(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Marijuana Doctors, “Medical Marijuana For Alcoholism” https://www.marijuanadoctors.com/conditions/alcoholism/
Medical content reviewed by Dr. Joseph Rosado, MD, M.B.A, Chief Medical Officer, November 8, 2019)
Τα λόμπι και οι νομοθέτες της αμερικανικής κυβέρνησης έχουν από καιρό δεσμευτεί στην πεποίθηση ότι η κάνναβη είναι ένα “ναρκωτικό πύλη”. Αλλά με επιστημονικές αναλύσεις και μελέτες να συσσωρεύονται όπως συσσωρεύονται, επίσημα προγράμματα όπως το D.A.R.E.[1] και ορισμένοι αξιωματούχοι όπως η Γενική Εισαγγελέας Loretta Lynch[2] έχουν ανακαλέσει αυτόν τον ισχυρισμό. Η ιδέα ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης δεν οδηγεί στη χρήση σκληρότερων ουσιών επανεξετάζεται ενεργά.
[1] “No, DARE Has Not Gone Soft On Pot” (Όχι, το DARE δεν τέθηκε θετικά έναντι της κάνναβης) https://www.forbes.com/sites/jacobsullum/2016/03/03/no-dare-has-not-gone-soft-on-pot/#78ebdf349b7a
[2] “U.S. Attorney General Admits Marijuana Is Not a Gateway Drug” (Η Γενική Εισαγγελέας των ΗΠΑ παραδέχεται ότι η κάνναβη δεν είναι ένα ναρκωτικό πύλη) https://merryjane.com/news/us-attorney-general-admits-marijuana-not-gateway-drug
Η κάνναβη θα μπορούσε να είναι όντως μια ουσία πύλη, μια ουσία πύλη όμως για την ανάκαμψη.
Τα στοιχεία συνεχίζουν να αυξάνονται: η ιατρική χρήση της κάνναβης για τον αλκοολισμό μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα ενός εθισμένου πάσχοντα, δηλαδή την ναυτία, τον έμετο, την αϋπνία, την έλλειψη όρεξης, τον πόθο (την λαχτάρα) για το αλκοόλ και την κόπωση που συμβαδίζουν με την απόσυρση και την ανάκαμψη από μια εθιστική ουσία όπως το αλκοόλ.
Παρακάτω, θα διερευνήσουμε τον πιθανό ρόλο της ιατρικής χρήσης της κάνναβης στη θεραπεία του αλκοολισμού. Θα εξετάσουμε επίσης το πώς η κάνναβη μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των ψυχολογικών συνθηκών, όπως το άγχος και το στρες, αντί να στραφεί κάποιος στην κατανάλωση οινοπνεύματος για την καταπολέμησή τους. Τέλος, συζητάμε για τις ποικιλίες της κάνναβης που μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του αλκοολισμού.
Τι είναι ο αλκοολισμός;
Ο αλκοολισμός είναι μια συχνά προοδευτική και χρόνια ασθένεια. Τα άτομα που πάσχουν από τη νόσο συνήθως επιζητούν αλκοόλ και συνεχίζουν να πίνουν παρά τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα που σχετίζονται με το αλκοόλ, όπως τις παραβιάσεις στην οδήγηση με το να οδηγούν μεθυσμένοι, τα προβλήματα στις σχέσεις τους ή την απώλεια θέσεων εργασίας. Ενώ ο αλκοολισμός περιλαμβάνει σωματική εξάρτηση από το αλκοόλ, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, όπως οι πολιτιστικές και ψυχολογικές επιρροές και η γενετική.
Η αδυναμία να σταματήσει κάποιος να πίνει και να έχει λαχτάρα για να πιει μπύρα, κρασί ή τα σκληρά οινοπνευματώδη ποτά, χαρακτηρίζει αυτούς που είναι εθισμένοι στο αλκοόλ. Η σωματική εξάρτηση συνοδεύει τη νόσο,
κάποιος θα έχει συμπτώματα στέρησης όταν δεν πίνει.
Κάποιος έχει μεγαλύτερη ανοχή στο αλκοόλ όταν είναι αλκοολικός, δηλαδή για να αισθανθεί καλά θα πρέπει να πίνει μεγαλύτερες ποσότητες. Πολλά άτομα που εξαρτώνται από το αλκοόλ αρνούνται ότι έχουν πρόβλημα με το ποτό. Άλλα άτομα μπορεί να κάνουν κατάχρηση αλκοόλ, αλλά δεν εξαρτώνται από αυτό. Η τελευταία αυτή ομάδα εξακολουθεί να έχει μερικά από τα ίδια συμπτώματα με τους αλκοολικούς, αλλά δεν ποθεί το αλκοόλ ούτε θα βιώσει συμπτώματα στέρησης.
Περίπου 17 εκατομμύρια Αμερικανοί καταναλώνουν αλκοόλ και πάνω από 70 εκατομμύρια άτομα στις ΗΠΑ αντιμετωπίζουν αλκοολισμό στις οικογένειές τους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του University of Maryland Medical Center. Η κατάχρηση του αλκοόλ συγκαταλέγεται στις τέσσερις πιο κοινές αιτίες θανάτου στις ΗΠΑ. Συμπεριλαμβάνεται επίσης και σε περίπου στο 50 τοις εκατό των θανάτων που σχετίζονται με την κυκλοφορία (αυτοκίνηση) στις ΗΠΑ.
Τύποι αλκοολισμού
Μια μελέτη[3] των National Institutes of Health (NIH) διερεύνησε τις τάσεις στην κατανάλωση ποτού μιας ομάδας ανθρώπων για να τις ταξινομήσει σε διαφορετικούς βαθμούς αλκοολισμού. Οι ερευνητές προσδιόρισαν πέντε ξεχωριστούς τύπους αλκοολικών με βάση τη λειτουργικότητα και την ηλικία έναρξης. Ακολουθούν τα ευρήματά τους και οι διαφορετικοί τύποι:
Τύπος “Νέος ενήλικας”: Περίπου το 31,5% των συμμετεχόντων στη μελέτη κατηγοριοποιήθηκαν ως νέοι ενήλικες αλκοολικοί. Συχνά καταναλώνουν
υπερβολικά, αλλά λιγότερο συχνά από μερικούς άλλους. Οι νέοι ενήλικες εμφανίζουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν επιβλαβείς συνήθειες λόγω αλκοόλ, όπως το να πίνουν και να οδηγούν, αλλά έχουν χαμηλά περιστατικά σχετικά με την ψυχική υγεία και την κατάχρηση ουσιών.
