(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Marijuana Doctors, “Medical Marijuana and Lennox-Gastaut Syndrome” https://www.marijuanadoctors.com/conditions/lennox-gastaut-syndrome/)
Τι είναι το Σύνδρομο Lennox-Gastaut;
Το Σύνδρομο Lennox-Gastaut χαρακτηρίζεται από επιληψία (υποτροπιάζουσες κρίσεις) που ξεκινά νωρίς στη ζωή. Οι πάσχοντες έχουν πολυάριθμους τύπους κρίσεων, μειωμένες νοητικές ικανότητες και ένα συγκεκριμένο μοτίβο εγκεφαλικής δραστηριότητας, γνωστό ως αργή ακίδα και κύμα.
Τα άτομα με Σύνδρομο Lennox-Gastaut έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από εκείνα της ίδιας ηλικίας χωρίς την πάθηση. Αν και ορισμένα στοιχεία αυτού του κινδύνου δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητά, εν μέρει οφείλεται σε τραυματισμούς από πτώσεις και κακώς ελεγχόμενες κρίσεις.
Τύποι του Συνδρόμου Lennox-Gastaut
Αρκετοί τύποι κρίσεων συνδέονται με το Σύνδρομο Lennox-Gaustaut. Αυτοί είναι οι τέσσερεις από τους πιο κοινούς τύπους:
1. Τονικές κρίσεις: Ο πιο συνηθισμένος τύπος κρίσεων είναι οι τονικοί σπασμοί, οι οποίοι σκληραίνουν (συστέλλουν) τους μύες ανεξέλεγκτα. Αυτές οι κρίσεις εμφανίζονται συνήθως κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης, προκαλώντας ξαφνικές πτώσεις.
2. Άτυπες αφαιρετικές κρίσεις: Είναι επίσης συχνές κρίσεις που προκαλούν προσωρινή μερική ή ολική απώλεια συνείδησης.
3. Κρίσεις πτώσης: Πολλοί άνθρωποι με το σύνδρομο έχουν κρίσεις πτώσης, οι οποίες τους προκαλούν ξαφνική πτώση, οδηγώντας δυνητικά σε σοβαρούς ή απειλητικούς για τη ζωή τους τραυματισμούς. Αυτές μπορεί να οφείλονται σε μη φυσιολογική μυϊκή σύσπαση (τονική) ή ξαφνική απώλεια μυϊκού τόνου (ατονική).
4. Αθροιστικές κρίσεις: Ενώ κάθε επεισόδιο κρίσεων που συνδέεται με την πάθηση είναι συνήθως σύντομο, πάνω από τα δύο τρίτα των ατόμων που επηρεάζονται παρουσιάζουν παρατεταμένες περιόδους δραστηριότητας επιληπτικών κρίσεων, που αναφέρονται ως status epilepticus ή αθροιστικές κρίσεις.
Άτομα με το Σύνδρομο Lennox-Gastaut έχουν αναφέρει και άλλους τύπους κρίσεων, αν και αυτές είναι λιγότερο συχνές.
Μια αύρα μπορεί να προηγείται των επιληπτικών κρίσεων. Η αύρα είναι ένα συναίσθημα που για το ότι πρόκειται να συμβεί μια κρίση ή είναι μια αισθητική αλλαγή. Συχνά, το παιδί μπορεί να αισθάνεται νωθρό μετά από μια κρίση ή μπορεί να μην γνωρίζει καν ότι είχε μια κρίση.
Μερικά παιδιά θα εμφανίσουν συνεχείς κρίσεις χωρίς πλήρη ανάκτηση μεταξύ τους ή μια κρίση που διαρκεί για 30 λεπτά. Αυτό αναφέρεται ως status epilepticus και απαιτεί ιατρική φροντίδα. Επιπλέον, οι κρίσεις που συνδέονται με το Σύνδρομο Lennox-Gastaut συχνά δεν ανταποκρίνονται θετικά στη θεραπεία με αντιεπιληπτικά φάρμακα.
Αιτίες του Συνδρόμου Lennox-Gastaut
Το Σύνδρομο Lennox-Gastaut[1] πηγάζει από διάφορες αιτίες. Σε περίπου 70 έως 80% των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με την πάθηση, η αιτία είναι ξεκάθαρη. Ωστόσο, για περίπου 20 έως 30% των περιπτώσεων, η προέλευση δεν είναι γνωστή.
