Βιβλία για την Κάνναβη

The Opioid Crisis – A reference handbook (2018) [Η επιδημία των οπιοειδών – Ένα εγχειρίδιο αναφοράς]

27 Νοεμβρίου, 2024
By simos

CONTEMPORARY WORLD ISSUES Series / Σειρά: Σύγχρονων Παγκοσμίων Θεμάτων

David E. Newton

Πρόλογος

Ο Sam Banting ένιωθε ένα διαφορετικό είδος “ευφορίας” αυτή την ημέρα. Μετά από έναν πολύ μεγάλο αγώνα με τα οπιοειδή, νόμιζε ότι η ζωή του επρόκειτο να αλλάξει. Είχε γίνει δεκτός για εισαγωγή σε ένα γνωστό κέντρο θεραπείας λίγο πάνω από 100 μίλια από το σπίτι του. Θα ξεκινούσε τη θεραπεία το επόμενο πρωί και θα βρισκόταν στο δρόμο της ανάρρωσης. Η γυναίκα του τον φίλησε χαιρετώντας τον, γνωρίζοντας στην καρδιά της ότι την επόμενη φορά που θα έβλεπε τον Sam, θα ήταν “καθαρός” ή τουλάχιστον θα έκανε καλή πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση. Την επόμενη μέρα έλαβε ένα τηλέφωνο από το κέντρο θεραπείας. Ο Sam ήταν νεκρός.

Τα ονόματα είναι φανταστικά, αλλά η ιστορία δεν είναι. Στην πραγματικότητα, η ιστορία του Sam δεν είναι καθόλου διαφορετική από χιλιάδες άντρες και γυναίκες στις ΗΠΑ των οποίων οι ζωές, τουλάχιστον, έχουν διαταραχθεί και, στη χειρότερη, έχουν τερματιστεί από την επιδημία οπιοειδών που μαστίζει το έθνος.

Τα γεγονότα που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή αυτής της επιδημίας είναι πλέον καλά γνωστά σε σχεδόν οποιονδήποτε διαβάζει εφημερίδες ή παρακολουθεί ρεπορτάζ ειδήσεων στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο. Το 2015 (το τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα), περίπου 12,5 εκατομμύρια Αμερικανοί έκαναν κατάχρηση νόμιμης συνταγής οπιοειδών (τα συνταγογραφούμενα οπιοειδή παυσίπονα). Λίγο πάνω από 2 εκατομμύρια από αυτά τα άτομα έκαναν κατάχρηση οπιοειδών για πρώτη φορά. Από αυτούς τους αριθμούς, 33.091 χρήστες πέθαναν από υπερβολική δόση οπιοειδών, κατά μέσο όρο 90 άτομα κάθε μέρα του χρόνου. Την ίδια χρονιά, 828.000 άτομα έκαναν χρήση ηρωίνης σε τακτική βάση, οδηγώντας σε 12.989 θανάτους το χρόνο. Συνολικά, η επιδημία πιστεύεται ότι κόστισε στο έθνος περίπου 78,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε ένα χρόνο. (Όλα τα δεδομένα προέρχονται από το U.S. Department of Health and Human Services, https://www.hhs.gov/opioids/about-the-epidemic/index.html, πρόσβαση στις 2 Ιανουαρίου 2018).

Τα οπιοειδή είναι τα πιο ισχυρά αναλγητικά, ενώσεις που ανακουφίζουν από τον πόνο. Η χρήση τους για το σκοπό αυτό χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν, παρέχοντας στο ιατρικό επάγγελμα ένα από τα πιο αποτελεσματικά από όλα τα θεραπευτικά εργαλεία του οπλοστασίου του. Ταυτόχρονα, τα οπιοειδή έχουν χρησιμοποιηθεί και για μη ιατρικούς σκοπούς, σκοπούς που προκύπτουν από την τάση τους να προκαλούν αισθήματα ευφορίας σε έναν χρήστη. Σε όλους αυτούς τους αιώνες, λοιπόν, τα οπιοειδή ήταν ένα αληθινό δίκοπο μαχαίρι, τόσο με εξαιρετικά αποτελεσματικές ιατρικές εφαρμογές όσο και με ευχάριστες αλλά δυνητικά επιβλαβείς παρενέργειες.

