Black Vault

Recieving The Holy Spirit Today [Λαμβάνοντας το άγιο πνεύμα σήμερα]

29 Ιανουαρίου, 2023
By simos

A study of how to receive the holy spirit, pneuma hagion, “power from on high” and the various manifestations and operations of that spirit [Μια μελέτη του

πώς να λάβεις το άγιο πνεύμα, πνεῦμα ἅγιον,

“δύναμιν ἐξ ὕψους” και οι διάφορες εκδηλώσεις και λειτουργίες αυτού του πνεύματος]

Victor Paul Wierwille

Μια έκρηξη ενδιαφέροντος και δραστηριότητας έχει συμβεί στην τελευταία γενιά σχετικά με την δωρεά του αγίου πνεύματος. Πλήθος ανθρώπων έσπασαν ξαφνικά το φράγμα της άγνοιας και του φόβου και άρχισαν να απολαμβάνουν την κοινωνία με τον θεό με τα μέσα που ο ίδιος ο θεός παρείχε: δηλαδή, μιλώντας σε γλώσσες (λαλῶν γλώσσῃ).

Το να λαλεί κάποιος σε γλώσσες είναι ένας από τους εννέα τρόπους φανέρωσης του αγίου πνεύματος. Επειδή είμαστε ακόλουθοι του θεού, είναι κεντρικό στη ζωή μας να κάνουμε το θέλημα του θεού λειτουργώντας αυτούς τους τρόπους φανέρωσης. Ωστόσο, πολλοί χριστιανοί απλά δεν έχουν διδαχθεί πώς να φανερώνουν, κάποιοι δεν ξέρουν γιατί να φανερώσουν.

Το “Receiving the Holy Spirit Today” είναι ένα βιβλίο του πώς να κάνεις κάτι τέτοιο και γιατί να το κάνεις. Είναι επίσης μια εις βάθος βιβλική μελέτη του πεδίου του αγίου πνεύματος.

• Ποιο είναι το δώρο του αγίου πνεύματος;

• Ποιος έχει τα προσόντα να λάβει το άγιο πνεύμα;

• Τι είναι το να λαλείς σε γλώσσες και ποιος είναι ο σκοπός του;

• Κοινοί φόβοι σχετικά με τη λήψη του δώρου του αγίου πνεύματος.

• Μια μελέτη των πέντε περιπτώσεων στις Πράξεις όπου ομάδες και άτομα έλαβαν και εκδήλωσαν το άγιο πνεύμα.

• Μια μελέτη των Α’ Κορινθίους 12, 13 και 14.

Το “Receiving the Holy Spirit Today” είναι περιεκτικό, αλλά γραμμένο με απλότητα. Το θέμα ερευνάται προσεκτικά, αλλά εξηγείται με τρόπο προσγειωμένο. Αυτό το βιβλίο είναι απαραίτητο για κάθε χριστιανό που θέλει να αξιοποιήσει τη δύναμη από το άγιο πνεύμα και να φανερώσει αυτή τη δύναμη χωρίς δισταγμό, φόβο και απογοήτευση που προκαλείται από την έλλειψη διδασκαλίας του λόγου του θεού.

Το “Receiving the Holy Spirit Today” είναι αφιερωμένο σε “αυτούς που λαχταρούσαν αλλά αμφέβαλλαν, ήλπιζαν αλλά φοβήθηκαν, πεινούσαν παρόλα αυτά παραμένουν ανικανοποίητοι”. Όσοι ψάχνουν ειλικρινά, βρήκαν την απάντηση στις ανάγκες και τις προσευχές τους σε αυτό το βιβλίο.

Πρόλογος

Όταν υπηρετούσα στην πρώτη μου εκκλησία, ένας Κορεάτης ιεραπόστολος με ρώτησε: “Γιατί δεν ψάχνεις για το σπουδαιότερο από όλα τα πράγματα στη ζωή που θα διδάσκει στους χριστιανούς πιστούς πώς να έχουν μια πραγματικά νικηφόρα ζωή;” Αυτή η πρόκληση ήταν η αρχή μιας αναζήτησης που με οδήγησε σε πολλές, πολλές ώρες εξέτασης διαφορετικών αγγλικών μεταφράσεων, διαφόρων κριτικών ελληνικών κειμένων και αραμαϊκών “πρωτότυπων”, αναζητώντας την πηγή της δύναμης που εκδηλώθηκε στην πρώιμη εκκλησία.