Τύπος “Νέος αντικοινωνικός”: Αυτοί αποτελούν πάνω από το 20% των συμμετεχόντων. Όπως οι νέοι ενήλικες, αναπτύσσουν αλκοολισμό σε μικρότερη ηλικία. Τείνουν να παρουσιάζουν συμπεριφορές προβλημάτων ψυχικής υγείας και αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας. Ωστόσο, περισσότερο από το ένα τρίτο από αυτούς αναζητούν βοήθεια μέσω προγραμμάτων αποτοξίνωσης, ομάδων αυτοβοήθειας ή σε ειδικευμένα προγράμματα θεραπείας.
Τύπος “Λειτουργικός”: Φαίνεται να αναπτύσσεται στη μέση ηλικία, οι λειτουργικοί αλκοολικοί αποτελούν το 20% περίπου των συμμετεχόντων. Αυτά τα άτομα συχνά έχουν οικογενειακό ιστορικό προβλημάτων σχετιζόμενα με το αλκοόλ και το ένα τέταρτο αυτών πληρούσαν τα κριτήρια της κλινικής κατάθλιψης.
Τύπος “Ενδιάμεσος οικογενειακός”: Παρόμοια με τους αλκοολικούς του τύπου “Λειτουργικός”, οι του τύπου “Ενδιάμεσος οικογενειακός” φαίνεται ότι έχουν οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού και υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης προβλημάτων κατάχρησης ουσιών ή/και προβλημάτων ψυχικής υγείας. Αντιπροσωπεύουν περίπου το 18,8% των συμμετεχόντων. Περίπου το 22% εξ αυτών πληρούν κριτήρια διπολικής διαταραχής και σχεδόν το 50% εξ αυτών ήδη αγωνίζονται με την κλινική κατάθλιψη.
Τύπος “Χρόνιος σοβαρός”: Τα άτομα που έχουν αυτόν τον τύπο αλκοολισμού συνθέτουν την υψηλότερη πιθανότητα συνυπάρχουσας κατάστασης, όπως το άγχος και η κατάθλιψη με τη Νόσο του Parkinson, για παράδειγμα. Περίπου το 80% έχει προβλήματα που σχετίζονται με το οινόπνευμα που εκτείνονται στην οικογένειά τους, αλλά είναι πιθανότερο να ζητήσουν βοήθεια (τα δύο τρίτα αυτών) και να λάβουν θεραπεία για τον αλκοολισμό.
[3] Howard B. Moss, Chiung M. Chen, Hsiao-ye Yib “Subtypes of Alcohol Dependence in a Nationally Representative Sample” (Υποτύπους της εξάρτησης από το αλκοόλ σε δείγμα εθνικής αντιπροσωπείας) Drug Alcohol Depend. 2007 Dec 1;91(2-3):149–158.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2094392/
Περίληψη
“Σκοπός: Οι συγγραφείς επεδίωξαν να εξάγουν εμπειρικά υποτύπους αλκοολικής εξάρτησης (Alcoh) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewol Dependence, AD) βάσει κλινικών χαρακτηριστικών χρησιμοποιώντας δεδομένα από μια εθνικά αντιπροσωπευτική επιδημιολογική έρευνα.
Μέθοδος: Ένα δείγμα 1.484 ερωτηθέντων στην National Epidemiological Survey on Alcoh) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewol and Related Conditions (NESARC) με AD στο παρελθόν έτος υποβλήθηκε σε λανθάνουσα ταξική ανάλυση για να προσδιορίσει ομοιογενείς υποτύπους.
Αποτελέσματα: Το καλύτερο μοντέλο προσαρμογής ήταν μια λύση πέντε συστάδων. Η μεγαλύτερη ομάδα (Cluster 1: ~31%) απαρτίζεται από νέους ενήλικες, οι οποίοι σπάνια αναζητούσαν βοήθεια για την κατανάλωση αλκοόλ, είχαν μέτρια υψηλά επίπεδα περιοδικής βαριάς κατανάλωσης αλκοόλ, σχετικά χαμηλά ποσοστά συννοσηρότητας και χαμηλότερο ποσοστό πολυκεντρικών AD (~22% ). Αντίθετα, οι ομάδες 4 και 5 (~21% και 9%, αντίστοιχα) είχαν σημαντικά ποσοστά AD πολλαπλών γενεών (53% και 77%, αντίστοιχα), είχαν το πιο αυστηρό προφίλ κριτηρίων AD, συσχετίστηκαν τόσο με συννοσηρότητα ψυχιατρικής πάθησης όσο και με διαταραχές χρήσης άλλης ουσίας, χαμηλότερα επίπεδα ψυχοκοινωνικής λειτουργίας και είχαν εμπλακεί σε σημαντική αναζήτηση βοήθειας. Οι ομάδες 2 και 3 (~19% η κάθε μια) είχαν την τελευταία εμφάνιση, τα χαμηλότερα ποσοστά περιοδικής βαριάς κατανάλωσης αλκοόλ, μέτρια/χαμηλά επίπεδα συννοσηρότητας, μέτρια επίπεδα αναζήτησης βοήθειας και υψηλότερη ψυχοκοινωνική λειτουργία.
Συμπέρασμα: Προέκυψαν πέντε ξεχωριστοί υποτύποι της AD, διακρίσιμοι με βάση το οικογενειακό ιστορικό, την ηλικία της έναρξης της AD, την έγκριση των κριτηρίων DSM-IV AUD και την παρουσία συνωστωδών ψυχιατρικών διαταραχών και διαταραχών χρήσης ουσιών. Αυτοί οι κλινικά σχετικοί υποτύποι, που προέρχονται από τον γενικό πληθυσμό, μπορούν να ενισχύσουν την κατανόηση της αιτιολογίας, της θεραπείας, της φυσικής ιστορίας και της πρόληψης της AD και να ενημερώσουν την ερευνητική ατζέντα του DSM-V”.
Οι ερευνητές καταλαβαίνουν ότι δεν είναι δυνατό όλοι να μπουν σε έναν μόνο από αυτούς τους τύπους. Αλλά ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις ταξινομήσεις για να αναγνωρίσουν καλύτερα τον αλκοολισμό και τις συνέπειες του και να εξασφαλίσουν ότι εκείνοι που έχουν θέμα με το αλκοόλ να παίρνουν τη θεραπεία που χρειάζονται, αντίστοιχα και ανάλογα.
