με λίγη σάλτσα μπεαρνέζ από πάνω; Αυτό διατηρεί χαμηλό το σάκχαρο στο αίμα σου και αυξάνει τις κετόνες σου. Αν θέλεις να το κάνεις με φυτά, με ότιδήποτε, ότι ψάρια έχεις, με φυτά, τότε δες τους vegan και όλους αυτούς τους ανθρώπους. Αυτός είναι ένας βιοενεργειακός οδικός χάρτης για την υγεία (δείχνει το γράφημα με τις ζώνες).

^(*) Η ομάδα στην Ελλάδα που συνεργάζεται με τον Dr. Thomas Seyfried και έχει δημοσιεύσει εξαιρετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του γλοιοβλαστώματος και άλλων μορφών καρκίνου μέσω της Κετογονικής Μεταβολικής Θεραπείας είναι η ιατρική και επιστημονική ομάδα της Κλινικής “Άγιος Λουκάς” στη Θεσσαλονίκη (βλ. https://www.klinikiagiosloukas.gr/en/tmimata/ketogonikis-diaitas-iatreio), με επικεφαλής τον Καθηγητή Παιδιατρικής – Νευρολογίας Αργύριο Ευαγγελίου. Η συγκεκριμένη ομάδα, σε συνεργασία με τον Seyfried, δημοσίευσε μια πολύ σημαντική κλινική μελέτη στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Nutrition. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν Έλληνες επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων (όπως οι Α. Κυριττόπουλος, Α. Ευαγγελίου, Ι. Κατσανίκα, Ι. Μπουκοβίνας, Ν. Φόρογλου, Β. Ζούντσας, Α. Χέβα κά.). Τα Κύρια Ευρήματα της Μελέτης τους στο Γλοιοβλάστωμα ήταν: Εντυπωσιακά Ποσοστά Επιβίωσης, οι ασθενείς με γλοιοβλάστωμα που ακολούθησαν πιστά την αυστηρά ελεγχόμενη κετογονική δίαιτα παρουσίασαν ποσοστό 3ετούς επιβίωσης κοντά στο 66.7% – 83% (ανάλογα με το μοντέλο ανάλυσης). Σύγκριση με την Κλασική Προσέγγιση, αντίθετα, οι ασθενείς που δεν κατάφεραν ή δεν επέλεξαν να ακολουθήσουν τη δίαιτα είχαν 3ετή επιβίωση μόλις 8.3%, με μέσο όρο ζωής τους 15.7 μήνες, που συμβαδίζει με τα συνήθη στατιστικά της συμβατικής θεραπείας παγκοσμίως. Η Φιλοσοφία της Θεραπείας, η προσέγγιση βασίζεται στη θεωρία του Seyfried ότι ο καρκίνος είναι μεταβολική νόσος. Μέσω της κετογονικής δίαιτας, “λιμοκτονούν” τα καρκινικά κύτταρα στερώντας τους το βασικό τους καύσιμο (γλυκόζη και γλουταμίνη), ενώ τα υγιή εγκεφαλικά κύτταρα στρέφονται στα κετονικά σώματα για ενέργεια, προστατεύοντας τον εγκέφαλο. Το εξειδικευμένο Ιατρείο Κετογονικής Δίαιτας της Κλινικής “Άγιος Λουκάς” εφαρμόζει αυτά τα πρωτόκολλα τόσο υποστηρικτικά όσο και ως συμπληρωματική μεταβολική θεραπεία σε συνεργασία με ογκολόγους και νευροχειρουργούς.

SB: Επίτρεψε μου να δώσω μερικές συγκεκριμένες πληροφορίες. Αυτό είναι καταπληκτικό. Τι γίνεται με τα σιρόπια καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης και τα ραφιναρισμένα;

TS: ​​Ω, φίλε, αυτά είναι τα χειρότερα είδη.

SB: Τι γίνεται με τα βιομηχανικά σπορέλαια;

TS: Λοιπόν, ξέρεις, οι άνθρωποι μιλάνε για τα σπορέλαια…

SB: Έλαια ελαιοκράμβης και σόγιας.

TS: Δεν ξέρω. Κοίτα, άκου, υπάρχει και κάτι άλλο, εσύ και εγώ είμαστε διαφορετικοί. Έχουμε έναν ατομικό μεταβολισμό, ηλικία, φυλή, φύλο, θρησκεία, κάθε είδους πράγματα καθορίζουν το τι και το πώς ζεις. Και δεν μπορώ να είμαι σίγουρος για το τι τρως και το τι τρώω ή πώς ασκείσαι, για το πού θα μας βάλει πάνω σε αυτό το διάγραμμα.

SB: Συνθετικά φυτοφάρμακα. Διάβαζα εδώ ότι αυξάνουν την πιθανότητα λεμφώματος κατά ένα εκπληκτικό 41%.

TS: Όλα αυτά βλάπτουν την οξειδωτική φωσφορυλίωση, θέτοντας το κύτταρο σε κίνδυνο για να γυρίσει σε αντισταθμιστική ζύμωση, απορρυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη. Το πρόβλημα είναι ότι, ο ιατρικός τομέας δεν καταλαβαίνει τι λέω σε σχέση με την προέλευση του καρκίνου, πώς συμβαίνει μηχανιστικά, πώς αυτό το οργανίδιο ελέγχει τη ζωή του κυττάρου. Αυτοί δεν γνωρίζουν αρκετά για τη βιολογία και τη βιοχημεία των μιτοχονδρίων. Θα έπρεπε να πάρουμε άτομα όπως τον Nick Lane (Βρετανός βιοχημικός και συγγραφέας) από την Αγγλία. Δηλαδή, αυτά τα άτομα, όπως ο Douglas Cecil Wallace (Γενετιστής και εξελικτικός βιολόγος στο University of Pennsylvania και στο Children’s Hospital στην Πενσυλβάνια) και μερικοί από αυτά τα άτομα, είναι μιτοχονδριακοί βιολόγοι. Καταλαβαίνουν τέτοια πράγματα.

SB: Θέλω να δώσω στους ανθρώπους πράγματα που μπορούν να σκεφτούν για αυτά. Οπότε, γι’ αυτό σου έκανα αυτή την ερώτηση, για το αν γινόσουν βασιλιάς. Πρωτόκολλα νηστείας; Διαλειμματική νηστεία.

TS: Ας μιλήσω λίγο γι’ αυτά. Τα δοκίμασες ποτέ;

SB: Ναι.

TS: Και τι λες; Σου άρεσαν;

SB: Εξαρτάται για πόσο καιρό μιλάμε να τα κάνεις…

TS: Εντάξει, ας πάμε μια εβδομάδα.

