(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Marijuana Doctors, “Medical Marijuana and Seizures” https://www.marijuanadoctors.com/conditions/seizures/)
Επιληπτικές κρίσεις (Marijuana Doctors – Seizures)
Μεταγραφή του βίντεο:
“Μια επιληπτική κρίση προκαλείται από μια ανώμαλη υπερενεργοποίηση των νευρώνων σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου. Εάν συμβεί στην κινητική περιοχή του εγκεφάλου, τότε η άλλη πλευρά του σώματος μπορεί να αρχίσει να τραντάζεται ακούσια. Ή αν συμβαίνει στο οπτικό μέρος του εγκεφάλου, τότε αυτό το άτομο μπορεί να δει πολύχρωμα φώτα που αναβοσβήνουν στον οπτικό του χώρο. Σε πολλές περιπτώσεις η κρίση σταματά εκεί. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, η μη φυσιολογική νευρωνική δραστηριότητα μπορεί να εξαπλωθεί στην άλλη πλευρά του εγκεφάλου, προκαλώντας σπασμωδικές κινήσεις και στις δύο πλευρές του σώματος και απώλεια συνείδησης. Μάθε περισσότερα παρακάτω για το πώς η ιατρική χρήση της κάνναβης μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων”.
Τι είναι οι επιληπτικές κρίσεις;
Οι κρίσεις ταξινομούνται είτε ως μη επιληπτικές είτε ως επιληπτικές (σε αυτό το άρθρο θα τις αναφέρουμε κυρίως ως απλά κρίσεις). Όταν μια κρίση εμφανίζεται δύο ή περισσότερες φορές, που δεν προκαλείται από άλλα προβλήματα υγείας όπως οι θρόμβοι αίματος και με διαφορά μεγαλύτερη από 24 ώρες μεταξύ τους, συχνά διαγιγνώσκονται ως επιληψία.
Η επιληψία είναι ασθένεια. Στις ΗΠΑ, το 1% του πληθυσμού ζει με επιληψία και υπολογίζεται ότι ένας στους 26 ανθρώπους θα αναπτύξει επιληψία κατά τη διάρκεια της ζωής του, με τα παιδιά και τους ηλικιωμένους να είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν τη νόσο.
Τύποι κρίσεων
Οι κρίσεις ταξινομούνται σε τρεις τομείς, γενικευμένης έναρξης (generalized onset), εστιακής έναρξης (focal onset) και άγνωστης έναρξης (unknown onset). Και οι τρεις κατηγορίες προκαλούν ηλεκτρικές ώσεις στον εγκέφαλο που έχουν ως αποτέλεσμα τα σωματικά συμπτώματα μιας κρίσης, όπως συζητείται παρακάτω. Για να χωριστεί περαιτέρω η ταξινόμηση των κρίσεων, οι κρίσεις γενικευμένης έναρξης και εστιακής έναρξης έχουν η κάθε μια τους, τους δικούς τους τύπους κρίσεων.
Οι έξι τύποι γενικευμένης έναρξης κρίσεων περιλαμβάνουν:
* Grand-Mal ή Γενικευμένη τονική-κλονική (Generalized Tonic-Clonic): Οι κρίσεις Grand-Mal προκαλούν χάσιμο των αισθήσεων και κατάρρευση. Μια απώλεια συνείδησης ακολουθείται από μια “τονική” φάση, όπου το σώμα κοκαλώνει για 30 έως 60 δευτερόλεπτα, πριν από μια σειρά από βίαιες, σπασμωδικές κινήσεις για άλλα 30 έως 60 δευτερόλεπτα. Μετά, το σώμα μπαίνει σε βαθύ ύπνο. Περίπου το 25% των ατόμων με επιληψία υποφέρουν από αυτού του τύπου κρίσεων.
* Αφαιρετική (Absence): Οι αφαιρετικές κρίσεις είναι σύντομες και διαρκούν μόνο λίγα δευτερόλεπτα, αλλά συμβαίνουν πολλές φορές την ημέρα. Συχνά είναι δύσκολο να εντοπιστούν, καθώς ένα κενό βλέμμα είναι το μόνο σύμπτωμα. Οι ασθενείς συχνά παρατηρούν αυτές τις κρίσεις όταν συνειδητοποιούν ότι χάνουν χρόνο από την ημέρα τους. Υπολογίζεται ότι μόνο το 5% των ασθενών έχουν αυτό το είδος κρίσεων.
* Μυοκλονική (Myoclonic): Οι μυοκλονικές κρίσεις προκαλούν σποραδικά τραντάγματα. Μερικές φορές αυτό μπορεί να μοιάζει με ηλεκτροπληξία.