Τελικά συνειδητοποίησα ότι η εμπειρία που αναφέρεται ως “λήψη του αγίου πνεύματος” στις γραφές ήταν και είναι στην πραγματικότητα διαθέσιμη σε κάθε αναγεννημένο πιστό σήμερα. Πίστευα ότι έλαβα το δώρο του αγίου πνεύματος και επίσης ότι το φανέρωνα.

Από τότε που έλαβα σε φανέρωση το άγιο πνεύμα, είχα την επιθυμία να βάλω σε γραπτή μορφή τις επιθυμίες και τους φόβους που ήταν δικοί μου σχετικά με τη λήψη του. Το να μοιραστώ την αναζήτηση μου με τους πιστούς που σήμερα επιδιώκουν να αποκτήσουν δύναμη από ψηλά μπορεί να τους οδηγήσει στην απάντηση της επιθυμίας της καρδιάς τους.

Ήξερα από τη βίβλο ότι αυτό που έστειλε ο θεός την ημέρα της πεντηκοστής ήταν ακόμα διαθέσιμο. Έπρεπε να είναι, γιατί ο θεός δεν αλλάζει. Ήξερα ότι η λήψη της δύναμης από ψηλά την ημέρα της πεντηκοστής σήμαινε αυξημένη ικανότητα για τους αποστόλους και για τους μαθητές πριν από χρόνια και ότι χρειαζόμουν και ήθελα την ίδια ευλογία. Ήξερα ότι αν η εκκλησία χρειαζόταν ποτέ το άγιο πνεύμα σε φανέρωση, το χρειαζόταν και τώρα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ακαδημαϊκής μου εκπαίδευσης σε ένα κολέγιο, ένα πανεπιστήμιο, τέσσερα σεμινάρια, από τα βιβλία σχολιασμού που σπούδασα και από τα χρόνια αναζήτησης και έρευνας μεταξύ των διαφόρων θρησκευτικών ομάδων που ισχυρίζονταν την προσκόλληση στη διαθεσιμότητα του αγίου πνεύματος, φάνηκαν πολλά πράγματα αντιφατικά με την ακρίβεια του καταγεγραμμένου λόγου του θεού. Ήξερα ότι οι διδασκαλίες τους ήταν ειλικρινείς, αλλά η ειλικρίνεια δεν αποτελεί εγγύηση για την αλήθεια.

Ο λόγος του θεού είναι αλήθεια. Προσευχήθηκα να αφήσω στην άκρη όλα όσα είχα ακούσει και σκεφτεί ο ίδιος και ξεκίνησα εκ νέου με τη βίβλο ως οδηγό καθώς και ως εγχειρίδιο. Δεν ήθελα να παραλείψω, να αρνηθώ ή να αλλάξω κανένα απόσπασμα γιατί, ο λόγος του θεού είναι το θέλημα του θεού, η γραφή πρέπει να ταιριάζει όπως ταιριάζει το χέρι σε ένα γάντι.

Εάν είσαι χριστιανός πιστός, σε ενθαρρύνω ειλικρινά να μελετήσεις αυτό το βιβλίο. Μην αφήνεις τις προηγούμενες διδασκαλίες ή τα συναισθήματά σου να σε αποθαρρύνουν από το να λάβεις το καλύτερο του θεού. Εάν χρειάζεσαι δύναμη και ικανότητα να αντιμετωπίσεις τις παγίδες αυτής της ζωής, μπορεί να βρεις την απάντηση σου διαβάζοντας αυτό το βιβλίο. Η προσευχή μου είναι να μπορέσεις να οικοδομηθείς, να παροτρυνθείς και να παρηγορηθείς.

Για όσους αναζητούν τις γραφές, που επιθυμούν να μάθουν τους λόγους γιατί, πώς, τι ή πού, σας προτείνω να μελετήσετε προσεκτικά την εισαγωγή καθώς και το παράρτημα αυτού του βιβλίου. Για όσους επιθυμούν απλώς να λάβουν το δώρο, διαβάστε τα κεφάλαια 1 έως 5 και απολαύστε τη μεγάλη παρουσία και τη δύναμή του.