SB: Ω, το ξέρω. Δεν έχω νηστέψει για μια εβδομάδα πριν.

TS: Εντάξει. Ξέρεις πώς λέγεται αυτό; Το λένε “The Wall”^(*). Αυτός ο τύπος, μόλις μου έστειλε το βιβλίο του. Και είναι στην κυκλοφορία τώρα. Πολύ καλός τύπος. Ο Veral Semak^(**). Λέει ότι οι άνθρωποι μοιράζονται πράγματα μαζί του. Αυτός ο τοίχος είναι μετά από περίπου τρεις μέρες που δεν τρως, που πίνεις μόνο νερό, πέφτεις πάνω σε αυτόν τον τοίχο και είναι σαν, “Ω, δικέ μου, απλά δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω άλλο. Είναι απλώς ένα απαίσιο συναίσθημα στο σώμα μου. Δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ. Έχω ανήσυχα πόδια. Έχω κάθε είδους προβλήματα. Γαμώτο. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.” Ανακάλυψε ότι αν πιεις έστω και μικρές ποσότητες χυμού σταφυλιού, μπορείς να περάσεις αυτόν τον “τοίχο”. Αυτό που κάνουμε για τους καρκινοπαθείς με τον τρόπο που σχεδιάζουμε τις κλινικές μας διαδικασίες με τους φίλους μου κλινικούς γιατρούς, κάνουμε μια δίαιτα μηδενικών υδατανθράκων για περίπου μια εβδομάδα, ενώ το σώμα αναπροσαρμόζεται, τους βγάζει από την κόκκινη ζώνη και τους φέρνει στην κίτρινη ζώνη. Δεν μπορείς να πιστέψεις τη δύναμη της γλυκόζης ως ένα εθιστικό ναρκωτικό στον εγκέφαλο. Είναι απίστευτο. Είναι σαν την κοκαΐνη. Και το ξέρεις αυτό, όταν αρχίζεις και τρέμεις. Λοιπόν, αν δεν τρως υδατάνθρακες και τρως απλώς κρέας ή οτιδήποτε άλλο για να σε κρατήσει σε έναν χαμηλό δείκτη GKI, τότε όταν πηγαίνεις σε μια νηστεία μόνο με νερό, είναι πολύ λιγότερο τραυματικό για τον εγκέφαλο. Έχεις ξεπεράσει αυτόν τον “τοίχο”, ας πούμε, περνώντας μέσα από μια πύλη. Έτσι, μόλις μάθεις πώς να περάσεις από την πύλη, κάνεις όλη αυτή τη διαδικασία πολύ πολύ πιο εύκολη. Και αυτό βοηθάει τους ανθρώπους πάρα πολύ, ειδικά εκείνους που θέλουν να απαλλαγούν από τη χρόνια ασθένεια τους. Εντάξει; Έχουμε πολλούς ανθρώπους εκεί έξω που απλώς τους αρέσει να κάνουν όλα αυτά πράγματα. Έχεις αυτούς τους ανθρώπους που το παρακάνουν με τα πάντα. Αλλά, αυτή τη στιγμή έχουμε μια επιδημία παχυσαρκίας, έχουμε επιδημία χρόνιων ασθενειών, καρκίνου, κά. Όλες αυτές οι επιδημίες είναι συνέπεια μιας κατάχρησης πάνω σε αυτό το οργανίδιο με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Και έχουμε ένα σχέδιο για να μετριάσουμε αυτήν την κατάχρηση και τουλάχιστον οι άνθρωποι να έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν αυτό με τη βοήθεια έμπειρων γιατρών.

^(*) Το φαινόμενο του “πέφτω πάνω σε έναν τοίχο” κατά τη διάρκεια της νηστείας συμβαίνει όταν το σώμα μας εξαντλεί τους αποθηκευμένους υδατάνθρακες του ήπατος (γλυκογόνο) και δυσκολεύεται να μεταβεί γρήγορα στην καύση του αποθηκευμένου λίπους και των κετονών (μεταβολική ευελιξία). Τι προκαλεί αυτόν τον “Τοίχο της νηστείας”; Εξάντληση γλυκογόνου: Το ήπαρ μας αποθηκεύει αρκετή ζάχαρη για περίπου 12 έως 24 ώρες ενέργειας. Μόλις εξαντληθεί αυτό, η ενέργεια μας μειώνεται αν η καύση λίπους δεν έχει ακόμη επιταχυνθεί. Καθυστέρηση στη μετάβαση, το να γίνεις μεταβολικά ευέλικτος, δηλαδή να αποκτήσεις την ικανότητα να μεταβαίνεις ομαλά από τη γλυκόζη στο λίπος ως πηγή ενέργειας, απαιτεί χρόνο και εξάσκηση. Ανισορροπία ηλεκτρολυτών, τα χαμηλά επίπεδα νατρίου, καλίου ή μαγνησίου κατά τη διάρκεια της νηστείας μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή κόπωση, ζάλη και μυϊκή αδυναμία. Πώς να το ξεπεράσεις, δώστε χρόνο, η μεταβατική περίοδος προσαρμογής του σώματος μας διαρκεί συνήθως δύο έως τέσσερις εβδομάδες, κατά τις οποίες πρέπει να ακολουθείς σταθερά ρουτίνες νηστείας μικρότερης διάρκειας. Αναπλήρωση ηλεκτρολυτών, πρόσθεσε μια πρέζα αλάτι ή ένα συμπλήρωμα ηλεκτρολυτών χωρίς θερμίδες στο νερό σου για να διατηρήσεις την κυτταρική ενέργεια. Διατήρησε την ενυδάτωση, η αφυδάτωση συχνά μοιάζει με τη σοβαρή κόπωση που προκαλεί αυτόν τον “Τοίχο της νηστείας”.

^(**) Πιθανότατα γίνεται αναφορά στον Dr. Valter Longo (παραποίηση του ονόματος ως “Veral Semak”), ο οποίος είναι ένας από τους πιο διάσημους επιστήμονες και συγγραφείς παγκοσμίως σχετικά με τη νηστεία, τη μακροζωία και τη διατροφή. Ο Dr. Valter Longo είναι professor στο USC Davis School of Gerontology, καθώς και director στο USC Longevity Institute στο University of Southern California (USC). Είναι ευρύτερα γνωστός για το μπεστ σέλερ βιβλίο του “Η Δίαιτα της Μακροζωίας” (The Longevity Diet).