[1] “What causes LGS?” (Τι προκαλεί το LGS;) https://www.lgsfoundation.org/about-lgs-2/what-causes-lgs/
Μερικές γνωστές αιτίες LGS είναι:
* Λοιμώξεις του εγκεφάλου (όπως μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα ή ερυθρά)
* Εγκεφαλικές δυσπλασίες (ανωμαλίες στη δομή του εγκεφάλου του παιδιού)
* Εξωτερικό τραύμα ή τραυματισμός
* Ανεπαρκές οξυγόνο κατά τη γέννηση
* Υποξική-ισχαιμική κάκωση
* Δυσπλασία του φλοιού, όπου ορισμένες εγκεφαλικές νευρικές ίνες δεν ευθυγραμμίζονται σωστά όταν αναπτύσσονται στη μήτρα
* Γνωστές μεταβολικές/γενετικές διαταραχές (όπως η κονδυλώδης σκλήρυνση)
* Διάφορες άλλες χρωμοσωμικές καταστάσεις
* Πρόωρος τοκετός ή χαμηλό βάρος κατά τη γέννηση
Έχει σημειωθεί αύξηση σε μελέτες που στοχεύουν στον εντοπισμό γονιδίων που συνδέονται με το LGS. Ορισμένες μελέτες βρήκαν νέες γονιδιακές μεταλλάξεις σε άτομα με LGS που δεν ήταν προηγουμένως γνωστές ότι ήταν αιτιολογικοί παράγοντες.
Συμπτώματα του Συνδρόμου Lennox-Gastaut
Το LGS περιλαμβάνει τρία συγκεκριμένα συμπτώματα:
1. Πολλαπλοί τύποι κρίσεων
Τα παιδιά με Sύνδρομο Lennox-Gastaut έχουν σοβαρές και συχνές κρίσεις, συχνά δύσκολο να αντιμετωπιστούν ιατρικά. Οι άτυπες αφαιρετικές κρίσεις, οι τονικές κρίσεις και οι κρίσεις πτώσης είναι τα μοτίβα επιληπτικών κρίσεων που εμφανίζονται πιο συχνά. Οι επιληπτικές κρίσεις συμβαίνουν συχνά κάθε μέρα ή περισσότερες από μία φορές την ημέρα, κάτι που γίνεται πολύ πιο συχνά από ότι με άλλες μορφές επιληψίας.
2. Ένα συγκεκριμένο μοτίβο στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) που δείχνει μη φυσιολογική δραστηριότητα στον εγκέφαλο
Αυτό περιλαμβάνει:
* Γενικευμένη δραστηριότητα αργών κυμάτων και ακίδων, συνήθως όχι περισσότερο από 2,5 Hertz.
* Αυξημένη δραστηριότητα ή υψηλή τάση.
* Γενικευμένη Παροξυσμική Γρήγορη Δραστηριότητα (Generalized Paroxysmal Fast Activity, GFPA), εκρήξεις συγκεκριμένης αποδιοργανωμένης και αργής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του ύπνου και της εγρήγορσης.
3. Μέτριες έως σοβαρές γνωστικές αναπηρίες
Τα περισσότερα παιδιά με LGS έχουν μαθησιακά προβλήματα ή διανοητική αναπηρία ακόμη και πριν ξεκινήσουν οι κρίσεις. Αυτά τα ζητήματα μπορεί να επιδεινωθούν με την πάροδο του χρόνου, ειδικά εάν οι επιληπτικές κρίσεις συμβαίνουν συχνά ή είναι πολύ σοβαρές. Μερικά προσβεβλημένα παιδιά αναπτύσσουν πρόσθετες νευρολογικές ανωμαλίες. Ψυχιατρικά προβλήματα και διαταραχές συμπεριφοράς και είναι επίσης αρκετά συχνά σε παιδιά με Σύνδρομο Lennox-Gastaut. Μερικά παιδιά με LGS μπορεί να εμφανίζουν αυτιστικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές.
Πολλοί ασθενείς έχουν καθυστερήσει την ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων, όπως το μπουσούλημα ή το κάθισμα. Λόγω της διανοητικής τους αναπηρίας και των επιληπτικών κρίσεων, τα περισσότερα παιδιά με LGS χρειάζονται βοήθεια με τακτικές καθημερινές δραστηριότητες. Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό των ενηλίκων που επηρεάζονται μπορούν να ζήσουν ανεξάρτητα.
Επιπλοκές του Συνδρόμου Lennox-Gastaut
Μερικές από τις πιθανές επιπλοκές που συνδέονται με το LGS[2] είναι οι εξής:
* Περίπου το 90% των παιδιών με το Σύνδρομο Lennox-Gastaut παρουσιάζουν κάποιο βαθμό νοητικής υστέρησης
* Περίπου τα μισά από τα παιδιά που διαγνώστηκαν με την πάθηση έχουν εγκεφαλική παράλυση.
* Τραυματισμοί κατά τη διάρκεια επιληπτικών κρίσεων μπορεί να προκύψουν από ξαφνικές πτώσεις.
* Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν παρενέργειες από τα φάρμακα που λαμβάνουν.
