Η ιατρική χρήση της Κάνναβης και οι Δισκοκήλες

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Marijuana Doctors, “Medical Marijuana and Herniated Discs” https://www.marijuanadoctors.com/conditions/herniated-discs/

Medical content reviewed by Dr. Joseph Rosado, MD, M.B.A, Chief Medical Officer, Updated on April 7, 2020)

Ο πόνος στην πλάτη(*) είναι αρκετά διαδεδομένος, με το 90% των ανθρώπων να τον βιώνουν κάποια στιγμή στη ζωή τους. Είναι ένας γνωστός λόγος για να μην πάει κάποιος στην δουλειά. Είναι επίσης ο δεύτερος πιο κοινός λόγος που οι άνθρωποι επισκέπτονται τον γιατρό πρωτοβάθμιας περίθαλψης, σύμφωνα με την Cleveland Clinic.

(*) “Back pain” (Πόνος στην πλάτη): Ο πόνος στην πλάτη είναι ουσιαστικά αυτό που λέμε (κυρίως) εμείς “πόνος στην μέση”. Προκύπτει όταν υπάρχουν θέματα με τα νεύρα που υπάρχουν στην σπονδυλική στήλη και τις διακλαδώσεις τους προς τα διάφορα μέρη του σώματος και είναι ο πόνος που προκαλείται σε όλο το εύρος της σπονδυλικής στήλης, από τον αυχένα έως χαμηλά πίσω στην μέση.

Μια κύρια αιτία του πόνου στην πλάτη είναι μια κήλη σε έναν δίσκο (κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου ή απλά δισκοκήλη). Αυτές οι κήλες μπορεί να είναι επαναλαμβανόμενες και να καθιστούν ανίκανο το άτομο να εκτελέσει σχεδόν οποιαδήποτε κίνηση, λόγω του πόνου, ειδικά για άτομα που κάνουν εργασία που χρειάζεται να σηκώνουν βάρος. Εκτός από την χειρουργική επέμβαση στην σπονδυλική στήλη, υπάρχουν και χρησιμοποιούνται ενέσεις και φάρμακα για τον πόνο, συμπεριλαμβανομένων και των συνταγογραφούμενων οπιοειδών παυσίπονων που είναι πολύ εθιστικά. Οι τρέχουσες θεραπείες είναι περιορισμένες και πολλοί δεν έχουν τα αποτελέσματα που αναζητούν. Ευτυχώς, η ιατρική χρήση της κάνναβης υπόσχεται ανακούφιση.

Τι είναι οι δισκοκήλες;

Οι σπόνδυλοι στη ραχοκοκαλιά μας σχηματίζουν την σπονδυλική μας στήλη. Μεταξύ των σπονδύλων μας, έχουμε στρογγυλά, επίπεδα μαξιλαράκια που ονομάζονται μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, που λειτουργούν σαν αμορτισέρ. Κάθε ένας από αυτούς τους δίσκους έχει ένα μαλακό κέντρο τύπου τζελ, γνωστό ως πηκτοειδής πυρήνας (nucleus pulposus).

Μια κατάσταση όπως αυτή την αποκαλούμε είτε ρήξη δίσκου (ruptured disc), είτε μετατόπιση μεσοσπονδύλιου δίσκου (slipped disc) είτε δισκοκήλη (herniated disc), αυτή η οδυνηρή κατάσταση εμφανίζεται όταν η πίεση κάτω ή πάνω από τους σπονδύλους ωθεί μέρος ή ολόκληρο τον πηκτοειδή πυρήνα μέσω ενός σχισίματος ή εξασθενημένου μέρους του δακτυλίου προς τα έξω. Αντιμετωπίζουμε πόνο επειδή η κήλη του πηκτοειδή πυρήνα πιέζει τα νεύρα που βρίσκονται κοντά στο δίσκο.

Ενώ η δισκοκήλη εμφανίζεται συχνότερα στην κάτω περιοχή της σπονδυλικής στήλης (στην μέση μας), μπορεί επίσης να συμβεί στην σπονδυλική στήλη στο ύψος του θώρακα ή στον αυχένα. Οι δισκοκήλες είναι οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για πόνο στην μέση, στην πλάτη, στον αυχένα ή στα πόδια.

Παράγοντες κινδύνου

Τα παιδιά και οι νεαροί ενήλικες έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό στους δίσκους τους. Όμως όταν γερνάμε, αυτό το περιεχόμενο σε νερό στον δίσκο μειώνεται, καθιστώντας τους δίσκους μας λιγότερο ευέλικτους. Καθώς οι δίσκοι μας αρχίζουν να συρρικνώνονται, δημιουργούνται στενότερα διαστήματα μεταξύ των σπονδύλων μας. Ορισμένοι παράγοντες ενδέχεται να αποδυναμώσουν κάποιον δίσκο μας, όπως:

* Το κάπνισμα

* Η λάθος ανύψωση βάρους

* Οι επαναλαμβανόμενες επίπονες δραστηριότητες

* Το υπερβολικό βάρος σώματος, το οποίο προσθέτει επιπλέον πίεση στους δίσκους στο κάτω μέρος της πλάτης μας

* Η ξαφνική πίεση

Για να προσδιορίσουν τι προκαλεί τον πόνο σε έναν ασθενή, οι γιατροί διαγιγνώσκουν δύο βασικούς τύπους προβλημάτων στην σπονδυλική στήλη. Αυτοί είναι:

1. Τσιμπημένο νεύρο (παγίδευση νεύρου)

2. Πόνος σε δίσκο

Τσιμπημένο νεύρο

Εάν έχεις συμπτωματική δισκοκήλη, δεν υπάρχει κανένας πόνος με τον δίσκο, αλλά αντ’ αυτού, το υλικό που διαρρέει από το εσωτερικό του δίσκου ερεθίζει ή πιέζει (τσιμπάει) ένα νεύρο κοντά του. Με αυτό, αισθάνεσαι ριζικό πόνο (radicular pain), όπως ο πόνος σε μια νευρική ρίζα. Αυτός ο πόνος μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματος σου, όπως από τον λαιμό προς τα κάτω στο χέρι ή από την μέση προς τα κάτω στο πόδι. Η ισχιαλγία (sciatica) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον πόνο στα πόδια που προκαλείται από ένα τσιμπημένο νεύρο.

Πόνος σε δίσκο

Εάν έχεις έναν συμπτωματικό εκφυλισμένο δίσκο που προκαλεί πόνο στα πόδια ή στο κάτω μέρος της πλάτης, ο χώρος του δίσκου ή η έλλειψη αυτού, είναι η πηγή του πόνου, συχνά αναφέρεται ως αξονικός πόνος (axial pain).

