Cannabis for Chronic Pain – A proven prescription for using marijuana to relieve your pain and heal your life (2017) [Κάνναβη για τον χρόνιο πόνο – Μια αποδεδειγμένη συνταγή για την χρήση κάνναβης για την ανακούφιση από τον πόνο και την θεραπεία της ζωής σου]

Dr. Rav Nker, Do, Abihm

Εισαγωγή

Ο χρόνιος πόνος είναι μια ευλογία μεταμφιεσμένη σε κατάρα

Joy and Woe are woven fine, a clothing for the soul Divine. ’Neath every grief and pine, runs a joy with silken twine. Human beings are made for joy and woe, and when this we rightly know, through the world we safely go.

– William Blake, an English poet, painter, and printmaker (1757–1827)

Ξύπνησα με τον πόνο να με χτυπάει σαν κεραυνός, σαν να με χτυπάει ηλεκτροπληξία. Δεν είχα νιώσει ποτέ τέτοιο πόνο.

Η διάγνωση ήταν εύκολη. Το αλλόκοτο εξάνθημα με φουσκάλες που μοιάζει με ανεμοβλογιά που προεξείχε από το πορφυρό δέρμα κατά μήκος της αριστερής πλευράς της κοιλιάς μου και γύρω από το αριστερό μου πλευρό μέχρι την πλάτη μου ήταν αδιαμφισβήτητο.

Κατά την διάρκεια των σαράντα τεσσάρων χρόνων που ήμουν οικογενειακός γιατρός, είχα δει πολλούς ασθενείς να υποφέρουν από έρπητα ζωστήρα και αυτή ήταν μια κλασική περίπτωση. Ο πόνος που ένιωσα εκείνο το πρωί της άνοιξης του Μαρτίου του 2015, τον οποίο βαθμολόγησα με 7 σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10, σύντομα θα εξελισσόταν σε 8 ή 9 ως το βασικό μου επίπεδο πόνου – δηλαδή, ποτέ δεν πήγε κάτω από το 8. Αυτή η βασική γραμμή παρέμεινε για άλλους δύο μήνες.

Μέχρι το τέλος αυτής της πρώτης εβδομάδας και που κράτησε για άλλες τέσσερις εβδομάδες, είχα 10 και ακόμη και 10+ (πόνος εκτός κλίμακας)! Αναφέρθηκα στο τελευταίο ως zingers (σοκαριστικό). Ευτυχώς όταν με χτύπησαν δεν κράτησαν πολύ. Αλλά η ανάμνηση μου από αυτά θα μείνει ζωντανή για το υπόλοιπο της ζωής μου. Τα zingers ήταν λάμψεις βασανιστικού πόνου, πολύ πέρα από την βασική γραμμή του 8 και πάνω από ένα 10. Δεν μπορούσα να φανταστώ έναν πόνο χειρότερο από αυτόν. Ήρθαν από το πουθενά, χωρίς καμία απολύτως προειδοποίηση και κυριολεκτικά μου έκοψαν την ανάσα και φώναξα σαν να με είχαν πυροβολήσει ή με είχαν μαχαιρώσει στην κοιλιά μου. (Υποθέτω ότι ο πόνος ήταν παρόμοιος αφού ευτυχώς δεν είχα ποτέ καμία τέτοια εμπειρία. Έκτοτε, ένας ασθενής που έχει υπομείνει και τα δύο, μου είπε ότι ο πόνος από τον έρπητα ζωστήρα είναι στην πραγματικότητα χειρότερος από έναν πυροβολισμό).

Τα zingers με διέλυσαν και με έκαναν να κουλουριασθώ αυθόρμητα σε εμβρυϊκή θέση. Αυτή η αντανακλαστική κίνηση ήταν η απάντηση του σώματός μου – να προσπαθήσει να προστατευτεί, να σταματήσει τον πόνο και να αποτρέψει την επανεμφάνισή του, όλα ταυτόχρονα.

Με μια στιγμή όλα άλλαξαν απότομα και με τραυμάτισαν και μαζί και το νωτιαίο νεύρο T-10 και η προηγούμενη ζωή μου εξαφανίστηκε. Είχα μεταμορφωθεί από έναν ζωηρό υγιή άντρα εξήντα οκτώ ετών σε έναν επιζώντα που σκύβει από φόβο για τα χτυπήματα του πόνου. Η μόνη εστίαση του μυαλού μου ήταν στραμμένη στην ανακούφιση της αγωνίας. Με κατανάλωνε.