* Κλονική (Clonic): Οι κλονικές κρίσεις έχουν ως αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενα και ρυθμικά τραντάγματα σε όλο το σώμα. Τα άτομα με κλονικές κρίσεις συχνά τραυματίζονται από πτώση, χτυπήματα στο κεφάλι ή δάγκωμα της γλώσσας τους, αν και αυτός ο τύπος εμφανίζεται συνήθως σε βρέφη.
* Τονική (Tonic): Οι τονικές κρίσεις, όπως σημειώνεται στις κρίσεις Grand-Mal, κάνουν τους μύες του σώματος μας να “κοκαλώνουν”.
* Ατονική (Atonic): Οι ατονικές κρίσεις προκαλούν απώλεια του μυϊκού τόνου του χεριού και του ποδιού, που οδηγεί σε πτώσεις που μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω τραυματισμό. Λιγότερο από το 1% των ατόμων με επιληψία έχουν ατονικές κρίσεις.
Οι τρεις τύποι κρίσεων εστιακής έναρξης περιλαμβάνουν:
1. Επίγνωση εστιακής έναρξης (Focal Onset Aware)
Οι κρίσεις εστιακής έναρξης επηρεάζουν το 14% των ατόμων με επιληψία και χωρίζονται σε τέσσερις υποκατηγορίες ανάλογα με τα συμπτώματα, κινητικές, αυτόνομες, αισθητηριακές και ψυχολογικές (motor, autonomic, sensory και psychological, αντίστοιχα). Αυτές οι υποκατηγορίες διακρίνονται από τα συμπτώματά τους.
Τα κινητικά συμπτώματα, για παράδειγμα, προκαλούν τράνταγμα και ακαμψία του σώματος, ενώ τα αισθητηριακά συμπτώματα προκαλούν περίεργες ή ασυνήθιστες αισθήσεις που σχετίζονται με τις αισθήσεις, όπως περίεργους ήχους ή περίεργες γεύσεις.
Τα αυτόνομα συμπτώματα σχετίζονται με τις λειτουργίες που εκτελούνται αυτόματα στο σώμα μας, όπως η ουροδόχος κύστη και τα έντερα, και μπορεί να προκαλέσουν το να χάσει ο ασθενής τον έλεγχο της κύστης κατά τη διάρκεια μιας κρίσης. Τα ψυχολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονα συναισθήματα φόβου ή ευχαρίστησης καθώς και deja-vu.
2. Διαταραχή εστιακής έναρξης (Focal Onset Impaired)
Οι κρίσεις με διαταραχή εστιακής έναρξης επηρεάζουν το 36% των ατόμων με επιληψία. Κατά τη διάρκεια αυτών των κρίσεων, χάνετε η επίγνωση και το σώμα κάνει μια σειρά από επαναλαμβανόμενες και συντονισμένες κινήσεις, όπως να χτύπημα των χειλιών, μάσημα ή ακόμα και περπάτημα.
3. Κατά μέρος (Partial)
Οι κατά μέρος κρίσεις ξεκινούν είτε ως απλές (simple) είτε ως σύνθετες (complex) πριν μεταβούν σε μια βίαιη κρίση Grand-Mal. Είναι επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, θεραπεύσιμες μέσω χειρουργικής επέμβασης.
Οι κρίσεις άγνωστης έναρξης είναι κρίσεις που δεν έχουν παρατηρηθεί από άλλα μέρη, κάτι που είναι απαραίτητο για τον εντοπισμό των κρίσεων, καθώς οι ασθενείς μπορεί να χάσουν τις αισθήσεις τους. Οι κρίσεις ονομάζονται επίσης “σπασμοί άγνωστης έναρξης” (unknown onset seizures) όταν η έναρξη της κρίσης δεν είναι γνωστή.
Λόγω της βίαιης φύσης ορισμένων από αυτές τις κρίσεις, το 34% των αιφνίδιων θανάτων στα παιδιά οφείλεται στην επιληψία, είναι σημαντικό οι ασθενείς να έχουν πρόσβαση σε φάρμακα που αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα τους και προλαμβάνουν ή μειώνουν μελλοντικές κρίσεις.
Τι προκαλεί τις κρίσεις;
Ο λόγος για τον οποίο οι ασθενείς αναπτύσσουν επιληψία συχνά μένει αναπάντητος, με το 60 έως 70% των περιπτώσεων ασθενών να δηλώνονται ως άγνωστου λόγου. Εάν προσδιοριστεί η αιτία, είναι συχνά ένας όγκος στον εγκέφαλο, εγκεφαλική λοίμωξη, τραύμα στο κεφάλι ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Η γενετική μπορεί επίσης να συμβάλει στην ανάπτυξη της επιληψίας.