Ιστορία του αλκοολισμού
Η ιστορία του αλκοολισμού έχει εξιστορηθεί[4]. Αναφέρεται στην χριστιανική βίβλο και στην ιστορική καταγραφή σε κάθε πολιτισμό. Ο αλκοολισμός μας συνόδευσε επίσης στην σύγχρονη εποχή και είδαμε ότι η αντίληψη μας για αυτόν αλλάζει από την νέα έρευνα και τις κοινωνικές τάσεις. Στην Αμερική, κατά τη διάρκεια των αποικιακών χρόνων, το αλκοόλ αποτελούσε τεράστιο μέρος της κοινωνικής ζωής της κοινότητας. Τα άτομα το χρησιμοποιούσαν αρκετά συχνά όχι μόνο ως ποτό, αλλά και ως φάρμακο. Επομένως, το αλκοόλ
θεωρήθηκε και ευχάριστο όσο και υγιεινό.
[4] “History of Alcohol Dependence” (Ιστορία της εξάρτησης από το αλκοόλ) http://www.alcoholanswers.org/alcohol-education/history-of-alcohol-dependence.cfm
Οι προσπάθειες απόκρισης στον αλκοολισμό μετατοπίστηκαν στα μέσα του τέλους του 19ου αιώνα για να προσπαθήσουν να κρατήσουν την ουσία υπό έλεγχο και όχι το άτομο. Περίπου την ίδια εποχή, είδαμε μια αναζωογόνηση στην επιστήμη του αλκοόλ στις ΗΠΑ, καθώς και την εμφάνιση των ομάδων των Ανώνυμων Αλκοολικών (Alcoholics Anonymous, ΑΑ).
Συμπτώματα αλκοολισμού
Οι φυσικές και συμπεριφορικές συνέπειες εντοπίζουν τα συμπτώματα της κατάχρησης αλκοόλ. Όταν κάποιος είναι εθισμένος στο αλκοόλ, μπορεί να εμφανίζει ορισμένες από αυτές τις συμπεριφορές:
* Αποκτά υψηλή ανοχή στο αλκοόλ και πίνει περισσότερο για να αισθανθεί τα αποτελέσματά του
* Πίνει μόνος του
* Τρώει ελάχιστα ή δεν τρώει και καθόλου
* Θυμώνει και γίνεται βίαιος όταν οι άνθρωποι ρωτούν σχετικά με την κατανάλωση του από αλκοόλ
* Χάνει μέρες παρουσίας στο σχολείο ή στην εργασία λόγω της κατανάλωσης αλκοόλ
* Παραβλέπει την προσωπική υγιεινή
* Προφασίζεται δικαιολογίες για πιει
* Δεν μπορεί να ελέγξει το πόσο πίνει
* Αποφεύγει σημαντικές επαγγελματικές, ψυχαγωγικές ή κοινωνικές
δραστηριότητες
* Συνεχίζει να πίνει ανεξάρτητα από την εμφάνιση κοινωνικών, νομικών ή οικονομικών προβλημάτων
Επιπτώσεις του αλκοολισμού
Μπορεί επίσης να εμφανιστούν τα παρακάτω συμπτώματα όταν κάποιος έχει διαταραχή χρήσης οινοπνεύματος:
* Παρουσιάζει συμπτώματα απόσυρσης όταν δεν πίνει, όπως ναυτία, κούραση και έμετο
* Έχει πόθο (λαχτάρα) για το αλκοόλ
* Κενά ή δυσκολία στην μνήμη μετά από κατανάλωση ποτού την προηγούμενη νύχτα
* Ασθένειες όπως κίρρωση ή αλκοολική κετοξέωση
Ψυχικές επιδράσεις
Όταν κάποιος πίνει τακτικά και πολύ, κινδυνεύει να αναπτύξει συμπτώματα κατάθλιψης. Η κατανάλωση ρουτίνας μειώνει τα επίπεδα σεροτονίνης του εγκεφάλου, του νευροδιαβιβαστή που ρυθμίζει τη διάθεσή μας.
Η επανειλημμένη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις κάποιου με την οικογένεια του, τους συνεργάτες και τους φίλους του. Θα μπορούσε να επηρεάσει την απόδοση στην εργασία και αυτά τα θέματα μπορεί να προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερη κατάθλιψη. Εάν πίνεις επειδή προσπαθείς να καλύψεις την κατάθλιψή σου ή να βελτιώσεις την διάθεσή σου, αυτό θα μπορούσε να είναι η αρχή ενός φαύλου κύκλου.
Η κατάθλιψη και το άγχος τείνουν να είναι πιο συχνές σε όσους πίνουν πολύ. Το αλκοόλ μπορεί ακόμη και να καταστρέψει τη μνήμη μας. Οι διαδικασίες του εγκεφάλου μας επιβραδύνουν σύντομα αφού πιούμε αλκοόλ και αυτό βλάπτει τη μνήμη μας. Όταν πίνεις άφθονο αλκοόλ, μπορεί να σταματήσει ο εγκέφαλός σου από το να καταγράφει στην “αποθήκη μνήμης” του.
Στατιστικά για τον αλκοολισμό
Οι στατιστικές κατάχρησης αλκοόλ και εθισμού σύμφωνα με τα Centers for
Disease Control and Prevention (CDC)[5] περιλαμβάνουν:
* Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, από το 2006 έως το 2010, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ προκάλεσε περίπου 88.000 θανάτους.
* Περίπου ένας στους 10 θανάτους σε ενήλικες ηλικίας 20 έως 64 ετών οφειλόταν σε υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
[5] “Fact Sheets – Alcohol Use and Your Health” (Δελτία Δεδομένων – Η χρήση αλκοόλ και η υγεία σου) https://www.cdc.gov/alcohol/fact-sheets/alcohol-use.htm
Τρέχουσες θεραπείες διαθέσιμες για τον αλκοολισμό και οι παρενέργειες τους
Η θεραπεία για τον αλκοολισμό εξαρτάται από τις ανάγκες σου, οι οποίες μπορεί να διαφέρουν. Μπορεί να περιλαμβάνει την αρχική παρέμβαση, την παραμονή σε νοσοκομείο ή σε πρόγραμμα εξωτερικών ασθενών και την παροχή συμβουλευτικής μέσα σε μια ομάδα ή μεμονωμένα. Ο πρωταρχικός στόχος της θεραπείας είναι να σταματήσεις την χρήση οινοπνεύματος και να βελτιώσεις την ποιότητα της ζωής σου.