* Πάνω από το 80% των παιδιών με LGS εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις και στην ενήλικη ζωή τους.
[2] “Lennox-Gastaut Syndrome” (Σύνδρομο Lennox-Gastaut) [από Child Neurology Foundation] https://www.childneurologyfoundation.org/disorder/lennox-gastaut-syndrome/
Τρέχουσες διαθέσιμες θεραπείες για το Σύνδρομο Lennox-Gastaut
Οι επιλογές θεραπείας για άτομα που ζουν με LGS ποικίλλουν. Συχνά, καμία μεμονωμένη θεραπεία δεν μπορεί να παρέχει ικανοποιητικό έλεγχο του Συνδρόμου Lennox-Gastaut. Ως εκ τούτου, ο στόχος της θεραπείας είναι να παρέχονται στους ασθενείς τα φάρμακα που θα έχουν ως αποτέλεσμα τις λιγότερες κρίσεις, τα λιγότερα αρνητικά αποτελέσματα θεραπείας και την καλύτερη ποιότητα ζωής.
Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για το LGS, υπάρχουν διάφορες διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Αυτές περιλαμβάνουν:
1. Δίαιτες
Μια δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες και υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, γνωστή ως κετογονική δίαιτα, βοηθά ορισμένα άτομα με επιληψία, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων παιδιών με Σύνδρομο Lennox-Gastaut. Είναι μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων, χαμηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Θα χρειαστείς την επίβλεψη γιατρού και να ακολουθείς αυστηρά τη δίαιτα.
Ο γιατρός θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά το παιδί σου για να δει εάν ή πότε μπορεί να μειώσει τα επίπεδα φαρμάκων του. Δεδομένου ότι πρόκειται για μια συγκεκριμένη δίαιτα, το παιδί μπορεί να χρειαστεί να λάβει συμπληρώματα μετάλλων ή βιταμινών.
Οι γιατροί δεν έχουν πλήρη κατανόηση του γιατί αυτή η δίαιτα λειτουργεί, αλλά ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά με επιληψία που τηρούν τη δίαιτα έχουν περισσότερες πιθανότητες να μειώσουν τα φάρμακά τους ή τις κρίσεις τους[3].
[3] “Lennox-Gastaut Syndrome” (Σύνδρομο Lennox-Gastaut) [από WebMD] https://www.webmd.com/epilepsy/lennox-gastaut#2-7
Για ορισμένα παιδιά, μια δίαιτα Atkins θα μπορούσε επίσης να λειτουργήσει. Είναι λίγο διαφορετική από την κετογονική δίαιτα. Δεν χρειάζεται να περιορίσεις πρωτεΐνες, θερμίδες ή υγρά. Επίσης, δεν μετράς ή ζυγίζεις τα τρόφιμα. Αντ’ αυτού παρακολουθείς τους υδατάνθρακες.
Τα άτομα με επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία έχουν επίσης πειραματιστεί με μια δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη. Η δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη επικεντρώνεται στην ποσότητα και τον τύπο των υδατανθράκων που καταναλώνει ένα άτομο.
2. Φαρμακευτική αγωγή
Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν ορισμένα φάρμακα για τη θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων στο LGS. Η εύρεση της ιδανικής θεραπείας για το παιδί σου μπορεί να πάρει κάποιο χρόνο και να περιλαμβάνει στενή συνεργασία με το γιατρό. Μερικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων και οι παρενέργειές τους μπορεί να είναι:
* Felbamate (Felbatol): Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται με αυτό το φάρμακο σε παιδιά κατά τη διάρκεια της συμπληρωματικής θεραπείας είναι έμετος, ανορεξία, πονοκέφαλος, αϋπνία και υπνηλία.
* Κανναβιδιόλη (Epidiolex): Συχνές αρνητικές αντιδράσεις που έχουν βιώσει οι ασθενείς ήταν μειωμένη όρεξη, κόπωση, διάρροια, κακής ποιότητας ύπνος και εξάνθημα. Το σκεύασμα περιέχει απομονωμένη κανναβιδιόλη (CBD) και όχι εκχύλισμα από το φυτό της κάνναβης.
* Clobazam (Onfi): Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν βιώσει οι ασθενείς με αυτό το φάρμακο είναι σάλια, υπνηλία, βήχας, πυρετός, δυσκοιλιότητα και πόνος κατά την ούρηση.
Τυπικά, κανένα φάρμακο δεν ελέγχει πλήρως τις κρίσεις από μόνο του. Ο γιατρός θα παρακολουθεί στενά το φάρμακο του παιδιού σου, ιδιαίτερα εάν παίρνει περισσότερα από ένα κάθε φορά.