Το να περιγραφεί αυτό ως μια ταπεινωτική εμπειρία θα ήταν χονδροειδής υποτίμηση. Για κάποιον που είχε απολαύσει υψηλό βαθμό ελέγχου κατά το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου και είχε θεραπεύσει περισσότερους από εβδομήντα χιλιάδες ασθενείς, ήμουν πλέον εντελώς αδύναμος να επηρεάσω αυτό που συνέβαινε στο σώμα μου.

Βρέθηκα σε μια απελπιστική κατάσταση, στο έλεος ενός μοχθηρού και αδυσώπητου μικροσκοπικού οργανισμού. Δεν είχα απολύτως κανέναν έλεγχο του τρόπου με τον οποίο το σώμα μου αντιδρούσε στα zingers. Δεν μπόρεσα να καταπνίξω τις κραυγές και να παραμείνω ένας σιωπηλός ταλαίπωρος. Ένιωθα σαν να φορούσα μια ζώνη ηλεκτροπληξίας δεμένη γύρω από την μέση μου που ήταν πάντα αναμμένη. Και η επάνδρωση του διακόπτη ελέγχου ήταν ένα διαταραγμένο, σαδιστικό άτομο που απολάμβανε με μεγάλη χαρά να ανεβάζει το ρεύμα στο μέγιστο και να με χτυπάει όποτε διάλεγε.

Η αρχική μου αντίδραση σε αυτή τη φρικτή κατάσταση ήταν να νιώσω θυμό με τον εαυτό μου. Έκανα μεγάλη αυτοκριτική επειδή επέτρεψα στον εαυτό μου να αγχωθεί τόσο που η ανοσία μου κατέρρευσε σε σημείο που κόλλησα τον ιό. “Γνωρίζω πολλές τεχνικές διαχείρισης του άγχους. Γιατί δεν τα έκανα; Και γιατί δεν έκανα το εμβόλιο κατά του έρπητα ζωστήρα;” Ένα τόσο απλό προληπτικό μέτρο και είχα αποτύχει. Ένιωσα επίσης θυμό με τον Θεό που επέτρεψε να συμβεί αυτό σε μένα. “Τι έκανα για να το αξίζω αυτό;”

Η ντροπή συμπεριλήφθηκε επίσης ως μέρος του συναισθηματικού μου πόνου. κρίμα που ήμουν τόσο σωματικά αδύναμος που είχα γίνει ευάλωτος στον ιό, όταν ο πρωταρχικός στόχος της προσωπικής και επαγγελματικής μου πρακτικής τα τελευταία τριάντα χρόνια ήταν η βέλτιστη υγεία – απείχε πολύ από αυτήν την κατάσταση ευημερίας. Λυπήθηκα και έκλαψα για την απώλεια της σωματικής μου δύναμης και ζωτικότητας και για μια σχετικά ευτυχισμένη ζωή. Είχαν φύγει και δεν είχα ιδέα αν θα τα ξαναείχα ποτέ. Είχα μεγάλη ενσυναίσθηση για την συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών μου που υπέφεραν επίσης από χρόνιο πόνο. Αλλά ίσως το συναίσθημα που ήμουν λιγότερο σε θέση να εκφράσω ήταν ο φόβος. Φοβόμουν τον ίδιο τον πόνο και το άγνωστο. Πόσο καιρό θα διαρκούσε; Θα μπορούσα να ανακουφίσω αρκετά τον πόνο για να δουλέψω, να παίξω με τα εγγόνια μου και να απολαύσω ξανά τη ζωή μου;

Το να αντέχεις τον χρόνιο πόνο είναι σαν να σε βασανίζουν χωρίς καμία παραίτηση. Χρόνιο σημαίνει ότι σε κάποιο βαθμό είναι πάντα εκεί, όπως ένας μπλοκαρισμένος διακόπτης που δεν σβήνει. (Ιατρικά, ορίζεται ως πόνος που επιμένει πέρα από τρεις μήνες). Και αν το επίπεδο πόνου παραμένει σε επίπεδο 5 ή υψηλότερο, τότε αντιμετωπίζεις μια τρομερή πρόκληση να μετατοπίσεις την εστίασή σου σε οτιδήποτε άλλο, περισσότερο από λίγα λεπτά. Ο βαθμός δυσκολίας στην απόσπαση της προσοχής από τον πόνο αυξάνεται εκθετικά με κάθε υψηλότερο βαθμό. Για μένα, ο πόνος πέρα από το 6 καθιστούσε σχεδόν αδύνατο να λειτουργήσω καλά. Εκτός από τα τσιμπήματα που εμφανίστηκαν καθ’ όλη την διάρκεια του πρώτου μήνα, ο πόνος παρέμεινε σε ένα βασικό επίπεδο μεταξύ 8 και 9 για περισσότερο από δύο μήνες και δεν ήταν ποτέ χαμηλότερο από το 5, που ήταν βασικό για τους πρώτους έξι μήνες. Αυτό συνέβαινε μόνο όταν δεν χρησιμοποιούσα την κάνναβη.

Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα βιώσει χρόνιο πόνο ή πόνο έστω και κοντά σε αυτή την ένταση. Ως αθλητής, σίγουρα είχα το μερίδιό μου στον σωματικό πόνο από σπασμένα κόκαλα, μώλωπες, διαστρέμματα και τεντώματα, αλλά τίποτα δεν διαρκεί περισσότερο από δύο ή τρεις εβδομάδες. Όποιος κι αν ήταν ο τραυματισμός, συνήθως παρατηρούσα μια ελαφρά μείωση του πόνου σχεδόν καθημερινά. Ο πόνος του έρπητα ζωστήρα, ωστόσο, ήταν σταθερός και η βελτίωση μετρήθηκε σε εβδομάδες και μήνες. Κατά την διάρκεια των πρώτων εννέα μηνών, θα χρειαζόταν συνήθως από επτά έως εννέα εβδομάδες για να μειωθεί το βασικό επίπεδο πόνου κατά ένα βαθμό. Κατά την διάρκεια της φοίτησής μου στην ιατρική σχολή έμαθα ότι τα νεύρα μπορεί να χρειαστούν εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα για να επουλωθούν, αλλά τώρα μου δόθηκε η ευκαιρία να βιώσω προσωπικά πόσο αργή μπορεί να είναι αυτή η διαδικασία.

Οι φαρμακευτικές επιλογές (κυρίως τα οπιοειδή) που πρόσφεραν οι γιατροί συνάδελφοί μου δεν ήταν χρήσιμες. Ήταν ελάχιστα αποτελεσματικά στην μείωση του πόνου, αλλά οι παρενέργειές τους (υπνηλία, ναυτία, δυσκοιλιότητα) πρόσθεταν μόνο στην δυστυχία μου και δεν μπορούσα να λειτουργήσω όπως έπρεπε. Άρχισα να νιώθω σαν να με είχαν καταραστεί επειδή έκανα κάτι πραγματικά απαίσιο και μου είχαν επιβληθεί αυτός ο ιός ως η χειρότερη δυνατή τιμωρία.

Ανατριχιάζω στην σκέψη του πώς θα ήταν η ζωή μου αν δεν είχα αποφασίσει να αυτο-θεραπευτώ με ιατρική χρήση της κάνναβης. Μέχρι εκείνο το σημείο είχα δει περισσότερους από έξι χιλιάδες ασθενείς να υποφέρουν από χρόνιο πόνο, που χρησιμοποιούσαν κάνναβη ως το κύριο αναλγητικό τους. Αυτοί οι ασθενείς είτε αναζητούσαν κρατική άδεια για να το χρησιμοποιήσουν για πρώτη φορά είτε, στις περισσότερες περιπτώσεις, ανανέωσαν την άδειά τους, κάτι που στο Κολοράντο απαιτείται ετησίως. Άκουσα επανειλημμένα από τους ασθενείς μου πόσο πιο αποτελεσματική (χωρίς ανεπιθύμητες παρενέργειες) ήταν η κάνναβη στην ανακούφιση του πόνου τους από τα παυσίπονα που τους είχαν συνταγογραφηθεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έπαιρναν μια ποικιλία οπιοειδών για πολλά χρόνια και είχαν αναπτύξει εξάρτηση και εθισμό.