Β΄ Τιμόθεος 2:15:

“σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας”

Στους βοηθούς και στους συναδέλφους του, κάθε συγγραφέας οφείλει ένα βαθύ χρέος. Αυτή η έκτη έκδοση έχει διαβαστεί και μελετηθεί προσεκτικά από άνδρες και γυναίκες με βιβλικές και πνευματικές ικανότητες. Για όλα αυτά είμαι πολύ ευγνώμων.

Πρόλογος

Απαιτείται μια εξήγηση για όσους δεν είχαν προηγουμένως μυηθεί στην ιδέα ότι μπορεί να γίνει καλύτερη κατανόηση της σημασίας των αγίων γραφών μέσω της σύγκρισης των αγγλικών εκδόσεων μας με τα ελληνικά χειρόγραφα από τα οποία μεταφράστηκαν οι αγγλικές εκδόσεις.

Πιστεύω ότι ο λόγος του θεού είναι αλήθεια, επομένως πρέπει να ψάξουμε πέρα από μια εξουσιοδοτημένη έκδοση ή οποιαδήποτε άλλη εκδοχή για να βρούμε τον λόγο όπως ήταν αρχικά, θεόπνευστος. Αυτό μπορεί να το κάνει κάθε πιστός. Ακόμα κι αν ένας πιστός δεν έχει γνώση ανάγνωσης της ελληνικής ή της αραμαϊκής γλώσσας, εξακολουθεί να είναι σε θέση να ελέγξει την ακρίβεια της κάθε λέξης όταν του δίνονται οι ελληνικές ή αραμαϊκές λέξεις με αγγλικά γράμματα, όπως έχω κάνει σε αυτό το βιβλίο. Πιστεύω ότι θα ενθουσιαστείτε με τη βαθύτερη κατανόηση των γραφών που μπορεί να είναι δική σας μέσω αυτού του τύπου σύγκρισης.

Όταν πρόκειται για μια μελέτη του ελληνικού ουσιαστικού πνεύμα (πνεῦμα), εμφανίζεται μια δυσκολία. Στα ελληνικά χειρόγραφα η λέξη πνεύμα δεν γράφεται ποτέ με κεφαλαία. Μερικά ουσιαστικά δεν επηρεάζουν την έννοια ενός αποσπάσματος της γραφής είτε γράφονται με κεφαλαία είτε όχι, αλλά αυτό δεν ισχύει για τη λέξη πνεύμα (spirit). Το “Πνεύμα” με κεφαλαίο Π και το “πνεύμα” με ένα πεζό π είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Έτσι, όταν η λέξη πνεύμα μεταφράζεται “Πνεῦμα” με κεφαλαίο Π είναι μια ερμηνεία παρά μια μετάφραση και ως εκ τούτου δεν έχει ανώτερη ισχύ από το άτομο ή τον μεταφραστή που τη δίνει.

Οι επιμελητές των έντυπων εκδόσεων της ελληνικής καινής διαθήκης διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τη χρήση των κεφαλαίων γραμμάτων για τη λέξη πνεύμα. Με άλλα λόγια, πότε πρέπει το πνεύμα να μεταφράζεται ως “Πνεῦμα” με κεφαλαίο Π και πότε πρέπει να είναι “πνεῦμα” με μικρό π; Μπορούμε να πάρουμε λίγη ή καμία βοήθεια από την εξουσιοδοτημένη έκδοση του King James, το ίδιο και από την αναθεωρημένη έκδοση, το ίδιο και από τα ελληνικά χειρόγραφα. Δεν μπορούμε να πάρουμε βοήθεια ούτε από τα έντυπα ελληνικά κείμενα ούτε από το αραμαϊκό κείμενο peshitta.

Στην εξουσιοδοτημένη έκδοση του King James, η λέξη spirit χρησιμοποιείται 385 φορές. Μεταφράζεται με κεφαλαίο S, Spirit – 133 φορές, με μικρό s, spirit – 153, ως spiritual – 1, ως ghost – 2, ως life – 1, ως wind – 1, ως spiritually – 1 και με τη λέξη hagion (ἅγιον) αποδίδεται ως Holy Spirit 4 φορές και ως Holy Ghost 89 φορές.

