Too Much to Dream – A psychedelic american boyhood (2011) [Πάρα πολλά για να ονειρεύεσαι – Μια ψυχεδελική αμερικανική παιδική ηλικία]

by

Peter Bebergal

foreword by

Peter Coyote

“Μια θαυμάσια ιστορία που μας διδάσκει ότι η υπέρβαση βρίσκεται καλύτερα με τα πόδια μας σφιχτά στη γη και τα «μάτια προς τον ουρανό.”

– James Brown, συγγραφέας των “The Los Angeles Diaries” και “This River”

Πρόλογος

Σε αντίθεση με τα δημοφιλή στερεότυπα, οι εξαρτημένοι είναι από τις πιο ευαίσθητες ψυχές. Ως ένας κάποτε ανάμεσα τους, θυμάμαι ακόμα το προ- ναρκωτικών σοκ και τα στρες της ζωής που με άφησαν ισοπεδωμένο, μπερδεμένο και κυριευμένο από άγχος και αναποφασιστικότητα. Στην ταπείνωση μου ενίσχυε το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους συνομηλίκους μου φαινόταν να γλιστρούν πάνω από τα νερά στα οποία βυθιζόμουν, τόσο αβίαστα όσο οι κύκνοι.

Η ιστορία του Peter Bebergal ξεκαθαρίζει κομψά αυτό το σκοτεινό εφηβικό. Ανάμεσα στην αφοσίωση του στα κόμικ και στα παιχνίδια Dungeons & Dragons, μιας αποξενωμένης και μπερδεμένης ύπαρξης στα προάστια σε ένα ασταθές κοσμικό εβραϊκό σπίτι και με τα μεγαλύτερα αδέρφια να γλιστρούν πέρα ​​από την έλευση του στη δελεαστική, μυημένη, εφηβεία τους, ο Bebergal περιγράφει την προσωπική του αναζήτηση για πληρότητα και νόημα με γλώσσα που είναι φρέσκια και νέα, αλλά και διαχρονική:

…αυτό που έψαχνα ήταν πνευματικής φύσης. Μυστικισμός ή μαγεία, κοινωνία με τον Θεό ή εξουσία πάνω στους αγγέλους του.

Το ταξίδι του, ουσιαστικά θρησκευτικό, ανεξάρτητα από το πόσο ταλαιπωρημένο και προσωρινά παρεκκλίνει από τη νιότη, οι ουσίες και το λάθος, μου ήταν τόσο οικείο όσο και το παιδικό μου δωμάτιο. Όπως ο Bebergal, άρχισα στην πρώιμη εφηβεία να επιδιώκω μια διαίσθηση που θα μπορούσε να συνδέει τον κόσμο μου σε μια συνεκτική, ουσιαστική οντότητα. Όπως εκείνος, έτσι κι εγώ με πρόδωσαν, με ξεγέλασαν, με κορόιδεψαν, από τους άλλους και από τη δική μου ευπιστία, και πολύ εύκολα ικανοποιήθηκα. Αν και το περιεχόμενο των περιπετειών μας ήταν διαφορετικό, η αφοσίωση στην καταδίωξη ήταν παρόμοια. Όλα όσα θα μπορούσαν να “εξασκηθούν” στα βιβλία του Δον Ζουάν του Carlos Castaneda, τα κατάφερα, καταγραφές όλων όσων είχα συναντήσει ποτέ. Περπάτημα με τα μάτια ελαφρώς κλειστά, διαυγή όνειρα, συναντώντας επιτέλους τον ίδιο τον Castaneda και ηχογραφώντας δύο από τα βιβλία του. Ακολούθησα αυτές τις δεξιότητες για τον ίδιο λόγο που ο Bebergal επιδίωκε τη γνώση, για “εξουσία επί των αγγέλων”. Είχα τρελαθεί να έχω ένα εισιτήριο εισόδου στον ενσωματωμένο, φωτισμένο κόσμο, ένιωθα να αστράφτω πίσω από την άθλια πρόσοψη αυτού στο οποίο είχα καταδικαστεί.