Αφού δοκίμασα για πρώτη φορά την συμβατική οδό κατά την διάρκεια της πρώτης εβδομάδας, με απογοητευτικά αποτελέσματα, άρχισα να χρησιμοποιώ κάνναβη. Ήταν θαυματουργό! Μειώνει συνεχώς τον πόνο σε ανεκτά επίπεδα από 3 έως 4, επιτρέποντάς μου να συνεχίσω να λειτουργώ σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Παρόλο που πάντα είχα πόνο και τσούξιμο τους πρώτους δύο μήνες (εμφανίζονταν μόνο όταν δεν είχα πάρει κάνναβη), κατάφερα να αλλάξω επιτυχώς την εστίασή μου, τουλάχιστον αρκετά ώστε να έχω μια ζωή πέρα από τον έρπητα ζωστήρα. Δεν έχασα ούτε μια μέρα δουλειάς λόγω του έρπητα ζωστήρα και μπόρεσα να συνεχίσω τις πεζοπορίες μου.

Μέχρι την δεύτερη εβδομάδα της πάλης μου με τον έρπητα ζωστήρα έπαιρνα τουλάχιστον ένα φαρμακευτικό προϊόν κάνναβης καθημερινά και την έβδομη εβδομάδα, η χρήση μου είχε αυξηθεί σε πέντε έως έξι προϊόντα την ημέρα! Έμεινα έκπληκτος τόσο με την ισχύ του ως αναλγητικό όσο και με την ικανότητά μου να λειτουργώ (τα προϊόντα κάνναβης που είναι πιο αποτελεσματικά για τον πόνο είναι κάπως χαμηλότερα σε THC – τετραϋδροκανναβινόλη, το ψυχοδραστικό συστατικό – και υψηλότερα σε CBD – κανναβιδιόλη, το μη ψυχοδραστικό αναλγητικό και αντι-φλεγμονώδες, παρά κάνναβη για ψυχαγωγική χρήση). Αυτά είναι τα δύο πιο κοινά και πιο φαρμακευτικά από τα ογδόντα ή περισσότερα κανναβινοειδή στην κάνναβη και λειτουργούν συνεργατικά για να ανακουφίσουν τον πόνο. Αυτό που βίωσα προσωπικά και βρήκαν επίσης οι ερευνητές είναι ότι η ψυχοδραστική επίδραση της THC μετριάζεται κάπως τόσο από την CBD όσο και από τον έντονο πόνο και αν δεν έχεις μεγάλη ευφορικότητα μπορείς να εστιάσεις στην εργασία σου.

Μέσω μιας διαδικασίας δοκιμής και λάθους και των πολύτιμων σχολίων που είχα λάβει από τους ασθενείς μου και από ιδιοκτήτες και υπαλλήλους των εδικών καταστημάτων διάθεσης κάνναβης, το φαρμακείο μου περιλαμβάνει το φάρμακο κάνναβης, έναν ατμοποιητή (εισπνοή χωρίς καπνό), βάμματα (υγρό εκχύλισμα για υπογλώσσια λήψη), βρώσιμα, χασιέλαια (συμπυκνώματα που διανέμονται σε σύριγγες και είναι για χορήγηση από το στόμα), διαδερμικά έμπλαστρα, σκευάσματα για τοπική χρήση και δισκία. Κάθε μέθοδος χορήγησης είχε την δική της λίστα πλεονεκτημάτων και ελάχιστα μειονεκτήματα.

Αν και η κάνναβη ήταν εξαιρετική για την ανακούφιση του πόνου, ήξερα ότι δεν θα θεραπεύσει το πρόβλημα. “Αλλά σίγουρα δεν κινδυνεύω για μετερπητική νευραλγία”, σκέφτηκα – δηλαδή, ο πόνος του έρπητα ζωστήρα που επιμένει πέρα από τρεις μήνες. “Αυτό συμβαίνει μόνο σε ηλικιωμένους και ανθρώπους με κακή υγεία”. Ή έτσι νόμιζα. Ευσεβής πόθος!

Αμέσως μετά την υπέρβαση του ορίου των τριών μηνών, άρχισα να ακούω ιστορίες ανθρώπων που υπέφεραν για ένα χρόνο ή περισσότερο. Μια γυναίκα μου είπε ότι η μητέρα της το είχε για περισσότερα από επτά χρόνια και δεν επιλύθηκε ποτέ. Πέθανε μαζί του στα μέσα της δεκαετίας του ‘80. Ο φόβος μου αυξανόταν και όσο πιο ανήσυχος γινόμουν τόσο περισσότερο αυξανόταν ο πόνος. Σε αυτό το σημείο ήμουν επίσης κάπως καταθλιπτικός.