Εάν, ωστόσο, σημειώσουμε τις διαφορετικές μορφές της λέξης πνεύμα που χρησιμοποιούνται στην καινή διαθήκη και τις παραλλαγές της χρήσης αυτής της λέξης στα συμφραζόμενα της στις γραφές, θα καταλάβουμε πλήρως όλες τις αποχρώσεις των σημασιών της λέξης πνεύμα. Μόνο τότε θα λάβουμε μια πιο ακριβή κατανόηση της έννοιας της πνεύμα.

Εφόσον ο θεός εννοεί αυτό που λέει και λέει αυτό που εννοεί και έχει νόημα σε όλα όσα λέει, σίγουρα δεν μπορεί κανείς να μεταφράσει κάθε χρήση των ελληνικών λέξεων πνεύμα άγιον ως “the Holy Spirit” ή ως “the Holy Ghost” εισάγοντας το άρθρο “the” κατά βούληση όταν δεν υπάρχει στα πρώιμα χειρόγραφα ούτε στα κριτικά ελληνικά κείμενα. Οι μεταφραστές κάθε αγγλικής έκδοσης όχι μόνο έχουν προσθέσει το άρθρο “the”, αλλά έχουν επίσης το ελεύθερο να βάλουν κεφαλαίο H, κεφαλαίο S και κεφαλαίο G κατά βούληση.

Το σχέδιο αυτής της εργασίας είναι να δώσει σε κάθε αναγνώστη την ελληνική λέξη ή λέξεις όπως μεταφράζονται στα αγγλικά. Με αυτόν τον τρόπο ο αναγνώστης μπορεί να δει μόνος του την ακριβή λέξη ή λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν στα πρώτα χειρόγραφα και κείμενα σε κάθε στίχο της γραφής. Για πιο λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την εγγενή και λανθασμένη ακρίβεια του λόγου του θεού σε καθένα από τα 385 εδάφια όπου χρησιμοποιείται η λέξη πνεύμα στην καινή διαθήκη, ανατρέξτε στο Παράρτημα Ill.

Όταν εξετάζουμε τις ελληνικές λέξεις πνεύμα άγιον χωρίς το άρθρο “το”, όπως φαίνεται σε περισσότερα από πενήντα αποσπάσματα στα κριτικά ελληνικά κείμενα της καινής διαθήκης, ανακαλύπτουμε ότι αυτές οι λέξεις δεν χρησιμοποιούνται ποτέ με την έννοια του “the Holy Spirit”, που είναι θεός, ο δωρητής. Έτσι, το πνεύμα άγιον, όταν αναφέρεται σε αυτό που ήρθε την ημέρα της πεντηκοστής, θα πρέπει πάντα να μεταφράζεται με ένα μικρό π και ένα μικρό α. Το πνεύμα άγιον, όπως χρησιμοποιείται στην καινή διαθήκη, σχετικά με αυτό που εκδηλώθηκε την ημέρα της πεντηκοστής αναφέρεται πάντα σε αυτό που έδωσε ο δότης, the Holy Spirit, ο θεός. Ένα εδάφιο στον Ιωάννη 3 θα το ερμηνεύσει ξεκάθαρα.

Ιωάννης 3:6:

… τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος [πνεύμα, ο θεός] πνεῦμα [πνεύμα, το δώρο] ἐστιν.

Ο δωρητής είναι ο θεός, πνεύμα. Το δώρο του είναι το πνεύμα. Η αποτυχία αναγνώρισης της διαφοράς μεταξύ του δότη και του δώρου του έχει προκαλέσει ατέλειωτη σύγχυση στο πεδίο μελέτης του αγίου πνεύματος καθώς και στην κατανόηση της νέας γέννησης.