3. Χειρουργική
Εάν τα φάρμακα και άλλες θεραπείες δεν μειώνουν τον αριθμό των κρίσεων που έχει το παιδί σου, ο γιατρός μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση. Υπάρχουν μερικές διαφορετικές διαδικασίες:
* Διεγέρτης πνευμονογαστρικού νεύρου: Ο χειρουργός μπορεί να τοποθετήσει μια μικρή συσκευή που ονομάζεται διεγέρτης πνευμονογαστρικού νεύρου κοντά στο στήθος ή στο χέρι του παιδιού. Αυτό στέλνει ηλεκτρικά ερεθίσματα στο πνευμονογαστρικό νεύρο του, το οποίο εκτείνεται από τον εγκέφαλο μέχρι την κοιλιά. Το νεύρο, με τη σειρά του, στέλνει αυτές τις παρορμήσεις στον εγκέφαλο, βοηθώντας στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων. Η επέμβαση διαρκεί περίπου μία ώρα υπό γενική αναισθησία.
* Διεγέρτης RNS: Ένας διεγέρτης RNS μπορεί να τοποθετηθεί μέσα στο κρανίο του παιδιού και να συνδεθεί με τον εγκέφαλό του. Αυτή η συσκευή ανιχνεύει οποιαδήποτε ακανόνιστη ηλεκτρική δραστηριότητα και στέλνει στον εγκέφαλο ηλεκτρικές παρορμήσεις για να προσπαθήσει να αποτρέψει την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων.
* Corpus Callosotomy: Σε αυτή τη διαδικασία, ο χειρουργός κόβει το corpus callosum, το οποίο είναι μια ζώνη νεύρων που βρίσκεται βαθιά στον εγκέφαλο και συνδέει το δεξί και το αριστερό ημισφαίριο. Αυτό μπορεί να εμποδίσει τις κρίσεις που ξεκινούν σε μια περιοχή του εγκεφάλου να εξαπλωθούν στην άλλη πλευρά. Αν και αυτό δεν εμποδίζει την εμφάνιση κρίσεων, είναι συχνά λιγότερο σοβαρές και παραμένουν μόνο στο πλάι του εγκεφάλου από το οποίο προήλθαν. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται μόνο σε άτομα με ανεξέλεγκτες, σοβαρές κρίσεις που μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς από πτώση και δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες. Εάν το παιδί σου υποβληθεί σε αποκοπή του corpus callosum, θα χρειαστεί να μείνει στο νοσοκομείο για δύο έως τέσσερις ημέρες και στη συνέχεια θα συνεχίσει να παίρνει αντισπασμωδικά φάρμακα μόλις επιστρέψει στο σπίτι.
4. Ενδοφλέβια Ανοσοσφαιρίνη (IVIG)
Η IVIG είναι ένας τύπος προϊόντος αίματος που χορηγεί ο χειρουργός ενδοφλεβίως, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του Συνδρόμου Lennox-Gastaut και άλλων τύπων ανθεκτικής επιληψίας. Υπάρχουν αυξανόμενες κλινικές ενδείξεις ότι η IVIG μπορεί να είναι ωφέλιμη σε μερικές ανθεκτικές καταστάσεις επιληπτικών κρίσεων.
5. Αδρενοκορτικοτροπική Ορμόνη (ACTH)
Κορτικοστεροειδή (κυρίως υδροκορτιζόνη και πρεδνιζολόνη) και ACTH έχουν βοηθήσει στη θεραπεία της επιληψίας για περισσότερα από 50 χρόνια. Οι γιατροί συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την ACTH ως θεραπεία πρώτης γραμμής για τους Βρεφικούς Σπασμούς (IS).
Η ACTH ή τα από του στόματος κορτικοστεροειδή μπορούν να σταματήσουν ή να μειώσουν τα συμπτώματα των IS και να ομαλοποιήσουν τα ευρήματα ΗΕΓ σε ποσοστό μεταξύ 50 έως 75% των ατόμων εντός μίας ή δύο εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας. Ωστόσο, υπάρχει διαμάχη γύρω από τη σχέση μεταξύ της διάρκειας των σπασμών πριν από τη διάγνωση και της ανταπόκρισης στη θεραπεία σχετικά με τη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη έκβαση, ιδιαίτερα γνωστική και αναπτυξιακή.
Το Σύνδρομο Lennox-Gastaut (LGS) είναι μια από τις εξουθενωτικές καταστάσεις στις οποίες η κάνναβη και τα κανναβινοειδή της θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα. Το σύνδρομο προσβάλλει συνήθως παιδιά ηλικίας τριών έως πέντε ετών. Η ιατρική χρήση της κάνναβης για το Σύνδρομο Lennox-Gastaut μπορεί να είναι μια αποτελεσματική επιλογή θεραπείας για επιληπτικές κρίσεις και άλλα συμπτώματα της πάθησης. Μάθε παρακάτω περισσότερα για την πάθηση και πώς μπορεί να βοηθήσει η ιατρική χρήση της κάνναβης.