Ανανέωσα την δέσμευσή μου να απαλλάξω το σώμα μου από αυτόν τον μολυσματικό ιό. Δοκίμασα μια ποικιλία εναλλακτικών θεραπειών που συνιστώνται από αρκετούς από τους ολιστικούς ιατρούς συναδέλφους μου, συμπεριλαμβανομένου του David Perlmutter, MD, ίσως του πιο αξιοσέβαστου ολιστικού νευρολόγου στον κόσμο (συγγραφέας του “Grain Brain” και του τελευταίου του βιβλίου, το “Brain Maker”). Μερικές από τις συστάσεις που ακολούθησα περιελάμβαναν: ενέσεις υψηλής δόσης βιταμίνης Β12, ενέσεις μονοφωσφορικής αδενοσίνης (AMP), υψηλής δόσης IV βιταμίνης C, βελονισμό, Healing Touch και νευροανάδραση, μαζί με μια σειρά από συμπληρώματα που έλαβα καθημερινά, αρκετά από τα οποία υποτίθεται ότι βοηθούσαν στην επούλωση των νεύρων. Υποψιάζομαι ότι αρκετές από αυτές τις μεθόδους θεραπείας βοήθησαν στην μείωση των βασικών επιπέδων πόνου, αλλά καμία από αυτές δεν έκανε την δραματική διαφορά που ήλπιζα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης ήταν μακράν η πιο αποτελεσματική θεραπεία για γρήγορη ανακούφιση από τον πόνο. Εκτός από την ανακούφιση από τον πόνο, όσο διαρκούσε η επίδρασή της, ένιωθα πραγματικά πολύ καλά και απολάμβανα μια σχεδόν φυσιολογική ζωή. Αντί να με κυριεύει εντελώς ο πόνος, βρήκα ότι ήταν δυνατό με την κάνναβη να εστιάσω στην εργασία, την άσκηση, το παιχνίδι με τα εγγόνια μου και μπορούσα να εστιάσω στην γυναίκα μου και την διατήρηση των ευθυνών μου στο σπίτι. Θα το περιέγραφα σαν να είχα μια αξιοπρεπή ζωή ενώ ζούσα με χρόνιο πόνο.

Είχα μάθει περισσότερες από τρεις δεκαετίες νωρίτερα ότι μέσω μιας χρόνιας ασθένειας μπόρεσα να αλλάξω την ζωή μου με τρόπους που ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ (ή να σχεδιάσω). Αν και εκ των υστέρων, η χρόνια ιγμορίτιδα φαινόταν σαν μια ήπια ενόχληση σε σχέση με τον έρπητα ζωστήρα, ίσως το πιο πολύτιμο μάθημά μου από αυτό ήταν ότι μια κρίση υγείας μπορεί να προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για την μετατροπή των λεμονιών σε λεμονάδα. Μπορεί να θεραπεύσεις ή όχι το πρόβλημα, αλλά τα διδάγματα που αντλήθηκαν είναι ζωτικής σημασίας για την θεραπεία της ζωής σου. Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται αδιανόητο, αλλά οι χρόνιες ασθένειες, οι ασθένειες και ο πόνος μπορεί ενδεχομένως να είναι μια ευλογία, αρκεί να είμαστε ανοιχτοί σε αυτήν την πιθανότητα.

Μου πήρε χρόνια για να αναγνωρίσω για πρώτη φορά αυτήν την αλήθεια. Αφού ένας ειδικός ΩΡΛ έδωσε την δυσάρεστη πρόγνωση του το 1980, λέγοντάς μου “θα πρέπει να ζήσεις με αυτό”, είχα περάσει σχεδόν επτά χρόνια αναπτύσσοντας μια ολιστική ιατρική θεραπεία για την θεραπεία της χρόνιας ιγμορίτιδας. Αν και οι διατροφικές αλλαγές και τα συμπληρώματα διατροφής, η τροποποίηση του εσωτερικού αέρα και οι καθημερινές πρακτικές ρινικής υγιεινής ήταν χρήσιμες, μόνο όταν δούλεψα με έναν πνευματικό ψυχοθεραπευτή, τον Myron McClellan, για ένα ολόκληρο έτος (1986) μπόρεσα να θεραπεύσω αυτό το που ονομάζεται ανίατη κατάσταση. Η χρόνια ιγμορίτιδα θεωρείται η πιο κοινή αναπνευστική πάθηση στον κόσμο και η συμβατική ιατρική δεν έχει σταθερά αποτελεσματική θεραπεία ούτε για την θεραπεία της ούτε για την σημαντική βελτίωση της.