Όπως όλοι οι καλοί συγγραφείς, έτσι και ο Peter Bebergal με έκανε να δω τις δικές μου εμπειρίες στις δικές του και μου τις έκανε ξανά φρέσκιες και ζωντανές τις δικές μου. Ο αλλοτριωμένος κόσμος των γονιών του που κατακλύζεται από δουλειά, απώλεια και απογοήτευση, τις γνώσεις του για τους Beats και τα ναρκωτικά, και η διαίσθηση του ότι υπήρχαν άνθρωποι στη Γη (όχι αυτός, όχι εγώ) που ζούσαν οραματικές και συναρπαστικές ζωές, καθρεφτίζει τα δικά μου συναισθήματα σε εκείνη την ηλικία. Μέσω του, ξαναβίωσα τον καταναγκασμό μου να αποκτήσω αυθεντική εμπειρία, να μεταμορφωθώ σε κάτι γενναίο και αξιοθαύμαστο, και επισκέφτηκα ξανά τα βασανισμένα, επικίνδυνα, μολυσμένα, μερικές φορές εκστατικά μονοπάτια που με ώθησαν από αυτούς τους καταναγκασμούς, ψηλαφώντας σαν τυφλοπόντικας στο γεμάτο σκουλήκια σκοτάδι της προσωπικής μου γης.

Ζηλεύω την αθωότητα του. Η αναζήτηση του μοτίβου στις σφαίρες των κόμικ, των μπουντρουμιών και των δράκων, των ρούνων και των ζωδίων, ακόμη και την καταστροφική μύηση του από έναν διαταραγμένο φύλακα. Πρέπει να ήμουν κάποτε τόσο αθώος, αλλά στα πρόθυρα των εβδομήντα, οι αναμνήσεις εκείνης της ηλικίας συχνά δεν είναι πια τόσο έντονες και έχουν αφαιρέσει φωτογραφίες από το άλμπουμ κάποιας άλλης οικογένειας.

Κι όμως, συμφωνίες και συγχρονισμοί μεταξύ των ζωών μας υπάρχουν. Αν μπορούν να ενωθούν μαζί του και εμένα, που τους χωρίζουν δεκαετίες, γεωγραφία και εμπειρίες, υποπτεύομαι ότι μπορούν να έχουν απήχηση στην ψυχή πολλών αναγνωστών. Η φωνή του Bebergal είναι μια συναρπαστική φωνή, ειλικρινής, χρωματισμένη από λαχτάρα, ζυμωμένη από τη γνώση ότι οι πράξεις είναι μη αναστρέψιμες και καρυκευμένη από αυτό που οι δώδεκα βηματιστές αναφέρουν ως “ατρόμητη ηθική απογραφή”. Δεν είναι παιδική ομολογία. Είναι η νηφάλια (χωρίς λογοπαίγνιο) αντανάκλαση ενός ανθρώπου που έχει κερδίσει τα σημάδια του και τα φοράει ελαφρά. Όπως ο Βούδας, έχει εγερθεί για να διδάξει και να μοιραστεί τις ιδέες του. Συμπτωματικά, καθώς το γράφω, ράβω τα ιμάτια μου για χειροτονία ως ιερέας Ζεν. Και παρόλο που ο Bebergal δεν είναι Βουδιστής, είμαστε δεσμευμένοι από μια κοινή αφοσίωση στις παραδόσεις σοφίας.

Περιγράφοντας την ανύψωση για πρώτη φορά, ο Bebergal γράφει:

Κοίταξα γύρω μου το κόμικ και τα παιχνίδια, τα μοντέλα και τον υπολογιστή μου και ήταν ασήμαντα. Δε θα μου αποσπούσαν πλέον την προσοχή. Είχα δει τον ήλιο πίσω από το φεγγάρι στη μέση της νύχτας και οι ακτίνες του με είχαν γεμίσει ελπίδα.

Το θαύμα και η ελπίδα της ζωής είναι ότι μπορούμε να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τους ζωηρούς τρόμους, τις απογοητεύσεις και τις δόξες της χωρίς δεκανίκια και αυταπάτες. Είμαστε ελεύθεροι να “δούμε τον ήλιο πίσω από το φεγγάρι στη μέση της νύχτας”. Μπορούμε να παραμείνουμε όρθιοι και ατρόμητοι, όπως μπορεί να νιώθετε αφού διαβάσετε αυτό το υπέροχο βιβλίο.

Peter Coyote

Περιεχόμενα

Εισαγωγή

Κεφάλαιο πρώτο – ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Κεφάλαιο δεύτερο – ΠΗΔΩΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ

Κεφάλαιο τρίτο – ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΣΦΑΙΡΩΝ

Κεφάλαιο τέταρτο – ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Κεφάλαιο πέμπτο – ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΜΗΝΥΜΑΤΑ

Κεφάλαιο έκτο – Η ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ

Κεφάλαιο έβδομο – ΑΚΟΜΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Κεφάλαιο όγδοο – Η ΕΥΘΡΑΣΤΗ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΗΣ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑΣ

Σημειώσεις

Βιβλιογραφία

(το βιβλίο σε μορφή αρχείου PDF)