The Pot Book – A complete guide to cannabis (2010) [Το βιβλίο της κάνναβης – Ένας πλήρης οδηγός για την κάνναβη]

It’s Role in Medicine, Politics, Science, and Culture / (Ο ρόλος του στην ιατρική, στην πολιτική, στην επιστήμη και στον πολιτισμό)

Edited by

Julie Holland, M.D.

Εισαγωγή

Δεν ξεκίνησα να επιμελούμαι αυτό το βιβλίο ως ειδικός στην κάνναβη. Ένιωσα πιο άνετα να επιμεληθώ το τελευταίο μου βιβλίο, για το MDMA (Έκσταση), επειδή μελετούσα την πιθανή χρήση του στην ψυχιατρική για δεκαπέντε χρόνια πριν από την έκδοσή του. Αυτή την φορά, ήξερα πολύ λίγα πράγματα. Και έτσι, νιώθοντας λίγο έξω από τα νερά μου, συγκέντρωσα μια ομάδα ειδικών στην κάνναβη για να εξηγήσω ότι δεν μπορούσα να εξηγήσω. Και τα δύο βιβλία είναι μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Τα έσοδα από τις πωλήσεις των βιβλίων θα χρηματοδοτήσουν την κλινική έρευνα για τις αντίστοιχες ουσίες. Δες το ThePotBook.com για να μάθεις περισσότερα καθώς και για να βρες και άλλα άρθρα σχετικά με την κάνναβη.

Επεξεργάζομαι αυτό το βιβλίο για πολλούς από τους ίδιους λόγους που ενέπνευσαν το τελευταίο μου βιβλίο. Η κάνναβη, όπως και το MDMA, θεωρείται και φάρμακο και ναρκωτικό. Και οι δυο ουσίες χρησιμοποιούνται ευρέως ψυχαγωγικά, αλλά έχουν και θεραπευτικές δυνατότητες.

Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, το καθεστώς της ιατρικής χρήσης της κάνναβης σε ομοσπονδιακό επίπεδο είναι διαφορετικό από το καθεστώς της σε πολιτειακό επίπεδο. Με την εισαγωγή του νόμου Controlled Substances Act του 1970, η κάνναβη ταξινομήθηκε ως ουσία του Πίνακα Ι, η πιο αυστηρή ταξινόμηση, μαζί με την ηρωίνη, το LSD και το Έκσταση και ως εκ τούτου, τέθηκε εκτός νόμου. Ωστόσο, η κάνναβη θεωρείται συνταγογραφούμενο φάρμακο σχεδόν στο ένα τρίτο των ΗΠΑ, όπου συνιστάται για την θεραπεία της ναυτίας, του πόνου, της μειωμένης όρεξης, των μυϊκών σπασμών, της αϋπνίας… και η λίστα συνεχίζεται. Δεκατέσσερις πολιτείες και η Περιφέρεια της Κολούμπια έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική χρήση της κάνναβης: Alaska, California, Colorado, Hawaii, Maine, Michigan, Montana, Nevada, New Jersey, New Mexico, Oregon, Rhode Island, Vermont, Washington και Washington D.C. στο Maryland, εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι η κάνναβη είναι μια ιατρική ανάγκη, ισχύουν μειωμένες κυρώσεις. California, Colorado, New Mexico, Maine, Rhode Island και Montana είναι επί του παρόντος οι μόνες πολιτείες που χρησιμοποιούν ειδικά καταστήματα διάθεσης για την πώληση κάνναβης.

Όσον αφορά την χρήση ουσιών σε όλο τον κόσμο, όταν συγκρίνονται τα έθνη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας βρίσκει σαφείς διαφορές σε διάφορες περιοχές του κόσμου, με τις ΗΠΑ να έχουν μεταξύ των υψηλότερων επιπέδων νόμιμης και παράνομης χρήσης ουσιών από όλες τις χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα. Η χρήση ουσιών δεν φαίνεται να σχετίζεται με την πολιτική για τα ναρκωτικά, ωστόσο, καθώς οι χώρες με πιο αυστηρές πολιτικές (πχ. οι ΗΠΑ) δεν έχουν χαμηλότερα επίπεδα παράνομης χρήσης ουσιών από τις χώρες με πιο φιλελεύθερες πολιτικές (πχ. οι Κάτω Χώρες) (Degenhardt et al. 1988).