Η ιατρική χρήση της κάνναβης ως εναλλακτική θεραπεία για το Σύνδρομο Lennox-Gastaut
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος (ΕΚΣ), το κύριο ρυθμιστικό δίκτυο που διατηρεί μια ολόκληρη σειρά λειτουργιών σε ισορροπία, παίζει ρόλο στη μείωση της δραστηριότητας των επιληπτικών κρίσεων. Τα ενδοκανναβινοειδή ή κανναβινοειδή που συνθέτει το σώμα από μόνο του έχουν δείξει σε έρευνες ότι παίζουν ρόλο στη ρύθμιση της έντασης και του κατωφλίου των κρίσεων[4][5].
[4] Melisa J Wallace, Robert E Blair, Katherine W Falenski, Billy R Martin, Robert J DeLorenzo “The endogenous cannabinoid system regulates seizure frequency and duration in a model of temporal lobe epilepsy” (Το ενδογενές κανναβινοειδές σύστημα ρυθμίζει τη συχνότητα και τη διάρκεια των κρίσεων σε ένα μοντέλο επιληψίας κροταφικού λοβού) J Pharmacol Exp Ther. 2003 Oct;307(1):129-37.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12954810/
Περίληψη
“Αρκετές σειρές στοιχείων υποδηλώνουν ότι οι ενώσεις κανναβινοειδών είναι αντισπασμωδικές. Ωστόσο, η αντισπασμωδική δυνατότητα των κανναβινοειδών και, επιπλέον, ο ρόλος του ενδογενούς κανναβινοειδούς συστήματος στη ρύθμιση της δραστηριότητας των επιληπτικών κρίσεων δεν έχει δοκιμαστεί σε ένα in vivo μοντέλο επιληψίας που χαρακτηρίζεται από αυθόρμητες, επαναλαμβανόμενες κρίσεις. Εδώ, χρησιμοποιώντας το μοντέλο της επιληψίας με πιλοκαρπίνη αρουραίου, δείχνουμε ότι το εκχύλισμα κάνναβης Δέλτα9-τετραϋδροκανναβινόλη (10mg/kg) καθώς και το κανναβιμιμητικό, 4,5-dihydro-2-methyl-4(4-morpholinylmethyl)-1-(1-naphthalenyl-carbonyl)-6H-pyrrolo[3,2,1-i,j]quinolin-6-one [R(+)WIN55,212 (5 mg/kg)], κατάργησε πλήρως τις αυθόρμητες επιληπτικές κρίσεις. Αντίστροφα, εφαρμογή του ανταγωνιστή του κανναβινοειδούς υποδοχέα CB1 (CB1), N-(piperidin-1-yl-5-(4-chlorophenyl)-1-(2,4-dichlorophenyl)-4-methyl-1H-pyrazole-3-carboxamidehydrochloride (SR141716A), αύξησε σημαντικά τόσο τη διάρκεια όσο και τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων. Σε ορισμένα ζώα, ο ανταγωνισμός του υποδοχέα CB1 είχε ως αποτέλεσμα διάρκειες κρίσεων που παρατάθηκαν σε επίπεδο σύμφωνο με της κλινικής κατάστασης status epilepticus. Επιπλέον, προσδιορίσαμε ότι κατά τη διάρκεια μιας βραχυπρόθεσμης από πιλοκαρπίνη προκληθείσα κρίση, τα επίπεδα του ενδογενούς προσδέματος CB1 2-αραχιδονυλογλυκερόλη αυξήθηκαν σημαντικά εντός της περιοχής του εγκεφάλου, του ιππόκαμπου. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν όχι μόνο την αντισπασμωδική δράση των εξωγενώς εφαρμοζόμενων κανναβινοειδών αλλά υποδηλώνουν επίσης ότι ο ενδογενής τόνος κανναβινοειδών ρυθμίζει τον τερματισμό και τη διάρκεια των κρίσεων μέσω της ενεργοποίησης του εκ νέου υποδοχέα CB1. Επιπλέον, οι αναλύσεις Western blot και οι ανοσοϊστοχημικές αναλύσεις αποκάλυψαν ότι η έκφραση πρωτεΐνης υποδοχέα CB1 αυξήθηκε σημαντικά σε όλες τις περιοχές CA του επιληπτικού ιππόκαμπου. Επιδεικνύοντας το ρόλο του ενδογενούς κανναβινοειδούς συστήματος στη ρύθμιση της δραστηριότητας των επιληπτικών κρίσεων, αυτές οι μελέτες ορίζουν έναν ρόλο για το ενδογενές κανναβινοειδές σύστημα στη ρύθμιση της νευροδιέγερσης και προτείνουν ότι η πλαστικότητα του υποδοχέα CB1 εμφανίζεται με την επιληψία”.