SB: Θέλω απλώς να συνεχίσω σε αυτό το σημείο της εφαρμόσιμης ανατροφοδότησης. Λοιπόν, ο Dr. Valter Longos, oι εκτεταμένες κλινικές δοκιμές του αποδεικνύουν ότι οι δίαιτες που μιμούνται τη νηστεία μειώνουν δραστικά τον IGF-1 κάτι που ενεργοποιεί την κυτταρική αυτοφαγία και στην πραγματικότητα καθιστά τις τυπικές θεραπείες για τον καρκίνο έως και τρεις φορές πιο αποτελεσματικές, αφαιρώντας την μεταβολική ασπίδα των καρκινικών κυττάρων.

TS: Ναι. Η οποία είναι από την γλυκόζη, τα απόβλητα προϊόντα της γλυκόζης, που είναι το γαλακτικό οξύ και το σουξινικό οξύ, που όλα αυτά μειώνονται.

SB: Θα το συνιστούσες, ξανά αν ήσουν ο βασιλιάς, θα το συνιστούσες;

TS: Δεν θα συνιστούσα τίποτα και ποτέ σε κανέναν. Πρέπει απλώς να τους δώσω τη γνώση. Μετά το άτομο πρέπει να πάρει την απόφαση μόνο του.

SB: Πιστεύεις ότι θα μπορούσε να είναι ωφέλιμο;

TS: Φυσικά.

SB: Αν ήσουν βασιλιάς, (να πεις) όλοι να φορούν CGM, ένα από αυτά τα όργανα συνεχούς μέτρησης της γλυκόζης, τουλάχιστον μία φορά.

TS: Όχι.

SB: Ποτέ;!

TS: Όχι. Νομίζω ότι αν έχεις καρκίνο και θέλεις πραγματικά να μείνεις σε αυτή την πράσινη ζώνη, θα το ξέρεις, σωστά; Άκου, ήμουν κάτω στο Μεξικό πριν από λίγο καιρό. Μιλούσα με έναν από τους επικεφαλής γιατρούς εκεί κάτω. Φορούσε ένα από αυτά τα πράγματα, εντάξει; Είπε, “Κάθε φορά που ήθελα να βγω έξω και να κάνω ένα πάρτι, να περάσω καλά, αυτό το καταραμένο πράγμα έκανε μπιπ.” Οπότε τι; Το βγάζεις λοιπόν και το πετάς στα σκουπίδια. Γιατί δεν θέλεις να σου γαβγίζει κάποιος στο αυτί όταν εσύ περνάς καλά. Γι’ αυτό και εσύ κάνεις τώρα αυτό… εσύ επιλέγεις να τρυπήσεις το δάχτυλό σου Εσύ είσαι αυτός που παίρνει αυτή την απόφαση. Δεν υπάρχει κάτι στο μπράτσο σου που να σου λέει, “Steven, μην το κάνεις αυτό. Μην κάνεις το ένα, μην κάνεις το άλλο”…

SB: Ναι, αλλά ξέρεις κάτι; Ήταν χρήσιμο που το φόρεσα μία ή δύο φορές επειδή απλά, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι πράγματα που έβαζα στο στόμα μου είχαν αντίκτυπο στο σάκχαρο του αίματος μου και στο αίμα μου και επίσης συνειδητοποίησα ότι είχε αντίκτυπο μέσα σε μόλις 10 λεπτά. Και σκέφτηκα μετά επίσης, όταν το σάκχαρο έπεφτε ξανά, σκέφτηκα, Θεέ μου, νιώθω ότι μπορούσα ξαφνικά να συνδυάσω τη συμπεριφορά μου με τα συναισθήματα μου.

TS: Λοιπόν, ναι, το καταλαβαίνω αυτό, το το έχω δει αυτό. Και όχι μόνο αυτό, ο Andrew Scarborough από την Αγγλία, με τρίτου σταδίου γλοίωμα, έχει περάσει 15 χρόνια και το έχει κάνει αυτό τόσες πολλές φορές, με το τσίμπημα του δακτύλου και όλα αυτά. Ξέρει ήδη πότε το σώμα του βρίσκεται σε αυτές τις ζώνες από το αίσθημα που μόλις περιέγραψες. Αλλά για τους ανθρώπους στην αρχή και στους οποίους δίνεται μια τελική διάγνωση, θέλουν να ξέρουν ότι μπαίνουν σε αυτές τις πράσινες ζώνες και θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα πράγματα που θα τους κρατήσουν ζωντανούς στον πλανήτη για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα με υψηλότερη ποιότητα ζωής. Αυτό είναι σημαντικό. Αυτό το πράγμα στο χέρι σου μπορεί να σε βοηθήσει να παραμείνεις σε αυτήν τη ζώνη μέχρι να αρχίσεις να το διαχειρίζεσαι όλο αυτό, οπότε μπορείς να επιλέξεις πότε να το κάνεις αυτό. Υπάρχει λοιπόν ευελιξία σε όλη αυτή τη διαδικασία. Δεν είναι όπως, για παράδειγμα, που έχουμε το πρότυπο φροντίδας να είναι γραμμένο στην πέτρα, αν είναι δυνατόν. Αν τυχόν κάνεις κάτι άλλο, αν κάνεις κάτι διαφορετικό από το πρότυπο φροντίδας, θα μπορούσες να χάσεις την άδεια σου ως γιατρός. Η μεταβολική θεραπεία καθοδηγείται από τον ασθενή. Καθοδηγείται από τον ασθενή.

SB: Τι γίνεται με το υπερβαρικό οξυγόνο; Υπήρξε μια μελέτη το 2013 που έδειξε ότι ενώ η κετογονική διατροφή από μόνη της επιβράδυνε σημαντικά την ανάπτυξη του όγκου σε μοντέλα ποντικών με συστηματικό μεταστατικό καρκίνο, ο συνδυασμός της διατροφής με θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο προκάλεσε μια βαθιά συνεργατική μείωση στην ανάπτυξη του όγκου και δραστική αύξηση του χρόνου επιβίωσης.

TS: Ναι, δημοσιεύσαμε αυτή την μελέτη με τον Dr. Dominic P. D’Agostino. Έτσι, βάλαμε τα ποντίκια σε… Άκουσε, το υπερβαρικό οξυγόνο θα δημιουργήσει οξειδωτικό στρες στα κύτταρα που δεν έχουν αποτελεσματική οξειδωτική φωσφορυλίωση.

SB: Όπως τα καρκινικά κύτταρα!