Είναι σημαντικό να δούμε αυτούς τους αριθμούς. Το 43% των Αμερικανών έχουν δοκιμάσει κάνναβη, σε αντίθεση με το 20% των Ολλανδών, παρά τις πιο επιεικές πολιτικές τους (MacCoun and Reuter 2001). (Στην Ολλανδία, η κατοχή και η παραγωγή για προσωπική χρήση θεωρούνται πλημμελήματα, τιμωρούνται μόνο με πρόστιμο). Επίσης, είναι ενδιαφέρον, αφότου η Καλιφόρνια άνοιξε το πρόγραμμα ιατρικής χρήσης της κάνναβης, η χρήση κάνναβης στους εφήβους μειώθηκε (MPP 2008), αποδεικνύοντας ότι καθιστώντας μια ουσία πιο διαθέσιμη σε συγκεκριμένο πλαίσιο δεν προκαλεί απαραίτητα ανεξέλεγκτη χρήση αυτής της ουσίας.

Η κάνναβη είναι η πιο δημοφιλής παράνομη ουσία στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι 162 εκατομμύρια ενήλικες παγκοσμίως, 52 εκατομμύρια στην Ασία και κάπου μεταξύ 11 και 20 εκατομμύρια Αμερικανοί είναι τακτικοί χρήστες (Ηνωμένα Έθνη 2006). Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα δεδομένα, 3,5 εκατομμύρια πολίτες των ΗΠΑ αναφέρουν ότι καπνίζουν κάνναβη καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά, 14,5 εκατομμύρια αναφέρουν ότι κάπνιζαν την ουσία τουλάχιστον μία φορά το μήνα και περισσότερα από 100 εκατομμύρια το έχουν δοκιμάσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους (Substance Abuse and Mental Health Services Administration 2008). Αυτό είναι σχεδόν το 43% του αμερικανικού πληθυσμού ηλικίας δώδεκα ετών και άνω που παραδέχεται στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση ότι κάνει παράνομη χρήση ουσιών. Οι αριθμοί είναι πιθανότατα πολύ μεγαλύτεροι.

Επειδή εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν κάνναβη, η λογική πορεία δράσης είναι να βρούμε τρόπους για να ελαχιστοποιήσουμε τις επιβλαβείς επιπτώσεις της. Τα περισσότερα χρήσιμα φάρμακα έχουν συνιστώμενες δόσεις και τοξικές δόσεις, καθώς και μεθόδους χορήγησης που ελαχιστοποιούν τις βλάβες και μεγιστοποιούν τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Οι στρατηγικές μείωσης της βλάβης θα πρέπει να περιλαμβάνουν όχι μόνο την χρήση ατμοποιητών για την μείωση της πνευμονικής επιβάρυνσης, αλλά και μια προσεκτική επανεξέταση της νομοθεσίας μας για τα φάρμακα. Είναι παράλογο ότι η πιο επιβλαβής συνέπεια της χρήσης της κάνναβης είναι ουσιαστικά μια τιμωρία από το νομικό μας σύστημα. Υπάρχει ένα υπέροχο απόφθεγμα του Jimmy Carter που αγαπώ: “Οι κυρώσεις κατά της κατοχής ναρκωτικών δεν πρέπει να είναι πιο επιζήμιες για ένα άτομο από τη χρήση του ίδιου του ναρκωτικού”.

Ωστόσο, με κάποιο τρόπο επιμένουμε να τιμωρούμε τους καπνιστές, προσθέτοντάς τους στο σωρό των φυλακισμένων Αμερικανών. Το έθνος μας τώρα οδηγεί κάθε άλλη χώρα στον πλανήτη σε ένα πράγμα: περισσότερους κρατούμενους. Το 1% των Αμερικανών ενηλίκων βρίσκεται στη φυλακή. Τόσο κατά κεφαλήν όσο και σε απόλυτες τιμές, βάζουμε περισσότερο από το δικό μας έθνος στις φυλακές από κάθε άλλο. Το 2009, οι μισοί από τους ομοσπονδιακούς κρατούμενους στις ΗΠΑ εξέτιαν ποινές για αδικήματα ουσιών (Mendoza 2010). Οι δαπάνες των ΗΠΑ για τον πόλεμο των ναρκωτικών ξεπερνούν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Κάθε κρατούμενος κοστίζει 45.000 δολάρια το χρόνο. Αυτή είναι πολύ ακριβή δημόσια “φιλοξενία”.

Όσο η κάνναβη είναι παράνομη, θα υπάρχει μαύρη αγορά για την πώληση και την διανομή της. Και υπόγεια σημαίνει άναρχη. Παρά τις εντατικές προσπάθειες εξάλειψης, η εγχώρια παραγωγή κάνναβης έχει δεκαπλασιαστεί τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, από 2,2 εκατομμύρια λίβρες το 1981 σε 22 εκατομμύρια λίβρες το 2006. Τα μέλη των Αμερικανών συμμοριών είναι οι κύριοι λιανικοί διανομείς των περισσότερων παράνομων ουσιών και έχουν αυξήσει τα μέλη τους σε σχεδόν 1 εκατομμύριο, αυξάνοντας την συμμετοχή κατά 20% από το 2005 έως το 2008, σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης (2009), το οποίο αναφέρει ότι οι συμμορίες ευθύνονται για έως και το 80% του εγκλήματος σε πολλές κοινότητες. Τα μεξικανικά καρτέλ ναρκωτικών αποκομίζουν το 70% των κερδών τους από τις πωλήσεις κάνναβης. Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό κανενός ότι οι μεξικανικές συμμορίες και ο πόλεμος που διεξάγεται και στις δύο πλευρές των συνόρων μας βασίζονται κυρίως στη κάνναβη. Νομιμοποιήστε την κάνναβη και αυτό το χάος πιθανότατα θα εξαφανιστεί.