[5] Melisa J Wallace, Billy R Martin, Robert J DeLorenzo “Evidence for a physiological role of endocannabinoids in the modulation of seizure threshold and severity” (Στοιχεία για έναν φυσιολογικό ρόλο των ενδοκανναβινοειδών στη ρύθμιση του ουδού και της σοβαρότητας των επιληπτικών κρίσεων) Eur J Pharmacol. 2002 Oct 11;452(3):295-301.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12359270/
Περίληψη
“Η αντισπασμωδική δράση των κανναβινοειδών έχει αποδειχθεί ότι προκαλείται μέσω της ενεργοποίησης του κανναβινοειδούς υποδοχέα CB(1). Αυτή η μελέτη ξεκίνησε για να αξιολογήσει τις επιδράσεις των ενδογενώς απαντώμενων κανναβινοειδών (ενδοκανναβινοειδών) στη σοβαρότητα και τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων. Η αντισπασμωδική δράση του ενδοκανναβινοειδούς, της αραχιδονυλαιθανολαμίνης (ανανδαμίδιο), αξιολογήθηκε στο μοντέλο μέγιστου ηλεκτροσόκ με χρήση αρσενικών ποντικών CF-1 και βρέθηκε ότι είναι ένα πλήρως αποτελεσματικό αντισπασμωδικό (ED(50)=50mg/kg i.p.). Το μεταβολικά σταθερό ανάλογο του ανανδαμιδίου, (R)-(20-cyano-16,16-dimetyldocosa-cis-5,8,11,14-tetraenoyl)-1′-hydroxy-2′-propylamine (O-1812), προσδιορίστηκε επίσης ότι είναι ένα ισχυρό αντισπασμωδικό στο μοντέλο μέγιστου ηλεκτροσόκ (ED(50)=1,5mg/kg ενδοπεριτοναϊκώς). Επιπλέον, προεπεξεργασία με τον ειδικό ανταγωνιστή του κανναβινοειδούς υποδοχέα CB(1), η N-(piperidin-1-yl-5-(4-chlorophenyl)-1-(2,4-dichlorophenyl)-4-methyl-1H-pyrazole-3-carboxamidehydrochloride (SR141716A), κατάργησε πλήρως την αντισπασμωδική δράση του ανανδαμιδίου καθώς και του O-1812 (P< ή =0,01, ακριβής δοκιμή Fisher), υποδεικνύοντας ένας κανναβινοειδής CB(1) αντισπασμωδικός μηχανισμός που προκαλείται από υποδοχείς και για τις δύο ενδοκανναβινοειδείς ενώσεις. Επιπλέον, η επίδραση του ενδογενούς τόνου του κανναβινοειδή υποδοχέα CB(1) στο μέγιστο κατώφλι επιληπτικών κρίσεων αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας μόνο το SR141716A. Τα δεδομένα μας δείχνουν ότι το SR141716A (10mg/kg ενδοπεριτοναϊκά) μείωσε σημαντικά τον μέγιστο ουδό επιληπτικών κρίσεων (CC(50)=14,27 mA) σε σύγκριση με ζώα που έλαβαν θεραπεία με όχημα (CC(50)=17,57 mA) (λόγος ισχύος=1,23, χαμηλότερο όριο εμπιστοσύνης =1,06, ανώτερο όριο εμπιστοσύνης=1,43), υποδηλώνοντας την παρουσία ενός ενδογενούς τόνου κανναβινοειδών που ρυθμίζει τη δραστηριότητα των επιληπτικών κρίσεων. Αυτά τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι το ανανδαμίδιο και το ανάλογό του, Ο-1812, είναι αντισπασμωδικά σε ένα ολόκληρο ζωικό μοντέλο και εμπλέκουν περαιτέρω τον κανναβινοειδή υποδοχέα CB(1) ως κύρια ενδογενή θέση διαμόρφωσης επιληπτικών κρίσεων”.
Τα κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με τους κανναβινοειδείς υποδοχείς του ΕΚΣ, ιδιαίτερα τον υποδοχέα CB1, και μειώνουν την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών, προκαλώντας συνολική μείωση της νευρωνικής διεγερσιμότητας που μειώνει τη δραστηριότητα των επιληπτικών κρίσεων. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα κανναβινοειδή που προέρχονται από κάνναβη θα μπορούσαν επίσης να διαδραματίσουν ευεργετικό ρόλο στη θεραπεία καταστάσεων επιληπτικών κρίσεων, όπως το Σύνδρομο Lennox-Gastaut[6].
