No Price Too High – Victimless crimes and the ninth amendment (2003) [Κανένα τίμημα τόσο μεγάλο – Τα εγκλήματα χωρίς θύμα και η ένατη τροποποίηση]

Robert M. Hardaway

Forewords by

Gary E. Johnson

Former Governor of New Mexico

and

John L. Kane, Jr.

U.S. Senior
District Judge, Denver, Colorado

Πρόλογος

Αυτό το βιβλίο, “No Price Too High”, του Robert Hardaway, συζητά την αποτελεσματικότητα της ποινικοποίησης των παράνομων ουσιών. Σε ένα επιχείρημα ενάντια στον Πόλεμο κατά των Ναρκωτικών, ο Hardaway αναφέρεται στα αποτελέσματα της ποινικοποίησης της πορνείας και του τζόγου. Αν και και τα δύο θεωρούνται λανθασμένα, θεωρούνται επίσης ως προσωπικά προβλήματα, όχι ως εγκλήματα τα οποία πληγώνουν άλλους ανθρώπους. Ο Hardaway ομολογεί ότι η χρήση ουσιών θα έχει επιζήμιες συνέπειες, αλλά μόνο για αυτόν που τα χρησιμοποιεί. Επομένως, ο εθισμός στις ουσίες είναι ξεκάθαρα ζήτημα υγείας και όχι κάτι το εγκληματικό.

Ο τίτλος αυτού του βιβλίου, “No Price Too High” υπονοεί σαρκαστικά ότι, για το νόμο και το δικαστικό μας σύστημα, δεν υπάρχει “κανένα τίμημα πολύ μεγάλο” για να γίνει κάτι παράνομο, ακόμα κι αν αυτό επιδεινώνει το πρόβλημα. Χρησιμοποιώντας εκτενείς αναφορές, ο Hardaway αποδεικνύει ότι το πρόβλημα των ουσιών έχει αυξηθεί μόνο μετά την ποινικοποίηση τους.

Βρήκα αυτό το βιβλίο και ενδιαφέρον και διαφωτιστικό. Ο Hardaway δείχνει τα ιστορικά λάθη που κάναμε με την ποινικοποίηση προσωπικών προβλημάτων όπως η πορνεία και ο τζόγος. Καθιστώντας αυτές τις πράξεις παράνομες, οι ιερόδουλες και οι τζογαδόροι δεν βρήκαν κάποια λύση στα προβλήματά τους, στην πραγματικότητα, τα προβλήματά τους επιδεινώθηκαν. Όταν αυτά τα ζητήματα αποποινικοποιήθηκαν σε ορισμένες πολιτείες, οι ιερόδουλες προστατεύονταν και οι τζογαδόροι λάμβαναν βοήθεια και τα προβλήματα μειώθηκαν. Ο Hardaway δηλώνει ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μειωθεί το πρόβλημα των ουσιών είναι εάν οι ουσίες αποποινικοποιηθούν, ώστε οι τοξικομανείς να μπορούν να θεραπευτούν και να αποκατασταθούν.

Former Governor of New Mexico

Gary E. Johnson

Πρόλογος

Είμαστε ευγνώμονες στον καθηγητή Robert Hardaway για την συγκέντρωση των κοινών αποτελεσμάτων των λεγόμενων εγκλημάτων χωρίς θύματα από τις ουσίες, την πορνεία και τον τζόγο και αποδεικνύοντας αρκετά πειστικά ότι τέτοιοι νόμοι παράγουν ακούσιες συνέπειες πολύ πιο επιζήμιες για την κοινωνία μας από τα ίδια τα εγκλήματα που ορίζονται. Φυσικά, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τι ακριβώς είναι ένα έγκλημα χωρίς θύματα. Κατά μία έννοια, κάθε έγκλημα έχει ένα θύμα, είτε πρόκειται για άτομο είτε για την κοινωνία γενικότερα, αν όχι για άλλο λόγο παρά μόνο επειδή το λέει ο νόμος που ορίζει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά εγκληματική. Ωστόσο, σωστά κατανοητό, σε ένα έγκλημα χωρίς θύματα απαγορεύεται η συναινετική συμπεριφορά που δεν προκαλεί άμεση βλάβη ή απειλή άμεσης βλάβης σε άλλους που δεν εμπλέκονται στη συναινετική δραστηριότητα.