Το άλλο σημαντικό ζήτημα εδώ είναι η πρόσβαση των παιδιών στην κάνναβη. Όλες οι έρευνες σε εφήβους δείχνουν ότι όσο περνάει ο καιρός γίνεται πιο εύκολο γι’ αυτούς να αποκτήσουν κάνναβη. Στους έφηβους γίνεται όλο και εύκολο να το αγοράσουν από το να αγοράσουν τσιγάρα ή αλκοόλ. Οι έμποροι δεν ελέγχουν ταυτότητα. Τα ποτοπωλεία το κάνουν. Επίσης, οι έμποροι ενδιαφέρονται τα παιδιά να αγοράσουν και άλλα ναρκωτικά εκτός από την κάνναβη. Αυτό που ανακάλυψε η Ολλανδία εδώ και πολύ καιρό είναι ότι εάν διαχωρίσεις την κάνναβη από τα σκληρότερα ναρκωτικά, μπορεί να επηρεάσεις τα ναρκωτικά που καταλήγουν στους έφηβους. Στην Ολλανδία, έχουν το ένα τέταρτο των χρηστών κοκαΐνης από εμάς στην Αμερική. Λιγότερο από το 2% του ενήλικου πληθυσμού έχει χρησιμοποιήσει ποτέ κοκαΐνη. Η δια βίου χρήση κάνναβης στον ολλανδικό πληθυσμό ηλικίας δώδεκα ετών και άνω είναι λιγότερο από το μισό της χρήσης κάνναβης στην Αμερική (Degenhardt et al. 2008). (Για περισσότερα σχετικά με την Ολλανδία, δες το κεφάλαιο 39). Είναι πολύ πιθανό μια πολιτική για τα ναρκωτικά που βασίζεται στην μείωση της βλάβης θα μπορούσε να διατηρήσει την χώρα μας πιο υγιή.

Αυτό που ελπίζω να περιγράψω στις σελίδες που ακολουθούν είναι μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση της κάνναβης, των κινδύνων και των οφελών της, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων της τρέχουσας πολιτικής μας για τις ουσίες. Έχω συγκεντρώσει ειδικούς από όλο τον κόσμο για να συναντηθούμε και να διδάξω αυτό που δεν μπορούσα, για να μοιραστώ τις γνώσεις τους με όλους σας. Ελπίζω να μάθετε όσα περισσότερα έμαθα στη διαδικασία της επεξεργασίας αυτού του βιβλίου.

Περιεχόμενα

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. Μια επισκόπηση της κάνναβης

• Εισαγωγή στο Πρώτο Μέρος
• Κεφάλαιο 1. Οι υποκειμενικές επιδράσεις της κάνναβης, Matthew G. Kirkpatrick and Carl L. Hart, Ph.D.
• Κεφάλαιο 2. Πρώιμη/ αρχαία ιστορία, Chris Bennett
• Κεφάλαιο 3. Πρόσφατη ιστορία, David Malmo-Levine
• Κεφάλαιο 4. Η βοτανική της κάνναβης, Lyle E. Craker, Ph.D., and Zoë Gardner
• Κεφάλαιο 5. Επανάσταση της καλλιέργειας της κάνναβης, Danny Danko
• Κεφάλαιο 6. Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα, Gregory L. Gerdeman, Ph.D., and Jason B. Schechter, Ph.D.
• Κεφάλαιο 7. Ανανδαμίδιο και άλλα, Raphael Mechoulam, Ph.D., and Lumír Hanuš
• Κεφάλαιο 8. Νόμοι για την κάνναβη στις ΗΠΑ, Allen St. Pierre
• Κεφάλαιο 9. Σχετικά με την τελική απαγόρευση, Ethan Nadelmann, J.D., Ph.D.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ. Κίνδυνοι χρήσης και μείωση βλάβης