Η θεραπεία του αλκοολισμού μπορεί να περιλαμβάνει:
Αποτοξίνωση και απόσυρση
Η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει με ένα πρόγραμμα αποτοξίνωσης όπου η απόσυρση από το αλκοόλ γίνεται σε ένα ιατρικώς ελεγχόμενο περιβάλλον. Αυτό μπορεί να διαρκέσει από δύο έως επτά ημέρες. Μπορεί να χρειαστεί να σου χορηγηθούν συγκεκριμένα φάρμακα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποτοξίνωσης για να αποτραπούν τα συμπτώματα απόσυρσης. Συνήθως κάποιος θα βρίσκεται σε μια κλινική ή νοσοκομειακό κέντρο θεραπείας / αποτοξίνωσης.
Στη συνέχεια, θα γίνουν:
* Αποκατάσταση για την εκμάθηση νέων συμπεριφορών και ικανοτήτων αντιμετώπισης
* Ένα πρόγραμμα 12 βημάτων όπως αυτό στους AA και σε ομάδες υποστήριξης
* Συμβουλευτική για τον εντοπισμό των συναισθηματικών ζητημάτων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την κατανάλωση αλκοόλ
Φαρμακευτική αγωγή
Ιατρική θεραπεία για την αντιμετώπιση οποιωνδήποτε υποκείμενων συνθηκών υγείας σχετιζόμενων με τη διαταραχή χρήσης του αλκοόλ
Φάρμακα
Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα που βοηθούν στην αντιμετώπιση του αλκοολισμού. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:
Ναλτρεξόνη (ReVia)
Μπορεί να χορηγηθεί ναλτρεξόνη αφού περάσει κάποιος από το στάδιο της αποτοξίνωσης. Λειτουργεί μπλοκάροντας τους υποδοχείς του εγκεφάλου μας που σχετίζονται με την “ευχαρίστηση” από το αλκοόλ. Μπορεί να μειώσει τον πόθο για αλκοόλ όταν συνδυάζεται με την παροχή συμβουλών. Οι παρενέργειες της ναλτρεξόνης μπορεί να περιλαμβάνουν:
* Διάρροια, ναυτία, έμετο ή δυσκοιλιότητα
* Απώλεια της όρεξης
* Σφίξιμο στο στομάχι ή πόνο
* Λυγμός
* Ζάλη
* Πονοκέφαλος
* Ευερεθιστότητα, νευρικότητα ή άγχος
* Μειωμένη ή αυξημένη ενέργεια
Κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει μόνο μερικές από αυτές τις παρενέργειες ή πολλές από αυτές.
Acamprosate
Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αυτό το φάρμακο για να βοηθήσει τον εγκέφαλο σου να αποκαταστήσει την αρχική χημική του κατάσταση όπως ήταν πριν από τον αλκοολισμό. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του Acamprosate μπορεί να περιλαμβάνουν:
* Διάρροια, δυσκοιλιότητα
* Ναυτία ή έμετος
* Προβλήματα όρασης
* Ζάλη, πονοκεφάλους ή υπνηλία
* Πόνος στους μύες, στις αρθρώσεις ή στην πλάτη
* Συμπτώματα κρυολογήματος ή γρίπης ή αδυναμία
Μπορείς να συζητήσεις αυτές τις πιθανές παρενέργειες με το γιατρό σου.
Disulfiram (Antabuse)
Αυτό το φάρμακο θα σου προκαλέσει σωματική δυσφορία κάθε φορά που καταναλώνεις αλκοόλ, όπως πονοκεφάλους, ναυτία και έμετο. Οι παρενέργειες του Disulfiram μπορεί να περιλαμβάνουν:
* Κούραση
* Πονοκέφαλο
* Ανικανότητα
* Μεταλλική γεύση ή γεύση σκόρδου στο στόμα
* Πρήξιμο στην γλώσσα
* Ακμή ή δερματικό εξάνθημα
Συνεχιζόμενη υποστήριξη
Οι ομάδες υποστήριξης και τα προγράμματα φροντίδας είναι απαραίτητα, καθώς βοηθούν να αναρρώσουμε από τον αλκοολισμό εμποδίζοντας κάποιον να ξανά πιει, να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τυχόν υποτροπές και να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τις αλλαγές στον τρόπο ζωής του που είναι κρίσιμες για την επιτυχή ανάκαμψη του.
Πώς και γιατί η κάνναβη μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική θεραπεία για τον αλκοολισμό
Τα προγράμματα αποκατάστασης για τον εθισμό στις πολιτείες που είναι φιλικές προς την χρήση της κάνναβης παρέχουν ένα νέο εργαλείο. Μελέτες σχετικά με το βότανο σε αρουραίους στο εργαστήριο δείχνουν ότι εξαλείφει επιτυχώς τον εθισμό των οπιούχων. Επιπλέον, όσοι βρίσκονται σε θεραπεία απεεξάρτησης έχουν καταφέρει με επιτυχία να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα στέρησης από την διακοπή κατανάλωσης αλκοόλ κάνοντας ιατρική χρήση της κάνναβης για την αντιμετώπιση του αλκοολισμού.
Το περιοδικό Harm Reduction Journal δημοσίευσε μια μελέτη[6] το 2009 που ανέδειξε ένα συνεχιζόμενο ποσοστό επιτυχίας στους ακόλουθους τομείς:
*Περίπου 40 τοις εκατό υποκαθηστούν το αλκοόλ με τη κάνναβη.
*Περίπου 26 τοις εκατό αντικατέστησαν τα παράνομα ναρκωτικά τους με το βότανο.
*Περίπου 66 τοις εκατό υποκατέστησαν τα συνταγογραφούμενα φάρμακα με την κάνναβη.