Ο νόμος προβλέπει ότι ορισμένα άτομα δεν είναι σε θέση να δώσουν την συγκατάθεσή τους υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και ως εκ τούτου χρειάζονται προστασία. Παιδιά, ψυχικά άρρωστα άτομα ή άτομα με σοβαρά περιορισμένα όρια, και άτομα υπό νομικό περιορισμό, είναι ανίκανα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συγκατάθεση απαγορεύεται κατηγορηματικά. Σύμφωνα με το κοινό δίκαιο και σύμφωνα με ορισμένους απαρχαιωμένους νόμους, η αυτοκτονία είναι έγκλημα. Με την πρώτη ματιά, ένας τέτοιος νόμος είναι παράλογος γιατί ο δράστης δεν μπορεί να τιμωρηθεί. Υποθέτω ότι η δικαιολογία για το αδίκημα προέρχεται από το αρχαίο περιουσιακό δίκαιο παρά από την θρησκευτική αντίρρηση. Η μονομαχία ήταν επίσης παράνομη επειδή η συναίνεση επιβλήθηκε σε κάποιον που αμφισβητήθηκε από την απειλή να χαρακτηριστεί δειλός επειδή αρνήθηκε να συμμετάσχει σε μια τέτοια αυτοκαταστροφική δραστηριότητα. Εκτός από αυτές τις εξαιρέσεις, ο νόμος προϋποθέτει την συναίνεση, η οποία φυσικά αποτελεί άσκηση ελευθερίας.

Η απαγόρευση οποιασδήποτε δραστηριότητας περιορίζει κατηγορηματικά την ελευθερία και η επιβολή ενός τέτοιου περιορισμού αναγκαστικά παραβιάζει την ιδιωτική ζωή. Τέτοιες εισβολές περιλαμβάνουν ενοχλητικές και πραγματικά επαίσχυντες δραστηριότητες που κυμαίνονται από την κατασκευή τρύπας για παρακολούθηση σε δημόσιες τουαλέτες έως τις πιο ολέθριες πρακτικές παρακολούθησης και καταγραφής συνομιλιών, έως την προδοσία από πληροφοριοδότες. Επειδή το απόρρητο είναι απαραίτητο για την ελευθερία, είναι μια αξία που πρέπει να μετρήσει η νομική διαδικασία ως κόστος ποινικοποίησης ορισμένων ειδών δραστηριότητας. Το πώς μετριέται αυτό το κόστος είναι πάντα θέμα αμφισβήτησης, κυρίως μεταξύ εκείνων που εκτιμούν περισσότερο την ελευθερία και εκείνων που δίνουν μεγαλύτερο βάρος στην τάξη.

Υπάρχουν τρεις βασικά πλέγματα για την επίλυση αυτών των διαφορών: Το πρώτο ασχολείται με ζητήματα γεγονότων, ζητήματα του τι είναι και τι μπορεί να γίνει γνωστό, καλώντας τα δικαστήρια να ασκήσουν την πειθαρχία της επιστημολογίας. Το δεύτερο είναι η εφαρμογή αρχών σε αυτά τα γεγονότα μέσω της χρήσης της λογικής, η οποία απαιτεί την πειθαρχία της λογικής. Το τρίτο και πιο προβληματικό είναι ο ορισμός, που απαιτεί την κυριαρχία της ρητορικής. Ο καθηγητής Hardaway αναφέρει τον John Stuart Mill ότι “οι λανθασμένες απόψεις και πρακτικές σταδιακά υποχωρούν σε γεγονότα και επιχειρήματα”. Μόνο, μπορεί να είχε προσθέσει, εάν η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι κοινή. Τελικά η αλήθεια και η λογική θα βγουν.

Πίσω από τα προβλήματα των λεγόμενων εγκλημάτων χωρίς θύματα κρύβεται η απουσία γενικής νομικής φιλοσοφίας, η οποία, σύμφωνα με τα λόγια του Roscoe Pound “μας δίνει ασήμαντες κουβέντες εκεί όπου απαιτείται συνολική μεταρρύθμιση”. Ο καθηγητής Hardaway μας δίνει την τόσο απαραίτητη κατανόηση σε αυτό το βιβλίο. Το “No Price Too High” παρέχει μια αίσθηση του βάρους και του σκοπού της Ένατης Τροποποίησης, μια πηγή σοφίας σε αυτήν την εποχή της ανοησίας.

John L. Kane, Jr.

Περιεχόμενα

1. Ορίζοντας το έγκλημα χωρίς θύματα

2. Τα μαθήματα της απαγόρευσης

3. Ουσίες: Η ιστορία της ποινικοποίησης

4. Πορνεία: Η ιστορία της ποινικοποίησης

5. Τυχερά παιχνίδια: Η ιστορία της ποινικοποίησης

6. Εγκλήματα χωρίς θύματα και η Ένατη Τροποποίηση

Βιβλιογραφία

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)