Η επιληψία κατηγοριοποιείται σε μια πληθώρα συνδρόμων, με βάση παράγοντες που κυμαίνονται από το τμήμα του εγκεφάλου που επηρεάζεται και τη σοβαρότητα των κρίσεων μέχρι την αιτία και τον τύπο των κρίσεων που βιώνει ο ασθενής. Ένα από τα πιο σπάνια σύνδρομα, αλλά ένα που έχει συμβάλει ουσιαστικά στη ιατρική χρήση της κάνναβης για την επιληψία, είναι το Σύνδρομο Dravet.
Το Σύνδρομο Dravet επηρεάζει ένα στα σχεδόν 16.000 βρέφη. Ξεκινά μέσα στον πρώτο χρόνο και προκαλεί παρατεταμένες και συχνές κρίσεις που συχνά οδηγούν σε ατυχήματα, τραυματισμούς και θάνατο. Τα παραδοσιακά συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι διαθέσιμα για τη θεραπεία του Συνδρόμου Dravet, αλλά δεν είναι πάντα αποτελεσματικά.
Η οικογένεια της Charlotte Figi[1] αντιμετώπισε αυτήν την πρόκληση όταν η κόρη τους συνέχισε να υποφέρει από 300 επιληπτικές κρίσεις κάθε εβδομάδα, ακόμη και με συνταγογραφούμενες θεραπείες. Γι’ αυτό στράφηκαν στην ιατρική χρήση της κάνναβης για τα συμπτώματα των επιληπτικών κρίσεων της κόρης τους.
[1] “Charlotte’s Web” https://cannalib.eu/charlottes-web/
Συμπτώματα και παρενέργειες των κρίσεων
Οι κρίσεις έχουν μεγάλη ποικιλία πιθανών συμπτωμάτων, ανάλογα με τα μέρη του εγκεφάλου που εμπλέκονται. Πολλοί τύποι κρίσεων προκαλούν απώλεια της επίγνωσης, συσπάσεις ή τρέμουλο του σώματος. Τα συμπτώματα των σπασμών εμφανίζονται ξαφνικά, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έως ένα λεπτό, και συνήθως περιλαμβάνουν:
* Απώλεια επίγνωσης
* Ψυχική σύγχυση
* Διαταραχές λόγου
* Ψευδαισθήσεις
* Απώλεια μυϊκού ελέγχου και πτώση
* Μυϊκή κίνηση, όπως σύσπαση, που μπορεί να εξαπλωθεί πάνω ή κάτω σε ένα χέρι ή πόδι
* Μυϊκή ένταση/σύσφιξη που προκαλεί συστροφή του σώματος, του κεφαλιού, των χεριών ή των ποδιών.
Οι τρέχουσες διαθέσιμες θεραπείες για τις κρίσεις και οι παρενέργειες τους
Όταν οι ασθενείς ξεκινούν θεραπεία για κρίσεις ή επιληψία, μόνο το 60% από αυτούς βρίσκουν ένα φάρμακο που να ελέγχει τις κρίσεις τους μέσα στις δύο πρώτες συνταγές που χρησιμοποιήθηκαν. Όταν οι γιατροί δοκιμάζουν περισσότερα από δύο φάρμακα, η πιθανότητα να δράσει κάποιο φάρμακο μειώνεται σημαντικά.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σύμφωνα με το Epilepsy Foundation, τα συνταγογραφούμενα φάρμακα ελέγχουν τις επιληπτικές κρίσεις μόνο στο 70% περίπου των ασθενών, κάτι που αφήνει το υπόλοιπο 30% των ασθενών χωρίς ανακούφιση.
Περισσότερα από 31 γενόσημα φάρμακα για την επιληψία είναι διαθέσιμα, με πολλά να προσφέρονται με διαφορετικές εμπορικές ονομασίες, όπως Lyrica, Topamax και Epanutin. Όπως πολλά συνταγογραφούμενα φάρμακα, το καθένα συνοδεύεται από μια σειρά από πιθανές παρενέργειες, μερικές από τις οποίες αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία.