Το δώρο από το άγιο πνεύμα, τον δωρητή, είναι πνεύμα, άγιο πνεύμα, η δύναμη από ψηλά, οι πνευματικές ικανότητες, οι δυνατότητες. Αυτή η δύναμη είναι πνεύμα σε αντίθεση με τις αισθήσεις. Το πνεύμα είναι άγιο σε αντίθεση με τη σάρκα, την οποία ο θεός την αποκαλεί ανίερη. Ο θεός είναι άγιο πνεύμα και ο θεός μπορεί να δώσει μόνο αυτό που είναι. Επομένως, το δώρο από τον δωρητή είναι κατ’ ανάγκη και αυτό και άγιο και πνεύμα.

Το δώρο είναι το άγιο πνεύμα, το οποίο είναι μια εγγενής πνευματική ικανότητα, η δύναμη από ψηλά. Αυτό το δώρο είναι ο “Χριστὸς ἐν ὑμῖν ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης” με όλη του την πληρότητα.

Το άγιο πνεύμα, όπως χρησιμοποιείται στην καινή διαθήκη που αρχίζει με την ημέρα της πεντηκοστής, αναφέρεται σε αυτό που λαμβάνεται κατά τον χρόνο της σωτηρίας και στην εσωτερική λήψη των εννέα αποδείξεων ή φανερώσεων, που λανθασμένα αποκαλούνται τα “δώρα”.

Η ελληνική λέξη δύναμις, που μεταφράζεται “δύναμη”, δεν είναι δύναμη που παρουσιάζεται ή φανερώνεται, αλλά εγγενής δύναμη που λαμβάνεται, πνευματική ικανότητα που δίνεται στον πιστό. Εξουσία, η ελληνική λέξη από την οποία παίρνουμε την αγγλική λέξη “exercise”, είναι η θεόδοτη εξουσία και το δικαίωμα μας ως αναγεννημένοι γιοι και κόρες του θεού να ασκούμε δύναμη, που σημαίνει να θέσουμε σε λειτουργία την εγγενή μας δύναμη. Αυτή η δύναμη, ωστόσο, θα εκδηλωθεί μόνο στο βαθμό που το μυαλό μας ανακαινίζεται και ενεργούμε σύμφωνα με αυτό που έχουμε λάβει. Σκεφτείτε την δύναμη, ως τη δυνητική ενέργεια που λαμβάνουμε όταν λαμβάνουμε το άγιο πνεύμα. Είναι ενέργεια μέσα μας αλλά δεν κάνει κάποια δουλειά. Επομένως, δεν έχει καμία πρακτική χρήση, όπως η ιπποδύναμη σε ένα αυτοκίνητο όταν το αυτοκίνητο είναι ακίνητο. Υπάρχει μια άλλη λέξη, ἐνεργήματα, η οποία μεταφράζεται ως “εργασίες” ή ως “λειτουργίες”. Το ἐνεργήματα είναι σαν την κινητική ενέργεια, η οποία χρησιμοποιείται ή λειτουργεί. Οι γραφές δίνουν εννέα λειτουργίες, ἐνεργήματα, που είναι οι λειτουργίες αυτής της δυνητικής ενέργειας, ως δύναμη. Όταν ένας πιστός ασκεί, εξουσία, την πλήρη εξουσία του ως υιός και κόρη του Θεού, αυτή η δυνητική ενέργεια, η δύναμη, τίθεται σε λειτουργία και στη συνέχεια εκδηλώνεται στον εξωτερικό κόσμο των αισθήσεων. Έτσι, το άγιο πνεύμα, η “δύναμη από ψηλά”, που τίθεται σε λειτουργία από τη θέληση του ανθρώπου που με τη σειρά του παράγει την φανέρωση του πνεύματος, ενεργοποιούμενο από το άγιο πνεύμα, που είναι ο θεός.

Στον Ιωάννη 14, ειπώθηκε πριν από την πεντηκοστή και μιλάει για το πνεύμα.

Ιωάννης 14:17:

… ὅτι παρ’ ὑμῖν μένει καὶ ἐν ὑμῖν ἔσται

Την εποχή των γεγονότων του Ιωάννη 14 αυτό το άγιο πνεύμα που είχε υποσχεθεί δεν είχε ακόμη δοθεί. Λίγο πριν από την ανάληψη του, ο Ιησούς έδωσε εντολή στους αποστόλους να μην φύγουν από την Ιερουσαλήμ, αλλά να μείνουν εκεί μέχρι να εκχυθεί το δώρο του αγίου πνεύματος.