Η ιατρική χρήση της Κάνναβης και οι Δισκοκήλες

Άλλοι παράγοντες που μπορούν επίσης να προκαλέσουν δισκοκήλη, είναι:

* Η ηλικία

* Το επαναλαμβανόμενο στρες

* Το σπονδυλικό τραύμα

* Η χρήση καπνού

* Η φτωχή διατροφή

* Η γενετική

* Το ανθυγιεινό σωματικό βάρος

Οι γιατροί χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό φυσικής εξέτασης, ιατρικού ιστορικού και εξετάσεων για τη διάγνωση μιας δισκοκήλης.

Τύποι δισκοκήλης

Οι τύποι δισκοκήλης εξαρτώνται από την θέση τους στη σπονδυλική στήλη. Οι τρεις συνηθισμένοι τύποι είναι:

1. Αυχενική δισκοκήλη – Οι αυχενικές δισκοκήλες εμφανίζονται στην περιοχή του λαιμού μεταξύ των σπονδύλων C1 και C7. Συνήθως, οφείλονται σε φθορά όταν η κακή στάση του σώματος και η πίεση επηρεάζουν το λαιμό μας. Και ένα τραύμα στο λαιμό μπορεί επίσης να τις προκαλέσει.

2. Οσφυϊκή δισκοκήλη – Οι οσφυϊκές δισκοκήλες εμφανίζονται μεταξύ των σπονδύλων L1 και L5 στην κάτω περιοχή της πλάτης. Ασκείται η μεγαλύτερη πίεση και βάρος σε αυτήν την περιοχή και ως εκ τούτου είναι πιο ευαίσθητη σε τραυματισμό. Η καθημερινή φθορά, η επαναλαμβανόμενη πίεση και η κακή στάση του κάτω μέρους του σώματος μπορούν να προκαλέσουν μια οσφυϊκή δισκοκήλη.

3. Θωρακική δισκοκήλη – Ο λιγότερο κοινός από τους τρεις τύπους είναι η δισκοκήλη στην θωρακική μοίρα. Εμφανίζεται μεταξύ των σπονδύλων T1 και T12 στη μέση της πλάτης. Κάτι όπως ακραία πτώση, αυτοκινητιστικό ατύχημα ή άλλος τύπος τραύματος μπορεί να προκαλέσει αυτές τις δισκοκήλες, καθώς τα πλευρά μας υποστηρίζουν αυτήν την περιοχή της σπονδυλικής μας στήλης και έτσι είναι σπάνιο να εμφανιστεί εκεί μια δισκοκήλη από μόνη της.

Ιστορία των δισκοκήλων

Η περιγραφή της κήλης σε οσφυϊκό δίσκο[1] χρονολογείται από την αρχαιότητα. Ωστόσο, δεν ήταν μέχρι τα μέσα του 1700 που καταλάβαμε τις δισκοκήλες ως κλινική οντότητα. Παρόλο που οι χειρουργοί πραγματοποίησαν χειρουργικές επεμβάσεις σπονδυλικής στήλης στις αρχές του 20ου αιώνα που θα μπορούσαν να ήταν για μια δισκοκήλη, μπορούμε να εντοπίσουμε την σύγχρονη χειρουργική επέμβαση δισκεκτομής την δεκαετία του ‘30 από ένα ζευγάρι Αμερικανών χειρουργών, τους Joseph Barr και William Mixter.

[1] Eeric Truumees “A History of Lumbar Disc Herniation From Hippocrates to the 1990s” (Η ιστορία της οσφυϊκής δισκοκήλης από τον Ιπποκράτη έως τη δεκαετία του ‘90) Clin Orthop Relat Res. 2015 Jun;473(6):1885–1895.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4418987/

Περίληψη

Στην αρχαιότητα, μια υπερφυσική κατανόηση του συνδρόμου της οσφυϊκής ριζοπάθειας συχνά περιελάμβανε δαιμονικές δυνάμεις που ενοχλούσαν το άτομο με συχνά καθηλωτικό πόνο. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι άρχισαν να έχουν μια πιο φυσιολογική άποψη και, κριτικά, υποψιάστηκαν μια σχέση μεταξύ της οσφυϊκής παθολογίας της σπονδυλικής στήλης και των συμπτωμάτων στα πόδια. Σχετικά λίγα άλλαξαν μετά για όσους είχαν ισχιαλγία μέχρι που τα κλασικά έργα των Cotugno και Kocher εμφανίστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι πρώιμες εξερευνήσεις των οσφυϊκών καναλιών πραγματοποιήθηκαν στα τέλη του 1800 και στις αρχές του 1900 από τους MacEwen, Horsley, Krause, Taylor, Dandy και Cushing, μεταξύ άλλων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν εντοπίστηκαν και αφαιρέθηκαν συμπιεστικές παθολογίες, οι βλάβες ταυτοποιούνταν (λανθασμένα) ως ένχονδρα (enchondromas) (είναι ένας τύπος μη καρκινικού οστικού όγκου που ξεκινά στον χόνδρο) ή διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα (osteochondritis dissecans). Για να κατανοήσουμε καλύτερα το ιστορικό, να μάθουμε περισσότερα σχετικά με τις πρώτες θεραπείες της οσφυϊκές δισκοκήλες και να αξιολογήσουμε την επίδραση των πρώιμων επιδράσεων στη σύγχρονη κλινική πρακτική σε θέματα της σπονδυλικής στήλης, πραγματοποιήθηκαν αναζητήσεις στις PubMed και Embase χρησιμοποιώντας τους όρους αναζήτησης discectomy, medical history, lumbar spine surgery, herniated disc, herniated nucleus pulposus, sciatica και lumbar radiculopathy (δισκεκτομή, ιατρικό ιστορικό, χειρουργική επέμβαση οσφυϊκής μοίρας, δισκοκήλη, κήλη πηκτοειδή πυρήνα, ισχιαλγία και ριζοπάθεια της οσφυϊκής χώρας, αντίστοιχα). Επιπλέον πηγές εντοπίστηκαν από τους καταλόγους αναφοράς των αναθεωρημένων εγγράφων. Πολλές παλαιότερες και αρχαίες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του De Ischiade Nervosa, είναι διαθέσιμες σε αγγλικές μεταφράσεις και χρησιμοποιήθηκαν. Όταν τα πλήρη κείμενα δεν ήταν διαθέσιμα, χρησιμοποιήθηκαν οι αγγλικές περιλήψεις. Η πρώτη αληθινή, σκόπιμη χειρουργική επέμβαση δισκεκτομής πραγματοποιήθηκε από τους Mixter και Barr το 1932. Νωρίς, ευνοήθηκε μια διαδοχική προσέγγιση. Το 1938, ο Love περιέγραψε την ενδομυϊκή, εξωσκληρίδιο προσέγγιση. Η τεχνική του, αν και τροποποιήθηκε με βελτιωμένο φωτισμό, μεγέθυνση και συσπειρωτήρες, παραμένει βασική η προσέγγιση στις δισκοκήλες σήμερα. Έχουν διερευνηθεί άλλοι τρόποι όπως η χυμοπαπαΐνη (chymopapain). Ορισμένα παραμένουν μέρος του θεραπευτικού εξοπλισμού, ενώ άλλα έχουν εξαφανιστεί. Μέχρι την δεκαετία του ‘70, η αξονική τομογραφία μετά από μυελογραφία βελτίωσε σημαντικά την κλινική αξιολόγηση ασθενών με οσφυϊκή δισκοκήλη. Σε αυτήν την εποχή, η χρήση χειρουργικής δισκεκτομής αυξήθηκε ραγδαία. Ακόμη και ασθενείς με πολύ πρώιμα συμπτώματα έκαναν χειρουργική επέμβαση. Επόμενη έρευνα, ειδικά από τους Weber και Hakelius, έδειξε ότι πολλοί ασθενείς με οσφυϊκή δισκοκήλη μπορούν να βελτιωθούν χωρίς χειρουργική επέμβαση. Τις επόμενες δεκαετίες, η συζήτηση σχετικά με τις λειτουργικές ενδείξεις και το χρονοδιάγραμμα συνεχίστηκε, φτάνοντας σε μια άλλη καθοριστική στιγμή με την δημοσίευση των αρχικών αποτελεσμάτων της Spine Patient Outcomes Research Trial το 2006”.