[6] Amanda Reiman “Cannabis as a substitute for alcohol and other drugs” (Η κάνναβη ως υποκατάστατο για το αλκοόλ και άλλες ουσίες) Harm Reduct J. 2009;6:35.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2795734/
Περίληψη
“Ιστορικό: Η αντικατάσταση μπορεί να λειτουργήσει ως η συνειδητή επιλογή να χρησιμοποιηθεί ένα φάρμακο/ ουσία (νόμιμο ή παράνομο) αντί ή σε συνδυασμό με κάποιο άλλο, λόγω ζητημάτων όπως: η αντιληπτή ασφάλεια, το επίπεδο πιθανότητας εθισμού, η αποτελεσματικότητα στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, η πρόσβαση και το επίπεδο αποδοχής. Αυτή η πρακτική υποκατάστασης έχει παρατηρηθεί μεταξύ των ατόμων που χρησιμοποιούν κάνναβη για ιατρικούς σκοπούς. Η μελέτη αυτή εξέτασε τη χρήση ουσιών και οινοπνεύματος και την εμφάνιση υποκατάστασης μεταξύ των ασθενών με την ιατρική χρήση της κάνναβης.
Μέθοδοι: Στοιχεία ανώνυμης έρευνας συλλέχθηκαν στην Berkeley Patient’s Group (BPG), ένα ειδικό κατάστημα διανομής (dispensary) κάνναβης στο Berkeley, CA. (Ν = 350). Το δείγμα ήταν 68% άρρενες, 54% ανύπαντροι, 66% λευκοί, η μέση ηλικία ήταν 39, το 74% είχε ασφάλιση υγείας (συμπεριλαμβανομένου και του MediCal), το 41% εργάζεται με πλήρη απασχόληση, το 81% έχει ολοκληρώσει τουλάχιστον κάποιο κολέγιο, το 55% βγάζει λιγότερα από 40.000 δολάρια ετησίως. Εβδομήντα ένα τοις εκατό είχε έκθεση σε μια χρόνια πάθηση, 52% χρησιμοποιούν κάνναβη για μια κατάσταση που σχετίζεται με τον πόνο, 75% χρησιμοποιούν κάνναβη για ένα θέμα ψυχικής υγείας.
Αποτελέσματα: Πενήντα τρία τοις εκατό του δείγματος καταναλώνει επί του παρόντος αλκοόλ, 2,6 ήταν ο μέσος αριθμός ημερών κατανάλωσης εβδομαδιαίως, 2,9 ήταν ο μέσος αριθμός ποτών σε περίπτωση κατανάλωσης αλκοόλ. 1/4 χρησιμοποιεί σήμερα καπνό, 9,5 είναι ο μέσος αριθμός τσιγάρων που καπνίζονται καθημερινά. Έντεκα τοις εκατό χρησιμοποίησαν μια μη συνταγογραφούμενο ουσία τις τελευταίες 30 ημέρες με την κοκαΐνη και το MDMA να αναφέρονται πιο συχνά και ένα συνταγογραφούμενο φάρμακο με το Vicodin να αναφέρετε πιο συχνά. Είκοσι πέντε τοις εκατό ανέφεραν ότι μεγαλώνουν σε ένα νοικοκυριό με καταχρηστικό ή εθιστικό περιβάλλον. Το δεκαέξι τοις εκατό ανέφερε προηγούμενη θεραπεία για αλκοόλ ή/και ουσίες και το 2% είναι σήμερα σε πρόγραμμα 12 βημάτων ή κάποιο άλλο πρόγραμμα αποκατάστασης. Το 40% χρησιμοποίησε την κάνναβη ως υποκατάστατο του οινοπνεύματος, το 26% ως υποκατάστατο των παράνομων ουσιών και το 66% ως υποκατάστατο των συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για την υποκατάσταση ήταν: λιγότερες ανεπιθύμητες παρενέργειες (65%), καλύτερη διαχείριση συμπτωμάτων (57%) και λιγότερη πιθανότητα απόσυρσης (34%) με κάνναβη.
Συμπέρασμα: Η υποκατάσταση μιας ψυχοδραστικής ουσίας με άλλη, με στόχο τη μείωση των
αρνητικών συνεπειών μπορεί να συμπεριληφθεί στο πλαίσιο της μείωσης των επιβλαβών συνεπειών. Οι ασθενείς με την ιατρική χρήση της κάνναβης υποκαθιστούν το αλκοόλ, τα συνταγογραφούμενα φάρμακα και τις παράνομες ουσίες”.
Αυτά τα άτομα δήλωσαν ότι οι συνήθεις λόγοι για τους οποίους αποφάσισαν να κάνουν αντικατάσταση με την χρήση της κάνναβης, ήταν:
* Η καλύτερη διαχείριση των συμπτωμάτων
* Οι μειωμένες αρνητικές παρενέργειες
* Τα λιγότερης έντασης συμπτώματα απόσυρσης με το βότανο
Αλκοολισμός και ιατρική χρήση της κάνναβης
Πρόσφατες μελέτες σχετικά με τα οφέλη της ιατρικής χρήσης της κάνναβης δείχνουν πόσο σημαντικά λιγότερο επικίνδυνη είναι η κάνναβη για τα άτομα και την κοινωνία από το αλκοόλ[7]. Η κάνναβη δεν θα σκοτώσει το ήπαρ, δεν θα καταστρέψει τα κύτταρα του εγκεφάλου και ούτε θα βλάψει μόνιμα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος.
[7] Weissenborn R, Nutt DJ “Popular intoxicants: what lessons can be learned from the last 40 years of alcohol and cannabis regulation?” (Διάσημες ουσίες τοξικομανίας: ποια διδάγματα μπορούν να αντληθούν από τα τελευταία 40 χρόνια κανονισμών για το αλκοόλ και την κάνναβη;) J Psychopharmacol. 2012 Feb;26(2):213-20.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21926420
Περίληψη
“Σε αυτή την εργασία συζητάμε τις σχετικές σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές βλάβες των δύο πιο συχνά χρησιμοποιούμενων ουσιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, δηλαδή της κάνναβης και του οινοπνεύματος. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 40 ετών, η χρήση και των δύο ουσιών έχει αυξηθεί σημαντικά με διαφορετικές συνέπειες. Υποστηρίζεται ότι η αυξημένη αστυνόμευση για την χρήση της κάνναβης στο τρέχον σύστημα ταξινόμησης των ναρκωτικών θα οδηγήσει σε αυξημένη ποινικοποίηση των νέων, αλλά είναι απίθανο να μειώσει σημαντικά τα ποσοστά της σχιζοφρένειας και της ψύχωσης. Συγκριτικά, οι αυξήσεις της κατανάλωσης οινοπνεύματος
σχετίζονται με σημαντικές αυξήσεις στην εμφάνιση της κίρρωσης του ήπατος και της θνησιμότητας, σε μια εποχή όπου τα ποσοστά θνησιμότητας από άλλες σημαντικές αιτίες βρίσκονται σε ύφεση. Μια πρόσφατη σύγκριση των υγειονομικών και κοινωνικών βλαβών από εμπειρογνώμονες για τον χρήστη και τους άλλους που προκλήθηκαν από τις πλέον χρησιμοποιούμενες ουσίες στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι το οινόπνευμα είναι περισσότερο από δύο φορές επιβλαβές από ότι είναι η κάνναβη στους χρήστες και πέντε φορές πιο επιβλαβές σε σχέση με την κάνναβη προς τους άλλους. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια συνεκτική, τεκμηριωμένη πολιτική για τις ουσίες που να επιτρέπει στα άτομα να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με τις συνέπειες της χρήσης ουσιών”.