Αυτό που έμαθα μέσω της θεραπείας της ιγμορίτιδας μέσω της σύνδεσης σώματος-νου-πνεύματος ήταν ότι η άνευ όρων αγάπη είναι ο πιο ισχυρός θεραπευτής της ζωής και η αντιληπτή απώλεια αγάπης είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την υγεία μας. Συνειδητοποίησα ότι όλα είναι πιθανά και ότι ο πόνος και η ασθένεια είναι αγγελιοφόροι. Τραβούν την προσοχή μας όσο τίποτα άλλο δεν μπορεί. Μας προειδοποιούν για σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητο συναισθηματικό και πνευματικό πόνο που προκύπτει από την απώλεια αγάπης από τον εαυτό μας (τείνουμε να το αντιλαμβανόμαστε ως απώλεια αγάπης από τους άλλους). Αυτό με την σειρά του αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, το οποίο στην συνέχεια συνεισφέρει σημαντικά στον σωματικό μας πόνο και την ασθένεια. Με λίγα λόγια, η αγάπη θεραπεύει και η απώλεια της αγάπης μας αρρωσταίνει και προκαλεί πόνο. Ευτυχώς έχουμε επί του παρόντος πολλές μελέτες που υποστηρίζουν την επιστήμη της σύνδεσης – την θεραπευτική δύναμη της αγάπης.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι διδάσκω αυτές τις ολιστικές αρχές θεραπείας σε ασθενείς και συναδέλφους γιατρούς τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, γρήγορα έσβησαν από την μνήμη μου μόλις ο έρπητας ζωστήρας κυρίευσε τη ζωή μου. Η μόνη μου εστίαση ήταν να απαλλαγώ από τον πόνο.

Ωστόσο, μόλις το βασικό επίπεδο πόνου υποχώρησε κάτω από το 5, ήμουν έτοιμος να αντιμετωπίσω τα προβλήματα στους ιστούς. Στην ανακούφιση του πόνου και ταυτόχρονα αυξάνοντας την επίγνωση μου, η ιατρική χρήση της κάνναβης με βοήθησε πάρα πολύ να καταλάβω καλύτερα γιατί είχα προσβληθεί από αυτόν τον ιό την συγκεκριμένη στιγμή και να αναγνωρίσω τι έπρεπε να μάθω από αυτό που αρχικά φαινόταν ως μια φρικτή καταστροφή. Εάν έχεις πρόθεση να αντιμετωπίσεις τις συναισθηματικές και πνευματικές αιτίες της ασθένειάς σου, ενώ παράλληλα μαθαίνεις ανεκτίμητα μαθήματα από τον πόνο σου, η κάνναβη μπορεί να είναι ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός διευκολυντής. Η ενότητα “The Issues in the Tissues” σε καθένα από τα κεφάλαια του Μέρους II θα σε βοηθήσει να ξεκινήσεις αυτή την διαδικασία και το Μέρος III θα το συζητήσει σε μεγαλύτερο βάθος.

Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια από τότε που ξεκίνησα αυτή την εντατική πορεία που άλλαξε τη ζωή μου με τον έρπητα ζωστήρα. Πρέπει να υποθέσω ότι υπάρχουν περισσότερα για μένα να μάθω, καθώς είμαι ακόμα μαζί του και ο πόνος είναι ακόμα παρών, αν και σπάνια υπερβαίνει το 2. Είναι σχεδόν πάντα εκεί, αλλά αντί να καταναλώνει τα πάντα, συχνά πρέπει να αλλάζω την προσοχή μου και ούτε καν τον παρατηρώ.

Δεδομένης αυτής της σημαντικής βελτίωσης, ήταν πιο δύσκολο να παραμείνω πλήρως αφοσιωμένος στο “πρόγραμμα θεραπείας του έρπητα ζωστήρα”, παρόλο που γνωρίζω ήδη ότι ο πόνος έχει χρησιμεύσει ως ισχυρός καταλύτης για να αλλάξω βαθιά τη ζωή μου προς το καλύτερο. Παρά το προηγούμενο με την ιγμορίτιδα πριν από περισσότερα από τριάντα χρόνια, εξακολουθεί να με εκπλήσσει το γεγονός ότι καθώς συνεχίζω να θεραπεύομαι, νιώθω ευλογημένος από τον ιό του έρπητα ζωστήρα και τον έντονο σωματικό του πόνο. Μου έφερε πολλά δώρα, μαθήματα που διαφορετικά δεν θα είχα λάβει ποτέ. Με οδήγησε σε διαστάσεις ψυχικής, συναισθηματικής, κοινωνικής και πνευματικής υγείας που δεν είχα νιώσει ποτέ πριν.