Από τότε έως πρόσφατα, έχει γίνει πιο εξελιγμένη και συνεχίζει να αυξάνεται η κατανόησή μας για την φυσική ιστορία, την παθοφυσιολογία και τη θεραπεία των δισκοκήλων.

Συμπτώματα των δισκοκήλων

Οι δισκοκήλες τείνουν να εμφανίζονται περισσότερο στην οσφυϊκή μοίρα ή στην πλάτη. Ωστόσο, μπορεί επίσης να εμφανιστούν στον αυχένα ή στον λαιμό. Στα συνηθισμένα συμπτώματα δισκοκήλης περιλαμβάνονται:

* Πόνος στα πόδια και στους βραχίονες – Εάν εμφανίσεις μια δισκοκήλη στο κάτω μέρος της πλάτης, θα υπάρξει η τάση να αισθανθείς τον πιο ακραίο πόνο στο μηρό, στους γλουτούς και στην γάμπα, μερικές φορές και άλλα μέρη του ποδιού. Όταν εμφανιστεί μια δισκοκήλη στο λαιμό, θα αισθανθείς τον πιο έντονο πόνο στα χέρια και στους ώμους. Η μετακίνηση της σπονδυλικής στήλης σε συγκεκριμένες θέσεις, το φτέρνισμα ή ο βήχας μπορεί να προκαλέσει πόνο που μπορεί να χτυπάει στο πόδι ή στο χέρι.

* Αδυναμία – Οι μύες που εξυπηρετούν τα επηρεασμένα νεύρα τείνουν να εξασθενούν, επηρεάζοντας την ικανότητά μας να κρατάμε κάτι ή να σηκώνουμε κάτι ή μπορεί και να σκοντάφτουμε.

* Μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα – Μπορεί να αντιμετωπίσεις μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα στην περιοχή του σώματός σου που εξυπηρετούν τα προσβεβλημένα νεύρα.

Δεν είναι ανήκουστο να έχουμε δισκοκήλη χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει. Μερικές φορές, ο μόνος τρόπος με τον οποίο ένα άτομο ξέρει ότι έχει μια δισκοκήλη είναι εάν αυτή εμφανίζεται σε εξετάσεις απεικόνισης της σπονδυλικής στήλης.

Επιδράσεις της δισκοκήλης

Ο νωτιαίος μυελός μας χωρίζεται σε μια ομάδα μακριών νευρικών ριζών, που ονομάζεται cauda equina (ιππουρίδα) ακριβώς κάτω από την μέση που μοιάζει με την ουρά ενός αλόγου. Η δισκοκήλη συμπιέζει σχεδόν ολόκληρη την ιππουρίδα. Για να αποφευχθεί η μόνιμη παράλυση ή η αδυναμία, ορισμένα άτομα χρειάζονται χειρουργική επέμβαση έκτακτης ανάγκης.

Ορισμένες επιπλοκές που θα σε στείλουν στον γιατρό ή ακόμα και στα επείγοντα, είναι:

* Επιδείνωση των συμπτωμάτων – Το μούδιασμα, η αδυναμία ή ο πόνος μπορεί να αυξηθούν σε σημείο που να παρεμβαίνει σε φυσιολογικές δραστηριότητες ή να εμποδίζει εντελώς αυτές τις δραστηριότητες.

* Δυσλειτουργία του εντέρου ή της ουροδόχου κύστης – Μπορεί να έχουμε προβλήματα στην ούρηση ή να εμφανιστεί ακράτεια ακόμη και με πλήρη ουροδόχο κύστη εάν έχουμε σύνδρομο ιππουρίδας.

* Αναισθησία σέλας – Χάνεις σταδιακά την αίσθηση στα μέρη του σώματος που θα άγγιζαν μια σέλα, δηλαδή στο πίσω μέρος των ποδιών σου, στους εσωτερικούς μηρούς και στην περιοχή γύρω από το ορθό.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Psychiatry in Clinical Practice, το άγχος και οι διαταραχές της διάθεσης[2] ήταν πιο συχνές σε ασθενείς με αυχενική ή οσφυϊκή δισκοκήλη από ότι σε άτομα χωρίς δισκοκήλη.