Επίσης, νέες μελέτες δείχνουν ότι τα κανναβινοειδή προστατεύουν τα νευρικά κύτταρα από τον κυτταρικό θάνατο κατά τη διάρκεια της περιόδου απόσυρσης από το αλκοόλ. Ενώ πολλά κύτταρα θα πεθάνουν κατά την απόσυρση από το αλκοόλ στο σώμα, τα κανναβινοειδή προστατεύουν τα κύτταρα από το θάνατο. Η μελέτη έλαβε το επιπλέον βήμα για να αποδείξει ότι το αντίθετο ισχύει και με την εισαγωγή ενός ανταγωνιστή κανναβινοειδούς. Οι ερευνητές είδαν με την χρήση του έναν επιταχυνόμενο θάνατο κατά τη διάρκεια της απόσυρσης από το αλκοόλ[8].
[8] Marina Rubio, Hélène Villain, Fabian Docagne, Benoit D. Roussel, José Antonio Ramos, Denis Vivien, Javier Fernandez-Ruiz, Carine Ali “Pharmacological Activation/Inhibition of the Cannabinoid System Affects Alcohol Withdrawal-Induced Neuronal Hypersensitivity to Excitotoxic Insults” (Η φαρμακολογική ενεργοποίηση / αναστολή του συστήματος κανναβινοειδούς επηρεάζει την επαγόμενη από την αλκοόλη αναστολή της νευρωνικής υπερευαισθησίας στις διεγερτικές προσβολές) PLoS One. 2011; 6(8): e23690.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3158793/
Περίληψη
“Η διακοπή της χρόνιας κατανάλωσης αιθανόλης μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία του εγκεφάλου σε διεγερτικές τοξικές βλάβες. Τα κανναβινοειδή έχουν προταθεί ως νευροπροστατευτικά σε διαφορετικά μοντέλα νευρωνικής βλάβης, αλλά η επίδρασή τους δεν έχει ποτέ διερευνηθεί σε ένα πλαίσιο διεγερτικής τοξικότητας μετά από διακοπή του αλκοόλ. Εδώ εξετάσαμε τα αποτελέσματα της φαρμακολογικής ενεργοποίησης / αναστολής του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος σε ένα in vitro μοντέλο χρόνιας έκθεσης και απόσυρσης σε/από αιθανόλη που ακολουθείται από μια διεγερτική τοξικότητα. Η απόσυρση από την αιθανόλη αύξησε τον ανεπιθύμητο νευρωνικό θάνατο του N-meth) χρησιμοποιώντας την National Institute of Mental Health Diagnostic Interviewyl-D-aspartate (NMDA), πιθανώς μεταβάλλοντας την αναλογία μεταξύ υπομονάδων υποδοχέα GluN2A και GluN2B NMDA. Η διέγερση του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος με τον κανναβινοειδή αγωνιστή HU-210 μείωσε τον επαγόμενο από NMDA νευρωνικό θάνατο αποκλειστικά σε νευρώνες που σχετίζονται με την απόσυρση από την αιθανόλη. Αυτή η νευροπροστασία μπορεί να εξηγηθεί από τη μείωση της εισροής ασβεστίου που διεγείρεται από το NMDA μετά τη χορήγηση του HU-210, που βρίσκεται αποκλειστικά σε νευρώνες που σχετίζονται με την απόσυρση από την αιθανόλη. Αντιθέτως, η αναστολή του κανναβινοειδούς συστήματος με τον ανταγωνιστή του υποδοχέα CB1
rimonabant (SR141716) κατά τη διάρκεια της απόσυρσης από αιθανόλη αύξησε το θάνατο των νευρώνων που σχετίζονται με την απόσυρση από την αιθανόλη χωρίς οποιαδήποτε τροποποίηση της εισροής ασβεστίου που διεγείρεται από NMDA. Επιπλέον, η χρόνια χορήγηση του rimonabant αύξησε την τοξικότητα που διεγείρεται από το NMDA όχι μόνο στους εμπλεκόμενους νευρώνες αλλά και στους νευρώνες ελέγχου. Συνοπτικά, παρουσιάζουμε για πρώτη φορά ότι η διέγερση του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος είναι προστατευτική ενάντια στην υπερδιεγερσιμότητα που αναπτύσσεται κατά την απόσυρση από το αλκοόλ. Αντιθέτως, ο αποκλεισμός του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος είναι εξαιρετικά αντιπροστατευτικός κατά την απόσυρση από το αλκοόλ”.
Η εξάρτηση στον αλκοολισμό και η ιατρική χρήση της κάνναβης
Τι σημαίνει αυτό για τους ασθενείς με αλκοολισμό; Αυτό σημαίνει ότι έχουν τελικά την επιλογή να κάνουν απότομη διακοπή και έτσι να έχουν σοβαρές πιθανότητες να ξανακυλήσουν επειδή η ασθένεια δεν θα τους αφήσει να σταματήσουν ή, αντ’ αυτού, να κάνουν ιατρική χρήση της κάνναβης για να διευκολυνθούν με την ταλαιπωρία τους και να προστατεύσουν τα εγκεφαλικά τους κύτταρα κατά την απόσυρση.
Ωστόσο, πρόκειται για μια αρκετά νέα έρευνα και οι ασθενείς που έχουν τις καλύτερες ευκαιρίες είναι εκείνοι που κατοικούν ήδη σε κάποια πολιτεία που έχει νόμους που επιτρέπουν την ιατρική χρήση της κάνναβης και έχουν πολύ προνοητικούς γιατρούς που πιστεύουν ότι η συνταγογράφηση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς θα ωφελήσει αυτή την ομάδα ασθενών. Όλοι οι σωστοί παράγοντες πρέπει να είναι στην θέση τους έτσι ώστε αυτοί οι ασθενείς να λάβουν τα οφέλη της ιατρικής χρήσης της κάνναβης.
Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων που εξαρτώνται από το αλκοόλ το χρησιμοποιούν για να έχουν “ευφορικότητα” (δηλ. μέθη), μπορούν να μεταφέρουν αυτές τις αισθήσεις στην κάνναβη και αν ήδη καπνίζουν, αυτή είναι μια εύκολη επιλογή. Η μετάβαση μπορεί να είναι αρκετά ομαλή και σημαντικά φθηνότερη από την κατανάλωση ποτών και τον αλκοολισμό μακροπρόθεσμα. Ωστόσο, στην προαναφερθείσα μελέτη σχετικά με την προστασία των νευρώνων στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια της απόσυρσης με την ιατρική χρήση της κάνναβης, η κάνναβη χορηγήθηκε με ατμοποιητή και έγινε με εισπνοή και έτσι είχε άμεση επαφή με τον εγκέφαλο. Πρέπει να σημειώσουμε ότι πρέπει να βρεις έναν γιατρό που να γνωρίζει για την κάνναβη και να συζητήσεις μαζί του πώς θα πάρεις την συνταγή που χρειάζεσαι για τα συμπτώματα σου λόγω της απόσυρσης από το αλκοόλ.
Εάν είσαι χρόνιος αλκοολικός, υπάρχει απόδειξη ότι η κάνναβη στην θεραπεία του αλκοολισμού μπορεί να ωφελήσει την ανάκαμψη σου. Το περιοδικό Journal of Neuroscience δημοσίευσε μια μελέτη το 2014, που δείχνει ότι, δεδομένου ότι τα κανναβινοειδή μπορούν να συμπεριφέρονται σαν νευροπροστατευτικές ασπίδες, οι θεραπείες με κανναβινοειδή μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη εγκεφαλικής βλάβης που θα υποστεί κάποιος κατά την απόσυρση[9].
[9] Jodi M. Gilman, John K. Kuster, Sang Lee, Myung Joo Lee, Byoung Woo Kim, Nikos Makris, Andre van der Kouwe, Anne J. Blood, Hans C. Breiter “Cannabis Use Is Quantitatively Associated with Nucleus Accumbens and Amygdala Abnormalities in Young Adult Recreational Users” (Η χρήση κάνναβης σχετίζεται ποσοτικά με τις ανωμαλίες στα nucleus accumbens και στην αμυγδαλή σε νεαρούς χρήστες αναψυχής) J Neurosci. 2014 Apr 16;34(16):5529–5538. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3988409/
Περίληψη
“Η κάνναβη είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη παράνομη ουσία στις ΗΠΑ, αλλά λίγα είναι γνωστά για τις επιδράσεις της στον ανθρώπινο εγκέφαλο, ιδιαίτερα στις περιοχές επιβράβευσης / αποστροφής που εμπλέκονται στον εθισμό, όπως ο nucleus accumbens και η αμυγδαλή. Μελέτες σε πειραματόζωα δείχνουν δομικές αλλαγές στις περιοχές του εγκεφάλου όπως στα nucleus accumbens μετά την έκθεση σε Δ9-τετραϋδροκανναβινόλη, αλλά είναι λιγότερο γνωστή η χρήση κάνναβης και η μορφομετρία του εγκεφάλου στις περιοχές αυτές στους ανθρώπους. Συλλέξαμε σαρώσεις μαγνητικής τομογραφίας υψηλής ανάλυσης σε νεαρούς χρήστες κάνναβης για ψυχαγωγικούς σκοπούς και μη χρησιμοποιούμενους ελέγχους και διεξήγαμε τρεις ανεξάρτητες αναλύσεις μορφομετρίας σε αυτές τις δομές: (1) πυκνότητα gray matter με μορφομετρία βασισμένη σε voxel, (2) όγκος (ολικός εγκεφαλικός και περιφερειακός όγκος) και (3) σχήμα (μορφομετρία επιφάνειας). Οι αναλύσεις πυκνότητας gray matter αποκάλυψαν μεγαλύτερη πυκνότητα gray matter σε χρήστες κάνναβης απ’ ότι στους συμμετέχοντες ελέγχου στα αριστερά nucleus accumbens που επεκτείνονταν στον subcallosal cortex, στον υποθάλαμο, στην sublenticular extended αμυγδαλή και στην αριστερή αμυγδαλή, ακόμη και μετά τον έλεγχο της ηλικίας, του φύλου, της χρήσης οινοπνεύματος και του καπνίσματος . Επιδράσεις επιπέδου τάσης παρατηρήθηκαν για αύξηση όγκου μόνο στα αριστερά nucleus accumbens. Σημαντικές διαφορές σχήματος ανιχνεύτηκαν στα αριστερά nucleus accumbens και στην δεξιά αμυγδαλή. Τα αριστερά nucleus accumbens έδειξαν σημαντικές μεταβολές που εξαρτώνται από την έκθεση και στα τρία μέτρα και μια μεταβληθείσα πολυτροπική σχέση μεταξύ των μέτρων στην ομάδα κάνναβης. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η έκθεση σε κάνναβη, ακόμη και σε νέους χρήστες αναψυχής, συνδέεται με εξαρτώμενες από την έκθεση μεταβολές της νευρικής μήτρας των βασικών δομών ανταμοιβής και είναι συνεπής με μελέτες σε ζώα σχετικά με τις αλλαγές στην δενδριτική αρθροποίηση”.
Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα κανναβινοειδή μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της επιθυμίας για το αλκοόλ όταν χρησιμοποιούνται για να αντικαταστήσουν το αλκοόλ για να επιτύχουν πλήρη νηφαλιότητα και να βοηθήσουν στο να αγωνιστεί κάποιος λιγότερο κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης του[10].