Εάν τα οπιοειδή υπάρχουν εδώ και χιλιάδες χρόνια, γιατί ξαφνικά ευθύνονται για μια κρίση στις ΗΠΑ και σε άλλα μέρη του κόσμου; Ένα σημαντικό στοιχείο σε αυτή την ιστορία ήταν η ανακάλυψη και η σύνθεση μιας ολόκληρης κατηγορίας νέων ναρκωτικών που προέρχονται από ή βασίζονται στο παλαιότερο από όλα τα οπιούχα / opiates (ναρκωτικά που σχετίζονται με το όπιο). Αυτές οι ενώσεις είναι γνωστές ως οπιοειδή / opioids, ένας όρος που αρχικά προοριζόταν να διακρίνει μεταξύ των φυσικών ή ημισυνθετικών παραγώγων του οπίου (οπιούχα) και των ενώσεων που είναι εντελώς συνθετικές, αλλά που λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό με τον ίδιο τρόπο όπως αυτές οι ουσίες (οπιοειδή). Σήμερα, ο τελευταίος όρος έχει υιοθετηθεί για οποιαδήποτε ένωση της οποίας τα νευροφυσιολογικά αποτελέσματα είναι τα ίδια ή παρόμοια με εκείνα της μορφίνης, της κύριας αναλγητικής ένωσης στο όπιο.

Οι πολιτιστικές στάσεις σχετικά με τα οπιοειδή έχουν αλλάξει σημαντικά με τα χρόνια. Κάποτε, θεωρούνταν χρήσιμα ιατρικά προϊόντα τα οποία λίγα άτομα χρησιμοποιούσαν για ψυχαγωγικούς σκοπούς, μια τάση που οι περισσότερες κοινωνίες θεωρούσαν μερικές φορές ατυχή αλλά όχι μείζον ζήτημα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί μέσω νομοθεσίας ή άλλων μορφών καταχρήσεων. Σε ορισμένα μέρη, σε ορισμένες περιόδους της ιστορίας, τα οπιοειδή έγιναν πραγματικά αρκετά δημοφιλή σε επιλεγμένες ομάδες ατόμων, στρατιώτες που επέστρεψαν από τον Εμφύλιο Πόλεμο, γυναίκες που ελπίζουν να ξεφύγουν από τη βουή της καθημερινότητας τους ή βικτωριανοί καλλιτέχνες που αναζητούν μια “νέα και διαφορετική” πραγματικότητα, για παράδειγμα.

Σε μεγάλο βαθμό μέσω των προσπαθειών των φαρμακευτικών εταιρειών, τα οπιοειδή έχουν έρθει να διαδραματίσουν έναν ακόμη νέο ρόλο στην κοινωνία. Έχουν γίνει το τελευταίο θεραπευτικό καταφύγιο για εκατομμύρια Αμερικανούς που υποφέρουν από χρόνιο πόνο, δίνοντας μια λύση που κάνει τη ζωή των ατόμων αυτών. Αλλά κατέστησε επίσης δυνατή μια πλημμύρα ουσιών, οπιοειδών, για χρήστες ναρκωτικών που δεν γνωρίζουν ή δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις τρομερές συνέπειες της εξάρτησης ή/και του εθισμού στις ενώσεις.

Την τελευταία δεκαετία, η κρίση των οπιοειδών έχει πάρει άλλη τροπή, με ορισμένους χρήστες να απομακρύνονται από τα συνθετικά οπιοειδή, όπως η οξυκωδόνη και η υδρομορφόνη, σε ένα “παλιό γνώριμο” φάρμακο, τη μορφίνη ή σε ακόμη πιο ισχυρά συνθετικά οπιοειδή, όπως η φαιντανύλη και καρφεντανίλη. Σχεδιασμένο αρχικά ως αναλγητικό για μεγάλα ζώα, όπως οι ελέφαντες, η τελευταία ένωση λέγεται ότι είναι 10.000 φορές πιο ισχυρή από τη μορφίνη, παρέχοντας μια “ευφορία” απαράμιλλη από οποιοδήποτε άλλο οπιοειδές με, ωστόσο, δυνητικά θανατηφόρα αποτελέσματα.

Επομένως, τι πρέπει να γίνει για την επιδημία οπιοειδών στις ΗΠΑ; Ένα μέρος της απάντησης σε αυτό το ερώτημα είναι ότι όποια βήματα και να γίνουν, ο λογαριασμός θα είναι υψηλός. Στο νομοσχέδιο φορολογικής μεταρρύθμισης του 2017 που εγκρίθηκε από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, 45 δισεκατομμύρια δολάρια διατέθηκαν για κρατικές επιχορηγήσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης την επόμενη δεκαετία. Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό, αλλά πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι δεν είναι σχεδόν επαρκές για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Ο Richard Frank, ένας health economist στο Harvard Medical School, υπολόγισε ότι η κρίση θα κόστιζε στην οικονομία των ΗΠΑ περίπου 14 δισεκατομμύρια δολάρια το 2018 και περισσότερα από 183 δισεκατομμύρια δολάρια την επόμενη δεκαετία.