[2] Fatih Kayhan, İlknur Albayrak Gezer, Ayşegül Kayhan, Serkan Kitiş, Mustafa Gölen “Mood and Anxiety Disorders in Patients With Chronic Low Back and Neck Pain Caused by Disc Herniation” (Διαταραχές διάθεσης και άγχους σε ασθενείς με χρόνιο πόνο στην πλάτη και τον αυχένα που προκαλούνται από δισκοκήλη) Int J Psychiatry Clin Pract. 2016;20(1):19-23.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26524007/

Περίληψη

Στόχος: Διερευνήσαμε τον επιπολασμό των διαταραχών της διάθεσης και του άγχους σε ασθενείς με χρόνιο πόνο στην πλάτη και τον αυχένα που προκαλείται από δισκοκήλη και στις σχέσεις μεταξύ πόνου και διάθεσης και διαταραχών άγχους.

Μέθοδοι: Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 149 ασθενείς με δισκοκήλη και 60 υγιή άτομα. Η δισκοκήλη διαγνώστηκε βάσει φυσικής εξέτασης και απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού. Διαγνώστηκαν οι διαταραχές διάθεσης και άγχους χρησιμοποιώντας την Structured Clinical Interview of the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition/Clinical Version.

Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των άτομα της μελέτης (n = 209) ήταν 45,96 ± 11,45 έτη. Εβδομήντα (46,6%) ασθενείς με δισκοκήλη πληρούσαν τα κριτήρια για τουλάχιστον μία διαταραχή διάθεσης ή άγχους. Τα ποσοστά επικράτησης των διαταραχών της διάθεσης και του άγχους ήταν 16,6% και 35,8%, αντίστοιχα. Οι πιο συχνές ειδικές διαγνώσεις ήταν η μείζονα κατάθλιψη (n = 25, 16,9%) και η γενικευμένη διαταραχή άγχους (n = 19, 12,8%).

Συμπεράσματα: Διαταραχές διάθεσης και άγχους παρατηρήθηκαν συχνότερα σε ασθενείς με οσφυϊκή ή αυχενική δισκοκήλη από ότι σε αυτούς χωρίς δισκοκήλη. Δεν ανιχνεύθηκε σχέση μεταξύ σοβαρότητας πόνου και διάθεσης ή διαταραχών άγχους. Ωστόσο, οι διαταραχές της διάθεσης και του άγχους συσχετίστηκαν με νευρολογικά ελλείμματα”.

Επίσης, οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση δίσκου έχουν υψηλότερο κίνδυνο άγχους και κατάθλιψης από άλλους[3]. Σύμφωνα με την μελέτη, οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να δείχνουν μεγαλύτερη ευαισθησία σε ψυχολογικά προβλήματα σε ασθενείς με χειρουργική επέμβαση δίσκου. Η επαγγελματική βοήθεια ψυχικής υγείας και η ψυχολογική αξιολόγηση θα πρέπει να αποτελούν μέρος της παραμονής στο νοσοκομείο και της περιόδου ανάρρωσης και αποκατάστασης, εάν είναι δυνατόν.

[3] M Zieger, R Schwarz, H-H König, M Härter, S G Riedel-Heller “Depression and Anxiety in Patients Undergoing Herniated Disc Surgery: Relevant but Underresearched – A Systematic Review” (Κατάθλιψη και άγχος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση δισκοκήλης: Σχετικό αλλά υποερευνημένο – Μια συστηματική ανασκόπηση) Cent Eur Neurosurg. 2010 Feb;71(1):26-34.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20094980/

Περίληψη

Ιστορικό: Μια συσχέτιση μεταξύ κατάθλιψης και άγχους και μυοσκελετικών διαταραχών έχει αναφερθεί με συνέπεια τα τελευταία χρόνια. Αυτό το άρθρο παρέχει μια συστηματική επισκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τα ποσοστά επικράτησης της κατάθλιψης και του άγχους σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση για δισκοκήλη.

Μέθοδοι: Μια συστηματική αναζήτηση βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις ακόλουθες ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων: PubMed, PsycINFO, Web of Science, Cochrane Library και PSYNDEXplus. Τα αναγνωρισμένα άρθρα αξιολογήθηκαν για τα ποσοστά επικράτησης της κατάθλιψης και του άγχους, μεθοδολογικά ζητήματα, αλλαγή κατάθλιψης και άγχους με την πάροδο του χρόνου και σημαντικά ευρήματα σχετικά με την επίδραση της κατάθλιψης και του άγχους σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση δίσκου.

Αποτελέσματα: Ταυτοποιήθηκαν δεκατέσσερις μελέτες. Τα ποσοστά επικράτησης για κατάθλιψη και άγχος σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση δίσκου κυμαίνονταν μεταξύ 21,5% και 49,3% πριν και μεταξύ 4,1% και 79,6% μετά τη χειρουργική επέμβαση δίσκου. Ο σχεδιασμός της μελέτης, η χρήση μέσων αξιολόγησης και οι τιμές αποκοπής ποικίλλουν σημαντικά. Η κατάθλιψη και το άγχος μειώθηκαν στον πληθυσμό των ασθενών με χειρουργική επέμβαση δίσκου με την πάροδο του χρόνου. Η κατάθλιψη και το άγχος βρέθηκαν να έχουν μεγάλο αντίκτυπο στο μετεγχειρητικό αποτέλεσμα της χειρουργικής επέμβασης, στην επιστροφή στην εργασία, στην κατάχρηση αναλγητικών, στην εμπειρία του πόνου και στην ανώμαλη συμπεριφορά ασθένειας.

Συμπεράσματα: Έχει γίνει μικρή έρευνα για τη διερεύνηση της κατάθλιψης και του άγχους σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση για δισκοκήλη. Προφανώς, οι ασθενείς με χειρουργική επέμβαση δισκοκήλης διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να υποφέρουν από κατάθλιψη και άγχος από τον γενικό πληθυσμό. Η ανασκόπηση περιγράφει την σημασία για τους κλινικούς γιατρούς στο να είναι πιο ευαίσθητοι σε ψυχολογικά προβλήματα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση δισκοκήλης. Η ψυχολογική αξιολόγηση και η βοήθεια από επαγγελματίες ψυχικής υγείας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη διάρκεια της παραμονής στο νοσοκομείο και την περίοδο αποκατάστασης, ανάλογα με την τοπική σκοπιμότητα. Περαιτέρω έρευνες είναι απαραίτητες για να εξεταστεί εάν η εφαρμογή ενός πολυεπιστημονικού προγράμματος θεραπείας σε ασθενείς θα βελτιώσει την μετεγχειρητική έκβαση σε ασθενείς που υποβάλλονται σε εγχείρηση μεσοσπονδύλιου δίσκου”.