Πρώτα και κύρια έμαθα να παραδίδω και να δέχομαι ότι όσο σκληρά κι αν προσπαθώ, δεν έχω τον έλεγχο της ζωής μου. Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που μου δίνεται αυτό το μάθημα, αλλά σίγουρα ήταν η πιο άβολη. Τα κακά πράγματα συμβαίνουν σε καλούς ανθρώπους, αλλά ποτέ τυχαία. Υπάρχει πάντα ένας λόγος και κάτι σημαντικό να μάθεις από αυτούς. “Εντάξει, το κατάλαβα τώρα. Καταλαβαίνω πραγματικά τι σημαίνει να αφήνεις να φύγει και να αφήσεις τον Θεό. Παρακαλώ τον Θεό, όχι άλλα από αυτά τα μαθήματα. Είμαι μαζί σου. Προχωράμε”.

Η ικανότητά μου για ταπεινότητα, συμπόνια και συγχώρεση είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι ήταν πριν από τον έρπητα ζωστήρα. Έχω επιβραδύνει, απλοποίησα τη ζωή μου, είμαι λιγότερο θυμωμένος και φοβισμένος (ειδικά από τον πόνο) και προς μεγάλη χαρά της γυναίκας μου, ένας πολύ καλύτερος ακροατής. Μόλις πριν από λίγους μήνες βρήκα τον εαυτό μου προσηλωμένο στην ανακούφιση του πόνου και τώρα νιώθω σχεδόν κυριευμένος από ευγνωμοσύνη. Είμαι ευγνώμων που απλώς είμαι ζωντανός σε αυτήν την απίστευτα συναρπαστική στιγμή και που έπαιξα έναν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ανθρωπότητας και της Γης. Είμαι αιώνια ευγνώμων για την γυναίκα μου και την οικογένειά μου, τους αγαπημένους φίλους και την ευκαιρία να υπηρετήσω τους άλλους ως θεραπευτής και δάσκαλος.

Ίσως το μεγαλύτερο δώρο του έρπητα ζωστήρα ήταν η έμπνευση για να γράψω αυτό το βιβλίο και να βοηθήσω άλλους που παλεύουν με χρόνιο πόνο. Η κάνναβη ήταν θεϊκό δώρο τόσο για την ανακούφιση του πόνου μου όσο και για την θεραπεία της ζωής μου. Ελπίζω ότι οι ακόλουθες σελίδες θα σου χρησιμεύσουν ως οδηγός για την δική σου θεραπεία από την μάστιγα του χρόνιου πόνου.

Στο Μέρος Ι, θα σας δώσω μια ολοκληρωμένη παρουσίαση των πιο πρόσφατων πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο χρήσης της κάνναβης πιο αποτελεσματικά και με ασφάλεια. Το Μέρος II θα παρουσιάσει εν συντομία μια υπερσύγχρονη ολοκληρωμένη ολιστική ιατρική θεραπεία για τις πιο κοινές καταστάσεις χρόνιου πόνου (τόσο σωματικό όσο και συναισθηματικό), χρησιμοποιώντας ιατρικά την κάνναβη ως συμπλήρωμα στο θεραπευτικό πρόγραμμα.

Έχω θεραπεύσει περισσότερους από επτά χιλιάδες ασθενείς με χρόνιο πόνο χρησιμοποιώντας κάνναβη και έχω ανασκοπήσει την επιστημονική βιβλιογραφία και τις μελέτες στην προσπάθειά μου να αναπτύξω ένα πρότυπο φροντίδας που είναι ταυτόχρονα ασφαλές και αποτελεσματικό. Ωστόσο, κάθε άτομο είναι μοναδικό και οι αντιδράσεις μπορεί σίγουρα να ποικίλλουν σε φάρμακα, συμπληρώματα και στην ιατρική χρήση της κάνναβης. Παρόλο που δεν υπάρχουν γνωστά θύματα που να αποδίδονται άμεσα στην κάνναβη, πριν ξεκινήσεις οποιαδήποτε νέα θεραπεία, σου συνιστώ να συμβουλευτείς τον γιατρό σου. Κρατήστε τον/την ενήμερο/ενήμερη για την πρόοδό σου και ανέφερε τυχόν δυσάρεστα ή ανεπιθύμητες παρενέργειες που σου προκαλούν ανησυχία.