Περιπλέκοντας την πρόκληση για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας στην αντιμετώπιση της κρίσης των οπιοειδών είναι ερωτήματα σχετικά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πρόληψης και αντιμετώπισης της επιδημίας. Έχουν προταθεί διάφορες επιλογές για να βοηθηθούν άτομα που αντιμετωπίζουν την εξάρτηση και τον εθισμό στα οπιοειδή, αλλά καμία μεμονωμένη προσέγγιση δεν φαίνεται να είναι η καλύτερη μέθοδος για την αντιμετώπιση του ζητήματος.

Αυτό το βιβλίο επιχειρεί να δώσει στους αναγνώστες μια ιστορία και το υπόβαθρο των κρίσεων των οπιοειδών παγκοσμίως και ανά τους αιώνες (Κεφάλαιο 1), με ιδιαίτερη έμφαση στα τρέχοντα ζητήματα και προβλήματα και τις προτεινόμενες λύσεις τους (Κεφάλαιο 2). Το Κεφάλαιο 3 παρέχει σε εννέα συνεισφέροντες να γράψουν για την προσωπική τους εμπειρία με την κρίση και για άλλες, πιο λεπτομερείς, πτυχές της επιδημίας. Το Κεφάλαιο 4 περιλαμβάνει σύντομες βιογραφικές και περιγραφικές ενότητες ατόμων και οργανώσεων που έχουν παίξει ρόλο σε ζητήματα οπιοειδών κατά τη διάρκεια της ιστορίας και το Κεφάλαιο 5 είναι μια συλλογή από τρέχοντα δεδομένα και σχετικά έγγραφα που ασχολούνται με το θέμα. Το Κεφάλαιο 6 παρέχει μια σχολιασμένη βιβλιογραφία σημαντικών βιβλίων, άρθρων, εκθέσεων και πηγών διαδικτύου για την επιδημία οπιοειδών, ενώ το Κεφάλαιο 7 αποτελείται από μια συλλογή σημαντικών γεγονότων στην ιστορία της χρήσης οπιοειδών. Το βιβλίο ολοκληρώνεται με ένα γλωσσάρι σημαντικών όρων στον τομέα.

Περιεχόμενα

1. Ιστορικό και ιστορία

Το φυτό του όπιου: Μια παρουσίαση
Η ιστορία του οπίου έως το 1800
- Αίγυπτος και Κρήτη
- Ελλάδα και Ρώμη
- Ο Μεσαίωνας και ο Μουσουλμανικός Κόσμος
- Η Άπω Ανατολή
Λαύδανο
Οι πόλεμοι του οπίου
Μορφίνη και παραπέρα
- Η ανακάλυψη και εμπορευματοποίηση της μορφίνης
- Ηρωίνη: Το θαυμάσιο ναρκωτικό
- Άλλα οπιούχα
Η ποινικοποίηση των οπιούχων
Νόμος Controlled Substances Act του 1970
Ημισυνθετικά και συνθετικά οπιοειδή
Η χημεία του εγκεφάλου των οπιοειδών
Συμπέρασμα
Βιβλιογραφικές αναφορές

2. Προβλήματα, διαφορές και λύσεις

Οι αριθμοί λένε την ιστορία
- Θνησιμότητα και νοσηρότητα
- Ποιος χρησιμοποιεί οπιοειδή;
- Οικονομικό κόστος
- Οι αθώοι περαστικοί
- Ένα υποκείμενο θέμα
Η ιστορία του OxyContin
Μια πλημμύρα οπιοειδών
Ρύθμιση της χρήσης οπιοειδών
- Κατευθυντήριες γραμμές
- Αντιδράσεις στις κατευθυντήριες γραμμές
- Νομοθεσία
  - Ομοσπονδιακά
  - Πολιτειακά
  - Πολυ-πολιτειακά
Πρόληψη
- Εκπαίδευση
  - Εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας
  - Σχολεία και κολέγια
- Σωστή απόρριψη φαρμάκων
- Επιβολή
  - Νόμοι για τα χάπια
  - Νόμοι για τους γιατρούς
Θεραπεία
- Εναλλακτικές μορφές θεραπείας
Συμπέρασμα
Βιβλιογραφικές αναφορές

3. Προοπτικές

Δεν είναι το πρόβλημα μου, ή είναι;, Judith Elsesser
Η εκπαίδευση προωθεί την πρόληψη, Heather Kulp
Επιδημία στο Asheville, Heather Pack
Εξομολογήσεις ενός χρήστη οπιοειδών, Bob Roehr
Σκεπτικό για παρεμβάσεις με βάση την κάνναβη στην κρίση της υπερβολικής δόσης οπιοειδών, Anjali A. Sarkar
Η κρίση των οπιοειδών στις ΗΠΑ – Μια προσωπική προοπτική, William G. Schulz
Παράθεση ιστορικού: Η ανάγκη για γνήσιο πλαίσιο, John Galbraith Simmons
I’m High as I Write, Rebecca Smith
Τα οπιοειδή φάρμακα παρέχουν ανακούφιση από τον πόνο αλλά με σοβαρούς κινδύνους, Stephani Sutherland

4. Προφίλ

Academy of Integrative Pain Management
Advocates for Opioid Recovery
Alliance for Safe Online Pharmacies
American Society of Addiction Medicine
Center for Lawful Access and Abuse Deterrence
Coalition to Stop Opioid Overdose
Thomas De Quincey (1785–1859)
Drug Enforcement Administration
Jack Fishman (1930–2013)
Francis B. Harrison (1873–1957)
Heroin Epidemic Relief Organization
Felix Hoff mann (1868–1946)
Paul Janssen (1926–2003)
Th e National Alliance of Advocates for Buprenorphine Treatment
National Association of State Controlled Substances Authorities
National Institute on Drug Abuse
Office of National Drug Control Policy
Pain Therapy Access Physicians Working Group Candace Pert (1946–2013)
President’s Commission on Combating Drug Addiction and the Opioid Crisis
Friedrich Sertürner (1783–1841)
Solomon H. Snyder (1938–)
Substance Abuse and Mental Health Services Administration
Thomas Sydenham (1624–1689)
Charles E. Terry (1878–1945)
Hamilton Wright (1867–1917)

5. Στοιχεία και έγγραφα

Δεδομένα
- Πίνακας 5.1. Κατάχρηση οπιοειδών κατά το παρελθόν έτος και τον περασμένο μήνα μεταξύ ατόμων ηλικίας 12 ετών και άνω, κατά λεπτομερή ηλικιακή κατηγορία: Αριθμοί σε χιλιάδες και ποσοστά, 2015 και 2016
- Πίνακας 5.2. Οποιαδήποτε χρήση παυσίπονων κατά το παρελθόν έτος και κατάχρηση αναλγητικών τον περασμένο χρόνο και τον περασμένο μήνα μεταξύ ατόμων ηλικίας 12 ετών και άνω, ανά λεπτομερή ηλικιακή κατηγορία: Αριθμοί σε χιλιάδες και ποσοστά, 2015 και 2016
- Πίνακας 5.3. Θάνατοι από δηλητηρίαση από φάρμακα που περιλαμβάνουν οπιοειδή αναλγητικά: ΗΠΑ, 1999–2015
- Πίνακας 5.4. Θάνατοι από υπερβολική δόση οπιοειδών, 2015
- Πίνακας 5.5. Ποσοστά θανάτου από δηλητηρίαση από ηρωίνη και αναλγητικά οπιοειδή, 2000–2015
- Πίνακας 5.6. Θάνατοι από υπερβολική δόση ναρκωτικών μεταξύ εφήβων ηλικίας 15–19 ετών, ανά τύπο οπιοειδούς ναρκωτικού που εμπλέκεται στις ΗΠΑ: 1999–2015 (ανά 100.000)
- Πίνακας 5.7. Χρήση οπιοειδών στα σχολεία
- Πίνακας 5.8. Αντιληπτή διαθεσιμότητα ναρκωτικών άλλων ηρωίνης, 1991–2016, τάξεις 8η, 10η και 12η
Έγγραφα
- Νόμος περί αποκλεισμού του καπνίσματος του οπίου του 1909
- Harrison Narcotic Act (1914)
- ΗΠΑ κατά Jin Fuey Moy (1916)
- ΗΠΑ κατά Doremus (1919)
- Webb κατά ΗΠΑ (1919)
- Νόμος Controlled Substances Act (1970)
- Νόμος Children’s Health Act 2000
- Χρήση οπιοειδών μεταξύ βετεράνων (2013)
- Ένας νόμος για την πρόληψη της κατάχρησης οπιούχων μέσω της ενίσχυσης του προγράμματος παρακολούθησης συνταγογράφησης ελεγχόμενων ουσιών (2016)
- Ένας νόμος σχετικά με την ακούσια δέσμευση για θεραπεία για διαταραχές χρήσης ουσιών (2016)
- Παρατηρήσεις του Προέδρου Trump για την καταπολέμηση της ζήτησης ναρκωτικών και της κρίσης των οπιοειδών (2017)
- Η Επιτροπή του Προέδρου για την Καταπολέμηση της Τοξικομανίας και της Κρίσης των Οπιοειδών (2017)