TS: Όπως τα καρκινικά κύτταρα. Έτσι, μπορείς να σκοτώσεις καρκινικά κύτταρα με οξειδωτικό στρες, ακτινοβολώντας τα ή δηλητηριάζοντας τα ή μπορείς να βάλεις έναν ασθενή σε θρεπτική κέτωση και στη συνέχεια να τον βάλεις σε υπερβαρικό οξυγόνο και τα καρκινικά κύτταρα θανατώνονται επιλεκτικά. Όταν ακτινοβολείς κάποιον, βλάπτεις ολόκληρο το σώμα με κάθε είδους πράγματα. Και υπάρχει και κάτι άλλο, Steven, πρέπει να το ακούσεις αυτό και να το ακούσεις προσεκτικά. Όταν πηγαίνεις σε αυτά τα κέντρα τυπικής θεραπείας…

SB: Τυπικής θεραπείας;

TS: Όταν χρησιμοποιείς την τυπική θεραπεία της χημειοθεραπείας, της ακτινοβολίας, εκεί που δίνουν ανοσοθεραπείες ή οτιδήποτε άλλο. Έρχεται ο ασθενής και λέει ότι έχω δουλέψει σκληρά πάνω σε αυτό, και ο γιατρός μου λέει, “Ωχ όχι, αυτό δεν λειτουργεί”, σωστά; Σου δίνει κάποια ακτινοβολία ή σου δίνει κάποια θεραπεία, σε πετά στην κόκκινη ζώνη. Η ίδια η θεραπεία ασκεί τόσο μεγάλη πίεση στο σώμα που το σώμα αρχίζει και μπαίνει στην κόκκινη ζώνη από τις ίδιες τις θεραπείες που δίνουν στον ασθενή, οι οποίες κάνουν ενίσχυση των κυττάρων του όγκου.

SB: Δεν είσαι κατά της χημειοθεραπείας, όμως. Είσαι;

TS: Όχι. Είμαι θετικός με αυτήν, αλλά πρέπει να χρησιμοποιείται στο σωστό πλαίσιο. Πρέπει να χρησιμοποιείται όταν το σώμα σου βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση θρέψης. Και μπορείς να χρησιμοποιήσεις χαμηλές δόσεις, ώστε να μην αναγκάσεις το καρκινικό κύτταρο να γίνει ακόμη πιο ανθεκτικό στη θεραπεία.

SB: Το επόμενο πράγμα που μπορεί να εφαρμοστεί είναι αυτό που αναφέραμε νωρίτερα, δηλαδή αυτά τα μικροπλαστικά και τα παντοτινά χημικά. Στα τέλη του 2023, ο International Agency of Research on Cancer, o IARC (Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο) αναβάθμισε επίσημα αυτά τα παντοτινά χημικά χημικά που χρησιμοποιούνται σε αντικολλητικά τηγάνια και συσκευασίες τροφίμων και τα έβαλε στην λίστα με τα καρκινογόνα της Ομάδας 1, δηλ. σε αυτά που είναι πρώτου βαθμού καρκινογόνα για τον άνθρωπο, που προκαλούν καρκίνο στους ανθρώπους με βάση ισχυρές μηχανιστικές ενδείξεις ότι προκαλούν επιγενετικές, δηλαδή γονιδιακές αλλοιώσεις και καταστέλουνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Έτσι, απαγόρευσε τα παντοτινά χημικά.

TS: Εντάξει, αυτή εδώ είναι μια πολύ ωραία μελέτη. Πήγα πίσω και βρήκα αυτό που ο Otto Warburg έκανε και εξέτασα σχολαστικά όλη του την εργασία, έδειξα ότι ήταν απόλυτα σωστός και απλά δεν είχε τις νέες πληροφορίες που θα τον έκαναν να πει για τις παντοτινές χημικές ουσίες και για τα μικροπλαστικά. Μάντεψε τι; Βλάπτουν το οργανίδιο στο οποίο εισέρχονται, προκαλούν βλάβη, μειώνουν την αποτελεσματικότητα της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης προκαλώντας έτσι μια αντισταθμιστική αύξηση στη χρήση γλυκόζης και γλουταμίνης και διαταράσσουν την κυτταρική ανάπτυξη. Όλα γυρίζουν πίσω σε αυτό το οργανίδιο. Όλες οι χρόνιες ασθένειες και ο καρκίνος είναι αποτέλεσμα βλάβης σε αυτό το οργανίδιο. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να έχω αυτό το μικρό πράγμα εδώ (δείχνει το μοντέλο του μιτοχονδρίου). Είναι ένα εξαιρετικό ως βοήθημα. Πρέπει να πάρω ένα για να δείχνω στο μάθημα μου.

SB: Μπορείς να το κρατήσεις. Το επόμενο πράγμα είναι ο καθαρισμός της παροχής νερού. Τα βαρέα μέταλλα βρίσκονται στις τοπικές παροχές νερού και τελικά είναι καρκινογόνα σε ορισμένες περιπτώσεις. Η IARC κατατάσσει το αρσενικό και το κάδμιο στην Ομάδα 1 των καρκινογόνων και βρίσκονται συχνά σε μη φιλτραρισμένες δημόσιες υποδομές ύδρευσης. Έτσι καθαρίζουμε και την παροχή νερού.

TS: Ναι. Ξέρεις ότι όλα αυτά τα πράγματα εισέρχονται στις παροχές του νερού μας. Οι άνθρωποι ξεπλένουν όλες αυτές τις χημικές ουσίες με το νερό, οι οποίες στη συνέχεια επιστρέφουν στην παροχή νερού. Και κάθε μία από τις χημικές ουσίες που έχουμε εξετάσει και έχει συνδεθεί με την ογκολογία ή την απορυθμισμένη κυτταρική ανάπτυξη, όλες βλάπτουν την οξειδωτική φωσφορυλίωση για χρόνια. Έτσι, φέρνουμε ολόκληρη την επικέντρωση πίσω ξανά στα πράγματα του τι μπορώ να κάνω για να διατηρήσω αυτό το οργανίδιο υγιές, ακόμα κι αν είμαι εκτεθειμένος σε αυτές τις χημικές ουσίες, αν μπορώ να μπω σε αυτές τις ζώνες, όπως προσπαθείς να κάνεις και εσύ, έτσι, ακόμα κι αν είσαι εκτεθειμένος σε αυτές, αυτό το οργανίδιο έχει μια απίστευτη θεραπευτική δύναμη από μόνο του.

SB: Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα για το οποίο δεν έχουμε μιλήσει και θα έπρεπε να είχαμε μιλήσει, professor Thomas;

TS: Λοιπόν, εννοώ, έχουμε καλύψει πολλά. Ένα από τα πράγματα που θέλω να μιλήσω, είναι η μετάσταση.