[6] Robert E Blair, Laxmikant S Deshpande, Sompong Sombati, Katherine W Falenski, Billy R Martin, Robert J DeLorenzo “Activation of the cannabinoid type-1 receptor mediates the anticonvulsant properties of cannabinoids in the hippocampal neuronal culture models of acquired epilepsy and status epilepticus” (Η ενεργοποίηση του κανναβινοειδούς υποδοχέα τύπου 1 μεσολαβεί στις αντισπασμωδικές ιδιότητες των κανναβινοειδών στα μοντέλα καλλιέργειας νευρώνων του ιππόκαμπου επίκτητης επιληψίας και status epilepticus) J Pharmacol Exp Ther. 2006 Jun;317(3):1072-8.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16469864/
Περίληψη
“Τα κανναβινοειδή έχουν αποδειχθεί ότι έχουν αντισπασμωδικές ιδιότητες, αλλά καμία μελέτη δεν έχει αξιολογήσει τις επιδράσεις των κανναβινοειδών στα μοντέλα καλλιέργειας νευρώνων του ιππόκαμπου επίκτητης επιληψίας (AE) και status epilepticus (SE). Αυτή η μελέτη διερεύνησε τις αντισπασμωδικές ιδιότητες του αγωνιστή κανναβινοειδούς υποδοχέα R(+)-[2,3-dihydro-5-methyl-3-[(morpholinyl)methyl]pyrrolol[1,2,3 de]-1,4-benzoxazinyl]-(1-naphthalenyl)methanone (WIN 55,212-2) σε μοντέλα πρωτογενούς καλλιέργειας νευρώνων ιππόκαμπου και των δύο AE και SE. Το WIN 55,212-2 παρήγαγε δοσοεξαρτώμενα αντισπασμωδικά αποτελέσματα τόσο κατά των αυθόρμητων επαναλαμβανόμενων επιληπτικών εκκρίσεων (SRED) (EC50 = 0,85microM) και SE (EC50 = 1,51microM), με ολική καταστολή της δραστηριότητας σπασμών στα 3microM στα 3microM και της δραστηριότητας SE . Οι αντισπασμωδικές ιδιότητες του WIN 55,212-2 σε αυτά τα παρασκευάσματα ήταν τόσο στερεοειδικές όσο και αποκλεισμένες από τον ανταγωνιστή του κανναβινοειδούς υποδοχέα τύπου 1 (CB1) N-(piperidin-1-yl-5-(4-chlorophenyl)-1-(2,4-dichlorophenyl)-4-methyl-1H-pyrazole-3-carboxamidehydrochloride (SR141716A, 1 microM), που δείχνει μια οδό εξαρτώμενη από τον υποδοχέα CB1. Η ανασταλτική επίδραση του WIN 55,212-2 έναντι της επαγόμενης από χαμηλά Mg2+ SE είναι η πρώτη παρατήρηση μοντέλο ολικής καταστολής της SE από έναν εκλεκτικό φαρμακολογικό παράγοντα. Τα κλινικά χρησιμοποιούμενα αντισπασμωδικά φαινυτοΐνη και φαινοβαρβιτάλη δεν μπόρεσαν να καταργήσουν την επαγόμενη από χαμηλά Mg2+ SE σε συγκεντρώσεις έως και 150microM. Τα αποτελέσματα από αυτή τη μελέτη δείχνουν αντισπασμωδικά αποτελέσματα των υποδοχέων CB1 του κανναβιμιμητικού WIN 55,212-2 έναντι τόσο της SRED όσο και της επαγόμενης από χαμηλό Mg2+ SE σε πρωτογενείς καλλιέργειες νευρώνων ιππόκαμπου και δείχνουν ότι αυτά τα in vitro μοντέλα AE και SE μπορεί να αντιπροσωπεύουν ισχυρά εργαλεία για τη διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών που μεσολαβούν στις επιδράσεις των κανναβινοειδών στη νευρωνική διεγερσιμότητα”.
Πώς η ιατρική χρήση της κάνναβης αντιμετωπίζει το Σύνδρομο Lennox-Gastaut
Η ιατρική χρήση της κάνναβης στην θεραπεία του Συνδρόμου Lennox-Gastaut μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία πολλών συμπτωμάτων του LGS, όπως:
1. Επιληπτικές κρίσεις
Πολλά άτομα που πάσχουν από επιληψία ή άλλη επιληπτική διαταραχή έχουν βρει ανακούφιση από την κάνναβη, είτε με τη λήψη της μαζί με περισσότερα συμβατικά φάρμακα είτε από μόνη της. Άλλα άτομα που παλεύουν με επιληπτικές κρίσεις, αλλά δεν είναι σε θέση να ανεχθούν φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων, έχουν χρησιμοποιήσει την κάνναβη για να ελέγξουν με επιτυχία τις κρίσεις τους.