[10] Lili Yang, Raphael Rozenfeld, Defeng Wu, Lakshmi A. Devi, Zhenfeng Zhang, Arthur Cederbaumb “Cannabidiol protects liver from binge alcohol-induced steatosis by mechanisms including inhibition of oxidative stress and increase in autophagy” (Η κανναβιδιόλη προστατεύει το συκώτι από την τεράστια επαγόμενη από το αλκοόλ στεάτωση μέσω μηχανισμών που περιλαμβάνουν την αναστολή του οξειδωτικού στρες και την αύξηση της αυτοφαγίας) Free Radic Biol Med. 2014 Mar;68:260–267.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4112960/
Περίληψη
“Η οξεία κατανάλωση οινοπνεύματος προκαλεί στεάτωση και η αποτελεσματική πρόληψη της στεάτωσης μπορεί να προστατεύσει το ήπαρ από προοδευτικές βλάβες που προκαλούνται από το αλκοόλ. Το αυξημένο οξειδωτικό στρες έχει αναφερθεί ως ένας μηχανισμός που υποκρύπτει τη στεάτωση που προκαλείται από το αλκοόλ. Αξιολογήσαμε αν η κανναβιδιόλη, η οποία έχει αναφερθεί ότι λειτουργεί ως αντιοξειδωτικό, μπορεί να προστατεύσει το ήπαρ από τη στεάτωση που προκαλείται από οξειδωτικό στρες που προκαλείται από το αλκοόλ. Η κανναβιδιόλη μπορεί να αποτρέψει την από το αλκοόλ προκαλούμενη οξειδωτική στεάτωση σε ποντικούς, πιθανώς με πρόληψη της αύξησης του οξειδωτικού στρες και της ενεργοποίησης της οδού JNK MAPK. Η κανναβιδιόλη per se μπορεί να αυξήσει την αυτοφαγία τόσο σε κύτταρα HepG2 που εκφράζουν το CYP2E1 στο συκώτι ποντικού. Είναι σημαντικό ότι η κανναβιδιόλη μπορεί να αποτρέψει τη μείωση της αυτοφαγίας που προκαλείται από το αλκοόλ. Συμπερασματικά, αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η κανναβιδιόλη προστατεύει το ήπαρ ποντικού από την οξεία επαγόμενη από αλκοόλη στεάτωση μέσω πολλαπλών μηχανισμών που περιλαμβάνουν την εξασθένηση του οξειδωτικού στρες που προκαλείται από το αλκοόλ, την πρόληψη της ενεργοποίησης του JNK MAPK και την αύξηση της αυτοφαγίας”.
Μπορεί να γνωρίζεις ήδη τα αντιοξειδωτικά αποτελέσματα της κανναβιδιόλης (CBD). Οι ερευνητές αποφάσισαν να διερευνήσουν την ικανότητα της CBD να αναστρέψει το οξειδωτικό στρες στο ήπαρ λόγω του αλκοόλ. Εισήγαγαν αιθανόλη σε ποντίκια για πέντε ημέρες, δύο φορές την ημέρα, για να μοντελοποιήσουν την επίδραση του στο ήπαρ. Πριν από αυτό, έδωσαν CBD σε μια ομάδα ποντικών ως προληπτικό μέτρο. Τα αποτελέσματα από τη μελέτη έδειξαν ότι η CBD μπόρεσε πράγματι να αποτρέψει τη στεάτωση του ήπατος.
Ποιες παρενέργειες ή συμπτώματα του αλκοολισμού μπορεί να θεραπεύσει η ιατρική χρήση της κάνναβης;
Η κάνναβη για τον αλκοολισμό μπορεί να βοηθήσει με μια ποικιλία συμπτωμάτων διαταραχής χρήσης αλκοόλ, όπως:
* Άγχος
* Κατάθλιψη
* Στρες
* Ναυτία[11]
* Έλεγχο του πόθου/της λαχτάρας για αλκοόλ
[11] “Medical Marijuana For Nausea” (Η ιατρική χρήση της κάνναβης στην ναυτία) https://www.marijuanadoctors.com/conditions/severe-nausea/
Πολλοί πότες χρησιμοποιούν αλκοόλ για να αντιμετωπίσουν το άγχος, την κατάθλιψη, την PTSD, το στρες και άλλες ψυχολογικές καταστάσεις. Η χρήση της κάνναβης με υπευθυνότητα μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από συναισθηματικές ασθένειες όπως αυτές, χωρίς όμως τους κινδύνους εθισμού και απόσυρσης που εμφανίζονται με τα συνταγογραφούμενα φάρμακα και το αλκοόλ.
Οι καλύτερες ποικιλίες κάνναβης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τα συμπτώματα του αλκοολισμού και τις παρενέργειες της θεραπείας του
Υπάρχουν πολλές χρήσιμες ποικιλίες για την αντιμετώπιση του αλκοολισμού. Αυτές περιλαμβάνουν την OG Kush και την Pure OG Kush, δύο ισχυρές ποικιλίες Indica. Για να βρεις ανακούφιση, μπορεί να χρειαστείς μόνο μια δόση, εάν καπνίζεις το βότανο. Άλλες ποικιλίες που μπορούν να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με τον αλκοολισμό περιλαμβάνουν:
Για την ανησυχία
* Granddaddy Purple (Indica)
* Jack Herer (Sativa)
Για την κατάθλιψη
* Pineapple Express (Υβρίδιο)
* Harlequin (Sativa)
Για το στρες
* Blue Dream (Υβρίδιο)
* Northern Lights (Indica)
Για την ναυτία
* Death Star (Indica)
* Sage (Υβρίδιο)
Για τον πόθο (λαχταρά)
* Critical Kush (Indica)
* Wild Cherry (Indica)
Ο budtender στο ειδικό κατάστημα διανομής μπορεί να σε βοηθήσει να επιλέξεις την ποικιλία που θα έχει το καλύτερο αποτέλεσμα για τα συμπτώματα και τις ανάγκες σου.
Οι καλύτερες μέθοδοι θεραπείας με κάνναβη που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των παρενεργειών και των συμπτωμάτων του αλκοολισμού
Τα άτομα αναφέρουν ότι με την λήψη μιας ή δυο ρουφηξιών από τσιγάρο κάνναβης το πρωί ή αργότερα το βράδυ είναι μια καλή δόση. Οι ατμοποιητές είναι καλές εναλλακτικές λύσεις αν δεν σου αρέσει να καπνίζεις το βότανο. Μπορεί πάντα να φτιάξεις και τσάι κάνναβης. Άλλες μέθοδοι περιλαμβάνουν:
* Τα βρώσιμα
* Τα βάμματα
* Τα τοπικής εφαρμογής σκευάσματα
* Τα έλαια
* Το dabbing