SB: Τι είναι αυτό;

TS: Αυτή είναι η εξάπλωση του όγκου σε όλο το σώμα. Εντάξει. Έτσι, αν είχες καρκίνο που απλώς εντοπίζεται σε ένα σημείο, η πιθανότητα εμφάνισης μιας θεραπείας που θα ήταν μακροπρόθεσμη αυξάνεται σημαντικά. Το πρόβλημα που σκοτώνει ανθρώπους είναι η εξάπλωση. Έτσι, αν ο όγκος βρίσκεται στο στήθος και εξαπλωθεί στο ήπαρ και τους πνεύμονες και τον εγκέφαλο, έχεις πρόβλημα. Ο καρκίνος του πνεύμονα εξαπλώνεται στον εγκέφαλο, το ήπαρ. Οι περισσότεροι από αυτούς τους καρκίνους που εξαπλώνονται στον εγκέφαλο ή σε άλλα όργανα γίνονται δύσκολοι και γ’ αυτό χρησιμοποιούμε συστηματική χημειοθεραπεία σε μια προσπάθεια να το σταματήσουμε. Αυτό που έχουμε βρει είναι ότι έχεις ένα βλαστοκύτταρο, οι άνθρωποι αγαπούν τα βλαστοκύτταρα. Αν ακούσεις ποτέ τον όρο όγκος βλαστοκυττάρων, οι όγκοι βλαστοκυττάρων δεν μπορούν να κάνουν μετάσταση, πώς μπορώ να το ξέρω αυτό; Επειδή έχω όγκους βλαστοκυττάρων που έχω διαγνώσει ως όγκους βλαστοκυττάρων με δείκτες βλαστοκυττάρων. Τους έχω αναπτύξει. Αναπτύσσονται πολύ θυμωμένα. Αποκτούν πολλά αιμοφόρα αγγεία, αλλά δεν μπορούν να εξαπλωθούν. Εντάξει, πώς αποκτάμε τα καρκινικά κύτταρα που εξαπλώνονται στο σώμα μας; Το ανοσοποιητικό σύστημα έρχεται, το αναγνωρίζει ως μια μη επουλωμένη πληγή και στη συνέχεια συγχωνεύεται με τα βλαστοκύτταρα, και μετά έχεις αυτά τα υβριδικά κύτταρα. Είναι προγραμματισμένα να κινούνται στο σώμα μας. Έτσι, είναι ένα υβρίδιο μακροφάγων καρκινικών κυττάρων. Έτσι, και είναι πολύ δύσκολο να τα σκοτώσεις, αλλά διαπιστώσαμε ότι είναι αξιοσημείωτα ευαίσθητα. Οδηγούνται από γλουταμίνη. Γνωρίζουμε λοιπόν ότι καθοδηγούνται από γλουταμίνη και χρειάζονται τη γλυκόζη και γι’ αυτό η μεταβολική θεραπεία που γίνεται με τον σωστό τρόπο μπορεί να βρει αυτά τα μεταστατικά καρκινικά κύτταρα καθαρίζοντας τα με λίγη ανοσοθεραπεία που να συνοδεύει την μεταβολική θεραπεία. Ίσως να μπορούμε να επιτύχουμε αυτό που ονομάζουμε επίλυση. Μην ξεχνάς, οι συνάδελφοι μου, o D’Agostino και εγώ, ο Joe Maroon, δημιουργήσαμε τη θεραπευτική στρατηγική “press-pulse”. Το ανέφερα στην προηγούμενη εκπομπή μας. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρώτα πιέζεις (press) μειώνοντας τη διαθέσιμη γλυκόζη στον καρκίνο και μετά χτυπάς με παλμούς (pulse) (με διακοπτόμενη χορήγηση φαρμάκων) για μειώσεις τη γλουταμίνη, και αυτό θα στοχεύσει στα μεταστατικά καρκινικά κύτταρα, ενισχύοντας την υγεία και τη ζωτικότητα των οργάνων που έχουν ήδη υποστεί διείσδυση από τον όγκο.

SB: Κοίταξα την προηγούμενη συζήτηση μας, professor Thomas και είναι αρκετά σπαρακτικό γιατί στην ενότητα των σχολίων είναι όλοι άνθρωποι που είτε παλεύουν οι ίδιοι με τον καρκίνο είτε έχουν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο, η σύζυγος τους, ο σύζυγος τους, που μόλις διαγνώστηκε με καρκίνο. Υπάρχει κάτι για εκείνους τους ανθρώπους που έχουν κάνει κλικ σε αυτό το βίντεο, επειδή φαντάζομαι ότι είναι εκατομμύρια, να πεις κάτι που θα ήθελαν να ακούσουν.

TS: Λοιπόν, το θέμα είναι γιατί; Λοιπόν, αυτό είναι ένα μεγαλύτερο ζήτημα. Όταν έχεις την επιστήμη και τη στρατηγική για να διαχειριστείς αποτελεσματικά τον καρκίνο με ελάχιστη τοξικότητα, όχι για να πούμε ότι μπορούμε να τον θεραπεύσουμε, αλλά γιατί λέμε ότι μπορούμε να τον διαχειριστούμε. Γιατί κάτι τέτοιο δεν γίνεται; Αυτό είναι το ερώτημα.

SB: Αλλά σε αυτούς που έχουν συντονιστεί.

TS: Εντάξει. Αυτού του είδους οι συζητήσεις που κάνουμε επιτρέπουν στους πληθυσμούς να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν… Ότι τα αγαπημένα τους πρόσωπα δεν χρειάζεται να θυσιάζονται για το καλό των βιομηχανιών που θεωρούνται γενικά κερδοφόρες. Με άλλα λόγια, η κερδοφορία των βιομηχανιών βασίζεται στην ασθένεια σου. Και πολλά από αυτά τα σχόλια ήρθαν λέγοντας “Ω, δεν μπορείς, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.” Ναι, μπορείς να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Όταν είσαι οπλισμένος με τη γνώση, αλλά οι άνθρωποι αγνοούν τη γνώση, τότε υπάρχει πρόβλημα.

SB: Χρειάζεται οι άνθρωποι να υπερασπίζονται τον εαυτό τους σε κάποιο βαθμό;

TS: Νομίζω ναι.

SB: Με τους παρόχους φροντίδας, τι κάνουν;

TS: Ναι. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα πολύ λεπτό ερώτημα. Ναι. Ότι οι ογκολόγοι δεν έχουν ακούσει ποτέ για αυτά τα πράγματα. Δεν έχουν διαβάσει ποτέ αυτές τις επιστημονικές μελέτες και άρθρα. Δεν έχουν εκπαιδευτεί ποτέ στην ιατρική σχολή για να γνωρίζουν τη βιολογία και τη βιοχημεία του καρκίνου. Τους είπαν ότι ήταν μια γενετική ασθένεια. Οι θεωρίες είναι τόσο σημαντικές στην επιστήμη. Για 1.800 χρόνια, οι άνθρωποι πίστευαν το έργο του Αριστοτέλη, τα σχόλια του και τα μαθηματικά του Claudius Ptolemy (Κλαύδιος ο Πτολεμαίος) έλεγαν ότι η Γη ήταν το κέντρο του ηλιακού συστήματος και όλοι οι πλανήτες και ο ήλιος περιστρέφονται γύρω από τη Γη. Η γεωκεντρική θεωρία, σωστά; Ο Κοπέρνικος πάλευε με τα μαθηματικά του Ptolemy και συνειδητοποίησε ότι αν έβαζε τον ήλιο στο κέντρο του ηλιακού συστήματος και έκανε τη Γη απλώς έναν άλλο πλανήτη, πολλά από τα μαθηματικά είχαν πλέον νόημα. Ο Κέπλερ μπαίνει και λέει ότι αυτές (οι πλανητικές τροχιές) δεν είναι κύκλοι, είναι ελλειπτικές. Ο Γαλιλαίος παίρνει το τηλεσκόπιο, βλέπει την σελήνη και μπόρεσε να δει και να ποσοτικοποιήσει και να προβλέψει το πού θα βρίσκονται οι πλανήτες σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Μετά πήραν τον καημένο τον Τζορντάνο Μπρούνο. Ξέρεις για αυτόν τον τύπο, τον Μπρούνο; Α, Steven, πρέπει να γνώρισες τον Μπρούνο. Η δουλειά σου είναι να μάθεις για τον καημένο τον Μπρούνο που κάηκε ζωντανός από την Καθολική Εκκλησία επειδή αμφισβήτησε τη γεωκεντρική θεωρία. Και έγινε μάρτυρας της επιστήμης. Έτσι, όταν έχεις εδραιώσει δομή εξουσίας, είτε πρόκειται για θρησκεία είτε για βιομηχανία ή οτιδήποτε άλλο, η αμφισβήτηση αυτού μπορεί να είναι πολύ πολύ επικίνδυνη.

SB: Ήταν επικίνδυνο για εσένα;

TS: Άκου, όχι. Εννοώ, κάνω αυτό που κάνω επειδή μου αρέσει απλώς να συλλέγω όλο και περισσότερα δεδομένα για να το υποστηρίξω. Επικίνδυνο για μένα θα ήταν να έχω μια τυφλή πλευρά. Τυφλή πλευρά θα ήταν κάποιος να έρθει πάνω μου με ένα νέο δεδομένο που δεν έχω σκεφτεί ποτέ. Δεν κοιμάμαι. Σκέφτομαι για αυτά τα πράγματα συνέχεια για να αποφύγω την τυφλή πλευρά μου. Οι μαθητές μου είναι σε εγρήγορση για οποιαδήποτε επιστημονική μελέτη που μπορεί να βγει και να λέει ότι ο καρκίνος, τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν να κάψουν λιπαρά οξέα και κετονικά σώματα. Ω, πραγματικά; Ας επιστρέψουμε και ας αναλύσουμε τα πειράματα ελέγχου τους και θα διαπιστώσεις ότι σε κάθε περίπτωση υπήρχε πάντα κάποια γλυκόζη και γλουταμίνη στο μέσο, που να το κάνει να μοιάζει ότι ήταν τα λιπαρά οξέα. Λοιπόν, αυτό είναι που με ενοχλεί. Αυτό που με ενοχλεί είναι να με αντιπαραβάλουν με ένα κομμάτι δεδομένων που υπονομεύει αυτό που είναι η βάση γνώσεων μας. Και έτσι μέχρι στιγμής δεν το έχουμε βιώσει αυτό. Εντάξει, στεκόμαστε στους ώμους του Otto Warburg, ενός γίγαντα στον τομέα της βιοχημείας. Τον έριξαν κάτω από το λεωφορείο όταν όλοι πίστευαν ότι ο καρκίνος ήταν μια γενετική ασθένεια. Αυτή εδώ η μελέτη μου πηγαίνει πίσω και δείχνει ακριβώς πού έκανε τα λάθη του ο Warburg και έχουμε διορθώσει κάποια από αυτά. Φέρνοντας ολόκληρο τον ιατρικό τομέα πίσω εκεί που πρέπει να είναι. Είναι μια μιτοχονδριακή μεταβολική διαταραχή και εμείς μπορούμε να εξηγήσουμε όλους τους φαινοτύπους και τα χαρακτηριστικά αυτής της ασθένειας γνωρίζοντας αυτό. Τώρα με αυτή τη γνώση οι λογικοί άνθρωποι και οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται να βοηθήσουν άλλους θα το εκμεταλλευτούν αυτό. Δεν ρίχνουμε απλά όλες αυτές τις τοξικές χημικές ουσίες (στους ασθενείς), μαθαίνουμε πώς να τις χρησιμοποιούμε με διαφορετικό τρόπο και εκεί είναι που θα έρθει η επιτυχία.

SB: Ας ολοκληρώσουμε λοιπόν με ένα εφαρμόσιμο συμπέρασμα για άτομα που υποφέρουν οι ίδιοι με καρκίνο ή έχουν κάποιον στην οικογένεια τους αυτή τη στιγμή που πάσχει από καρκίνο. Ποιο είναι το εφαρμόσιμο συμπέρασμα;

TS: Λοιπόν, νομίζω ότι είναι το να αναληφθεί δράση μόλις δημοσιευτεί αυτή η μελέτη, μπορούν να αρχίσουν να αναλαμβάνουν δράση εάν έχουν αρκετό κίνητρο.

SB: Μπορούν να διαβάσουν γι’ αυτό.

TS: Μπορούν να διαβάσουν γι’ αυτό και στη συνέχεια να προσπαθήσουν να κάνουν αυτό που έκανες και εσύ (με την μέτρηση του δείκτη GKI) και να μπούνε σε αυτές τις ζώνες και στη συνέχεια να συνεργαστούν με τους ογκολόγους τους, έμπειρους ανθρώπους, για να τους θεραπεύσουν με τα πρότυπα φροντίδας. Καθόσον μπορούν να παραμείνουν σε αυτές τις ζώνες και μετά κάνουμε μη επεμβατική απεικόνιση, σαρώσεις PET, βλέπουμε μαγνητικές τομογραφίες.

SB: Εντάξει. Λοιπόν, συγκεκριμένα αυτό που λέτε είναι για αυτήν την μελέτη (θα βάλω σχετικό σύνδεσμο στα σχόλια για όποιον θέλει να τη διαβάσει). Αυτό το διάγραμμα/γράφημα θα εμφανίζεται στην οθόνη σε όλο αυτό το επεισόδιο οπωσδήποτε, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν αν θέλουν να πάρουν κάποια στιγμιότυπα της οθόνης, αν θέλουν να ρίξουν μια ματιά. Και ο τρόπος με τον οποίο εξετάζουν ποιος είναι ο δείκτης GKI τους είναι ότι μπορούν να αγοράσουν ένα από αυτά τα Keto Mojo πράγματα που μπορούν να βρουν στο Amazon για $20, $30. Τσιμπάς το δάχτυλο σου. Σου δίνει την ένδειξη γλυκόζης. Το διαιρείς με το 18…

TS: Όχι, όχι. Τα νέα μηχανήματα έχουν το κουμπί. Εσύ λοιπόν, ακόμη και οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν μόνο αυτό.

SB: Εντάξει. Εντάξει. Και όπως μπορείτε να δείτε εδώ, αυτός είναι ένας ενδιαφέρον τρόπος για να αυξήσεις τη διαχείριση σου ή να βελτιώσεις τη διαχείριση σας σε ορισμένα από αυτά.

TS: Ναι. Και μετά υπάρχει μια πρόκληση να μπεις σε αυτές τις ζώνες. Ξέρεις, δεν λέω ότι είναι εύκολο πράγμα. Αναστολέας GLP-1, φίλε, αυτός είναι πολύ πιο εύκολος από το να κάνεις αυτό.

SB: Και μάλλον θα έλεγα να συμβουλεύεσαι πάντα έναν επαγγελματία υγείας.

TS: Ναι. Νομίζω, επειδή ξέρεις, πολλοί άνθρωποι έχουν πολλές συννοσηρότητες. Έχουν διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση, υπέρταση, καρκίνο. Έχουν ένα, δεν είναι ένα απόλυτα υγιές άτομο με καρκίνο. Οπότε πριν μπεις σε αυτή την πρόκληση, πρέπει να δεις, ξέρεις, ίσως χρειαστεί να προσαρμοστείς με κάποιο τρόπο. Γι’ αυτό οι άνθρωποι, οι γιατροί που εργάζονται με αυτό μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά. Δεν είμαι κλινικός γιατρός. Δεν είμαι στο πεδίο της κλινικής εξέτασης.

SB: Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που ανταποκρίνονται άσχημα στην κετογονική διατροφή, δηλαδή σε καταστάσεις υψηλής κέτωσης, επειδή έχω λάβει σχόλια στο παρελθόν από μια γυναίκα που είπε: “Ο σύζυγος μου έκανε κέτωση και κατέρρευσε αναίσθητος”. Τον πήγε στο νοσοκομείο. Είχε κάποια συννοσηρότητα.

TS: Ναι. Ναι. Ναι. Ω, το άλλο πράγμα επίσης είναι ότι πρέπει να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν ανεπάρκειες καρνιτίνης (ή L-καρνιτίνη). Η καρνιτίνη βοηθά τα λιπαρά οξέα να μετατραπούν σε κετονικά σώματα. Έτσι, έτσι, έτσι μπορούν να πάρουν συμπληρώματα καρνιτίνης για να τους βοηθήσουν, αλλά χρειάζεσαι έναν γιατρό για να το διαγνώσει αυτό.

SB: Έχουμε μια παράδοση κλεισίματος μια ερώτηση που έχει αφήσει ο προηγούμενος καλεσμένος και αφορά το θέμα της ενέργειας. Τι στη ζωή σας, σας έχει φέρει την περισσότερη ενέργεια και ποια ήταν η μεγαλύτερη ενεργειακή έλλειψη που έχετε βιώσει ποτέ;

TS: Λοιπόν, αυτό είναι που μου φέρνει τη μεγαλύτερη ενέργεια.

SB: Αυτό; (Δείχνει το διάγραμμα/γράφημα)

TS: Όλη αυτή η ιδέα αυτού. Η ιδέα ότι έχεις βρει, η μητέρα φύση σου έχει επιτρέψει να κοιτάξεις στα βάθη αυτού που θεωρούμε βιολογία και βιοχημεία του πώς λειτουργούν τα σώματα. Και γνωρίζοντας πώς να το πάρεις αυτό και να το εφαρμόσεις σε άτομα που πάσχουν από όλες αυτές τις διαφορετικές χρόνιες ασθένειες, δίνοντας τους την ευκαιρία να το αλλάξουν αυτό επειδή πριν από αυτό ήταν κάτι το μυστηριώδες. Ω, κάνω, είμαι σε κετογονική διατροφή. Ποιος είναι όμως ο δείκτης GKI σου; Ε, δεν ξέρω. Λοιπόν, τώρα έχεις μια μετρήσιμη ποσοτικά ευκαιρία να ξέρεις. Έτσι, έχουμε πολλά στοιχεία. Νομίζω ότι οι άνθρωποι πρέπει να αισθάνονται ενθαρρυμένοι. Νομίζω ότι έχουμε δώσει ελπίδα στους απελπισμένους και νομίζω ότι αυτό είναι ενδυνάμωση και ο στόχος εδώ δεν είναι να βγάλεις ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Είναι απλώς να ξέρεις ότι έχεις κρατήσει όλες αυτές τις φτωχές ψυχές ζωντανές περισσότερο από ότι προβλεπόταν. Και νομίζω ότι αυτή η δύναμη και αυτό μας κρατάει στο να συνεχίζουμε, επειδή όταν βλέπουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους να έρχονται σε εμάς. Λαμβάνω σήμερα e-mail από ανθρώπους που είχαμε βρεθεί πριν από τρία ή τέσσερα χρόνια και τους λέω, “Νόμιζα ότι είχες φύγει από τη ζωή.” Και μου λένε, “Τα πάω πολύ καλά. Μόλις γύρισα από διακοπές με τη γυναίκα μου.” Λοιπόν, αυτό είναι ενδυναμωτικό και λέω “Λοιπόν, αυτό είναι πολύ καλό”. Και μην ξεχνάς, Steven, όλα τα χρήματα για την έρευνα μας προέρχονται από ιδιωτικά ιδρύματα και φιλανθρωπία.

SB: Άρα, είναι αυτός ένας τρόπος με τον οποίο μπορούν να βοηθήσουν οι άνθρωποι;

TS: Ναι.

SB: Και πού πηγαίνουν για να βοηθήσουν;

TS: Ω, στο ίδρυμα του Travis Christofferson, το Foundation for Metabolic Cancer Therapies (https://foundationformetaboliccancertherapies.com/). Λοιπόν, στα άρθρα με τις μελέτες μας έχουμε τα ιδρύματα που υποστηρίζουν το έργο μας, ιδιωτικά ιδρύματα.

BS: Λοιπόν, θα βάλω σύνδεσμο.

TS: Ναι σε παρακαλώ βάλε συνδέσμους. Υπάρχουν περιστασιακά άτομα που γνωρίζω και όταν δίνω πακέτα πληροφοριών σε ανθρώπους, λέω παρακαλώ να σκεφτείς να κάνεις μια δωρεά μόνο αν το θέλεις. Μην τους χρεώνετε τίποτα ή μην τους ζητάτε να πληρώσουν κάτι αν δεν πρόκειται να τους βοηθήσει. Αν σας έλεγαν ότι θα πεθάνετε σε 6 μήνες και έξι χρόνια αργότερα είστε ζωντανοί. Ίσως να ρίξετε μερικά δολάρια στο ταμείο που βρίσκεται στο ίδρυμα που υποστηρίζει το έργο μας.

SB: Θα βάλω σύνδεσμο για αυτό το ίδρυμα παρακάτω στην ενότητα των σχολίων.

TS: Ναι, έχουμε μερικά για τον καρκίνο του μαστού ή για γενική υποστήριξη για την μεταβολική προσέγγιση που έχουμε. Λοιπόν, έχουμε πολλά να κάνουμε. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι. Μπορείς να δεις όλες τις δημοσιεύσεις που έχουμε κάνει. Και μερικές από αυτές είναι σε κορυφαία περιοδικά, μερικές από αυτές είναι σε νέα περιοδικά, αλλά το θέμα είναι ότι εμείς εμείς τα δημοσιεύουμε αυτά.

SB: Το θέμα μου είναι, ξέρεις, εγώ έχω μεγάλο σεβασμό για την επιστήμη και τους γιατρούς στο ιατρικό επάγγελμα. Πήγαινε, μάζεψε τις πληροφορίες σου. Μίλα με τον πάροχο ιατρικής περίθαλψης. Υπάρχουν τόσα πολλά εργαλεία εκεί τώρα. Πήγαινε και τσέκαρε μόνος σου.

TS: Ναι. Λοιπόν, νομίζω ότι στον τομέα της ογκολογίας, εκεί έχουμε αυτή την απέραντη έρημο παραπληροφόρησης ή παρεξηγήσεων, ας το θέσω έτσι. Δεν καταλαβαίνουν αυτές τις έννοιες, όπου, ξέρεις, οι άνθρωποι που έχουν κάνει δουλειά με την καρδιά και τα οστά και με αντικαταστάσεις, αυτοί οι άνθρωποι είναι στην τελευταία λέξη της τεχνολογίας με τέτοιου είδους πράγματα.

SB: Λοιπόν, η τελευταία συζήτηση που είχαμε, έφτασε περίπου σε 15 εκατομμύρια ανθρώπους. Έτσι, στο YouTube, έχει 10 εκατομμύρια προβολές και στη συνέχεια σε όλες τις πλατφόρμες έχει άλλα πέντε περίπου εκατομμύρια προβολές. Και όταν διάβασα τα σχόλια είναι αρκετά αποκαρδιωτικό, για δυο λόγους, ένας είναι ότι δίνεις στους ανθρώπους εργαλεία που μπορούν να σκεφτούν για αυτά, να ερευνήσουν μόνοι τους, να μιλήσουν με τον γιατρό τους για αυτά, αλλά επίσης, ουσιαστικά, δημιουργεί μια κοινότητα ανθρώπων στην ενότητα σχολίων όπου, ξέρεις, αυτή είναι μια κοινότητα ανθρώπων που αναζητούν ελπίδα. Και καθώς μερικοί από αυτούς διάβαζαν τις ενότητες σχολίων, σχολίασαν λέγοντας: “Ήταν τόσο ωραίο που μίλησα με άλλους ανθρώπους στις ενότητες σχολίων για το τι περνάω και πώς νιώθω σε συναισθηματικό επίπεδο.” Λοιπόν, αυτό είναι κάτι που πραγματικά ήθελα να πω σε αυτό το επεισόδιο: Αν ακούτε αυτή τη συζήτηση τώρα και έχετε φτάσει σε αυτό το σημείο, μη διστάσετε να μπείτε στην ενότητα σχολίων και απλώς να προσφέρετε λίγη υποστήριξη και λίγη αγάπη σε άλλους ανθρώπους, που δυσκολεύονται, επειδή ξέρετε, μπορεί να είναι μια πολύ μοναχική εμπειρία τη στιγμή που θα μάθεις ότι έχεις μια διάγνωση και θα μπεις στο ίντερνετ, σε κάποιο podcast και με την τεχνητή νοημοσύνη για να προσπαθήσεις να καταλάβεις τι μπορείς να κάνεις. Λοιπόν, μοιραστείτε πράγματα που σας έχουν βοηθήσει, να υποδεικνύετε διαφορετικές πηγές που είναι αξιόπιστες και προσφέρετε συναισθηματική υποστήριξη σε όσους βρίσκονται στην ενότητα σχολίων και αυτό θα ήταν υπέροχο. Thomas, σε ευχαριστώ πολύ για όλα όσα κάνεις. Είσαι ένας απόλυτος πολεμιστής που προωθεί την επιστήμη, την επιστήμη στον κόσμο και που αγωνίζεται για αυτούς τους ανθρώπους που δεν έχουν τα εργαλεία. Και εννοώ ότι, δεν νομίζω να έχω ξαναδεί μια ενότητα σχολίων που να είναι παρόμοια με αυτή όσον αφορά την ευγνωμοσύνη που έχουν οι άνθρωποι για τη δουλειά που κάνεις. Είναι αξιοσημείωτη δουλειά. Είθε να συνεχίσεις να το κάνεις.

TS: Λοιπόν, σε ευχαριστώ πολύ και να ξέρεις ότι παίζεις πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτό επειδή αυτές οι πληροφορίες δεν διαδίδονται στον πληθυσμό και ο πληθυσμός των ανθρώπων είναι αυτός που τελικά θα κάνει την αλλαγή. Έτσι θα το θέλουν αυτό, ειδικά όταν συνεχίσουμε να δημοσιεύουμε όλο και περισσότερες αναφορές επιτυχημένων περιστατικών και το σύστημα θα αλλάξει και απλώς πρέπει να τροποποιήσουμε ότι έχουμε για να το βελτιώσουμε και νομίζω ότι αυτό μας κρατάει σε εγρήγορση. Δεν έχω λοιπόν σχέδια να το σταματήσω αυτό σύντομα. Οι φοιτητές μου είναι όλοι ενθουσιασμένοι με αυτό. Μαθαίνουν γι’ αυτό στο Boston College. Έτσι, αυτή είναι μια μεγάλη έμφαση που δίνουμε και συνεχίζουμε να το κάνουμε. Και πάλι, η επιστημονική παιδεία είναι τόσο σημαντική για το πώς πλοηγείσαι στη ζωή και σε ευχαριστώ πολύ για την εκπομπή σου και θα συνεχίσουμε να το προωθούμε όσο πιο σκληρά μπορούμε.

SB: Σε ευχαριστώ.

[διαφήμιση από το 01:45:17 έως το 01:45:36]