Πράξεις 1:4,5:

4… περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου

5 ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας

Έτσι, γνωρίζουμε ότι η λήψη του αγίου πνεύματος είναι ίδια ή ίση με “τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς”. Περαιτέρω οδηγίες δίνονται στον Λουκά.

Λουκάς 24:49:

… ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἰερουσαλήμ, ἕως οὗ ἐνδύσησθε [θα ντυθείτε, θα λάβετε] δύναμιν [δύναμη, πνευματική ικανότητα] ἐξ ὕψους

Επομένως, το άγιο πνεύμα, η “ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς”, είναι “δύναμιν ἐξ ὕψους”, η λήψη της οποίας είναι το βάπτισμα με το άγιο πνεύμα.

Είμαστε πλέον ξεκάθαροι για το τι ακριβώς ήρθε την ημέρα της πεντηκοστής και για την απόλυτη σημασία του αγίου πνεύματος ως “δύναμιν ἐξ ὕψους”, που είναι εγγενής πνευματική δύναμη. Ήταν το δώρο του δωρητή, το οποίο ήρθε την πεντηκοστή, το άγιο πνεύμα και θα έπρεπε πάντα να νοείται ως τέτοιο και να γράφεται με μικρό α και με μικρό π.

Πρέπει να θυμόμαστε συνεχώς ότι η πεντηκοστή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του πολιτισμού που ήταν δυνατό για οποιονδήποτε να ξαναγεννηθεί (αναγεννηθεί). Ο Ιησούς Χριστός ήρθε για να κάνει διαθέσιμη τη νέα γέννηση. Δεν ήταν διαθέσιμη μέχρι να εκπληρώσει ο Χριστός την αποστολή του. Αν αυτό δεν ήταν αλήθεια, ο Χριστός έζησε, πέθανε και ανέστη μάταια, γιατί τότε όλοι θα μπορούσαν να είχαν αναγεννηθεί χωρίς τη θυσία του Χριστού. Είναι βέβαιο ότι δεν μπορούμε να έχουμε κάτι πριν είναι διαθέσιμο και η νέα γέννηση δεν ήταν διαθέσιμη μέχρι την πεντηκοστή. Η πεντηκοστή εγκαινίασε την εκκλησία του σώματος του Χριστού και όσοι αναγεννήθηκαν κατά χάρη, ήταν τα πρώτα μέλη της νέας κοινωνίας. Ωστόσο, δεν αποκαλύφθηκε πλήρως αυτό που είχαν λάβει παρά μόνο μερικά χρόνια αργότερα, όταν αποκαλύφθηκε στον Παύλο το “μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπὸ τῶν αἰώνων”. (Ρωμαίους 16:25,26, Εφεσίους 3:5,9, 5: 32, Κολοσσαείς 1:25-27, Α’ Κορινθίους 2:1-10).

Στις Πράξεις διαβάζουμε για τη δύναμη του αγίου πνεύματος.

Πράξεις 1:8:

… λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου πνεύματος [άγιο πνεύμα, ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΨΗΛΑ, το δώρο] ἐφ’ ὑμᾶς…

Η αγγλική λέξη “receive” έχει επίσης προκαλέσει μεγάλη σύγχυση στο πεδίο του αγίου πνεύματος. Ένα πρόβλημα στη σημασιολογία έχει προκύψει λόγω διαφορετικών σημασιών και χρήσεων των λέξεων. Η λέξη “receive” μπορεί να χρησιμοποιηθεί με την έννοια της λήψης κάτι πνευματικά καθώς και της λήψης κάτι σε εκδήλωση στον κόσμο των αισθήσεων.