Στατιστικές για τις δισκοκήλες

Οι στατιστικές για τις δισκοκήλες, σύμφωνα με τα National Institutes of Health, περιλαμβάνουν:

* Τα άτομα ηλικίας 30 έως 50 ετών έχουν τον υψηλότερο επιπολασμό δισκοκήλης[4].

* Οι άνδρες αναπτύσσουν δισκοκήλη δύο φορές συχνότερα από τις γυναίκες.

* Μετά από έξι εβδομάδες, περίπου το 10% του πόνου ενός ατόμου είναι αρκετό για να εξετάσει και την χειρουργική επέμβαση.

[4] Jo Jordan, Kika Konstantinou, John O’Dowd “Herniated lumbar disc(Οσφυϊκή δισκοκήλη) BMJ Clin Evid. 2009;2009:1118.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2907819/

Περίληψη

Εισαγωγή: Η οσφυϊκή δισκοκήλη είναι μια μετατόπιση υλικού δίσκου (nucleus pulposus or annulus fibrosis / πηκτοειδής πυρήνας ή ίνωση δακτυλίου) πέρα από τον χώρο του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο υψηλότερος επιπολασμός είναι μεταξύ των ατόμων ηλικίας 30-50 ετών, με αναλογία μεταξύ ανδρών και γυναικών 2:1. Υπάρχουν λίγες ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι οι θεραπείες με φάρμακα είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία της δισκοκήλης.

Μέθοδοι και αποτελέσματα: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση και στοχεύσαμε να απαντήσουμε στις ακόλουθες κλινικές ερωτήσεις: Ποιες είναι οι επιπτώσεις των θεραπειών με φάρμακα, των μη φαρμακευτικών θεραπειών και της χειρουργικής επέμβασης στην οσφυϊκή δισκοκήλη; Ψάξαμε τις: Medline, Embase, The Cochrane Library και άλλες σημαντικές βάσεις δεδομένων μέχρι τον Ιούλιο του 2008 (Οι κριτικές για κλινικά στοιχεία ενημερώνονται περιοδικά. Ελέγξτε τον ιστότοπο μας για την πιο ενημερωμένη έκδοση αυτής της κριτικής). Συμπεριλάβαμε ειδοποιήσεις για ζημιές από σχετικούς οργανισμούς όπως η US Food and Drug Administration (FDA) και η UK Medicines and Healthcare products Regulatory Agency (MHRA).

Αποτελέσματα: Βρήκαμε 49 συστηματικές κριτικές, RCTs ή μελέτες παρατήρησης που πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης μας. Πραγματοποιήσαμε μια αξιολόγηση GRADE της ποιότητας των αποδεικτικών στοιχείων για παρεμβάσεις.

Συμπεράσματα: Σε αυτή τη συστηματική ανασκόπηση, παρουσιάζουμε πληροφορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των ακόλουθων παρεμβάσεων: βελονισμός, συμβουλές για να παραμείνει ο ασθενής δραστήριος, αναλγητικά, αντικαταθλιπτικά, ανάπαυση στο κρεβάτι, κορτικοστεροειδή (επισκληρίδιες ενέσεις), αναστολείς κυτοκίνης (infliximab), δισκεκτομή (αυτοματοποιημένο διαδερμικό, λέιζερ , μικροδιστεκτομή, στάνταρ), θεραπεία άσκησης, θερμότητα, πάγος, μασάζ, μυοχαλαρωτικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), διαδερμική αποσυμπίεση δίσκου, χειρισμός της σπονδυλικής στήλης και έλξη”.

Η ιατρική χρήση της Κάνναβης και οι Δισκοκήλες

Τρέχουσες θεραπείες που είναι διαθέσιμες για δισκοκήλη και οι παρενέργειές τους

Κατά τη διάρκεια της φυσικής εξέτασης, ο γιατρός θα ελέγξει για ευαισθησία στην πλάτη. Θα βάλει τον ασθενή να ξαπλώσει κουνώντας τα πόδια του σε διαφορετικές θέσεις. Αυτή η άσκηση βοηθά να καταλάβει το τι προκαλεί τον πόνο. Μπορεί να πραγματοποιήσει μια νευρολογική εξέταση για να ελέγξει τα εξής:

* Μυική δύναμη

* Αντανακλαστικά

* Ικανότητα αίσθησης από πινέζες, ελαφριές πινελιές ή κραδασμούς

* Δυνατότητα περπατήματος

Σε πολλές περιπτώσεις με δισκοκήλη, το μόνο που χρειάζεται ο γιατρός για να κάνει διάγνωση είναι το ιατρικό ιστορικό και μια φυσική εξέταση. Εάν υποψιάζεται ότι υπάρχει άλλη πάθηση ή εάν πρέπει να δει ποια νεύρα επηρεάζονται, θα ζητήσει να γίνουν ορισμένες εξετάσεις απεικόνισης, όπως:

* Τομογραφία (CT scan) – Ένα μηχάνημα λαμβάνει ακτίνες Χ σε διάφορες κατευθύνσεις και τις συνδυάζει, δημιουργώντας φωτογραφίες σε τομή της σπονδυλικής στήλης και των γύρω δομών.

* Ακτινογραφίες – Παρόλο που αυτές δεν μπορούν να ανιχνεύσουν τους δίσκους με κήλη, οι γιατροί μπορεί να ζητήσουν να γίνουν για να αποκλείσουν άλλες αιτίες πόνου στην πλάτη, όπως όγκος, σπασμένο οστό, λοίμωξη ή κακή ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης.

* Μυελόγραμμα – Ο γιατρός εγχέει μια βαφή στον νωτιαίο υγρό και λαμβάνει απεικόνιση με ακτίνες Χ για να δει οποιαδήποτε πίεση νεύρου ή νωτιαίου μυελού που προκαλείται από δισκοκήλη.

* Μαγνητική (MRI) – Ο γιατρός χρησιμοποιεί ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για να δημιουργήσει φωτογραφίες των εσωτερικών δομών του σώματος του ασθενή. Μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτήν την εξέταση για να επαληθεύσει το πού βρίσκεται η κήλη και τα ποια νεύρα επηρεάζει.

Ο γιατρός μπορεί να ξεκινήσει με μια συντηρητική θεραπεία, όπου ο ασθενής θα αποφεύγει τις οδυνηρές θέσεις και θα ακολουθεί μια φαρμακευτική αγωγή για τον πόνο και ένα πρόγραμμα άσκησης.

Φάρμακα

Ο γιατρός μπορεί να συστήσει την λήψη ενός ή περισσοτέρων τύπων φαρμάκων για την ανακούφιση από τα συμπτώματα της δισκοκήλης. Αυτά περιλαμβάνουν:

* Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα – Ο γιατρός μπορεί να συστήσει πρώτα κάποια μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, όπως ιβουπροφαίνη ή ναπροξένη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αυτών των τύπων φαρμάκων για τον πόνο μπορεί να περιλαμβάνουν καούρα, πόνο στο στομάχι ή έλκη, βοή στα αυτιά, τάση για περισσότερη αιμορραγία, υψηλή αρτηριακή πίεση και πολλά άλλα.

* Συνταγογραφούμενα φάρμακα – Εάν τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα για τον πόνο δεν είναι αποτελεσματικά, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει ναρκωτικά όπως κωδεΐνη[5], OxyContin[6] ή Vicodin. Οι παρενέργειες αυτών των φαρμάκων περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, καταστολή, σωματική εξάρτηση και πολλά άλλα. Εάν κάποιος εθιστεί στα οπιοειδή, διατρέχει τον κίνδυνο της υπερδοσολογίας, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμα και στον θάνατο.

* Αντιεπιληπτικά – Τα αντισπασμωδικά μπορεί να βοηθήσουν στη θεραπεία του νευρικού πόνου που προκαλείται από δισκοκήλη. Παρενέργειες αυτών των φαρμάκων είναι η κόπωση, η ναυτία, η υπνηλία, η αύξηση βάρους και πολλά άλλα.

* Μυοχαλαρωτικά – Μια άλλη επιλογή είναι τα μυοχαλαρωτικά για να βοηθήσουν με τους μυϊκούς σπασμούς. Η ζάλη, η καταστολή και η υπνηλία είναι συχνές ανεπιθύμητες παρενέργειες αυτών των σκευασμάτων.

* Ενέσεις κορτιζόνης – Ενδέχεται να δοθούν ενέσεις κορτιζόνης απευθείας στην περιοχή των νωτιαίων νεύρων για να μειωθεί η φλεγμονή και το πρήξιμο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, ναυτία, πονοκέφαλο και άλλα.

[5] “Codeine Dependence” (Εξάρτηση στην κωδεΐνη) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/opiate-dependence/codeine/

[6] “OxyContin Dependence(Εξάρτηση στο OxyContin) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/opiate-dependence/oxycontin/

Η ιατρική χρήση της Κάνναβης και οι Δισκοκήλες

Θεραπεία

Εάν ο πόνος δεν υποχωρήσει μετά από μερικές εβδομάδες, ο γιατρός μπορεί να συστήσει φυσικοθεραπεία, όπου ο ασθενής θα μάθει ασκήσεις και θέσεις για να μειώσει τον πόνο της δισκοκήλης.

Χειρουργική επέμβαση

Δεν χρειάζεται σε πολλούς ανθρώπους με δισκοκήλη να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, αλλά σε ορισμένους είναι απαραίτητη. Μπορεί να χρειαστεί να γίνει μια χειρουργική επέμβαση, όπως η δισκεκτομή, η χειρουργική επέμβαση οσφυϊκής αποσυμπίεσης ή σύντηξης, εάν τα συμπτώματα δεν έχουν βελτιωθεί μετά από έξι εβδομάδες με τις συντηρητικές θεραπείες. Οι χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν τις ελάχιστα επεμβατικές και τις ανοιχτές χειρουργικές επεμβάσεις.

Εναλλακτικές θεραπείες

Ορισμένες συμπληρωματικές και εναλλακτικές θεραπείες καταφέρνουν να μειώσουν τον χρόνιο πόνο στην πλάτη σε μερικούς ασθενείς, σε αυτές συμπεριλαμβάνονται οι εξής:

* Βελονισμός

* Χειροπρακτική θεραπεία

* Γιόγκα

* Μασάζ

Πώς και γιατί η κάνναβη μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την δισκοκήλη

Η κάνναβη μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για τον πόνο στην πλάτη[7], σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά όπως το Current Neuropharmacology. Τα κύρια συστατικά της κάνναβης, η CBD[8] και η THC[9], έχουν τεκμηρίωση σχετικά με τις αντιφλεγμονώδεις[10] και ανακουφιστικές τους ιδιότητες[11].

[7] J Manzanares, MD Julian, A Carrascosa “Role of the Cannabinoid System in Pain Control and Therapeutic Implications for the Management of Acute and Chronic Pain Episodes” (Ο ρόλος του Ενδοκανναβινοειδούς Συστήματος στον έλεγχο του πόνου και οι θεραπευτικές επιπτώσεις στην διαχείριση των επεισοδίων οξέος και χρόνιου πόνου) Curr Neuropharmacol. 2006 Jul;4(3):239–257.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2430692/

Περίληψη

Τα εκχυλίσματα κάνναβης και τα συνθετικά κανναβινοειδή θεωρούνται ακόμη ευρέως ως παράνομες ουσίες. Προκλινικές και κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με οξύ ή χρόνιο πόνο. Η ανακάλυψη των κανναβινοειδών υποδοχέων, οι ενδογενείς συνδέτες τους και ο μηχανισμός για τη σύνθεση, την μεταφορά και την αποδόμηση αυτών των οπισθοδρομικών αγγελιοφόρων, μας εφοδιάζει με νευροχημικά εργαλεία για τον σχεδιασμό νέων φαρμάκων. Οι υποδοχείς κανναβινοειδών που ενεργοποιούνται από αγωνιστές, ρυθμίζουν τα αλγαισθητικά κατώφλια, αναστέλλουν την απελευθέρωση προ-φλεγμονωδών μορίων και εμφανίζουν συνεργατικά αποτελέσματα με άλλα συστήματα που επηρεάζουν την αναλγησία, ειδικά με το ενδογενές σύστημα οπιοειδών. Οι αγωνιστές των κανναβινοειδών υποδοχέων έχουν δείξει θεραπευτική αξία έναντι φλεγμονωδών και νευροπαθητικών πόνων, καταστάσεις που συχνά είναι ανθεκτικές στην θεραπεία. Αν και οι ψυχοδραστικές επιδράσεις αυτών των ουσιών περιορίζουν την κλινική πρόοδο στην μελέτη των κανναβινοειδών δράσεων σε μηχανισμούς πόνου, η προκλινική έρευνα εξελίσσεται ταχύτατα. Για παράδειγμα, η μεσολάβηση στον CB1 καταστέλλει τις αποκρίσεις ενεργοποίησης ιστιοκυττάρων, η έμμεση διέγερση των υποδοχέων οπιοειδών που προκαλούνται από τον CB2 και βρίσκονται στην πρωτογενή προσαγωγική οδό και η ανακάλυψη αναστολέων είτε για τους μεταφορείς είτε για τα ένζυμα που αποικοδομούν τα ενδοκανναβινοειδή, είναι πρόσφατα ευρήματα που προτείνουν νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την αποφυγή στις παρενέργειες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε αυτήν την ανασκόπηση, θα εξετάσουμε πολλά υποσχόμενες ενδείξεις αγωνιστών υποδοχέα κανναβινοειδών για την ανακούφιση επεισοδίων οξέος και χρόνιου πόνου. Πρόσφατα, εκχυλίσματα κάνναβης sativa, που περιέχουν γνωστές δόσεις τετραϋδροκανναβινόλης και κανναβιδιόλης, χορηγούνται με έγκριση στον Καναδά για την ανακούφιση του νευροπαθητικού πόνου στη πολλαπλή σκλήρυνση. Απαιτούνται περαιτέρω διπλά τυφλές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές για την αξιολόγηση της πιθανής θεραπευτικής αποτελεσματικότητας διαφόρων φαρμάκων που βασίζονται σε κανναβινοειδείς αγωνιστές για τον έλεγχο διαφόρων τύπων πόνου”.