Να θυμάσαι ότι η κατοχή και η χρήση κάνναβης εξακολουθεί να είναι παράνομη σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Ούτε η κάνναβη ούτε η πλειονότητα των συμπληρωμάτων που συνιστώνται στο Μέρος ΙΙ έχουν αξιολογηθεί από τον Food and Drug Administration. Αλλά μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι είναι σημαντικά πιο ασφαλή από μια πληθώρα φαρμακευτικών φαρμάκων που έχουν εγκριθεί από τον FDA.

Άλλαξα τα ονόματα και ορισμένα στοιχεία ταυτοποίησης των ασθενών που περιγράφονται στις “Ιστορίες ασθενών” που παρουσιάζονται στο Μέρος II.

Στο Μέρος ΙΙΙ θα μάθεις να ενσωματώνεις την κάνναβη σε μια ολιστική προσέγγιση για αυτοενδυνάμωση, για να προχωρήσεις πέρα από την προσωρινή ανακούφιση από τον πόνο σε μια διαδικασία επούλωσης που θα αλλάξει την ζωή. Θα αναπτύξεις μια πολύ μεγαλύτερη ικανότητα να ασκείς εξαιρετική αυτοφροντίδα, να γίνεις πλήρως συνειδητοποιημένος, πλήρως ζωντανός και ψηλά στην ζωή! Απόλαυσε το ταξίδι, αγαπητέ αναγνώστη. Είμαι στην υπηρεσία σου.

– Dr. Rav

Περιεχόμενα

Εισαγωγή. Ο χρόνιος πόνος είναι μια ευλογία που μεταμφιέζεται σε κατάρα

ΜΕΡΟΣ Ι. Η κάνναβη ως φάρμακο

• Κεφάλαιο 1. Κάνναβη: Το φάρμακο της ενδυνάμωσης
• Κεφάλαιο 2. Ξεκινώντας
• κεφάλαιο 3. Κατανόηση της ιατρικής χρήσης της κάνναβης
• Κεφάλαιο 4. Επιλέγοντας τον τρόπο χορήγησης

ΜΕΡΟΣ II. Αυτο-φροντίδα 101: MMJ + Ολιστική ιατρική = μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο

• Εισαγωγή στο Μέρος II
• Κεφάλαιο 5. Φλεγμονή – Chill Out
• Κεφάλαιο 6. Οστεοαρθρίτιδα και ρευματοειδής αρθρίτιδα – Αγάπησε τις αρθρώσεις σου
• Κεφάλαιο 7. Πόνος στη μέση – Τέντωσε το σώμα και το μυαλό σου
• Κεφάλαιο 8. Πονοκέφαλος ημικρανίας – Άσκησε την αυτοσυμπόνια
• Κεφάλαιο 9. Ινομυαλγία – Είσαι η υψηλότερη προτεραιότητά σου
• Κεφάλαιο 10. Γαστρεντερική νόσος: ΣΕΕ, Νόσος του Crohn και ελκώδης κολίτιδα – Άκουσε το έντερο σου
• Κεφάλαιο 11. Μυοσκελετικός (M-S) πόνος: Γόνατα, λαιμός, ώμοι και γοφοί – Ποιο είναι το μήνυμα;
• Κεφάλαιο 12. Νευροπαθητικός (νευρικός) Πόνος: Νευροπάθεια, έρπητας ζωστήρας, νευραλγία τριδύμου, σύνδρομο σύνθετου περιφερειακού πόνου – Παράδοση
• Κεφάλαιο 13. Δυσμηνόρροια (πόνος έμμηνου ρύσεως) – Ένα μάθημα αγάπης για τον εαυτό
• Κεφάλαιο 14. Ανακούφιση από τον πόνο του καρκίνου – Θλίψη για την απώλεια σου
• Κεφάλαιο 15. Συναισθηματικός Πόνος: Άγχος, αϋπνία και κατάθλιψη – Είμαι ασφαλής, είμαι σε ειρήνη με τη ζωή

ΜΕΡΟΣ III. Πλήρως Ζωντανός: Η ζωή ψηλά!

• Εισαγωγή στο Μέρος III
• Κεφάλαιο 16. Η κάνναβη ως ιερό βότανο
• Κεφάλαιο 17. Ποιο είναι το όνειρό σου;

Συμπέρασμα: Όλα με μέτρο

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)