• Κεφάλαιο 10. Ιατρικοί κίνδυνοι και τοξικολογία, William Holubek, M.D.
• Κεφάλαιο 11. Πνευμονική βλάβη και ατμοποιητές, Mitch Earleywine, Ph.D.
• Κεφάλαιο 12. Κάνναβη και γνώση, Caroline B. Marvin and Carl L. Hart, Ph.D.
• Κεφάλαιο 13. Κίνδυνοι ψυχικής υγείας που σχετίζονται με τη χρήση κάνναβης, Cheryl Corcoran, M.D.
• Κεφάλαιο 14. Πόσο πραγματικός είναι ο κίνδυνος του εθισμού;, Ο Ryan Vandrey, Ph.D., and Margaret Haney, Ph.D.
• Κεφάλαιο 15. Οδήγηση υπό την επιρροή, Paul Armentano
• Κεφάλαιο 16. Στατιστικά στοιχεία συλλήψεων και ρατσισμός, Harry G. Levine, Ph.D.
• Κεφάλαιο 17. Δεν είναι και τόσο αστείο το να σε συλλαμβάνουν, An Interview with Tommy Chong, Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 18. Οι παράπλευρες συνέπειες των καταδικαστικών αποφάσεων για την κάνναβη, Richard Glen Boire, J.D.
• Κεφάλαιο 19. Ψυχοθεραπεία μείωσης της βλάβης, Andrew Tatarsky, Ph.D.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ. Η κλινική χρήση της κάνναβης

• Εισαγωγή στο Τρίτο Μέρος
• Κεφάλαιο 20. Οι κλινικές εφαρμογές της ιατρικής χρήσης της κάνναβης, Μια συνέντευξη με τον Andrew Weil, M.D., Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 21. Έρευνα ιατρικής χρήσης της κάνναβης, Μια συνέντευξη με τον Donald Abrams, M.D., Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 22. Το MAPS και η ομοσπονδιακή παρεμπόδιση της ιατρικής χρήσης της κάνναβης, Έρευνα, Rick Doblin, Ph.D.
• Κεφάλαιο 23. Η φάρμα κάνναβης της κυβέρνησης, Συνέντευξη με τον Mahmoud a. ElSohly, Ph.D., Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 24. Κανναβινοειδή και ψυχιατρική, Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 25. Κανναβινοειδή και νευροπροστασία, Sunil K. Aggarwal, M.D., Ph.D., and Gregory T. Carter, M.D.
• Κεφάλαιο 26. Κάνναβη και HIV/AIDS, Mark A. Ware, M.D., and Lynne Belle-Isle
• Κεφάλαιο 27. Πολλαπλή σκλήρυνση και σπαστικότητα, Denis J. Petro, M.D.
• Κεφάλαιο 28. Διαχείριση πόνου, Ο Mark S. Wallace, M.D., and Ben Platt, M.D.
• Κεφάλαιο 29. Sativex, William Notcutt, M.D., F.R.C.A., F.F.P.M.R.C.A.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ. Πολιτισμός κάνναβης

• Εισαγωγή στο Τέταρτο Μέρος
• Κεφάλαιο 30. Τι να πούμε στα παιδιά, Marsha Rosenbaum, Ph.D.
• Κεφάλαιο 31. Η κάνναβη, η γονεϊκή και αποκαλύπτοντας τον εαυτό μου, Neal Pollack
• Κεφάλαιο 32. Κάνναβη: Μια κρυμμένη θέα, Doug Rushkoff
• Κεφάλαιο 33. Τα δικαιώματα του καλλιεργητή, η λήθη και η συνεξέλιξη, Συνέντευξη με τον Michael Pollan, Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 34. Κάνναβη, επιχειρήσεις και φιλανθρωπία, Συνέντευξη με τον Peter Lewis, Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 35. Thots στην κάνναβη, Jeremy Wolff

ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ. Βήματα προς την σωστή κατεύθυνση

• Εισαγωγή στο Πέμπτο Μέρος
• Κεφάλαιο 36. Ασθενείς εκτός χρόνου, Μια συνέντευξη με τον Al Byrne, L.CDR. (συνταξιούχος) και την Mary Lynn Mathre, R.N., C.A.R.N., Julie Holland, M.D.
• Κεφάλαιο 37. Συνταγογράφηση κάνναβης στην Καλιφόρνια, Jeffrey Hergenrather, M.D.
• Κεφάλαιο 38. Καναδικές Λέσχες Συμπόνιας, N. Rielle Capler, M.H.A.
• Κεφάλαιο 39. Ολλανδική πολιτική για τα ναρκωτικά, Mario Lap
• Κεφάλαιο 40. Ανάλυση κόστους-οφέλους της νομιμοποίησης της κάνναβης, Jeffrey Miron, Ph.D.
• Κεφάλαιο 41. Το πρότζεκτ πολιτικής της κάνναβης, Bruce Mirken
• Κεφάλαιο 42. Η ACLU και η πολιτική για την κάνναβη, Μια συνέντευξη με τον Graham Boyd, J.D., Julie Holland, M.D.

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)