Τα παραδοσιακά φάρμακα για την επιληψία συνοδεύονται από έναν κατάλογο παρενεργειών όπως:
* Ακμή
* Κατάθλιψη
* Διάρροια
* Διπλή όραση
* Δυσπλασία των ούλων
* Απώλεια μαλλιών
* Ηπατίτιδα
* Πονοκέφαλοι
* Υπερτρίχωση ή τριχοφυΐα ανδρικού τύπου
* Υπερκινητικότητα στα παιδιά
* Εξασθενημένη μνήμη ή συγκέντρωση
* Ευερεθιστότητα
* Αλλαγές διάθεσης
* Πολυκυστικές ωοθήκες
* Ναυτία
* Καταστολή
* Διαταραχές ύπνου
* Μπερδεμένη ομιλία
* Αστάθεια
* Αύξηση ή απώλεια βάρους
Οι σοβαροί κίνδυνοι για την υγεία από αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν:
* Εξάνθημα ή αλλεργική αντίδραση
* Πτώση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων
* Μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων του σώματος
* Προβλήματα με το ήπαρ ή το πάγκρεας
* Ηπατική ανεπάρκεια
Μερικά από αυτά τα φάρμακα, όπως το Clobazam και το Clonazepam, τείνουν επίσης να γίνονται αναποτελεσματικά με την πάροδο του χρόνου, καθώς το σώμα δημιουργεί μια ανοχή για το φάρμακο. Σε αυτά τα σενάρια, γίνεται είτε αλλαγή της συνταγής είτε αύξηση της δοσολογίας, κάτι που θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε ανεπιθύμητη αντίδραση.
Το φάρμακο κατά των κρίσεων αυξάνει επίσης τον κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας, ειδικά σε γυναίκες που ήδη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για οστεοπόρωση. Οι ασθενείς που χρησιμοποιούν τακτικά φάρμακα κατά των κρίσεων έχουν 29% αύξηση στα κατάγματα του ισχίου σε μια περίοδο πέντε ετών. Ο λόγος είναι ότι τα φάρμακα παρεμβαίνουν στην απορρόφηση από το σώμα κρίσιμων βιταμινών όπως το ασβέστιο και η βιταμίνη D.
Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν επιπλέον προκλήσεις όταν χρησιμοποιούν αντιεπιληπτικά φάρμακα. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά και τα ορμονικά εμφυτεύματα, για παράδειγμα, είναι λιγότερο αποτελεσματικά με τα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων. Άλλες μορφές ελέγχου των γεννήσεων, όπως οι ενδομήτριες συσκευές (IUDs), δεν επηρεάζονται από τα αντιεπιληπτικά φάρμακα.
Κατά την εγκυμοσύνη όταν λαμβάνονται κάποια αντισπασμωδικά φάρμακα αυτό έχει επίσης αυξημένους κινδύνους. Οι συγγενείς ανωμαλίες αυξάνονται κατά 6,1% με τα αντιεπιληπτικά φάρμακα, το οποίο είναι 3,9% υψηλότερο από το μέσο ποσοστό των συγγενών αναπηριών. Ακόμη και χωρίς τη λήψη φαρμάκων, οι εγκυμοσύνες για τις γυναίκες με επιληψία εξακολουθούν να ενέχουν υψηλότερο κίνδυνο για συγγενείς αναπηρίες.
Ένας από τους τρόπους με τους οποίους οι γιατροί προσπαθούν να καταπολεμήσουν αυτές τις παρενέργειες και τους κινδύνους είναι μέσω φυσικών θεραπειών, όπως η ενθάρρυνση των ασθενών να τροποποιήσουν τον τρόπο ζωής τους για να μειώσουν τους πυροδοτητές κρίσεων. Το άγχος, η έλλειψη ύπνου και ακόμη και η αλλαγή των ορμονών μπορεί να προκαλέσουν κρίσεις.
Οι τακτικές αυτοδιαχείρισης περιλαμβάνουν:
* Χρήση ωτοασπίδων σε θορυβώδη μέρη
* Ακούγοντας χαλαρωτική μουσική ή ήχους
* Αποφυγή λαμπτήρων που αναβοσβήνουν, ντίσκο και στροβοσκοπικών φώτων
* Περιορισμός της χρήσης καφεΐνης, αλκοόλ και νικοτίνης
* Οκτώ ώρες ύπνου κάθε βράδυ
* Άσκηση κάθε εβδομάδα
* Τρώγοντας μια καλά ισορροπημένη διατροφή ή υιοθετώντας μια κετογονική δίαιτα
Λόγω των παρενεργειών των συνταγογραφούμενων φαρμάκων για επιληπτικές κρίσεις, καθώς και της αναποτελεσματικότητας τους για ορισμένους ασθενείς, η ιατρική κοινότητα συνέχισε να αναζητά τρόπους διαχείρισης ή ελέγχου των συμπτωμάτων των επιληπτικών κρίσεων. Ενώ οι φυσικές προσεγγίσεις αυτοδιαχείρισης βοηθούν, δεν είναι μια πλήρης θεραπεία.