Υπάρχουν δύο ελληνικές λέξεις που μεταφράζονται ως “receive” που πρέπει να ορίζονται και να κατανοούνται με ακρίβεια. Αυτές οι ελληνικές λέξεις είναι το δέχομαι και το λαμβάνω. Από τον έλεγχο κάθε χρήσης στην καινή διαθήκη, οι ακόλουθες είναι οι ακριβείς έννοιες: το δέχομαι είναι μια υποκειμενική λήψη που δείχνει ότι με δική του απόφαση κάποιος άνθρωπος έχει λάβει κάτι πνευματικό. Το λαμβάνω είναι μια αντικειμενική υποδοχή που δείχνει ότι με την απόφαση ενός ατόμου εκδηλώνει προς τα έξω αυτό που έχει ληφθεί εσωτερικά. Με άλλα λόγια, το να λαμβάνεις πνευματικά είναι το δέχομαι και το να λαμβάνεις σε εκδήλωση στον κόσμο των αισθήσεων είναι το λαμβάνω. Έτσι, μπορεί κανείς να λάβει κάτι πνευματικά, δέχομαι, χωρίς να το λάβει σε εκδήλωση, λάμβανω, στον κόσμο των αισθήσεων.

Στις Πράξεις 8:14 και 15 χρησιμοποιούνται και οι δύο ελληνικές λέξεις για “receive”.

Πράξεις 8:14,15:

14 Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἐν Ἱεροσολύμοις ἀπόστολοι ὅτι δέδεκται [δέχομαι – πνευματικά] ἡ Σαμάρεια τὸν λόγον τοῦ θεοῦ [με άλλα λόγια, σώθηκαν πνευματικά, γιατί πίστεψαν σύμφωνα με τα εδάφια 12 και 13] ἀπέστειλαν πρὸς αὐτοὺς τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην

15 οἵτινες καταβάντες προσηύξαντο περὶ αὐτῶν ὅπως λάβωσιν [λαμβάνω – φανερώνω στον κόσμο των πέντε αισθήσεων] πνεῦμα ἅγιον

Έτσι, μπορεί κανείς να δει εύκολα ότι η γνώση για την ακριβή λέξη είναι απαραίτητη για να κατανοήσει κάποιος τη σημασία της λέξης “receive”. Είναι δυνατό να δεχθούμε κάτι πνευματικά χωρίς να το λάβουμε ποτέ σε φανέρωση. Ωστόσο, κάποιος πρέπει να δεχθεί [δέχομαι] πνευματικά προτού μπορέσει να λάβει [λαμβάνω] σε απόδειξη ή φανέρωση στον κόσμο των αισθήσεων. Η λέξη “receive” στους στίχους 17 και 19 των Πράξεων 8 είναι λαμβάνω.

Είναι ύψιστης σημασίας να γνωρίζουμε καλά ότι το πνεύμα, ο δότης, είναι ο θεός και ότι το δώρο του είναι η δύναμη από ψηλά.

Πράξεις 2:4: καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες πνεύματος ἁγίου [πνεύμα άγιο, το δώρο, δύναμη από ψηλά] καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ πνεῦμα [πνεύμα, ο δότης] ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι

Το άγιο πνεύμα, ο θεός, δεν ήταν αυτό με το οποίο γέμισαν, αλλά αυτό από το οποίο ήταν γεμάτοι, πράγμα που τους έδινε την δυνατότητα να λαλούν σε γλώσσες. Αυτό που έλεγαν όμως ήταν από το πνεύμα, ο δότης, ο θεός, τους το έδωσε, όχι στο μυαλό τους αλλά στο πνεύμα τους, το πνεύμα, που ήταν το δώρο του. Μόλις δοθεί από τον θεό και ληφθεί από τον άνθρωπο, το δώρο γίνεται ευθύνη του παραλήπτη, επομένως είναι πλέον το πνεύμα του πιστού.

Το άγιο πνεύμα, το οποίο έγινε δεκτό πνευματικά και λήφθηκε η φανέρωση του στον κόσμο των αισθήσεων την ημέρα της πεντηκοστής αναφέρεται στον λόγο του θεού με πολλούς διαφορετικούς όρους: “ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός”, “δύναμιν ἐξ ὕψους”, “αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν πνεύματι ἁγίῳ”, “τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ”. Αυτό το βιβλίο παρουσιάζει στους αναγνώστες του τη μελέτη και την εξήγηση αυτού του δώρου.

Δες το Παράρτημα I, σελίδα 259, για κάθε αναφορά στη γραφή στην καινή διαθήκη όπου χρησιμοποιείται το λαμβάνω και το δέχομαι.

Περιεχόμενα

ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΩΤΗ