Βιβλία για την Κάνναβη

Seeing through the Smoke (2023) [Βλέποντας μέσα από τον καπνό]

10 Αυγούστου, 2025
By simos

A Cannabis Specialist Untangles the Truth about Marijuana / Ένας ειδικός στην κάνναβη αποκαλύπτει την αλήθεια για την κάνναβη

Peter Grinspoon, MD

foreword by

Dr. Andrew Weil

Πρόλογος

Συνάντησα για πρώτη φορά τον Dr. Lester Grinspoon, τον πατέρα του Peter, όταν ήμουν φοιτητής ιατρικής στο Harvard, προκαλώντας διαμάχες προσπαθώντας να μελετήσω την ιατρική χρήση της κάνναβης με αντικειμενικό και νόμιμο τρόπο. Η Harvard Medical School, ακολουθώντας το παράδειγμα της κυβέρνησης των ΗΠΑ εκείνη την εποχή, απέρριψε αυτή την προσπάθεια. Παρόλα αυτά, κατάφερα να πραγματοποιήσω τα πρώτα τυχαιοποιημένα, διπλά τυφλά ερευνητικά πειράματα σε ανθρώπους με κάνναβη. Ο Lester βρισκόταν επίσης στην ίδια κατάσταση, σχεδόν συνεχώς, κατά τη διάρκεια της διακεκριμένης πενηντάχρονης σταδιοδρομίας του στη σχολή του HMS, για την εργασία του πάνω στην κάνναβη και σε άλλες ουσίες κατάχρησης, καθώς και για την προφητική κριτική του στον Πόλεμο κατά των Ναρκωτικών. Αν και το έργο του Lester έφερε αντίποινα από το κατεστημένο του Harvard, έχει επικυρωθεί πλήρως και σθεναρά από την ιστορία.

Είναι αδύνατο να υπερεκτιμηθεί ο ρόλος που έπαιξε ο Dr. Lester Grinspoon στην πρόοδο της μεταρρύθμισης της πολιτικής για τα ναρκωτικά, με το “Marihuana Reconsidered” που παρουσιάστηκε στην πρώτη σελίδα του Book Review των New York Times το 1971, με το θεμελιώδες έργο του “Marihuana, the Forbidden Medicine” το 1993, με τις 180 περίπου επιστημονικές του εργασίες και με τις πολυάριθμες μαρτυρίες του στο Κογκρέσο και τις δικαστικές αίθουσες και τις αποτελεσματικές εμφανίσεις του στα μέσα ενημέρωσης. Ήταν διανοούμενος ηγέτης του κινήματος νομιμοποίησης της κάνναβης, ο οποίος βοήθησε στη μετακίνηση της κοινής γνώμης για νομιμοποίηση από το 13% όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του στο 67% όταν πέθανε το 2020, εν πολλοίς λόγω των πενήντα ετών εργασίας του και υπεράσπισης του φυτού.

Ο γιος του, ο Dr. Peter Grinspoon, έχει επίσης βαθιά κατανόηση και ευρεία εμπειρία με την κάνναβη. Μεγάλωσε σε ένα σπιτικό όπου η νομιμοποίηση συζητούνταν και συζητούνταν συνεχώς από ακαδημαϊκούς και προσωπικότητες. Ο Peter παρακολούθησε τον αδερφό του Danny να ανακουφίζεται από την κάνναβη καθώς πάλευε, ανεπιτυχώς, με την παιδική λευχαιμία και τις καταστροφικές παρενέργειες της χημειοθεραπείας. Ο Peter πέρασε ολόκληρη την παιδική του ηλικία, την εφηβεία και την ενηλικίωση του παρατηρώντας τον πατέρα του εν δράσει, λογομαχώντας, μιλώντας, καταθέτοντας, όλα με σκοπό να ανατρέψει την παράλογη πολιτική της κυβέρνησης μας για την κάνναβη.

Μετά το κολέγιο, ο Peter πέρασε πέντε χρόνια δουλεύοντας ως ακτιβιστής για την Greenpeace προτού εισέλθει στην ιατρική σχολή. Η εμπειρία του ως ακτιβιστής τον βοήθησε να βελτιώσει τις δεξιότητες που θα εφαρμόσει στις προσπάθειες μεταρρύθμισης της κάνναβης αργότερα στη ζωή του, συμπεριλαμβανομένης της δουλειάς του με την ομάδα υπεράσπισης Doctors for Cannabis Regulation.

Ο Peter έχει τεράστιες κλινικές γνώσεις για την κάνναβη. Ως γιατρός πρωτοβάθμιας περίθαλψης, την έχει ενσωματώσει στην ιατρική πρακτική του από την αρχή της καριέρας του, θεραπεύοντας χιλιάδες ασθενείς με αυτήν όλα αυτά τα χρόνια. Υπήρξε ένας εξέχων εκπρόσωπος για τη νομιμοποίηση και ένας ενεργητικός απομυθοποιητής των συχνά επιστημονικά αβάσιμων επιχειρημάτων εναντίον της. Τον είδαμε να επιδεικνύει την πείρα του στη Yale Law School κατά τη διάρκεια της συζήτησής του το 2019 για τους κινδύνους της κάνναβης με τον ρεπόρτερ Alex Berenson.

Όπως ο πατέρας του, ο Peter έχει το θάρρος και την ειλικρίνεια να παραδεχτεί και να συζητήσει την προσωπική του εμπειρία με την κάνναβη. Ενημερώνει τις συζητήσεις του τόσο για τα οφέλη όσο και για τους κινδύνους με τρόπο που του επιτρέπει να αμφισβητεί, και μερικές φορές να σατιρίζει, “ειδικούς” στην κάνναβη, των οποίων οι προσπάθειες να περιγράψουν την ευφορικότητα από την κάνναβη αποκαλύπτουν ότι δεν βρέθηκαν ούτε 10 μέτρα μακριά από ένα στριφτό. Ξέρω λίγους γιατρούς που νιώθουν τόσο άνετα στους μεγάλους ιατρικούς γύρους στο Harvard όσο στο Boston Freedom Rally (μια ετήσια εκδήλωση κατά της απαγόρευσης στην οποία έχουν μιλήσει και οι δύο Dr. Grinspoon) ή στο Cannabis Cup.

Ο Peter φέρνει τη μοναδική άποψη του σε αυτό το εξαιρετικά σημαντικό βιβλίο, το οποίο κατά κάποιο τρόπο διαβάζεται ως το τρίτο μέρος μιας τριλογίας, ολοκληρώνοντας ένα ταξίδι που ξεκίνησε με το “Marihuana Reconsidered” και προχώρησε με το “Forbidden Medicine” του πατέρα του. Επισημαίνει ότι εμείς ως κοινωνία εξακολουθούμε να έχουμε πρόβλημα με την κάνναβη. Αν κάποιος σήμερα απευθυνόταν σε έναν τυχαίο γιατρό, δικηγόρο, νομοθέτη ή υπεύθυνο χάραξης πολιτικής και τον ρωτούσε για την κάνναβη, πιθανότατα θα έπαιρνε εντελώς διαφορετικές απαντήσεις. Μπορεί να έχουν ενημερωθεί ότι είναι ένα ευεργετικό, σχετικά μη τοξικό βοήθημα για την ευεξία με μεγάλη, αναξιοποίητη ιατρική χρησιμότητα. Ή μπορεί να έχουν λάβει και αυτοί μια αυστηρή προειδοποίηση ότι είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο, εθιστικό ναρκωτικό που διακινείται σε εφήβους από εγκληματίες, που πρέπει να αποφευχθεί με κάθε κόστος.

Ο Peter παρακολουθεί την εξέλιξη αυτών των δύο διαφορετικών πραγματικοτήτων σχετικά με την κάνναβη, τα πολιτικά τοπία και τις κοινωνικές δυνάμεις που την παρήγαγαν, συμπεριλαμβανομένου του ρατσισμού και της ταραχώδους αντίδρασης στην αντικουλτούρα της δεκαετίας του ‘60, τα εμπλεκόμενα εμπορικά συμφέροντα και τις πιέσεις του Πολέμου κατά των Ναρκωτικών. Αυτές οι επιρροές παραμόρφωσαν την κοινή γνώμη καθώς και την επιστημονική έρευνα και συνεχίζουν να το κάνουν και σήμερα. Ιστορικά, η πιο κραυγαλέα επιρροή ήταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία έχει επιλεκτικά χρηματοδοτήσει επιστήμονες που θέλουν να βρουν και να μεγαλοποιήσουν τους κινδύνους της κάνναβης. Ο Peter ξεμπερδεύει με το τι είναι πραγματικά αληθινό από την ανοησία και την προπαγάνδα, και αυτό δεν είναι μια εύκολη υπόθεση.

Γνωρίζουμε ότι η κάνναβη είναι χρήσιμη με τρόπους που έχουν καθιερωθεί και πιθανότατα σε πολλούς άλλους που πρέπει να ερευνηθούν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με την ευεξία και τη βελτίωση του τρόπου ζωής. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα πρόκλησης βλάβης που πρέπει ακόμη να μελετηθεί. Αυτή η πιθανότητα είναι ίσως μεγαλύτερη από ότι θα παραδεχτούν πολλοί υποστηρικτές της κάνναβης, αλλά είναι σαφώς πολύ μικρότερη από ότι θα ήθελε να πιστέψουμε η συντηρητική ιατρική.

Οι τρόποι με τους οποίους και οι δύο πλευρές κάνουν λάθος είναι βαθύτατα διαφωτιστικοί. Το ιατρικό ίδρυμα απορρίπτει τις ιστορίες και τις εμπειρίες των ασθενών και απορρίπτει πληροφορίες που έρχονται σε αντίθεση με το ορθόδοξο αφήγημα. Πολύ συχνά, η αντικειμενικότητα του έχει τεθεί σε κίνδυνο από τα οικονομικά συμφέροντα της Big Pharma και τα πολιτικά συμφέροντα του συντηρητικού National Institute on Drug Abuse.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί παθιασμένοι υποστηρικτές της κάνναβης έσπευσαν πολύ γρήγορα να ρομαντικοποιήσουν την ουσία της επιλογής τους και να απορρίψουν την επιστήμη εντελώς. Για παράδειγμα, από όσο γνωρίζουμε, η κάνναβη από μόνη της δεν “θεραπεύει” τον καρκίνο, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι. Η προθυμία τους αποξενώνει περαιτέρω το κυρίαρχο ιατρικό κατεστημένο.

Δεκαετίες κραυγαλέας προπαγάνδας της κυβέρνησης των ΗΠΑ και ψέματα σχετικά με την κάνναβη έχουν εντείνει αυτή τη δυναμική, ρυθμίζοντας τους υποστηρικτές να απορρίπτουν αντανακλαστικά τα ευρήματα πιθανής βλάβης. Πρέπει να μελετήσουμε, να αξιολογήσουμε και να κατανοήσουμε τους πιθανούς κινδύνους καθώς και τα οφέλη.

Περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά το “Marihuana Reconsidered”, ο Peter Grinspoon τα συνδυάζει όλα μαζί, βοηθώντας όλους μας να δούμε μέσα από τον καπνό, λαμβάνοντας υπόψη πολλαπλές ατζέντες, απόψεις και προκαταλήψεις. Αφαιρεί το συναίσθημα, ακόμη και ενώ αναγνωρίζει τα δικά του συναισθήματα, τα οποία πηγάζουν από το να βλέπει τον ετοιμοθάνατο αδελφό του να επωφελείται από την κάνναβη. Από αυτή την ευρεία προοπτική, αντιμετωπίζει ζητήματα που βρίσκονται στο σημείο ανάφλεξης, όπως η επίδραση στην οδήγηση, η γνωστική λειτουργία, η υγεία των εφήβων, τα πιθανά αποτελέσματα της νομιμοποίησης, τα οφέλη στον τρόπο ζωής από την κάνναβη και τις συναρπαστικές μελλοντικές κατευθύνσεις έρευνας. Το μήκος και το εύρος της εμπειρίας του Peter Grinspoon, μαζί με το βάθος των επιστημονικών του γνώσεων, καταλήγουν σε ένα βιβλίο που είναι μια ανεκτίμητη συμβολή στις προσπάθειας μας, ως κοινωνία, να καταλήξουμε σε μια τόσο αναγκαία κοινή κατανόηση της κάνναβης.

Πρόλογος

Ήταν το 1973, δύο χρόνια αφότου ο Νίξον ξεκίνησε τον Πόλεμο κατά των Ναρκωτικών, όταν εισέπνευσα για πρώτη φορά καπνό κάνναβης. Ήμουν επτά χρονών. Θυμάμαι να ακολουθώ τους έφηβους αδελφούς μου, τον Danny και τον David, όπως συνηθίζουν να κάνουν τα μικρά αδέρφια, όπως οι παπαράτσι, γύρω από το δρόμο του σπιτιού των παιδικών μας χρόνων. Οι γονείς μας ήταν έξω και κατά κάποιο τρόπο νόμιζαν ότι οι έφηβοι θα με επέβλεπαν υπεύθυνα. Ο Danny, δεκατεσσάρων ετών τότε, τράβηξε πρόχειρα ένα λεπτό λευκό στριφτό από την τσέπη του, το άναψε με ένα σπίρτο και άρχισε να ρουφάει την άκρη του, βγάζοντας άρρωστα γλυκές αναθυμιάσεις. Κανονικά ήταν ένας προσεκτικός και αφοσιωμένος μεγαλύτερος αδερφός, αλλά αυτή τη στιγμή ο εφηβικός του εαυτός πρέπει να είχε αναλάβει την διακυβέρνηση γιατί, με ένα άτακτο χαμόγελο, μου έδωσε το λευκό αντικείμενο και μου έδωσε εντολή να βάλω την άκρη στο στόμα μου και να αναπνεύσω, όπως ακριβώς έκανε κι αυτός. Θα είχα πηδήξει από έναν γκρεμό αν μου το ζητούσε. Πέρασα τα επόμενα πέντε λεπτά βήχοντας και βαριανασαίνοντας καθώς ο Danny μπήκε μέσα στο σπίτι για να μου φέρει ένα ποτήρι νερό, νιώθοντας ξεκάθαρα ένοχος για την κακώς μελετημένη φάρσα του.

Η πράξη του Danny να καπνίζει στριφτό σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών δεν ήταν τόσο κατάφωρα παραβατική όσο ακούγεται, καθώς η κάνναβη τον βοηθούσε να συντηρηθεί. Ήταν το μόνο πράγμα που του επέτρεψε να κρατήσει το φαγητό κάτω, δεδομένου του βαριού θεραπευτικού σχήματος χημειοθεραπείας που ακολουθούσε κατά τη διάρκεια της χαμένης μάχης του ενάντια στην οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία. Οι γονείς μου, μετά από αρκετό ψάξιμο ψυχής, και μετά λίγη πραγματική αναζήτηση κάνναβης, τελικά ενέκριναν τη χρήση της. Πιστεύω ότι ήξεραν από εκείνο το σημείο ότι πέθαινε και είχαν αποφασίσει να ελαχιστοποιήσουν τα βάσανα του με κάθε κόστος.

Αυτό κατέληξε στο ότι η νομοταγής μητέρα μου πήγε στο χωράφι δίπλα στο γυμνάσιο στα προάστια της Βοστώνης μας και ζήτησε από τον καλύτερο φίλο του Danny, τον Mark, να της πουλήσει λίγο χόρτο. Ο Mark ήταν τόσο σοκαρισμένος και ανήσυχος που σχεδόν αυθόρμητα αμύνθηκε. “Ω, Mrs. Grinspoon, δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό”. Η πίστη του Mark ως φίλου και η ενσυναίσθηση για το πόσο άρρωστος ήταν ο Danny πρέπει τελικά να είχαν κερδίσει κάθε φόβο για πιθανές επιπτώσεις. Αργότερα το ίδιο βράδυ, ο Danny ανακοίνωσε στη μητέρα μου: “Ω, μαμά, μάντεψε τι; Έχω λίγη κάνναβη μέσα στην τσέπη του σακακιού μου”.

Η χρήση κάνναβης μπορεί να πρόσθεσε μόνο μήνες έως ένα χρόνο στη ζωή του Danny, αλλά η βελτίωση της ποιότητας ζωής του ήταν ανυπολόγιστη. Αντί να κάνει συνεχώς εμετό, έτρωγε. Αντί να ξαπλώνει στο κρεβάτι, έπαιζε με τα αδερφάκια του, εφευρίσκοντας περίπλοκα επιτραπέζια παιχνίδια και γρατζουνούσε την Fender Stratocaster του. Ναι, η κάνναβη ήταν παράνομη. Ναι, ήταν το μέτωπο και το επίκεντρο στους πολιτιστικούς πολέμους στην Αμερική του Νίξον. Ναι, αν είχε εντοπιστεί από λάθος άτομα, ο αδερφός μου Danny και οι γονείς μου θα μπορούσαν να είχαν συλληφθεί. Η δουλειά τους ως δασκάλα και ως γιατρός θα μπορούσε να είχε τεθεί σε κίνδυνο. Ναι, το ιατρικό κατεστημένο, το οποίο περιλάμβανε και τον πατέρα μου, ψυχίατρο του Harvard , ήταν ιδεολογικά προγραμματισμένο να είναι αντίθετο σε αυτό.

Αλλά όταν έρχεται η ανάγκη, οι περισσότεροι γονείς θα κάνουν σχεδόν τα πάντα για να βοηθήσουν τα παιδιά τους. Αυτό ήταν μια απλή λογική συνέχεια: χωρίς κάνναβη, χωρίς όρεξη, χωρίς φαγητό, χωρίς Danny.

Τι θα έκανες αν ήταν το παιδί σου;

Η θεραπευτική δύναμη της κάνναβης έγινε φολκλορική στην οικογένεια μου και η βιωμένη εμπειρία των δυνάμεων της να ανακουφίζει τα βάσανα και να παρατείνει και να συντηρεί τη ζωή, εμποτίστηκε σε μένα σε νεαρή ηλικία και μεταφέρθηκε σε μια καριέρα στην ιατρική.

Εισαγωγή

Δεν χρειάζεται να σε βάλουν να καταναλώσεις κάνναβη για να ζαλιστείς και να σε μπερδέψει η τρέχουσα διχόνοια στην κοινωνία μας γύρω από την κάνναβη. Ανάλογα με τον γιατρό με τον οποίο μιλάς, ποιους ιστότοπους διαβάζεις ή ποιον παρουσιαστή ραδιοφωνικής εκπομπής ακούς, η κάνναβη μπορεί να είναι ένα ελκυστικό φάρμακο χαμηλού κινδύνου, ακόμα και ένα βοήθημα για την ευεξία ή ένα ύπουλα εθιστικό ναρκωτικό που καταστρέφει τον εγκέφαλο των νέων μας. Μερικές φορές αισθάνεται κανείς σαν να διαβάζει περιγραφές δύο τελείως διαφορετικών φυτών, που καλλιεργούνται σε διαφορετικούς κόσμους, τρέφονται από διαφορετικούς ήλιους.

Είναι δυσλειτουργικό για την κοινωνία μας να έχει αυτές τις δύο διαφορετικές, σε μεγάλο βαθμό αντιφατικές αφηγήσεις. Αυτή η παραφωνία μπερδεύει τους εφήβους, στενοχωρεί τους ασθενείς και παραλύει τους πολιτικούς. Προσκαλεί σε αμφίβολες πηγές πληροφοριών και καταλήγει σε ανενημέρωτες επιλογές, ενισχυμένη πόλωση και μια κατακερματισμένη, ασυνάρτητη εθνική πολιτική.

Οι δύο αφηγήσεις τείνουν να ριζοσπαστικοποιούν η μία την άλλη με την πάροδο του χρόνου. Μερικοί υποστηρικτές της κάνναβης απεχθάνονται να παραδεχτούν οποιουσδήποτε κινδύνους, όσο πραγματικός κι αν είναι, όπως ο κίνδυνος να μετατραπούν τα βρώσιμα κάνναβης σε νόστιμα κολλώδη αρκουδάκια που ένα μικρό παιδί μπορεί να φάει ευχαρίστως μέχρι να αδειάσει το σακουλάκι και ενδεχομένως να καταλήξει στα επείγοντα. Προφανώς, το δικαίωμα κάποιου να βρεθεί σε ευφορικότητα από ζελεδένια αρκουδάκια είναι ιερό. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι αντίπαλοι της κάνναβης απορρίπτουν αυτόματα οποιεσδήποτε μελέτες δείχνουν όφελος, παρόλο που μερικοί από τους πιο αποπνικτικούς προμαχώνες της κυρίαρχης ιατρικής αναφέρουν τώρα ότι η κάνναβη βοηθά άτομα με παθήσεις όπως ο χρόνιος πόνος.

Πώς καταλήξαμε σε αυτές τις ριζικά αποκλίνουσες αντιλήψεις για την κάνναβη; Υπάρχει μια μέση λύση, ένα κοινό σύστημα πεποιθήσεων για την κάνναβη, με την οποία μπορούμε να ζήσουμε όλοι; Αφού εξετάσω πώς φτάσαμε σε δύο ξεχωριστές πραγματικότητες σχετικά με την κάνναβη, θα επικεντρωθώ σε ερωτήσεις που έχουν γίνει τα πιο κρίσιμα σημεία ανάφλεξης. Είναι η κάνναβη εθιστική; Είναι ασφαλής να την χρησιμοποιήσεις εάν είσαι έγκυος; Βοηθάει στον αυτισμό; Μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του καρκίνου; Πώς επηρεάζει τη μνήμη; Πόσο επικίνδυνο είναι για τους εφήβους; Εξερευνώ επίσης τι είναι τόσο ελκυστικό στις ψυχαγωγικές του χρήσεις που οι άνθρωποι κινδυνεύουν να πάνε ακόμα και στη φυλακή μόνο και μόνο για να την χρησιμοποιήσουν.

Δεν έχω όλες τις απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις. Αυτό που έχω είναι μια ασυνήθιστα μεγάλη προοπτική για αυτό το θέμα. Είχα μια πρώτη γραμμή στο κίνημα νομιμοποίησης σε όλη μου τη ζωή λόγω της ηγεσίας του πατέρα μου και της ασθένειας του αδελφού μου. Έχω δύο δεκαετίες κλινικής εμπειρίας στη θεραπεία ασθενών με κάνναβη. Έχω τόση προσωπική εμπειρία με το φυτό όση και πολλοί Ρασταφάρι. Ζω με το ένα πόδι και στους δύο κόσμους, με την ίδια άνεση να πασάρω ένα στριφτό σε ένα καφέ στο Άμστερνταμ, όπως παρουσιάζω μεγαλειώδεις διαλέξεις για το θέμα της κάνναβης σε μερικά από τα πιο διάσημα νοσοκομεία μας.