Η αναζήτηση φυσικών θεραπειών, ωστόσο, έχει οδηγήσει γιατρούς και ασθενείς όπως η οικογένεια της Charlotte Figi να ανακαλύψουν τη χρήση και τον αντίκτυπο της ιατρικής χρήσης της κάνναβης στην αντιμετώπιση των κρίσεων.
Οι πάροχοι ιατρικών υπηρεσιών είναι πιο πιθανό να συστήσουν ένα σχέδιο θεραπείας με κάνναβη σε ασθενείς με κρίσεις, καθώς η ιατρική κοινότητα συνεχίζει να ανακαλύπτει τις θεραπευτικές ιδιότητες αυτού του φυτού. Δεδομένου ότι η επιληψία και οι επιληπτικές κρίσεις μπορούν να προκαλέσουν μυριάδες ανεπιθύμητες παρενέργειες που παρεμβαίνουν στην ευημερία ενός ατόμου, είναι σημαντικό να διερευνηθούν εναλλακτικές επιλογές φαρμάκων που μπορούν να ανακουφίσουν τους ασθενείς. Σήμερα, η κάνναβη έχει γίνει μια προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή που συμβάλλει στην προώθηση της αίσθησης βελτιωμένης ευεξίας, ενώ μειώνει τον αντίκτυπο των κρίσεων.
Η ιατρική χρήση της κάνναβης για τις κρίσεις
Σύμφωνα με το Epilepsy Foundation[2], η επιληψία και οι επιληπτικές κρίσεις επηρεάζουν σχεδόν 3 εκατομμύρια Αμερικανούς όλων των ηλικιών, με εκτιμώμενο ετήσιο κόστος 15,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε άμεσο και έμμεσο κόστος. Δεν υπάρχει θεραπεία για τις κρίσεις ή την επιληψία, αλλά ορισμένα φάρμακα μπορούν να αποτρέψουν τις επιληπτικές κρίσεις εάν λαμβάνονται τακτικά.
[2] “Epilepsy Foundation” (Ίδρυμα Επιληψίας) https://www.epilepsy.com/
Ωστόσο, οι διαθέσιμες συνταγογραφούμενες θεραπείες παρουσιάζουν πολυάριθμες παρενέργειες καθώς και αυξημένους κινδύνους για την υγεία για τις γυναίκες και τους ηλικιωμένους ασθενείς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι θεραπείες μπορεί επίσης να είναι αναποτελεσματικές. Η χρήση της κάνναβης για την αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων έχει γίνει ένας αυξανόμενος τομέας ενδιαφέροντος για φαρμακευτικές ομάδες, οι οποίες έχουν ξεκινήσει κλινικές δοκιμές με την κάνναβη για την θεραπεία επιληπτικών κρίσεων.
Η ιατρική χρήση της κάνναβης στην επιληψία και τις επιληπτικές κρίσεις έχει επίσης κερδίσει υποστήριξη από το Epilepsy Foundation, καθώς και αναγνωρίσεις από οργανισμούς όπως η American Epilepsy Society, ως πιθανή θεραπεία, μετά από τις κατάλληλες ερευνητικές μελέτες και κλινικές δοκιμές.
Η κατανόηση των επιληπτικών κρίσεων, καθώς και των διαθέσιμων θεραπειών τους, είναι το πρώτο βήμα προς την κατανόηση γιατί η ιατρική χρήση της κάνναβης για τις κρίσεις είναι μια βιώσιμη θεραπευτική επιλογή που προσφέρει ελάχιστες έως καθόλου παρενέργειες, παρέχοντας στους ασθενείς ανακούφιση και ασφάλεια από τις κρίσεις ενώ τους αφήνει να απολαμβάνουν την καθημερινότητά τους.
Γιατί είναι η ιατρική χρήση της κάνναβης μια αποτελεσματική θεραπεία;
Πολλοί ασθενείς που πάσχουν από επιληψία και άλλες επιληπτικές διαταραχές έχουν βρει μεγάλη ανακούφιση από την ιατρική χρήση της κάνναβης, είτε λαμβάνεται μόνη της είτε σε συνδυασμό με πιο παραδοσιακά φάρμακα. Άλλοι που υποφέρουν από επιληπτικές κρίσεις αλλά δεν μπορούν να ανεχθούν φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων έχουν χρησιμοποιήσει την κάνναβη για να ελέγξουν με επιτυχία τις κρίσεις τους.
Η ιατρική χρήση της κάνναβης δεν έχει τις παρενέργειες που βρίσκονται στα παραδοσιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της επιληψίας. Οι παρενέργειες της κάνναβης είναι συνήθως ήπιες και ταξινομούνται ως “χαμηλού κινδύνου”. Πρόσφατες μελέτες ανοιχτής ετικέτας και χρυσού προτύπου έχουν παράσχει συγκεκριμένες αποδείξεις για τις παρενέργειες της κάνναβης όταν χρησιμοποιείται με και χωρίς αντισπασμωδικό φάρμακο.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες σε αυτές τις μελέτες περιελάμβαναν:
* Διάρροια στο 17% των ασθενών
* Υπνηλία στο 21% των ασθενών
* Κόπωση στο 17% των ασθενών
* Μειωμένη όρεξη στο 16% των ασθενών
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης και το τρέχον φάρμακο κατά των κρίσεων του ασθενούς μπορούν να αλληλεπιδράσουν, προκαλώντας έτσι ορισμένες παρενέργειες. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη περιέγραψαν επίσης τις επιπτώσεις της ιατρικής χρήσης της κάνναβης, οι οποίες εξαφανίστηκαν, ως ήπιες ή μέτριες.
Οι επιληπτικές κρίσεις στη μελέτη μειώθηκαν κατά 54% για τους συμμετέχοντες στην ανοιχτή μελέτη, οι οποίοι κυμαίνονταν από 2 έως 26 ετών και δεν ανταποκρίθηκαν προηγουμένως στην παραδοσιακή ιατρική κατά των επιληπτικών κρίσεων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το 89% των επιληπτικών κρίσεων των παιδιών μειώθηκαν χρησιμοποιώντας κάνναβη.
Στις δύο μελέτες χρυσού προτύπου, οι κρίσεις μειώθηκαν κατά περισσότερο από 40%, ενώ οι ασθενείς που έλαβαν το εικονικό φάρμακο ανέφεραν μείωση των κρίσεων λιγότερο από 20%. Η συνολική απάντηση από τη μελέτη ήταν ότι επτά στους οκτώ συμμετέχοντες βελτιώθηκαν με την ιατρική χρήση της κάνναβης για τις κρίσεις τους.
Μια άλλη μελέτη, η οποία επικεντρώθηκε σε παιδιά με επιληψία, διαπίστωσε ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης μείωσε τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων κατά 47%, η οποία βελτιώθηκε περαιτέρω σε 50% μετά από 20 εβδομάδες θεραπείας. Το 9% των ασθενών κατάφεραν επίσης να απαλλαγούν από τις επιληπτικές κρίσεις χρησιμοποιώντας κάνναβη.
Μια προηγούμενη ιατρική μελέτη κάνναβης για τις κρίσεις, που ολοκληρώθηκε στο Ισραήλ, βρήκε παρόμοια αποτελέσματα. Μια ακόμη προηγούμενη μελέτη από το 2003, από ερευνητές στο Virginia Commonwealth University, διαπίστωσε ότι τα συστατικά της κάνναβης και η πρωτεΐνη κανναβινοειδούς υποδοχέα που παράγεται φυσικά στο σώμα έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο των αυθόρμητων κρίσεων στην επιληψία.
Τα αποτελέσματα από αυτές τις διάφορες μελέτες είναι ελπιδοφόρα και παρέχουν τις γνώσεις που αναζητούν οι ερευνητές, οι γονείς και τα άτομα με επιληψία όταν ρωτούν εάν η ιατρική χρήση της κάνναβης για την αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων είναι μια βιώσιμη επιλογή. Η έλλειψη έρευνας για την ιατρική χρήση της κάνναβης καθιστούσε προηγουμένως δύσκολο να απαντηθεί αυτό το ερώτημα χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα επιστημονικά δεδομένα.
Τώρα που οι κυβερνήσεις αρχίζουν να αποδέχονται τη κάνναβη ως φάρμακο, αρχίζουν σοβαρές μελέτες για να μάθουν για τη χρήση της κάνναβης για την αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων, καθώς και για την ανάπτυξη θεραπευτικών σχεδίων και την εύρεση της καλύτερης ποικιλίας κάνναβης για την αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων.