[8] “Cannabidiol (CBD)(Κανναβιδιόλη) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabinoids/cannabidiol-cbd/

[9] “Tetrahydrocannabinol (THC)(Τετραϋδροκανναβινόλη) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabinoids/tetrahydrocannabinol-thc/

[10] “Inflammation(Φλεγμονή) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/inflammation/

[11] “Pain(Πόνος) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/chronic-pain/

Η ιατρική χρήση της Κάνναβης και οι Δισκοκήλες

Η κάνναβη έχει επίσης επιδράσεις κατά των σπασμών, κατά του άγχους και καταπραϋντικά αποτελέσματα ευεργετικά για τη θεραπεία του πόνου στην πλάτη. Τα κανναβινοειδή[12], ειδικότερα, είναι χρήσιμα στην θεραπεία του πόνου των νευρικών τραυματισμών.

[12] “Cannabinoids(Κανναβινοειδή) https://www.marijuanadoctors.com/resources/cannabinoids/

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο PLoS One δείχνει ότι η χορήγηση CBD, η οποία δεν είναι ψυχοδραστική και είναι γνωστή για τα πιθανά θεραπευτικά της οφέλη, όπως στην μείωση του πόνου και της φλεγμονής[13], θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση της βλάβης του εκφυλισμού του μεσοσπονδύλιου δίσκου.

[13] João W Silveira, Ana Carolina Issy, Vitor A Castania, Carlos E G Salmon, Marcello H Nogueira-Barbosa, Francisco S Guimarães, Helton L A Defino, Elaine Del Bel, Partha Mukhopadhyay “Protective Effects of Cannabidiol on Lesion-Induced Intervertebral Disc Degeneration(Προστατευτικά αποτελέσματα της κανναβιδιόλης στις βλάβες που προκαλούνται από τον εκφυλισμό μεσοσπονδύλιου δίσκου) PLoS One. 2014; 9(12): e113161.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4269422/

Περίληψη

Ο εκφυλισμός δίσκου είναι μια πολυπαραγοντική διαδικασία που περιλαμβάνει υποξία, φλεγμονή, νεοεκτροφή, επιταχυνόμενο καταβολισμό και μείωση της περιεκτικότητας σε νερό και γλυκοζαμινογλυκάνη. Η κανναβιδιόλη είναι το κύριο μη ψυχοτρόπο συστατικό του φυτού Cannabis sativa με προστατευτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ωστόσο, οι πιθανές θεραπευτικές επιδράσεις της κανναβιδιόλης στον εκφυλισμό του μεσοσπονδύλιου δίσκου δεν έχουν διερευνηθεί ακόμη. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε τα αποτελέσματα της ενδοδισκικής ένεσης κανναβιδιόλης στον εκφυλισμό του κόκκυγα μεσοσπονδύλιου δίσκου που προκλήθηκε από το μοντέλο παρακέντησης βελόνας χρησιμοποιώντας απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) και ιστολογικές αναλύσεις. Ο τραυματισμός του δίσκου προκλήθηκε στην ουρά αρσενικών αρουραίων Wistar μέσω μιας απλής βελόνας. Οι δίσκοι που επιλέχθηκαν για τραυματισμό τρυπήθηκαν διαδερμικά χρησιμοποιώντας βελόνα 21 gauge. Χρησιμοποιήθηκε μαγνητική τομογραφία και ιστολογική αξιολόγηση για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα της ενδοδισκικής ένεσης κανναβιδιόλης (30, 60 ή 120nmol) που εγχύθηκαν αμέσως μετά την αλλοίωση αναλύθηκαν έντονα (2 ημέρες) με μαγνητική τομογραφία. Η πειραματική ομάδα που έλαβε κανναβιδιόλη 120nmol υποβλήθηκε εκ νέου σε εξέταση MRI και μετά σε ιστολογικές αναλύσεις 15 ημέρες μετά την ένεση βλάβης / κανναβιδιόλης. Η παρακέντηση της βελόνας παρήγαγε ένα σημαντικό τραυματισμό δίσκου που ανιχνεύθηκε τόσο από την MRI όσο και από τις ιστολογικές αναλύσεις. Η κανναβιδιόλη μείωσε σημαντικά τις επιδράσεις του τραυματισμού του δίσκου που προκλήθηκε από τη διάτρηση της βελόνας. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η κανναβιδιόλη παρουσιάζει ένα εξαιρετικά ασφαλές προφίλ και αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται κλινικά, αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι αυτή η ένωση θα μπορούσε να είναι χρήσιμη στη θεραπεία του εκφυλισμού του μεσοσπονδύλιου δίσκου”.

Οι δισκοκήλες φαίνεται να έχουν συσχετισμό με φλεγμονή. Ενώ τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα δεν μπόρεσαν να καταστέλλουν την φλεγμονή, μια άλλη μελέτη έδειξε ότι η CBD της κάνναβης στην θεραπεία δισκοκήλης μπορεί να βοηθήσει στην προστασία από την φθορά[14].