Στις ποικιλίες που προτείνονται για την αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων είναι:
* Kushberry
* O.A.T.
* Grapefruit Kush
2. Μειωμένη όρεξη (από την φαρμακευτική αγωγή)
Η κάνναβη για το Σύνδρομο Lennox-Gastaut μπορεί να τονώσει το μεταβολισμό μας, βοηθώντας στην αύξηση της όρεξης μας. Δίνει στους ανθρώπους τα λεγόμενα “the munchies” (λιγούρες), μια αυξημένη όρεξη μετά από την κατανάλωση κάνναβης. Ωστόσο, αυτό θα μπορούσε να είναι μια καλή παρενέργεια εάν το παιδί σου παλεύει με απώλεια όρεξης που σχετίζεται με τα φάρμακα.
Οι περισσότερες ποικιλίες κάνναβης μπορούν να βοηθήσουν με την τόνωση της όρεξης. Ωστόσο, μερικές μπορεί να είναι ιδανικές, όπως:
* Pure Kush
* Platinum Purple Kush
* Maui Bubble Gift
3. Κακής ποιότητας ύπνος
Η αϋπνία μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την καθημερινή ζωή του παιδιού. Τα φάρμακα για τη θεραπεία της αϋπνίας μπορεί να είναι εθιστικά και μπορεί επίσης να προκαλέσουν αρνητικές παρενέργειες που δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει το παιδί. Η ιατρική χρήση της κάνναβης για την αϋπνία είναι μια εξαιρετική εναλλακτική λύση χωρίς τις πιθανές παρενέργειες για πολλούς ανθρώπους.
Μερικές ποικιλίες για την αντιμετώπιση της αϋπνίας είναι:
* Godfather OG
* Tahoe OG Kush
* Purple Urkle
* Granddaddy Purple
4. Άγχος και Κατάθλιψη
Ορισμένες εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 55% όσων πάσχουν από επιληψία εμφανίζουν επίσης κατάθλιψη κάποια στιγμή στη ζωή τους. Η κατάθλιψη μειώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής. Και, μπορεί να αυξήσει άμεσα τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων λόγω της αποτυχίας αναγνώρισης της κατάθλιψης, της μη λήψης της κατάλληλης θεραπείας ή της στέρησης ύπνου. Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα μπορούν επίσης να επιδεινώσουν την κατάθλιψη.
Ποικιλίες που μπορούν να βοηθήσουν με το άγχος και την κατάθλιψη είναι:
* Pineapple Express
* Jack Herer
* Harlequin
* Girl Scout Cookies
Παρενέργειες από την ιατρική χρήση της κάνναβης
Η κάνναβη μπορεί να προκαλέσει ορισμένες παρενέργειες, όπως:
* Κόπωση: Παρόλο που ορισμένες ποικιλίες κάνναβης μπορούν να προκαλέσουν κόπωση, η διαθεσιμότητα από πολλές ποικιλίες μπορεί να παρέχει την ευκαιρία να αναπτύξεις ένα σχέδιο θεραπείας για το παιδί σου με τις ελάχιστες παρενέργειες.
* Δυσκοιλιότητα: Ενώ η ιατρική χρήση της κάνναβης μπορεί να ανακουφίσει τη δυσκοιλιότητα, σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να την προκαλέσει. Παρόλο που είναι μια σπάνια παρενέργεια της κάνναβης, είναι απαραίτητο να ληφθεί υπόψη.
* Κόκκινα μάτια: Τα κόκκινα μάτια είναι μια κοινή παρενέργεια του βοτάνου. Πολλοί άνθρωποι που κάνουν χρήση κάνναβης καταλήγουν με “ματωμένα” στην εμφάνιση μάτια.
Οι καλύτεροι τρόποι της χρήσης της κάνναβης για την αντιμετώπιση του Συνδρόμου Lennox-Gastaut
Μερικές καλές μέθοδοι χορήγησης της κάνναβης στα παιδιά με Σύνδρομο Lennox-Gastaut, είναι:
* Βρώσιμα: Αυτά είναι μια εξαιρετική επιλογή για κάποιον που δεν έχει εμπειρία στις θεραπείες κάνναβης, όπως ένα παιδί, για παράδειγμα. Μπορούμε να του δώσουμε μια νόστιμη λιχουδιά με κάνναβη.
* Τοπικής εφαρμογής: Αυτά συνήθως τα χρησιμοποιούμε με επάλειψη πάνω στο δέρμα.
* Βάμματα και σπρέι: Αυτά χορηγούνται συνήθως υπογλώσσια στο στόμα. Είναι πολύ ευέλικτα και διακριτικά.