Συμπτώματα των σπασμών που αντιμετωπίζονται με την ιατρική χρήση της κάνναβης
Η ιατρική χρήση της κάνναβης εκτιμάται ιδιαίτερα από τους επαγγελματίες του ιατρικού τομέα για την ικανότητά της να στοχεύει πολλαπλά συμπτώματα σε ασθενείς, ενώ διεγείρει ελάχιστες έως καθόλου ανεπιθύμητες αντιδράσεις στη διαδικασία. Για τους ασθενείς που παρουσιάζουν επιληπτικές κρίσεις, η κάνναβη είναι μια βιώσιμη θεραπευτική επιλογή που στοχεύει και ελέγχει τα ανεπιθύμητα συμπτώματά τους.
Αν και οι παρενέργειες των επιληπτικών κρίσεων είναι πιθανό να διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή, πολλά άτομα είναι πιθανό να βιώσουν ανακούφιση από τα ακόλουθα συμπτώματα όταν εγγράφονται σε ένα πρόγραμμα θεραπείας για την ιατρική χρήση της κάνναβης:
* Ναυτία, έμετος ή γαστρεντερική δυσφορία
* Ξαφνικά συναισθήματα άγχους
* Ανεξέλεγκτες σωματικές κινήσεις, τραντάγματα ή σπασμοί
* Πονοκέφαλοι
Η κάνναβη έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες ή ιδιότητες μείωσης του πόνου που μπορούν να βοηθήσουν τον ασθενή κατά τη διαδικασία ανάρρωσης μετά από μια κρίση. Η ιατρική χρήση της κάνναβης μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση των επιπέδων σεροτονίνης που ενισχύουν επίσης την καλύτερη συναισθηματική υγεία.
Μέθοδοι χορήγησης της κάνναβης για την αντιμετώπιση των κρίσεων
Σε αντίθεση με άλλα συνταγογραφούμενα φάρμακα που απαιτούν συχνά μια μορφή λήψης, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να προσεγγίσεις ένα σχέδιο θεραπείας με κάνναβη.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν κάνναβη για τις επιληπτικές κρίσεις συχνά βρίσκουν ωφέλιμο να καταναλώνουν τα φάρμακά τους με τους ακόλουθους τρόπους:
* Ατμοποίηση
* Βρώσιμα και εμποτισμένα ποτά
* Βάμματα
* Χάπια και συμπληρώματα
Δεδομένου ότι οι κρίσεις συχνά προκαλούν ξαφνικά συμπτώματα, το άτμισμα είναι ένας ιδανικός τρόπος για την άμεση ανακούφιση. Οι εισπνεόμενες μέθοδοι επιτρέπουν στα αποτελέσματα της κάνναβης να εμφανιστούν γρηγορότερα, κάτι που βοηθά τους χρήστες να διαχειρίζονται τα συμπτώματα τους όταν εμφανίζεται μια κρίση.
Οι καλύτερες ποικιλίες κάνναβης για τις επιληπτικές κρίσεις
Μία από τις μεγαλύτερες κινήσεις για την παραγωγή κάνναβης για αντιμετώπιση των κρίσεων είναι από την GW Pharmaceuticals, μια βρετανική φαρμακευτική εταιρεία, η οποία διεξήγαγε ανοιχτή μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις της κάνναβης στις κρίσεις. Το προϊόν που δοκίμασαν ονομάζεται Epidiolex, ένα 99% εκχύλισμα κανναβιδιόλης (CBD) [απομονωμένη κανναβιδιόλη] με βάση ένα έλαιο εκχύλισης που έχει υποστεί αφαίρεση όλων των άλλων ουσιών.
Περισσότεροι από 85 τύποι κανναβινοειδών είναι διαθέσιμοι και η CBD είναι ένα από τα πιο δημοφιλή. Είναι γνωστό για τη θεραπευτική ανακούφιση που έχει από την ενόχληση καθώς και για την εξάλειψη ή τη μείωση των κρίσεων για ορισμένους ασθενείς. Η CBD λειτουργεί δεσμεύοντας τους υποδοχείς σε όλο το σώμα. Ο δεύτερος πιο δημοφιλής τύπος κανναβινοειδών είναι η τετραϋδροκανναβινόλη (THC), η οποία συνδέεται με τους υποδοχείς του εγκεφάλου, προκαλώντας ψυχοδραστική απόκριση.
Μια επιλογή κανναβινοειδών, συμπεριλαμβανομένης της CBD, στοχεύει αποτελεσματικά τις επιληπτικές κρίσεις. Ανακαλύπτοντας και απομονώνοντας αυτά τα κανναβινοειδή, οι καλλιεργητές μπόρεσαν να παρέχουν σε οικογένειες και τους ασθενείς ποικιλίες κάνναβης για την επιληψία τους. Τα κανναβινοειδή που στοχεύουν την επιληψία και τις επιληπτικές κρίσεις περιλαμβάνουν:
* CBD
* Κανναβινόλη (CBN)
* Τετραϋδροκανναβινολικό οξύ (THCA)
* Τετραϋδροκανναβιβαρίνη (THCV)
* Και πολλά άλλα που ακόμα μένει να ανακαλυφθούν
Οι καλλιεργητές σε όλες τις ΗΠΑ προσφέρουν περισσότερες από 80 ποικιλίες κάνναβης για την αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων. Μια από τις πιο γνωστές ποικιλίες ονομάζεται Charlotte’s Web. Δημιουργήθηκε για τη Charlotte Figi, η ποικιλία αναπτύχθηκε από την Realm of Caring, ένα γκρούπ παραγωγής κάνναβης και αναπτύχθηκε από τους αδερφούς Stanley.
Χρησιμοποιώντας κάνναβη για τις κρίσεις της, οι κρίσεις της Charlotte μειώθηκαν από τις 1.200 το μήνα σε μόνο ένα έως δύο επεισόδια. Ιατρικές μελέτες της ποικιλίας Charlotte’s Web καταδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της. Μια μελέτη του 2016 στο Κολοράντο διαπίστωσε ότι το 10% δεν είχαν επιληπτικές κρίσεις ενώ το 60% μείωσαν τα επιληπτικά επεισόδια τους κατά 50% με την Charlotte’s Web.
Άλλες διαθέσιμες ποικιλίες κάνναβης που θεραπεύουν τις κρίσεις και την επιληψία είναι:
* Bedford Glue
* Larry Bird Kush
* O.A.T.
* Grapefruit Kush
* Kushberry
* Black Bubba
* Athabasca
* GI001
Ποικιλίες όπως η GI001 προσφέρουν χαμηλές ποσότητες THC, ενώ η ποικιλία Bedford Glue περιέχει THC πάνω από 20%, αλλά χωρίς εξουθενωτική επίδραση. Η Athabasca περιέχει επίσης αρκετή THC για να δημιουργήσει ένα ήπιο ψυχοδραστικό αποτέλεσμα που βοήθησε ορισμένους ασθενείς με επιληψία.
Μία από τις προκλήσεις στη χρήση της κάνναβης για επιληπτικές κρίσεις είναι το γεγονός ότι μια ασθένεια όπως η επιληψία δεν είναι μια διαταραχή που να αντιμετωπίζεται με κάποιον κοινό τρόπο. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες κρίσεων, οι οποίες στη συνέχεια υποδιαιρούνται σε πρόσθετους τύπους κρίσεων. Η αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων, ακόμη και με συνταγογραφούμενα φάρμακα, απαιτεί τη δοκιμή διαφορετικών συνταγών και δόσεων.
Ενώ οι φαρμακευτικές εταιρείες είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν και να αναπτύξουν πολλαπλά φάρμακα για τη θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων, η ιατρική χρήση της κάνναβης περιορίστηκε να εκμεταλλευτεί αυτές τις ευκαιρίες, λόγω των ομοσπονδιακών και κρατικών κανονισμών στις ΗΠΑ, οι οποίοι μόλις πρόσφατα καταργήθηκαν σε 29 πολιτείες.
Η αυξημένη υποστήριξη σε εθνικό επίπεδο για τη νόμιμη ιατρική χρήση της κάνναβης βοηθά τη κάνναβη να θεωρείται ευρύτερα ως φάρμακο και υποκινεί την ανάπτυξη ποικιλιών που αντιμετωπίζουν ασθένειες όπως η επιληψία, οι οποίες απαιτούν μια ευρύτερη επιλογή εξατομικευμένων ποικιλιών για να βοηθήσουν κάθε ασθενή να αποκτήσει κανονικότητα στη ζωή του.
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη κάνναβη και την χρήση στις κρίσεις
Πριν ξεκινήσεις ένα σχέδιο ιατρικής χρήσης της κάνναβης για τη θεραπεία των κρίσεων, είναι σημαντικό να κατανοήσεις τους διάφορους τύπους κρίσεων που βιώνουν οι ασθενείς και τις καλύτερες επιλογές θεραπείας για αυτά τα συμπτώματα. Όσο περισσότερα γνωρίζεις για την κατάσταση σου, τόσο πιο πιθανό είναι να έχεις μεγαλύτερη επιτυχία όταν αποφασίζεις για το τι λειτουργεί καλύτερα για σένα.