[14] Jie Chen, Chen Hou, Xin Chen, Dong Wang, Pinglin Yang, Xijing He, Jinsong Zhou, Haopeng Li “Protective Effect of Cannabidiol on Hydrogen peroxide-induced Apoptosis, Inflammation and Oxidative Stress in Nucleus Pulposus Cells” (Προστατευτική επίδραση της κανναβιδιόλης στην απόπτωση που προκαλείται από το υπεροξείδιο του υδρογόνου, την φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες στα κύτταρα πηκτοειδή πυρήνα) Mol Med Rep. 2016 Sep;14(3):2321-7.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27430346/

Περίληψη

Η κανναβιδιόλη, ένα σημαντικό συστατικό της κάνναβης, προστατεύει τα νεύρα και ασκεί αντισπασμωδικά, αντιφλεγμονώδη και αντι-αγχωτικά αποτελέσματα. Στην τρέχουσα μελέτη, το προστατευτικό αποτέλεσμα της κανναβιδιόλης παρατηρήθηκε για την πρόληψη της απόπτωσης, της φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες στα κύτταρα του πηκτοειδή πυρήνα που προκαλείται από το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2). Κύτταρα πηκτοειδή πυρήνα απομονώθηκαν από αρουραίους και καλλιεργήθηκαν in vitro, και το Η2Ο2 χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του μοντέλου κυττάρων πηκτοειδή πυρήνα. Η κυτταρική βιωσιμότητα των κυττάρων πηκτοειδή πυρήνα εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας δοκιμασία βρωμιούχου 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium. Η αναλογία των αποπτωτικών κυττάρων και της έκφρασης της κασπάσης-3 ή της κυκλοοξυγενάσης-2 (COX-2) mRNA αναλύθηκε με βαφή annexin V-fluorescein isothiocyanate/propidium-iodide και αντίστροφης μεταγραφής-ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης, αντίστοιχα. Οι ποσότητες της ιντερλευκίνης (IL)-1β και της ιντερλευκίνης-6 μετρήθηκαν χρησιμοποιώντας μια σειρά κιτ ανάλυσης. Τα επίπεδα έκφρασης πρωτεϊνών β-κυττάρων λεμφώματος (Bcl-2) και συνθάσης νιτρικού οξειδίου (inducible nitric oxide synthase, iNOS) αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας στύπωμα western. Η παρούσα μελέτη διαπίστωσε ότι η κανναβιδιόλη αύξησε τη βιωσιμότητα των κυττάρων και μείωσε την απόπτωση σε κύτταρα πηκτοειδή πυρήνα που υποβλήθηκαν σε αγωγή με H2O2 in vitro χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο οσφυϊκής δισκοκήλης (lumbar disc herniation, LDH). Επιπλέον, η κανναβιδιόλη μείωσε την έκφραση γονιδίου κασπάσης-3 και αύξησε τα επίπεδα έκφρασης πρωτεΐνης Bcl-2 στα κύτταρα πηκτοειδή πυρήνα μετά από έκθεση σε Η2Ο2. Η προεπεξεργασία με κανναβιδιόλη κατέστειλε την προαγωγή της έκφρασης COX-2, iNOS, IL-1β και IL-6 στα κύτταρα πηκτοειδή πυρήνα μετά από έκθεση στο H2O2. Συνολικά, αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η κανναβιδιόλη πιθανώς ασκεί την προστατευτική του επίδραση στο LDH μέσω της καταστολής της αντι-απόπτωσης, της αντιφλεγμονώδους και αντι-οξειδωτικής δράσης σε κύτταρα πηκτοειδή πυρήνα”.

Ποιες παρενέργειες και συμπτώματα της δισκοκήλης μπορεί να θεραπεύσει η ιατρική χρήση της κάνναβης;

Πολλοί ασθενείς αναφέρουν ότι η χρήση της κάνναβης στην δισκοκήλη αντιμετώπισε τον πόνο στην πλάτη τους, καθώς και άλλα σχετικά συμπτώματα. Στην πραγματικότητα, λένε ότι λειτουργεί καλύτερα στην παροχή ανακούφισης από τα συμπτώματα από ότι τα φαρμακευτικά προϊόντα με σημαντικά λιγότερες παρενέργειες. Η κάνναβη μπορεί επίσης να θεραπεύσει αποτελεσματικά τα σχετικά συμπτώματα της αϋπνίας, των μυϊκών σπασμών, της κατάθλιψης και του άγχους.

Οι καλύτερες ποικιλίες κάνναβης για χρήση για τα συμπτώματα και τις παρενέργειες της δισκοκήλης

Οι καλές ποικιλίες κάνναβης για την αντιμετώπιση της δισκοκήλης είναι εκείνες που αντιμετωπίζουν όχι μόνο τον πόνο που σχετίζεται με την δισκοκήλη, αλλά και άλλα συμπτώματα, όπως η φλεγμονή, η αϋπνία, η κατάθλιψη και άλλα.

Θα πρέπει επίσης να βοηθούν στην αντιμετώπιση ορισμένων από τις αρνητικές παρενέργειες των θεραπειών για δισκοκήλη, όπως η ναυτία, η έλλειψη όρεξης, οι αλλαγές στη διάθεση, η κόπωση και άλλες.

Ακολουθεί μια λίστα με ποικιλίες κάνναβης για χρήση στην θεραπεία δισκοκήλης, οι οποίες μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ζητώντας τες σε κάποιο ειδικό κατάστημα διάθεσης κάνναβης.

* BC Sweet Tooth (Indica): Πόνος, αϋπνία και κατάθλιψη

* LA Woman (υβρίδιο): Άγχος, κατάθλιψη, πόνος και στρες

* Green Haze (Sativa): Κατάθλιψη, κόπωση, έλλειψη όρεξης, άγχος, πόνος και ναυτία

* Blueberry Nuken (Indica): Αϋπνία, ναυτία, έλλειψη όρεξης, πόνος και στρες

* Midnight (υβρίδιο): Άγχος, κατάθλιψη, φλεγμονή, πόνος, στρες και μυϊκοί σπασμοί

* Dutch Dragon (Sativa): Κατάθλιψη, κόπωση, φλεγμονή και στρες

Οι καλύτερες μέθοδοι θεραπείας με κάνναβη για χρήση για τις παρενέργειες και τα συμπτώματα δισκοκήλης

Οι συνήθεις μέθοδοι χορήγησης περιλαμβάνουν:

* Εισπνοή (ατμοποίηση ή άτμιση)

* Φρέσκοι χυμοί

* Βάμματα

* Εδέσματα

* Έλαια

Σχετικά

Cannalib Bot

Cannalib Bot

Online
Γεια σας! Είμαι εδώ να σας βοηθήσω! Πληκτρολογείστε ότι θέλετε να βρείτε!