Η κάνναβη έχει ενώσει τους Αμερικανούς σε όλο το πολιτικό φάσμα, ωστόσο χώρισε τους γιατρούς σε εχθρικά πνευματικά στρατόπεδα. Η ιστορία του φυτού είναι περίπλοκα συνυφασμένη με τις τελευταίες δέκα χιλιετίες της ανθρώπινης ιστορίας ως τροφή, μυστικιστική ουσία, ύφασμα και φάρμακο. Ωστόσο, τον περασμένο περίπου αιώνα, ο νομικός περιορισμός του υπήρξε όχημα φυλετικής υποβάθμισης και ελέγχου. Τέλος, φαίνεται ότι βγαίνουμε από αυτή τη σκοτεινή περίοδο. Ωστόσο, μόνο το 2020, υπήρξαν περισσότερες από τριακόσιες χιλιάδες συλλήψεις σχετικά με την κάνναβη στις ΗΠΑ.

Η κάνναβη είναι ένα μοναδικό φυτό σε κάθε επίπεδο. Όλα τα παραδείγματα και οι κατηγορίες που έχουν μεταφερθεί σε αυτό ή του επιβλήθηκαν, από άλλα φάρμακα υπολείπονται. Δεν είναι “ελαφριά ηρωίνη” ή “κάτι σαν αλκοόλ”. Αισθάνομαι ότι έχει παρεξηγηθεί και παρερμηνευθεί κατάφωρα από το κυρίαρχο ρεύμα των εθισμών και των ιατρικών κοινοτήτων τον τελευταίο μισό αιώνα. Αντί να ξεκινήσουν ουδέτερα, υπέθεσαν ότι η κάνναβη είναι κάτι το αρνητικό και έχουν ξοδέψει τα τελευταία πενήντα χρόνια αποδεικνύοντας ότι αυτό έτσι έχει, χρήσιμοι βοηθοί του Πολέμου κατά των Ναρκωτικών της κυβέρνησης μας.

Το ιατρικό επάγγελμα έχει σε μεγάλο βαθμό χάσει το τρένο σε σχέση με την κάνναβη και αυτή τη στιγμή είναι σε αντίθεση με το 94% των Αμερικανών που είναι υπέρ της νόμιμης πρόσβασης στην ιατρική χρήση της κάνναβης. Οι ασθενείς περιμένουν από τους γιατρούς τους να μάθουν κάτι για την κάνναβη, αλλά συχνά απογοητεύονται, αν όχι και να αποθαρρύνονται εντελώς, από τις επικριτικές, σαρκαστικές συμπεριφορές που μπορεί να συναντήσουν. Αυτή η γρήγορη απόρριψη ουσιαστικά σκεπάζει τεράστια κενά στη γνώση. Οι γιατροί πρέπει επειγόντως να ενημερωθούν σχετικά με αυτό το θέμα, γιατί σε αυτό το σημείο οι ασθενείς απλώς δεν τους θεωρούν ως χρήσιμες πηγές πληροφοριών ή δεν τους ενημερώνουν για τη χρήση κάνναβης την οποία κάνουν, κάτι το οποίο μπορεί να είναι μια επικίνδυνη κατάσταση για τη φροντίδα αυτών των ασθενών. Σε μια μελέτη με περισσότερους από χίλιους ασθενείς με ιατρική χρήση της κάνναβης, μόνο το 2,6% των ασθενών επέλεξαν προϊόντα κάνναβης με τη συμβολή ενός επαγγελματία υγείας, αν και το 54,9% βασίστηκαν σε συμβουλές από υπαλλήλους στα ειδικά καταστήματα διάθεσης της κάνναβης, τα dispensaries (γνωστοί και ως “budtenders”). Με την κάνναβη, εάν οι γιατροί θέλουν κερδίσουν πάλι πίσω τη συνάφεια τους, πρέπει να ενημερώσουν και να εξελίξουν τις στάσεις και τις γνώσεις τους. Δεν μπορούν να παραπονεθούν για άτομα που αναζητούν πληροφορίες από άλλους, εάν δεν έχουν κάτι χρήσιμο που μπορούν να προσφέρουν οι ίδιοι.

Η γνώση της κοινωνίας αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, αλλά ως απάντηση στις αντικρουόμενες πολιτικές και οικονομικές πιέσεις, η κατανόηση της κάνναβης από την κοινωνία μας άρχισε να διχάζει τη δεκαετία του ‘30, καθώς η εκστρατεία για την απαγόρευση και την μετάβαση σε παράνομη κατάσταση στις ΗΠΑ άρχισε να γίνεται σε μεγάλο βαθμό. Τώρα έχουμε δύο ανησυχητικά αντιφατικές αλήθειες που πρέπει να επαναδιαμορφωθούν σε ένα σύνολο. Είναι καιρός να κάνουμε έναν απολογισμό (ή να καταλάβουμε!) όσων γνωρίζουμε, να κοσκινίσουμε τους σπόρους από τα μπουμπούκια και να επανενωθούμε γύρω από ένα σύνολο κατανοήσεων των βασικών αληθειών για την κάνναβη. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να επανεντάξουμε γόνιμα την κάνναβη στην κοινωνία μας με λογικό και ορθό τρόπο μετά την ογδοντάχρονη εξορία της.

Περιεχόμενα

Μέρος πρώτο. Πώς φτάσαμε εδώ;

Κεφάλαιο πρώτο. Γιατί είμαι εγώ που το γράφω αυτό;
Κεφάλαιο δεύτερο. Η διακλάδωση των πολιτισμικών αντιλήψεων: Reefer απαισιοδοξία
Κεφάλαιο τρίτο. Καννατοπισμός (Cannatopianism)
Κεφάλαιο τέταρτο. Μην κάνεις κακό: Οι γιατροί και ο Πόλεμος κατά των Ναρκωτικών
Κεφάλαιο πέμπτο. Κόστος της σύγχυσης σχετικά με την κάνναβης: Οι αγελάδες μετρητών μουγκρίζουν δυνατά
Κεφάλαιο έκτο. Ξεκάθαρες αλήθειες: Οι βλάβες του πολέμου κατά των χρηστών κάνναβης

Μέρος δεύτερο. Πόσο επιβλαβές; Μετρημένη προσέγγιση

Κεφάλαιο έβδομο. Τι μετράει ως αποδεικτικό στοιχείο;
Κεφάλαιο όγδοο. Η κάνναβη προκαλεί ψύχωση; Το κοτόπουλο συναντά το αυγό
Κεφάλαιο ένατο. Οι άνθρωποι εθίζονται στην κάνναβη;
Κεφάλαιο δέκατο. Τι γίνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού;
Κεφάλαιο ενδέκατο. Χρήση και οδήγηση: Μην σταματάς στο πράσινο φως
Κεφάλαιο δωδέκατο. Ενήλικες: Αυτός είναι ο εγκέφαλος σου με την κάνναβη
Κεφάλαιο δέκατο τρίτο. Έφηβοι: Απλώς πες περιμένω

Μέρος τρίτο. Τι είναι η ευφορικότητα; Οφέλη και δυνατότητες

Κεφάλαιο δέκατο τέταρτο. Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα: Ο εγκέφαλος μας στις ουσίες
Κεφάλαιο δέκατο πέμπτο. Κάνναβη αντί για οπιοειδή: Το μεγαλύτερο δεν είναι πάντα καλύτερο
Κεφάλαιο δέκατο έκτο. Αϋπνία: Να κοιμάσαι αλλά όχι να ονειρεύεσαι
Κεφάλαιο δέκατο έβδομο. Κάνναβη και καρκίνος: Κρούοντας την πόρτα του παραδείσου
Κεφάλαιο δέκατο όγδοο. Μπορεί η κάνναβη να βοηθήσει στον αυτισμό; Έρχεται βοήθεια
Κεφάλαιο δέκατο ένατο. Κάνναβη και ψυχική υγεία: Ένας πλανήτης των ψυχιάτρων
Κεφάλαιο εικοστό. CBD: Ένα εκλεκτικό Placebo ή ένα θαυματουργό φάρμακο;